Princess of Falena ep5
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 00:43, 28 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
จากการปราบรุซโรสำเร็จทำให้หลอดได้รับค่าประสบการ์ณจากการดวลเดี่ยว เลเวลเพิ่มขึ้น 3 ระดับ เป็นเลเวล 52 และได้สกิลทักษะใหม่มาหนึ่งอย่าง แต่หลอดไม่สนใจอ่านเหมือนเดิม ....เก็บไว้ให้เหล่าคนแต่งใช้เป็นไม้ตายก้นกรุยามมุขตันในอนาคต
ทุกคนเดินข้ามสะพานเข้าสู่ลูนัสตามการนำของน้องเศษไม้ เข้าถ้ำลงเดินลอดผ่านไปตามทางจนถึงสระน้ำใต้ดินสำหรับทำพิธีชำระกายเจ้าหญิงฟาเลน่าในแต่ละยุค
"โอ้นี่น่ะเหรอที่ๆสถานที่ในตำนานที่เจ้าหญิงลีมกับมิอาคิสมายูริกัน" ยูเบอร์ไม่เคยเล่นภาคห้า แต่ไม่รู้ไปเอาข่าวผิดๆถูกๆนี่มาจากไหน
"ถ้างั้นเธอกับน้องป.ก็เคยมาอาบน้ำกันที่นี่แล้วอ่ะสิ กึ๋ย กึ๋ย" หลอดทำหน้าหื่น พลางจิ้นไปไกลจนได้เรต ฉ (มีเสียงตะโกนจากซิกฟรีดนอกจอมาว่า ยูริสุดยอดครับคุณหลอด)
หลอดเลยโดนน้องเศษไม้จับผูกก้อนหินแล้วโยนถ่วงน้ำ "เลิกทำตัวหื่นแล้วก็เปิดทางซะ" ด้วยพลังของตราอรุณที่หลอดมี ทำให้ระดับของน้ำในสระลดลงจนทางไปต่อปรากฎขึ้นมา
"นั่นคือเส้นทางเพียงหนึ่งเดียวที่เชื่อมต่อกับแอเรียภูเขาอาชวาล" น้องเศษไม้กระโดดเหยียบหลอดข้ามไปอีกฝั่ง ก่อนจะบอกให้ทุกคนเหียยบตามมา....
ตัดกลับมาทางด้านดีแซดนั่งอยู่ในเกี้ยวมีตัวกะจ๊อกกี๊ๆหามให้ กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ตอนนี้กำลังเดินทางเข้าใกล้ยอดเขาที่ผนึกซันรูนเข้าไปทุกขณะ...
"นี่ๆนายท่าน อั๊วมีเรื่องสงกาสัยน่อ ทำไมลื้อถึงเอาทไวไลท์รูนไปติดให้ไอ้ขี้แพ้รุซโรนั่นซะล่ะ"
"หึหึหึ เจ้ายังต้องศึกษาการเล่นมาเฟียจากข้าอีกมาก การทำให้ศัตรูย่ามใจแล้วค่อยยิงถล่มในวินาทีสุดท้ายให้แก้ตัวไม่ได้ต่างหาก คือยอดกลยุทธ์อย่างแท้จริง"
"ลื้อจาบ้าเรอะ! นี่มันใช้บ้านอาเคดามี่ซะที่ไหน ทำแบบนี้มันเหมือนดร.ไวลี่ส่งลูกกระจ๊อกไปให้ร๊อคแมนอัพเกรดอาวุธแล้วกลับมาถล่มตัวเองชัดๆ"
"เฮ้ยไม่ต้องเปรียบเทียบซะเห็นภาพแบบนั้นก็ได้เฟ้ย เดี๋ยวพอได้ซันรูนมายังไงพวกมันก็สู้ข้าไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ ให้พวกมันดิ้นรนเดิมพันกับความหวังอันน้อยนิดก่อนจะขยี้ทิ้ง ไม่มีอะไรจะน่าสะใจไปกว่านี้อีกแล้วโว้ย ก๊าาาก ฮ่า ฮ่า" ดีแซดหัวเราะอย่างเสียสติ เผยโฉมหน้าที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนอันหาได้ยากยิ่ง ก่อนจะกระดกชาร้อนหมดแก้ว
"ลื้อนี่มังอำมาหิดถูกใจอั๊วจิงๆน่อ" ทูตะก็หัวเราะตามดีแซด เคี๊ยก ฮ่า ฮ่า ฮ่า โรคจิตกันทั้งนายทั้งลูกน้อง
"แล้วแผนการที่ข้าสั่งให้ไปทำล่ะ เสร็จหรือยัง" ดีแซดกลับมาทำมาดขรึม ชงชาแก้วใหม่กินอีกถ้วย
"แน่นอน ข้าวางกับไว้ ดัก มันอย่างที่ท่านสั่งแล้ว พวกมันจะได้พบกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเลยทีเดียว" ทูตะยังคงหัวเราะต่อไป
วกกลับมาทางด้านหลอดกันบ้าง ทุกคนวิ่งฝ่าออกมาจนถึงหุบเขาอาชวาลแอเรียเหนือสุดของฟาเลน่าซึ่งมีแต่หิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ที่นี่เป็นที่ตั้งของซากซินดาร์ที่ล้ำสมัยที่สุดในฟาเลน่า ซันรูนถูกเก็บอยู่ด้านในสุดของโบราณสถานแห่งนี้นั่นเอง
"หนาว..." หลอดความรู้สึกไวก่อนชาวบ้าน เนื่องจากใส่กางเกงขาสั้นคนเดียวเหมือนจะไปเที่ยวหาดระยอง
"อย่าสำออยน่า องค์ชายแต่งโป๊กว่านี้ยังวิ่งปร๋อเลย แกมีดีที่ความถึกแค่นี้อย่าบ่น" ซีกูลด์ยกตัวอย่างให้ฟัง
"นั่นมันเกมชุ่ยเองนี่หว่า ของจริงจะไปมีคนใส่เสื้อรัดๆเปิดไหล่ยั่วลุงกั๊ตมาเดินฉุยฉายกลางพายุหิมะแบบนี้ได้ยังไง" หลอดรีบเถียงกลับทันที ดูมั่วไปนิดแต่ก็มีเหตุผล
"อย่ามัวแต่เสียเวลากับความรั่วของภาคห้าอยู่เลย" แล้วน้องเศษไม้ก็ลากหลอดเดินทางต่อไปจนมาถึงทางแยกสามทาง ที่ต้องผลัดกันเปิดกลไกเปิดทางให้ทั้งสามทางเชื่อมกันจนถึงโบราณสถานชั้นใน
"งั้นฮิกะไปทางขวา ยูเบอร์ไปทางซ้าย ส่วนตรงกลางไปสามคนเพื่อคุ้มครองผม" หลอดรีบเลือกวิธีสบายให้ตัวเองที่สุดทันที...แล้วก็โดนตื้บจนน่วม
"เพื่อความยุติธรรม เรามาโอน้อยออกกันเถอะ" แล้วน้องเศษไม้ก็เสนอการแบ่งเส้นทางตามไสตล์เด็กอายุ 14 ได้ดังนี้
"แว้ก ทำไมผมถึงต้องไปคนเดียวด้วยเล่า!" หลอดแจ๊คพอตแตก กระจอกสุดในกลุ่มแล้วยังต้องไปคนเดียวอีก(ในเกมบอสทางเส้นกลางโหดสุดด้วย)
แต่ก็ไม่มีใครฟังเสียงประท้วงของหลอดตัวน้อยๆ แล้วก็ทยอยแยกย้ายกันไป....
- เส้นทางแรกยูเบอร์ + ฮิกะอิจิ
- เส้นทางด้านขวาง่ายที่สุด ยูเบอร์เปิดกลไกผ่านมาอย่างราบรื่นจนกระทั่งพบบอสที่เฝ้าอยู่ปลายทางก่อนกดสวิตช์ปลดผนึกอันสุดท้าย แต่...
- "ไม่จริง!" ยูเบอร์กัดฟันกรอด
- ที่อยู่ตรงหน้าของยูเบอร์หาใช่บอสลิงที่เฝ้าทางด้านขวาเหมือนเช่นในเกมแต่เป็น สุกี้ยากี้ ควีนไนท์พวกพ้องของเขาที่เสียชีวิตไปแล้วนั่นเอง....."เจ้าก๊อดวินสารเลว!"
- "ช่วยด้วยยูเบอร์ ข้าควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้!!!" สุกี้ยากี้โจมตีใส่ยูเบอร์อย่างไม่ยั้งทันที
- "ทูตะมันดักวิญญาณของ สุกี้ยากี้ ไว้ให้ไม่สามารถไปเกิดใหม่ได้ นี่มันวิชาแพทย์นอกรีตที่เลวร้ายที่สุด!" ฮิกะอิจิเห็นเพื่อนร่วมอาชีพเลวได้ถึงขนาดนี้ก็โมโหมาก
- "ไม่...ข้าทำไม่ได้" ยูเบอร์รับมือสุกี้ไปพลางแต่ไม่โต้กลับเลย ปลอ่ยให้โดนฟันอยู่ฝ่ายเดียว
- "แต่ท่านต้องทำ! ปลดปล่อยวิญญาณเขาให้เป็นอิสระ....ฆ่าเขาซะ!"
- เส้นทางด้านขวายูเบอร์ต้องสู้กับ สุกี้ยากี้ และได้สังหารเพื่อนของตัวเองทิ้งกับมือ...
- "ขอบใจมากยูเบอร์ ดูแลเจ้าหญิงให้ดีด้วยล่ะ...ฝากฟาเลน่าด้วย เวลาเก็บกดจากหน้าที่การงานอย่าไประบายในห้องน้ำอีกล่ะ" สุกี้ยากี้ที่โดนแทงจนพรุนทั้งร่าง ก่อนจะเกมโอเวอร์สลายไป
- "ว๊าาาาก" ถึงเจ้าตัวจะยกโทษให้แต่ยูเบอร์ก็ยังยกโทษให้ตัวเองไม่ได้อยู่ดี เสียงร้องด้วยความเจ็บใจดังลั่นก่อนจะตัดไปยังเส้นทางอีกสองคนที่เหลือ...
ส่วนพวกดีแซดดูผลงานของตัวเองผ่านทางมอนิเตอร์ถ่ายทอดสด ด้วยกล้องวงจรปิดที่ฝังอยู่ในลูกตาของสุกี้ยากี้
"เคี้ยกๆๆ สนุกจังเยย สกิลสุดยอดของข้า ดักวิญญาณ แม้แต่วิญญาณอั๊วก็ดักเอามาใช้ได้" ทูตะชื่นชมผลงานของตัวเองเป็นที่สุด
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ให้พวกมันฆ่ากันเอง สะใจที่ซรู๊ดดดด ซรู๊ดดดด(เสียงซดชา)" ดีแซดหัวเราะจนน้ำตาเล็ด "ข้าอยากเห็นหน้ายัยเจ้าหญิงนั่นจริงๆเวลาต้องฆ่าลูกน้องตัวเองกับมือจะสีหน้าเป็นอย่างไร"
--Shiryu 12:16, 28 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
- "น...นายคือ!!" น้องเศษไม้ตะลึงที่พบโอมิเนะอดีตควีนไนท์องครักษ์มาเฝ้าเส้นทางอยู่
- "ช่วยด้วยท่านเศษไม้ ข้าควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้!!!" โอมิเนะโจมตีใส่น้องเศษไม้อย่างไม่ยั้งทันที ....อ่านๆไปรู้สึกเหมือนไปก้อปข้างบนมาเปลี่ยนชื่อยังไงไม่รู้ ซุยก็งี้แหละ
- "เลวร้ายที่สุด! ที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นคือน้องเศษไม้จำเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว เพราะงั้นตอนนี้เธอคงเศร้าใจยิ่งกว่าใคร" ซีกูลด์บรรยายหัวใจของหญิงสาวออกมาด้วยสำนวนดุจละครน้ำเน่าหลังข่าวที่เขาดูตอนเด็กๆ
- "STOP!!" น้องเศษไม้ร่ายคาถาตรึงการเคลื่อนไหวของโอมิเนะไว้ชั่วครู่
- "โอมิเนะ!! จงนึกถึงวันที่เราเอาภาษีประชาชนมาจัดประชุมที่ปารีสสิ! นึกถึงตอนที่พวกเราทั้งหกคนช่วยกันต่อสู้รับมือม็อบที่สนามหลวงสิ!!" น้องเศษไม้พยายามเรียกความทรงจำของโอมิเนะ แต่ดูท่าทางความทรงจำตัวเองก็ยังไม่ค่อยจะคืนมาดีนัก ไปจำเอาเรื่องของใครมาพูดแทนไม่รู้
- "เปล่าประโยชน์ เธอต้องฆ่าเขา(อีกรอบ)" ซีกูลด์พูดยุให้น้องเศษไม้ซ้ำโอมิเนะที่โดนมัดอยู่ให้ตาย
- "ไม่เอา! เราจะไม่ยอมให้มีใครตายอีกแล้ว!" น้องเศษไม้ยืนยันปฏิเสธเสียงแข็ง ก่อนเปิดบทสรุปหาวิธีพาซอมบี้กลับมาเป็นคน
- "ยังไงก็ช่วยเขาไม่ได้ ทางที่ดีที่สุดคือใช้คาถา LIFE ช่วยส่งไปเกิดอย่างสงบ"
- "แต่ว่า....."
- "เธอต้องทำ! ไม่งั้นข้าจะสังหารเขาด้วยพันนิชเมนท์ แล้ววิญญาณของเขาจะไม่ได้อยู่อย่างสงบไปตลอดกาล"
- น้องเศษไม้จึงร่ายคาถาส่งโอมิเนะไปโลกหน้า ภาพความหลังเริ่มกลับมามากขึ้นกลับยิ่งทำให้รู้สึกเจ็บปวด
- ปุ้ง! "เอ๋ง!" ว่าแล้วก็ยิงไฟแถมใส่ซีกูลด์สักทีโทษฐานขู่กันดีนัก ตอนนี้ก็เหลือแ่ค่ หลอด ริโอว กับทางเส้นกลางแล้ว
--FLOW 10:29, 29 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พรวด!(ดีแซดพ่นน้ำชาออกมา) "ทำไมมันแพ้ง่ายดายอย่างนี้ล่ะฟะ!"
