Princess of Falena ep5
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 00:43, 28 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
จากการปราบรุซโรสำเร็จทำให้หลอดได้รับค่าประสบการ์ณจากการดวลเดี่ยว เลเวลเพิ่มขึ้น 3 ระดับ เป็นเลเวล 52 และได้สกิลทักษะใหม่มาหนึ่งอย่าง แต่หลอดไม่สนใจอ่านเหมือนเดิม ....เก็บไว้ให้เหล่าคนแต่งใช้เป็นไม้ตายก้นกรุยามมุขตันในอนาคต
ทุกคนเดินข้ามสะพานเข้าสู่ลูนัสตามการนำของน้องเศษไม้ เข้าถ้ำลงเดินลอดผ่านไปตามทางจนถึงสระน้ำใต้ดินสำหรับทำพิธีชำระกายเจ้าหญิงฟาเลน่าในแต่ละยุค
"โอ้นี่น่ะเหรอที่ๆสถานที่ในตำนานที่เจ้าหญิงลีมกับมิอาคิสมายูริกัน" ยูเบอร์ไม่เคยเล่นภาคห้า แต่ไม่รู้ไปเอาข่าวผิดๆถูกๆนี่มาจากไหน
"ถ้างั้นเธอกับน้องป.ก็เคยมาอาบน้ำกันที่นี่แล้วอ่ะสิ กึ๋ย กึ๋ย" หลอดทำหน้าหื่น พลางจิ้นไปไกลจนได้เรต ฉ (มีเสียงตะโกนจากซิกฟรีดนอกจอมาว่า ยูริสุดยอดครับคุณหลอด)
หลอดเลยโดนน้องเศษไม้จับผูกก้อนหินแล้วโยนถ่วงน้ำ "เลิกทำตัวหื่นแล้วก็เปิดทางซะ" ด้วยพลังของตราอรุณที่หลอดมี ทำให้ระดับของน้ำในสระลดลงจนทางไปต่อปรากฎขึ้นมา
"นั่นคือเส้นทางเพียงหนึ่งเดียวที่เชื่อมต่อกับแอเรียภูเขาอาชวาล" น้องเศษไม้กระโดดเหยียบหลอดข้ามไปอีกฝั่ง ก่อนจะบอกให้ทุกคนเหียยบตามมา....
ตัดกลับมาทางด้านดีแซดนั่งอยู่ในเกี้ยวมีตัวกะจ๊อกกี๊ๆหามให้ กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ตอนนี้กำลังเดินทางเข้าใกล้ยอดเขาที่ผนึกซันรูนเข้าไปทุกขณะ...
"นี่ๆนายท่าน อั๊วมีเรื่องสงกาสัยน่อ ทำไมลื้อถึงเอาทไวไลท์รูนไปติดให้ไอ้ขี้แพ้รุซโรนั่นซะล่ะ"
"หึหึหึ เจ้ายังต้องศึกษาการเล่นมาเฟียจากข้าอีกมาก การทำให้ศัตรูย่ามใจแล้วค่อยยิงถล่มในวินาทีสุดท้ายให้แก้ตัวไม่ได้ต่างหาก คือยอดกลยุทธ์อย่างแท้จริง"
"ลื้อจาบ้าเรอะ! นี่มันใช้บ้านอาเคดามี่ซะที่ไหน ทำแบบนี้มันเหมือนดร.ไวลี่ส่งลูกกระจ๊อกไปให้ร๊อคแมนอัพเกรดอาวุธแล้วกลับมาถล่มตัวเองชัดๆ"
"เฮ้ยไม่ต้องเปรียบเทียบซะเห็นภาพแบบนั้นก็ได้เฟ้ย เดี๋ยวพอได้ซันรูนมายังไงพวกมันก็สู้ข้าไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ ให้พวกมันดิ้นรนเดิมพันกับความหวังอันน้อยนิดก่อนจะขยี้ทิ้ง ไม่มีอะไรจะน่าสะใจไปกว่านี้อีกแล้วโว้ย ก๊าาาก ฮ่า ฮ่า" ดีแซดหัวเราะอย่างเสียสติ เผยโฉมหน้าที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนอันหาได้ยากยิ่ง ก่อนจะกระดกชาร้อนหมดแก้ว
