The End of GM's Trial ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 10:53, 22 สิงหาคม 2008 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Current revision FLOW (พูดคุย | contribs) |
||
| Line 1: | Line 1: | ||
| + | [[The End of GM's Trial ep1 |ความเดิมตอนที่แล้ว]] | ||
| + | |||
| --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 10:53, 22 สิงหาคม 2008 (ICT) | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 10:53, 22 สิงหาคม 2008 (ICT) | ||
| Line 21: | Line 23: | ||
| "ดูพลังของรุ่น<strike>แก่</strike>เดอะดูบ้าง" โซลิดกับชีริวผู้เล่นที่อายุสองคนรวมกันเท่ากับคนทั้งบอร์ดใช้ท่าไม้ตายผสาน | "ดูพลังของรุ่น<strike>แก่</strike>เดอะดูบ้าง" โซลิดกับชีริวผู้เล่นที่อายุสองคนรวมกันเท่ากับคนทั้งบอร์ดใช้ท่าไม้ตายผสาน | ||
| - | "นีเบลรุงก์วาเรสตี้" ชีริวซัดหอกจักรพรรดิขาวประจำกายประจุมานาหนึ่งล้านแรงจักรพรรดิลงในอาวุธเข้าใส่เม้ง | + | "นีเบลรุงก์วาเรสตี้" ชีริวซัดหอกจักรพรรดิขาวประจำกายประจุมานาหนึ่งล้านแรงจักรพรรดิลงในอาวุธเข้าใส่เม้ง |
| - | + | ||
| "ฮ่า ฮ่า ฮ่า หอกข้าก็มีเหมือนกัน" นานๆรูดซิปควักหอกปลักขิกออกมา..... | "ฮ่า ฮ่า ฮ่า หอกข้าก็มีเหมือนกัน" นานๆรูดซิปควักหอกปลักขิกออกมา..... | ||
| Line 82: | Line 83: | ||
| "นี่มันท่าอะไรกันวะเนี่ย" | "นี่มันท่าอะไรกันวะเนี่ย" | ||
| - | "ถ้าเป็นพันๆชิ้นแล้วยังคืนชีพได้งั้นต้องเอาให้กลายเป็นผุยผง จากนั้นก็เอาไปผสมกับปุ๋ยคอกเทลงแปลงผักให้หมด!!!" ดีแซดสั่งให้คนที่ยังเหลือเทริ์นอยู่โจมตีต่ออย่างร้อนรน | + | "ถ้าเป็นพันๆชิ้นแล้วยังคืนชีพได้งั้นต้องเอาให้กลายเป็นผุยผง จากนั้นก็เอาไปผสมกับปุ๋ยคอกเทลงแปลงผักให้หมด!!!" ดีแซดสั่งให้คนที่ยังเหลือเทริ์นอยู่โจมตีซ้ำ |
| - | "ตายซะเถอะเม้งครั้งนี้แหละข้าจะฆ่าแกด้วยมือของข้าเอง หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร 99 ชั้นบรรยากาศ เก้าแสนเก้าหมื่นแรงม้า" อุซโซออกหมัดไม้ตายที่ไม่ได้ใช้มานาน | + | "หมัดดราก้อนพันช์ 9000 แต้ม" รินชาร์จหมัดเต็มพิกัดต่อยสุดแรงเกิด |
| - | "หมัดถล่มกองบก.บงกช ดราก้อนพันช์ 9999 แต้ม กดดันนิยายขีดเส้นตายเดือนเดียวแปลทั้งเล่ม" รินง้างหมัดมิเตอร์ตู้ชกMBKกระเด้งขึ้นมา แต้มพุ่งพราดๆจนมิเตอร์ทะลุเกจได้พลังโจมตีที่รุนแรงไม่แพ้หมัดของอุซโซ | + | "หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร 99 ชั้นบรรยากาศ" อุซโซชกตามรินออกไปพร้อมๆกันเกิดเป็นท่าคอมโบ "หมัดคู่ ตู้แตกสิบทิศ" |
| - | :'''"รับไปซะหมัดคู่ท่าที่พลังโจมตีสูงที่สุดในเกม เหนือฟ้า ใต้หล้า เสือมังกรอหังการ หมัดคู่ถล่มตู้บก.!!!!"''' | + | เม้งโดนท่าผสานหมัดคู่ตุ้ยใส่ใต้ลิ้นปี่เข้าไปเต็มรัก แม้จะซิตอัพทุกวันจนเกร็งหน้าท้องรับไว้ได้ทันแต่ด้วยพลังโจมตีทางกายภาพสูงสุดตั้งแต่สร้างเกมมาก็ทำให้สำลักเครื่องใน อ้าปากกรามล่างยื่นลงมากองห้อยกะพื้นตับ ไต ลำไส้กะเซี่ยงจี้พันกันยุ่บยับไหลออกมาจากท้องแทบเก็บกลับเข้าไปไม่ทัน |
| - | "อ้ากส์ ท่าอะไรวะเนี่ย!!!!" เม้งทำได้แค่ออกเสียงก่อนที่สองหมัดจะชกหัวนมบุ๋มลงไปเป็นหน้ากันดั้ม (รู้ทันทีวว่าไอ้ท่านี้ไปเอามาจากไหน) แล้วก็สลายกลายเป็นผุยผง.... | ||
| + | "โอย...นี่ข้าประมาทพลังของเจ้าพวกนี้เกินไปงั้นหรือเนี่ย" เม้งเอามือกุมท้องหลอดhpตอนนี้เป็นสีแดงแล้ว "แต่ข้าไม่มีวันตายเฟ้ย 555+ ไม่ว่าจะเละตุ้มเป๊ะแค่ไหนข้าก็คืนชีพด้าาาย~" | ||
| + | "มูน~ฝันไปเถอะใครจะยอมให้ทำแบบนั้น" สการ์เล็ทกลิ้งทับเม้งเสียงดังแปร้ด...ซุยโคแอสไลฟ์โดนทับขี้แตกตาย | ||
| - | วี๊ วี๊ วี๊ (เสียงเครื่องดูดฝุ่น) บิ๊กเอาที่ดูดฝุ่น(ซื้อมาจากฮิกะอิจิ)ดูดซุยโคแอสไลฟ์ใส่เอาไว้ในถังผง จากนั้นก็ขับรถห้าสิบชั่วโมงเอาไปโปรยทิ้งที่เขายอดเขาพระวิหารกะไม่ให้มีวันกลับคืนชีพขึ้นมาได้อีก | + | วี๊ วี๊ วี๊ (เสียงเครื่องดูดฝุ่น) บิ๊กเอาที่ดูดฝุ่น(ซื้อมาจากฮิกะอิจิ)ดูดซากซุยโคแอสไลฟ์ใส่เอาไว้ในถังผง จากนั้นก็ขับรถห้าสิบชั่วโมงเอาไปโปรยทิ้งที่เขายอดเขาพระวิหารกะไม่ให้มีวันกลับคืนชีพขึ้นมาได้อีก |
| "ถึงขนาดนี้แล้วคงชนะแล้วล่ะนะ" ทุกคนเอามือปาดเหงื่อด้วยความโล่งอก | "ถึงขนาดนี้แล้วคงชนะแล้วล่ะนะ" ทุกคนเอามือปาดเหงื่อด้วยความโล่งอก | ||
| Line 112: | Line 114: | ||
| ---- | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 20:07, 18 พฤศจิกายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | เมื่อถึงเทริ์นของซุยโคแอสไลฟ์ฺก็ใช้สกิล Super secret weaponไม้ตายก้นหีบที่เก็บซ่อนเอาไว้ทันที | ||
| + | |||
| + | กิ้ง~ หลังเสียงสกิลทำงานพวกหลอดก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับพวกตน | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นร่ายเวทไม่ได้" ชีริวร่ายคาถาทุกตำราตั้งกะเมร่ายันวิงการ์เดี้ยนเรดิโอซ่า แต่ใช้ไม่ได้เลยแม้แต่ท่าเดียว | ||
| + | |||
| + | "รูนก็ใช้ไม่ได้" กองทัพโปรเทคเตอร์ของหลอดที่กำลังรบกับหน่วยหอมใหญ่ประจัญบานก็หายไปหมด | ||
| + | |||
| + | "สกิลก็ใช้ไม่ได้" อุซโซหน้าซีด สำนึกกระบี่ที่คอยผนึกการโจมตีคอนเนคชั่นของเม้งหายไปแล้ว!!! | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "พวกเราถูกเจ้าซุยโคแอสไลฟ์มันผนึกความสามารถ!!!" ทุกคนคิดได้อย่างเดียวเท่านั้น | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "บรรลัยแล้ว! ทุกคนกระจาย.....ฉึก" ดีแซดที่กำลังพูดโดนกองทัพหัวหอมที่อยู่ด้านหลังรุมจ้วงตายคาที่ทันที | ||
| + | |||
| + | "หึ หึ ทีนี้ไอ้ตัวพล่ามมากน่ารำคาญก็ลาโลกไปแล้ว" ซุยโคแอสไลฟ์แสยะยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะเรียกกองทัพหัวหอมกลับคืนมาเนื่องจาก super weapon กินพลังมหาศาลไม่เหมาะที่จะใช้พร้อมกัน | ||
| + | |||
| + | เมื่อเสียดีแซดไปก็ทำให้ไม่สามารถใช้การต่อสู้แบบเทิร์นเบสวางแผนการรบได้ ระบบการต่อสู้กลับมาเป็นยำกันเละตุ้มเป๊ะเหมือนเดิมอีกครั้ง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "ฮึ่ม พวกเราเสียกุนซือไปแล้ว ต่อไปจะทำไงดีล่ะเนี่ย ตอนนี้พวกเราใช้ทักษะอะไรไม่ได้ซักอย่าง ก็เหมือนโนวิซเลเวล 90 หักไม้ผีแล้วเจอบาโฟไม่มีผิด จะเอาอะไรไปสู้กะมันดีล่ะเนี่ย!!! " | ||
| + | |||
| + | "ฮี้ อย่าเพิ่งถอดใจสิครับทุกท่าน ถ้าพวกเรารวมพลังกันต้องทำอะไรได้ซักอย่างแน่ๆ" ซิกฟรีดร้องปลุกใจทุกคน | ||
| + | |||
| + | '''ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฮี้~ห่อ''' .....จากนั้นก็โดนกระบี่ของซุยโคแอสไลฟ์ผ่าแยกร่างม้าเป็นห้าส่วน | ||
| + | |||
| + | "ปากดีนัก! ต่อหน้าคอนเนคชั่นของข้า เก่งแค่ไหนก็ไม่มีผลทั้งนั้น" หลังจากจบชีวิตซิกฟรีดแล้วก็หันไปทางลูก้าโจทก์เก่าอีกราย | ||
| + | |||
| + | "ดูเหมือนมันจะเล็งพวกเก่งๆอย่างโซลเยอร์ก่อนแฮะ..." พวกหลอดถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ยังไม่ถึงคิวตัว<strike>กระจอก</strike>เอง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "เฮอะ เป็นแค่โคลนนิ่งคิดสู้กับร่างต้นงั้นเรอะ!" ลูก้ากำดาบแน่นกวักมือท้าให้ซุยโคแอสไลฟ์เข้ามา "พวกเรามีคอนเนคชั่นเชื่อมต่อกันถ้าแกตัดมันก็เท่ากับฆ่าตัวตาย!!" | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆๆ" เม้งหัวเราะลั่นอย่างไม่มีสาเหตุ.... "ทั้งๆที่รู้ชาติกำเนิดของข้าแล้วจนบัดนี้แกยังคิดว่าตัวเองเป็นร่างต้นอยู่อีกหรือไง" | ||
| + | |||
| + | "หุบปาก!" ลูก้าระดมฟันใส่ซุยโคแอสไลฟ์อย่างบ้าคลั่ง แต่เม้งก็ใช้กระบี่ป้องกันไว้ได้อย่างง่ายดายโดยไม่ได้ใช้ทักษะหรือเวทใดๆช่วยเลย แสดงถึงทักษะอันห่างชั้นเป็นการบอกกลายๆว่าก่อนหน้านี้ถ้าระดับเท่ากันผลการต่อสู้จะเป็นอย่างไร | ||
| + | |||
| + | "ทีนี้คงพอจะเข้าใจแล้วสินะว่าความจริงเป็นอย่างไร" | ||
| + | |||
| + | "ไม่จริง นี่มันเรื่องโกหก" ลูก้าทรุดลงไปกับพื้น | ||
| + | |||
| + | "ที่จริงข้าต่างหากที่เป็นร่างต้น" แล้วซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มเฉลยเบื้องหลังของความจริงอันแสนชั่วช้าของตัวเอง.... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 23:24, 18 พฤศจิกายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ทุกอย่างเริ่มจากข้าคนเดียวยังไม่สามารถสร้างสงครามไม่รู้จบขึ้นมาได้ ข้าจึงต้องแบ่งบทบาทตัวเองออกเป็นสอง ข้าจึงเข้าร่วมกับ FFDF ที่ตอนนั้นเป็นกองกำลัีงที่แข็งแกร่งที่สุดและโคลนนิ่งแกขึ้นมาลูก้า...." | ||
| + | |||
| + | "โกหกอะไรของแก ตอนนั้นข้ายังอยู่กับไอ้พวกเดอวีว่าอยู่เลย หลังจากได้รับพลัง weapon mastery มาแล้วข้าก็เจี๋ยนไอ้พวกเดอวีว่าจนหมดแล้วไปอยู่กับ FFDF ที่แข็งแกร่งที่สุดต่างหาก จากนั้นข้าถึงได้โคลนนิ่งแกขึ้นมา!!!" | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆ นั่นสินะ แต่ถ้าเรื่องทั้งหมดมันกลับกันล่ะ" ซุยโคแอสไลฟ์ถามกลับสั้นๆ | ||
| + | |||
| + | "หรือว่า...." ลูก้าอ้ำอึ้งเพราะดูเหมือนว่าจะเดาเรื่องราวที่แท้จริงออกหมดแล้วว่าตัวเขาในอดีตนั้น....ที่จริงคือซุยโคแอสไลฟ์ต่างหากหาใช่ตัวเขาไม่!!!" | ||
| + | |||
| + | "ถูกต้อง เมื่อก่อนข้าใช้ชื่อปลอมว่า "ลูก้า" เพื่อจะมอบเกรทไชน์และสรรพความรู้จากในอดีตให้กับผู้ที่มีความสามารถที่จะค้นพบมัน เพื่อสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดขึ้นมา ซึ่งในตอนนั้นก็คือพวกเดอวีว่านั่นเองแต่..... พวกมันกลับคิดจะสร้างยูโทเปียแห่งเสียงเพลงบ้าบอไรของแม่มก็ไม่รู้ ข้าก็เลยจัดการเจี๋ยนพวกมันทิ้งซะ!!!" | ||
| + | |||
| + | "จากนั้นข้าก็ไปเข้าพวกกะเจ้า [[FLOWER]] แล้วยกเกรทไชน์ให้ไอ้พวก FFDF แทนเพราะเห็นมีเจ้าแรทเซลไปบ้าจี้เล่นเป็นกุนซือให้พวกมันด้วย(ฮา) และด้วยเทคโนโลยีของโลกเก่าที่เก็บซ่อนอยู่ในเกรทไชน์ บวกกับแรทเซลและข้า FFDF จึงขยายอำนาจได้อย่างสีแดงแรงเร็วกว่าเดิม 3 เท่า จนเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดสมดั่งที่ข้าตั้งใจ.....แล้วต่อมาพวกนั้นก็หาเทคนิคการโคลนนิ่งจนเจอและนำเอามาใช้ แล้วแกก็ถือกำเนิดขึ้นมาลูก้าเอ๋ย" | ||
| + | |||
| + | "แก!! แกเองหรอกรึที่เป็นคนทำ!!" ซาก้าที่ได้รับรู้ความจริงถึงกับอึ้งในสิ่งที่ได้ยินจนหายจืดจางไปได้ถึงสิบวินาที | ||
| + | |||
| + | "เออ ข้าเองแหละ 555+ ท่านพี่ซาก้า ข้านี่แหละที่ไล่เชือดพี่น้องร่วมสาบานทีละคนๆ แล้วก็โบ้ยความทรงจำเหล่านี้ให้โคลนนิ่งแทนพร้อมด้วยความทรงจำในอดีตที่ข้าแอบดัดแปลงเล็กน้อย!!! เสียงของผู้มอบภารกิจเคออส บริงเกอร์ นั่นก็คือข้าเองแหละ 555+ เดิมทีสกิล weapon mastery นั่นก็เป็นของข้าอยู่แล้วด้วย ความชอบลูก้า หรือภารกิจอะไรนั่นน่ะไม่มีจริงทั้งนั้น ทุกอย่างเป็นการสร้างขึ้นเพื่อให้โคลนนิ่งของข้ากระหายความแข็งแกร่งอย่างเดียวเท่านั้น!!" | ||
| + | |||
| + | "ข้าล่ะอดขำไม่ได้ที่หลังจากนั้นข้าก็สลับตัวกับโคลนนิ่งเพื่อออกมาสร้างซุยโคเฟรนแล้วก็พบพวกท่าน ยิ่งเห็นตอนพวกท่านแค้นลูก้ามันนักหนาข้าล่ะยิ่งขำแทบจะกลั้นอึเอาไว้ไม่อยู่ 5555+" ซุยโคแอสไลฟ์เปิดเผยความชั่วร้ายออกมาอีกดอก เลวได้เลวดีเสียจนคนอ่านไล่ให้มันไปเป็นบอสใหญ่แล้ว ชิ้วๆ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ลูก้าที่ได้รับรู้ความจริงทั้งหมดก็ถึงกับหมดอาลัยตายอยากในชีวิต | ||
| + | |||
| + | '''ฉึก''' กระบี่ปักลงบนร่างลูก้า ไม่มีการตอบโต้กลับ....หลอดเลือดลดลงอย่างรวดเร็วจนถึง 0 และนับถอยหลังสู่เกมโอเวอร์ ร่างกายค่อยๆกลายเป็นสะเก็ดข้อมูล....โคลนนิ่งที่เกมโอเวอร์แล้วจะหายไปตลอดกาลไม่สามารถเกิดใหม่ได้อีก!!! | ||
| + | |||
| + | ก่อนจะสลายหายไปก็เกิดคำถามหนึ่งขึ้นในหัวของลูก้า | ||
| + | |||
| + | .....เราคือใครกัน | ||
| + | |||
| + | "คุณก็คือคนผู้เล่นที่โชคร้ายบังเอิญเกิดวันเดือนปีเดียวกับผมไงครับ เมื่อเข้ามาเล่นก็เลยถูกผมใส่ความทรงจำลงไปแล้วก็ถูกผมหลอกใช้งาน(แถมยังต้องจ่ายค่าเล่นอีก)" เม้งยิ้มแฉ่งปลื้มปิติกับแผนการสุดอำมหิตของตนเองยิ่งนัก | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เอ้า มีอะไรจะสั่งเสียก่อนจะหายไปอีกไหมครับ ^^" เม้งทำอีโมหัวหอมล้อเลียน | ||
| + | |||
| + | "เจอกันข้างนอกแกเจอลูกตะกั่วแน่ สาดด ๐|๐ " ลูก้าชูนิ้วกลางทำหน้าเหี้ยมเหมือนโจรเถื่อน ก่อนจะกลายเป็นดาต้าสลายหายไปจนหมด ทำเอาซุยโคแอสไลฟ์กลายเป็นหัวหอมเหงื่อตก รีบโทรไปสั่งเสื้อเกราะกันกระสุนจากดอนหวายทันที | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เอาล่ะ ปิดฉากตัวเทพไปแล้วอีกคน ทีนี้ก็ถึงคิวพวกแกแล้วล่ะ [[หลอด ริโอว]] เอ๋ย ^^" | ||
| + | |||
| + | หลังจากยืดเป็นหงสาตามฆ่าลิโป้อยู่ตั้งนาน ความหายนะก็กลับมาเยือนหลอด ริโอวจริงๆแล้ว | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 20:30, 20 พฤศจิกายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | หลังจากเชือดเนื้องอกของตัวเองไปอย่างเลือดเย็น ซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มลงมือฆ่าล้างต่อ ตอนนี้ศัตรูใช้ความสามารถอะไรไม่ได้ซักกะอย่าง เชือดเรียงตัวได้อย่างง่ายดาย เป้าหมายต่อไป....... | ||
| + | |||
| + | "โซลิด แกนั่นแหละ!!!" เม้งแผดเสียงคำรามด้วยความโมโห ความแค้นที่ปล่อยทั้งแยมทั้งมะขามเปียกใส่นี้ต้องชำระ!!! | ||
| + | |||
| + | "แย่แล้ว มันโมโหแบบนี้ไม่รอดแน่ ลุงนานๆรีบหนีเร็ว!!" หลอดรีบเตือน ....ทุกคนหันไปทางลุงนานๆพร้อมกันด้วยความเป็นห่วง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | จ้ิอก...จ้อก ฉ่าาาา~ อาาาา อูววว์ ทุกคนเห็นนานๆยืนฉี่รดน้ำต้นไม้อยู่ที่ซอกเสาพร้อมเสียงครางกระเส่า.... | ||
| + | |||
| + | .................................. | ||
| + | |||
| + | หลอด ยกมือของอนุญาตอีดิตคำพูดใหม่ | ||
| + | |||
