Chris 2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
สารบัญ |
Vinay del Zexen
ฉากจะเริ่มต้นที่ในบ้านพักของตระกูลไลท์เฟลวโลว์ ที่ซึ่งคริสกำลังจะออกไปตามคำสั่งของพวกคณะลูกขุน
|
คริส : ฝากจัดการเรื่องทางนี้ ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่ด้วยนะ พ่อบ้าน : แน่นอนครับ คุณหนูคริส คริส : ฉันขอโทษด้วยนะ ที่ไม่ได้อยู่ที่นี้นานเท่าไรเลย พ่อบ้าน : อย่ากังวลไปเลยครับ พ่อของท่านก็เป็นแบบนี้เช่นกัน กระผมชินแล้วล่ะ ท่านงานยุ่งนี่นะ คริส : ท่านพ่อของฉันน่ะ... |
แล้วเราจะมาอยู่หน้าบ้าน จากน้ำพุ หน้าอาคารรัฐสภา เดินลงมาจนเกือบจะไปที่โซนร้านค้า เดินมาทางซ้ายหน่อย จะเจอกลุ่มของพวกเมลวิน เข้าไปใกล้ ๆ จะเกิดเหตุการณ์
|
อลาลิส : ...ฉันต้องไปแล้วล่ะ พ่อของฉันกำลังรออยู่ เอลิล็อต : ผมจะไม่มีวันลืมเธอเลย อลาลิส! ฉันสัญญา! อลาลิส : เธอแน่ใจเหรอ? เธอน่ะ ขี้ลืมจะตาย รู้ตัวเปล่า เอลิล็อต : ไม่มีทาง! เธอแน่ใจได้เลย อลาลิส : ขอบใจนะ เอลิล็อต : นายก็ต้องพูดลาก่อนด้วยนะ เมลวิน เมลวิน : ...... อลาลิส : เมลวิน... เมลวิน : อลาลิส... คือฉันอยากจะพูดว่าอัศวินแห่งเซนต์โลอาจะคงอยู่ตราบเท่าที่เรายังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นเธอจะ... อลาลิส : ฉันจะอะไรเหรอ? เมลวิน : ...... ฉันจะมอบภารกิจให้เธอนะ อลานิส ในฐานะที่เป็นอัศวินลำดับที่สอง และเป็นสตรีสีเงินแห่งอัศวินเซนต์โลอา เธอจะต้องร่วมเดินทางไปกับพ่อของเธอวันนี้ แต่ยังไงซะ เธอจะต้องสัญญานะว่า เธอจะกลับมาหาพวกเราสักวันหนึ่ง ตกลงนะ? อลาลิส : ....ตกลง! พวกเราจะต้องได้พบกันอีกแน่ ฉันรู้ เอลิล็อต : ใช่แล้ว! ตอนนี้เป็นเวลาที่พวกเราต้องทำเรื่องของพวกเรา ใครจะรู้ว่าเมื่อไร่ที่พวกเราจะได้ทำแบบนี้อีก? เมลวิน : หมายความไง? เรื่องของพวกเรา อลาลิส : จะทำเรื่องแบบนั้นตอนนี้ล่ะเหรอ? ครั้งก่อน เธออายที่ทำแบบนี้นี่ เอลิล็อต : ผมพร้อมแล้วล่ะ! ทำกันเถอะ! เมลวิน : ตกลง พวกนายพร้อมนะ? แล้วทั้งสามคน ก็โพสท่าประจำกลุ่มแห่งอัศวินเซนต์โลอา แต่ตรงนี้คนทำขี้เกียจแปล เพราะรู้สึกว่ามันจะไม่ซึ้ง เพราะเจ้าท่าโพสเนี่ยล่ะ เอลิล็อต : พวกเราทำมันได้แล้ว! เมลวิน : ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ดีมากเลย เอลิล็อต! นายทำมันได้ตลอดโดยไม่สะดุดเลยนะ ครั้งนี้! อลาลิส : มันต้องได้แบบนี้ตลอดทุกครั้งนะ ฝึกฝนเข้าไว้ เอลิล็อต จนกว่าพวกเราจะได้พบกันอีก... เอลิล็อต : OK! อลาลิส : เอาล่ะ ได้เวลาต้องลาแล้วล่ะ แล้วอลาลิส จะค่อย ๆ เดินออกไป แล้วเมลวินและเอลิล็อต จะตะโกนไล่หลังอลาลิสไป เมลวิน : แล้วเจอกันใหม่นะ อลาลิส! เอลิล็อต : อย่าลืมพวกเรานะ! ซึ่งทุกอย่าง ก็อยู่ในสายตาของคริสทั้งหมด เธอได้แต่อมยิ้ม และนึกถึงคนที่เธอรู้จัก คริส : อิอิ นักดาบแห่งเปลวเพลิง ต้องหมายถึงโบรุสแน่ ๆ เลย ส่วนนักดาบแห่งพายุ คงหมายถึงเพอซิวัล หวังว่าเลโอคงจะไม่โกรธเกี่ยวกับเรื่องนี้นะ |
จากนั้น ให้แวะไปที่ร้านแลกเปลี่ยนสินค้า ซื้อไอเท็มที่ชื่อว่า "Grape C" มาเก็บไว้ แล้วก็ไปที่ประตูเมืองจะพบพวกบอรุสกับหลุยส์ที่กำลังรออยู่
|
หลุยส์ : อรุณสวัสดิ์ครับ ท่านคริส พวกเราจะไปกันเลยไหมครับ? บอรุส : ทำไม นานนักล่ะครับ? หรือว่าไปแวะที่ไหนก่อนรึเปล่า? คริส : ฉันไปเห็นบอรุสและเพอซิวัลในอนาคตน่ะสิ บอรุส : ผมกับเพอซิวัลในอนาคตงั้นเหรอ? ท่านคริส หมายความว่ายังไงน่ะ? หลุยส์ : ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ คริส : อย่าไปใส่ใจเลย ก็แค่ฝันกลางวันน่ะ เร็วเข้าเถอะ พวกเราต้องรีบกลับไป! บอรุส : เข้าใจแล้วครับ หัวหน้า |
Borus has joined
Louis has joined
พบบทสนทนาแล้ว ก็ให้เราออกจากเมือง แล้วจะมีแผนที่ใหม่ขึ้นมา คือ Yaza Plain กับ Lake Castle ซึ่งตอนนี้ ควรไปที่ Lake Castle กันก่อน เพราะจะมีผลทำให้เราสามารถชักชวนเพื่อน ๆ ได้ โดยการจะไปนั้น เราต้องผ่าน Zexen Forest กับ Yaza Plain ไป มีศัตรูที่ต้องระวัง ก็คือ Dark Hare ที่สามารถใช้รูนสายฟ้า และสร้างความเสียหายได้หนักหน่วง (ราว ๆ 100+) ใน Yaza Plain เมื่อเข้ามาแล้ว จะมีทางให้ไปทางซ้าย และด้านบน ให้ไปทางซ้าย จะออกมาที่อีกพื้นที่หนึ่ง ให้เดินไปอีกฟาก ก็จะไปถึง Lake Castle ได้
Lake Castle
เมื่อเข้ามา เราจะพบเหตุการณ์ที่คริสคิดว่าตัวเองมาผิดทาง จึงลงจากม้า แล้วถามทางจากคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ
|
คริส : ขอโทษนะค่ะ คือว่าพวกเราเลี้ยวมาผิดทาง พวกเราอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ? เซซิล : ท่านอยู่ในที่ ๆ ท่านจะได้การต้อนรับคะ! ท่านต้องมาที่นี้ เพราะท่านได้ยินเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจของพวกเรา อืม ท่านเป็นหนึ่งในอัศวินเซกเซ็น? อ่า~~! ใช่แล้ว! ท่านก็คือ ท่านคริส!! คริส : ฉันเองหล่ะ แต่เธอยังไม่ได้บอกฉันเรื่องที่นี้คือที่ไหนเลยนะ แต่เหมือนเซซิลจะไม่ได้ฟังคำถามของคริสให้ดี เธอได้แต่ค่อย ๆ ถอยไป เซซิล : เออ คือว่า โปรดรอสักครู่ก่อนนะคะ! ฉะ ฉันจะไปตามท่านโธมัสมาเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ! เซซิลก็รีบไปตามท่านโธมัสในปราสาท ปล่อยให้คริสยืนงงอยู่ตรงนั้น คริส : อ่า ตกลง แต่พวกเธอเรียกที่นี้ว่าอะไรล่ะ? แล้วฉากจะตัดไปที่คริสจะเข้าไปในห้องที่เตรียมไว้รับรอง กับพวกโธมัสที่ดูจะเคร่งเครียดเกี่ยวกับเรื่องที่คริสมาที่นี้ เซบาสเตียน : พวกเราจะทำอย่างไรกันดีครับ ท่านโธมัส? หัวหน้าของอัศวินเซกเซ็นมาถึงที่นี้ด้วยตัวเธอเองเลย พวกเราจะรอดไปจากสถานการณ์นี้ได้ยังไงกัน? เซซิล : ฉันว่าพวกเขาคงรู้แล้วหละค่ะ พวกอัศวินเซ็กเซนก็เป็นแบบนี้แหละ โธมัส : ผมไม่กลัวหรอก เดี๋ยวผมจะไปอธิบายเรื่องนี้เองแล้วกันนะ แล้วพวกโธมัสจะเดินไปหาคริส โธมัส : ยินดี เออ คือว่า ยินดีต้อนรับสู่ปราสาทบูเดฮัคของพวกเราครับ คริส : ที่แท้ ที่นี้ก็คือปราสาทบูเดฮัค ช่างน่าแปลกใจจริงที่มีอะไรที่เกี่ยวกับเซกเซ็นมาอยู่ในกลาสแลนด์ด้วย! โธมัส : เออ คือ ใช่ครับ... เซซิล : อะแฮ่ม ท่านโธมัส... โธมัส : อืม นั่นสินะ...คำอธิบาย... ดินแดนแห่งนี้ถูกจัดให้เป็นดินแดนของกลาสแลนด์และเซกเซ็นร่วมกัน ภายใต้ข้อตกลงเก่าน่ะครับ คริส : ดินแดนปกครองร่วมกันงั้นเหรอ? อืม ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนั้นมาก่อนเลย โธมัส : เออ มันก็... เซซิล : พูดต่อสิคะ ท่านโธมัส! โธมัส : พวกเราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้อยู่รอด โปรดพยายามเข้าใจด้วยนะครับ พวกเราไม่มีทางเลือก เสบียงของที่นี้กำลังจะหมด ทางเดียวที่เป็นไปได้ที่พวกเราจะมีรายได้ขึ้นมา ก็คือ อนุญาตให้เหล่านักธุรกิจเข้ามาเช่าพื้นที่ของพวกเรา และเปิดร้านค้า และก็เพราะว่าที่นี้ เป็นดินแดนปกครองร่วมกัน กฎหมายของเซกเซ็นสามารถใช้กับที่นี้ได้เพียงครึ่งเดียว พวกเรามีเอกสารของข้อตกลงนั่นด้วย! โปรดเข้าใจด้วยนะครับ! คริส : ....? เธอพูดถึงเรื่องอะไรงั้นเหรอ? โธมัส : ห๊า? แล้วฉากจะตัดไป คริส : สิ่งที่เธอกำลังจะพูดก็คือ เธอกำลังปล่อยให้เช่าพื้นที่สำหรับการเปิดธุรกิจที่นี้ทั้งที่ไม่ได้รับการอนุมัติจากทางสภางั้นสินะ โธมัส : ชะ ใช่ครับ เซบาสเตียน : พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ๆ ท่าน ให้เช่าหรือยอมขาดทุน นั่นคือประเด็นหลักครับ อาจจะดูไร้สาระ พวกเราสัญญาว่าจะเปลี่ยนถ้าท่านยืนกราน และไม่ว่าท่านจะทำอะไร ท่านอย่านำเรื่องนี้ไปบอกให้แก่ทางสภาได้ไหมครับ? คริส : ถ้าท่านถามข้าล่ะก็นะ ทางสภาก็ไม่ได้มีสิทธิ์มาควบคุมการเปิดธุรกิจถึงนี้หรอก พวกนั้นไม่สนใจในเรื่องที่ไม่เป็นอันตรายกับพวกเขาด้วย อีกอย่าง ดินแดนเซกเซ็นแห่งนี้ ก็ตั้งอยู่ใจกลางกลาสแลนด์ ข้าขอแนะนำท่านว่า อย่าพยายามออกตัวไปมากจนเกินไปที่จะไปเป็นการเรียกความสนใจจากทางสภาก็แล้วกัน โธมัส : นี่มันหมายความอย่างที่ผมคิดรึเปล่าครับ? คริส : อัศวินไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่จะให้การอนุมัติได้ แต่พวกเราก็สามารถทำเป็นมองไม่เห็นได้ล่ะนะ อีกอย่าง ทางสภา ก็มีแต่จะสร้างเรื่องยุ่งยากให้ฉัน ฉันไม่เห็นว่ามีความจำเป็นตรงไหนที่จะต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกกับเจ้าพวกนั่น เซซิล : ช่างเป็นสตรีที่งดงามและสูงส่งเหลือเกินคะ พวกเราขอขอบคุณมาก! ฉันมีนามว่าเซซิล เป็นหัวหน้าของหน่วยพิทักษ์ปราสาทแห่งนี้คะ! อย่างที่ท่านปกป้องเซกเซ็น ฉันก็จะปกป้องปราสาทแห่งนี้เช่นกันค่ะ! คริส : ฉันเข้าใจ ที่นี้เป็นปราสาทที่ดีนะ ออกจะดูด่วนสรุปไปสักหน่อย แต่ฉันก็เห็นแล้วล่ะว่าที่แห่งนี้ มันสำคัญกับพวกเธอทุกคนมาก โธมัส : นี่เป็นทุกอย่างที่เราได้รับมา! พวกเราจะพยายามทำให้ทุกอย่างดีขึ้นให้ได้ครับ เซบาสเตียน : ฟู่! เมื้อตะกี้ ผมคิดว่าผมจะต้องจมเหงื่อของตัวเองเสียแล้ว! แล้วฉากจะตัดมาที่ด้านนอกปราสาท ที่พวกโธมัสจะมายืนส่งคริส โธมัส : ผมขอบคุณท่านมากเลยครับ ท่านคริส คริส : ฉันอยากให้เธอช่วยกันปกป้องปราสาทแห่งนี้ ให้ดีนะ โธมัส : แน่นอนครับ! คริส : ด้วยความยินยอมจากเธอ ฉันอาจจะมาเยี่ยมที่แห่งนี้อีกครั้งในอนาคตนะ ฉันรู้สึกชักชอบปราสาทเก่า ๆ หลังนี้และเสียงของธารน้ำที่ไหลเวียนรอบ ๆ แล้วล่ะ และถ้ามีผู้คนในพื้นที่แถวนี้ที่ต้องการจะมาเปิดธุรกิจ ฉันจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับที่แห่งนี้ให้แล้วกันนะ โธมัส : พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ท่านจะมาเป็นแขกของพวกเรา ไม่ว่าเมื่อไรครับ! เซซิล : ใช่คะ! โปรดมาที่นี้อีกน่ะค่ะ! |
แล้วเราจะกลับมาที่แผนที่โลก แล้วตอนนี้ เราจะสามารถเล่นเนื้อเรื่องของโธมัสได้แล้ว เอาล่ะ สำหรับ ตอนนี้ ก็เตรียมตัวไปปราสาทบราส เพื่อทำเนื้อเรื่องกันต่อเลย
Brass Castle
เมื่อเข้ามาถึงในส่วนตัวเมือง จะมีเหตุการณ์
|
บอรุส : ในที่สุด! ก็ได้เวลาผ่อนคลายกันเสียที อย่างที่คุณบอกไว้ ผมถูกห้ามไม่ให้ดื่มเลย ตอนคืนก่อน คริส : นายน่าจะไปพบกับซาโลเม่ก่อนที่จะทำอะไรตามอำเภอใจนะ เขาไม่ยอมรับเรื่องที่จะไปดื่มก่อนการรบนะ บอรุส : ว่าแล้วเชียว หลุยส์ : ผมจะดูแลเรื่องม้าเองนะครับ บอรุส : ขอบใจ คริส : ขอบคุณเธอมากเลยนะ หลุยส์ บอรุส : พวกเราจะออกไปรบกับพวกเผ่ากิ้งก่ากันต่อเลยรึเปล่า? คริส : มันช่างขัดกับการตัดสินใจที่ดีกว่าของฉันเหลือเกิน... เฮ้อ พวกเราอัศวินมีหน้าที่ของพวกเรา บอรุส : ฟังดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยสบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้เอาซะเลยนะ คริส : ไม่ใช่แบบนั้นหรอก... |
Louis has left
จากนั้น ให้ไปที่ป้อมทหาร ขึ้นไปชั้นสอง เข้าห้องประชุมใหญ่ (ที่มีประตูสองบาน) จะเจอซาโลเม่ และเพอซิวัลรออยู่
|
ซาโลเม่ : อะห๊า! ท่านกลับมาถึงเร็วจัง ข้าไม่คาดคิดเลยว่าท่านจะมาไหวเช่นนี้ เพอซิวัล : ฮั่นแน่ ท่านซาโลเม่ ดูคราวนี้ ท่านจะร้อนใจที่พวกเขากลับมามากกว่าใครเพื่อนเลยนะ ซาโลเม่ : พะ เพอซิวัล เพอซิวัล : ฮ่า ฮ่า ฮ่า การกลับมาแบบเร่งด่วนของท่านคราวนี้ คงหมายความได้อย่างเดียว งานใหม่สินะ คริส : ถูกต้องแล้ว ลีโอกับโรแลนด์ไปอยู่ไหนกันล่ะ? ซาโลเม่ : พวกเขาพึ่งจะออกไปขี่ม้ากันน่ะ เห็นพวกเขาว่าพวกเขาต้องการออกกำลังกันหน่อย บอรุส : ผมคิดว่า "พวกเขา" ในที่นี้ คงหมายถึง "เลโอ" คนเดียวมากกว่าล่ะมั้ง (ฮา) ซาโลเม่ : พวกเขาคงกลับมาตอนมื้อค่ำ ค่อยคุยกันตอนนั้นดีไหมครับ? คริส : เอาแบบนั้นก็ได้ ช่วงนี้ ฉันเอง ก็ยุ่งตลอด ฉันอยากจะพักสักหน่อยเหมือนกัน ซาโลเม่ : ผมจะสั่งให้พวกคนรับใช้เตรียมน้ำอุ่น ๆ ให้ท่าน เชิญท่านผ่อนคลายและทำตัวให้สดชื่นก่อนกินอาหารมื้อค่ำแล้วกันนะ คริส : ฉันจะทำแบบนั้นเลยหละ ขอบใจท่านมากนะ |
Borus has left
ให้ออกมาจากห้องประชุม และเดินมาห้องของคริสที่อยู่ข้าง ๆ (เดินลงมา) เข้าไปแล้ว คุยกับหลุยส์
|
หลุยส์ : ท่านซาโลเม่ สั่งให้ผมเตรียมน้ำอุ่น ๆ ให้ท่าน ท่านคริส อีกสักพักคงจะพร้อม ในระหว่างนั้น ขอให้ท่านเอนหลังและพักผ่อนก่อนนะครับ |
ตรงนี้จะมีคำถามให้เลือก
1. แน่นอน และขอบใจนะ หลุยส์
2. อย่าพึ่งเลย ขอบใจนะ
เลือกตอบข้อแรก
|
คริส : แน่นอน และขอบใจนะ หลุยส์ หลุยส์ : ครับท่าน ท่านต้องเหนื่อยจากการเดินทางแบบนั้นแน่ ๆ รู้อะไรไหมครับ? ท่านซาโลเม่และเพอซิวัล กำลังทำอาหารสำหรับคืนนี้อยู่ด้วยนะ คริส : จริงเหรอ? หลุยส์ : พวกเขาตื่นเต้นเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเลยนะครับ คริส : ฉันนึกภาพตอนพวกเขาทำอาหารไม่ออกเลยล่ะ หลุยส์ : ผมก็ด้วย คริส : ฮ่า! มันควรจะไปได้สวยนะ แล้วฉากจะตัดมาหลังจากที่กินมือค่ำกันเสร็จ แล้วมาประชุมกันพร้อมหน้าพร้อมตา เพอซิวัล : ผมหวังว่าพวกท่านคงจะชอบอาหารฝีมือของพวกเรานะ บอรุส : ข้าพอที่จะรู้เรื่องพรสวรรค์ด้านนี้ของเจ้าอยู่บ้างนะ เพอซิวัล แต่ข้าไม่คิดเลยว่าท่านซาโลเม่จะทำอาหารเป็นกับเขาด้วย ซาโลเม่ : ครอบครัวของข้ารู้สึกสนุกเสมอตอนเตรียมอาหารเฟ้ย ลีโอ : มันออกจะขาดรสชาติไปสักหน่อยนะ เพอซิวัล : ถ้าอย่างนั้น ครั้งหน้า ข้าจะทำของท่านเป็นพิเศษ เอาแบบเผ็ด ๆ เลย คิดว่าพอไหมครับ? ลีโอ : เต็มที่เลย ไม่เป็นไรอยู่แล้ว เพอซิวัล : ไว้ข้าจะทำพิเศษสำหรับท่านโดยเฉพาะ คริส : ฉันเพลิดเพลินกับทุกสิ่ง ๆ ที่มาจากอาหารของพวกท่านนะ ฉันขอขอบคุณในการทำงานอย่างหนักของพวกคุณทุกคนนะ เหล่าสุภาพบุรุษ เพอซิวัล : ท่านให้เกียรติพวกเราจริง ๆ ผมพอใจแล้วล่ะที่ท่านชอบมัน หลุยส์ : อิอิ คริส : เอาล่ะ มาคุยกันเรื่องของพวกเรากันได้แล้ว ฉันอยากจะได้ยินความเห็นจากพวกท่านทุกคน พวกเราได้รับคำสั่งใหม่มาจากสภาเซกเซ็น โรแลนด์ : แล้วมันก็คือ? คริส : ให้ไปปราบปรามพวกเผ่ากิ้งก่า โรแลนด์ : ให้ไปยึดถ้ำใหญ่งั้นเหรอ? ไม่ใช่หน้าที่ที่น่าควรดีใจเอาเสียเลย ลีโอ : ข้าไม่ใส่ใจเรื่องที่ต้องไปฉะกับพวกสัตว์เลื้อยคลานหรอก แต่ถ้าจะให้บุกไปจริง ๆ พวกเราจำเป็นต้องเตรียมการอย่างน้อยสองเดือนเชียวนะ คริส : ฉันไม่เห็นเข้าใจเรื่องที่ทางสภาต้องการที่ทำลายพวกนั้นเอาเสียเลย ฉันคิดว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรแน่ อาจจะเป็นการรักษาหน้าและทำตามคำสั่งเบื้องบนมาอีกที เพอซิวัล : มันกำลังจะมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาในเร็ว ๆ นี้ด้วย บางที ผู้สมัครบางคนคงจะใช้เรื่องนี้เพื่อเพิ่มความนิยมให้พวกเขาก็ได้ บอรุส : แล้วพวกเราก็จะได้แก้แค้นเรื่องคราวก่อนด้วย พวกเราก็ต้องรักษาหน้าด้วยเหมือนกันนะ ลีโอ : ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพอซิวัล : พวกเราไม่ใช่เพียงคนเดียวที่สูญเสียเพื่อนและครอบครัวในสงครามครั้งก่อน หลุยส์ : พวกเราจะแก้แค้นในเรื่องการตายของท่านมิเลี่ยมและท่านแลนด์เซ โรแลนด์ : อืม ซาโลเม่ : ดังนั้น ตกลงว่าพวกเราจะนำพาความกลัวแห่งสหพันธ์รัฐเซกเซ็นและอัศวินเข้าสู่หัวใจของพวกกลาสแลนด์สินะ คริส : ฉันก็คาดว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ ใครในที่นี้ต้องการที่จะต่อสู้กับพวกกิ้งก่าในถ้ำของพวกมันบ้าง? โรแลนด์ : ไม่ใช่ข้าแน่ ขอบคุณ เพอซิวัล : ไม่อยากได้คราบของกิ้งก่ามาอยู่บนเกราะของพวกเราบ้าง งั้นเหรอไง? โรแลนด์ : ไม่เอาน่า เพอซิวัล ช่วยปล่อยมุกแบบมนุษย์ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยเถอะ ข้าไม่เห็นว่ามันจะน่าขำตรงไหนเลย เพอซิวัล : นั่นสินะ โรแลนด์ ความผิดของข้าเอง ซาโลเม่ : การเคลื่อนทัพที่ฉลาดที่สุด คงเป็นเปิดฉากจู่โจมและให้มันจบก่อนที่จะเข้าถึงถ้ำใหญ่ พวกท่านเห็นด้วยหรือเปล่า? บอรุส : เห็นด้วย เพอซิวัล : เช่นกัน โรแลนด์ : คุณได้เสียงโหวตจากผม ลีโอ : ข้าพร้อมสำหรับของจริงแล้ว! ทั้งหมดที่ข้าได้ทำครั้งก่อน ก็มีแค่ไล่ตามเด็กเผ่าคาราย่า ตอนข้าไปถึงสนามรบ ทุกอย่างก็จบไปแล้ว คริส : ตกลงตามนี้ ซาโลเม่ คิดว่าต้องใช้เวลานานเท่าไร กว่าที่พวกเราจะเตรียมพร้อมออกรบกัน? ซาโลเม่ : คงต้องใช้เวลาสักหน่อยครับ คริส : ถ้าอย่างนั้น พวกเราจะออกรบทันทีเมื่อพวกเราพร้อม ไปทำสิ่งที่เยี่ยมที่สุดของพวกเราอย่างที่เป็นพวกเรากัน หลุยส์ : เออ ท่านคริสครับ ท่านลืมอะไรไปบางอย่างรึเปล่าครับ? คริส : อะไรงั้นเหรอ หลุยส์? หลุยส์ : เรื่องที่ท่านได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าของเหล่าอัศวินอย่างเป็นทางการแล้วไงครับ ลีโอ : ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้าจะสอนอะไรเจ้าสักอย่างนะ หลุยส์ การแต่งตั้งจากสภาไม่ถือว่าเป็นการแต่งตั้งหัวหน้าหรอก หลุยส์ : ท่านหมายความว่ายังไง? บอรุส : หลุยส์ หัวหน้าน่ะ คือคนที่พวกเรา เหล่าอัศวิน สามารถฝากชีวิตของพวกเราไว้ได้ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น และน้อยกว่านั้นหรอก หลุยส์ : อืม แบบนี้นี่เอง ผมเข้าใจแล้วครับ เพอซิวัล : ดี ลีโอ : ตอนนี้ มาดื่มอวยพรให้แก่หัวหน้าของพวกเรากัน ซาโลเม่ : ความคิดไม่เลว มาเริ่มกันเลย หลุยส์ เออ... นมเย็นสักแก้วไหม? หลุยส์ : อ้าว...