"ลื้อนี่มังอำมาหิดถูกใจอั๊วจิงๆน่อ" ทูตะก็หัวเราะตามดีแซด เคี๊ยก ฮ่า ฮ่า ฮ่า โรคจิตกันทั้งนายทั้งลูกน้อง
"แล้วแผนการที่ข้าสั่งให้ไปทำล่ะ เสร็จหรือยัง" ดีแซดกลับมาทำมาดขรึม ชงชาแก้วใหม่กินอีกถ้วย
"แน่นอน ข้าวางกับไว้ ดัก มันอย่างที่ท่านสั่งแล้ว พวกมันจะได้พบกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเลยทีเดียว" ทูตะยังคงหัวเราะต่อไป
วกกลับมาทางด้านหลอดกันบ้าง ทุกคนวิ่งฝ่าออกมาจนถึงหุบเขาอาชวาลแอเรียเหนือสุดของฟาเลน่าซึ่งมีแต่หิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ที่นี่เป็นที่ตั้งของซากซินดาร์ที่ล้ำสมัยที่สุดในฟาเลน่า ซันรูนถูกเก็บอยู่ด้านในสุดของโบราณสถานแห่งนี้นั่นเอง
"หนาว..." หลอดความรู้สึกไวก่อนชาวบ้าน เนื่องจากใส่กางเกงขาสั้นคนเดียวเหมือนจะไปเที่ยวหาดระยอง
"อย่าสำออยน่า องค์ชายแต่งโป๊กว่านี้ยังวิ่งปร๋อเลย แกมีดีที่ความถึกแค่นี้อย่าบ่น" ซีกูลด์ยกตัวอย่างให้ฟัง
"นั่นมันเกมชุ่ยเองนี่หว่า ของจริงจะไปมีคนใส่เสื้อรัดๆเปิดไหล่ยั่วลุงกั๊ตมาเดินฉุยฉายกลางพายุหิมะแบบนี้ได้ยังไง" หลอดรีบเถียงกลับทันที ดูมั่วไปนิดแต่ก็มีเหตุผล
"อย่ามัวแต่เสียเวลากับความรั่วของภาคห้าอยู่เลย" แล้วน้องเศษไม้ก็ลากหลอดเดินทางต่อไปจนมาถึงทางแยกสามทาง ที่ต้องผลัดกันเปิดกลไกเปิดทางให้ทั้งสามทางเชื่อมกันจนถึงโบราณสถานชั้นใน
"งั้นฮิกะไปทางขวา ยูเบอร์ไปทางซ้าย ส่วนตรงกลางไปสามคนเพื่อคุ้มครองผม" หลอดรีบเลือกวิธีสบายให้ตัวเองที่สุดทันที...แล้วก็โดนตื้บจนน่วม
"เพื่อความยุติธรรม เรามาโอน้อยออกกันเถอะ" แล้วน้องเศษไม้ก็เสนอการแบ่งเส้นทางตามไสตล์เด็กอายุ 14 ได้ดังนี้
"แว้ก ทำไมผมถึงต้องไปคนเดียวด้วยเล่า!" หลอดแจ๊คพอตแตก กระจอกสุดในกลุ่มแล้วยังต้องไปคนเดียวอีก(ในเกมบอสทางเส้นกลางโหดสุดด้วย)
แต่ก็ไม่มีใครฟังเสียงประท้วงของหลอดตัวน้อยๆ แล้วก็ทยอยแยกย้ายกันไป....
- เส้นทางแรกยูเบอร์ + ฮิกะอิจิ
- เส้นทางด้านขวาง่ายที่สุด ยูเบอร์เปิดกลไกผ่านมาอย่างราบรื่นจนกระทั่งพบบอสที่เฝ้าอยู่ปลายทางก่อนกดสวิตช์ปลดผนึกอันสุดท้าย แต่...