| + | "เชิญต้มยำทำแกงมันได้ตามสบายเลยคร้าบ" ....ทุึกคนหลีกทางแหลวกช่องตรงกลางให้แต่โดยดี | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ด้านโซลิดพอเห็นเม้งเข้ามาใกล้ก็เก็บปืนพกเข้าซองเตียมพร้อม<strike>ชัก</strike>สู้กับซุยโคแอสไลฟ์ | ||
| + | |||
| + | "ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เอาเปรียบศัตรูอยู่แล้ว แกใช้สกิลไม่ได้ข้าก็จะไม่ใช้เหมือนกัน " ซุยโคแอสไลฟ์กล่าวด้วยความมั่นใจหัวหอมกำหมัดแน่น | ||
| + | |||
| + | "เรามาดวลกันตัวต่อตัว!" เม้งยื่นคำท้า | ||
| + | |||
| + | "โห สปิริตจริงๆ ผิดกะGMบางตัว" แล้วทุกคนก็ส่งสายตาไปทางอุซโซจอมเจาะประตูหลัง | ||
| + | |||
| + | "ข้าว่ามันแค่อยากฟันเจ้านานๆหลายๆทีมากกว่า ไม่ได้มีสปริตอะไรหรอก" ชีริวที่อายุเท่าๆกันเลยตอบเหมือนอ่านใจนานๆได้ | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆ ใช้สกิลได้กลับไม่ใช้ คิดสู้กับอดีตจ้าวแห่งโจรสลัดทั้งอย่างนี้ช่างโฉดเขลานัก" โซลิดรับคำท้าเข้าสู่การดูเอลระหว่าง ซุยโคแอสไลฟ์ vs โซลิด | ||
| + | |||
| + | |||
| + | DUEL!!! | ||
| + | |||
| + | "รับไปซะกระบี่ที่เร็วที่สุดในโลก" เม้ง Attack ชักกระบี่ด้วยความเร็วเทียบเท่าแสงเดินทาง | ||
| + | |||
| + | "เหอๆ ถึงเจ้าจะชักดาบออกจากฝักเร็วแค่ไหนแต่ก็ยังช้ากว่าข้ารูดซิบกางเกงอยู่ดี" โซลิดพูดพร้อมกับควักปืนใหญ่จอมสลัดของตัวเองออกมา Defend | ||
| + | |||
| + | "อ๊าาาก!!!" โซลิดพลังชีวิตลดฮวบฮาบ ด้วยความคมของหนึ่งกระบี่ ทำให้ปืนใหญ่จอมสลัดของนานๆได้รับความเสียหาย ส่วนที่ปะทะกับกระบี่หลุดออกมาเหมือนโดนสุหนัด | ||
| + | |||
| + | "ลืมไปว่าใช้สกิลไม่ได้ เลยใช้พลังเวทเกร็งให้กลายเป็นกระบี่ไม่ได้" โซลิดหน้าเขียวปั๊ดกำลังเอาพลาสเตอร์ปะรักษาปืนใหญ่ที่ตอนนี้หดลงมาเหลือเป็นแหนมตุ้มจิ๋วแล้ว | ||
| + | |||
| + | ".....นี่มันเอาพลังเวทย์ที่มีมากมายไปใช้แบบนี้เหรอเนี่ย" ทุกคนสลดใจกับภาพที่เห็นยิ่งนัก | ||
| + | |||
| + | "เลวมาก กระบี่ข้าต้องมาติดกลิ่นไม่พึงประสงค์" ซุยโคแอสไลฟ์โผเข้าหาเผด็จศึกด้วย Special "เอาเลือดของเจ้ามาล้างมันซะ!!" | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย เดี๋ยวก่อนเซ่! ขอเอาผ้ากอซซับแผลก่อน....จ๊าาาาาาก" | ||
| + | |||
| + | โซลิดโดนเพลงกระบี่เม้งก่าเคล็ดเคลื่อนสุริยันฟันกระหน่ำตายอนาถนอนกองหมดท่าข้างล่างไม่ได้ใส่อะไรซักอย่าง... เป็นอันจบการดูเอลที่อุบาทว์ที่สุดในประวัติศาสตร์ซุย | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 20:43, 20 พฤศจิกายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | หลังจากนานๆแพ้ไปทุกคนก็รีบเอาดินมากลบเพื่อไม่ให้ผู้อ่านเสียสุขภาพเวลาจินตนาการว่าสู้กันแล้วมีคนนอนตายกางเกงไม่ใส่อยู่กลางวง(ใครจะไปจินตนาการให้จิตตกแบบนั้นฟระ) | ||
| + | |||
| + | "ดูเอลก็เอาชนะมันไม่ได้ สกิลก็ใช้ไม่ได้แบบนี้เราจะทำยังไงดี แบบนี้พวกเรามีหวังค่อยๆโดนมันฆ่าตายไปทีละคนๆแน่ๆ" หลอดรู้สึกอับจนหมดหนทาง ไม่มีตัวช่วยสำหรับเขาอีกแล้ว....นี่คือความจริง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ถ้าแอคทีฟสกิลใช้ไม่ได้ งั้นเราก็ต้องมาเดิมพันกับพาสซีฟสกิล!" คริสพูดขึ้นมาจุดความหวังให้กับทุกคนอีกครั้งที่ถอดใจยอมตายกันไปแล้ว!! | ||
| + | |||
| + | "โอ้ แล้วต้องทำไงล่ะ" ทุกคนหันมาถาม | ||
| + | |||
| + | "ฮึ ง่ายมากก็แค่ทำอาหารอร่อยๆขึ้นมาให้สการ์เล็ทมูนกิน แล้วก็จะเกิดรีแอคชั่นไปจัดการซุยโคแอสไลฟ์ไง" | ||
| + | |||
| + | "มูน~ แค่รีแอคชั่นจะไปจัดการซุยโคแอสไลฟ์ได้ยังไงกัน" | ||
| + | |||
| + | "ไม่เคยอ่านเจอปังเรอะไง แค่แด๊กหนมปังก็เอาชนะมนุษย์ต่าง หรือแก้ไขภาวะโลกร้อนได้ไ ่ม่ต้องห่วง อาหารคราวนี้จะอร่อยที่สุดตั้งแต่คุกกิ้งมาสเตอร์เป็นต้นมา ข้าจะใช้วัตถุดิบที่เลิศเลอที่สุดในโลกทำ!! คอยดูให้ดีเถอะ!!!" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | จากนั้นคริสก็เดินไปหายาโนเทพที่กำลังเล่นวินนิ่งอยู่ แล้วก็เอาเสื้อแมนยูออกมา... | ||
| + | |||
| + | "นี่เจ้าเป็ด เสื้อโรนัลโด้ของแท้จากแอนฟิลด์(ที่จริงมาจากตลาดโรงเกลือ)ข้าให้" | ||
| + | |||
| + | "ก๊าาาบ เจงเรอะเพ่ ขอบใจหลายเดี๋ยวไปช่วยยิงหัวอาจาร์ยสอนภาษาcให้" ยาโนเทพเมื่อได้รับเสื้อมาแล้วก็รีบสวมด้วยความตื่นเต้น....แต่พอสวมแล้วกลับรู้สึกเกิดอาการผิดปกติขึ้นกับร่างกาย....พอมองดูดีๆแล้วเสื้อที่สวมนี่มันเสื้อลิเวอร์พูนี่หว่า!!! | ||
| + | |||
| + | "อ๊าาาาาก~ เอ๊ยร้องผิด ก๊าาาาาาาบ~" ยาโนเทพสวมเสื้อเจอร์ราดศัตรูคู่ชีพเข้าไปถึงกับอ่อนระทวยหมดสิ้นเรี่ยวแรงกลายเป็นเหยื่อโอชะให้คริสกระทำชำเรา | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆๆๆๆ เสร็จตู! อาหารคือการดัก! เตรียมตัวซะเจ้ายาโนทัย.....แกจะถูกจับทำฟัวกราส์ 1ใน3วัตถุดิบที่เลิศรสที่สุึดในโลกแห่งอาหาร!! | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | เป็ด : "ก๊าาาาบ อย่านะไอ้สาาาาาาาด!!!!" | ||
| + | |||
| + | หลอด : "ขอโทษด้วยนะพี่เป็ด นี่เป็นการทำเพื่อซุยยอมตายอีกซักหนเถอนะ" | ||
| + | |||
| + | ชีริว : "ผลบุญของเจ้าในหนนี้จักส่งเจ้าไปเกิดใหม่เป็นยาโนทัยร่างสุดยอดเชียวนะ ดังนั้นเอ็งรีบๆตายไปซะจะได้ปิดซีรี่ย์เป็ด 5 สีซักกะที!" | ||
| + | |||
| + | คริส : "ฮ่าๆ มีแต่คนเค้าอยากดูแกโดนทำอาหารทั้งนั้นแหละ อย่าหวังเลยว่าจะมีคนมาช่วย!" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | แล้วขั้นตอนการทำฟัวกราส์ก็เริ่มขึ้น ..... | ||
| + | |||
| + | * โปรดรับชมขณะไม่ได้รับประทานอาหาร เราเืตือนแล้วนะจ๊ะ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ขั้นแรกจับใส่กรงซะจะได้หนีไปไหนไม่ได้ | ||
| + | |||
| + | [[ภาพ:223822-6.jpg]] | ||
| + | |||
| + | ยาโนเทพ : ก๊าาาบ เอ็งจะทำอะไรวะ เป็ดก็สู้คนนะสาาาาด!!! | ||
| + | |||
| + | จากนั้นก็..... | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | [[ภาพ:223822-3.jpg]] | ||
| + | |||
| + | คริส : ทำไรน่ะเหรอ? ก็จับแกขุนให้ตับเป็นฟัวกราส์ไง อยู่นิ่งๆซะอย่าขยับ | ||
| + | |||
| + | ยาโนเทพ : อ๊าาาาก ก๊าาาาบ อ่อออก...(โดนอาหารกรอกปาก) | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | [[ภาพ:223822-10.jpg]] | ||
| + | |||
| + | ยาโนเทพ : อ้ออก แด๊กไม่ไหวแล้ว กินเยอะจนย่อยไม่ทันขี้แตกจนตูดพังหมดแล้ว! | ||
| + | |||
| + | คริส : ยัง ยัง .... ต้องมากกว่านี้อีก มากกว่านี้!!! (เข้าสู่โหมดจอมมาร) | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | สุดท้ายยาโนเทพก็โดนกรอกอาหารเข้าไปจนติดคอตาย.... | ||
| + | |||
| + | [[ภาพ:223822-8.jpg]] | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | v | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆ ได้แล้ว'''ตับยาโนทัย'''ไอเท็มที่หายากที่สุด(มีแค่5ชิ้นในเกม) ดูซะไอ้พวกไม่เคยเห็นทั้งหลาย เทียบกับตับเป็ดธรรมดาแล้วเป็นยังไง" | ||
| + | |||
| + | [[ภาพ:223822-12.jpg]] | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เอาล่ะวัตถุดิบพร้อมแล้ว ซึคาสะได้เวลาพวกแสดงฝีมือแล้ว" | ||
| + | |||
| + | "โทษทีนะเป็ดอย่าแค้นเราเลยนะ ไปหลอกท่านพี่คนเดียวนะ มู่ TwT " ซึคาสะชักอีดาบทองออกมาจัดการแล่ตับยาโนเทพอย่างบรรจงสไลด์พอดีคำวางเสริฟ์บนขนมปัง แต่งหน้าด้วยผักสีสันสวยสดงดงาม | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆๆ จากนั้นก็เพิ่มรสชาติด้วยผงชูรสของข้า เคล็ดวิหคจันทราผงชูรสกลิ่นทรัฟเฟิลและคาร์เวีย" คริสหาสุดยอดวัตถุดิบอีกสองชนิดที่เหลือไม่ได้จึงทำเป็นผงชูรสขึ้นมาแทน | ||
| + | |||
| + | "แต๊นน~ กินเข้าไปซะ นี่แหละคืออาหารที่อร่อยที่สุดในเกม" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | [[ภาพ:223822-14.jpg]] | ||
| + | |||
| + | ฟัวกราส์ เดอ ยาโนเทพ สเปเชียล =w= !!! | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "โอ้โห สืดยอดดดด!!!" ทุกคนเห็นต่างก็พากันน้ำลายสอเป็นทิวแถว | ||
| + | |||
| + | "แบบนี้ไม่ต้องสการ์เล็ทมูนชิมก็ให้สิบเต็ม!!" | ||
| + | |||
| + | "น่าเสียดายยิ่งนักที่ต้องให้สการ์เล็ทมูนกินคนเดียว..." | ||
| + | |||
| + | "เอาน่าช่วยไม่ได้ นี่ก็เพื่อชัยชนะนะทุกคนอดทนเข้าไว้" | ||
| + | |||
| + | "เอ้ากินเข้าไปซะเล็ทจัง ไขมันนับล้านตันที่อุดเอ๊ยอัดแน่นอยู่ในนี้จะทำให้เกิดรีแอคชั่นกับไขมัน200ปอนด์ในร่าง อาจจะกลายร่างเป็นบอลไขมันยักษ์ดูดซุยโคแอสไลฟ์เข้าไปในชั้นไขมันไม่สามารถกลับออกมาได้อีกก็เป็นได้" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "มูน~ไม่กินตับเครื่องในมันเหม็น!!" อาร์ทตัวแม่ปัดอาหารที่อร่อยที่สุดในเกมกระเด็นไปเสียแล้ว!! | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย เสียดายของ!! ไม่กินก็ให้คนอื่นกินเซ่" | ||
| + | |||
| + | "งั้นข้ากินให้เอง หงับ.....หง่ำๆๆ" ซุยโคแอสไลฟ์โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้คว้าฟัวกราส์ยาโนเทพเข้าปากไปซะแล้ว ชิบห๊าาาาย!!!! | ||
| + | |||
| + | "โอ้วววว อา อ๊าาา" เม้งพอกินเข้าไปก็เกิดรีแอคชั่น กลายเป็นหัวหอมเป่าขลุ่ยเต้นระบำบินไปเข้าเฝ้าคุโรยังที่สวรรค์ชั้นเจปัง 56 | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "อา..." ซุยโคแอสไลฟ์ได้สติอีกครั้ง "พลังวัตรในตัวข้าเหมือนเพิ่มสูงราวกับฝึกมา 100 ปี พลังเต็มกลับมาสดชื่นเหมือนเดิม แถมยังรู้สึกว่ากระปรี้กระเปร่าขึ้นอีก 200 เท่า ...ช่างเป็นอาหารทิพย์โดยแท้" | ||
| + | |||
| + | "บัดโซ้บบบบ กลายเป็นทำอาหารไปเพิ่มพลังให้มันซะงั้น" | ||
| + | |||
| + | "มูน~นู๋ไม่รู้เรื่อง" | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆ เพื่อเป็นการขอบใจ พวกแกจะได้ตายด้วยพลังขั้นสูงสุดของข้า" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | : '''Trans ขั้นสุดยอด!! Meteonion (เมเทโอเนี่ยน) อุกาบาตหัวหอมจงมา!!!''' | ||
| + | |||
| + | สิ้นเสียงบริกรรมคาถาบนฟ้าก็มีหัวหอมลูกเท่าทุเรียนตกลงมาใส่หัว ซึคาสะ คริส และสการ์เล็ทมูนตาย.... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เฮ้ย ทำไมโดนแค่หัวหอมโง่ๆแค่นี้ตกใส่กบาลแล้วตายฟะ!!!" คริสประท้วงเพราะตายอย่างไม่สมศักดิ์ศรี | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆ พวกแกไม่รู้อะไร ในหัวหอมนี้น่ะอัดแน่นไปด้วยไวรัสสมัยยิ้มหวานเป็นหมื่นล้านชนิด ร่างกายของพวกแกถูกไวรัสเข้าจู่โจมโดยตรงจนเสียชีวิต แต่ความน่ากลัวของมันน่ะไม่ใช่แค่ทำให้ตาย แต่เป็นหลังจากตายแล้วต่างหาก....พอพวกแกฟื้นขึ้นมาก็จะติดไวรัส แล้วก็ตายอีกเป็นอย่างงี้เรื่อยๆตลอดไป 555+ พวกแกจะได้ตายไปเรื่อยๆไม่รู้จักจบสิ้นตราบที่ข้ายังมีชีวิตอยู่" | ||
| + | |||
| + | "อ๊าาาาา ม่าาาาาายข้ายังทำงานส่งจาร์ยไม่เสร็จเลย!!!" | ||
| + | |||
| + | "มูน~ T-T" | ||
| + | |||
| + | "แง้วววววว TwT" | ||
| + | |||
| + | "ซือจัง T T" << มาจากไหนฟะ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เสร็จไปอีกสาม ต่อไปใครดี!" ซุยโคแอสไลฟ์เตรียมมองหาเหยื่อรายต่อไป... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 15:25, 8 ธันวาคม 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | "ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไปมีหวังทุกคนโดนเจ้าซุยโคแอสไลฟ์มันเชือดตายหมดแน่" อุซโซมีสีหน้าเคร่งเครียดก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง... | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย!!พวกแกน่ะเกมโอเวอร์แล้วชนะดีกว่าเกมโอเวอร์แล้วแพ้สินะ...ใช่มั้ย!" อุซโซหันไปถามพวกหลอดที่กำลังถอดใจ อ่านหนังสือธรรมกายตายแล้วไปจุติเป็นเมพอยู่บนสวรรค์ชั้นKFCเพื่อปลอบประโลมใจตัวเองกันอยู่ | ||
| + | |||
| + | "จะอย่างไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละเฟ้ย!! (ระดับสูงตายทีค่าประสบการ์ณชิบหายแบบเศรษฐกิจเทยตอนนี้เลยนะ)" ทุกคนโอครวญด้วยความไม่เต็มใจ แต่เมื่อได้ยินที่อุซโซพูดขึ้นมาแสดงว่าต้องมีวิธีเอาชนะซุยโคแอสไลฟ์แล้วเป็นแน่... | ||
| + | |||
| + | "เอาเป็นว่าตกลงพวกแกเลือกแบบแรกสินะ ถ้างั้นก็..." อุซโซลากหลอดไปอยู่ด้านหลังสุดของขบวน จากนั้นก็เอามือผสานพร้อมลำตัวแนบชิด...ชิดซะจนเข็มขัดกระแทกเข็มขัดกัน | ||
| + | |||
| + | "ว๊าก จะลากผมไปตุ๋ยเหรอคร้าบอย่าน้า" หลอดเลยเจอข้องปลาช่อนอุดปาก | ||
| + | |||
| + | "จะบ้าเรอะ หยิบดาบขึ้นมาแล้วประจุพลังซะ เร็วเข้า!!" อุซโซตวาดสั่งหลอดให้รีบทำตามทันที | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เฮ้ยนั่นมัน! หรือว่า" เม้งเห็นที่อุซโซทำแล้วเกิด....รู้สึกหึงหวง เอ๊ย! ไม่ใช่แล้ว "คิดจะใช้ท่าไม้ตายสุดท้ายยังงั้นเรอะฝันไปเถอะ!!!" | ||
| + | |||
| + | "ท่าไม้ตายสุดท้าย!?" ทุกคนได้ยินต่างหูผึ่งค่าคิที่ติดลบกลับมาเต็ม 150 ทันที | ||
| + | |||
| + | "อุบสส์" เม้งเอาหัวหอมอุดปากไว้พลันบ่นในใจว่าไม่น่าเผลอพูดไปเลย... | ||
| + | |||
| + | "ใช่แล้วหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าไม้ตายสุดท้าย" อุซโซกล่าวขณะเดียวกันก็ถ่ายทอดพลังผ่านร่างของหลอด ริโอวไป | ||
| + | |||
| + | '''หนึ่งกระบี่คืนสู่ความว่างเปล่า! The One Defeated All!''' | ||
| + | |||
| + | "แต่พวกเราโดนผนึกความสามารถทุกชนิดไว้แล้วนี่นา" | ||
| + | |||
| + | "ท่านั่นผนึกความสามารถไม่ให้ใช้ออกมาภายนอกเท่านั้น! ถ้าหากเป็นท่าที่ใช้อยู่ภายในล่ะก็ยังสามารถใช้ได้ตามปกติ" | ||
| + | |||
| + | "อาจริงด้วยสินะ...ถึงจะปล่อยเวทออกมาไม่ได้แต่ข้าก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังเวทของตัวเองยังเต็มเปี่ยมอยู่" ชีริวรู้สึกว่าการต่อสู้ครั้งนี้เริ่มมีหวังขึ้นมาแล้ว และเขายินดีต่อสู้สละชีพเพื่อสานต่อความหวังนั้นให้บรรลุผล | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ถ้างั้นท่าสุดท้ายของหนึ่งกระบี่ฯก็..." หลอดยังพูดไม่ทันจบเขาก็รู้สึกว่ามีพลังมหาศาลไหลผ่านเข้ามาจาก<strike>ประตูด้าน</strike>หลังของตนเอง | ||
