Princess of Falena ep5
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 00:43, 28 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
จากการปราบรุซโรสำเร็จทำให้หลอดได้รับค่าประสบการ์ณจากการดวลเดี่ยว เลเวลเพิ่มขึ้น 3 ระดับ เป็นเลเวล 52 และได้สกิลทักษะใหม่มาหนึ่งอย่าง แต่หลอดไม่สนใจอ่านเหมือนเดิม ....เก็บไว้ให้เหล่าคนแต่งใช้เป็นไม้ตายก้นกรุยามมุขตันในอนาคต
ทุกคนเดินข้ามสะพานเข้าสู่ลูนัสตามการนำของน้องเศษไม้ เข้าถ้ำลงเดินลอดผ่านไปตามทางจนถึงสระน้ำใต้ดินสำหรับทำพิธีชำระกายเจ้าหญิงฟาเลน่าในแต่ละยุค
"โอ้นี่น่ะเหรอที่ๆสถานที่ในตำนานที่เจ้าหญิงลีมกับมิอาคิสมายูริกัน" ยูเบอร์ไม่เคยเล่นภาคห้า แต่ไม่รู้ไปเอาข่าวผิดๆถูกๆนี่มาจากไหน
"ถ้างั้นเธอกับน้องป.ก็เคยมาอาบน้ำกันที่นี่แล้วอ่ะสิ กึ๋ย กึ๋ย" หลอดทำหน้าหื่น พลางจิ้นไปไกลจนได้เรต ฉ (มีเสียงตะโกนจากซิกฟรีดนอกจอมาว่า ยูริสุดยอดครับคุณหลอด)
หลอดเลยโดนน้องเศษไม้จับผูกก้อนหินแล้วโยนถ่วงน้ำ "เลิกทำตัวหื่นแล้วก็เปิดทางซะ" ด้วยพลังของตราอรุณที่หลอดมี ทำให้ระดับของน้ำในสระลดลงจนทางไปต่อปรากฎขึ้นมา
"นั่นคือเส้นทางเพียงหนึ่งเดียวที่เชื่อมต่อกับแอเรียภูเขาอาชวาล" น้องเศษไม้กระโดดเหยียบหลอดข้ามไปอีกฝั่ง ก่อนจะบอกให้ทุกคนเหียยบตามมา....
ตัดกลับมาทางด้านดีแซดนั่งอยู่ในเกี้ยวมีตัวกะจ๊อกกี๊ๆหามให้ กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ตอนนี้กำลังเดินทางเข้าใกล้ยอดเขาที่ผนึกซันรูนเข้าไปทุกขณะ...
"นี่ๆนายท่าน อั๊วมีเรื่องสงกาสัยน่อ ทำไมลื้อถึงเอาทไวไลท์รูนไปติดให้ไอ้ขี้แพ้รุซโรนั่นซะล่ะ"
"หึหึหึ เจ้ายังต้องศึกษาการเล่นมาเฟียจากข้าอีกมาก การทำให้ศัตรูย่ามใจแล้วค่อยยิงถล่มในวินาทีสุดท้ายให้แก้ตัวไม่ได้ต่างหาก คือยอดกลยุทธ์อย่างแท้จริง"
"ลื้อจาบ้าเรอะ! นี่มันใช้บ้านอาเคดามี่ซะที่ไหน ทำแบบนี้มันเหมือนดร.ไวลี่ส่งลูกกระจ๊อกไปให้ร๊อคแมนอัพเกรดอาวุธแล้วกลับมาถล่มตัวเองชัดๆ"
"เฮ้ยไม่ต้องเปรียบเทียบซะเห็นภาพแบบนั้นก็ได้เฟ้ย เดี๋ยวพอได้ซันรูนมายังไงพวกมันก็สู้ข้าไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ ให้พวกมันดิ้นรนเดิมพันกับความหวังอันน้อยนิดก่อนจะขยี้ทิ้ง ไม่มีอะไรจะน่าสะใจไปกว่านี้อีกแล้วโว้ย ก๊าาาก ฮ่า ฮ่า" ดีแซดหัวเราะอย่างเสียสติ เผยโฉมหน้าที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนอันหาได้ยากยิ่ง ก่อนจะกระดกชาร้อนหมดแก้ว
"ลื้อนี่มังอำมาหิดถูกใจอั๊วจิงๆน่อ" ทูตะก็หัวเราะตามดีแซด เคี๊ยก ฮ่า ฮ่า ฮ่า โรคจิตกันทั้งนายทั้งลูกน้อง
"แล้วแผนการที่ข้าสั่งให้ไปทำล่ะ เสร็จหรือยัง" ดีแซดกลับมาทำมาดขรึม ชงชาแก้วใหม่กินอีกถ้วย
"แน่นอน ข้าวางกับไว้ ดัก มันอย่างที่ท่านสั่งแล้ว พวกมันจะได้พบกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเลยทีเดียว" ทูตะยังคงหัวเราะต่อไป
วกกลับมาทางด้านหลอดกันบ้าง ทุกคนวิ่งฝ่าออกมาจนถึงหุบเขาอาชวาลแอเรียเหนือสุดของฟาเลน่าซึ่งมีแต่หิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ที่นี่เป็นที่ตั้งของซากซินดาร์ที่ล้ำสมัยที่สุดในฟาเลน่า ซันรูนถูกเก็บอยู่ด้านในสุดของโบราณสถานแห่งนี้นั่นเอง
"หนาว..." หลอดความรู้สึกไวก่อนชาวบ้าน เนื่องจากใส่กางเกงขาสั้นคนเดียวเหมือนจะไปเที่ยวหาดระยอง
"อย่าสำออยน่า องค์ชายแต่งโป๊กว่านี้ยังวิ่งปร๋อเลย แกมีดีที่ความถึกแค่นี้อย่าบ่น" ซีกูลด์ยกตัวอย่างให้ฟัง
"นั่นมันเกมชุ่ยเองนี่หว่า ของจริงจะไปมีคนใส่เสื้อรัดๆเปิดไหล่ยั่วลุงกั๊ตมาเดินฉุยฉายกลางพายุหิมะแบบนี้ได้ยังไง" หลอดรีบเถียงกลับทันที ดูมั่วไปนิดแต่ก็มีเหตุผล
"อย่ามัวแต่เสียเวลากับความรั่วของภาคห้าอยู่เลย" แล้วน้องเศษไม้ก็ลากหลอดเดินทางต่อไปจนมาถึงทางแยกสามทาง ที่ต้องผลัดกันเปิดกลไกเปิดทางให้ทั้งสามทางเชื่อมกันจนถึงโบราณสถานชั้นใน
"งั้นฮิกะไปทางขวา ยูเบอร์ไปทางซ้าย ส่วนตรงกลางไปสามคนเพื่อคุ้มครองผม" หลอดรีบเลือกวิธีสบายให้ตัวเองที่สุดทันที...แล้วก็โดนตื้บจนน่วม
"เพื่อความยุติธรรม เรามาโอน้อยออกกันเถอะ" แล้วน้องเศษไม้ก็เสนอการแบ่งเส้นทางตามไสตล์เด็กอายุ 14 ได้ดังนี้
"แว้ก ทำไมผมถึงต้องไปคนเดียวด้วยเล่า!" หลอดแจ๊คพอตแตก กระจอกสุดในกลุ่มแล้วยังต้องไปคนเดียวอีก(ในเกมบอสทางเส้นกลางโหดสุดด้วย)
แต่ก็ไม่มีใครฟังเสียงประท้วงของหลอดตัวน้อยๆ แล้วก็ทยอยแยกย้ายกันไป....