- "ไม่จริง!" ยูเบอร์กัดฟันกรอด
- ที่อยู่ตรงหน้าของยูเบอร์หาใช่บอสลิงที่เฝ้าทางด้านขวาเหมือนเช่นในเกมแต่เป็น สุกี้ยากี้ ควีนไนท์พวกพ้องของเขาที่เสียชีวิตไปแล้วนั่นเอง....."เจ้าก๊อดวินสารเลว!"
- "ช่วยด้วยยูเบอร์ ข้าควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้!!!" สุกี้ยากี้โจมตีใส่ยูเบอร์อย่างไม่ยั้งทันที
- "ทูตะมันดักวิญญาณของ สุกี้ยากี้ ไว้ให้ไม่สามารถไปเกิดใหม่ได้ นี่มันวิชาแพทย์นอกรีตที่เลวร้ายที่สุด!" ฮิกะอิจิเห็นเพื่อนร่วมอาชีพเลวได้ถึงขนาดนี้ก็โมโหมาก
- "ไม่...ข้าทำไม่ได้" ยูเบอร์รับมือสุกี้ไปพลางแต่ไม่โต้กลับเลย ปลอ่ยให้โดนฟันอยู่ฝ่ายเดียว
- "แต่ท่านต้องทำ! ปลดปล่อยวิญญาณเขาให้เป็นอิสระ....ฆ่าเขาซะ!"
- เส้นทางด้านขวายูเบอร์ต้องสู้กับ สุกี้ยากี้ และได้สังหารเพื่อนของตัวเองทิ้งกับมือ...
- "ขอบใจมากยูเบอร์ ดูแลเจ้าหญิงให้ดีด้วยล่ะ...ฝากฟาเลน่าด้วย เวลาเก็บกดจากหน้าที่การงานอย่าไประบายในห้องน้ำอีกล่ะ" สุกี้ยากี้ที่โดนแทงจนพรุนทั้งร่าง ก่อนจะเกมโอเวอร์สลายไป
- "ว๊าาาาก" ถึงเจ้าตัวจะยกโทษให้แต่ยูเบอร์ก็ยังยกโทษให้ตัวเองไม่ได้อยู่ดี เสียงร้องด้วยความเจ็บใจดังลั่นก่อนจะตัดไปยังเส้นทางอีกสองคนที่เหลือ...
ส่วนพวกดีแซดดูผลงานของตัวเองผ่านทางมอนิเตอร์ถ่ายทอดสด ด้วยกล้องวงจรปิดที่ฝังอยู่ในลูกตาของสุกี้ยากี้
"เคี้ยกๆๆ สนุกจังเยย สกิลสุดยอดของข้า ดักวิญญาณ แม้แต่วิญญาณอั๊วก็ดักเอามาใช้ได้" ทูตะชื่นชมผลงานของตัวเองเป็นที่สุด
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ให้พวกมันฆ่ากันเอง สะใจที่ซรู๊ดดดด ซรู๊ดดดด(เสียงซดชา)" ดีแซดหัวเราะจนน้ำตาเล็ด "ข้าอยากเห็นหน้ายัยเจ้าหญิงนั่นจริงๆเวลาต้องฆ่าลูกน้องตัวเองกับมือจะสีหน้าเป็นอย่างไร"
--Shiryu 12:16, 28 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
- "น...นายคือ!!" น้องเศษไม้ตะลึงที่พบโอมิเนะอดีตควีนไนท์องครักษ์มาเฝ้าเส้นทางอยู่
- "ช่วยด้วยท่านเศษไม้ ข้าควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้!!!" โอมิเนะโจมตีใส่น้องเศษไม้อย่างไม่ยั้งทันที ....อ่านๆไปรู้สึกเหมือนไปก้อปข้างบนมาเปลี่ยนชื่อยังไงไม่รู้ ซุยก็งี้แหละ