| + | |||
| + | "อ่ะ...อ๊าาาาาาาาก นี่มัน......อ๊าาาาาาา" หลอดตัวสั่นริกๆเหงื่อโทรมกายร้องลั่นด้วยความทรมาน | ||
| + | |||
| + | "นี่มัน...คอนเนคชั่น คอนเนคชั่นมากมายกำลังไหลเข้าสู่ตัวเรา" หลอดสีหน้าซีดเซียวร่างลิงตัวเล็กๆของเขาแทบจะทนรับไม่ไหว | ||
| + | |||
| + | "ทนเข้าไว้ข้ากำลังถ่ายทอดสำนึกกระบี่ในร่างข้าไหลผ่านร่างของแกเข้าสู่กระบี่ เมื่อสำนึกและตัวกระบี่กลับมารวมกันเป็นหนึ่งเมื่อนั้นพลังที่แท้จริงของกระบี่ก็จะปรากฎ!" | ||
| + | |||
| + | "เราสัมผัสได้ถึงห้วงคำนึงที่อยู่ในแต่ละคอนเนคชั่น ความเจ็บปวด,ความทรมาน,ความแค้น,ความเกลียดชัง...มันมากมายมหาศาลจนแทบจะระเบิดออกมา นี่หรือความรู้สึกของพวกผู้เล่นที่ตายในสงครามสมัยก่อน!? ช่างโหดร้ายเหลือเกิน" หลอดทรมานจนแทบจะเสียสติ | ||
| + | |||
| + | "ของแบบนี้ไหลวนเวียนอยู่ในร่างเราแค่แป๊ปเดียวก็จะบ้าตายอยู่แล้ว" แล้วอุซโซที่เก็บมันไว้ในร่างมาตลอดล่ะ....หลอดไม่มีแรงคิดแล้วตอนนี้ได้แต่ประคองสติไว้ไม่ให้สลบไปเท่านั้น! | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | เมื่อเหตุการ์ณเป็นเช่นนี้ชีริวจึงพูดปลุกใจทุกคนในทีมว่า | ||
| + | |||
| + | "ทุกท่าน เพื่ออนาคตของซุยโคเด็นยูนิเวิร์สในวันพรุ่งนี้ เราต้องเดิมพันทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้กับท่าไม้ตายของหลอด ริโอวเท่านั้นแล้ว! และเพื่อการนั้นเราต้องถ่วงเวลาเอาไว้จนสามารถใช้ท่าไม้ตายได้.....ข้าหวังว่าทุกท่านคงจะเข้าใจในความหมายนั้นดี" | ||
| + | |||
| + | ทุกคนพยักหน้าเป็นการรับรู้..........ทุกคนรู้ดีว่าไอ้คนแต่งจะต้องจับพวกเขาไปสังเวยทีละชีวิตแบบสนุกมือมันเป็นแน่แท้ T_T | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ทุกคนหันไปทางหลอด ริโอวเพื่อกล่าวความรู้สึกสุดท้ายก่อนพลีชีพในศึกครั้งนี้... | ||
| + | |||
| + | บิ๊ก: ช่วยไม่ได้ในเมื่อเลือกที่จะช่วยนายแล้วก็คงต้องถือหางนายต่อไปจนถึงที่สุดตายเป็นตายเจ๊งเป็นเจ๊ง | ||
| + | |||
| + | ซีกูลด์: ในฐานะแฟนเนกิมะเหมือนกันอย่าทำให้ข้าผิดหวังเชียวล่ะ | ||
| + | |||
| + | ซาริส: ถ้าพี่ฟื้นขึ้นมาแล้วกลายเป็นซาริส(ffvi)เต้นระบำแขกอยู่ในโรงโอเปร่าล่ะก็ หึ หึ(หัวเราะซาดิสๆ) | ||
| + | |||
| + | ริน: ถ้าแกแพ้ล่ะก็เจอต่อยไส้แตกตายแน่!! | ||
| + | |||
| + | ชีริว: แต่ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาฝากบอกเม้งมันทีนะว่าเมื่อไหร่จะเข้าบอร์ดได้ฟะ! | ||
| + | |||
| + | และสุดท้าย......เศษไม้ จ้องหน้ากันสุดสวีทปราศจากคำพูด(มีมิวสิค liberti fatali ปลากรอบ) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "กรอด...ทุกคน ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง!!" หลอด ริโอวทำอะไรไม่ได้ตอนนี้นอกจากแบกรับความหวังของทุกคนและอนาคตของซุยโคเด็นยูนิเวิร์สเอาไว้และต้องชนะเท่านั้น! | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "บัดซบ! อย่าหวังเลยว่าข้าจะยอมให้เป็นอย่างที่พวกแกคิด!!" ซุยโคแอสไลฟ์รี่เข้าหาหลอดทันที.. | ||
| + | |||
| + | "จะผ่านไปต้องข้ามศพพวกเราไปก่อน!!!" เหล่าผู้กล้าพร้อมใจกันเข้าขัดขวางอย่างกล้าหาญ! | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 17:17, 8 ธันวาคม 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | "อยากตายเร็วนักก็เข้ามาเลย" | ||
| + | |||
| + | "พวกเราเตรียมใจที่ตายมาแล้วดังนั้นไม่กลัวแกหรอก" | ||
| + | |||
| + | "หึ งั้นก็เรียงหน้าเข้ามาเลย" | ||
| + | |||
| + | "อย่ากรูกันเข้าไปเด็ดขาด ไม่งั้นเจอท่าหนึ่งกระบี่พิชิตพันฟันฉับเดียวตายกันหมดแน่" | ||
| + | |||
| + | "นั่นสินะเราต้องถ่วงเวลาให้นานที่สุด" | ||
| + | |||
| + | "ถ้างั้นพวกเราก็ต้องเข้าไป<strike>เดี้ยง</strike>ทีละคนน่ะสิ" | ||
| + | |||
| + | "ใช่แล้ว นั่นล่ะเป็นวิธีที่ถ่วงเวลาได้ดีที่สุด" | ||
| + | |||
| + | "ถ้างั้น.....ใครจะเข้าเป็นคนแรก" | ||
| + | |||
| + | .................. | ||
| + | |||
| + | .................. | ||
| + | |||
| + | .................. | ||
| + | |||
| + | .................. | ||
| + | |||
| + | (ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เชิญท่านก่อนเลยชีริวในฐานะผู้อาวุโส" ทุกคนผายมือไปให้ผู้อาวุโสก่อนเป็นคนแรก | ||
| + | |||
| + | "ข้าว่าไม่ดีมั้งเป็นผู้ชายต้องให้เลดี้เฟิสก่อนสิ" ชีริวรีบแก้ไขสถานการ์ณอย่างรวดเร็ว | ||
| + | |||
| + | "มาเลดี้อะไรเอาแบบนี้ เป็นผู้ชายก็เสียสละออกไป(ตาย)ก่อนเซ่!" รินกับซาริสโวย | ||
| + | |||
| + | แล้วทุกคนก็เกี่ยงกัน ทำเอาอารมณ์ที่เพิ่งบิวท์มาตอนที่แล้วมลายหายไปหมดสิ้น = ='' | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "ในเมื่อตกลงกันไม่ได้งั้นก็ต้องใช้วิธีนี้ตัดสิน" ชีริวใช้สมองอัจฉริยะไอคิว180คิดวิธีสุดยอดนี้ออกมา นั่นก็คือ.... | ||
| + | |||
| + | :เป่า-ยิ้ง-ฉุบ | ||
| + | |||
| + | "เวรกรรม นี่พวกเราต้องเอาชีวิตตัวเองมาแขวนอยู่บนค้อน กรรไกร กระดาษ เนี่ยอ่ะนะ - -''a" | ||
| + | |||
| + | จากนั้นทุกคนก็ล้อมวงเอามือหมุนๆโพสท่าพร้อมเป่ายิ้งฉุบอย่างไม่อายเด็กอนุบาลหมีใหญ่ถ้าเป็นในชีวิตจริงเอาหัวโหม่งแผ่นซุยสามตายไปซะยังจะดีกว่า | ||
| + | |||
| + | ยา-ยี-ยาน-ปัก-เป้า-ยิ้ง-.....ขณะที่กะลังจะออกท่าตัดสินก็มีขวดเหล้าปริศนาลอยผ่านหน้าบิ๊กไป | ||
| + | |||
| + | "อ๊ะ!" สัญชาติญาณดิบของพรรคมารทำงาน บิ๊กรีบคว้าเอาขวดแม่โขงเอาไว้โดยอัตโนมัติ | ||
| + | |||
| + | *'''ฉุบ''' ทุกคนออกกระดาษมีบิ๊กออกค้อนอยู่คนเดียวเนื่องจากเอามือกำขวดเหล้าเอาไว้... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | เฮ ยินดีด้วยเชิญท่านบิ๊กเกรทก่อนคนแรกเลย(ทุกคนตบมือแปะๆๆ) | ||
| + | |||
| + | "แสรดดดดดด! เฮ้ย ไม่ใช่นะเมื่อกี๊ มัน..." บิ๊กรีบแก้ตัวทันทีแต่แน่นอนว่าสายไปแล้ว....ผู้โชคร้ายคนแรกได้แก่บิ๊กนั้นเอง | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย ข้าไม่ยอมตายง่ายๆหรอกเฟ้ย เด๋วจะแสดงการต่อสู้สไตล์เสี่ยบิ๊กอดีตGMสีดำให้ดู!!" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 21:21, 8 ธันวาคม 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | บิ๊กวิ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับซุยโคแอสไลฟ์ตัวต่อตัว ส่วนคนอื่นก็ตั้งพัดสวดมาลัยอุทิศส่วนบุญให้เป็นฉากหลัง... | ||
| + | |||
| + | "บัดโซ้บบบ ไม่ต้องรีบแช่งให้ไปตายกันเร็วขนาดนี้หรอกเฟ้ย!!" บิ๊กหันกลับไปโวย | ||
| + | |||
| + | "เหอะ บิ๊กเอ๋ยแกจะเอาอะไรมาสู้กับข้า สไตล์การต่อสู้ของแกน่ะข้าก็รู้ดี เมื่อโดนผนึกสกิลแล้วแกนี่แหละที่กระจอกที่สุดในกลุ่ม สมควรที่จะออกมาเดี้ยงเป็นคนแรกอยู่แล้ว" | ||
| + | |||
| + | "อย่าดูถูกกันให้มาก ถึงปกติข้าจะใช้เงินซื้อของมาสู้ แต่ข้าก็มีวิธีสู้โดยไม่ต้องใช้เงินซื้ออุปกรณ์เหมือนกัน!!" | ||
| + | |||
| + | แต่ซุยโคแอสไลฟ์ไม่สนใจฟัง แทงกระบี่เข้าใส่หมายปลิดชีวิตบิ๊กให้จบไปไวๆ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ย๊าาากท่าป้องกัน'''กำแพงภาษี'''" บิ๊กเอาเหรียญเป็นพันๆมาซ้อนกันเป็นตับทำให้กระบี่แทงเข้ามาไม่ถึงตัว "เงินก็ใช้ทำแบบนี้ได้เหมือนกันเฟ้ย 555" | ||
| + | |||
| + | !!! ซุยโคแอสไลฟ์ตกตะลึงไม่เคยพบเคยเจอคนที่เอาเงินมาใช้สู้มาก่อน | ||
| + | |||
| + | จากนั้นบิ๊กก็โกยเอาเหรียญล้วนๆหลายร้อยตับใส่ถุงจากนั้นมัดปากถุงให้แน่นๆแล้วเอาไปฟาดใส่หัวหอม "ท่าเงินฟาดหัว โป้ก!!" | ||
| + | |||
| + | "แอ้ก.." ซุยโคแอสไลฟ์เจอเหรียญจำนวนมหาศาลตีใส่หัวกบาลถึงกับติดสตัน... | ||
| + | |||
| + | "จังหวะที่มันชะงักอยู่นี่แหละ!!" บิ๊กขึ้นไปนั่งอยู่บนวอลโว่คู่ชีพของเขา | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ยใช้สกิลเรียกรถมาได้ยังไงกันเนี่ย!!" | ||
| + | |||
| + | "ผิดแล้ว! รถนี่น่ะมันเป็นอาวุธ<strike>ในการจีบสาว</strike>ของข้าอยู่แล้วไม่ใช่สกิล การปิดผนึกความสามารถจึงไม่มีผล!" บิ๊กสตาร์ทรถดับเครื่องชนพุ่งเข้าใส่ซุยโคแอสไลฟ์ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | แต่ซุยโคแอสไลฟ์ก็ได้สติเสียก่อนและกระโดดขึ้นข้างบนเพื่อหลบการโจมตีแต่ทว่ารถของบิ๊กก็ลอยตามขึ้นมาได้... | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย ขับรถประสาอะไรวะทำไมมันลอยขึ้นมาได้!!" ซุยโคแอสไลฟ์ถึงกับเหวอ | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆ เพราะรัฐบวมเทยปล่อยlpgลอยตัวรถข้าก็เลยลอยได้..." <<เหตุผลไร้สาระที่สุดในโลก | ||
| + | |||
| + | "เพื่อจะซื้อเวลาให้นานที่สุด กระเด็นไปไกลๆซะ!!" บิ๊กเอารถชนเม้งกลางอากาศพร้อมกับกดปุ่มระเบิดตัวเอง | ||
| + | |||
| + | '''ตูม!!''' | ||
| + | |||
| + | แรงระเบิดจากรถติดแก๊สทำให้ท้องฟ้าเกิดประกายไฟขนาดใหญ่เหมือนวิสาดปล่อยไฟพิลล่าร์ ...คนแต่งช่างอธิบายได้ไม่เข้าใจยิ่งนัก เอาเป็นว่ารถระเบิดเหมือนพวกหนังฮอลลีวู้ดละกัน | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ส่วนบิ๊กหลบอยู่ในหม้อน้ำที่ไม่มีน้ำ(ลืมเติม)ทำให้รอดชีวิตมาได้ สมกับเป็นเสี่ยม่อเลยสามารถอาศัยอยู่ในหม้อได้เหมือนจีนีไอ... | ||
| + | |||
| + | "เอาล่ะ เท่านี้คงถ่วงเวลามันได้สักพักล่ะ" บิ๊กออกมาจากหม้อน้ำปาดเหงื่อพร้อมชู2นิ้ว "เป็นไงล่ะการต่อสู้ของข้าฮ่าๆ อึ้งไปเล...." | ||
| + | |||
| + | '''ฉวก!''' <br> | ||
| + | ....ยังโม้ไม่ทันหมดประโยคซุยโคแอสไลฟ์ก็พุ่งลงมาในแนวดิ่งเอากระบี่เสียบบิ๊กมิดหัวทะลุลงไปถึงเป้ากางเกง | ||
| + | |||
| + | "อั่ก...แกรอดจากแรงระเบิดมาได้ยังไงกัน" บิ๊กเอ่ยปากถามแต่ยังไม่ทันได้รับคำตอบก็สิ้นลมไปเสียแล้ว | ||
| + | |||
| + | "เพราะว่าปกติในการ์ตูนการใช้ระเบิดไม่สามารถฆ่าพระเอกกับพวกตัวร้ายเก่งๆได้ไงล่ะ..." เม้งตอบเหตุผลแบบขอไปทีมั่ง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | * ผู้เล่นบิ๊กม่องเท่งไปแล้วครับ ด้วยฝีมือผมเอง^^ (ซุยโคแอสไลฟ์ทำหน้าที่ประกาศแทนระบบ) | ||
| + | |||
| + | ^<br> | ||
| + | ^<br> | ||
| + | ^<br> | ||
| + | ^<br> | ||
| + | การต่อสู้ทั้งหมดนั้นกินเวลาตั้งแต่เริ่มพูดไปยันเริ่มสู้เพียงแค่ 4 วินาทีเท่านั้น... ความเร็วในการดำเนินเรื่องเร็วพอๆกับนักเกิ้ลสู้กับยูปี | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ชิ ช่างไร้ประโยชน์เสียจริง ถ่วงเวลาได้แค่ไม่กี่วินาทีเองเรอะเนี่ย...." แต่เพื่อนๆกลับไม่มีใครเสียใจกับการจากไปของบิ๊กเลยซะกะติ๊ด น่าสงสารยิ่งนัก | ||
| + | |||
| + | "ฮึ่ม งั้นก็เป้ายิ้งฉุบหาคนออกไปต่อ" | ||
| + | |||
| + | "ไม่จำเป็น...คนต่อไปขอข้าเอง" อาร์คโซลอาสาก้าวออกมาเองด้วยความสมัครใจ... | ||
| + | |||
| + | "ปอนด์ฝากด้วยล่ะ" ชีริวตีสีหน้าขึงขังแต่ในมือโบกผ้าเช็ดหน้าอำลาแบบลักลั่นย้อนแย้งกับสีหน้า | ||
| + | |||
| + | "ในฐานะที่ข้าเคยหลงโง่ต่อสู้และติดตามมันมา ข้าก็สมควรรับผิดชอบในสิ่งที่มันก่อขึ้น" อาร์คโซลหยิบดาบเดินออกมาพร้อมสู้กับซุยโคแอสไลฟ์ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 21:42, 8 ธันวาคม 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | "อาร์คโซลเองหรือ ขอบใจนะที่ช่วยเป็นแขนเป็นขาทำงานแบผู้เล่นแทนกระผมมาตลอด" ซุยโคแอสไลฟ์เริ่มพยายามจะย้อนอดีตความชั่วอีกแล้ว... | ||
| + | |||
| + | "หุบปาก ข้าไม่ฟังอะไรทั้งนั้น!!" อาร์คโซลวาดดาบเข้าหาซุยโคแอสไลฟ์หมายเอาชีวิต | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย!! โง่ป่าวฟะปล่อยให้มันเล่าไปเซ่!!" ทุกคนโพล่งออกมา(ที่จริงก็อยากรู้อยากเห็นด้วย) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "ข้ารู้อยู่แล้วว่าแกน่ะหลอกใช้ข้า!! หลอกให้ข้ากำจัดผู้เล่นไปนักต่อนัก แกป้ายความผิดให้ผู้เล่นที่กำลังจะเคลียร์เกมแล้วส่งข้าไปกำจัดพวกเขามาตลอด!" | ||
| + | |||
| + | "อ้าวรู้ตัวเหมือนกันเหรอครับ555 นึกว่าโง่เสียอีก" เม้งหลบดาบไปพลางหัวเราะร่าไป | ||
| + | |||
| + | "แต่ข้าก็ยังทำ! เพราะเชื่อมั่นในตัวแกที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกันมาในสมัยก่อนว่ามีความจำเป็นที่ต้องทำแบบนั้น" อาร์คโซลออกดาบด้วยความโกรธเกรี้ยว | ||
| + | |||
| + | "แต่ทั้งหมดนั่นแกกลับทำเพื่อสนองความต้องการของตนเองเท่านั้น อภัยให้ไม่ได้!!" | ||
| + | |||
| + | "โว้ยรำคาญจริงไอ้พวกรักความถูกต้องสุดขั้วเนี่ย เหมือนไอ้พวกเดอวีว่าชมัด!" | ||
| + | |||
| + | เม้งเอี้ยวตัวหลบใช้กระบี่ตัดแขนซ้ายอาร์คโซลขาดกระเด็นเลือดกระเซ็นเป็นเรทกุโร(มีเซนเซอร์โง่ๆของกบว.เทยบังไว้ด้วย) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "อา ฝีมือต่างชั้นกันเหลือเกิน ทำเอาปอนด์เป็นเด็กแกว่งดาบเล่นไปเลย...แค่ไม่กี่ปีก็เอาชนะอดีตมือดาบอันดับหนึ่งได้แล้วเหรอเนี่ย" ชีริวกับซีกูลด์ยืนดูด้วยความอึดอัด อยากจะโดดเข้าไปร่วมวงด้วยเหลือเกิน....แต่ถ้าทำแบบนั้นแผนก็สูญเปล่า | ||
| + | |||
| + | อาร์คโซลที่ชำเลืองไปเห็นปฎิกริยาของพรรคพวกก็รีบยกมือเป็นสัญญาณห้ามทันที | ||
| + | |||
| + | "แค่แขนข้างเดียวนี่ยังไม่สาสมกับความผิดที่ข้าทำไว้หรอก" อาร์คโซลกลับยิ่งฮึกเหิมขึ้นแทนที่จะรู้สึกเจ็บ "ความเจ็บปวดนี้นี่ถือเป็นการชดใช้ต่อคนที่ข้าสังหารไป!" | ||
| + | |||
| + | "ชดใช้เหรอ? ฮ่าๆน่าขำสิ้นดี" เม้งแทนที่จะรู้สึกสำนึกขึ้นมาบ้างกลับเห็นเป็นเรื่องตลก | ||
| + | |||
| + | "ซุยโคแอสไลฟ์ตอนนี้แกมันเลวเกินเยียวยาแล้วจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อนถึงจะเลวแค่ไหนแกก็ไม่เคยดูหมิ่นผู้อื่นเช่นนี้" | ||