- เส้นทางแรกยูเบอร์ + ฮิกะอิจิ
- เส้นทางด้านขวาง่ายที่สุด ยูเบอร์เปิดกลไกผ่านมาอย่างราบรื่นจนกระทั่งพบบอสที่เฝ้าอยู่ปลายทางก่อนกดสวิตช์ปลดผนึกอันสุดท้าย แต่...
- "ไม่จริง!" ยูเบอร์กัดฟันกรอด
- ที่อยู่ตรงหน้าของยูเบอร์หาใช่บอสลิงที่เฝ้าทางด้านขวาเหมือนเช่นในเกมแต่เป็น สุกี้ยากี้ ควีนไนท์พวกพ้องของเขาที่เสียชีวิตไปแล้วนั่นเอง....."เจ้าก๊อดวินสารเลว!"
- "ช่วยด้วยยูเบอร์ ข้าควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้!!!" สุกี้ยากี้โจมตีใส่ยูเบอร์อย่างไม่ยั้งทันที
- "ทูตะมันดักวิญญาณของ สุกี้ยากี้ ไว้ให้ไม่สามารถไปเกิดใหม่ได้ นี่มันวิชาแพทย์นอกรีตที่เลวร้ายที่สุด!" ฮิกะอิจิเห็นเพื่อนร่วมอาชีพเลวได้ถึงขนาดนี้ก็โมโหมาก
- "ไม่...ข้าทำไม่ได้" ยูเบอร์รับมือสุกี้ไปพลางแต่ไม่โต้กลับเลย ปลอ่ยให้โดนฟันอยู่ฝ่ายเดียว
- "แต่ท่านต้องทำ! ปลดปล่อยวิญญาณเขาให้เป็นอิสระ....ฆ่าเขาซะ!"
- เส้นทางด้านขวายูเบอร์ต้องสู้กับ สุกี้ยากี้ และได้สังหารเพื่อนของตัวเองทิ้งกับมือ...
- "ขอบใจมากยูเบอร์ ดูแลเจ้าหญิงให้ดีด้วยล่ะ...ฝากฟาเลน่าด้วย เวลาเก็บกดจากหน้าที่การงานอย่าไประบายในห้องน้ำอีกล่ะ" สุกี้ยากี้ที่โดนแทงจนพรุนทั้งร่าง ก่อนจะเกมโอเวอร์สลายไป
- "ว๊าาาาก" ถึงเจ้าตัวจะยกโทษให้แต่ยูเบอร์ก็ยังยกโทษให้ตัวเองไม่ได้อยู่ดี เสียงร้องด้วยความเจ็บใจดังลั่นก่อนจะตัดไปยังเส้นทางอีกสองคนที่เหลือ...
ส่วนพวกดีแซดดูผลงานของตัวเองผ่านทางมอนิเตอร์ถ่ายทอดสด ด้วยกล้องวงจรปิดที่ฝังอยู่ในลูกตาของสุกี้ยากี้
"เคี้ยกๆๆ สนุกจังเยย สกิลสุดยอดของข้า ดักวิญญาณ แม้แต่วิญญาณอั๊วก็ดักเอามาใช้ได้" ทูตะชื่นชมผลงานของตัวเองเป็นที่สุด
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ให้พวกมันฆ่ากันเอง สะใจที่ซรู๊ดดดด ซรู๊ดดดด(เสียงซดชา)" ดีแซดหัวเราะจนน้ำตาเล็ด "ข้าอยากเห็นหน้ายัยเจ้าหญิงนั่นจริงๆเวลาต้องฆ่าลูกน้องตัวเองกับมือจะสีหน้าเป็นอย่างไร"
--Shiryu 12:16, 28 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
- "น...นายคือ!!" น้องเศษไม้ตะลึงที่พบโอมิเนะอดีตควีนไนท์องครักษ์มาเฝ้าเส้นทางอยู่
- "ช่วยด้วยท่านเศษไม้ ข้าควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้!!!" โอมิเนะโจมตีใส่น้องเศษไม้อย่างไม่ยั้งทันที ....อ่านๆไปรู้สึกเหมือนไปก้อปข้างบนมาเปลี่ยนชื่อยังไงไม่รู้ ซุยก็งี้แหละ
- "เลวร้ายที่สุด! ที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นคือน้องเศษไม้จำเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว เพราะงั้นตอนนี้เธอคงเศร้าใจยิ่งกว่าใคร" ซีกูลด์บรรยายหัวใจของหญิงสาวออกมาด้วยสำนวนดุจละครน้ำเน่าหลังข่าวที่เขาดูตอนเด็กๆ
- "STOP!!" น้องเศษไม้ร่ายคาถาตรึงการเคลื่อนไหวของโอมิเนะไว้ชั่วครู่
- "โอมิเนะ!! จงนึกถึงวันที่เราเอาภาษีประชาชนมาจัดประชุมที่ปารีสสิ! นึกถึงตอนที่พวกเราทั้งหกคนช่วยกันต่อสู้รับมือม็อบที่สนามหลวงสิ!!" น้องเศษไม้พยายามเรียกความทรงจำของโอมิเนะ แต่ดูท่าทางความทรงจำตัวเองก็ยังไม่ค่อยจะคืนมาดีนัก ไปจำเอาเรื่องของใครมาพูดแทนไม่รู้
- "เปล่าประโยชน์ เธอต้องฆ่าเขา(อีกรอบ)" ซีกูลด์พูดยุให้น้องเศษไม้ซ้ำโอมิเนะที่โดนมัดอยู่ให้ตาย
- "ไม่เอา! เราจะไม่ยอมให้มีใครตายอีกแล้ว!" น้องเศษไม้ยืนยันปฏิเสธเสียงแข็ง ก่อนเปิดบทสรุปหาวิธีพาซอมบี้กลับมาเป็นคน
- "ยังไงก็ช่วยเขาไม่ได้ ทางที่ดีที่สุดคือใช้คาถา LIFE ช่วยส่งไปเกิดอย่างสงบ"
- "แต่ว่า....."