"ใจเย็นน่อ เดี๋ยวตัวสุดท้ายข้ามีทีเด็ด รับรองไม่ทำให้ลื้อผิดหวัง แถมอั๊วยังมีไม้ตายก้นหีบเผื่อฉุกเฉินอีกอย่างด้วย" ทูตะรีบเช็ดน้ำชาที่ดีแซดพ่นออกมาใส่หน้าตัวเอง
"จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ อย่าให้พวกมันเข้ามาถึงที่นี่ได้ก็พอ ตอนนี้ถึงห้องด้านในสุดที่ผนึกตราสุริยะไว้แล้วข้าไปก่อนล่ะ ฝากที่เหลือด้วยนะ" ดีแซดใช้มงกุฎราชินีเปิดประตู และหายเข้าไปด้านใน....
- เส้นทางสุดท้าย หลอด ริโอว
- คราวนี้ดูเหมือนหลอดอาจจะโชคดีขึ้นมาบ้าง เนื่องจากเส้นทางที่เขาเลือกเป็นเส้นทางที่ไม่มีความซับซ้อน ไม่ต้องแก้กลไกอะไรเลยทางเปิดโล่งหมดเดินผ่านไปอย่างสะดวกโยธิน...
- แล้วหลอดได้รับการติดต่อมาจากช่องสนทนาแล้วว่าอีกสองทางที่เหลือแล้วว่า จะมีควีนไนท์ที่ทูตะจับทำเป็นซอมบี้มาเฝ้าทางไว้อย่าประมาท
- "โอ๊ยสบายมากคร้าบ ชิเรถึงจะเก่งแค่ไหนแต่ก็อ่อนกว่าผมตั้งหลายขั้น อาวุธก็คนละชั้น เอิ้กๆ" หลอดยังทำซ่าส์เหมือนเดิม...
- ฮ่าาาาห์ เสียงร้องของสัตว์ประหลาดเหมือนเจเนซิสในเรสซิเด้นท์อีวิล ซอมบี้ชิเรตัวมหึมาใส่ชุดควีนไนท์ยืนรอหลอดอยู่ปลายทาง ท่าทางเก่งกว่าหลอดประมาณยี่สิบชั่วโคตร....(ผมไปทำอะไรให้แค้นครับเนี่ยแค่มาขอเพลงแล้วจากไปเท่านั้นเอง! มีเสียงชิเรประท้วงมาด้วยความไม่พึงพอใจในบทที่ได้รับ)
- หลอดเห็นแล้วก็ยืนสงบนิ่งไปสามนาทีก่อนจะพูดกับตัวเองว่า..."เหอๆ ผมไม่แปลกใจหรอกครับว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ และทำไมผมถึงโดนจับมาสู้คนเดียวเป็นคนสุดท้าย" พล่ามจบแล้วก็หลั่งน้ำตาให้กับชะตากรรมบัดซบของตัวเอง...
- Die Monkey!! ชิเรเจเนซิสชกใส่หลอดด้วยความเร็วดุจเคนชิโร่ปล่อยหมัดดาวเหนือ...
- "เฮ้ย ขอเวลานอกด่าคนแต่งหน่อย! ทำไมบรรยายให้มันดูเก่งงี้ล่ะครับ แล้วลิงน้อยตาดำๆอย่างผมจะไปชนะมันได้ยังงาย!" หลอดใช้ทักษะเอาตัวรอดระดับSS ใช้ท่าม้วนหน้าในวิชาพลานามัยกลิ้งตัวหลุนๆหลบมาได้หวุดหวิด
- หลอดเห็นพลังทำลายของหมัดเมื่อครู่เกิดรอยแยกหนาหนึ่งเมตรลึกลงไปในพื้น ใจสู้ที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วก็หล่นปุ๊ลงไปอยู่ที่ซอกเท้า "แบบนี้มันแกล้งกันเกินไปแล้ว ระดับต่างกันเหมือนพิคโกโร่สู้กับจอมมารบูชัดๆ"
"เคี้ยกๆๆนั่นเป็นตัวแจคพอต ซอมบี้ตัวพิเศษของอั๊วที่อัพยาเข้าไปเกินพิกัดแบบไม่กลัวขาดทุนไงล่า" ทูตะตบมือชอบใจ แต่ไม่มีดีแซดอยู่ช่วยหัวเราะเป็นเพื่อนซะแล้ว...
- กลับมาที่หลอด เมื่อเห็นว่าหนีก็คงไม่พ้นเลยตัดสินใจสู้ ปากะละมังโจมตีจากระยะไกลไปทดสอบก่อน โป๊ก โป๊ก กาละมังเข้าเป้าแต่ชิเรไม่เป็นอะไรเลย (แหงสิ!)
- "กาละมังไม่เจ็บงั้นก็ต้องใช้นันชัคอาวุธใหม่ที่เพิ่งได้มา" หลอดเปลี่ยนอาวุธเป็นนันชัคแล้วเข้าไปคลุกวงในกับชิเร
- ผั๊วะ เสียงชิเรเอามือตบหลอดปลิวไปติดกับข้างฝาถ้ำลึกเข้าไปยี่สิบเมตร
- "อูย เอาใหม่อีกที" หลอดคลานออกมาจากรูบนกำแพง "ถ้าเรามีความเชื่อมั่น แม้ศัตรูจะเก่งกว่าราโอเราก็ชนะได้!" หลอดวิ่งกลับเข้าไปสู้ใหม่
- "เปรี้ยง ชิเรเตะหลอดลอยไปเข้าประตูอังกฤษ ส่งผลให้ทีมอังกฤษตกรอบสมใจเป็ดยาโนทัย
เปลี่ยนโหมดนันชัคเป็นการโจมตีจากวงนอกสิ
- อยู่ๆก็มีเสียงลึกลับมาให้คำแนะนำหลอด เลยเปลี่ยนวิธีสู้ยืดโซ่นันชัคออกมา...แล้ววิทยายุทธ์ของเจ้าชายเฟรอาดูลและลีออน ที่อยู่ในตราอรุณกับตราสนธยาก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองหลอด ทำให้หลอดรู้วิธีการต่อสู้ด้วยนันชัคอย่างสมบูรณ์แบบ หลอดใช้นันชัคยืดโจมตีจากระยะกลางทำให้ พลองติดโซ่ทำให้ชิเรคาดเดาทิศทางโจมตีไม่ได้ หลอดพลิกสถานการ์ณกลับมาได้เปรียบทันทีจากคำแนะนำลึกลับเพียงแค่ประโยคเดียว!