- "เลวร้ายที่สุด! ที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นคือน้องเศษไม้จำเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว เพราะงั้นตอนนี้เธอคงเศร้าใจยิ่งกว่าใคร" ซีกูลด์บรรยายหัวใจของหญิงสาวออกมาด้วยสำนวนดุจละครน้ำเน่าหลังข่าวที่เขาดูตอนเด็กๆ
- "STOP!!" น้องเศษไม้ร่ายคาถาตรึงการเคลื่อนไหวของโอมิเนะไว้ชั่วครู่
- "โอมิเนะ!! จงนึกถึงวันที่เราเอาภาษีประชาชนมาจัดประชุมที่ปารีสสิ! นึกถึงตอนที่พวกเราทั้งหกคนช่วยกันต่อสู้รับมือม็อบที่สนามหลวงสิ!!" น้องเศษไม้พยายามเรียกความทรงจำของโอมิเนะ แต่ดูท่าทางความทรงจำตัวเองก็ยังไม่ค่อยจะคืนมาดีนัก ไปจำเอาเรื่องของใครมาพูดแทนไม่รู้
- "เปล่าประโยชน์ เธอต้องฆ่าเขา(อีกรอบ)" ซีกูลด์พูดยุให้น้องเศษไม้ซ้ำโอมิเนะที่โดนมัดอยู่ให้ตาย
- "ไม่เอา! เราจะไม่ยอมให้มีใครตายอีกแล้ว!" น้องเศษไม้ยืนยันปฏิเสธเสียงแข็ง ก่อนเปิดบทสรุปหาวิธีพาซอมบี้กลับมาเป็นคน
- "ยังไงก็ช่วยเขาไม่ได้ ทางที่ดีที่สุดคือใช้คาถา LIFE ช่วยส่งไปเกิดอย่างสงบ"
- "แต่ว่า....."
- "เธอต้องทำ! ไม่งั้นข้าจะสังหารเขาด้วยพันนิชเมนท์ แล้ววิญญาณของเขาจะไม่ได้อยู่อย่างสงบไปตลอดกาล"
- น้องเศษไม้จึงร่ายคาถาส่งโอมิเนะไปโลกหน้า ภาพความหลังเริ่มกลับมามากขึ้นกลับยิ่งทำให้รู้สึกเจ็บปวด
- ปุ้ง! "เอ๋ง!" ว่าแล้วก็ยิงไฟแถมใส่ซีกูลด์สักทีโทษฐานขู่กันดีนัก ตอนนี้ก็เหลือแ่ค่ หลอด ริโอว กับทางเส้นกลางแล้ว
--FLOW 10:29, 29 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พรวด! "ทำไมมันแพ้ง่ายดายอย่างนี้ล่ะฟะ" ดีแซดหวังเห็นการประลองดุเด็ดเผ็ดมันส์
"ใจเย็นน่อ เดี๋ยวตัวสุดท้ายข้ามีทีเด็ด รับรองไม่ทำให้ลื้อผิดหวัง" ทูตะเช็ดน้ำชาที่ดีแซดพ่นออกมาโดนหน้า
"จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ ตอนนี้ถึงห้องด้านในสุดที่ผนึกตราสุริยะไว้แล้วข้าไปก่อนล่ะ ฝากที่เหลือด้วยนะ" ดีแซดใช้มงกุฎราชินีเปิดประตู และหายเข้าไปด้านใน....
- เส้นทางสุดท้าย หลอด ริโอว
- หลอดได้รับการติดต่อมาจากช่องสนทนาแล้วว่าอีกสองทางที่เหลือแล้วว่า จะมีควีนไนท์ที่ทูตะจับทำเป็นซอมบี้มาเฝ้าทางไว้อย่าประมาท
- "โอ๊ยสบายมากคร้าบ ชิเรถึงจะเก่งแค่ไหนแต่ก็อ่อนกว่าผมตั้งหลายขั้น อาวุธก็คนละชั้น เอิ้กๆ" หลอดยังทำซ่าส์เหมือนเดิม...