- "เธอต้องทำ! ไม่งั้นข้าจะสังหารเขาด้วยพันนิชเมนท์ แล้ววิญญาณของเขาจะไม่ได้อยู่อย่างสงบไปตลอดกาล"
- น้องเศษไม้จึงร่ายคาถาส่งโอมิเนะไปโลกหน้า ภาพความหลังเริ่มกลับมามากขึ้นกลับยิ่งทำให้รู้สึกเจ็บปวด
- ปุ้ง! "เอ๋ง!" ว่าแล้วก็ยิงไฟแถมใส่ซีกูลด์สักทีโทษฐานขู่กันดีนัก ตอนนี้ก็เหลือแ่ค่ หลอด ริโอว กับทางเส้นกลางแล้ว
--FLOW 10:29, 29 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พรวด!(ดีแซดพ่นน้ำชาออกมา) "ทำไมมันแพ้ง่ายดายอย่างนี้ล่ะฟะ!"
"ใจเย็นน่อ เดี๋ยวตัวสุดท้ายข้ามีทีเด็ด รับรองไม่ทำให้ลื้อผิดหวัง แถมอั๊วยังมีไม้ตายก้นหีบเผื่อฉุกเฉินอีกอย่างด้วย" ทูตะรีบเช็ดน้ำชาที่ดีแซดพ่นออกมาใส่หน้าตัวเอง
"จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ อย่าให้พวกมันเข้ามาถึงที่นี่ได้ก็พอ ตอนนี้ถึงห้องด้านในสุดที่ผนึกตราสุริยะไว้แล้วข้าไปก่อนล่ะ ฝากที่เหลือด้วยนะ" ดีแซดใช้มงกุฎราชินีเปิดประตู และหายเข้าไปด้านใน....
- เส้นทางสุดท้าย หลอด ริโอว
- คราวนี้ดูเหมือนหลอดอาจจะโชคดีขึ้นมาบ้าง เนื่องจากเส้นทางที่เขาเลือกเป็นเส้นทางที่ไม่มีความซับซ้อน ไม่ต้องแก้กลไกอะไรเลยทางเปิดโล่งหมดเดินผ่านไปอย่างสะดวกโยธิน...
- แล้วหลอดได้รับการติดต่อมาจากช่องสนทนาแล้วว่าอีกสองทางที่เหลือแล้วว่า จะมีควีนไนท์ที่ทูตะจับทำเป็นซอมบี้มาเฝ้าทางไว้อย่าประมาท
- "โอ๊ยสบายมากคร้าบ ชิเรถึงจะเก่งแค่ไหนแต่ก็อ่อนกว่าผมตั้งหลายขั้น อาวุธก็คนละชั้น เอิ้กๆ" หลอดยังทำซ่าส์เหมือนเดิม...
- ฮ่าาาาห์ เสียงร้องของสัตว์ประหลาดเหมือนเจเนซิสในเรสซิเด้นท์อีวิล ซอมบี้ชิเรตัวมหึมาใส่ชุดควีนไนท์ยืนรอหลอดอยู่ปลายทาง ท่าทางเก่งกว่าหลอดประมาณยี่สิบชั่วโคตร....(ผมไปทำอะไรให้แค้นครับเนี่ยแค่มาขอเพลงแล้วจากไปเท่านั้นเอง! มีเสียงชิเรประท้วงมาด้วยความไม่พึงพอใจในบทที่ได้รับ)
- หลอดเห็นแล้วก็ยืนสงบนิ่งไปสามนาทีก่อนจะพูดกับตัวเองว่า..."เหอๆ ผมไม่แปลกใจหรอกครับว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ และทำไมผมถึงโดนจับมาสู้คนเดียวเป็นคนสุดท้าย" พล่ามจบแล้วก็หลั่งน้ำตาให้กับชะตากรรมบัดซบของตัวเอง...
- Die Monkey!! ชิเรเจเนซิสชกใส่หลอดด้วยความเร็วดุจเคนชิโร่ปล่อยหมัดดาวเหนือ...
- "เฮ้ย ขอเวลานอกด่าคนแต่งหน่อย! ทำไมบรรยายให้มันดูเก่งงี้ล่ะครับ แล้วลิงน้อยตาดำๆอย่างผมจะไปชนะมันได้ยังงาย!" หลอดใช้ทักษะเอาตัวรอดระดับSS ใช้ท่าม้วนหน้าในวิชาพลานามัยกลิ้งตัวหลุนๆหลบมาได้หวุดหวิด
- หลอดเห็นพลังทำลายของหมัดเมื่อครู่เกิดรอยแยกหนาหนึ่งเมตรลึกลงไปในพื้น ใจสู้ที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วก็หล่นปุ๊ลงไปอยู่ที่ซอกเท้า "แบบนี้มันแกล้งกันเกินไปแล้ว ระดับต่างกันเหมือนพิคโกโร่สู้กับจอมมารบูชัดๆ"
"เคี้ยกๆๆนั่นเป็นตัวแจคพอต ซอมบี้ตัวพิเศษของอั๊วที่อัพยาเข้าไปเกินพิกัดแบบไม่กลัวขาดทุนไงล่า" ทูตะตบมือชอบใจ แต่ไม่มีดีแซดอยู่ช่วยหัวเราะเป็นเพื่อนซะแล้ว...