เสียงจากระบบดังตามมา ผู้เล่น หลอด ริโอว ปลดผนึก Dawn rune และ Twilight rune ได้สำเร็จ สามารถใช้เวทมนต์ของตราทั้งสองได้ ได้รับค่าประสบการ์ณโบนัสระดับเพิ่มขึ้นอีก 2 ระดับ เป็นเลเวล 54
- จากความโชคดีแบบถล่มทลาย ทำให้สถานการ์ณเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังเท้าหลอดพลิกกลับมาได้เปรียบ
- "โฮะๆ ในที่สุดก็ใช้เวทมนต์ได้ซักที ถ้างั้นก็ลองเลย Evening Dusk หลอดลองใช้รูนเป็นครั้งแรกในชีวิตทันที
- กร๊าซซ แต่ชิเรไม่เป็นไรเลย จับหลอดปั้นเป็นลูกวอลเล่ย์บอลแล้วตบลงไปฝังอยู่ชั้นหินในใต้เปลือกโลก
ไอ้ซื่อบื้อ! ใช้ท่าสาปซอมบี้ให้ติด sleep มันคงหลับหรอกนะ ใช้ท่าโจมตีสิ!
- เสียงแนะนำลึกลับกลับมาอีกครั้ง หลอดเลยต้องไปPMถามลุงชีริวเรื่องเอฟเฟคเวทมนต์ของตราทั้งสองที่บอร์ด
- "งั้นคราวนี้เอาใหม่ First Ray" หลอดยิงท่าใหม่ออกไป คราวนี้ได้ผล! เพราะชิเรเป็นซอมบี้ ทำให้แพ้การโจมตีด้วย M.Atk เวทธาตุแสง และความร้อน ซึ่งเวทมนต์ของตราอรุณและตราสนธยามีครบหมดทั้งสามคุณสมบัติพอดี ชิเรได้รับบาดเจ็บสาหัส
ปลดปล่อยวิญญาณของเขาเสียหลอด ด้วยพลังของเธอ
- "ได้เลย ช่วยไปเกิดที่ชอบๆซะ แล้วผมจะ
คอรัปชั่นดูแลฟาเลน่าให้เอง!" หลอดใช้ท่า Setting Sun เผาชำระร่างชิเรจนหายไป
- "ลาก่อน ท่านต้องเป็นควีนไนท์ปกป้องเจ้าหญิงในส่วนของพวกเราด้วยล่ะ!" แล้วชิเรก็เกมโอเวอร์จากไป....
เสียงลึกลับทั้งสองเสียงนั้นเป็นโปรแกรมเสียงจากจิต ของเจ้าชายเฟรอาดูลและลีออนที่อยู่ในตรานั่นเอง หลังจากได้ผู้สืบทอดที่คิดว่าเหมาะสมแล้วก็จากไป...
ครึ่กๆๆ เสียงสวิตช์กดกลไกอันสุดท้ายถูกกดลง ทำให้ทั้งสามกลุ่มกลับมารวมกันอีกครั้ง
ทุกคนวิ่งมาหาหลอด "ทำได้ดีมาก กลไกห้องกลางบอสก็เก่งแถมยังต้องไขพัซเซิลยากมากนายก็ยังทำได้(มิน่าถึงหนีกันไปทางอื่นหมด) ทีนี้ก็เหลือแต่ทูตะกับดีแซดแล้วเท่านั้น"
"เฮ่ย ขออภัยที่มาขัดนะ แต่อั๊วคงปล่อยให้พวกลื๊อเข้าไปในห้องพิธีกรรมม่ายล่ายเหล็กขาก" ทูตะโผล่ออกมาทำลายจังหวะปาร์ตี้รียูเนี่ยน พร้อมกับนีเธอร์เกทอีกสิบกว่าคนที่ยังเหลือรอดอยู่
"แกไอ้ทูตะ ชดใช้ชีวิตเพื่อนข้ามานะ!" ยูเบอร์ชี้ดาบตะโกนด่าใส่ทันที
"คราวนี้แกไม่รอดแน่ทูตะ พวกเราไม่เหมือนตอนที่อยู่เรนวอลแล้ว" หลอดหยิบอาวุธขึ้นมาด้วยความมั่นใจสุดขีด
"เหอๆแน่ใจ๋!? ฝั่งอั๊วยังมีไม้ตายอยู่นะเฟ้ย!" แล้วทูตะก็หยิบกราดิอุสที่จับได้ที่ตีนเขามา
"นั่นมัน!...กราดิอุสนี่นา!!!" (กราดิอุสโวย เมดิไม่ได้อยากให้นู๋มีบทแบบนี้จั๊กหน่อย)
"เฮ้ย เล่นสูตรพวกผู้ร้ายเกรด B ไปได้ ปล่อยตัวประกันซะแล้วมาสู้กันอย่างแฟร์ๆเด้"
"กร๊าาาก จับตัวประกันกดดันพระเอกก็เป็นหนึ่งในวิธีการของมาเฟียเฟ้ย!"
ถ้าไม่อยากให้ตัวประกันตายก็ทิ้งอาวุธซะ! เคี้ยกๆๆๆ
--Shiryu 07:31, 30 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"ทำไงดีล่ะ? ทางนั้นมีตัวประกัน เราจะใช้กลยุทธ์ไหนเกลี้ยกล่อมดี?" หลอดถามเหมือนกำลังเผชิญหน้าคนติดยาบ้า
"เราต้องย่องเข้าไปยิงข้างหลังหัวมัน!" ซีกูลด์เสนอแผนตำรวจละติน สมแล้วที่เคยอยู่กลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัด
"เราต้องประนีประนอม! ไปพาแม่ของเจ้าตุ๊ต๊ะมา" ฮิกะอิจิเสนอแผนตำรวจไทย สมแล้วที่เป็นคนไทย (แล้วคนอื่นไม่ใช่เรอะ?)