| + | |||
| + | "หุบปากซะ! ได้ทีก็ด่าเอาๆเลยนะแก เพลงกระบี่ดัชนีชีพจรสกุลต้วน!!" ซุยโคแอสไลฟ์เคลื่อนไหวอีกครั้งก็เอาแขนขวาอีกข้างไปจากอาร์คโซล เรียกเลือดสดๆสาดกระจายไปทั่วสถานที่ต่อสู้ | ||
| + | |||
| + | "ฮึ่ม!!" ทุกคนยืนดูตัวสั่นอยากเข้าไปกระทืบแล้วฝังเป็นปุ๋ยให้สมกับความเลวของมันเสียเหลือเกิน แต่ตอนนี้ทำได้แต่สาบานจะไม่กินหัวหอมไปตลอดชีวิตเท่านั้น | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆ ทีนี้แกก็จับดาบไม่ได้อีกแล้ว เป็นเดชไอ้ด้วนสองข้างแบบนี้แล้วยังจะปากดีได้อยู่อีกไม๊ ห๊าาา!" ซุยโคแอสไลฟ์ทำตาเหลือกเหยียดหยาม | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | แต่กลับปรากฎรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าที่ซีดเซียวของอาร์คโซล... | ||
| + | |||
| + | "ขอบใจนะที่ตัดแขนข้าทิ้งน่ะ" | ||
| + | |||
| + | "เห เลือดออกจนเพี้ยนไปแล้วเหรอไงเนี่ย? ก๊ากๆกั่กๆ" | ||
| + | |||
| + | "เพี้ยนหรือไม่ก็ลองรับนี่ดู ดาบสุดท้ายของข้า" อาร์คโซลแผดร้องด้วยความเจ็บปวดสะบัดแขนสองข้างเลือดไหลกระฉูด หากใครจินตนาการสูงส่งอาจทำให้กินน้ำแดงไม่ได้ไปอีกหลายอาทิตย์ | ||
| + | |||
| + | "มือจะจับดาบยังไม่มียังจะปากดีอีก!" เม้งสบถอย่างสนุกปากแต่สักครู่ก็ต้องตาถลนเมื่อเลือดเมื่อครู่จับตัวกันกลายเป็นดาบงอกออกมาจากแขนของอาร์คโซล | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "นี่คือดาบสุดท้ายของข้า '''ดาบดาวโลหิต''' สร้างจากเลือดของข้าเอง" อาร์คโซลยิ้มอย่างเชื่อมั่น แม้ใบหน้าจะซีดเซียวร่างกายซวนเซเพราะเลือดเกือบทั้งหมดในร่างกลายเป็นดาบบนแขนทั้งสองข้างไปแล้ว | ||
| + | |||
| + | "ดาบดาวโลหิต ทำจากเลือดของข้าจึงนับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ดังนั้นการผนึกสกิลภายนอกของแกจึงไม่เป็นผล!!" | ||
| + | |||
| + | "ว่าไงนะ!!" เม้งช็อคอีโมหัวหอมตาถลนปรากฎบนใบหน้า | ||
| + | |||
| + | "ดาบดาวโลหิต Blade of Arksouls's Nemesis พลังชีวิตของข้าขอทุ่มให้กับการโจมตีนี้ทั้งหมด!!" อาร์คโซลผลาญพลังชีวิตที่เหลืออยู่ทั้งหมดลงไปในการโจมตีครั้งนี้ | ||
| + | |||
| + | หากเป็นการโจมตีนี้จะต้องทำให้มันบาดเจ็บหนักและถ่วงเวลาไปได้อีกไม่น้อยเป็นแน่...อาร์คโซลลงดาบด้วยความเชื่อมั่นพร้อมกับสติที่กำลังจะเลือนลางหายไปพร้อมกับชีวิตได้ทุกเมื่อ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "หนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าที่สอง '''เชื่อมต่อสวนกลับ'''" | ||
| + | |||
| + | ท่า BAN ถูกทำลาย....อาร์คโซลถูกพลังของตัวเองสวนกลับซ้ำยังต้องทนทรมานกับเอฟเฟคของท่าไม้ตายตัวเองไปอีกหลังสิ้นชีวิต | ||
| + | |||
| + | |||
| + | *ผู้เล่นอาร์คโซลเสียชีวิตไปอย่างน่าสมเพช ....เสียงจากระบบโดยซุยโคแอสไลฟ์อีกครั้ง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "ไม่จริง คนแต่งมันใจร้ายกันเกินไปแล้วT_T" สาวๆเห็นผลลัพธ์ของการต่อสู้แล้วไม่สามารถรับได้ | ||
| + | |||
| + | "อะไรกัน...ทั้งๆที่พี่เขาพยายามขนาดนั้น" ซีกูลด์กัดฟันหลั่งน้ำตา | ||
| + | |||
| + | "นี่มันชีวิตรันทดเกินไปแล้ว ไม่ได้สู้กับไอ้คิริยามะอยู่นะว้อย" ส่วนชีริวสงสัยดูแบทเทิลรอยัลก่อนเข้ามาเล่นเกมแหงๆ | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆนี่แหละความจริงจงรับรู้ไว้ซะ ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วปิดสนามบินแล้วได้ดีมีถมไป55+" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | รวมเวลาในการต่อสู้ ผ่านไป 1 นาที 6 วินาทีกับอีก 20 เสี้ยววินาที...เท่านั้น! | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 22:54, 8 ธันวาคม 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | "โว้ย ทนไม่ไหวแล้ว!! ให้ดูเพื่อนๆโดนเชือดตายไปทีละคนเฉยๆแบบนี้!!" หลอดพูดด้วยน้ำเสียงแค้นจัด | ||
| + | |||
| + | "ทนเข้าไว้ พวกเขายอมตามเพราะเชื่อมั่นในตัวเจ้า อย่าทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างสูญเปล่า" | ||
| + | |||
| + | "ฮึ่ย!! รู้แล้วล่ะน่า..." ตอนนี้หลอดโมโหเต็มที่จนถึงขั้นลืมความทรมานที่ได้รับจากการถ่ายทอดสำนึกกระบี่ไปสิ้นแล้ว | ||
| + | |||
| + | "ว่าแต่อีกนานไหมเนี่ย กว่าจะเสร็จ" หลอดเอ่ยปากถาม | ||
| + | |||
| + | "ไปถามคนแต่งโน่นไป๊ ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน" อุซโซโบ้ยคำถามอย่างไม่รับผิดชอบ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ตัดกลับมาที่ฟากของพวกชีริวที่กำลังขวางซุยโคแอสไลฟ์อีกครั้ง | ||
| + | |||
| + | "คราวนี้ตาข้าเอง ซีกูลด์เห็นการสละชีพของอาร์คโซลแล้วขออาสาเป็นคนต่อไปเอง" | ||
| + | |||
| + | "ช้าก่อน" ซาริสกับรินรีบออกมาห้ามซีกูลด์ไว้ | ||
| + | |||
| + | "ความรู้สึกโกรธที่เห็นเพื่อนร่วมงานถูกสังหารโดยคนทรยศนั้นเราเข้าใจดี แต่พวกท่านสองคนยังไม่ควรออกไปตอนนี้เพราะแผนถ่วงเวลามีแนวโน้มว่าจะล้มเหลวสูง ถึงตอนนั้นก็มีแต่พวกคุณสองคนเท่านั้นที่พอจะแก้ไขสถานการ์ณได้" | ||
| + | |||
| + | "ตอนนี้ให้เป็นหน้าที่ของเราสองคนเอง" เมื่อเห็นอาร์คโซลตายอย่างกล้าหาญก็ทำให้ใจนักสู้ของสองสาวโจรสลัดลุกโชนขึ้นมา | ||
| + | |||
| + | "พวกเธอสองคน..." | ||
| + | |||
| + | "ไม่ต้องห่วง เราจะถ่วงเวลาด้วยแทคติกที่เพิ่งเตี้ยมกันเมื่อครู่ ^^b" | ||
| + | |||
| + | "รับรองว่าได้ผลกว่าสู้คนเดียวแน่นอน" แล้วรินกับซาริสก็ก้าวเท้าออกมาเผชิญหน้ากับซุยโคแอสไลฟ์ด้วยความเชื่อมั่น | ||
| + | |||
| + | "เฮอะ ต่อให้พวกเธอสองคนร่วมมือกันอย่างมากก็แค่สองวินาทีเท่านั้นแหละ" | ||
| + | |||
| + | "หึ หึ" ...แต่ทั้งสองสาวยิ้มอย่างมีเลศนัย | ||
| + | |||
| + | "ฮ่า ไหนขอดูหน่อยซิว่าจะมีลูกไม้อะไร!!" ซุยโคแอสไลฟ์ไม่ยอมเสียเวลาเป็นฝ่ายบุกเข้าไปหา | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | พอเห็นเม้งพุ่งเข้ามาสองสาวก็ตะโกนสุดเสียง | ||
| + | |||
| + | "กรี๊ด~ อย่าทำเค้านะตัวเอง" <<เสียงดัดจริตสุดชีวิต | ||
| + | |||
| + | เอี๊ยดดดดดดด.....ซุยโคแอสไลฟ์ถึงกับเบรกผึงด้วยความต๊กกะใจ | ||
| + | |||
| + | "หึหึหึ แผนการใช้สเน่ห์เข้าต่อสู้ประสบผล" รินกับซาริสหัวเราะในใจ | ||
| + | |||
| + | "งั้นเริ่มแผนสองกันเลย" ทั้งสองคนจ้องหน้ากันเป็นการให้สัญญาณเพื่อโพสท่าแอ๊บแบ๊ว.... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | รินกับซาริสโพสท่าที่คิดว่าคิขุอาโนเนะที่สุดชีวิต เนโกะจั๊มป์มาเจอเข้าไปยังต้องเสียชีวิต... | ||
| + | |||
| + | http://seedang.com/files/comments/25/251423/images/1_display.jpg | ||
| + | |||
| + | ^<br> | ||
| + | ^<br> | ||
| + | กราฟฟิคซุยไม่ค่อยดีเลยทำให้ภาพเพี้ยนจากความเป็นจริง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | '''ได้ผล! ซุยโคแอสไลฟ์ยืนชะงักเนื้อตัวสั่นระทวย''' | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "โอเข้าท่าแฮะ ไปยืมเทคนิคโบอามาใช้แบบนี้จัดการผู้ชายได้ง่ายยิ่งนัก" ชีริวกล่าวชื่นชม(พร้อมกับเอามือถือถ่ายรูปเก็บไว้โพสลงฮิห้าด้วย) | ||
| + | |||
| + | "......" ซีกูลด์เงียบไม่มีคำบรรยาย (แต่ควักกล้องDSLRมารัวแล้ว) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เอาล่ะได้เวลาเพิ่มระดับความแดงแล้ว" รินให้สัญญาณอีกครั้ง | ||
| + | |||
| + | "ฮือๆคุณแม่ขาหนูขอโทษนะค๊าาาT_T" ซาริสน้ำตาไหลพรากๆในใจ ไม่น่าหลวมตัวมาเล่นฟิคบัดซบนี่ให้เปลืองตัวเลย | ||
| + | |||
| + | "โอ๊วววววววว!!" <<< ซีกูลด์,ชีริว,อุซโซ,หลอด ร้องประสานเสียงกันโดยมิได้นัดหมาย.. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "ท่ายั่วยวนคลาสสิคอมตะนิรันด์กาล โชว์ขาอ่อน" ทั้งสองคนเลิกกางเกงขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาขาวอวบ<strike>เหมือนหมูยอซีพี</strike> | ||
| + | |||
| + | แต๊น พลังโมเอะ150..... | ||
| + | |||
| + | http://otonashi.akibakko-storage.net/thumb/65/87/wgt.jpg | ||
| + | |||
| + | |||
| + | '''อ้วกกกกกก!!''' <<< ซีกูลด์,ชีริว,อุซโซ,หลอด อ้วกแตกพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ซาริส: อุ๊ย! มัวแต่อ่านหนังสือสอบลืมโกนขนหน้าแข้ง | ||
| + | |||
| + | ริน: ตายล่ะนอนขี้เกียจจนกล้ามขางอกเลยเหรอเนี่ย! | ||
| + | |||
| + | .....แล้วทั้งคู่ก็รีบใส่กางเกงกลับเหมือนเดิม | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ผิดพลาดทางเทคนิคแบบนี้เอาไงดีริน TwT" ซาริสร้องไห้ ภาพพจน์เสียหายยับเยินป่นปี้ | ||
| + | |||
| + | "เมื่อเป็นแบบนี้ก็ต้องลงทุนถอดข้างบนแทนแล้ว" รินถอดเสื้อนอกทิ้งเหลือแต่เกาะอกพร้อมมัดกล้ามอันภาคภูมิใจ... | ||
| + | |||
| + | "ม่ายเอาน้า!! ใครจะยอมถอดชิ้นบนกันเล่า" ส่วนด้านซาริสไม่ยอมแน่นอน | ||
| + | |||
| + | "ยอมเปลืองตัวหน่อยน่า" รินเริ่มใช้กำลังเข้าทำการยูริ... | ||
| + | |||
| + | "ไม่ได้ๆตอนโดนป๊อปปุริจับเปลื้องผ้าแชปเตอร์ที่แล้วยังไม่ได้ใส่ข้างในเลย >_<" ซาริสขัดขืนตามสไตล์ซีนยูริไร้เดียงสา | ||
| + | |||
| + | "เหอๆแบบนั้นก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่น่ะสิ ^^" เสียงคนแต่งดังออกมานอกใจ | ||
| + | |||
| + | "มาให้ถอดซะดีๆๆ" แล้วก็มีฉากยูริกันเล็กน้อย น่าเสียดายซิกฟรีดม่องเท่งไปแล้วเลยไม่ได้เห็นฉากนี้ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "อา อูว์ โอว ถอดเลยๆๆ" มีเสียงเชียร์ดังมาจากพวกหลอดและพายุแดงทั้งหลาย | ||
| + | |||
| + | ด้านซุยโคแอสไลฟ์ที่ยืนนิ่งอยู่นานหลังจากเห็นภาพสาวๆวิ่งไล่จับกันแล้วก็เริ่มขยับตัว | ||
| + | |||
| + | "ว้อย!!! คิดเรอะว่าจะใช้วิธีนี้กับข้าได้ผล!!!" หลังจากยืนดูอยู่นานเม้งก็กระโดดเอากระบี่แทงเข้ากลางหลังตายคาที่ท่าเดียวกับแอริธ | ||
| + | |||
| + | ................ | ||
| + | |||
| + | ทุกคนกำลังอึ้ง /คนเขียนไปสวมเกราะเตรียมตัวถูกกระทืบ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "อืม ไม่ได้ผลจริงๆด้วยแฮะวิธีนี้" ซีกูลด์ถอนหายใจด้วยความเสียดาย นึกว่าจะได้ชมชอตเด็ด(แต่ถ้าคนแต่งเขียนต่ออาจถูกเด็ดหัว) | ||
| + | |||
| + | "ทำไมพูดแบบนั้น? แสดงว่าเจ้ารู้อยู่ก่อนแล้วเรอะ" ซีกูลด์หันไปถาม | ||
| + | |||
| + | "แน่นอนอยู่แล้ว ที่ท่านไม่รู้ก็เพราะสมัยก่อนเราอยู่คนล่ะฝั่งกันที่จริงแล้วน่ะซุยโคแอสไลฟ์น่ะ........" | ||
| + | |||
| + | !<br> | ||
| + | v<br> | ||
| + | !<br> | ||
| + | v<br> | ||
| + | !<br> | ||
| + | v<br> | ||
| + | !<br> | ||
| + | v<br> | ||
| + | !<br> | ||
| + | v<br> | ||
| + | |||
| + | [[ภาพ:Fic-hell-ep3.jpg]] | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ...หลอด...... | ||
| + | |||
| + | ....อุซโซ..... | ||
| + | |||
| + | ....ชีริว..... | ||
| + | |||
| + | ทั้งหมดอยู่ในความเงียบ รอคำตอบออกจากปากของซุยโคแอสไลฟ์ว่า...... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | [[ภาพ:Fic-hell-ep3-2.jpg]] | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | http://i221.photobucket.com/albums/dd275/shane072/Onion/120.gif<<<ทุกคน | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เคี๊ยกๆๆๆ น่าเสียดายเนอะแผนถ่วงเวลาของชะนีสองตัวนั่นใช้กับข้าไม่ได้ผล!!" เม้งสกรีมเสียงที่แท้จริงออกมายิ่งทำเอาทุกคนขนลุกซู่ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "บัดซบ....นี่ตูสู้กับตงฟางปุ๊ป้ายอยู่เรอะ" | ||
| + | |||
| + | "ในเมื่อพวกแกรู้ความลับของข้าหมดแล้วก็เตรียมตัว<strike>ถูกตุ๋ย</strike>ตายให้ดี คราวนี้ข้าจะไม่ปราณีเล่นด้วยอีกแล้ว!!" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "ซีกูลด์ข้าว่าไม่ไหวแล้วล่ะ พวกเราคงต้องออกโรงเองแล้ว" ชีริวจับอาวุธมั่นแต่ในใจตอนนี้กลัวเสียตูดมากกว่าเสียชีวิตซะอีก... | ||
| + | |||
| + | "ช้าก่อน ฉันควรจะออกไปมากกว่า" เศษไม้รีบเสนอตัวห้าม | ||
| + | |||
| + | "ไม่ได้หรอก ถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาจะมีผลกระทบต่อจิตใจของเจ้านั่น" ซีกูลด์พูดพลางชายตาไปที่หลอดเป็นการบอกให้เศษไม้รับรู้ | ||
| + | |||
| + | "...." สาวเจ้าเงียบไปนิดๆพร้อมกับผงกหัวเป็นการเข้าใจ | ||
| + | |||
| + | "ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ฝากแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้ด้วยแล้วกันล่ะ" ชีริวสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย "มาเลยซุยโคแอสไลฟ์!" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆ ออกโรงเองแล้วเรอะไอ้เฒ่า ในที่สุดข้าก็จะได้เชือดแกแล้วซักที!!" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | [[The End of GM's Trial ep4 |To be continued]] | ||
Current revision
--FLOW 10:53, 22 สิงหาคม 2008 (ICT)
เมื่อชิงเทริ์นกลับมาได้การสลับตำแหน่งโจมตีท่าประสานก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
"นี่คือเพลงดาบชุดที่รุนแรงที่สุดในเกม รับไปซะ!" สุดยอดมือดาบทั้งสี่ ซาริส ซิกฟรีด ลูก้า อาร์คโซล ใช้ทักษะดาบพร้อมๆกันเกิดเป็นท่าดาบไร้ผู้ตานซุยโคแอสไลฟ์โดนเข้าไปเกือบจะกลายเป็นแว่นๆ(รอเอาลงไปทอดในน้ำมัน)
"บ้าชิบ เรื่องเพลงดาบเพลงกระบี่ข้าเป็นหนึ่งไม่มีสอง!!" ซุยโคแอสไลฟ์จับดาบเข้าปะทะด้วย unlimited skill
"จงละลายสลายไปต่อหน้าข้าซะ unlimited meltdown" เม้งใช้ท่าของเมดิอุสเพื่อทีจะหลอมละลายดาบในมือของทั้งสี่คน
"ไม่มีทาง!" หลอดปันสมาธิจากพวกหัวหอมกากี่นั้งหันมารับมือกับเม้ง "เฟรนด์ชิปซิงโคร ขอพลังให้ผมด้วยเพ่ซาซ่า เชื่อมต่อกับซาซาไร เดอวีว่า ผลแห่งความจืดจาง!"