- กลับมาที่หลอด เมื่อเห็นว่าหนีก็คงไม่พ้นเลยตัดสินใจสู้ ปากะละมังโจมตีจากระยะไกลไปทดสอบก่อน โป๊ก โป๊ก กาละมังเข้าเป้าแต่ชิเรไม่เป็นอะไรเลย (แหงสิ!)
- "กาละมังไม่เจ็บงั้นก็ต้องใช้นันชัคอาวุธใหม่ที่เพิ่งได้มา" หลอดเปลี่ยนอาวุธเป็นนันชัคแล้วเข้าไปคลุกวงในกับชิเร
- ผั๊วะ เสียงชิเรเอามือตบหลอดปลิวไปติดกับข้างฝาถ้ำลึกเข้าไปยี่สิบเมตร
- "อูย เอาใหม่อีกที" หลอดคลานออกมาจากรูบนกำแพง "ถ้าเรามีความเชื่อมั่น แม้ศัตรูจะเก่งกว่าราโอเราก็ชนะได้!" หลอดวิ่งกลับเข้าไปสู้ใหม่
- "เปรี้ยง ชิเรเตะหลอดลอยไปเข้าประตูอังกฤษ ส่งผลให้ทีมอังกฤษตกรอบสมใจเป็ดยาโนทัย
เปลี่ยนโหมดนันชัคเป็นการโจมตีจากวงนอกสิ
- อยู่ๆก็มีเสียงลึกลับมาให้คำแนะนำหลอด เลยเปลี่ยนวิธีสู้ยืดโซ่นันชัคออกมา...แล้ววิทยายุทธ์ของเจ้าชายเฟรอาดูลและลีออน ที่อยู่ในตราอรุณกับตราสนธยาก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองหลอด ทำให้หลอดรู้วิธีการต่อสู้ด้วยนันชัคอย่างสมบูรณ์แบบ หลอดใช้นันชัคยืดโจมตีจากระยะกลางทำให้ พลองติดโซ่ทำให้ชิเรคาดเดาทิศทางโจมตีไม่ได้ หลอดพลิกสถานการ์ณกลับมาได้เปรียบทันทีจากคำแนะนำลึกลับเพียงแค่ประโยคเดียว!
เสียงจากระบบดังตามมา ผู้เล่น หลอด ริโอว ปลดผนึก Dawn rune และ Twilight rune ได้สำเร็จ สามารถใช้เวทมนต์ของตราทั้งสองได้ ได้รับค่าประสบการ์ณโบนัสระดับเพิ่มขึ้นอีก 2 ระดับ เป็นเลเวล 54
- จากความโชคดีแบบถล่มทลาย ทำให้สถานการ์ณเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังเท้าหลอดพลิกกลับมาได้เปรียบ
- "โฮะๆ ในที่สุดก็ใช้เวทมนต์ได้ซักที ถ้างั้นก็ลองเลย Evening Dusk หลอดลองใช้รูนเป็นครั้งแรกในชีวิตทันที
- กร๊าซซ แต่ชิเรไม่เป็นไรเลย จับหลอดปั้นเป็นลูกวอลเล่ย์บอลแล้วตบลงไปฝังอยู่ชั้นหินในใต้เปลือกโลก
ไอ้ซื่อบื้อ! ใช้ท่าสาปซอมบี้ให้ติด sleep มันคงหลับหรอกนะ ใช้ท่าโจมตีสิ!
- เสียงแนะนำลึกลับกลับมาอีกครั้ง หลอดเลยต้องไปPMถามลุงชีริวเรื่องเอฟเฟคเวทมนต์ของตราทั้งสองที่บอร์ด
- "งั้นคราวนี้เอาใหม่ First Ray" หลอดยิงท่าใหม่ออกไป คราวนี้ได้ผล! เพราะชิเรเป็นซอมบี้ ทำให้แพ้การโจมตีด้วย M.Atk เวทธาตุแสง และความร้อน ซึ่งเวทมนต์ของตราอรุณและตราสนธยามีครบหมดทั้งสามคุณสมบัติพอดี ชิเรได้รับบาดเจ็บสาหัส
ปลดปล่อยวิญญาณของเขาเสียหลอด ด้วยพลังของเธอ
- "ได้เลย ช่วยไปเกิดที่ชอบๆซะ แล้วผมจะ
คอรัปชั่นดูแลฟาเลน่าให้เอง!" หลอดใช้ท่า Setting Sun เผาชำระร่างชิเรจนหายไป
- "ลาก่อน ท่านต้องเป็นควีนไนท์ปกป้องเจ้าหญิงในส่วนของพวกเราด้วยล่ะ!" แล้วชิเรก็เกมโอเวอร์จากไป....
ครึ่กๆๆ เสียงสวิตช์กดกลไกอันสุดท้ายถูกกดลง ทำให้ทั้งสามกลุ่มกลับมารวมกันอีกครั้ง
ทุกคนวิ่งมาหาหลอด "ทำได้ดีมาก กลไกห้องกลางบอสก็เก่งแถมยังต้องไขพัซเซิลยากมากนายก็ยังทำได้(มิน่าถึงหนีกันไปทางอื่นหมด) ทีนี้ก็เหลือแต่ทูตะกับดีแซดแล้วเท่านั้น"
"สวิตช์อะไร!? ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย ผมเดินมาตามทางเฉยๆจนเจอชิเรเท่านั้นเอง" หลอดเกาหัวอย่างงง ไม่เคยเล่นภาคห้ายิ่งอ่านยิ่งงง
"ว่าไงนะ เป็นไปไม่ได้! ถ้างั้นฝีมือใครกัน"
"ฉันเองแหละ ฉันเป็นคนสั่งให้สร้างกลไกเอง เลยรู้เกี่ยวกับกลไกในนี้หมดทุกอย่างไง" มีเอลฟ์สาวคนหนึ่งเดินปรากฎตัวออกมา
"ท่าทางน่าสงสัย ลูกน้องดีแซดแหง!" ทุกคนสรุปเองเสร็จสรรพในหนึ่งวิ... แล้วเธอก็โดนทุกคนตื้บ
"จะบ้าเหรอยะ! จำเสียงฉันไม่ได้เหรอไง"
"หรือว่า... ป." น้องเศษไม้พูดขึ้นมา ทำให้ทุกคนชะงักมือไปเหลือแต่เธอที่ยังตื้บต่อไป (อ้าว!)