"กราดิอุสไม่เป็นไรหรอกครับ เพื่อพวกเราผมว่าแค่นี้เธอทนได้ ตอนอาเดลจับรินอร์ผมกับเพื่อนก็นั่งฟันรินอร์ตั้งนานนะครับ" หลอดเสนอแผนห่ะไรของมันไม่รู้ สมแล้วที่โดนบล็อคเข้าบอร์ดไม่ได้
"เราก็เห็นด้วยกับหลอด ...พวกเรา ยิงมัน!!" น้องเศษไม้โหด....สงสัยอยากกำจัดสาวคนอื่นๆให้หมดไปจากเนื้อเรื่อง 555
แล้วทุกคนก็สาดพลังเข้าใส่ไม่ยั้ง ทั้งคมดาบนางแอ่นเหิน, เวทย์ไฟ, พันนิชเมนท์, มีดหมอบิน, ดาบปีศาจ
"อ้ายหยา!! พวกลื้อม่ายรักเพื่อนเอาซะเลยน้อ!!" ตุ๊ต๊ะปล่อยมือจากกราดิอุสแล้วชิ่งออกมา ปล่อยกราดิอุสเผชิญชะตากรรม "ฮ่าๆๆๆ เละเทะด้วยมือเพื่อนตัวเองซะ"
....แต่ทั้งหมดเป็นแค่ภาพลวงตาของยูเบอร์ "สกิล Illusion มีประโยชน์ใช่ไหมล่ะครับทุกคน ถ้างั้นก็อย่าลืมเลือกยูเบอร์นะครับ" (เสียงแว่วมา...ตกรอบไปนานแล้วเพ่) แล้วซีกูลด์ก็ใช้ความเร็ววิ่งเข้าไปฉกตัวกราดิอุสได้สำเร็จ
"บัดซบ! เสียรู้มันจนได้!!" ท่าทางทูตะดักชาวบ้านได้แต่โดนดักคืนทีไรหงายเก๋งตลอด ซีกูลด์ไม่เปิดโอกาสให้โต้ตอบอะไร เอาพันนิชเมนท์ยิงใส่ทูตะกระเด็นไปทันที งานนี้สงสัยไม่ต้องสู้แล้วละมั้ง
"เลวมั่กๆพวกลื้อ....แบบนี้เห็นทีข้าต้องงัดอาวุธสุกท้ายมาใช้แล้วล่ะน่อ" แล้วเขาก็เอาหลอดทดลองบรรจุแซมเปิ้ลปาลงพื้นปลุกนีเธอร์เกทระดับ A พิเศษขึ้นมาสี่คน เข้ามาสู้กับพวกหลอดเพื่อถ่วงเวลาก่อนตัวเองจะฉีดสุดยอดยาแบบเดียวกับที่ใช้กับชิเรเข้าตัวเอง "มาดูสุดยอดผลการทดลองของข้าดีกว่า....สกิล regeneration ผนวกกับยาสูตรเดียวกับของดร.เจคีล ไม่มีวิธีไหนจะสร้างพลังชีวิตได้มหาศาลเท่านี้อีกแล้ว!!!" ทูตะเปลี่ยนร่างเป็นเซอเบรัสนรก บอสใหญ่ของแชปเตอร์นี้...."เฮ่ยๆ อย่าลืมตูสิเพ่" (ดีแซดโวยมา) ....งั้นเป็นบอสรองของแชปเตอร์นี้ เข้าสู้กับพวกหลอดทันที เซอเบรัสยิงลูกไฟสีดำถล่มไม่ยั้ง
"บาเรียร์!!"
แต่บาร์เรียร์ของน้องเศษไม้ก็ไม่สามารถต้านพลังทำลายลูกไฟได้ ต้องวิ่งหนีกันเองจ้าละหวั่น
"มันเสียสติไปแล้ว เผลอๆจะทำลายภูเขาอาชวาลได้ทั้งลูกเลยมั้งเนี่ย?" หลอดวิ่งหลบลูกไฟอุตลุด โดนทีเดียวคงกลับบ้านเก่าแม้จะเลเวลขึ้นเอาๆมาตลอดแชปเตอร์
"งั้นเราเผ่น ปล่อยไว้มันก็ไปไล่กัดดีแซดตายเอง"
"ง่ายแบบนั้นก็ไม่ใช่ซุยสิ" น้องเศษไม้ตอบ ...จริงๆง่ายแบบเนี้ยแหละซุย
"เฮ้ เศษไม้! ขอชั้นตีอาวุธให้หน่อยสิ!" กราดิอุสเสนอเรื่องที่ดูแล้วเหมือนผิดจังหวะยังไงไม่รู้ "วิ่งหนีกันก่อนสิย้า~!!" แต่กราดิอุสก็คว้าค้อนทองออกมาทำเอาทุกคนพากันตะลึง
"นี่มัน!!!"
"ค้อนของถ้ำดวาฟท์ ...ถ้ามีเจ้านี่ชั้นก็สามารถตีอาวุธได้ถึงเลเวล 15 แล้ว เอาไว้คุยกันทีหลัง ขอชั้นตีคฑาของเธอก่อนแล้วกัน!!" แล้วกราดิอุสก็ตีคฑาของน้องเศษไม้ขึ้นเป็นเลเวล 15 ในที่สุด ด้วยพลังที่ใช้ในการตีอาวุธสูงระดับขนาดนี้ทำให้เธอหมดสติไป
"พากราดิอุสไปหลบที่ปลอดภัยก่อน..." น้องเศษไม้สั่งแล้วรับคฑา Caduceus เลเวล 15 ที่มีพลังเวทมหาศาลมา "คราวนี้แหละ! บาร์เรียร์!!" บาร์เรียร์ตอนนี้ป้องกันไฟของเซอเบรัสได้แล้ว
"โฮก!!!"
"เยี่ยมไปเลยเศษไม้!!"
พวกหลอดรีบฉวยโอกสเข้าโจมตีต่อเนื่องใส่เซอเบรัสแต่ก็ดูไม่ค่อยจะได้ผลเพราะพลังฟื้นตัวมหาศาลของสกิล regeneration
"ลองหยุดเวลามันดูได้ไหม?" ซีกูลด์บอกให้น้องเศษไม้รีบใช้คาถา STOP ตรึงการเคลื่อนไหวแบบที่ใช้กับโอมิเนะ แต่เซอเบรัสก็ยิงกระสุนโน้มถ่วงลงมากดพวกหลอดไม่ให้เคลื่อนไหวได้ "เสร็จกัน!!"
"ฮ่าๆๆ บรู๋วววววววววววว~!!!" เซอเบรัสหอนเรียกดวงดาวโคจรเข้ามาใกล้ (ยิ่งทีพลังยิ่งเว่อร์ขึ้นๆ) "อีกห้านาทีดาวจะตกลงมาถล่มทุกสิ่งทุกอย่างราบเป็นหน้ากลอง เงี้ยก ฮ่าๆๆๆ"
"บัดซบ! ไอ้หมอนี่มันโหดกว่าปลากะโห้จิงโจ้บอสตอนที่แล้วซะอีกนะเนี่ย!!" ซีกูลด์โวยขึ้นมาทันทีที่บอสรองภาคนี้เก่งกว่าบอสใหญ่ภาคของตัวเอง
แต่แล้วก็มีเสียงหัวเราะดังจากด้านหลังเขา "ฮ่าๆๆๆ แม่นแล้ว ทุกอย่างเป็นเพราะวิทยาการของ FFDF" เร้ดเมจิกเชี่ยนโผล่หัวมาอีกแล้ว ตกใจกันมั้ย? ...ไม่เหรอ?