ไม่ยุติธรรม! เพอซิวัล : ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า... แล้วฉากจะตัดมาตอนเช้า หลุยส์เข้ามาปลุกคริสในสภาพงัวเงีย หลุยส์ : อรุณสวัสดิ์ครับ ท่าน คริส : เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ หลุยส์? หลุยส์ : มันก็แค่ไวน์เมื่อคืนน่ะครับ ท่านคริส คริส : ถือว่าเป็นบทเรียนสำหรับเจ้าแล้วกันนะ เพอซิวัลคงนึกสนุกที่ให้เธอดื่มแน่ ๆ |
แล้วเราจะสามารถบังคับตัวคริสได้อีกครั้ง ให้ไปที่ห้องประชุมใหญ่อีกครั้ง จะพบกับซาโลเม่ แล้วจะมีเหตุการณ์
|
ซาโลเม่ : มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอครับ ท่านคริส คริส : ไม่มีอะไรทั้งนั้นหรอก ซาโลเม่ ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ ดังนั้น ฉันเลยจะไปเดินเล่นสักหน่อยนะ ซาโลเม่ : โปรดระวังตัวด้วย แล้วก็ ท่านเตรียมตัวเรียบร้อยสำหรับการต่อสู้หรือยังครับ ท่าน? |
แล้วจะมีคำถามให้เลือกขึ้นมา
1. ยังเลย
2. เอาสิ ฉันพร้อมแล้ว
3. ฉันอยากจะจัดกลุ่มของพวกเราซะหน่อย
ตรงนี้ หากเราเลือกข้อสอง จะเป็นการดำเนินเนื้อเรื่องต่อ แต่ยังไม่แนะนำครับ เพราะช่วงนี้ ถือว่าเป็นช่วงอิสระอีกช่วง ที่เราสามารถออกไปตามหาเพื่อน ๆ คนอื่นได้และเปิดตังค์และไอเท็มดี ๆ ได้ ดังนั้น ให้เลือกข้อสาม เพื่อจัดกลุ่ม แล้วเอาอัศวินทุกคนมารวมไว้กับเราก่อน จากนั้น ที่แรกที่เราจะไป ก็คือ North Cavern เพื่อล่าบอส เปิดหีบสมบัติกัน โดยออกจาก Brass Castle ด้านซ้าย แล้วผ่าน Zexen Forest ไป
North Cavern
ในนี้ ศัตรูอาจจะยากสักหน่อย โดยเฉพาะ Bone Soldier ที่ค่อนข้างโหดเอาเรื่อง ให้พยายามรุมฆ่ามันทีละตัว โดยใช้รูนของคริส ท่าร่วมของบอรุสและเพอซิวัล แล้วใช้ไอเท็มเติมเลือด หรือรูนน้ำของเพอซิวัลเติมพลังด้วยล่ะ ถ้าเห็นว่าไอเท็มจวนหมดหรือรูนใกล้หมด ก็ออกมาแล้วเข้าไปพักผ่อนซื้อไอเท็มที่วิเนย์ เดล เซกเซ็นได้ อ้อ ถ้าให้ดี ก็ซื้อไอเท็ม Escape Scroll มาด้วยก็ดีนะ เพราะถ้าจัดการบอสได้ เก็บไอเท็มในหีบหมด จะได้สามารถกดใช้ไอเท็ม Escape Scroll ออกจากที่นี้ได้ทันที หรือถ้าอยากจะเดินเก็บเลเวลตอนขากลับด้วย ก็ได้เช่นกันง
ให้เดินเข้ามาในถ้ำเรื่อย ๆ จนพบกับจุดเซฟให้เซฟไว้ แล้วเมื่อเดินเข้ามาต่อ จะได้พบกับบอส Chimera ไม่มีอะไรน่ากลัวเป็นพิเศษ แค่โจมตีมันไปเรื่อย ๆ แล้วเพิ่มเลือดตลอด ก็ชนะได้ไม่ยาก
ไอเท็มที่น่าสนใจที่สุด สำหรับหีบนี้ คงหนีไม่พ้น Mother Earth Rune ซึ่งถือได้ว่าเป็นรูนชั้นสูงอีกชิ้นที่สามารถหาได้เร็วในช่วงต้นเกมแบบนี้ ซึ่งถ้าต้องการที่จะได้ แต่ตอนฆ่าบอสแล้วไม่ได้นั้น ก็สามารถกด reset เกมแล้ว load ตอนก่อนสู้บอสใหม่ได้ แล้วเข้าไปสู้ใหม่จนกว่าจะได้ของที่ต้องการ
หลังจากจัดการบอสเสร็จแล้ว ก็ให้ออกจากถ้ำทางเหนือนี้ แล้วเข้าเมือง วิเนย์ เดล เซกเซ็น เพื่อชักชวนกันต่อเลย
Vinay del Zexen
เมื่อเข้ามาในตัวเมือง เดินไปสักพัก เราจะได้พบกับเหตุการณ์ที่ กิลเลี่ยมกำลังวิ่งไล่ตามชาบอนผ่านหน้าคริสไป
|
คริส : ฉันว่าฉันเห็นใครบางคนวิ่งผ่านไปนะ |
จากนั้น ให้วิ่งไปทางที่กิลเลี่ยมวิ่งตามชาบอนไป จนถึงส่วนที่เป็นตลาด ให้เดินมาทางออกด้านซ้ายบน (ทางจะไปอาคารรัฐสภาเซกเซ็น) จะเจอผู้ชายกับเอลฟ์หญิงยืนคู่กันอยู่ให้เดินเข้าไปคุยด้วย
|
เนย์ : เออ... คุณมีเห็นเด็กตัวเล็ก ๆ บ้างไหม? คริส : ฉันก็เห็นเด็กอยู่ทั่วไปหมดนั่นหละ เนย์ : เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ใส่ชุดประหลาด ๆ หน่อย... อ่า~ แย่จริง! เธอไปอยู่ซะที่ไหนนะ? |
หลังจบบทสนทนา ให้เราเดินไปที่หน้าอาคารรัฐสภา เราจะพบกับเหตุการณ์ที่กิลเลี่ยมกำลังวิ่งไล่จับชาบอนกันเป็นวงกลมอยู่...
|
กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่! ไม่คิดว่ามันสนุกบ้างเลยเรอะ? ชาบอน : มันไม่สนุกเลยซักนิดนะ หนูอยากจะกลับบ้านแล้ว แล้วคริสจะเข้าไปขวาง คริส : เธอดูจะไม่ชอบนะ ปล่อยเธอไปซะ กิลเลี่ยม : โฮ่ โฮ่ โฮ่ โฮ่ อาจจะหยาบคายไปซะหน่อยที่ต้องตอบกลับไป! มีทางเดียวที่จะตัดสินเรื่องนั้นได้ เข้ามาเลย พ่อหนุ่ม! (boy จริง ๆ นะ) มารับโทษทัณฑ์ของเจ้าซะ! คริส : ใครเรียกฉันว่า พ่อหนุ่ม?! |
แล้วคริส จะทำการดวลกับกิลเลี่ยมแบบตัวต่อตัว ซึ่งก็ต้องออกคำสั่งที่ชนะทางคู่ต่อสู้ (Attack ชนะ Defend, Defend ชนะ Deathblow, Deathblow ชนะ Attack)
|
คำพูดของกิลเลี่ยม Attack
Defend
Deathblow
|
เอาชนะให้ได้ เมื่อชนะแล้ว จะเกิดเหตุการณ์ขึ้น
|
กิลเลี่ยม : ว้ากกกกก!!!! ตรูแพ้แล้ว! แล้วกิลเลี่ยมก็วิ่งหนีไป แต่ยังมีตะโกนส่งท้าย (หลังจากหนีไปได้ไกลอยู่หลายโยชน์อยู่) กิลเลี่ยม : แกจำไว้เลยนะ! จำไว้เลย! คริส : .... ชาบอน : ท่านช่วยหนูไว้ ขอบคุณนะคะ! เนย์ : ชาบอน! แล้วเนย์กับท๊อปโปะจะวิ่งเข้ามา เนย์ : เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม? ชาบอน : หนูไม่เป็นไรหรอก คน ๆ นี้มาช่วยหนูไว้น่ะค่ะ เนย์ : ขอบคุณที่ช่วยเหลือชาบอนน่ะค่ะ ดิฉันซาบซึ้งเหลือเกิน แล้วท็อปโปะจะโค้งคำนับแล้วดีดกีตาร์ให้เราเป็นการแสดงการขอบคุณ คริส : พวกคุณไม่ต้องขอบอกขอบใจฉันหรอก ในฐานะอัศวิน มันเป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว ดังนั้น พวกท่านก็สามารถกลับไปทำงานของพวกท่านได้แล้วสินะ ตอนนี้? เนย์ : ใช่... มันก็จริงอยู่หรอก แต่ว่า... คริส : ... แล้วฉากจะตัดไป ที่เนย์มาปรึกษากับคริสเพียงลำพัง ปล่อยให้ท๊อปโปะดูแลชาบอนไป คริส : สถานที่ใหม่ที่จะเปิดการแสดงน่ะเหรอ? เนย์ : ใช่แล้วล่ะ พวกเราไม่สามารถหาเงินได้มากเท่ากับที่ ๆ เราเคยอยู่ได้เลย พวกเราเองก็พยายามหาสถานที่ดี ๆ ที่จะเปิดการแสดงแต่มันช่างหายากเหลือเกิน |
แล้วตรงนี้จะมีตัวเลือกให้เลือก
ให้เลือกตอบข้อแรก เพื่อชวนพวกเนย์เข้ากลุ่ม แล้วเราจะให้พวกเนย์มาเข้า 108 ดาว
Nei has joined the 108 Stars
Toppo has joined the 108 Stars
Shabon has joined the 108 Stars
ตอนนี้ ให้เราหยุดการหาเพื่อนให้แต่เพียงเท่านี้ก่อน เพื่อเตรียมไปลุยกับสงครามที่กำลังใกล้เข้ามา พวกเราจึงควรไปเตรียมความพร้อมที่ปราสาทบูเดฮัคกันก่อน
ที่ปราสาท บูเดฮัค หากเราสามารถชวน เบคกี้ กิ้งก่านักตีดาบมาตั้งแต่ใน Geddoe Chapter I แล้วล่ะก็ เราจะสามารถตีอาวุธกับเขาได้ถึง lv.9 หลังจากนั้น ก็ควรฝึกสกิลกับ จวน อาจารย์ผู้ฝึกสอนวิทยายุทธ์ขี้เซาด้วยนะ นอกจากนี้ ถ้าเราไปส่วนบาร์ของปราสาท เราจะพบกับพวกเนย์ ที่เราสามารถขอให้พวกเขาเล่นเพลงในเกม ที่เราเคยได้ฟังมาแล้วได้ด้วย (เราสามารถนำพวกเขาเข้ากลุ่มโดยไปจัดกลุ่มที่เซบาสเตียน เจ้าของโรงแรมก็ได้ แต่ตอนนี้ยังไม่ต้องให้พวกเขาเข้ามาหรอก) และสุดท้าย ก็ไปเก็บของใช้ที่ไม่จำเป็นกับมุโต้ เผ่าโคบอลต์ผู้เฝ้าของที่อยู่ชั้นใต้ดินของตัวปราสาท
เมื่อเตรียมทุกอย่างไปที่เรียบร้อย ก็ไปที่ปราสาทบราสกันเลย
Brass Castle
ให้ไปคุยซาโลเม่ ที่รอเราอยู่ที่ห้องประชุมของอัศวิน บนชั้นสองของป้อมทหาร ซาโลเม่จะถามว่า เราพร้อมที่จะออกเดินทางกันหรือยัง แล้วเลือกข้อ 2 ซึ่งซาโลเม่จะย้อนถามเราถึงเรื่องที่ว่าจะให้เขาไปรีบเตรียมไพร่พลเพื่อออกศึกโดยเร็วเลยไหม ให้เราตอบข้อ 2 เพื่อยืนยัน
|