"ก็ใช่น่ะสิ แล้วไอ้ที่รู้แล้วยังทุบไม่หยุดนี่มันอะไรยะ!"
"แหะๆๆ แบบว่าเผลอตัวไปหน่อยนึกว่าตื้บหลอดอยู่น่ะ" น้องเศษไม้แก้ตัว "ว่าแต่เธอกลับมาได้ไง อุตส่าห์ลากันซะซึ้งตั้งแต่ตอนที่แล้ว"
"เนื่องจากฉันยังได้รับความนิยมอยู่น่ะสิเคอะ คิดว่าดาวTenkiบ้านไหนจะโดนตัดบทบ้างล่ะ" น้องป.หันไปโพสท่าฮารุฮิชี้นิ้วจิ้มหน้าจอ "เอ๊ย ไม่ใช่ ก็แค่ยังไม่อยากเลิกเล่นเกมเท่านั้นเอง เลยสมัครไอดีใหม่แล้วเข้ามาเล่นน่ะ" (อย่าลืมนะเอ้อว่านี่เป็นเกมออนไลน์)
"หรือว่าเสียงลึกลับที่ช่วยฉันไว้คือเธอเองเหรอ!?" หลอดถาม
"ถูกต้อง นั่นเป็นสกิล Temperance ระดับต้นๆ(เนื่องจากเลเวลน้อย) ใช้ส่งเสียงเข้าไปในหัวเธอได้"
"แล้วทำไมต้องมาเป็นเผ่าเอลฟ์ด้วยล่ะ?" หลอดถามต่อไปอีก
"อ๋อ เอลฟ์เป็นภูตที่มีสติปัญญาสูงส่งดูเหมาะกับฉันมากกว่า ไม่ไปซ้ำกับมนุษย์เจ้าหญิงสมองมีแต่กล้ามบางคนจ้า หุๆๆ" พอไม่ได้เป็นควีนไนท์น้องป.ก็เริ่มออกลายไม่เกรงใจเพื่อนตัวเองทันที... แล้วก็มีมวยปล้ำหญิงเล็กๆให้ดูหนึ่งคู่ ซิกฟรีดรีบเซฟภาพลงเครื่องทันที
"เฮ่ย ขออภัยที่มาขัดนะ แต่อั๊วคงปล่อยให้พวกลื๊อเข้าไปในห้องพิธีกรรมม่ายล่ายเหล็กขาก" ทูตะโผล่ออกมาทำลายจังหวะยูริซีนที่ม้าชอบ พร้อมกับนีเธอร์เกทอีกสิบกว่าคนที่ยังเหลือรอดอยู่
"แกไอ้ทูตะ ชดใช้ชีวิตเพื่อนข้ามานะ!" ยูเบอร์ชี้ดาบตะโกนด่าใส่ทันที
"คราวนี้แกไม่รอดแน่ทูตะ พวกเราไม่เหมือนตอนที่อยู่เรนวอลแล้ว" หลอดหยิบอาวุธขึ้นมาด้วยความมั่นใจสุดขีด
"เหอๆแน่ใจ๋!? ฝั่งอั๊วยังมีไม้ตายอยู่นะเฟ้ย!" แล้วทูตะก็หยิบกราดิอุสที่จับได้ที่ตีนเขามา
"นั่นมัน!...กราดิอุสนี่นา!!!" (กราดิอุสโวย เมดิไม่ได้อยากให้นู๋มีบทแบบนี้จั๊กหน่อย)
"เฮ้ย เล่นสูตรพวกผู้ร้ายเกรด B ไปได้ ปล่อยตัวประกันซะแล้วมาสู้กันอย่างแฟร์ๆเด้"
"กร๊าาาก จับตัวประกันกดดันพระเอกก็เป็นหนึ่งในวิธีการของมาเฟียเฟ้ย!"
ถ้าไม่อยากให้ตัวประกันตายก็ทิ้งอาวุธซะ! เคี้ยกๆๆๆ
--Shiryu 07:31, 30 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"ทำไงดีล่ะ? ทางนั้นมีตัวประกัน เราจะใช้กลยุทธ์ไหนเกลี้ยกล่อมดี?" หลอดถามเหมือนกำลังเผชิญหน้าคนติดยาบ้า
"เราต้องย่องเข้าไปยิงข้างหลังหัวมัน!" ซีกูลด์เสนอแผนตำรวจละติน สมแล้วที่เคยอยู่กลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัด
"เราต้องประนีประนอม! ไปพาแม่ของเจ้าตุ๊ต๊ะมา" ฮิกะอิจิเสนอแผนตำรวจไทย สมแล้วที่เป็นคนไทย (แล้วคนอื่นไม่ใช่เรอะ?)