"จริงๆแล้วข้าอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดเองฮ่าๆๆๆ"
เซอเบรัสเองก็งงๆ ไอ้หมอนี่ใครฟะ ดูแล้วเข้ามาเนียนกะเขาเห็นๆเหมือนดร.ไวลี่ที่อยากมีบททุกภาค
หลอดเอาแรงจากไหนไม่รู้ หลุดจากสนามโน้มถ่วงเข้าตื้บเจทันที ปั่กๆๆๆๆๆๆ "พ้มล้อเล่นคร้าบ....พ้มแวะมาหาลูเซจังเฉยๆค้าบบบบ" สายไปแล้ว เจโดนเหยียบจมธรณี... แต่เพราะเสียเวลามากเกินไปดาวเลยตกลงมา (อ้าว เฮ้ยๆ)
พลังปะทะของดวงดาวพัดทุกอย่างกระเจิดกระเจิงราบเป็นหน้ากลอง พื้นสั่นสะเทือนนานเป็นวันๆจนดีแซดทำพิธีไม่เสร็จซะที (เวงกำ) ตุ๊ต๊ะหัวเราะดังลั่นแต่พอควันเริ่มจางลงก็เหลือบเห็นพวกหลอดกระดึ๊บๆออกมาจากใต้ดิน
"เอาพันนิชเมนท์ยิงแปดดาบลงตำแหน่งเดิมเจาะพื้นลงไปร้อยเมตร ใช้คอนกรีตรับแรงกระแทกของแอมเวย์กั้นปากหลุม ใช้บาร์เรียร์ระดับสุดยอดของอาวุธเลเวล 15คลุมพื้นไว้ แล้วให้ยูเบอร์ใช้สกิลภาพลวงตาสร้างภาพปลอมของพวกเรายืนอยู่อีกด้านที่ดวงดาวตกลงมา .....นี่ขนาดแค่แรงพัดทำลายยังทำเอาพวกเราที่อยู่ในหลุมหลบภัยสะบักสะบอมขนาดนี้ ไอ้หมอนี่ใช่เล่นจริงๆ..."
หลอดอธิบายวิธีการตามที่เรียนมาจากตอนเรียนลูกเสือ (มีที่ไหนเล่า!!)
"พวกแก~!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ทูตะแทบเสียสติเมื่อรู้ว่ามีคนรอดจากการโจมตีระดับดวงดาวปะทะได้ แต่พวกหลอดก็ไม่เปิดโอกาสให้เซอเบรัสโจมตีซ้ำ "STOP!!" หลังน้องเศษไม้ใช้คาถาตรึงการเคลื่อนไหวเซอเบรัสก็สั่งให้เพื่อนๆรุมโจมตีเข้าไปที่หัวทั้งสามสุดแรงเกิด "เร็วเข้า!! พลังมันมากขนาดนี้เราหยุดมันไว้สิบวินาทีก็เต็มกลืนแล้ว!!!"
"เพลงดาบแปดอสูรสังหาร!!!!" ยูเบอร์ฟันเข้าหัวซ้ายแล้วฮิกะอิจิก็ซ้ำเข้าตำแหน่งเดิมทันที "ท่านกำลังประสบปัญหาแมลงร้ายรบกวนบ้านท่าน กำจัดยังไงก็ไม่หมดเสียทีใช่หรือไม่ ...วันนี้เรามีระเบิดปรมาณูทำใช้เองที่บ้านมาเสนอ เพียงล็อคเข้ากับเป้าหมายแล้วจุดชนวนเบาๆ พลังของมันสามารถเป่าโซลฟาเลน่าหายไปได้ในพริบตา" แล้วหัวซ้ายก็โดนระเบิดของแอมเวย์ (?) ม่องหมดฤทธิ์
"ลุงโซลิดช่วยข้าอีกรอบเถอะ!!!" ซีกูลด์เรียกอวตารของโซลิดออกมาพร่ำเพรื่ออีกแล้ว "อย่าห่วงเลยหลานรัก มาดูท่าใหม่ที่ลุงไปเรียนมาจากเคมีอ.อุ๊วันเสาร์ที่แล้วนี่...ชินคู~ฮาโดเคน!!!" (อ.อุ๊สอนด้วยเรอะ?) หัวขวาโดนฮาโดเคนชุดของโซลิดถล่มเน่าไปอีกหัว
"Flying Swallow Slash!!" หลอดรวมพลังทั้งหมดควงสุดยอดท่า Swallow ทิ้งบอมบ์ลงหัวกลางจนขาดลง ได้ปิดฉากประจำทั้งที่ชาวบ้านก็เหนื่อยพอๆกัน
แต่แล้วแสงก็ส่องขึ้นจากยอดเขา สว่างไปทั่วทวีปอาเมส "!!!"
"ยังไงพวกแกก็ไม่มีทางหยุดยั้งแผนการของดีแซดได้...." หัวที่ขาดลงของตุ๊ต๊ะพูดพะงาบๆ พลังชีวิตมันเหลือเฟือจริงๆ "ข้าให้กองทัพนีเธอร์เกทที่เหลือมาคุ้มกันตั้งแต่ตรงนี้จนถึงยอดเขา...กว่าพวกแกจะไปถึงห้องพิธีกรรมก็สายเกินไปแล้ว..." แล้วเสียงของทูตะก็เงียบไป ขนาดจะตายแล้วยังหลอนไม่เลิก
"พวกมันคงเหลือแค่ 20-30 คน ....แต่ถ้าจะต้องเสียเวลาสู้กับพวกมันคงไม่ทันการแน่!!" น้องเศษไม้จิ้มเครื่องคิดเลขหักกับจำนวนนีเธอร์เกทที่เธอเจี๋ยนไปทั้งหมดแล้ว
"ยังไงก็ต้องรีบไปให้ถึงห้องพิธีกรรมก่อนอื่น!" ทุกคนเห็นด้วยกับหลอด ไม่มีทางอื่นนอกจากไปห้องพิธีกรรมให้เร็วที่สุดเพื่อหยุดยั้งดีแซดที่...จะทำอะไรหว่า? เติมโปรไฟล์ซะทีดิ จองไว้ตั้งกะยังไม่ได้แต่งแชปเตอร์นี้ ขณะวิ่งไปน้องเศษไม้ได้โอกาสก็ถามกราดิอุสที่เพิ่งฟื้นขึ้นมา
"ทำไมเธอกลับมาที่นี่อีกล่ะ มันอันตรายมากนะ"
"เพื่อมาช่วยพวกเธอไงเล่า ชั้นแค่แวะไปเอาค้อนทองจากรังดวาฟท์เองนะ"
"เธอช่างดีเหลือเกิน นี่ขนาดพวกเราคิดจะกำจัดรุซโรเธอก็ยังตั้งใจจะช่วยเราอีกงั้นเหรอ?"
"เพราะหลอดต่างหากล่ะ ที่เขาบอกตอนที่ชั้นวิ่งออกมานั้นน่ะ..."
"ไปที่เขาอาชวาลกันเถอะ รุซโรต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ ............ผมจะพาเขากลับมา"
กราดิอุสเล่าไปก็ละอายใจนิดๆที่คิดแต่เรื่องของตัวเองทั้งที่เคยบอกกับพวกหลอดที่สนามประลองสตอร์มฟิสต์ว่าจะอยู่ข้างกองทัพคานาคานจนถึงที่สุด "คำพูดของหมอนั่น...รู้สึกว่ามันมอบความหวังให้ผู้อื่นได้เสมอ"
น้องเศษไม้หันไปถามเพื่อนๆ่ว่าหลอดมันพูดงั้นจริงเหรอ ทุกคนก็พากันส่ายหน้าด่อกแด่ก ...กระทั่งเจ้าตัวหลอดเองก็ชักไม่แน่ใจ แถมด้วยรู้สึกแย่ที่อัดรุซโรหายสาปสูญไปแล้ว แต่ทุกคนก็เห็นว่าตอนนั้นหลอดก็พยายามอย่างถึงที่สุดที่จะพารุซโรกลับไปโทรัน แม้จะไม่สำเร็จ
พอวิ่งมาสักพักก็พบศพพวกนีเธอร์เกทนอนตายเกลื่อนทาง
"นี่มัน!!"