ซาโลเม่ : มันจะต้องเป็นศึกที่ยากลำบากแน่ คริส : แน่ล่ะ ความสัมพันธ์ที่แสนซับซ้อนของเรากับเผ่ากิ้งก่า ทำให้สถานการณ์ยากแก่การเข้าใจจริง ๆ แล้วฉากจะตัดมาที่คริสที่มาเรียกขวัญกำลังใจให้แก่เหล่าทหารกล้าของเซกเซ็น คริส : พวกเราจะทำตามคำสั่งของสภาเซกเซ็นของพวกเราและเข้าโจมตีเผ่ากิ้งก่าแห่งถ้ำใหญ่ ซาโลเม่ : ความแก้แค้นจะต้องหอมหวานแน่ ๆ ให้อยู่ในขบวนรบเอาไว้ พวกเราจะพิสูจน์ให้เห็นว่าเซกเซ็นเป็นกองกำลังที่คู่ควร เลโอ : พวกมันจะต้องเสียใจและรู้สึกผิดหวัง ทหารเซกเซ็น : เฮ้!! คริส : เคลื่อนพลได้! |
แล้วเราจะเข้าสู่การรบแบบสงคราม ซึ่งเราจะแบ่งกลุ่มเป็นกลุ่มย่อย ๆ ที่มีอยู่ด้วย 4 คน โดยมีคนหนึ่งเป็นหัวหน้า หากคนที่เป็นหัวหน้านี่ ตายลง กลุ่มย่อยนั้น ก็จะถูกทำลายไป
ในฉากสู้นั้น จะมีคำสั่งให้เราเลือกแค่สามอย่าง ก็คือ ต่อสู้ ป้องกัน และหลบหนี ซึ่งต่อสู้นี้ เมื่อกดแล้ว AI จะเป็นผู้บังคับแทนผู้เล่นเองว่าจะให้ใครทำอะไร ซึ่งจะสู้ไปเรื่อย ๆ แล้วจะหยุดเองเพื่อป้อนคำสั่งใหม่ ส่วนสำหรับหลบหนีนั้น ก็คือ การหยุดการต่อสู้ และหากฝ่ายเรา เป็นฝ่ายถูกศัตรูเข้ามาโจมตีแล้ว เรากดหลบหนีล่ะก็ อาจเกิดได้ 2 กรณี คือ หลบหนีได้ทันที หรือเข้าโดนโจมตีจากศัตรูก่อนจึงหนีได้ จากนั้นฝ่ายเรา จะถอยออกมา 1 ช่อง
เงื่อนไขการชนะ
- ทำลายศัตรูได้ 5 กลุ่ม
เงื่อนไขการแพ้
- กลุ่มของคริส ถูกทำลาย
|
ซาโลเม่ : ถ้ำใหญ่อยู่ข้างหน้าพวกเราแล้ว เคลื่อนพลกันอย่างระวังด้วย! หน่วยสอดแนมรายงานมาว่าเผ่าคาราย่า ก็อยู่ที่นั่นด้วย คริส : แล้วบอรุสกับเพอซิวัลล่ะ? ทหารเซกเซ็น : สาส์นล่าสุดบอกมาว่าพวกเขาอยู่ตามตำแหน่งแล้วครับ หัวหน้า! คริส : กลุ่มกองหน้า เลโอ นำไปเลย เซกเซ็น บุก! ลีโอ : พวกแกได้ยินหัวหน้าแล้ว! คริส : ซาโลเม่ ฉันฝากเรื่องส่งสัญญาณให้แก่บอรุสและเพอซิวัลด้วยนะ ฉันต้องการเวลาที่ถูกต้อง ซาโลเม่ : ครับ หัวหน้า |
ในเทิร์นแรกนี่ ฝั่งเราจะมี 3 กลุ่ม และศัตรูจะมี 2 กลุ่ม ให้บุกเข้าไป พอเราขยับครบ 3 กลุ่มแล้ว จะจบเทิร์นของเราทันที เข้าสู่เทิร์นของศัตรู
|
ทหารเผ่ากิ้งก่า : พวกเซกเซ็น! รีบไปบอกทั้งเผ่าเร็ว! แล้วยูนิทของฝั่งศัตรูจะเพิ่มมาอีก 3 กลุ่ม ซาโลเม่ : ดูท่าทางพวกมันจะเห็นพวกเราแล้ว คริส : ฉันก็ชอบสู้แบบตรงไปตรงมานะ |
เมื่อกลับเข้าสู่เทิร์นของฝ่ายเรา ก็พยายามตีกลุ่มทหารอ่อนแอ ที่มีแค่ 3 ตัว และบุกต่อไป พอเข้าสู่เทิร์นศัตรูอีกครั้ง คราวนี้ เผ่าคาราย่าจะมาร่วมรบด้วย
|
ลูเซีย : สำหรับเธอ สาวน้อย อย่าคิดว่าจะได้ออกไปจากที่นี่อย่างมีชีวิตได้ง่าย ๆ เลย! เลโอ : เพราะการกระทำที่แสนขี้ขลาดของพวกแก ทหารร่วมรบของพวกเราเลยจากไปแบบไม่มีวันกลับ แต่ตอนนี้ พวกเราจะตอบแทนให้สาสม! |
พอเทิร์นศัตรูจบลง เข้าสู่เทริ์นเรา กองหนุน บอรุส และเพอซิวัลจะเข้ามาช่วยเหลือพวกเราแล้ว
|
เพอซิวัล : ตามข้าพเจ้ามา! บอรุส : เจ้าพวกคนป่า พวกแกจะได้รับรู้ถึงความแข็งแกร่งของอัศวินแน่! |
ตอนนี้ ที่พวกบอรุสกับเพอซิวัลเข้ามา จะทำให้ฝ่ายศัตรูอยู่ในวงล้อมของพวกเรา หากมีกลุ่มของเราที่ล้อมศัตรูมากกว่า 2 ด้านขึ้นไป แล้วให้กลุ่มของเรากลุ่มหนึ่งเข้าตีกลุ่มของศัตรูล่ะก็ กลุ่มของเราที่ล้อมฝ่ายศัตรูอีกด้าน จะทำหน้าที่ cover และช่วยเพิ่มพลังโจมตีให้แก่กลุ่มที่บุกได้
หลังจากทำลายกลุ่มของศัตรูได้ 5 กลุ่ม พวกนั้น จะถอยทัพไป
|
ดูปา : หนอย... ถอยก่อน! ลูเซีย : นี่มัน...หนักเกินไป... คริส : ตอนนี้ ตามข้าเข้าไป! |
เราจะชนะสงคราม แต่ถ้าหากเราสามารถชนะโดยที่ไม่เสียกลุ่มของเราไปเลยสักกลุ่ม เป็น Major Victory เราจะได้รับรางวัลด้วย นั่นก็คือ Evasion Ring เครื่องประดับที่สามารถเพิ่มระดับสกิล Repel ได้หนึ่งขั้นมาด้วย จากนั้น พวกเราก็จะบุกเข้าไปหน้าถ้ำใหญ่เพื่อต่อสู้กับพวกกิ้งก่ากันต่อ
Great Hollow
|
บอรุส : พวกเราจะเริ่มการล่ากิ่งก่ากันแล้ว อย่าตกลงไปในหลุมของพวกมันหละ เพอซิวัล : อย่าตื่นเต้นเกินไปนัก บอรุส ลีโอ : ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เพอซิวัล? พวกเราควรจะสนุกที่จะได้แก้แค้นให้ท่านนายพลกาลาฮัค และพวกกิ้งก่าที่มาหลอกลวงพวกเรานะ พูดได้เลยว่ามีเรื่องตั้งหลายเรื่องที่ต้องสะสางกัน คริส : เรื่องที่นายว่ามา ก็ใช่ แต่วันนี้ จุดประสงค์หลักของเรา ก็คือ แสดงพลังของพวกเรา อย่าเสียสมาธิและพลัดหลงไปจากกลุ่มหลักของพวกเราล่ะ! ซาโลเม่ : ข้าจะอยู่ตำแหน่งแนวหลัง เพื่อเฝ้าดูการต่อสู้ทั้งหมด โปรดระวังตัวด้วยนะครับ |
Leo has joined
Roland has joined
Borus has joined
Percival has joined
หลังจากสนทนาจบ ให้เราเดินเข้าไปด้านในเรื่อย ๆ ระหว่างจะได้สู้กับพวกนักรบกิ้งก่าประมาณ 2 กลุ่ม สู้ไม่ยาก ใช้รูนของโรแลนด์ ที่เหลือ โจมตี และหมั่นเติมเลือดให้แก่คนที่เสียพลัง (โดยเฉพาะคริส)พอเดินไปจนถึง หน้าปากทางเข้าถ้ำ จะพบเหตุการณ์
|
บอรุส : มีใครในเผ่ากิ้งก่าที่กล้าหาญพอจะเข้ามาเจอกับอัศวินทั้งหกแห่งเซกเซ็นบ้างไหม? แล้วพวก ชิบะ ก็เข้ามา ชิบะ : ข้า ชิบะ หน่วยต่อสู้แห่งเผ่ากิ้งก่า ขอท้าสู้พวกเจ้า! เจ้าพวกหัวแข็ง ที่ไม่รู้จักซึ่งเกียรติแห่งการต่อสู้ ข้านี่หละ จะเป็นคนที่แก้แค้นเจ้าฆาตกรที่ฆ่าหัวหน้าคนก่อนของพวกเรา! |
คราวนี้ ชิบะ พร้อมด้วยลูกน้องกิ้งก่าอีก 5 ตัวจะเข้ามาสู้กับพวกเรา ใช้วิธีแบบเดิม ก็สามารถเอาชนะได้ แล้วจะเข้าสู่เหตุการณ์ต่อ
|
ชิบะ : อย่างที่ข้ากลัวจริง ๆ อัศวินทั้งหก มันหนักเกินไปสำหรับพวกเรา! แล้วพวกชิบะ จะวิ่งหนีกลับเข้าถ้ำไป ซาโลเม่ : เหตุการณ์ท่าจะไปได้สวยสินะ หัวหน้า คริส : ใช่ ก็ขอให้มันเป็นแบบนั้นไปตลอดแล้วกัน ลีโอ : มาดันเจ้าพวกคนป่า กลับเข้ารูเล็ก ๆ สกปรก ๆ ของพวกมันกันเถอะ! พร้อมไหม เพอซิวัล? เพอซิวัล : พร้อมและตั้งใจไว้เลย ลุยกันเลย คริส : อย่านอกประเด็นกันนัก พวกเรามาที่นี้เพื่อแสดงเกียรติภูมิของเซกเซ็น ไม่ใช่มาทำลายพวกนั้นให้สิ้น ลูเซีย : การกระทำของพวกเจ้า มันล้ำเส้นของพวกเราไปแล้ว ลูเซีย ปรากฎตัวพร้อมนักรบคาราย่าและกิ้งก่าที่เตรียมรบ แต่ลูเซียก็ยกมือเชิงห้ามเอาไว้ และเดินเข้ามาเจรจากับคริส ลูเซีย : ดูท่าว่า สตรีสีขาวแห่งเซกเซ็นต้องการการฆ่าฟันสินะ ลีโอ : ว่าไงนะ?! คริส : เดี๋ยวก่อน ลีโอ คริส ยกมือเชิงห้ามลีโอแล้วเดินเข้าไปพูดคุยกับลูเซีย คริส : ฉันไม่คาดคิดเลยว่าจะได้มาเจอกับหัวหน้าเผ่าคาราย่าเร็วอย่างนี้นับแต่การเจรจาสงบศึก ฉันนับถือการเข้ามาด้วยตัวเองแบบนี้อีกครั้งนะ ลูเซีย : ฉันก็ไม่สามารถไม่มองหน้าสวย ๆ ของหัวหน้าอัศวินเซกเซ็นได้อีกครั้งเช่นกัน คริส : เป็นคำพูดที่ฟังดูอันตรายยิ่งนัก ลูเซีย : แล้วท่านล่ะ สตรีสีขาว ท่านที่มาพร้อมกับดาบที่อันตราย แล้วพรากชีวิตมากมายไปจากเผ่าของข้า ท่านถือดาบที่เปรอะเลือดนั้นมากระทั่งถึงเดี๋ยวนี้ |
แล้วตรงนี้ จะมีพวกเลือกให้เลือก
1. หยุดการกล่าวหาไร้เหตุผลแบบนั้นนะ!
2. .......
ให้เลือกตอบข้อแรก
|
คริส : หยุดการกล่าวหาไร้เหตุผลแบบนั้นเดี๋ยวนี้นะ! ท่านไม่สามารถบีบบังคับให้สหายร่วมรบของข้าไปตายได้ด้วยคำโกหกที่แฝงด้วยเจตนาร้ายของท่านได้หรอก ลูเซีย : ถ้าพวกเราต่างก็สูญเสียคนที่พวกเรารักไปทั้งคู่แล้วล่ะก็ ก็มาตัดสินกันเลยดีกว่า ที่นี่และเดี๋ยวนี้เลย!! คริส : ท่านต้องการที่จะดวลกับฉันงั้นเหรอ? ลูเซีย : นี่มันไม่ใช่ทางที่ดีที่สุดที่จะยุติความแตกต่างของพวกเราแล้วงั้นหรือ? |
แล้วจะมีตัวเลือกให้เลือก
1. เอางั้นก็ได้
2. ฉันทำไม่ได้หรอก
(ถ้าหากเราเล่น Hugo Chapter II มาก่อน เราจะไม่พบกับเหตุการณ์ดวลกันระหว่างคริสและลูเซีย)
ให้เลือกตอบข้อแรก
|
คริส : เอางั้นก็ได้ แล้วลูเซียจะก้าวมาข้างหน้า พร้อมฟาดแส้ของเธอ ลูเซีย : สตรีสีขาวแห่งเซกเซ็น หัวของท่านจะเป็นเครื่องบรรณนาการให้แก่เหล่าคนที่เสียชีวิตไปจากเผ่าของข้า คริส : ดาบของฉันเพื่อเซกเซ็น ดาบของฉันแห่งอัศวินเซกเซ็น |
แล้วเราจะดวลกับลูเซีย ให้เราอ่านคำพูดของลูเซีย เพื่อเดาว่าลูเซีย จะ โจมตี(Attack) ป้องกัน(Defend) หรือ ท่าไม้ตาย (Deathblow) แล้วให้เรากดคำสั่งที่เอาชนะทาง (โจมตีชนะป้องกัน, ป้องกันชนะท่าไม้ตาย, ท่าไม้ตายชนะโจมตี)
Attack
- Saucy Knight!