หลอดใช้ท่าจืดจางของซาซาไรกับทั้งสี่คนทำให้การโจมตีของ UM พลาดเป้าหมายไป
"อะไรกัน!" อีกด้าน UEโจมตีพลาดเป้าหมาย เม้งยกกระบี่ขึ้นต้านแต่ก็โดนท่าผสานเพลงดาบไร้เทียมทานฟันเข้าให้เต็มๆจนกระบี่หลุดออกจากมือ!
เม้งที่กำลังจะวิ่งไปเก็บกระบี่ก็เหลือบไปเห็นการโจมตีอีกระลอกที่กำลังจะตามมา
"ดูพลังของรุ่นแก่เดอะดูบ้าง" โซลิดกับชีริวผู้เล่นที่อายุสองคนรวมกันเท่ากับคนทั้งบอร์ดใช้ท่าไม้ตายผสาน
"นีเบลรุงก์วาเรสตี้" ชีริวซัดหอกจักรพรรดิขาวประจำกายประจุมานาหนึ่งล้านแรงจักรพรรดิลงในอาวุธเข้าใส่เม้ง "ฮ่า ฮ่า ฮ่า หอกข้าก็มีเหมือนกัน" นานๆรูดซิปควักหอกปลักขิกออกมา.....
"หอกคู่ดับเบิ้ลโบรคแบคเมาเท่านสเปรียร์" ท่าผสานที่ดูน่ากลัวมากเพราะเกิดจากจอมเวทที่มีพลังสูงสุดถึงสองคน แต่ดันมีโมเสกอันเท่าฝาบ้านบังความอลังการเอาไว้ก่อนเกมจะโดนสั่งปิด
"ไม่ทันแล้ว... unlimited adjustment ติดตั้งเกราะที่ดีที่สุด" เมื่อจวนตัวเม้งจึงต้องสวมเกราะที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อต้านรับ
"อ๊ากกกกส์" ซุยโคแอสไลฟ์ตั้งรับใช้มือรูดเอ๊ยรับหอกของชีริวกับนานๆ ด้วยความเมามันส์เอ๊ยด้วยความยากลำบาก มีโมเสคยาวเป็นพรืดสะท้อนแสงวูบวาบชวนให้คนจินตนาการเข้าใจผิดอย่างยิ่ง...
"รับหอกเราได้เหรอจ๊ะหนูเม้ง งั้นรับนี่ได้หรือเปล่าล่ะจ๊ะ" นานๆสไลด์หอกด้วยความเร็วยี่สิบไมล์ต่อชั่วโมง....แล้วหอกก็พ่นพิษออกมาใส่หน้าเม้ง
"!@#$%^&*(-" เม้งติดสถานะพิษสีขาว...หมดกำลังใจในการต่อสู้ไปอีกหนึ่งเทริ์น
เมื่อได้เทริ์นมาอีกหนก็เป็นหน้าที่ของหน่วน nuke ที่จะปิดฉากด้วยท่าใหญ่
"ทุกคนถอยไปซะ" เศษไม้ส่งเสียงเตือนพร้อมเรียกตราออกมาสองอย่าง
"อวตารนกลม"
"อวตารมังกรไฟ"
"อวตารหมาป่าทอง" คริสใช้บีสต์รูน
"อวตารไฮดร้าทอง" ลูก้าใช้พลังดาบราชันย์มังกร
"อวตารอีดาบทอง" ซึคาสะใช้พลังของดาบดาวมังกร
"เต่าต้นไม้" ซีกูลด์เรียกมาด้วยตราพันนิชเม้นท์
"ผสานอวตาร มหาเวทสัตว์อสูร" ด้วยพลังของตราแห่งวัฎเศษไม้รวมอวตารอสูรทั้งหกเอาไว้ซัดใส่ซุยโคแอสไลฟ์เข้าเต็มๆ
"โว้ยยย ยัยนี่...ไม่จริงนี่มันพลังของผู้ที่มีคุณสมบัติการเป็นคอร์! " เม้งบ่นอะไรออกมาซักอย่างซึ่งทุกคนไม่เข้าใจก่อนจะเจออวตารทั้งหกฉีกกระชากร่างเป็นผุยผงไม่มีชิ้นดี...
"ว้อยกลายเป็นชิ้นๆอีกแล้ว คนแต่งมันแค้นอะไรตูน๊ากกก" เม้งโวยก่อนกลายเป็นหมื่นๆชิ้น พอเม้งสลายไปกองทัพหัวหอมดิ๊งด่องหายไปหมดด้วย
"หัวหอมที่เกิดจากรูนของซุยโคแอสไลฟ์หายไปแล้ว..." หลอดมีสีหน้าอึ้งๆเล็กน้อย
"ซุยโคแอสไลฟ์ตายแล้วงั้นหรือ"
"เราชนะแล้ว!?"
"ใช่พวกเราชนะแล้ว" ดีแซดกล่าวด้วยความมั่นใจ "แผนการของข้าซะอย่าง รุมยิงใครเป็นต้องตกรอบมาเฟียหมดแหละก๊ากๆๆๆๆฮ่าๆๆๆๆ"
แต่น แตน แต๊น ...เสียงหัวร่อของดีแซดยังไม่ทันหายก็มีเสียงจากระบบดังขึ้นมา(แต่เป็นเสียงของเม้งไม่ใช่ของอายะ)
Onion Avatar rune LV3 Activated Reonion!!
รูนหัวหอมของเม้งทำงานหลังจากม่องเท่ง ชื่อท่าที่คล้ายๆกับรียูเนี่ยนของมหาเมพเซฟิรอธทำงาน เศษชิ้นส่วนของซุยโคแอสไลฟ์ที่กระจัดจายอยู่บนพื้นก็กลายเป็นหัวหอมจิ๋ววิ่งกรูเข้ามารวมกัน....กลับเป็นซุยโคแอสไลฟ์ 1ea
"เหอะๆ ข้าไม่ตายง่ายๆหรอกเว้ย ข้าเป็นอมตะ" เม้งฟื้นขึ้นมาพร้อมกับหัวหอมยิ้มจิ้มลิ้ม
"บาดโซ้บบบ!!! T_T"
"นี่มันท่าอะไรกันวะเนี่ย"
"ถ้าเป็นพันๆชิ้นแล้วยังคืนชีพได้งั้นต้องเอาให้กลายเป็นผุยผง จากนั้นก็เอาไปผสมกับปุ๋ยคอกเทลงแปลงผักให้หมด!!!" ดีแซดสั่งให้คนที่ยังเหลือเทริ์นอยู่โจมตีซ้ำ
"หมัดดราก้อนพันช์ 9000 แต้ม" รินชาร์จหมัดเต็มพิกัดต่อยสุดแรงเกิด
"หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร 99 ชั้นบรรยากาศ" อุซโซชกตามรินออกไปพร้อมๆกันเกิดเป็นท่าคอมโบ "หมัดคู่ ตู้แตกสิบทิศ"
เม้งโดนท่าผสานหมัดคู่ตุ้ยใส่ใต้ลิ้นปี่เข้าไปเต็มรัก แม้จะซิตอัพทุกวันจนเกร็งหน้าท้องรับไว้ได้ทันแต่ด้วยพลังโจมตีทางกายภาพสูงสุดตั้งแต่สร้างเกมมาก็ทำให้สำลักเครื่องใน อ้าปากกรามล่างยื่นลงมากองห้อยกะพื้นตับ ไต ลำไส้กะเซี่ยงจี้พันกันยุ่บยับไหลออกมาจากท้องแทบเก็บกลับเข้าไปไม่ทัน
"โอย...นี่ข้าประมาทพลังของเจ้าพวกนี้เกินไปงั้นหรือเนี่ย" เม้งเอามือกุมท้องหลอดhpตอนนี้เป็นสีแดงแล้ว "แต่ข้าไม่มีวันตายเฟ้ย 555+ ไม่ว่าจะเละตุ้มเป๊ะแค่ไหนข้าก็คืนชีพด้าาาย~"
"มูน~ฝันไปเถอะใครจะยอมให้ทำแบบนั้น" สการ์เล็ทกลิ้งทับเม้งเสียงดังแปร้ด...ซุยโคแอสไลฟ์โดนทับขี้แตกตาย
วี๊ วี๊ วี๊ (เสียงเครื่องดูดฝุ่น) บิ๊กเอาที่ดูดฝุ่น(ซื้อมาจากฮิกะอิจิ)ดูดซากซุยโคแอสไลฟ์ใส่เอาไว้ในถังผง จากนั้นก็ขับรถห้าสิบชั่วโมงเอาไปโปรยทิ้งที่เขายอดเขาพระวิหารกะไม่ให้มีวันกลับคืนชีพขึ้นมาได้อีก
"ถึงขนาดนี้แล้วคงชนะแล้วล่ะนะ" ทุกคนเอามือปาดเหงื่อด้วยความโล่งอก
"รีโอเนี่ยน !!" ซุยโคแอสไลฟ์โผล่ขึ้นมาอีกครั้งด้วยสภาพเต็มร้อย
"แสรดดดดดด T T"
"เอ็งเป็นมนุษย์ต่างดาวเหรอไงฟะ ใครก็ได้ไปเรียกไอ้พวกกันซึมาฆ่ามานที๊...."
"เป็นไงท่าคืนชีพที่ดีที่สุดในเกม พลังคืนชีพในตำนานที่สืบทอดกันมาในหมู่หัวหอมเท่านั้น" เหนือกว่าพายุแดงของจีนีไอ และฟื้นฟูสภาพเซลของอุซโซเสียอีก
เอาล่ะพวกแกใช้เทริ์นกันไปหมดแล้วทีนี้ตาข้าบุกบ้างล่ะนะ....
--FLOW 20:07, 18 พฤศจิกายน 2008 (ICT)
เมื่อถึงเทริ์นของซุยโคแอสไลฟ์ฺก็ใช้สกิล Super secret weaponไม้ตายก้นหีบที่เก็บซ่อนเอาไว้ทันที
กิ้ง~ หลังเสียงสกิลทำงานพวกหลอดก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับพวกตน
"เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นร่ายเวทไม่ได้" ชีริวร่ายคาถาทุกตำราตั้งกะเมร่ายันวิงการ์เดี้ยนเรดิโอซ่า แต่ใช้ไม่ได้เลยแม้แต่ท่าเดียว
"รูนก็ใช้ไม่ได้" กองทัพโปรเทคเตอร์ของหลอดที่กำลังรบกับหน่วยหอมใหญ่ประจัญบานก็หายไปหมด
"สกิลก็ใช้ไม่ได้" อุซโซหน้าซีด สำนึกกระบี่ที่คอยผนึกการโจมตีคอนเนคชั่นของเม้งหายไปแล้ว!!!
"พวกเราถูกเจ้าซุยโคแอสไลฟ์มันผนึกความสามารถ!!!" ทุกคนคิดได้อย่างเดียวเท่านั้น
"บรรลัยแล้ว! ทุกคนกระจาย.....ฉึก" ดีแซดที่กำลังพูดโดนกองทัพหัวหอมที่อยู่ด้านหลังรุมจ้วงตายคาที่ทันที
"หึ หึ ทีนี้ไอ้ตัวพล่ามมากน่ารำคาญก็ลาโลกไปแล้ว" ซุยโคแอสไลฟ์แสยะยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะเรียกกองทัพหัวหอมกลับคืนมาเนื่องจาก super weapon กินพลังมหาศาลไม่เหมาะที่จะใช้พร้อมกัน
เมื่อเสียดีแซดไปก็ทำให้ไม่สามารถใช้การต่อสู้แบบเทิร์นเบสวางแผนการรบได้ ระบบการต่อสู้กลับมาเป็นยำกันเละตุ้มเป๊ะเหมือนเดิมอีกครั้ง
"ฮึ่ม พวกเราเสียกุนซือไปแล้ว ต่อไปจะทำไงดีล่ะเนี่ย ตอนนี้พวกเราใช้ทักษะอะไรไม่ได้ซักอย่าง ก็เหมือนโนวิซเลเวล 90 หักไม้ผีแล้วเจอบาโฟไม่มีผิด จะเอาอะไรไปสู้กะมันดีล่ะเนี่ย!!! "
"ฮี้ อย่าเพิ่งถอดใจสิครับทุกท่าน ถ้าพวกเรารวมพลังกันต้องทำอะไรได้ซักอย่างแน่ๆ" ซิกฟรีดร้องปลุกใจทุกคน
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฮี้~ห่อ .....จากนั้นก็โดนกระบี่ของซุยโคแอสไลฟ์ผ่าแยกร่างม้าเป็นห้าส่วน
"ปากดีนัก! ต่อหน้าคอนเนคชั่นของข้า เก่งแค่ไหนก็ไม่มีผลทั้งนั้น" หลังจากจบชีวิตซิกฟรีดแล้วก็หันไปทางลูก้าโจทก์เก่าอีกราย
"ดูเหมือนมันจะเล็งพวกเก่งๆอย่างโซลเยอร์ก่อนแฮะ..." พวกหลอดถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ยังไม่ถึงคิวตัวกระจอกเอง
"เฮอะ เป็นแค่โคลนนิ่งคิดสู้กับร่างต้นงั้นเรอะ!" ลูก้ากำดาบแน่นกวักมือท้าให้ซุยโคแอสไลฟ์เข้ามา "พวกเรามีคอนเนคชั่นเชื่อมต่อกันถ้าแกตัดมันก็เท่ากับฆ่าตัวตาย!!"
"ฮ่าๆๆๆ" เม้งหัวเราะลั่นอย่างไม่มีสาเหตุ.... "ทั้งๆที่รู้ชาติกำเนิดของข้าแล้วจนบัดนี้แกยังคิดว่าตัวเองเป็นร่างต้นอยู่อีกหรือไง"
"หุบปาก!" ลูก้าระดมฟันใส่ซุยโคแอสไลฟ์อย่างบ้าคลั่ง แต่เม้งก็ใช้กระบี่ป้องกันไว้ได้อย่างง่ายดายโดยไม่ได้ใช้ทักษะหรือเวทใดๆช่วยเลย แสดงถึงทักษะอันห่างชั้นเป็นการบอกกลายๆว่าก่อนหน้านี้ถ้าระดับเท่ากันผลการต่อสู้จะเป็นอย่างไร
"ทีนี้คงพอจะเข้าใจแล้วสินะว่าความจริงเป็นอย่างไร"
"ไม่จริง นี่มันเรื่องโกหก" ลูก้าทรุดลงไปกับพื้น
"ที่จริงข้าต่างหากที่เป็นร่างต้น" แล้วซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มเฉลยเบื้องหลังของความจริงอันแสนชั่วช้าของตัวเอง....
--FLOW 23:24, 18 พฤศจิกายน 2008 (ICT)
"ทุกอย่างเริ่มจากข้าคนเดียวยังไม่สามารถสร้างสงครามไม่รู้จบขึ้นมาได้ ข้าจึงต้องแบ่งบทบาทตัวเองออกเป็นสอง ข้าจึงเข้าร่วมกับ FFDF ที่ตอนนั้นเป็นกองกำลัีงที่แข็งแกร่งที่สุดและโคลนนิ่งแกขึ้นมาลูก้า...."
"โกหกอะไรของแก ตอนนั้นข้ายังอยู่กับไอ้พวกเดอวีว่าอยู่เลย หลังจากได้รับพลัง weapon mastery มาแล้วข้าก็เจี๋ยนไอ้พวกเดอวีว่าจนหมดแล้วไปอยู่กับ FFDF ที่แข็งแกร่งที่สุดต่างหาก จากนั้นข้าถึงได้โคลนนิ่งแกขึ้นมา!!!"
"ฮ่าๆๆ นั่นสินะ แต่ถ้าเรื่องทั้งหมดมันกลับกันล่ะ" ซุยโคแอสไลฟ์ถามกลับสั้นๆ
"หรือว่า...." ลูก้าอ้ำอึ้งเพราะดูเหมือนว่าจะเดาเรื่องราวที่แท้จริงออกหมดแล้วว่าตัวเขาในอดีตนั้น....ที่จริงคือซุยโคแอสไลฟ์ต่างหากหาใช่ตัวเขาไม่!!!"
"ถูกต้อง เมื่อก่อนข้าใช้ชื่อปลอมว่า "ลูก้า" เพื่อจะมอบเกรทไชน์และสรรพความรู้จากในอดีตให้กับผู้ที่มีความสามารถที่จะค้นพบมัน เพื่อสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดขึ้นมา ซึ่งในตอนนั้นก็คือพวกเดอวีว่านั่นเองแต่..... พวกมันกลับคิดจะสร้างยูโทเปียแห่งเสียงเพลงบ้าบอไรของแม่มก็ไม่รู้ ข้าก็เลยจัดการเจี๋ยนพวกมันทิ้งซะ!!!"