ฮิกะอิจิเดินเข้าไปสำรวจ "วิเคราะห์จากลักษณะรอยแผลที่เกิดขึ้นพร้อมกันนี่แล้วเป็นการฟันคมมีดจำนวนมหาศาลออกมาในชั่วพริบตาครับ"
"คนที่ทำแบบนี้ได้มีแค่คนเดียว!!"
รุซโร พี่ชายของกราดิอุสเป็นคนกำจัดพวกนีเธอร์เกททั้งหมดเพื่อช่วยพวกหลอด ...ทุกคนคาดไม่ถึงกับเรื่องที่เกิดขึ้น แม้แต่ตัวกราดิอุสเอง นั่นเป็นเครื่องหมายตอบรับอย่างชัดเจนว่าตอนนี้รุซโรเห็นด้วยกับสิ่งที่หลอดพูดแล้ว เมื่อความพยายามอย่างยาวนานหลายปีสำเร็จลงในที่สุดก็ทำให้เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
"ในที่สุดก็สำเร็จแล้วนะกราดิอุส" น้องเศษไม้เข้ามายินดีด้วย
กราดิอุสหันมาพยักหน้าให้ทั้งที่น้ำตายังไหลพรากๆ
"สิ้นสุดการเดินทางที่แสนยาวนานซะทีนะ พี่ชายของเธอกลับไปโทรันแล้วหละ"
กลางภูเขาที่พายุหิมะพัดกระหน่ำ รุซโรลากร่างอันบอบช้ำทั้งจากการต่อสู้กับหลอดและจากการลุยนีเธอร์เกททั้งเขามา "อูย...ไอ้พวกสวะ...ตูจะรอดกลับไปมั้ยยังไม่รู้เลย อย่าเพิ่งซึ้งเว้ย" แต่ก็ถูกบก.สั่งให้พูดให้ดูดีกว่านี้
"บ้าน... ไม่ได้กลับไปนานแค่ไหนแล้วนะ.... กราดิอุส...เธอจะยังรอพี่ชายโง่ๆคนนี้กลับไปอยู่รึเปล่านะ...."
(โอเช ผ่าน) แล้วรุซโรก็เดินจากไปลับตา พายุหิมะก็ยังคงโหมกระหน่ำต่อไป...
"กลับไปซะ กราดิอุส"
ไม่ทันไรหลอดมันก็ไล่ซะแล้ว ทำเอากราดิอุสขี้มูกโป่งตาถลน จนหลอดต้องรีบอธิบาย "ต่อจากนี้จะมีอะไรรอเราอยู่อีกก็ไม่รู้ ที่แน่ๆมันอันตรายมาก ยังไงเธอก็ต้องรอดกลับไปพบพี่ชายที่อยากพบมานาน ถึงเธอจะสาบานว่าจะช่วยกองทัพคานาคานก็เถอะ แต่หลังจบศึกนี้เธอจะต้องกลับไปโทรัน ฉันจะไม่อนุญาตให้เธอเข้ามายุ่งเกี่ยวกับสงครามอีกแล้ว" ทุกคนรวมทั้งกราดิอุสก็เข้าใจดี แล้วกราดิอุสก็กลับไปรอที่ก็อดเบิร์ด ปล่อยพวกหลอด, น้องเศษไม้, ซีกูลด์, ยูเบอร์ และฮิกะอิจิขึ้นไปเจอดีแซดเพื่อตัดสินกันในศึกสุดท้าย
ตอนนี้เส้นทางไปยังยอดเขาอาชวาลเปิดผ่านตลอด พวกนีเธอร์เกททั้งหมดถูกรุซโรสังหารทำให้พวกหลอดไม่ต้องเสียเวลาสู้กับสวะ แล้วพวกหลอดก็มาถึงห้องพิธีกรรมในที่สุด
--FLOW 23:39, 30 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
หน้าประตูผนึกขนาดมหึมาไร้ทางเปิดเหมือนประตูไปเอรีเชี่ยน ทุกคนได้แต่ยืนจ้องดูในความยิ่งใหญ่
"เราต้องใช้โกลเซนต์ควีนไนท์สิบสองคนรวมพลังเปิดประตู!" ยูเบอร์โพล่งขึ้นมา...แล้วก็โดนเศษไม้หวดไปติดฝาประตู "จะจบแล้ว รบกวนเลิกรั่วซักครู่ได้ไหม"
"ได้เวลาของพระเอกแล้วสินะคร้าบ" หลอดกระโดดออกมาข้างหน้า ใช้พลังจากตราทั้งสองผสานกันก่อเกิดเป็นพลัง Creation พังประตูเข้าไปสำเร็จ โดยไม่ต้องไปหาเซนต์มาสิบสองคน
ทั้งห้าคนวิ่งเข้าไปข้างใน พบดีแซดตั้งโต๊ะนั่งจิบชาอยู่ข้างๆรูปปั้นที่ผนึกตราสุริยะไว้ ท่าทางสบายใจเฉิบ
"...มาถึงนี่จนได้สินะผู้กล้าทั้งหลาย..." (บทพูดมันคุ้นๆนะ) ดีแซดซดชาหมดแก้ว แล้วลอยตัวขึ้นเหนือพื้นด้วยพลังระดับต่อต้านสสารของตราสุริยะ "...ข้าจอมราชาปีศาจดีแซดจะเป็นคู่ต่อสู้ให้พวกแกเอง..."
อิโอนาซึ่ม ดีแซดใช้พลังระเบิดสสารของตรายิงปูพรมถล่มพวกหลอดแบบไม่เจรจา ...แต่ทำไมต้องต้องชื่อท่าเป็นเวทเกมกบฎยังคงเป็นปริศนา
"แว้ก!!" ทุกคนหนีตายกันจ้าละหวั่น บ้างก็กลิ้งหลบ บ้างก็หลบหลังเสา บ้างก็หลบหลังเพื่อน(อันนี้หลอดชัวร์) พลังทำลายมหาศาลทำเอาถ้ำด้านในเกือบถล่ม
เมราโซม่า เมื่อเห็นเป้าหมายยังไม่ตาย พลังลำแสงระดับเดียวกับที่ยิงถล่มเขื่อนเฟตัสก็ปล่อยตามออกมา....
"เฮ้ยกินยาลืมเขย่าขวดเหรอไง! อยู่ๆก็ยิงเอาๆยังไม่ทันเจรจาปราศรัยกันเลย" ซีกูลด์โผล่ออกมาจากลังกระดาษที่ลุงโซลิดเหลือไว้ให้เป็นมรดก
"ท่าทางมันจะควบคุมสติไม่ได้แล้ว บั๊กจากซันรูนทำให้มันคลั่งเหมือนครั้งสมัยราชินีอาชตาร์ทแล้ว!"