- Such a lack of passion. I'll spice this up.
- If that is how you wish to battle...
- Ha! There's no need for discretion here White Maiden.
- Let's see what the White Maiden can withstand.
- It's been an even match. Until now.
Defend
- I suppose you're good enough to be called White Maiden.
- A battle of resistance...
- That won't help us decide who wins.
- So you are serious after all. But how serious?
- I'll withstand your worst.
- Without caution attack is useless!</br>
- Where's the sport in this? It's not a battle if you don't fight.
- Hmmm. Too tired to give me your best?
Deathblow
- By the power of Karaya!
- Very well, stay like that!
- Let's make this the final blow.
- My Karaya brethren lend me your strength!
- That wasn't very exciting. Try this!
- Ah, just like a little girl. What about this?
|
ลูเซีย : แบบนี้...เองสินะ เธอ...ถึงได้เป็น...วีรสตรีได้ คริส : ผลออกมาแล้ว หัวหน้าคาราย่า แล้ว บีแชมจะออกมาขวางทางคริสเอาไว้ บีแชม : แกจะเอาหัวของท่านหัวหน้าไปไม่ได้จนกว่าจะข้ามศพข้าไปก่อน แล้วจะมีคนส่งสาส์นจากฝั่งเซกเซ็นเข้ามา คนส่งสาส์น : หัวหน้าไลท์เฟลวโล่! ท่านซาโลเม่! ซาโลเม่ : มีอะไรงั้นเหรอ? คนส่งสาส์น : กองทัพของฮาร์โมเนีย ได้เข้ามาทางตะวันออกของกลาสแลนด์! พวกเราต้องรีบถอยก่อน! เดี๋ยวนี้เลยด้วย! บอรุส : สาส์นฉบับนี้มาจากที่ไหนกัน? คนส่งสาส์น : มาจากวิเนย์ เดล เซกเซ็น ครับท่าน! ซาโลเม่ : จากสภางั้นเหรอ? ไปบอกกองกำลังที่เหลือของพวกเราด้วย เร็วเข้า! แล้วพวกทหารทั้งหมดจะล่าถอยออกไป คริส : พวกเราต้องขอตัวก่อน สำหรับตอนนี้ ฉันจะรอการพบกันครั้งต่อไปของพวกเรา ลูเซีย : อย่าคิดว่าฉันจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ที่นี่นะ |
Brass Castle
แล้วพวกเราจะกลับมาพักผ่อนกันที่ปราสาทบราส โดยซาโลเม่จะสั่งให้พวกทหารไปพักผ่อนหลังจากที่ทำศึกที่ผ่านมา และเข้ามาคุยกับคริสที่ยืนอยู่ตามลำพังในห้องประชุม
|
คริส : ซาโลเม่ เรื่องพวกฮาร์โมเนียเป็นไงมาไงกันแน่? ซาโลเม่ : ข้าเอง ก็ยังไม่รู้เลย พวกเราเพียงแค่ได้ยินมาจากสภาเท่านั้นเอง คริส : เข้าใจแล้ว ซาโลเม่ : อย่ากังวลไปเลย โปรดพักเสียหน่อยเถอะ ท่านผลักดันตัวเองมากไปแล้วนะกับเรื่องที่ผ่านมา คริส : ฉันยังพักไม่ได้หรอก ไม่จนกว่าคนของเราทั้งหมดจะกลับมาถึงปราสาทแห่งนี้โดยปลอดภัย ซาโลเม่ : ผมเข้าใจ แต่อย่างไรเสีย... |
รุ่งเช้า เราจะสามารถบังคับคริสได้ ให้เราเดินไปด้านซ้ายของปราสาทบราส (ไม่ต้องออกไปโซนที่คริสขี่ม้า) จะเห็นซาโลเม่ยืนคุยกับทหารนายหนึ่งอยู่ และเข้าไปใกล้ ๆ จะพบกับเหตุการณ์
|
ซาโลเม่ : นายแน่ใจงั้นเหรอ? ทหาร : เออ ไม่แน่เท่าไรครับ... คริส : มีอะไรกันงั้นเหรอ? ซาโลเม่ : ผมให้พวกเขาตรวจสอบข้อมูลที่สภาส่งมาเมื่อวาน... คริส : เรื่องพวกฮาร์โมเนียบุกรุกเข้ามางั้นเหรอ? ซาโลเม่ : ครับ การบุกรุกกลาสแลนด์เป็นเรื่องจริง ทั้ง ๆ ที่พวกฮาร์โมเนีย ไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลยในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา แต่ตอนนี้...และ อืม... คริส : อะไรงั้นเหรอ? ซาโลเม่ : ดูเหมือนว่าพวกสภาจะรู้เรื่องเกี่ยวกับการบุกรุกนี้ล่วงหน้า... คริส : คุณรู้ได้ไง? ซาโลเม่ : พวกเขาส่งข้อมูลมาไวมาก หลังจากการบุกเข้ามาในกลาสแลนด์ พวกเขาจะต้องรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มาโดยตลอดแน่ ๆ คริส : นั่นเป็นเรื่องที่แปลกนะ พวกนั้นไม่เคยทำอะไรได้รวดเร็วแบบนี้เลย ซาโลเม่ : นั่นหละที่ผมพูดถึง เป็นไปได้ว่า... |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. การต่อสู้เมื่อวาน...
2. คุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่?
3. มันไม่มีเหตุผลเลย...
จะเลือกข้อไหนก็ได้ ไม่มีผลต่อเนื้อเรื่องหรอก แค่เปลี่ยนบทสนทนาเท่านั้น(คนทำเลือกข้อสอง)
|
คริส : คุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่? ซาโลเม่ : ผมเกรงว่าการโจมตีเมื่อวานนี้อาจจะถูกใช้เป็นเหยื่อล่อสำหรับการบุกรุกของพวกฮาร์โมเนีย คริส : เจ้าพวกสารเลว! กล้าดียังไงมาใช้พวกเรายังกะเป็นเบี้ยหมากรุก?! ซาโลเม่ : เอาล่ะ แล้วพวกเราควรจะทำกันอย่างไรต่อไปดี? คริส : ฉันจะเข้าไปถามพวกสภา ฉันจะไม่ยอมให้คนของเราต้องถูกส่งเข้าในอันตรายโดยไม่จำเป็นอีก! ซาโลเม่ : แต่ว่า... ฉากจะตัดไป แล้วมาที่คริสที่ขี่ม้าคู่กายของเธอเตรียมตัวไปที่สภาเพื่อสอบหาความจริง ซาโลเม่ : คุณหนู อย่าพึ่งไปเลยครับ ผมแน่ใจว่าอีกไม่นาน ทุกสิ่งก็จะกระจ่างเอง โปรดรอเวลาอีกหน่อยเถอะ ท่านยังต้องเหนื่อยจากการต่อสู้เมื่อวานอยู่แน่ ๆ คริส : ฉันจะต้องทำหน้าที่ให้สมความรับผิดชอบในฐานะหัวหน้า ฉันจะออกไปแล้วนะ หลุยส์ หลุยส์ : คะ ครับท่าน! บอรุส : เดี๋ยวก่อน! ในฐานะองครักษ์ ผมจะร่วมเดินทางไปกับคุณด้วย... คริส : ขอบใจนะ แต่ฉันไม่เป็นไรหรอก ฉันจะกลับมาในไม่ช้านี้ |
แล้วเราจะได้บังคับคริสอีกครั้ง ให้เราออกจากปราสาทบราสทางด้านซ้าย เมื่อออกมายังแผนที่โลก จะมี Mt.Heitou และ Great Hollow ปรากฎขึ้นมาบนแผนที่ ให้เราเข้าไปที่ Zexen Forest
Zexen Forest
เมื่อเข้ามาจะพบกับเหตุการณ์
|
คริส : อ่า... ฉันไม่... ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย... หลุยส์ : ท่านไม่สบายหรือเปล่าครับ ท่าน? คริส : คงไม่หรอก คงแค่ร้อนเท่านั้น |
ในเดินมาตามทางเรื่อย ๆ ระหว่างทาง อาจมีเจอศัตรูบ้าง ทางที่ดี ควรหลีกเลี่ยงการต่อสู้ทั้งหมด เพราะคริสมาคนเดียว อาจเพลี้ยงพล้ำ game over ได้ง่าย ๆ พอเดินมาจวนถึงทางออก จะพบเหตุการณ์
|
คริส จะมีอาการหน้ามืดขึ้นมา คริส : เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ย? แล้วคริสจะตกลงมาจากหลังม้า แล้วสลบไป หลุยส์ : ท่านคริส เป็นอะไรรึเปล่าครับ? คริส : ...เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? |
ระหว่างที่คริสสลบไปนั่นเอง คริสก็ฝันถึงเรื่องราวในอดีต เมื่อครั้งที่พ่อของเธอหายสาปสูญไป
|
คริส : ท่านพ่ออยู่ไหนค่ะ? ท่านสัญญากับหนูว่าจะกลับมาวันนี้ ทำไมท่านยังมาไม่ถึงบ้านล่ะ? พ่อบ้าน : คุณหนูคริส... คริส : ทำไมท่านไม่อยู่ที่นี่ล่ะค่ะ? ท่านจะกลับมาวันนี้ ใช่ไหมค่ะ? พ่อบ้าน : ท่านไวแอตมีงานที่ต้องทำที่กลาสแลนด์วันนี้น่ะครับ คริส : กลาสแลนด์? |
แล้วความฝันจะจบลง คริสจะพบว่าตัวเองกลับมาที่ปราสาทบราสแล้ว
Brass Castle
|
คริส : อะไรกันน่ะ? หลุยส์ : ท่านคริส! ตื่นเถอะครับ! ท่าน ได้โปรดเถอะ! แล้วคริส ก็ลืมตาขึ้น ท่ามกลางอัศวินคนอื่นที่เฝ้าเป็นห่วงเธออยู่ หลุยส์ : โอ้ ขอบคุณพระเจ้า! ท่านฟื้นแล้ว! คริส : เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย? หลุยส์ : ท่านทำให้ผมกลัวเลยนะ! อยู่ดี ๆ ท่านก็สลบไป! ท่านซาโลเม่พูดถูกแล้วล่ะ ท่านทำงานหนักเกินไปแล้ว! โปรดพักผ่อนสักหน่อยเถอะ! คริส : โธ่ หลุยส์... หลุยส์ : จริง ๆ นะ ท่านทำให้ผมประหลาดใจมากเลย ผมไม่รู้จะทำยังไงดี! คริส : ขอโทษนะ หลุยส์ หลุยส์ : แล้วพวกนาย พวกนายเข้ามาทำอะไรกันที่นี่? คริสพลางมองไปดูพวกอัศวินอีก 4 คนที่ยืนอยู่ด้านหลังหลุยส์ ลีโอ : เออ... คือว่า... บอรุส : ผมมีเรื่องที่ต้องคุยอย่างเร่งด่วนกับท่านหน่อยน่ะครับ โรแลนด์ : ผมเพียงแต่มาเดินดูรอบ ๆ ดูว่าท่านเป็นไง... คริส : อืม... เพอซิวัล : ฮ่าห์! เจ้าพวกนี้มันเข้ามาจ้องมองคุณที่กำลังนอนอยู่น่ะสิ เจ้าพวกนี้ยังพูดด้วยนะว่าจะขอตรวจสุขภาพของท่านด้วย บอรุส : เพอซิวัล! เพอซิวัล : มีอะไรอีกนะ อ้อ เจ้าพวกนี้เกือบจะกัดหัวผมหลุดเลยนะ ตอนที่ผมพยายามจะถอดเกราะของคุณเพื่อให้คุณสบายขึ้น ลีโอ : พวกเราไม่ได้บ้านะ มันก็แค่เพอซิวัลไม่ควรจะเป็นคนที่ได้ทำมัน โรแลนด์ : ถูกต้อง! เพอซิวัล : เห็นไหม? คริส : ฮ่า ฮ่า ฉันซาบซึ้งในความพยายามของทุก ๆ คนนะ ฉันไม่เห็นซาโลเม่เลย พวกคุณรู้ไหมว่าเขาไปไหน? หลุยส์ : ท่านซาโลเม่ไปวิเนย์ เดล เซกเซ็นแทนท่านแล้วล่ะครับ เขายังบอกมาด้วยว่าเขาจะรับหน้าที่นี้ไปทำแทนเอง ไม่ต้องกังวลนะครับ คริส : เขานั่นหละเป็นคนที่กังวล! ลีโอ : เอาล่ะ พวกเราจะออกไปกันได้หรือยัง? โรแลนด์ : นั่นสินะ ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ถ้าท่านคริสไม่ต้องการพวกเราแล้ว |