- ฮ่าาาาห์ เสียงร้องของสัตว์ประหลาดเหมือนเจเนซิสในเรสซิเด้นท์อีวิล ซอมบี้ตัวมหึมาใส่ชุดควีนไนท์ยืนรอหลอดอยู่ปลายทาง ท่าทางเก่งกว่าหลอดประมาณยี่สิบชั่วโคตร....(ฉันไปทำอะไรให้แกแค้นยะ! มีเสียงชิเรประท้วงมาด้วยความไม่พึงพอใจในบทที่ได้รับ)
- "เหอๆ ผมไม่แปลกใจหรอกครับว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ และทำไมผมถึงโดนจับมาสู้คนเดียวเป็นคนสุดท้าย" หลอดยืนหลั่งน้ำตาเหมือนทราบชะตากรรมของตัวเอง
- Die Monkey!! ชิเรเจเนซิส ชกใส่หลอดด้วยความเร็วระดับเดียวกับเคนชิโร่ใช้หมัดดาวเหนือ...
- "เฮ้ย ขอเวลานอกด่าคนแต่งหน่อย! ทำไมบรรยายให้มันดูเก่งงี้ล่ะครับ แล้วลิงน้อยตาดำๆอย่างผมจะไปชนะมันได้ยังงาย!" หลอดใช้ทักษะเอาตัวรอดระดับSS ใช้ท่าม้วนหน้าในวิชาพลานามัยกลิ้งตัวหลุนๆหลบดาบมาได้หวุดหวิด
- หลอดเห็นพลังทำลายของหมัดเมื่อครู่เกิดรอยแยกหนาหนึ่งเมตรลึกลงไปในพื้น ใจสู้ที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วก็หล่นปุ๊ลงไปอยู่ที่ซอกเท้า "โอ๋ย แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ ระดับต่างกันเหมือนพิคโกโร่สู้กับจอมมารบูชัดๆ"
"เคี้ยกๆๆนั่นเป็นตัวแจคพอต ซอมบี้ตัวพิเศษของอั๊วที่อัพยาเข้าไปเกินพิกัดแบบไม่กลัวขาดทุน" ทูตะตบมือชอบใจ แต่ไม่มีดีแซดอยู่ช่วยหัวเราะเป็นเพื่อนซะแล้ว
- กลับมาที่หลอด เมื่อเห็นว่าหนีก็คงไม่พ้นเลยตัดสินใจสู้ ปากะละมังโจมตีจากระยะไกลไปทดสอบก่อน โป๊ก โป๊ก กาละมังเข้าเป้าแต่ชิเรไม่เป็นอะไรเลย (แหงสิ!)
- "กาละมังไม่เจ็บ งั้นก็ต้องใช้นันชัคอาวุธใหม่ที่เพิ่งได้มา" หลอดเปลี่ยนอาวุธเป็นนันชัคแล้วเข้าไปคลุกวงในกับชิเร
- เปรี้ยง เสียงชิเรเอามือตบหลอดปลิวไปติดข้างฝา
- "อูย เอาใหม่อีกที ถ้าเรามีความเชื่อมั่น แม้ศัตรูจะเก่งกว่าราโอเราก็ชนะได้" หลอดวิ่งกลับเข้าไปสู้ใหม่
- "เปรี้ยง ชิเรเตะหลอดลอยไปเข้าประตูอังกฤษ ส่งผลให้อังกฤษตกรอบสมใจเป็ดยาโนทัย
เปลี่ยนโหมดนันชัคเป็นการโจมตีจากวงนอกสิ
- อยู่ๆก็มีเสียงลึกลับมาให้คำแนะนำหลอด เลยเปลี่ยนวิธีสู้ยืดโซ่นันชัคออกมา...แล้ววิทยายุทธ์ของเจ้าชายเฟรอาดูลและลีออน ที่อยู่ในตราอรุณกับตราสนธยาก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองหลอด ทำให้หลอดรู้วิธีการต่อสู้ด้วยนันชัคอย่างสมบูรณ์แบบ หลอดใช้นันชัคยืดโจมตีจากระยะกลางทำให้ พลองติดโซ่ทำให้ชิเรคาดเดาทิศทางโจมตีไม่ได้ หลอดพลิกสถานการ์ณกลับมาได้เปรียบทันทีจากคำแนะนำลึกลับเพียงแค่ประโยคเดียว!