"กราดิอุสไม่เป็นไรหรอกครับ เพื่อพวกเราผมว่าแค่นี้เธอทนได้ ตอนอาเดลจับรินอร์ผมกับเพื่อนก็นั่งฟันรินอร์ตั้งนานนะครับ" หลอดเสนอแผนห่ะไรของมันไม่รู้ สมแล้วที่โดนบล็อคเข้าบอร์ดไม่ได้
"เราก็เห็นด้วยกับหลอด ...พวกเรา ยิงมัน!!" น้องเศษไม้โหด....สงสัยอยากกำจัดสาวคนอื่นๆให้หมดไปจากเนื้อเรื่อง 555
แล้วทุกคนก็สาดพลังเข้าใส่ไม่ยั้ง ทั้งคมดาบนางแอ่นเหิน, เวทย์ไฟ, พันนิชเมนท์, มีดหมอบิน, ดาบปีศาจ
"อ้ายหยา!! พวกลื้อม่ายรักเพื่อนเอาซะเลยน้อ!!" ตุ๊ต๊ะปล่อยมือจากกราดิอุสแล้วชิ่งออกมา ปล่อยกราดิอุสเผชิญชะตากรรม "ฮ่าๆๆๆ เละเทะด้วยมือเพื่อนตัวเองซะ"
....แต่ทั้งหมดเป็นแค่ภาพลวงตาของยูเบอร์ "สกิล Illusion มีประโยชน์ใช่ไหมล่ะครับทุกคน ถ้างั้นก็อย่าลืมเลือกยูเบอร์นะครับ" (เสียงแว่วมา...ตกรอบไปนานแล้วเพ่) แล้วซีกูลด์ก็ใช้ความเร็ววิ่งเข้าไปฉกตัวกราดิอุสได้สำเร็จ
"บัดซบ! เสียรู้มันจนได้!!" ท่าทางทูตะดักชาวบ้านได้แต่โดนดักคืนทีไรหงายเก๋งตลอด ซีกูลด์ไม่เปิดโอกาสให้โต้ตอบอะไร เอาพันนิชเมนท์ยิงใส่ทูตะกระเด็นไปทันที งานนี้สงสัยไม่ต้องสู้แล้วละมั้ง
"เลวมั่กๆพวกลื้อ....แบบนี้เห็นทีข้าต้องงัดอาวุธสุกท้ายมาใช้แล้วล่ะน่อ" แล้วเขาก็เอาหลอดทดลองบรรจุแซมเปิ้ลปาลงพื้นปลุกนีเธอร์เกทระดับ A พิเศษขึ้นมาสี่คน เข้ามาสู้กับพวกหลอดเพื่อถ่วงเวลาก่อนตัวเองจะฉีดสุดยอดยาแบบเดียวกับที่ใช้กับชิเรเข้าตัวเอง "มาดูสุดยอดผลการทดลองของข้าดีกว่า....สกิล regeneration ผนวกกับยาสูตรเดียวกับของดร.เจคีล ไม่มีวิธีไหนจะสร้างพลังชีวิตได้มหาศาลเท่านี้อีกแล้ว!!!" ทูตะเปลี่ยนร่างเป็นเซอเบรัสนรก บอสใหญ่ของแชปเตอร์นี้...."เฮ่ยๆ อย่าลืมตูสิเพ่" (ดีแซดโวยมา) ....งั้นเป็นบอสรองของแชปเตอร์นี้ เข้าสู้กับพวกหลอดทันที เซอเบรัสยิงลูกไฟสีดำถล่มไม่ยั้ง
"บาเรียร์!!"
แต่บาร์เรียร์ของน้องเศษไม้ก็ไม่สามารถต้านพลังทำลายลูกไฟได้ ต้องวิ่งหนีกันเองจ้าละหวั่น
"มันเสียสติไปแล้ว เผลอๆจะทำลายภูเขาอาชวาลได้ทั้งลูกเลยมั้งเนี่ย?" หลอดวิ่งหลบลูกไฟอุตลุด โดนทีเดียวคงกลับบ้านเก่าแม้จะเลเวลขึ้นเอาๆมาตลอดแชปเตอร์
"งั้นเราเผ่น ปล่อยไว้มันก็ไปไล่กัดดีแซดตายเอง"
"ง่ายแบบนั้นก็ไม่ใช่ซุยสิ" น้องเศษไม้ตอบ ...จริงๆง่ายแบบเนี้ยแหละซุย
"เฮ้ เศษไม้! ขอชั้นตีอาวุธให้หน่อยสิ!" กราดิอุสเสนอเรื่องที่ดูแล้วเหมือนผิดจังหวะยังไงไม่รู้ "วิ่งหนีกันก่อนสิย้า~!!" แต่กราดิอุสก็คว้าค้อนทองออกมาทำเอาทุกคนพากันตะลึง
"นี่มัน!!!"
"ค้อนของถ้ำดวาฟท์ ...ถ้ามีเจ้านี่ชั้นก็สามารถตีอาวุธได้ถึงเลเวล 15 แล้ว เอาไว้คุยกันทีหลัง ขอชั้นตีคฑาของเธอก่อนแล้วกัน!!" แล้วกราดิอุสก็ตีคฑาของน้องเศษไม้ขึ้นเป็นเลเวล 15 ในที่สุด ด้วยพลังที่ใช้ในการตีอาวุธสูงระดับขนาดนี้ทำให้เธอหมดสติไป
"พากราดิอุสไปหลบที่ปลอดภัยก่อน..." น้องเศษไม้สั่งแล้วรับคฑา Caduceus เลเวล 15 ที่มีพลังเวทมหาศาลมา "คราวนี้แหละ! บาร์เรียร์!!" บาร์เรียร์ตอนนี้ป้องกันไฟของเซอเบรัสได้แล้ว
"โฮก!!!"
"เยี่ยมไปเลยเศษไม้!!"
พวกหลอดรีบฉวยโอกสเข้าโจมตีต่อเนื่องใส่เซอเบรัสแต่ก็ดูไม่ค่อยจะได้ผลเพราะพลังฟื้นตัวมหาศาลของสกิล regeneration
"ลองหยุดเวลามันดูได้ไหม?" ซีกูลด์บอกให้น้องเศษไม้รีบใช้คาถา STOP ตรึงการเคลื่อนไหวแบบที่ใช้กับโอมิเนะ แต่เซอเบรัสก็ยิงกระสุนโน้มถ่วงลงมากดพวกหลอดไม่ให้เคลื่อนไหวได้ "เสร็จกัน!!"
"ฮ่าๆๆ บรู๋วววววววววววว~!!!" เซอเบรัสหอนเรียกดวงดาวโคจรเข้ามาใกล้ (ยิ่งทีพลังยิ่งเว่อร์ขึ้นๆ) "อีกห้านาทีดาวจะตกลงมาถล่มทุกสิ่งทุกอย่างราบเป็นหน้ากลอง เงี้ยก ฮ่าๆๆๆ"
"บัดซบ! ไอ้หมอนี่มันโหดกว่าปลากะโห้จิงโจ้บอสตอนที่แล้วซะอีกนะเนี่ย!!" ซีกูลด์โวยขึ้นมาทันทีที่บอสรองภาคนี้เก่งกว่าบอสใหญ่ภาคของตัวเอง
แต่แล้วก็มีเสียงหัวเราะดังจากด้านหลังเขา "ฮ่าๆๆๆ แม่นแล้ว ทุกอย่างเป็นเพราะวิทยาการของ FFDF" เร้ดเมจิกเชี่ยนโผล่หัวมาอีกแล้ว ตกใจกันมั้ย? ...ไม่เหรอ?