แล้วเราจะสามารถบังคับคริสได้ ให้เดินไปทางออกทางซ้ายของปราสาทบราส (โซนก่อนที่คริสจะขี่ม้า) จะพบเพอซิวัลให้เข้าไปคุยกับเขาแล้วจะเกิดเหตุการณ์
|
เพอซิวัล : ท่านคริส ท่านแน่ใจเลยเหรอว่าท่านไม่เป็นไรแล้ว? คริส : ก็อาจจะนะ ฉันคิดว่าฉันต้องการการพักผ่อนก็จริง แต่ฉันก็ไม่สามารถนอนอยู่บนเตียงได้ตลอดหรอกนะ เพอซิวัล : ท่านดูดีขึ้นมาเลยล่ะ จะขี่ม้าไปที่หมู่บ้านอิคเซย์หน่อยไหมครับ? คริส : อิคเซย์งั้นเหรอ? เพอซิวัล : ใช่ครับ ช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาลเก็บเกี่ยวพอดีเลย |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ...เปลี่ยนบรรยากาศหน่อยก็ดีนะ
2. ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยินชื่อหมู่บ้านอิคเซย์เลย
จะเลือกข้อไหนก็ได้ เพราะสุดท้ายก็ต้องไปอิคเซย์เหมือนกัน ต่างเพียงแค่บทสนทนา (คนเขียนเลือกข้อสอง)
|
คริส : ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยินชื่อหมู่บ้านอิคเซย์เลย เพอซิวัล : อิคเซย์เป็นแค่หมู่บ้านเล็ก ๆ อยู่ห่างไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไรหรอก เป็นสถานที่ ๆ สงบร่มรื่นมากเลย ท่านอยากจะมาด้วยกันไหมล่ะครับ? |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมาอีก
1. นั่นอาจจะเป็นความคิดที่ดีนะ
2. ไม่ล่ะ วันนี้คงไม่ ขอบใจนะ
ถ้าอยากให้เนื้อเรื่องเดินต่อ ก็ต้องเลือกตอบข้อแรกล่ะ
|
คริส : อืม นั่นอาจจะเป็นความคิดที่ดีนะ เพอซิวัล : ผมจะไปเอาม้าของคุณมาให้นะ |
Percival has joined
แล้วเราจะได้บังคับคริส ให้ออกมาจากปราสาทบราสด้านซ้าย พอออกมาที่แผนที่โลก Iksay Village จะปรากฎขึ้นมา แต่ตอนนี้ ก่อนจะไปที่ หมู่บ้านอิคเซย์ ถ้าเราชวนพวก เนย์ ชาบอน และท๊อปโปะไว้แล้ว ควรไปรับพวกเขาเข้ากลุ่ม โดยไปคุยกับเซบาสเตียน เจ้าของโรงแรมประจำปราสาทบูเดฮัคเพื่อจัดกลุ่ม (พาไปเก็บ lv สักหน่อยด้วยก็ดี) นอกจากนี้ให้ตรวจสอบเงินให้ดีก่อน ว่ามีถึง 100,000 potch หรือไม่ เพราะเพื่อนที่เราจะชวนต่อไปนั้น ต้องใช้เงินสูงถึง 100,000 potch ถึงจะชวนได้ หากมีเงินไม่ถึง ให้ไปจัดการบอส ที่ Mt. Heitou และ North Cavern ก่อน หากเตรียมตัวพร้อมแล้ว ก็มุ่งสู่หมู่บ้านอิคเซย์กันได้เลย
Iksay Village
เมื่อเข้ามา เราจะได้พบเหตุการณ์ที่ในหมู่บ้านกำลังมีงานเทศกาลกันอยู่พอดี
|
เพอซิวัล : นั่นไงล่ะ! งานเทศกาลนี้จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองที่ปีนี้เราสามารถเก็บเกี่ยวได้อย่างอุดมสมบูรณ์และยังเป็นการแสดงความขอบคุณต่อเทพธิดา Sadie ด้วยนะ คริส : คุณรู้เยอะจังเลยนะ เพราะอะไรกันนะ? เพอซิวัล : ก็ควรจะเป็นแบบนั้นนะ ผมเกิดที่นี่น่ะครับ คริส : จริงหรือเนี่ย? ฉันไม่ยักกะรู้เลย เพอซิวัล : ก็ไม่มีอะไรมากที่ต้องบอกนี่ครับ ชาวบ้าน : โธ่ โธ่ ถ้านี้ไม่ใช่เจ้าเพอซี่ตัวน้อย ๆ แล้วล่ะก็ ฉันคงนึกว่าเธอเป็นแขกรับเชิญพิเศษด้วยนะเนี่ย เพอซิวัล : ! เมื่อเพอซิวัลจะตกใจ ที่มีคนเรียกชื่อที่เขาไม่ได้ยินมานาน เพอซิวัล : ดีครับ! ท่านเป็นไงบ้างครับ แม่? ชาวบ้าน(แม่ของเพอซี่) : แล้วแกล่ะ เป็นไงบ้าง เพอซี่ ลูกแม่? แกดูสง่าผ่าเผยดีนะ! แล้วใครกันล่ะ สาวน้อยคนนั้น? หรือว่าจะเป็น...ของแก โอ้! เธอช่างดูคล้ายกับ... เพอซิวัล : เออ... เพอซิวัลเห็นท่าว่าคงต้องมีเรื่องคุยกับแม่ยาว เลยเดินไปบอกคริส เพอซิวัล : ผมต้องไปเดินรอบ ๆ และทักทายทุก ๆ คนนะ ท่านก็ควรจะลองเที่ยวชมรอบ ๆ เมืองนะ ทางด้านนั้น มีทุ่งอยู่บนเนินด้วย และช่วงนี้ของปี สายลมก็พัดกำลังดีด้วยนะ แต่ระวังไว้หน่อยนะครับ ถ้าพวกเขารู้ว่าคุณเป็นใคร คุณจะถูกรุมล้อมแน่ ๆ คริสที่หลับตาแล้วยิ้มอยู่ ก็ลืมตาหันมาพูดกับเพอซิวัล คริส : ขอบใจสำหรับคำเตือนนะ เพอซี่ เพอซิวัลทำหน้าระอา เพอซิวัล : เออ ไม่เป็นไรครับ ท่าน |
Percival has left
ตอนนี้ เราจะสามารถบังคับคริสได้ ให้เราเดินมาด้านขวา ระหว่างบ้านทั้งสองหลัง เราจะพบชายคนหนึ่ง ยืนหันหลังอยู่ เข้าไปคุย จะได้รู้ว่าเขาคือ วาตาริ
|
วาตาริ : ....มีอะไรงั้นเหรอ? |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. เข้าร่วมกลุ่มกับพวกเราไหม?
2. ไม่หรอก ไม่มีอะไร...
ให้เลือกตอบข้อแรก
|
คริส : คิดจะเข้าร่วมกลุ่มกับพวกเราไหม? วาตาริ : เข้าร่วมกลุ่มกับเจ้างั้นเหรอ? ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะจ้างข้างั้นหรือไง? ข้าจะคิดที่... 100,000 potch |
ตรงนี้ จะมีตัวเลือกอีก
1. ฉันสามารถจัดการเรื่องนั้นได้
2. ไร้เหตุผลสิ้นดี
ถ้ามีเงินอยู่ถึง 100,000 potch แล้ว ให้เลือกข้อแรกได้เลย แล้วเราจะได้วาตาริมาเป็นพวก 108 ดาว
|
คริส : ฉันสามารถจัดการเรื่องนั้นได้ Paid : 100,000 potch วาตาริ : ดี จะให้ข้าทำอะไรบ้าง เมื่อเข้าร่วมกลุ่มกับเจ้าแล้ว คริส : สู้เพื่อพวกเรา อย่างน้อยก็จนกว่าสงครามจะสิ้นสุดลง วาตาริ : ........ก็ได้ |
Watari has joined the 108 Stars
กลับมาบังคับคริสได้ ให้ไปเข้าร้านไอเท็มที่อยู่ฝั่งซ้ายของเมือง แล้วจะพบเหตุการณ์เจอกับ กอร์ดอน
|
กอร์ดอน : การได้เห็นสตรีผู้งดงามเช่นนี้ ถ้าท่านยอมเข้ามาดูร้านเล็ก ๆ ซอมซ่อของผม ท่านก็สามารถเลือกหยิบของที่วางไว้ได้ตามสะดวกเลยครับ คริส : อืม ตกลง กอร์ดอน : ผู้อุปการะคุณที่รัก ท่านรู้สึกสบายดีรึเปล่า? หน้าของท่านเปลี่ยนสีไปในทางที่ไม่ดีเอาเสียเลย คริส : จริงเหรอ? บางที เวลาที่ฉันเจอคนที่ตั้งใจเอามาก ๆ ฉันก็รู้สึกเสียศูนย์น่ะ กอร์ดอน : แบบนั้น มันไม่ได้หรอกนะครับ ท่าน ชีวิตน่ะ เราต้องสนุกไปกับมัน เราต้องหลีกเลี่ยงสิ่งที่จะมาคอยดูดเอาความเป็นหนุ่มสาวไปจากร่างที่แสนจะสมบูรณ์แบบของท่านนะ ท่านสนใจที่จะนั่งร่วมกับผมที่ร้านกาแฟริมระเบียงใกล้ ๆ นี่ไหมครับ? คริส : ขอบใจสำหรับข้อเสนอดี ๆ ของคุณนะ แต่ฉันไม่ว่างหรอก กอร์ดอน : มันจำเป็นนะครับ ที่จะต้องให้โอกาสคนที่พูดขึ้นมาก่อน ผมจะปิดร้านนี้เดี๋ยวนี้เลย ถ้าคุณยอมทำตามที่ผมบอก! คริส : ใครก็ได้ ช่วยฉันที! กอร์ดอน : โอ้ คุณมีพาคนอื่นมาด้วยงั้นหรือ? พวกเขาต้องเป็นคนรับใช้ของท่านแน่ ๆ สินะ (หมายถึงพวก เนย์ ท็อปโปะ ชาบอนที่เราพามา) คริส : ไม่นะ ไม่ใช่ คนพวกนี้น่ะเป็น... แล้วคริสจะเล่าเรื่องราวให้ฟัง กอร์ดอน : อ่ะ ห๊า! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง... ผมหวังเป็นอย่างยิ่งเหลือเกินที่จะได้รับใช้ท่าน ไม่มีตำแหน่งหรือหน้าอันไหนที่ไม่เหมาะสมกับผม ผมจะขอร่วมรับใช้ท่านด้วยได้ไหม...แบบไหนก็ได้ที่ท่านเห็นว่าเหมาะสม? |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ฉันยินดีรับข้อเสนอของคุณ
2. ก็ไม่เลวนะ แต่อย่าดีกว่า
เลือกตอบข้อแรก แล้วเราจะได้กอร์ดอนมาเป็นพวก 108 ดาว
|
คริส : ตกลง ฉันยินดีรับข้อเสนอของคุณ กอร์ดอน : ตัดสินใจได้ดีครับ ท่าน แล้วตอนนี้ พวกเราจะไปไหนกันเหรอ? ปราสาทบูเดฮัคใช่ไหม? โอ้ ลั่น ล้า! ปราสาทติดริมทะเลสาบ จะต้องเป็นเตียงที่เต็มไปด้วยกุหลาบของพวกเราอย่างแน่นอน! ปล่อยเรื่องการจัดเตรียมการเป็นหน้าที่ของผมเอง ผมจะไปเดี๋ยวนี้และดูแลทุก ๆ สิ่งก่อนที่ท่านจะไปถึง ผมขออวยพรให้ท่านโชคดีสำหรับตอนนี้นะ |
Gordon has joined the 108 Stars
แล้วกอร์ดอนจะเดินออกไป ทิ้งให้คริสขบคิดปริศนาของคำว่า "เตียงที่เต็มไปด้วยกุหลาบ?"