"จากนั้นข้าก็ไปเข้าพวกกะเจ้า FLOWER แล้วยกเกรทไชน์ให้ไอ้พวก FFDF แทนเพราะเห็นมีเจ้าแรทเซลไปบ้าจี้เล่นเป็นกุนซือให้พวกมันด้วย(ฮา) และด้วยเทคโนโลยีของโลกเก่าที่เก็บซ่อนอยู่ในเกรทไชน์ บวกกับแรทเซลและข้า FFDF จึงขยายอำนาจได้อย่างสีแดงแรงเร็วกว่าเดิม 3 เท่า จนเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดสมดั่งที่ข้าตั้งใจ.....แล้วต่อมาพวกนั้นก็หาเทคนิคการโคลนนิ่งจนเจอและนำเอามาใช้ แล้วแกก็ถือกำเนิดขึ้นมาลูก้าเอ๋ย"
"แก!! แกเองหรอกรึที่เป็นคนทำ!!" ซาก้าที่ได้รับรู้ความจริงถึงกับอึ้งในสิ่งที่ได้ยินจนหายจืดจางไปได้ถึงสิบวินาที
"เออ ข้าเองแหละ 555+ ท่านพี่ซาก้า ข้านี่แหละที่ไล่เชือดพี่น้องร่วมสาบานทีละคนๆ แล้วก็โบ้ยความทรงจำเหล่านี้ให้โคลนนิ่งแทนพร้อมด้วยความทรงจำในอดีตที่ข้าแอบดัดแปลงเล็กน้อย!!! เสียงของผู้มอบภารกิจเคออส บริงเกอร์ นั่นก็คือข้าเองแหละ 555+ เดิมทีสกิล weapon mastery นั่นก็เป็นของข้าอยู่แล้วด้วย ความชอบลูก้า หรือภารกิจอะไรนั่นน่ะไม่มีจริงทั้งนั้น ทุกอย่างเป็นการสร้างขึ้นเพื่อให้โคลนนิ่งของข้ากระหายความแข็งแกร่งอย่างเดียวเท่านั้น!!"
"ข้าล่ะอดขำไม่ได้ที่หลังจากนั้นข้าก็สลับตัวกับโคลนนิ่งเพื่อออกมาสร้างซุยโคเฟรนแล้วก็พบพวกท่าน ยิ่งเห็นตอนพวกท่านแค้นลูก้ามันนักหนาข้าล่ะยิ่งขำแทบจะกลั้นอึเอาไว้ไม่อยู่ 5555+" ซุยโคแอสไลฟ์เปิดเผยความชั่วร้ายออกมาอีกดอก เลวได้เลวดีเสียจนคนอ่านไล่ให้มันไปเป็นบอสใหญ่แล้ว ชิ้วๆ
ลูก้าที่ได้รับรู้ความจริงทั้งหมดก็ถึงกับหมดอาลัยตายอยากในชีวิต
ฉึก กระบี่ปักลงบนร่างลูก้า ไม่มีการตอบโต้กลับ....หลอดเลือดลดลงอย่างรวดเร็วจนถึง 0 และนับถอยหลังสู่เกมโอเวอร์ ร่างกายค่อยๆกลายเป็นสะเก็ดข้อมูล....โคลนนิ่งที่เกมโอเวอร์แล้วจะหายไปตลอดกาลไม่สามารถเกิดใหม่ได้อีก!!!
ก่อนจะสลายหายไปก็เกิดคำถามหนึ่งขึ้นในหัวของลูก้า
.....เราคือใครกัน
"คุณก็คือคนผู้เล่นที่โชคร้ายบังเอิญเกิดวันเดือนปีเดียวกับผมไงครับ เมื่อเข้ามาเล่นก็เลยถูกผมใส่ความทรงจำลงไปแล้วก็ถูกผมหลอกใช้งาน(แถมยังต้องจ่ายค่าเล่นอีก)" เม้งยิ้มแฉ่งปลื้มปิติกับแผนการสุดอำมหิตของตนเองยิ่งนัก
"เอ้า มีอะไรจะสั่งเสียก่อนจะหายไปอีกไหมครับ ^^" เม้งทำอีโมหัวหอมล้อเลียน
"เจอกันข้างนอกแกเจอลูกตะกั่วแน่ สาดด ๐|๐ " ลูก้าชูนิ้วกลางทำหน้าเหี้ยมเหมือนโจรเถื่อน ก่อนจะกลายเป็นดาต้าสลายหายไปจนหมด ทำเอาซุยโคแอสไลฟ์กลายเป็นหัวหอมเหงื่อตก รีบโทรไปสั่งเสื้อเกราะกันกระสุนจากดอนหวายทันที
"เอาล่ะ ปิดฉากตัวเทพไปแล้วอีกคน ทีนี้ก็ถึงคิวพวกแกแล้วล่ะ หลอด ริโอว เอ๋ย ^^"
หลังจากยืดเป็นหงสาตามฆ่าลิโป้อยู่ตั้งนาน ความหายนะก็กลับมาเยือนหลอด ริโอวจริงๆแล้ว
--FLOW 20:30, 20 พฤศจิกายน 2008 (ICT)
หลังจากเชือดเนื้องอกของตัวเองไปอย่างเลือดเย็น ซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มลงมือฆ่าล้างต่อ ตอนนี้ศัตรูใช้ความสามารถอะไรไม่ได้ซักกะอย่าง เชือดเรียงตัวได้อย่างง่ายดาย เป้าหมายต่อไป.......
"โซลิด แกนั่นแหละ!!!" เม้งแผดเสียงคำรามด้วยความโมโห ความแค้นที่ปล่อยทั้งแยมทั้งมะขามเปียกใส่นี้ต้องชำระ!!!
"แย่แล้ว มันโมโหแบบนี้ไม่รอดแน่ ลุงนานๆรีบหนีเร็ว!!" หลอดรีบเตือน ....ทุกคนหันไปทางลุงนานๆพร้อมกันด้วยความเป็นห่วง
จ้ิอก...จ้อก ฉ่าาาา~ อาาาา อูววว์ ทุกคนเห็นนานๆยืนฉี่รดน้ำต้นไม้อยู่ที่ซอกเสาพร้อมเสียงครางกระเส่า....
..................................
หลอด ยกมือของอนุญาตอีดิตคำพูดใหม่
"เชิญต้มยำทำแกงมันได้ตามสบายเลยคร้าบ" ....ทุึกคนหลีกทางแหลวกช่องตรงกลางให้แต่โดยดี
ด้านโซลิดพอเห็นเม้งเข้ามาใกล้ก็เก็บปืนพกเข้าซองเตียมพร้อมชักสู้กับซุยโคแอสไลฟ์
"ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เอาเปรียบศัตรูอยู่แล้ว แกใช้สกิลไม่ได้ข้าก็จะไม่ใช้เหมือนกัน " ซุยโคแอสไลฟ์กล่าวด้วยความมั่นใจหัวหอมกำหมัดแน่น
"เรามาดวลกันตัวต่อตัว!" เม้งยื่นคำท้า
"โห สปิริตจริงๆ ผิดกะGMบางตัว" แล้วทุกคนก็ส่งสายตาไปทางอุซโซจอมเจาะประตูหลัง
"ข้าว่ามันแค่อยากฟันเจ้านานๆหลายๆทีมากกว่า ไม่ได้มีสปริตอะไรหรอก" ชีริวที่อายุเท่าๆกันเลยตอบเหมือนอ่านใจนานๆได้
"ฮ่าๆ ใช้สกิลได้กลับไม่ใช้ คิดสู้กับอดีตจ้าวแห่งโจรสลัดทั้งอย่างนี้ช่างโฉดเขลานัก" โซลิดรับคำท้าเข้าสู่การดูเอลระหว่าง ซุยโคแอสไลฟ์ vs โซลิด
DUEL!!!
"รับไปซะกระบี่ที่เร็วที่สุดในโลก" เม้ง Attack ชักกระบี่ด้วยความเร็วเทียบเท่าแสงเดินทาง
"เหอๆ ถึงเจ้าจะชักดาบออกจากฝักเร็วแค่ไหนแต่ก็ยังช้ากว่าข้ารูดซิบกางเกงอยู่ดี" โซลิดพูดพร้อมกับควักปืนใหญ่จอมสลัดของตัวเองออกมา Defend
"อ๊าาาก!!!" โซลิดพลังชีวิตลดฮวบฮาบ ด้วยความคมของหนึ่งกระบี่ ทำให้ปืนใหญ่จอมสลัดของนานๆได้รับความเสียหาย ส่วนที่ปะทะกับกระบี่หลุดออกมาเหมือนโดนสุหนัด
"ลืมไปว่าใช้สกิลไม่ได้ เลยใช้พลังเวทเกร็งให้กลายเป็นกระบี่ไม่ได้" โซลิดหน้าเขียวปั๊ดกำลังเอาพลาสเตอร์ปะรักษาปืนใหญ่ที่ตอนนี้หดลงมาเหลือเป็นแหนมตุ้มจิ๋วแล้ว
".....นี่มันเอาพลังเวทย์ที่มีมากมายไปใช้แบบนี้เหรอเนี่ย" ทุกคนสลดใจกับภาพที่เห็นยิ่งนัก
"เลวมาก กระบี่ข้าต้องมาติดกลิ่นไม่พึงประสงค์" ซุยโคแอสไลฟ์โผเข้าหาเผด็จศึกด้วย Special "เอาเลือดของเจ้ามาล้างมันซะ!!"
"เฮ้ย เดี๋ยวก่อนเซ่! ขอเอาผ้ากอซซับแผลก่อน....จ๊าาาาาาก"
โซลิดโดนเพลงกระบี่เม้งก่าเคล็ดเคลื่อนสุริยันฟันกระหน่ำตายอนาถนอนกองหมดท่าข้างล่างไม่ได้ใส่อะไรซักอย่าง... เป็นอันจบการดูเอลที่อุบาทว์ที่สุดในประวัติศาสตร์ซุย
--FLOW 20:43, 20 พฤศจิกายน 2008 (ICT)
หลังจากนานๆแพ้ไปทุกคนก็รีบเอาดินมากลบเพื่อไม่ให้ผู้อ่านเสียสุขภาพเวลาจินตนาการว่าสู้กันแล้วมีคนนอนตายกางเกงไม่ใส่อยู่กลางวง(ใครจะไปจินตนาการให้จิตตกแบบนั้นฟระ)
"ดูเอลก็เอาชนะมันไม่ได้ สกิลก็ใช้ไม่ได้แบบนี้เราจะทำยังไงดี แบบนี้พวกเรามีหวังค่อยๆโดนมันฆ่าตายไปทีละคนๆแน่ๆ" หลอดรู้สึกอับจนหมดหนทาง ไม่มีตัวช่วยสำหรับเขาอีกแล้ว....นี่คือความจริง
"ถ้าแอคทีฟสกิลใช้ไม่ได้ งั้นเราก็ต้องมาเดิมพันกับพาสซีฟสกิล!" คริสพูดขึ้นมาจุดความหวังให้กับทุกคนอีกครั้งที่ถอดใจยอมตายกันไปแล้ว!!
"โอ้ แล้วต้องทำไงล่ะ" ทุกคนหันมาถาม
"ฮึ ง่ายมากก็แค่ทำอาหารอร่อยๆขึ้นมาให้สการ์เล็ทมูนกิน แล้วก็จะเกิดรีแอคชั่นไปจัดการซุยโคแอสไลฟ์ไง"
"มูน~ แค่รีแอคชั่นจะไปจัดการซุยโคแอสไลฟ์ได้ยังไงกัน"
"ไม่เคยอ่านเจอปังเรอะไง แค่แด๊กหนมปังก็เอาชนะมนุษย์ต่าง หรือแก้ไขภาวะโลกร้อนได้ไ ่ม่ต้องห่วง อาหารคราวนี้จะอร่อยที่สุดตั้งแต่คุกกิ้งมาสเตอร์เป็นต้นมา ข้าจะใช้วัตถุดิบที่เลิศเลอที่สุดในโลกทำ!! คอยดูให้ดีเถอะ!!!"
จากนั้นคริสก็เดินไปหายาโนเทพที่กำลังเล่นวินนิ่งอยู่ แล้วก็เอาเสื้อแมนยูออกมา...
"นี่เจ้าเป็ด เสื้อโรนัลโด้ของแท้จากแอนฟิลด์(ที่จริงมาจากตลาดโรงเกลือ)ข้าให้"
"ก๊าาาบ เจงเรอะเพ่ ขอบใจหลายเดี๋ยวไปช่วยยิงหัวอาจาร์ยสอนภาษาcให้" ยาโนเทพเมื่อได้รับเสื้อมาแล้วก็รีบสวมด้วยความตื่นเต้น....แต่พอสวมแล้วกลับรู้สึกเกิดอาการผิดปกติขึ้นกับร่างกาย....พอมองดูดีๆแล้วเสื้อที่สวมนี่มันเสื้อลิเวอร์พูนี่หว่า!!!
"อ๊าาาาาก~ เอ๊ยร้องผิด ก๊าาาาาาาบ~" ยาโนเทพสวมเสื้อเจอร์ราดศัตรูคู่ชีพเข้าไปถึงกับอ่อนระทวยหมดสิ้นเรี่ยวแรงกลายเป็นเหยื่อโอชะให้คริสกระทำชำเรา
"ฮ่าๆๆๆๆๆ เสร็จตู! อาหารคือการดัก! เตรียมตัวซะเจ้ายาโนทัย.....แกจะถูกจับทำฟัวกราส์ 1ใน3วัตถุดิบที่เลิศรสที่สุึดในโลกแห่งอาหาร!!
เป็ด : "ก๊าาาาบ อย่านะไอ้สาาาาาาาด!!!!"
หลอด : "ขอโทษด้วยนะพี่เป็ด นี่เป็นการทำเพื่อซุยยอมตายอีกซักหนเถอนะ"
ชีริว : "ผลบุญของเจ้าในหนนี้จักส่งเจ้าไปเกิดใหม่เป็นยาโนทัยร่างสุดยอดเชียวนะ ดังนั้นเอ็งรีบๆตายไปซะจะได้ปิดซีรี่ย์เป็ด 5 สีซักกะที!"
คริส : "ฮ่าๆ มีแต่คนเค้าอยากดูแกโดนทำอาหารทั้งนั้นแหละ อย่าหวังเลยว่าจะมีคนมาช่วย!"
แล้วขั้นตอนการทำฟัวกราส์ก็เริ่มขึ้น .....
- โปรดรับชมขณะไม่ได้รับประทานอาหาร เราเืตือนแล้วนะจ๊ะ
ขั้นแรกจับใส่กรงซะจะได้หนีไปไหนไม่ได้
ยาโนเทพ : ก๊าาาบ เอ็งจะทำอะไรวะ เป็ดก็สู้คนนะสาาาาด!!!
จากนั้นก็.....
v
v
v
คริส : ทำไรน่ะเหรอ? ก็จับแกขุนให้ตับเป็นฟัวกราส์ไง อยู่นิ่งๆซะอย่าขยับ
ยาโนเทพ : อ๊าาาาก ก๊าาาาบ อ่อออก...(โดนอาหารกรอกปาก)
v
v
v
ยาโนเทพ : อ้ออก แด๊กไม่ไหวแล้ว กินเยอะจนย่อยไม่ทันขี้แตกจนตูดพังหมดแล้ว!
คริส : ยัง ยัง .... ต้องมากกว่านี้อีก มากกว่านี้!!! (เข้าสู่โหมดจอมมาร)
v
v
v
v
สุดท้ายยาโนเทพก็โดนกรอกอาหารเข้าไปจนติดคอตาย....
v
v
v
v
"ฮ่าๆๆ ได้แล้วตับยาโนทัยไอเท็มที่หายากที่สุด(มีแค่5ชิ้นในเกม) ดูซะไอ้พวกไม่เคยเห็นทั้งหลาย เทียบกับตับเป็ดธรรมดาแล้วเป็นยังไง"
"เอาล่ะวัตถุดิบพร้อมแล้ว ซึคาสะได้เวลาพวกแสดงฝีมือแล้ว"
"โทษทีนะเป็ดอย่าแค้นเราเลยนะ ไปหลอกท่านพี่คนเดียวนะ มู่ TwT " ซึคาสะชักอีดาบทองออกมาจัดการแล่ตับยาโนเทพอย่างบรรจงสไลด์พอดีคำวางเสริฟ์บนขนมปัง แต่งหน้าด้วยผักสีสันสวยสดงดงาม
"ฮ่าๆๆๆ จากนั้นก็เพิ่มรสชาติด้วยผงชูรสของข้า เคล็ดวิหคจันทราผงชูรสกลิ่นทรัฟเฟิลและคาร์เวีย" คริสหาสุดยอดวัตถุดิบอีกสองชนิดที่เหลือไม่ได้จึงทำเป็นผงชูรสขึ้นมาแทน
"แต๊นน~ กินเข้าไปซะ นี่แหละคืออาหารที่อร่อยที่สุดในเกม"
ฟัวกราส์ เดอ ยาโนเทพ สเปเชียล =w= !!!
"โอ้โห สืดยอดดดด!!!" ทุกคนเห็นต่างก็พากันน้ำลายสอเป็นทิวแถว
"แบบนี้ไม่ต้องสการ์เล็ทมูนชิมก็ให้สิบเต็ม!!"
"น่าเสียดายยิ่งนักที่ต้องให้สการ์เล็ทมูนกินคนเดียว..."
"เอาน่าช่วยไม่ได้ นี่ก็เพื่อชัยชนะนะทุกคนอดทนเข้าไว้"
"เอ้ากินเข้าไปซะเล็ทจัง ไขมันนับล้านตันที่อุดเอ๊ยอัดแน่นอยู่ในนี้จะทำให้เกิดรีแอคชั่นกับไขมัน200ปอนด์ในร่าง อาจจะกลายร่างเป็นบอลไขมันยักษ์ดูดซุยโคแอสไลฟ์เข้าไปในชั้นไขมันไม่สามารถกลับออกมาได้อีกก็เป็นได้"
"มูน~ไม่กินตับเครื่องในมันเหม็น!!" อาร์ทตัวแม่ปัดอาหารที่อร่อยที่สุดในเกมกระเด็นไปเสียแล้ว!!
"เฮ้ย เสียดายของ!! ไม่กินก็ให้คนอื่นกินเซ่"
"งั้นข้ากินให้เอง หงับ.....หง่ำๆๆ" ซุยโคแอสไลฟ์โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้คว้าฟัวกราส์ยาโนเทพเข้าปากไปซะแล้ว ชิบห๊าาาาย!!!!
"โอ้วววว อา อ๊าาา" เม้งพอกินเข้าไปก็เกิดรีแอคชั่น กลายเป็นหัวหอมเป่าขลุ่ยเต้นระบำบินไปเข้าเฝ้าคุโรยังที่สวรรค์ชั้นเจปัง 56
"อา..." ซุยโคแอสไลฟ์ได้สติอีกครั้ง "พลังวัตรในตัวข้าเหมือนเพิ่มสูงราวกับฝึกมา 100 ปี พลังเต็มกลับมาสดชื่นเหมือนเดิม แถมยังรู้สึกว่ากระปรี้กระเปร่าขึ้นอีก 200 เท่า ...ช่างเป็นอาหารทิพย์โดยแท้"
"บัดโซ้บบบบ กลายเป็นทำอาหารไปเพิ่มพลังให้มันซะงั้น"
"มูน~นู๋ไม่รู้เรื่อง"
"ฮ่าๆๆ เพื่อเป็นการขอบใจ พวกแกจะได้ตายด้วยพลังขั้นสูงสุดของข้า"
- Trans ขั้นสุดยอด!! Meteonion (เมเทโอเนี่ยน) อุกาบาตหัวหอมจงมา!!!