เสียงจากระบบดังตามมาผู้เล่น หลอด ริโอว ปลดผนึก Dawn rune และ Twilight rune ได้สำเร็จ สามารถใช้เวทมนต์ของตราทั้งสองได้ ได้รับค่าประสบการ์ณโบนัสระดับเพิ่มขึ้นอีก 2 ระดับ เป็นเลเวล 54
- จากความโชคดีแบบถล่มทลาย ทำให้สถานการ์ณเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังเท้าหลอดพลิกกลับมาได้เปรียบ
- "โฮะๆ ในที่สุดก็ใช้เวทมนต์ได้ซักที ถ้างั้นก็ลองเลย Evening Dusk หลอดลองใช้รูนเป็นครั้งแรกในชีวิตทันที
- ฮ่าห์ แต่ชิเรไม่เป็นไรเลย แล้วก็ตบวอยเล่ย์หลอดลงไปฝังอยู่ในชั้นหินในใต้โลก
ไอ้ซื่อบื้อ! ใช้ท่าสาปซอมบี้ให้ติด sleep มันคงหลับหรอกนะ ใช้ท่าโจมตีสิ
- เสียงแนะนำลึกลับกลับมาอีกครั้ง หลอดเลยต้องไปศึกษาเอฟเฟคเวทมนต์ของตราทั้งสองที่บอร์ด
- "งั้นคราวนี้เอาใหม่ First Ray" หลอดยิงท่าใหม่ออกไป คราวนี้ได้ผล!ชิเรได้รับบาดเจ็บหนักเพราะเป็นซอมบี้ แพ้การโจมตีด้วย M.Atk
ปลดปล่อยวิญญาณของเขาเสียหลอด ด้วยพลังของเธอ
- "ได้เลย ช่วยไปเกิดที่ชอบๆซะ แล้วผมจะดูแลฟาเลน่าให้เอง!" หลอดใช้ท่า Setting Sun เผาชำระร่างชิเรจนหายไป
- "ลาก่อน ท่านต้องเป็นควีนไนท์ปกป้องเจ้าหญิงในส่วนของพวกเราด้วยล่ะ!" แล้วชิเรก็เกมโอเวอร์จากไป....
ครึ่กๆๆ เสียงสวิตช์กดกลไกอันสุดท้ายถูกกดลง ทำให้ทั้งสามกลุ่มกลับมารวมกันอีกครั้ง
"ทำได้ดีมากหลอด กลไกห้องกลางต้องไขพัซเซิลยากมาก(มิน่าถึงหนีกันไปทางอื่นหมด) ทีนี้ก็เหลือแต่ทูตะกับดีแซดแล้วเท่านั้น" ทุกคนวิ่งมาหาหลอดทำหน้าใสซื่อ
"สวิตช์อะไร!? ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย ผมเดินมาตามทางเฉยๆจนเจอชิเรเท่านั้นเอง" หลอดเกาหัวอย่างงง ไม่เคยเล่นภาคห้ายิ่งอ่านยิ่งงง
"ว่าไงนะ! ถ้างั้นฝีมือใครกัน"
"ฉันเองแหละ ฉันเป็นคนสั่งให้สร้างกลไกเอง เลยรู้เกี่ยวกับกลไกในนี้หมดทุกอย่างไง" มีเอลฟ์สาวคนหนึ่งเดินปรากฎตัวออกมา
"ท่าทางน่าสงสัย ลูกน้องดีแซดแหง!" แล้วเธอก็โดนทุกคนตื้บ
"จะบ้าเหรอยะ! จำเสียงฉันไม่ได้เหรอไง"
"หรือว่า... ป." น้องเศษไม้พูดขึ้นมา ทำให้ทุกคนชะงักมือไปเหลือแต่เธอที่ยังตื้บต่อไป (อ้าว!)