ตอนนี้ ก็กลับมาบังคับคริสได้ ตอนนี้ก็พอก่อนแล้วกัน สำหรับการตามหาเพื่อน ออกจากร้านไอเท็ม แล้วขึ้นไปด้านบนของหมู่บ้านเรื่อย ๆ จะมาถึงอีกโซนที่เป็นทุ่ง และมีกังหันอยู่ปลายทาง และเดินขึ้นไปเรื่อย ๆ จนสุดทาง จะพบเหตุการณ์ที่ คริส ยืนมองทุ่งสีทองอร่ามที่อยู่ตรงหน้าของเธอ
|
คริส : เฮ่อ... ??? : เอาแต่ชื่นชมทัศนียภาพมากเกินไปแบบนั้น คุณทำให้แม้แต่พระอาทิตย์ยังอายแล้วนะ คริส : ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ? แนช : ใจเย็น สาวน้อย ผมก็เป็นแค่คนหนึ่งที่มาร่วมแบ่งปันช่วงเวลาที่สวยงามแบบนี้เหมือนกันเท่านั้น ให้ผมเดา คุณคงยังมีเรื่องที่อยากจะระบายให้ผมฟังสินะ ผมก็เป็นแค่พวกแปลก ๆ ที่ไม่มีผิดมีภัยอะไรหรอก คริส : ฉันไม่ได้มีสัญญาผูกมัดอะไรที่จะต้องบอกคุณ แนช : ไม่แน่นอน แต่คุณสามารถเลือกที่จะบอกผมได้นะ |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก
1. เออ... ฟังดูมีเหตุผล
2. คุณนี่พูดมากจัง
3. มันไม่ช่วยอะไรหรอก
จะเลือกตอบข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์เหมือนกันต่างกันแค่บทสนทนา (คนเขียนเลือกตอบข้อ 1)
|
คริส : อืม...เออ... ฟังดูเหตุผลนะ ฉันกำลังผ่อนคลายจิตใจของฉัน ความจริงก็คือว่า ฉันแค่ออกมาดูทิวทัศน์เท่านั้นหละ แนช : มันช่างน่าเศร้านะ เมื่อคุณคิดถึงเรื่องนี้ พระอาทิตย์ตกอยู่ทุกวัน พวกเราต่างก็รู้กันดี แต่บ่อยไหนกันนะ ที่พวกเราจะได้มีเวลามามองมันแล้วได้เห็นว่ามันสวยงามแบบนี้? ภรรยาของผมก็มักจะเบื่อผมที่มามัวนั่งเสียเวลาทั้งวันเพียงแค่มาดูสิ่งนี้ เธอพูดว่านี่เป็นเหตุผลให้ผมไม่เคยมีค่าเลยในโลกใบนี้ คริส : ภรรยาของคุณงั้นเหรอ? แนช : ใช่แล้ว ปีนี้ ผมอายุ 37 แล้วนะ ถึงแม้ผมจะดูหนุ่มกว่านั้นก็เถอะ แล้วก็รู้ไว้อีกอย่างด้วยนะว่า ผมไม่ได้กำลังพยายามจะจีบคุณอยู่นะ คริส : จีบฉันงั้นเหรอ? ฮ่า ฮ่า ตลกน่า แนช : ตลกอะไรเหรอ? คริส : ก็เรื่องที่ว่ามีเพียงคนโง่เท่านั้นที่จะเข้ามาจีบหัวหน้าแห่งอัศวินเซกเซ็น แต่นายไม่ใช่คนโง่ บอกฉันมา นายต้องการอะไรกันแน่ แนช : ด้วยความสัตย์จริง ผมรู้อยู่แล้วล่ะว่าคุณเป็นใคร ผมได้รับมอบหมายให้มาสืบเรื่องความขัดแย้งระหว่างกลาสแลนด์และเซกเซ็น มีข่าวลืออยู่ทั่วไปหมด คุณก็น่ารู้นี่นะว่า มันไม่มีควันหรอก ถ้าไม่มีไฟ คริส : สืบอะไรกัน? ทำไมนายถึงคิดมาติดต่อฉันที่นี้ในหมู่บ้านแห่งนี้? แนช : ก็พึ่งดวงนิดหน่อย ผมได้ยินหมู่บ้านนี้กำลังมีเทศกาล ผมก็เลยมา แล้วเมื่อผมเห็นอัศวินเซกเซ็นเดินอยู่ด้านหน้าผม ผมก็ติดสินใจคว้าโอกาส คริส : คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน? แนช : ก็เพราะว่าผมได้ยินมาว่าหัวหน้าคนใหม่ของอัศวินเซกเซ็นจะเป็นคนสวยมากไง คริส : นายเริ่มพูดจาไร้สาระอีกแล้วนะ แต่นายควรเลิกพูดจาแบบนั้นได้แล้ว นั่นอาจทำให้คนของฉันอายเอาได้นะ โดยเฉพาะอาจจะ เพอซิวัลน่ะ แนช : เอาล่ะ ท่านคริส ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณหน่อย แล้วที่จะได้พูดคุย ก็เหมือนมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น คริส : นั่นมันอะไรน่ะ? แนช : ผมไม่คาดคิดเลยว่าพวกนั้นจะมากันเร็วแบบนี้! แล้วฉากจะตัดไปที่พวกเผ่ากิ้งก่านำโดยชิบะยกพลมาบุกที่หมู่บ้านแห่งนี้  คริส : ฉันต้องรีบกลับไปที่หมู่บ้านแล้วล่ะ! แนช : ผมจะไปกับคุณด้วย ยังมีเรื่องที่เราต้องคุยกันอีก และผมก็รู้วิธีการใช้ดาบนะ |
Nash has joined
แล้วเราจะได้บังคับคริส ให้เดินลงมาจนถึงส่วนที่เป็นหมู่บ้าน จะพบว่าหมู่บ้านกำลังถูกเผาอยู่ ให้เดินลงมาเรื่อย ๆ อีก ก็พบเหตุการณ์ที่พวกกิ้งก่าและทหารคาราย่า กำลังวิ่งพล่านไปทั่วหมู่บ้าน
|
คริส : นี้มันหมายความว่ายังไงกันเนี่ย?! แนช : พวกมันมากันแล้ว! |
แล้วเราต้องต่อสู้กับพวกกิ้งก่า 4 ตัว คริสรับมือคนเดียวได้อยู่แล้ว ก็แนชก็มีรูนน้ำติดตัวมา เพื่อช่วยฟื้นพลัง พอสู้เสร็จ จะเข้าสู่เหตุการณ์อีก
|
คริส : บ้าจริง! พวกเรามีจำนวนคนน้อยเกินไป! เพอซิวัล : ท่านคริส! เพอซิวัลจะวิ่งเข้ามาสมทบพวกเรา คริส : ดีใจที่เธออยู่ที่นี่นะ เพอซิวัล เพอซิวัล : ดีใจที่ได้เห็นท่านเหมือนกันครับ ท่านคริส |
Percival has join
พอเพอซิวัลเข้ากลุ่ม พวกกลาสแลนด์ก็จะเข้ามาสู้กับพวกเราต่อ ก็ทำเหมือนเดิมแบบตะกี้ ก็เอาชนะได้ สู้เสร็จ ก็มีเหตุการณ์พูดคุยกันต่อ
|
แนช : ฟู่! ยากกว่าที่คิดแฮะ! กับการไม่ได้สู้จริงมาหลายปีแบบนี้ เพอซิวัล : ผมให้พวกชาวบ้านหนีขึ้นไปอยู่บนเนินกันแล้ว พวกเราจะต้องถ่วงเวลาให้พวกเขาให้นานเท่าที่ทำได้ แล้วพวกเราค่อยถอยด้วยทีหลัง คริส : เข้าใจแล้ว! |
แล้วเราจะได้บังคับคริส ให้วิ่งกลับไปที่ทางด้านเนิน แล้วเราจะพบเหตุการณ์ที่พวกชิบะตามพวกเรามาทัน
|
ชิบะ : ฮึ่ม! ดูนี่สิ! เจ้าหัวหน้าของพวกหมวกเหล็กมาต้อนรับพวกเราด้วย วิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์เข้าข้างพวกเราแล้ววันนี้! |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ฉันพร้อมที่จะล้มแกแล้ว
2. พวกเราต้องหาเวลาที่จะ...
เลือกข้อแรก เพื่อสู้กับพวกมันเลย!!
|
คริส : ถ้าแกคิดว่าแกเอาชนะฉันได้แล้วล่ะก็ แกคิดผิดมหันต์แล้วล่ะ เพอซิวัล : ดาบของพวกเราไร้คู่แข่งอยู่แล้ว แม้ต้องเจอกับพวกกิ้งก่าป่าเถื่อนอย่างพวกแกก็ตาม |
แล้วเราก็เข้าต่อสู้กับชิบะ และทหารกิ้งก่าอีก 5 ตัว การต่อสู้ยากขึ้นกว่าหน่อย ชิบะมีเลือดเยอะและโจมตีได้แรง พยายามเคลียร์ลูกน้องให้ได้ก่อน แล้วจะสบายขึ้น อย่าพยายามเสียเวลาไปกับการล้มชิบะก่อน เพราะจะทำให้ฝ่ายเราเสียเปรียบ พอชนะได้ จะเข้าสู่เหตุการณ์ต่อ
|
ชิบะ : พวกเจ้าเป็นกลุ่มคนที่เก่งจริง ๆ ข้าต้องยอมรับ คริส : คุณก็แสดงความแข็งแกร่งในฐานะหน่วยต่อสู้ของเผ่ากิ้งก่าเหมือนกันนะ แล้วพวกคริส ก็จะวิ่งขึ้นเนินไป แล้วมาคุยกันต่อ เพอซิวัล : โชคดีจัง ดูท่าหลาย ๆ คนจะหนีออกมากันได้แล้ว แนช : เจ้าพวกกิ้งก่าพวกนั้น คงกำลังยุ่งอยู่กับการปล้นสะดมหมู่บ้าน คงไม่ไปมองที่อื่นแล้วล่ะ คริส : ไปที่กังหันลมกันเถอะ! |
ให้เราวิ่งไปที่กังหันลม พอถึงแล้ว จะพบเหตุการณ์อีก (เราสามารถวิ่งย้อนกลับไปที่หมู่บ้าน แล้วจะได้สู้กับกลุ่มจากลาสแลนด์ได้เรื่อย ๆ ด้วย)
|
แนช : ฟู่ พวกเราพักสักหน่อยได้ไหม? ผมหายใจไม่ทันแล้ว ผมไม่ได้ถูกใช้ให้หาออกแรงแบบนี้นะ รู้ไหม เพอซิวัล : ท่านคริส ผมกำลังสงสัยอยู่พอดี เจ้าอันธพาลคนนี้มันใครกัน? แนช : ฮึ่ม! ผมคือ... แล้วคริสจะหันลงไป แล้วเห็นอะไรบางอย่าง คริส : ไม่ใช่เวลามาแนะนำตัวกันนะ เพอซิวัล : บ้าจริง! แล้วดูปา จิมบา พร้อมกำลังคนจากกลาสแลนด์จะเดินมาที่พวกคริส ดูปา : ช่างน่าประหลาดใจยิ่งนักนะ สตรีสีขาว ข้าเกือบจะไม่เชื่อพวกคนของข้าเลยนะ ตอนที่พวกเขารายงานว่าแกก็อยู่ที่นี่ด้วย โชคชะตาแท้ ๆ! คริส : ฉันคือ คริส ไม่ใช่ทั้งวีรสตรีเซกเซ็นหรือสตรีสีขาวทั้งนั้น ฉันเป็นเพียงอัศวินผู้ปกป้องเซกเซ็นคนหนึ่งเท่านั้น จิมบา : คริส... เจ้าคือคริส ไลท์เฟลวโล่ว์ตัวจริงงั้นเหรอ? แล้วจิมบาก็จะเดินเข้าไปใกล้ ๆ คริส คริส : คุณรู้จักชื่อของฉันได้ไงกัน? คุณ...คุณดูเหมือนเป็นพวกนักรบคารายัน แบบนั้น ไม่น่าเป็นไปได้... จิมบา : ข้ารู้จักชื่อ "ไวแอต ไลท์เฟลวโล่ว์" คริส : ถ้าอย่างงั้น คุณก็น่าจะสามารถบอกฉันเกี่ยวกับชุดเกราะในหมู่บ้านของคุณ...และเครื่องรางที่เด็กหนุ่มคารายันเอาไปให้ที่บ้านของฉัน! (ประโยคหลังนี้ จะมีก็ต่อเมื่อเราเล่น Hugo Chapter I แล้วทำเหตุการณ์ส่งเครื่องรางให้ก่อนเล่น Chris Chapter I) จิมบา : เด็กหนุ่มคนนั้นทำตามที่ข้าสั่งเอง มันเป็นสัญญาที่ข้าได้ให้ไว้ คริส : สัญญา? คุณกำลังจะพูดว่าคุณเป็นคนฆ่าพ่อของฉันงั้นเหรอ?! จิมบา : ถ้าข้าทำจริง แล้วจะทำไมล่ะ? เจ้าก็แก้แค้นให้เขางั้นเหรอไง? คริสชักดาบขึ้นมา คริส : ถ้าแกทำ แบบนั้นล่ะก็ ใช่! ฉันจะทำมันเดี๋ยวนี้เลย!! จิมบา : เอาแบบนั้นก็ได้ ข้าจะรับมือเรื่องนี้เอง ถ้านายไม่ขัดข้องนะ ดูปา ดูปา : ตามใจแก |
แล้วจิมบาจะเข้าดวลกับคริส พยายามเอาชนะให้ได้
Attack
- Now it's time for me to strike.
- See how you like this.
- You're playing it safe. That's fine with me.
- Strong enough. Let's see how you handle this.
- You're quite skilled. How about this?
- We'll lose our audience if we carry on like this.
Defend
- Go on, take a swing at me!
- Quite solid, but is it luck or skill?
- Now it's your turn.
- I've never had to play it this safe before.
- Well, well...Having trouble? Maybe next time.
- Is this a staring match or a battle?
- Damn! I better take a breather.
Deathblow
- Let's do this my way.
- Milady, I will not hold back.
- Sorry, but I've been doing this a lot longer than you have.