สิ้นเสียงบริกรรมคาถาบนฟ้าก็มีหัวหอมลูกเท่าทุเรียนตกลงมาใส่หัว ซึคาสะ คริส และสการ์เล็ทมูนตาย....
"เฮ้ย ทำไมโดนแค่หัวหอมโง่ๆแค่นี้ตกใส่กบาลแล้วตายฟะ!!!" คริสประท้วงเพราะตายอย่างไม่สมศักดิ์ศรี
"ฮ่าๆ พวกแกไม่รู้อะไร ในหัวหอมนี้น่ะอัดแน่นไปด้วยไวรัสสมัยยิ้มหวานเป็นหมื่นล้านชนิด ร่างกายของพวกแกถูกไวรัสเข้าจู่โจมโดยตรงจนเสียชีวิต แต่ความน่ากลัวของมันน่ะไม่ใช่แค่ทำให้ตาย แต่เป็นหลังจากตายแล้วต่างหาก....พอพวกแกฟื้นขึ้นมาก็จะติดไวรัส แล้วก็ตายอีกเป็นอย่างงี้เรื่อยๆตลอดไป 555+ พวกแกจะได้ตายไปเรื่อยๆไม่รู้จักจบสิ้นตราบที่ข้ายังมีชีวิตอยู่"
"อ๊าาาาา ม่าาาาาายข้ายังทำงานส่งจาร์ยไม่เสร็จเลย!!!"
"มูน~ T-T"
"แง้วววววว TwT"
"ซือจัง T T" << มาจากไหนฟะ
"เสร็จไปอีกสาม ต่อไปใครดี!" ซุยโคแอสไลฟ์เตรียมมองหาเหยื่อรายต่อไป...
--FLOW 15:25, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)
"ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไปมีหวังทุกคนโดนเจ้าซุยโคแอสไลฟ์มันเชือดตายหมดแน่" อุซโซมีสีหน้าเคร่งเครียดก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง...
"เฮ้ย!!พวกแกน่ะเกมโอเวอร์แล้วชนะดีกว่าเกมโอเวอร์แล้วแพ้สินะ...ใช่มั้ย!" อุซโซหันไปถามพวกหลอดที่กำลังถอดใจ อ่านหนังสือธรรมกายตายแล้วไปจุติเป็นเมพอยู่บนสวรรค์ชั้นKFCเพื่อปลอบประโลมใจตัวเองกันอยู่
"จะอย่างไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละเฟ้ย!! (ระดับสูงตายทีค่าประสบการ์ณชิบหายแบบเศรษฐกิจเทยตอนนี้เลยนะ)" ทุกคนโอครวญด้วยความไม่เต็มใจ แต่เมื่อได้ยินที่อุซโซพูดขึ้นมาแสดงว่าต้องมีวิธีเอาชนะซุยโคแอสไลฟ์แล้วเป็นแน่...
"เอาเป็นว่าตกลงพวกแกเลือกแบบแรกสินะ ถ้างั้นก็..." อุซโซลากหลอดไปอยู่ด้านหลังสุดของขบวน จากนั้นก็เอามือผสานพร้อมลำตัวแนบชิด...ชิดซะจนเข็มขัดกระแทกเข็มขัดกัน
"ว๊าก จะลากผมไปตุ๋ยเหรอคร้าบอย่าน้า" หลอดเลยเจอข้องปลาช่อนอุดปาก
"จะบ้าเรอะ หยิบดาบขึ้นมาแล้วประจุพลังซะ เร็วเข้า!!" อุซโซตวาดสั่งหลอดให้รีบทำตามทันที
"เฮ้ยนั่นมัน! หรือว่า" เม้งเห็นที่อุซโซทำแล้วเกิด....รู้สึกหึงหวง เอ๊ย! ไม่ใช่แล้ว "คิดจะใช้ท่าไม้ตายสุดท้ายยังงั้นเรอะฝันไปเถอะ!!!"
"ท่าไม้ตายสุดท้าย!?" ทุกคนได้ยินต่างหูผึ่งค่าคิที่ติดลบกลับมาเต็ม 150 ทันที
"อุบสส์" เม้งเอาหัวหอมอุดปากไว้พลันบ่นในใจว่าไม่น่าเผลอพูดไปเลย...
"ใช่แล้วหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าไม้ตายสุดท้าย" อุซโซกล่าวขณะเดียวกันก็ถ่ายทอดพลังผ่านร่างของหลอด ริโอวไป
หนึ่งกระบี่คืนสู่ความว่างเปล่า! The One Defeated All!
"แต่พวกเราโดนผนึกความสามารถทุกชนิดไว้แล้วนี่นา"
"ท่านั่นผนึกความสามารถไม่ให้ใช้ออกมาภายนอกเท่านั้น! ถ้าหากเป็นท่าที่ใช้อยู่ภายในล่ะก็ยังสามารถใช้ได้ตามปกติ"
"อาจริงด้วยสินะ...ถึงจะปล่อยเวทออกมาไม่ได้แต่ข้าก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังเวทของตัวเองยังเต็มเปี่ยมอยู่" ชีริวรู้สึกว่าการต่อสู้ครั้งนี้เริ่มมีหวังขึ้นมาแล้ว และเขายินดีต่อสู้สละชีพเพื่อสานต่อความหวังนั้นให้บรรลุผล
"ถ้างั้นท่าสุดท้ายของหนึ่งกระบี่ฯก็..." หลอดยังพูดไม่ทันจบเขาก็รู้สึกว่ามีพลังมหาศาลไหลผ่านเข้ามาจากประตูด้านหลังของตนเอง
"อ่ะ...อ๊าาาาาาาาก นี่มัน......อ๊าาาาาาา" หลอดตัวสั่นริกๆเหงื่อโทรมกายร้องลั่นด้วยความทรมาน
"นี่มัน...คอนเนคชั่น คอนเนคชั่นมากมายกำลังไหลเข้าสู่ตัวเรา" หลอดสีหน้าซีดเซียวร่างลิงตัวเล็กๆของเขาแทบจะทนรับไม่ไหว
"ทนเข้าไว้ข้ากำลังถ่ายทอดสำนึกกระบี่ในร่างข้าไหลผ่านร่างของแกเข้าสู่กระบี่ เมื่อสำนึกและตัวกระบี่กลับมารวมกันเป็นหนึ่งเมื่อนั้นพลังที่แท้จริงของกระบี่ก็จะปรากฎ!"
"เราสัมผัสได้ถึงห้วงคำนึงที่อยู่ในแต่ละคอนเนคชั่น ความเจ็บปวด,ความทรมาน,ความแค้น,ความเกลียดชัง...มันมากมายมหาศาลจนแทบจะระเบิดออกมา นี่หรือความรู้สึกของพวกผู้เล่นที่ตายในสงครามสมัยก่อน!? ช่างโหดร้ายเหลือเกิน" หลอดทรมานจนแทบจะเสียสติ
"ของแบบนี้ไหลวนเวียนอยู่ในร่างเราแค่แป๊ปเดียวก็จะบ้าตายอยู่แล้ว" แล้วอุซโซที่เก็บมันไว้ในร่างมาตลอดล่ะ....หลอดไม่มีแรงคิดแล้วตอนนี้ได้แต่ประคองสติไว้ไม่ให้สลบไปเท่านั้น!
เมื่อเหตุการ์ณเป็นเช่นนี้ชีริวจึงพูดปลุกใจทุกคนในทีมว่า
"ทุกท่าน เพื่ออนาคตของซุยโคเด็นยูนิเวิร์สในวันพรุ่งนี้ เราต้องเดิมพันทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้กับท่าไม้ตายของหลอด ริโอวเท่านั้นแล้ว! และเพื่อการนั้นเราต้องถ่วงเวลาเอาไว้จนสามารถใช้ท่าไม้ตายได้.....ข้าหวังว่าทุกท่านคงจะเข้าใจในความหมายนั้นดี"
ทุกคนพยักหน้าเป็นการรับรู้..........ทุกคนรู้ดีว่าไอ้คนแต่งจะต้องจับพวกเขาไปสังเวยทีละชีวิตแบบสนุกมือมันเป็นแน่แท้ T_T
ทุกคนหันไปทางหลอด ริโอวเพื่อกล่าวความรู้สึกสุดท้ายก่อนพลีชีพในศึกครั้งนี้...
บิ๊ก: ช่วยไม่ได้ในเมื่อเลือกที่จะช่วยนายแล้วก็คงต้องถือหางนายต่อไปจนถึงที่สุดตายเป็นตายเจ๊งเป็นเจ๊ง
ซีกูลด์: ในฐานะแฟนเนกิมะเหมือนกันอย่าทำให้ข้าผิดหวังเชียวล่ะ
ซาริส: ถ้าพี่ฟื้นขึ้นมาแล้วกลายเป็นซาริส(ffvi)เต้นระบำแขกอยู่ในโรงโอเปร่าล่ะก็ หึ หึ(หัวเราะซาดิสๆ)
ริน: ถ้าแกแพ้ล่ะก็เจอต่อยไส้แตกตายแน่!!
ชีริว: แต่ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาฝากบอกเม้งมันทีนะว่าเมื่อไหร่จะเข้าบอร์ดได้ฟะ!
และสุดท้าย......เศษไม้ จ้องหน้ากันสุดสวีทปราศจากคำพูด(มีมิวสิค liberti fatali ปลากรอบ)
"กรอด...ทุกคน ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง!!" หลอด ริโอวทำอะไรไม่ได้ตอนนี้นอกจากแบกรับความหวังของทุกคนและอนาคตของซุยโคเด็นยูนิเวิร์สเอาไว้และต้องชนะเท่านั้น!
"บัดซบ! อย่าหวังเลยว่าข้าจะยอมให้เป็นอย่างที่พวกแกคิด!!" ซุยโคแอสไลฟ์รี่เข้าหาหลอดทันที..
"จะผ่านไปต้องข้ามศพพวกเราไปก่อน!!!" เหล่าผู้กล้าพร้อมใจกันเข้าขัดขวางอย่างกล้าหาญ!
--FLOW 17:17, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)
"อยากตายเร็วนักก็เข้ามาเลย"
"พวกเราเตรียมใจที่ตายมาแล้วดังนั้นไม่กลัวแกหรอก"
"หึ งั้นก็เรียงหน้าเข้ามาเลย"
"อย่ากรูกันเข้าไปเด็ดขาด ไม่งั้นเจอท่าหนึ่งกระบี่พิชิตพันฟันฉับเดียวตายกันหมดแน่"
"นั่นสินะเราต้องถ่วงเวลาให้นานที่สุด"
"ถ้างั้นพวกเราก็ต้องเข้าไปเดี้ยงทีละคนน่ะสิ"
"ใช่แล้ว นั่นล่ะเป็นวิธีที่ถ่วงเวลาได้ดีที่สุด"
"ถ้างั้น.....ใครจะเข้าเป็นคนแรก"
..................
..................
..................
..................
(ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก)
"เชิญท่านก่อนเลยชีริวในฐานะผู้อาวุโส" ทุกคนผายมือไปให้ผู้อาวุโสก่อนเป็นคนแรก
"ข้าว่าไม่ดีมั้งเป็นผู้ชายต้องให้เลดี้เฟิสก่อนสิ" ชีริวรีบแก้ไขสถานการ์ณอย่างรวดเร็ว
"มาเลดี้อะไรเอาแบบนี้ เป็นผู้ชายก็เสียสละออกไป(ตาย)ก่อนเซ่!" รินกับซาริสโวย
แล้วทุกคนก็เกี่ยงกัน ทำเอาอารมณ์ที่เพิ่งบิวท์มาตอนที่แล้วมลายหายไปหมดสิ้น = =
"ในเมื่อตกลงกันไม่ได้งั้นก็ต้องใช้วิธีนี้ตัดสิน" ชีริวใช้สมองอัจฉริยะไอคิว180คิดวิธีสุดยอดนี้ออกมา นั่นก็คือ....
- เป่า-ยิ้ง-ฉุบ
"เวรกรรม นี่พวกเราต้องเอาชีวิตตัวเองมาแขวนอยู่บนค้อน กรรไกร กระดาษ เนี่ยอ่ะนะ - -a"
จากนั้นทุกคนก็ล้อมวงเอามือหมุนๆโพสท่าพร้อมเป่ายิ้งฉุบอย่างไม่อายเด็กอนุบาลหมีใหญ่ถ้าเป็นในชีวิตจริงเอาหัวโหม่งแผ่นซุยสามตายไปซะยังจะดีกว่า
ยา-ยี-ยาน-ปัก-เป้า-ยิ้ง-.....ขณะที่กะลังจะออกท่าตัดสินก็มีขวดเหล้าปริศนาลอยผ่านหน้าบิ๊กไป
"อ๊ะ!" สัญชาติญาณดิบของพรรคมารทำงาน บิ๊กรีบคว้าเอาขวดแม่โขงเอาไว้โดยอัตโนมัติ
- ฉุบ ทุกคนออกกระดาษมีบิ๊กออกค้อนอยู่คนเดียวเนื่องจากเอามือกำขวดเหล้าเอาไว้...
เฮ ยินดีด้วยเชิญท่านบิ๊กเกรทก่อนคนแรกเลย(ทุกคนตบมือแปะๆๆ)
"แสรดดดดดด! เฮ้ย ไม่ใช่นะเมื่อกี๊ มัน..." บิ๊กรีบแก้ตัวทันทีแต่แน่นอนว่าสายไปแล้ว....ผู้โชคร้ายคนแรกได้แก่บิ๊กนั้นเอง
"เฮ้ย ข้าไม่ยอมตายง่ายๆหรอกเฟ้ย เด๋วจะแสดงการต่อสู้สไตล์เสี่ยบิ๊กอดีตGMสีดำให้ดู!!"
--FLOW 21:21, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)
บิ๊กวิ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับซุยโคแอสไลฟ์ตัวต่อตัว ส่วนคนอื่นก็ตั้งพัดสวดมาลัยอุทิศส่วนบุญให้เป็นฉากหลัง...
"บัดโซ้บบบ ไม่ต้องรีบแช่งให้ไปตายกันเร็วขนาดนี้หรอกเฟ้ย!!" บิ๊กหันกลับไปโวย
"เหอะ บิ๊กเอ๋ยแกจะเอาอะไรมาสู้กับข้า สไตล์การต่อสู้ของแกน่ะข้าก็รู้ดี เมื่อโดนผนึกสกิลแล้วแกนี่แหละที่กระจอกที่สุดในกลุ่ม สมควรที่จะออกมาเดี้ยงเป็นคนแรกอยู่แล้ว"
"อย่าดูถูกกันให้มาก ถึงปกติข้าจะใช้เงินซื้อของมาสู้ แต่ข้าก็มีวิธีสู้โดยไม่ต้องใช้เงินซื้ออุปกรณ์เหมือนกัน!!"
แต่ซุยโคแอสไลฟ์ไม่สนใจฟัง แทงกระบี่เข้าใส่หมายปลิดชีวิตบิ๊กให้จบไปไวๆ
"ย๊าาากท่าป้องกันกำแพงภาษี" บิ๊กเอาเหรียญเป็นพันๆมาซ้อนกันเป็นตับทำให้กระบี่แทงเข้ามาไม่ถึงตัว "เงินก็ใช้ทำแบบนี้ได้เหมือนกันเฟ้ย 555"
!!! ซุยโคแอสไลฟ์ตกตะลึงไม่เคยพบเคยเจอคนที่เอาเงินมาใช้สู้มาก่อน
จากนั้นบิ๊กก็โกยเอาเหรียญล้วนๆหลายร้อยตับใส่ถุงจากนั้นมัดปากถุงให้แน่นๆแล้วเอาไปฟาดใส่หัวหอม "ท่าเงินฟาดหัว โป้ก!!"
"แอ้ก.." ซุยโคแอสไลฟ์เจอเหรียญจำนวนมหาศาลตีใส่หัวกบาลถึงกับติดสตัน...
"จังหวะที่มันชะงักอยู่นี่แหละ!!" บิ๊กขึ้นไปนั่งอยู่บนวอลโว่คู่ชีพของเขา
"เฮ้ยใช้สกิลเรียกรถมาได้ยังไงกันเนี่ย!!"
"ผิดแล้ว! รถนี่น่ะมันเป็นอาวุธในการจีบสาวของข้าอยู่แล้วไม่ใช่สกิล การปิดผนึกความสามารถจึงไม่มีผล!" บิ๊กสตาร์ทรถดับเครื่องชนพุ่งเข้าใส่ซุยโคแอสไลฟ์
แต่ซุยโคแอสไลฟ์ก็ได้สติเสียก่อนและกระโดดขึ้นข้างบนเพื่อหลบการโจมตีแต่ทว่ารถของบิ๊กก็ลอยตามขึ้นมาได้...
"เฮ้ย ขับรถประสาอะไรวะทำไมมันลอยขึ้นมาได้!!" ซุยโคแอสไลฟ์ถึงกับเหวอ
"ฮ่าๆ เพราะรัฐบวมเทยปล่อยlpgลอยตัวรถข้าก็เลยลอยได้..." <<เหตุผลไร้สาระที่สุดในโลก
"เพื่อจะซื้อเวลาให้นานที่สุด กระเด็นไปไกลๆซะ!!" บิ๊กเอารถชนเม้งกลางอากาศพร้อมกับกดปุ่มระเบิดตัวเอง
ตูม!!
แรงระเบิดจากรถติดแก๊สทำให้ท้องฟ้าเกิดประกายไฟขนาดใหญ่เหมือนวิสาดปล่อยไฟพิลล่าร์ ...คนแต่งช่างอธิบายได้ไม่เข้าใจยิ่งนัก เอาเป็นว่ารถระเบิดเหมือนพวกหนังฮอลลีวู้ดละกัน
ส่วนบิ๊กหลบอยู่ในหม้อน้ำที่ไม่มีน้ำ(ลืมเติม)ทำให้รอดชีวิตมาได้ สมกับเป็นเสี่ยม่อเลยสามารถอาศัยอยู่ในหม้อได้เหมือนจีนีไอ...
"เอาล่ะ เท่านี้คงถ่วงเวลามันได้สักพักล่ะ" บิ๊กออกมาจากหม้อน้ำปาดเหงื่อพร้อมชู2นิ้ว "เป็นไงล่ะการต่อสู้ของข้าฮ่าๆ อึ้งไปเล...."
ฉวก!
....ยังโม้ไม่ทันหมดประโยคซุยโคแอสไลฟ์ก็พุ่งลงมาในแนวดิ่งเอากระบี่เสียบบิ๊กมิดหัวทะลุลงไปถึงเป้ากางเกง
"อั่ก...แกรอดจากแรงระเบิดมาได้ยังไงกัน" บิ๊กเอ่ยปากถามแต่ยังไม่ทันได้รับคำตอบก็สิ้นลมไปเสียแล้ว
"เพราะว่าปกติในการ์ตูนการใช้ระเบิดไม่สามารถฆ่าพระเอกกับพวกตัวร้ายเก่งๆได้ไงล่ะ..." เม้งตอบเหตุผลแบบขอไปทีมั่ง
- ผู้เล่นบิ๊กม่องเท่งไปแล้วครับ ด้วยฝีมือผมเอง^^ (ซุยโคแอสไลฟ์ทำหน้าที่ประกาศแทนระบบ)
^
^
^
^
การต่อสู้ทั้งหมดนั้นกินเวลาตั้งแต่เริ่มพูดไปยันเริ่มสู้เพียงแค่ 4 วินาทีเท่านั้น... ความเร็วในการดำเนินเรื่องเร็วพอๆกับนักเกิ้ลสู้กับยูปี
"ชิ ช่างไร้ประโยชน์เสียจริง ถ่วงเวลาได้แค่ไม่กี่วินาทีเองเรอะเนี่ย...." แต่เพื่อนๆกลับไม่มีใครเสียใจกับการจากไปของบิ๊กเลยซะกะติ๊ด น่าสงสารยิ่งนัก
"ฮึ่ม งั้นก็เป้ายิ้งฉุบหาคนออกไปต่อ"
"ไม่จำเป็น...คนต่อไปขอข้าเอง" อาร์คโซลอาสาก้าวออกมาเองด้วยความสมัครใจ...