"ก็ใช่น่ะสิ แล้วไอ้ที่รู้แล้วยัวทุบไม่หยุดนี่มันอะไรยะ"
"แหะๆๆ แบบว่าเผลอตัวไปหน่อยนึกว่าตื้บหลอดอยู่น่ะ" น้องเศษไม้แก้ตัว "ว่าแต่เธอกลับมาได้ไง อุตส่าห์ลากันซะซึ้งตั้งแต่ตอนที่แล้ว"
"เนื่องจากฉันยังได้รับความนิยมอยู่น่ะสิเคอะ" น้องป.หันไปโพสท่าทางหน้าจอ "เอ๊ย ไม่ใช่ ก็แค่ยังไม่อยากเลิกเล่นเกมเท่านั้นเอง เลยสมัครไอดีใหม่แล้วเข้ามาเล่นน่ะ" (อย่าลืมนะเอ้อว่านี่เป็นเกมออนไลน์)
"หรือว่าเสียงลึกลับที่ช่วยฉันไว้คือเธอเองเหรอ!?" หลอดถาม
"ถูกต้อง นั่นเป็นสกิล Temperance ระดับต้นๆ(เนื่องจากเลเวลน้อย) ใช้ส่งเสียงเข้าไปในหัวเธอได้"
"แล้วทำไมต้องมาเป็นเผ่าเอลฟ์ด้วยล่ะ?" หลอดถามต่อไปอีก
"อ๋อ เอลฟ์เป็นภูตที่มีสติปัญญาสูงส่งดูเหมาะกับฉันมากกว่า ไม่ไปซ้ำกับเจ้ามนุษย์เจ้าหญิงสมองมีแต่กล้ามบางคนจ้า หุๆๆ" พอไม่ได้เป็นควีนไนท์น้องป.ก็เริ่มออกลายไม่เกรงใจเพื่อนตัวเองทันที... แล้วก็มีมวยปล้ำหญิงเล็กๆให้ดูหนึ่งคู่
"เฮ่ย ขออภัยที่มาขัดนะ แต่อั๊วคงปล่อยให้พวกลื๊อเข้าไปในห้องพิธีกรรมม่ายล่ายเหล็กขาก" ทูตะโผล่ออกมาทำลายจังหวะยูริซีนที่ม้าชอบ พร้อมกับนีเธอร์เกทอีกสิบกว่าคนที่ยังเหลือรอดอยู่
"แกไอ้ทูตะ ชดใช้ชีวิตเพื่อนข้ามานะ!" ยูเบอร์ชี้ดาบตะโกนด่าใส่ทันที
"คราวนี้แกไม่รอดแน่ทูตะ พวกเราไม่เหมือนตอนที่อยู่เรนวอลแล้ว" หลอดหยิบอาวุธขึ้นมาด้วยความมั่นใจสุดขีด
"เหอๆ แต่ฝั่งอั๊วยังมีไม้ตายอยู่นะเฟ้ย!" แล้วทูตะก็หยิบกราดิอุสที่ไปลักพาตัวมาจากถ้ำคนแคระออกมา
"เฮ้ย เล่นสูตรพวกผู้ร้ายเกรด B ไปได้ ปล่อยตัวประกันซะแล้วมาสู้กันอย่างแฟร์ๆเด้"
"กร๊าาาก จับตัวประกันกดดันพระเอกก็เป็นหนึ่งในวิธีการของมาเฟียเฟ้ย!" ทูตะหัวเราะชอบใจ ที่ได้เข้าใกล้ความชั่วร้ายของดีแซดไปอีกขั้น
ถ้าไม่อยากให้ตัวประกันตายก็ทิ้งอาวุธซะ! เคี้ยกๆๆๆ