"เหลวไหล อย่างข้าเรอะควบคุมสติตัวเองไม่ได้! ข้ายางามิ ติส คือคนที่ฆ่าLและจะเป็นพระเจ้าของโลกใหม่นะว้อออย"
"ใช่แหง๋ ฟั่นเฟือนแบบนี้ศรีธัญญาก็ไม่รับแล้ว" ทุกคนลงความเห็นเป็นเอกฉันท์ โดนรูนทำลายต่อมซีรีบรั่มในไขสมองไปแล้วชัวร์
"พูดกันไม่รู้เรื่องแบบนี้เห็นทีก็ต้องสู้แล้ว" หลอดหยิบนันชัคกระโดดออกไปยืนสู้ "มาเลยไอ้จอมราชาปีศาจภารกิจมังกร ตลับเกมนี่นี้เป็นพยาน เราก็ศิษย์ไฟนอลหนึ่งบ้าง"
"ระวังตัวด้วยทุกคน ถึงมันจะกลายเป็นตัวบ้าการ์ตูนไปแล้วแต่ฝีมือและพลังล้วนเป็นของจิงไม่มีไก่กา!"
เมื่อเห็นหลอดมีกะใจสู้เป็นครั้งแรกทุกคนก็น้ำตาไหลพราก พาลลืมความกังวลไปหมดสิ้นหยิบอาวุธหันเข้าสู้กับดีแซด
"ไอ้พวกเซนต์ชั้นต่ำเอ๊ย คิดจะมาต่อกรกับพระเจ้างั้นเรอะ!" ดีแซดมันเปลี่ยนเรื่องเร็วจริงๆ คนอ่านตามแทบไม่ทัน...
"อย่างพวกแกเจอกับสมุนเสปคเตอร์ของข้าจ้าวนรกฮาติส ก็เพียงพอแล้วเว้ย!" ดีแซดใช้พลังแห่งการสร้างของตราสุริยะ ชุบชีวิตเหล่าสมุนนีเธอร์เกตที่ตายไปแล้ว รวมทั้งทูตะและควีนไนท์ทั้งสามขึ้นมาด้วย (มีเสียงโวยมาจากโอมิเนะ "ปล่อยสมาชิกผีอย่างพวกตูไปที่ชอบๆซะทีเต๊อะ")
"กี๊ๆๆ" ไอ้พวกลูกกระจ๊อกนีเธอร์เกทที่รุซโรอุตส่าห์ช่วยฆ่าให้ต่างฟื้นขึ้นมากันหมด
"พวกข้าคือตรีทูตแห่งยมโลก" ควีนไนท์ทั้งสามฟื้นขึ้นมาใหม่ ต้องกล้ำกลืนฝืนใจเล่นบทตามที่ดีแซดสั่ง...
"แต่อั๊วเปงผู้ชายนะเฟ้ย ใครจะยอมเป็นแพนโดร่าฟะ" ทูตะประท้วงไม่ยอมรับบทใหม่ที่ดีแซดส่งให้
สถานการ์ณที่ตกเป็นรองตอนนี้กลายเป็นเลวร้ายลงสุดขีด ไอ้พวกที่อุตส่าห์ปราบมาเมื่อกี๊อย่างยากเย็นหลายเรปฟื้นขึ้นมากันหมด
"นี่ไม่ใช่เวลาจะมานั่งท้อแท้นะ! จงอย่าละทิ้งความหวังนี่เป็นคำที่ลุงโซลิดสอน" ซีกูลด์ตัวคนเดียวเข้ารับมือกับสามควีนไนท์ที่ฟื้นขึ้นมา "ข้าคงพอถ่วงเวลาได้ซักพัก รีบกำจัดดีแซดซะแล้วเจ้าพวกนี้ก็จะหายไปเอง!"
"งั้นข้าจะรับมือกับพวกนักฆ่าเอง" ฮิกะอิจิที่ถนัดรับมือกับพวกศัตรูระดับกลางๆแต่เน้นปริมาณ เข้าไปรบพัวพันกับพวกนีเธอร์เกท
"ถ้างั้นข้าจะสะสางบุญคุณความแค้นกับแกเอง ทูตะฟุเซะ" ยูเบอร์กั้นฉากทูตะออกไปสู้ตัวต่อตัว
"น้ำหน้าอย่างลื้อคงเลียวน่ะรึจะมีปังย่าชนะอั๊ว! ครานี้อั๊วเอาจริงแล้ว" ทูตะที่ได้รับพลังใหม่จากดีแซดแข็งแกร่งยิ่งขึ้นกว่าเดิมถึง20ระดับเลยทีเดียว
"ที่แล้วมาข้าก็ยังไม่ได้เอาจริงเหมือนกันเฟ้ย" ยูเบอร์ เก๊กท่าชูกำปั้นขึ้นฟ้าใช้สกิลไม้ตายก้นหีบ เกิดลำแสงสายรุ้งพันรอบๆเข้าสู่ฉากแปลงร่าง
สวมเกราะเกียร์ เกราะสีดำประจำตัวถูกสวมใส่ พร้อมอาวุธระดับสุดยอด King Crimson ระบบแจ้งพลังโจมตี ป้องกัน และเลเวลของยูเบอร์เพิ่มขึ้นมาถึง10ระดับ
"นี่แกซ่อนพลังที่แท้จริงไว้งั้นเรอะ" ทูตะเจอมุขใส่เกราะเกียร์ของซามูไรทรูปเปอร์เข้าไปถึงกับผงะ
"เพราะงานองค์รักษ์ทำให้ไม่เหมาะที่จะใช้มัน เมื่อข้าใส่เกราะแล้วความกระหายเลือดจะเพิ่มขึ้น!" ยูเบอร์ติดสถานะเบอร์เซริ์กเข้าบี้กับทูตะอย่างดุเดือดเลือดพล่าน
เมื่อพวกลูกน้องที่ฟื้นขึ้นมาโดนกันออกไป เหลือแต่หลอดกับเศษไม้และดีแซดสามคน
"หนอยไอ้พวกโพโคเพน ถึงกับต้องบีบให้ข้าต้องลงมือเองให้แปดเปื้อนเชียวเรอะ เคโร๊ะ" ดีแซดเปลี่ยนจากจ้าวนรกกลายไปเป็นชาวเคโรนซะแล้ว...
"แกใช้พลังไปมากในการชุบชีวิตลูกน้องแก คราวนี้พวกเราสองคนจะหยุดแกเองดีแซด" น้องเศษไม้ร่ายเวทบัฟให้ตัวเองและหลอดครบชุดเตรียมทำศึกกับดีแซด
"อย่ามาดูถูกกันนะว๊อยยย เคโร๊ะ เคโร๊ะ ไม่มีใครขวางการครองดาวโพโคเพนของสิบโทดีแซดผู้นี้ได้เคโร๊ะ!"
แล้วศึกสุดท้ายกับดีแซดก็อุบัติขึ้น ซูมมมม! (เสียงเกมตัดเข้าฉากต่อสู้)