"ปอนด์ฝากด้วยล่ะ" ชีริวตีสีหน้าขึงขังแต่ในมือโบกผ้าเช็ดหน้าอำลาแบบลักลั่นย้อนแย้งกับสีหน้า
"ในฐานะที่ข้าเคยหลงโง่ต่อสู้และติดตามมันมา ข้าก็สมควรรับผิดชอบในสิ่งที่มันก่อขึ้น" อาร์คโซลหยิบดาบเดินออกมาพร้อมสู้กับซุยโคแอสไลฟ์
--FLOW 21:42, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)
"อาร์คโซลเองหรือ ขอบใจนะที่ช่วยเป็นแขนเป็นขาทำงานแบผู้เล่นแทนกระผมมาตลอด" ซุยโคแอสไลฟ์เริ่มพยายามจะย้อนอดีตความชั่วอีกแล้ว...
"หุบปาก ข้าไม่ฟังอะไรทั้งนั้น!!" อาร์คโซลวาดดาบเข้าหาซุยโคแอสไลฟ์หมายเอาชีวิต
"เฮ้ย!! โง่ป่าวฟะปล่อยให้มันเล่าไปเซ่!!" ทุกคนโพล่งออกมา(ที่จริงก็อยากรู้อยากเห็นด้วย)
"ข้ารู้อยู่แล้วว่าแกน่ะหลอกใช้ข้า!! หลอกให้ข้ากำจัดผู้เล่นไปนักต่อนัก แกป้ายความผิดให้ผู้เล่นที่กำลังจะเคลียร์เกมแล้วส่งข้าไปกำจัดพวกเขามาตลอด!"
"อ้าวรู้ตัวเหมือนกันเหรอครับ555 นึกว่าโง่เสียอีก" เม้งหลบดาบไปพลางหัวเราะร่าไป
"แต่ข้าก็ยังทำ! เพราะเชื่อมั่นในตัวแกที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกันมาในสมัยก่อนว่ามีความจำเป็นที่ต้องทำแบบนั้น" อาร์คโซลออกดาบด้วยความโกรธเกรี้ยว
"แต่ทั้งหมดนั่นแกกลับทำเพื่อสนองความต้องการของตนเองเท่านั้น อภัยให้ไม่ได้!!"
"โว้ยรำคาญจริงไอ้พวกรักความถูกต้องสุดขั้วเนี่ย เหมือนไอ้พวกเดอวีว่าชมัด!"
เม้งเอี้ยวตัวหลบใช้กระบี่ตัดแขนซ้ายอาร์คโซลขาดกระเด็นเลือดกระเซ็นเป็นเรทกุโร(มีเซนเซอร์โง่ๆของกบว.เทยบังไว้ด้วย)
"อา ฝีมือต่างชั้นกันเหลือเกิน ทำเอาปอนด์เป็นเด็กแกว่งดาบเล่นไปเลย...แค่ไม่กี่ปีก็เอาชนะอดีตมือดาบอันดับหนึ่งได้แล้วเหรอเนี่ย" ชีริวกับซีกูลด์ยืนดูด้วยความอึดอัด อยากจะโดดเข้าไปร่วมวงด้วยเหลือเกิน....แต่ถ้าทำแบบนั้นแผนก็สูญเปล่า
อาร์คโซลที่ชำเลืองไปเห็นปฎิกริยาของพรรคพวกก็รีบยกมือเป็นสัญญาณห้ามทันที
"แค่แขนข้างเดียวนี่ยังไม่สาสมกับความผิดที่ข้าทำไว้หรอก" อาร์คโซลกลับยิ่งฮึกเหิมขึ้นแทนที่จะรู้สึกเจ็บ "ความเจ็บปวดนี้นี่ถือเป็นการชดใช้ต่อคนที่ข้าสังหารไป!"
"ชดใช้เหรอ? ฮ่าๆน่าขำสิ้นดี" เม้งแทนที่จะรู้สึกสำนึกขึ้นมาบ้างกลับเห็นเป็นเรื่องตลก
"ซุยโคแอสไลฟ์ตอนนี้แกมันเลวเกินเยียวยาแล้วจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อนถึงจะเลวแค่ไหนแกก็ไม่เคยดูหมิ่นผู้อื่นเช่นนี้"
"หุบปากซะ! ได้ทีก็ด่าเอาๆเลยนะแก เพลงกระบี่ดัชนีชีพจรสกุลต้วน!!" ซุยโคแอสไลฟ์เคลื่อนไหวอีกครั้งก็เอาแขนขวาอีกข้างไปจากอาร์คโซล เรียกเลือดสดๆสาดกระจายไปทั่วสถานที่ต่อสู้
"ฮึ่ม!!" ทุกคนยืนดูตัวสั่นอยากเข้าไปกระทืบแล้วฝังเป็นปุ๋ยให้สมกับความเลวของมันเสียเหลือเกิน แต่ตอนนี้ทำได้แต่สาบานจะไม่กินหัวหอมไปตลอดชีวิตเท่านั้น
"ฮ่าๆๆ ทีนี้แกก็จับดาบไม่ได้อีกแล้ว เป็นเดชไอ้ด้วนสองข้างแบบนี้แล้วยังจะปากดีได้อยู่อีกไม๊ ห๊าาา!" ซุยโคแอสไลฟ์ทำตาเหลือกเหยียดหยาม
แต่กลับปรากฎรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าที่ซีดเซียวของอาร์คโซล...
"ขอบใจนะที่ตัดแขนข้าทิ้งน่ะ"
"เห เลือดออกจนเพี้ยนไปแล้วเหรอไงเนี่ย? ก๊ากๆกั่กๆ"
"เพี้ยนหรือไม่ก็ลองรับนี่ดู ดาบสุดท้ายของข้า" อาร์คโซลแผดร้องด้วยความเจ็บปวดสะบัดแขนสองข้างเลือดไหลกระฉูด หากใครจินตนาการสูงส่งอาจทำให้กินน้ำแดงไม่ได้ไปอีกหลายอาทิตย์
"มือจะจับดาบยังไม่มียังจะปากดีอีก!" เม้งสบถอย่างสนุกปากแต่สักครู่ก็ต้องตาถลนเมื่อเลือดเมื่อครู่จับตัวกันกลายเป็นดาบงอกออกมาจากแขนของอาร์คโซล
"นี่คือดาบสุดท้ายของข้า ดาบดาวโลหิต สร้างจากเลือดของข้าเอง" อาร์คโซลยิ้มอย่างเชื่อมั่น แม้ใบหน้าจะซีดเซียวร่างกายซวนเซเพราะเลือดเกือบทั้งหมดในร่างกลายเป็นดาบบนแขนทั้งสองข้างไปแล้ว
"ดาบดาวโลหิต ทำจากเลือดของข้าจึงนับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ดังนั้นการผนึกสกิลภายนอกของแกจึงไม่เป็นผล!!"
"ว่าไงนะ!!" เม้งช็อคอีโมหัวหอมตาถลนปรากฎบนใบหน้า
"ดาบดาวโลหิต Blade of Arksouls's Nemesis พลังชีวิตของข้าขอทุ่มให้กับการโจมตีนี้ทั้งหมด!!" อาร์คโซลผลาญพลังชีวิตที่เหลืออยู่ทั้งหมดลงไปในการโจมตีครั้งนี้
หากเป็นการโจมตีนี้จะต้องทำให้มันบาดเจ็บหนักและถ่วงเวลาไปได้อีกไม่น้อยเป็นแน่...อาร์คโซลลงดาบด้วยความเชื่อมั่นพร้อมกับสติที่กำลังจะเลือนลางหายไปพร้อมกับชีวิตได้ทุกเมื่อ
"หนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าที่สอง เชื่อมต่อสวนกลับ"
ท่า BAN ถูกทำลาย....อาร์คโซลถูกพลังของตัวเองสวนกลับซ้ำยังต้องทนทรมานกับเอฟเฟคของท่าไม้ตายตัวเองไปอีกหลังสิ้นชีวิต
- ผู้เล่นอาร์คโซลเสียชีวิตไปอย่างน่าสมเพช ....เสียงจากระบบโดยซุยโคแอสไลฟ์อีกครั้ง
"ไม่จริง คนแต่งมันใจร้ายกันเกินไปแล้วT_T" สาวๆเห็นผลลัพธ์ของการต่อสู้แล้วไม่สามารถรับได้
"อะไรกัน...ทั้งๆที่พี่เขาพยายามขนาดนั้น" ซีกูลด์กัดฟันหลั่งน้ำตา
"นี่มันชีวิตรันทดเกินไปแล้ว ไม่ได้สู้กับไอ้คิริยามะอยู่นะว้อย" ส่วนชีริวสงสัยดูแบทเทิลรอยัลก่อนเข้ามาเล่นเกมแหงๆ
"ฮ่าๆๆนี่แหละความจริงจงรับรู้ไว้ซะ ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วปิดสนามบินแล้วได้ดีมีถมไป55+"
รวมเวลาในการต่อสู้ ผ่านไป 1 นาที 6 วินาทีกับอีก 20 เสี้ยววินาที...เท่านั้น!
--FLOW 22:54, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)
"โว้ย ทนไม่ไหวแล้ว!! ให้ดูเพื่อนๆโดนเชือดตายไปทีละคนเฉยๆแบบนี้!!" หลอดพูดด้วยน้ำเสียงแค้นจัด
"ทนเข้าไว้ พวกเขายอมตามเพราะเชื่อมั่นในตัวเจ้า อย่าทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างสูญเปล่า"
"ฮึ่ย!! รู้แล้วล่ะน่า..." ตอนนี้หลอดโมโหเต็มที่จนถึงขั้นลืมความทรมานที่ได้รับจากการถ่ายทอดสำนึกกระบี่ไปสิ้นแล้ว
"ว่าแต่อีกนานไหมเนี่ย กว่าจะเสร็จ" หลอดเอ่ยปากถาม
"ไปถามคนแต่งโน่นไป๊ ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน" อุซโซโบ้ยคำถามอย่างไม่รับผิดชอบ
ตัดกลับมาที่ฟากของพวกชีริวที่กำลังขวางซุยโคแอสไลฟ์อีกครั้ง
"คราวนี้ตาข้าเอง ซีกูลด์เห็นการสละชีพของอาร์คโซลแล้วขออาสาเป็นคนต่อไปเอง"
"ช้าก่อน" ซาริสกับรินรีบออกมาห้ามซีกูลด์ไว้
"ความรู้สึกโกรธที่เห็นเพื่อนร่วมงานถูกสังหารโดยคนทรยศนั้นเราเข้าใจดี แต่พวกท่านสองคนยังไม่ควรออกไปตอนนี้เพราะแผนถ่วงเวลามีแนวโน้มว่าจะล้มเหลวสูง ถึงตอนนั้นก็มีแต่พวกคุณสองคนเท่านั้นที่พอจะแก้ไขสถานการ์ณได้"
"ตอนนี้ให้เป็นหน้าที่ของเราสองคนเอง" เมื่อเห็นอาร์คโซลตายอย่างกล้าหาญก็ทำให้ใจนักสู้ของสองสาวโจรสลัดลุกโชนขึ้นมา
"พวกเธอสองคน..."
"ไม่ต้องห่วง เราจะถ่วงเวลาด้วยแทคติกที่เพิ่งเตี้ยมกันเมื่อครู่ ^^b"
"รับรองว่าได้ผลกว่าสู้คนเดียวแน่นอน" แล้วรินกับซาริสก็ก้าวเท้าออกมาเผชิญหน้ากับซุยโคแอสไลฟ์ด้วยความเชื่อมั่น
"เฮอะ ต่อให้พวกเธอสองคนร่วมมือกันอย่างมากก็แค่สองวินาทีเท่านั้นแหละ"
"หึ หึ" ...แต่ทั้งสองสาวยิ้มอย่างมีเลศนัย
"ฮ่า ไหนขอดูหน่อยซิว่าจะมีลูกไม้อะไร!!" ซุยโคแอสไลฟ์ไม่ยอมเสียเวลาเป็นฝ่ายบุกเข้าไปหา
พอเห็นเม้งพุ่งเข้ามาสองสาวก็ตะโกนสุดเสียง
"กรี๊ด~ อย่าทำเค้านะตัวเอง" <<เสียงดัดจริตสุดชีวิต
เอี๊ยดดดดดดด.....ซุยโคแอสไลฟ์ถึงกับเบรกผึงด้วยความต๊กกะใจ
"หึหึหึ แผนการใช้สเน่ห์เข้าต่อสู้ประสบผล" รินกับซาริสหัวเราะในใจ
"งั้นเริ่มแผนสองกันเลย" ทั้งสองคนจ้องหน้ากันเป็นการให้สัญญาณเพื่อโพสท่าแอ๊บแบ๊ว....
รินกับซาริสโพสท่าที่คิดว่าคิขุอาโนเนะที่สุดชีวิต เนโกะจั๊มป์มาเจอเข้าไปยังต้องเสียชีวิต...
^
^
กราฟฟิคซุยไม่ค่อยดีเลยทำให้ภาพเพี้ยนจากความเป็นจริง
ได้ผล! ซุยโคแอสไลฟ์ยืนชะงักเนื้อตัวสั่นระทวย
"โอเข้าท่าแฮะ ไปยืมเทคนิคโบอามาใช้แบบนี้จัดการผู้ชายได้ง่ายยิ่งนัก" ชีริวกล่าวชื่นชม(พร้อมกับเอามือถือถ่ายรูปเก็บไว้โพสลงฮิห้าด้วย)
"......" ซีกูลด์เงียบไม่มีคำบรรยาย (แต่ควักกล้องDSLRมารัวแล้ว)
"เอาล่ะได้เวลาเพิ่มระดับความแดงแล้ว" รินให้สัญญาณอีกครั้ง
"ฮือๆคุณแม่ขาหนูขอโทษนะค๊าาาT_T" ซาริสน้ำตาไหลพรากๆในใจ ไม่น่าหลวมตัวมาเล่นฟิคบัดซบนี่ให้เปลืองตัวเลย
"โอ๊วววววววว!!" <<< ซีกูลด์,ชีริว,อุซโซ,หลอด ร้องประสานเสียงกันโดยมิได้นัดหมาย..
"ท่ายั่วยวนคลาสสิคอมตะนิรันด์กาล โชว์ขาอ่อน" ทั้งสองคนเลิกกางเกงขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาขาวอวบเหมือนหมูยอซีพี
แต๊น พลังโมเอะ150.....
อ้วกกกกกก!! <<< ซีกูลด์,ชีริว,อุซโซ,หลอด อ้วกแตกพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย...
ซาริส: อุ๊ย! มัวแต่อ่านหนังสือสอบลืมโกนขนหน้าแข้ง
ริน: ตายล่ะนอนขี้เกียจจนกล้ามขางอกเลยเหรอเนี่ย!
.....แล้วทั้งคู่ก็รีบใส่กางเกงกลับเหมือนเดิม
"ผิดพลาดทางเทคนิคแบบนี้เอาไงดีริน TwT" ซาริสร้องไห้ ภาพพจน์เสียหายยับเยินป่นปี้
"เมื่อเป็นแบบนี้ก็ต้องลงทุนถอดข้างบนแทนแล้ว" รินถอดเสื้อนอกทิ้งเหลือแต่เกาะอกพร้อมมัดกล้ามอันภาคภูมิใจ...
"ม่ายเอาน้า!! ใครจะยอมถอดชิ้นบนกันเล่า" ส่วนด้านซาริสไม่ยอมแน่นอน
"ยอมเปลืองตัวหน่อยน่า" รินเริ่มใช้กำลังเข้าทำการยูริ...
"ไม่ได้ๆตอนโดนป๊อปปุริจับเปลื้องผ้าแชปเตอร์ที่แล้วยังไม่ได้ใส่ข้างในเลย >_<" ซาริสขัดขืนตามสไตล์ซีนยูริไร้เดียงสา
"เหอๆแบบนั้นก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่น่ะสิ ^^" เสียงคนแต่งดังออกมานอกใจ
"มาให้ถอดซะดีๆๆ" แล้วก็มีฉากยูริกันเล็กน้อย น่าเสียดายซิกฟรีดม่องเท่งไปแล้วเลยไม่ได้เห็นฉากนี้
"อา อูว์ โอว ถอดเลยๆๆ" มีเสียงเชียร์ดังมาจากพวกหลอดและพายุแดงทั้งหลาย
ด้านซุยโคแอสไลฟ์ที่ยืนนิ่งอยู่นานหลังจากเห็นภาพสาวๆวิ่งไล่จับกันแล้วก็เริ่มขยับตัว
"ว้อย!!! คิดเรอะว่าจะใช้วิธีนี้กับข้าได้ผล!!!" หลังจากยืนดูอยู่นานเม้งก็กระโดดเอากระบี่แทงเข้ากลางหลังตายคาที่ท่าเดียวกับแอริธ
................
ทุกคนกำลังอึ้ง /คนเขียนไปสวมเกราะเตรียมตัวถูกกระทืบ
"อืม ไม่ได้ผลจริงๆด้วยแฮะวิธีนี้" ซีกูลด์ถอนหายใจด้วยความเสียดาย นึกว่าจะได้ชมชอตเด็ด(แต่ถ้าคนแต่งเขียนต่ออาจถูกเด็ดหัว)
"ทำไมพูดแบบนั้น? แสดงว่าเจ้ารู้อยู่ก่อนแล้วเรอะ" ซีกูลด์หันไปถาม
"แน่นอนอยู่แล้ว ที่ท่านไม่รู้ก็เพราะสมัยก่อนเราอยู่คนล่ะฝั่งกันที่จริงแล้วน่ะซุยโคแอสไลฟ์น่ะ........"
!
v
!
v
!
v
!
v
!
v
...หลอด......
....อุซโซ.....
....ชีริว.....
ทั้งหมดอยู่ในความเงียบ รอคำตอบออกจากปากของซุยโคแอสไลฟ์ว่า......
<<<ทุกคน
"เคี๊ยกๆๆๆ น่าเสียดายเนอะแผนถ่วงเวลาของชะนีสองตัวนั่นใช้กับข้าไม่ได้ผล!!" เม้งสกรีมเสียงที่แท้จริงออกมายิ่งทำเอาทุกคนขนลุกซู่
"บัดซบ....นี่ตูสู้กับตงฟางปุ๊ป้ายอยู่เรอะ"
"ในเมื่อพวกแกรู้ความลับของข้าหมดแล้วก็เตรียมตัวถูกตุ๋ยตายให้ดี คราวนี้ข้าจะไม่ปราณีเล่นด้วยอีกแล้ว!!"
"ซีกูลด์ข้าว่าไม่ไหวแล้วล่ะ พวกเราคงต้องออกโรงเองแล้ว" ชีริวจับอาวุธมั่นแต่ในใจตอนนี้กลัวเสียตูดมากกว่าเสียชีวิตซะอีก...
"ช้าก่อน ฉันควรจะออกไปมากกว่า" เศษไม้รีบเสนอตัวห้าม
"ไม่ได้หรอก ถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาจะมีผลกระทบต่อจิตใจของเจ้านั่น" ซีกูลด์พูดพลางชายตาไปที่หลอดเป็นการบอกให้เศษไม้รับรู้
"...." สาวเจ้าเงียบไปนิดๆพร้อมกับผงกหัวเป็นการเข้าใจ
"ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ฝากแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้ด้วยแล้วกันล่ะ" ชีริวสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย "มาเลยซุยโคแอสไลฟ์!"
"ฮ่าๆๆ ออกโรงเองแล้วเรอะไอ้เฒ่า ในที่สุดข้าก็จะได้เชือดแกแล้วซักที!!"