"จริงๆแล้วข้าอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดเองฮ่าๆๆๆ"
เซอเบรัสเองก็งงๆ ไอ้หมอนี่ใครฟะ ดูแล้วเข้ามาเนียนกะเขาเห็นๆเหมือนดร.ไวลี่ที่อยากมีบททุกภาค
หลอดเอาแรงจากไหนไม่รู้ หลุดจากสนามโน้มถ่วงเข้าตื้บเจทันที ปั่กๆๆๆๆๆๆ "พ้มล้อเล่นคร้าบ....พ้มแวะมาหาลูเซจังเฉยๆค้าบบบบ" สายไปแล้ว เจโดนเหยียบจมธรณี... แต่เพราะเสียเวลามากเกินไปดาวเลยตกลงมา (อ้าว เฮ้ยๆ)
พลังปะทะของดวงดาวพัดทุกอย่างกระเจิดกระเจิงราบเป็นหน้ากลอง พื้นสั่นสะเทือนนานเป็นวันๆจนดีแซดทำพิธีไม่เสร็จซะที (เวงกำ) ตุ๊ต๊ะหัวเราะดังลั่นแต่พอควันเริ่มจางลงก็เหลือบเห็นพวกหลอดกระดึ๊บๆออกมาจากใต้ดิน
"เอาพันนิชเมนท์ยิงแปดดาบลงตำแหน่งเดิมเจาะพื้นลงไปร้อยเมตร ใช้คอนกรีตรับแรงกระแทกของแอมเวย์กั้นปากหลุม ใช้บาร์เรียร์ระดับสุดยอดของอาวุธเลเวล 15คลุมพื้นไว้ แล้วให้ยูเบอร์ใช้สกิลภาพลวงตาสร้างภาพปลอมของพวกเรายืนอยู่อีกด้านที่ดวงดาวตกลงมา .....นี่ขนาดแค่แรงพัดทำลายยังทำเอาพวกเราที่อยู่ในหลุมหลบภัยสะบักสะบอมขนาดนี้ ไอ้หมอนี่ใช่เล่นจริงๆ..."
หลอดอธิบายวิธีการตามที่เรียนมาจากตอนเรียนลูกเสือ (มีที่ไหนเล่า!!)
"พวกแก~!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ทูตะแทบเสียสติเมื่อรู้ว่ามีคนรอดจากการโจมตีระดับดวงดาวปะทะได้ แต่พวกหลอดก็ไม่เปิดโอกาสให้เซอเบรัสโจมตีซ้ำ "STOP!!" หลังน้องเศษไม้ใช้คาถาตรึงการเคลื่อนไหวเซอเบรัสก็สั่งให้เพื่อนๆรุมโจมตีเข้าไปที่หัวทั้งสามสุดแรงเกิด "เร็วเข้า!! พลังมันมากขนาดนี้เราหยุดมันไว้สิบวินาทีก็เต็มกลืนแล้ว!!!"
"เพลงดาบแปดอสูรสังหาร!!!!" ยูเบอร์ฟันเข้าหัวซ้ายแล้วฮิกะอิจิก็ซ้ำเข้าตำแหน่งเดิมทันที "ท่านกำลังประสบปัญหาแมลงร้ายรบกวนบ้านท่าน กำจัดยังไงก็ไม่หมดเสียทีใช่หรือไม่ ...วันนี้เรามีระเบิดปรมาณูทำใช้เองที่บ้านมาเสนอ เพียงล็อคเข้ากับเป้าหมายแล้วจุดชนวนเบาๆ พลังของมันสามารถเป่าโซลฟาเลน่าหายไปได้ในพริบตา" แล้วหัวซ้ายก็โดนระเบิดของแอมเวย์ (?) ม่องหมดฤทธิ์
"ลุงโซลิดช่วยข้าอีกรอบเถอะ!!!" ซีกูลด์เรียกอวตารของโซลิดออกมาพร่ำเพรื่ออีกแล้ว "อย่าห่วงเลยหลานรัก มาดูท่าใหม่ที่ลุงไปเรียนมาจากเคมีอ.อุ๊วันเสาร์ที่แล้วนี่...ชินคู~ฮาโดเคน!!!" (อ.อุ๊สอนด้วยเรอะ?) หัวขวาโดนฮาโดเคนชุดของโซลิดถล่มเน่าไปอีกหัว
"Flying Swallow Slash!!" หลอดรวมพลังทั้งหมดควงสุดยอดท่า Swallow ทิ้งบอมบ์ลงหัวกลางจนขาดลง ได้ปิดฉากประจำทั้งที่ชาวบ้านก็เหนื่อยพอๆกัน
แต่แล้วแสงก็ส่องขึ้นจากยอดเขา สว่างไปทั่วทวีปอาเมส "!!!"
"ยังไงพวกแกก็ไม่มีทางหยุดยั้งแผนการของดีแซดได้...." หัวที่ขาดลงของตุ๊ต๊ะพูดพะงาบๆ พลังชีวิตมันเหลือเฟือจริงๆ "ข้าให้กองทัพนีเธอร์เกทที่เหลือมาคุ้มกันตั้งแต่ตรงนี้จนถึงยอดเขา...กว่าพวกแกจะไปถึงห้องพิธีกรรมก็สายเกินไปแล้ว..." แล้วเสียงของทูตะก็เงียบไป ขนาดจะตายแล้วยังหลอนไม่เลิก
"พวกมันคงเหลือแค่ 20-30 คน ....แต่ถ้าจะต้องเสียเวลาสู้กับพวกมันคงไม่ทันการแน่!!" น้องเศษไม้จิ้มเครื่องคิดเลขหักกับจำนวนนีเธอร์เกทที่เธอเจี๋ยนไปทั้งหมดแล้ว
"ยังไงก็ต้องรีบไปให้ถึงห้องพิธีกรรมก่อนอื่น!" ทุกคนเห็นด้วยกับหลอด ไม่มีทางอื่นนอกจากไปห้องพิธีกรรมให้เร็วที่สุดเพื่อหยุดยั้งดีแซดที่...จะทำอะไรหว่า? เติมโปรไฟล์ซะทีดิ จองไว้ตั้งกะยังไม่ได้แต่งแชปเตอร์นี้ ขณะวิ่งไปน้องเศษไม้ได้โอกาสก็ถามกราดิอุสที่เพิ่งฟื้นขึ้นมา
"ทำไมเธอกลับมาที่นี่อีกล่ะ มันอันตรายมากนะ"
"เพื่อมาช่วยพวกเธอไงเล่า ชั้นแค่แวะไปเอาค้อนทองจากรังดวาฟท์เองนะ"
"เธอช่างดีเหลือเกิน นี่ขนาดพวกเราคิดจะกำจัดรุซโรเธอก็ยังตั้งใจจะช่วยเราอีกงั้นเหรอ?"
"เพราะหลอดต่างหากล่ะ ที่เขาบอกตอนที่ชั้นวิ่งออกมานั้นน่ะ..."
"ไปที่เขาอาชวาลกันเถอะ รุซโรต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ ............ผมจะพาเขากลับมา"
กราดิอุสเล่าไปก็ละอายใจนิดๆที่คิดแต่เรื่องของตัวเองทั้งที่เคยบอกกับพวกหลอดที่สนามประลองสตอร์มฟิสต์ว่าจะอยู่ข้างกองทัพคานาคานจนถึงที่สุด "คำพูดของหมอนั่น...รู้สึกว่ามันมอบความหวังให้ผู้อื่นได้เสมอ"
น้องเศษไม้หันไปถามเพื่อนๆ่ว่าหลอดมันพูดงั้นจริงเหรอ ทุกคนก็พากันส่ายหน้าด่อกแด่ก ...กระทั่งเจ้าตัวหลอดเองก็ชักไม่แน่ใจ แถมด้วยรู้สึกแย่ที่อัดรุซโรหายสาปสูญไปแล้ว แต่ทุกคนก็เห็นว่าตอนนั้นหลอดก็พยายามอย่างถึงที่สุดที่จะพารุซโรกลับไปโทรัน แม้จะไม่สำเร็จ
พอวิ่งมาสักพักก็พบศพพวกนีเธอร์เกทนอนตายเกลื่อนทาง
"นี่มัน!!"
ฮิกะอิจิเดินเข้าไปสำรวจ "วิเคราะห์จากลักษณะรอยแผลที่เกิดขึ้นพร้อมกันนี่แล้วเป็นการฟันคมมีดจำนวนมหาศาลออกมาในชั่วพริบตาครับ"
"คนที่ทำแบบนี้ได้มีแค่คนเดียว!!"
รุซโร พี่ชายของกราดิอุสเป็นคนกำจัดพวกนีเธอร์เกททั้งหมดเพื่อช่วยพวกหลอด ...ทุกคนคาดไม่ถึงกับเรื่องที่เกิดขึ้น แม้แต่ตัวกราดิอุสเอง นั่นเป็นเครื่องหมายตอบรับอย่างชัดเจนว่าตอนนี้รุซโรเห็นด้วยกับสิ่งที่หลอดพูดแล้ว เมื่อความพยายามอย่างยาวนานหลายปีสำเร็จลงในที่สุดก็ทำให้เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
"ในที่สุดก็สำเร็จแล้วนะกราดิอุส" น้องเศษไม้เข้ามายินดีด้วย
กราดิอุสหันมาพยักหน้าให้ทั้งที่น้ำตายังไหลพรากๆ
"สิ้นสุดการเดินทางที่แสนยาวนานซะทีนะ พี่ชายของเธอกลับไปโทรันแล้วหละ"
กลางภูเขาที่พายุหิมะพัดกระหน่ำ รุซโรลากร่างอันบอบช้ำทั้งจากการต่อสู้กับหลอดและจากการลุยนีเธอร์เกททั้งเขามา "อูย...ไอ้พวกสวะ...ตูจะรอดกลับไปมั้ยยังไม่รู้เลย อย่าเพิ่งซึ้งเว้ย" แต่ก็ถูกบก.สั่งให้พูดให้ดูดีกว่านี้
"บ้าน... ไม่ได้กลับไปนานแค่ไหนแล้วนะ.... กราดิอุส...เธอจะยังรอพี่ชายโง่ๆคนนี้กลับไปอยู่รึเปล่านะ...."
(โอเช ผ่าน) แล้วรุซโรก็เดินจากไปลับตา พายุหิมะก็ยังคงโหมกระหน่ำต่อไป...
"กลับไปซะ กราดิอุส"
ไม่ทันไรหลอดมันก็ไล่ซะแล้ว ทำเอากราดิอุสขี้มูกโป่งตาถลน จนหลอดต้องรีบอธิบาย "ต่อจากนี้จะมีอะไรรอเราอยู่อีกก็ไม่รู้ ที่แน่ๆมันอันตรายมาก ยังไงเธอก็ต้องรอดกลับไปพบพี่ชายที่อยากพบมานาน ถึงเธอจะสาบานว่าจะช่วยกองทัพคานาคานก็เถอะ แต่หลังจบศึกนี้เธอจะต้องกลับไปโทรัน ฉันจะไม่อนุญาตให้เธอเข้ามายุ่งเกี่ยวกับสงครามอีกแล้ว" ทุกคนรวมทั้งกราดิอุสก็เข้าใจดี แล้วกราดิอุสก็กลับไปรอที่ก็อดเบิร์ด ปล่อยพวกหลอด, น้องเศษไม้, ซีกูลด์, ยูเบอร์ และฮิกะอิจิขึ้นไปเจอดีแซดเพื่อตัดสินกันในศึกสุดท้าย
ตอนนี้เส้นทางไปยังยอดเขาอาชวาลเปิดผ่านตลอด พวกนีเธอร์เกททั้งหมดถูกรุซโรสังหารทำให้พวกหลอดไม่ต้องเสียเวลาสู้กับสวะ แล้วพวกหลอดก็มาถึงห้องพิธีกรรมในที่สุด