- This has carried on long enough. I'll finish it quickly.
- I hope this isn't too much for you.
พอชนะได้ จะเข้าสู่เหตุการณ์ที่จิมบาทำทีเข้ามาจะแทงคริส แต่กระซิบข้อความอะไรบางอย่างให้คริสฟัง
|
จิมบา : พอแล้ว! เจ้าชนะ! ยินดีด้วยนะ หัวหน้า เจ้าสมควรได้รับการเป็นผู้นำแห่งอัศวินเซกเซ็นแล้ว! พ่อของเจ้าจะต้องภูมิใจแน่ ๆ... คริส : หุบปากนะ! ท่านยังทำให้ข้ารู้สึกขายหน้าไม่พองั้นหรือไงกัน? แล้วจิมบาจะลุกขึ้นมา แล้วพุ่งไปโจมตีคริส แต่ก็แอบกระซิบข้างหูของคริสด้วย (จิมบา : ถ้าอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับพ่อของเจ้าแล้วล่ะก็ จงออกตามหาเฟลมแชมเปี้ยนซะ) แล้วคริส ก็จะผลักจิมบากระเด็นไป คริส : ถอยออกไปนะ! จิมบา : บ้าจริง! ข้าคิดว่าข้าสามารถจับเธอได้แล้วนะ เธอเก่งเกินไปสำหรับข้า ดูปา ดูปา : พวกเราไม่สามารถปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ได้หรอกนะ! แล้วจะมีทหารกิ้งก่าตัวหนึ่งวิ่งเข้ามา ทหารกิ้งก่า : หัวหน้าดูปา! ดูปา : มีอะไรอีก? ทหารกิ้งก่า : พวกอัศวินเซกเซ็นน่ะ... ดูปา : ว่าไงนะ? แล้วดูปาจะมองไปที่หมู่บ้านแล้วจะเห็นว่าพวกบอรุส ลีโอ โรแลนด์ และหลุยส์ ได้วิ่งเข้ามาในหมู่บ้านแล้ว ดูปา : พวกมันดูมีจำนวนน้อยนะ แต่อาจจะมีกำลังเสริมอีกก็ได้ ถอยทัพ! ถอยก่อน ทุกคน! ทหารกิ้งก่า : ครับท่าน! ดูปา : เจ้ามนุษย์ผู้หญิง โชคของปีศาจยังเข้าข้างเจ้านะ ดูท่าทางวิญญาณที่ชั่วร้ายจะยังคงสู้เคียงข้างเจ้าอยู่ จิมบา : บ้าจริง! แต่ก็เอาเถอะ ข้าก็คาดหวังว่าจะได้เจอเจ้าอีกนะ สตรีสีขาว รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เจอเจ้านะ แล้วพวกดูปาและจิมบา ก็จะถอนตัวออกไป คริส : ดะ-เดี๋ยวก่อนสิ... แล้วสักพัก พวกบอรุส โรแลนด์ และลีโอ ก็จะวิ่งมาถึงที่เนินที่คริสอยู่ โรแลนด์ : ท่านคริส ท่านเป็นอะไรไหมครับ? คริส : ฉันเอาตัวรอดได้น่า ขอบใจนะ บอรุส : เพอซิวัล! ทำไมแกถึงพาเธอมาที่ ๆ ไม่เหมาะสมแบบนี้? เพอซิวัล : ขอโทษด้วยนะ บอรุส ข้าไม่นึกเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น คริส : บอรุส ที่นี่ไม่ใช่ที่ ๆ ไม่เหมาะสมหรอกนะ เพอซิวัล : อยากเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ ผมไม่สนหรอก ว่าแต่ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน ท่านคริส? คริส : ผู้ชายคนนั้น? คนที่เธอคิดว่ามาชอบฉันน่ะเหรอ? ลีโอ : ชะ-ชอบเหรอ? บอรุส : เธอหมายความว่าไงกันน่ะ เพอซิวัล? เพอซิวัล : ผม...ไม่รู้เหมือนกัน |
Borus has joined
Roland has joined
Leo has joined
Louis has joined
หลังจากจัดปาร์ตี้เสร็จแล้ว (กลุ่มนักดนตรีบางคน จะโดนเด้งออกจากทีม) ฉากจะมาที่หมู่บ้านอิคเซย์ยามเช้าที่ไฟมอดหมดแล้ว ตอนนี้ เราก็เตรียมตัวไปหาเพื่อนกันเพิ่มกันต่อเลย แต่เราต้องไปเอาเบาะแสเพื่อนคนนี้จากเพื่อนที่เราพึ่งชวนได้เมื้อกี้ก่อน กลับไปที่ปราสาทบูเดฮัคกัน ก่อนออกจากหมู่บ้านจะมีบทสนทนาเล็กน้อย
|
โรแลนด์ : ช่างเลวร้ายอะไรแบบนี้นะ ลีโอ : ดูท่าบางคนก็ออกไปแก้แค้นเจ้าพวกเผ่ากิ้งก่าด้วย โรแลนด์ : แล้วก็จะไม่มีจุดสิ้นสุดของการล้างแค้น... พวกนั้นตั้งใจจะทำให้พวกเรางานยุ่งแท้ ๆ เลย เพอซิวัล : กลับไปที่ปราสาทกันเถอะ ไม่มีอะไรต้องไปบอกพวกสภาที่รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วหรอก แล้วทุกคนจะเดินออกจากหมู่บ้านไป โดยเพอซิวัลหันกลับมามองหมู่บ้านของตัวเองสักพักก่อนเดินตามทุกคนไป |
Lake Castle
เมื่อเข้ามา ให้เราเดินไปที่โซนร้านค้า ตอนนี้ กอร์ดอนจะมาเปิดร้านไอเท็มข้าง ๆ ร้านรูน ๆ ของจีนแล้ว ให้เราไปด้านซ้ายของร้านไอเท็ม จะมีบันได ให้เดินลงไป ถึงส่วนที่เป็นลานฝึกสกิลของจวน ให้เดินมาด้านซ้าย จะมาถึงอีกโซน เดินมาทางซ้ายเรื่อย ๆ จะเจอร้านแลกเปลี่ยนสินค้า แล้วทางด้านซ้ายของร้าน จะมีประตูอยู่ ให้เข้าประตู แล้วเราจะเจอกับวาตาริ ให้เข้าไปคุยกับเขา
|
วาตาริ : ต้องการอะไรงั้นเหรอ? คริส : ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่สงสัยว่าทำไมคุณถึงทำหน้าตาแบบนั้น วาตาริ : ข้าก็เกิดมาเป็นแบบนี้อยู่แล้ว คริส : ฉันเข้าใจที่คุณพูด ฉันไม่ได้คิดจะพูดจาแดกดันคุณหรอกนะ วาตาริ : ..... แล้วคริสจะเดินออกไป แล้ววาตาริจะนั่งนึกถึงอดีตของตัวเอง อายาเมะ : นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่า? วาตาริ : ข้าไม่ได้พูดเล่น อายาเมะ : นายไม่ต้องการให้เจ้านายของนายเปลี่ยนไปใช่ไหมล่ะ? วาตาริ : ..... อายาเมะ : หรือว่าบางทีนายก็ภักดีต่อครอบครัวไบร์ทเอามากเลยนะ... ช่างโง่เขลาสิ้นดี! นายไม่ได้เป็นอัศวินนะ พวกเราไม่ได้ถูกใช้เพื่อความจงรักภักดี นายเกลียดดูนันงั้นเหรอ? แล้วถ้าชื่อของคนที่ว่าจ้างนายเปลี่ยนไปล่ะ? วาตาริ : สัญญาได้ถูกสร้างขึ้นมาแล้ว... มันก็เท่านั้น อายาเมะ : ไม่มีใครจำสัญญานั้นได้แล้วล่ะ วาตาริ : ..... อายาเมะ : ถ้านายออกไปเพียงลำพังตอนนี้ นายจะถูกกล่าวหาเป็นนินทาหนีทัพ นายจะทรยศคนของเราทั้งหมดเพียงเพราะนายไปสัญญากับคน ๆ หนึ่งเอาไว้งั้นเหรอ? วาตาริ : ..... อายาเมะ : กลุ่มสายลมแห่งความมืด มีคนที่มีฝีมือมากกว่านายมากนัก พวกเขาจะไม่ปล่อยให้นายมีชีวิตอยู่หรอกนะ วาตาริ : ข้าเข้าใจ อายาเมะ : ...หรือแม้แต่ฉัน วาตาริ : ..... อายาเมะ : ก็ตามใจนาย วาตาริ : ขอโทษนะ... |
แล้วเราจะกลับมาบังคับคริส ให้ไปหาเซบาสเตียน เพื่อจัดกลุ่ม เอา วาตาริเข้ากลุ่ม แล้วไปตีอาวุธ และฝีกสกิลให้สมาชิกทุกคน (ยกเว้นกลุ่มนักดนตรี) โดยเฉพาะวาตาริ เมื่อเตรียมตัวเสร็จแล้ว ก็ออกเดินทางสู่ ถ้ำทางเหนือ (ถ้ำที่อยู่ใกล้ ๆ วิเนย์ เดล เซกเซ็น)
North Cavern
เมื่อเข้ามาแล้ว ให้เดินเข้าไปข้างในเรื่อย ๆ จนพบจุดเซฟ ให้เซฟเกมเอาไว้ แล้วเดินเข้าไปด้านในต่อ ที่ห้องด้านในสุด เราจะพบนินจาหญิง อายาเมะ ให้เราเข้าไปคุย
|
อายาเมะ : นายน่าจะรู้นะว่ามันต้องจบลงแบบนี้ วาตาริ : ก็ตั้งแต่วันนั้นแล้ว... |
แล้ววาตาริจะเข้าดวลกับอายาเมะ ให้พยายามเอาชนะเธอให้ได้
Attack
- Let me show you how pleased I am to see you again.
- Now I'll get you back.
- If you only defend...
- When are you going to stand up and fight?
- Don't feel too good about that.
- Enough messing around!
- Here we go...
Defend
- I believe this is how to properly defend oneself.
- So, we think alike after all.
- It's been a while, let's see if you've improved.
- Are you getting enough to eat? You're not very effective.
- Sorry, no effect.
- I wouldn't hold still like that.
- That was good, but probably the best you can do.
- At least you don't fight worse than before.
- This is taking too long.
Deathblow
- This will let you know how glad I am to see you again.
- And now, the finishing stroke.
- Good night, Watari.
- I'll help you remember your past.
หลังจากเอาชนะเธอได้ เราจะได้อายาเมะเป็นร่วมเป็น 108 ดาว
|
อายาเมะ : และแล้วนายก็พัฒนาฝีมือขึ้นจนได้ วาตาริ : นั่นเป็นหนทางเดียวที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ อายาเมะ : นั่นสินะ วาตาริ : อายาเมะ... ทำไมเธอถึงได้มาอยู่ที่นี่? มันไม่ควรที่จะเป็นเธอเลย อายาเมะ : ฉันมาเพื่อฆ่านาย นายโดนเอาตัวไปโดยคำพูดของผู้หญิงคนนั้น... ฉันจะช่วยส่งนายให้หลุดพ้นจากความทรมานนั้นซะ ชีวิตของนายตอนนี้ก็มีค่าแค่หนังงูเก่า ๆ นายสมควรที่จะถูกทำลายด้วยน้ำมือของฉัน วาตาริ : ... แล้ววาตาริจะเดินหันหลังให้อายาเมะ อายาเมะ : โอ้ ดูนั่นสิ...เขาคิดว่าฉันคงแค่ร่อนเร่มาเท่านั้น นายคิดว่านายจะเก็บฉันไว้จากชีวิตที่ไม่มีความหมายโดยปล่อยให้ฉันอยู่ที่นี่แบบนี้งั้นเหรอ? วาตาริ : ถ้าเธอมาเพื่อฆ่าฉันแล้วล่ะก็ แบบนั้นชีวิตของเธอก็มีความหมายแล้วล่ะ อายาเมะ : แต่ฉันจะฆ่านาย จำใส่กะโหลกเอาไว้นะ วาตาริ : อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด แล้ววาตาริจะเดินมาคุยกับคริส วาตาริ : ขอโทษที่ต้องรบกวนนะ แต่ช่วยทำห้องเพิ่มอีกสักห้องนะ |
Ayame has joined the 108 Stars
ให้เราออกจากถ้ำใหญ่นี้ แล้วกลับไปที่ปราสาทบราส เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อ
Brass Castle
เมื่อเดินไปถึงส่วนที่มีร้านค้า จะพบกับเหตุการณ์
|
เพอซิวัล : ทุกอย่างที่นี่ดูเป็นปกตินะ โรแลนด์ : ท่านซาโลเม่คงจะกลับมาถึงตอนเย็น ผมหวังว่าทางสภาคงจะไม่เข้ามายุ่งกับพวกเราบ้างนะ หลุยส์ : ผมจะไปเตรียมน้ำอุ่น ๆ และเตียงให้ท่านนะครับ ท่านคริส ท่านดูเหนื่อยมากเลยนะ คริส : ฉันดูเหนื่อยจริง ๆ งั้นเหรอ หลุยส์? หลุยส์ : ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น ให้ผมจัดห้องให้ท่านก่อนเถอะนะครับ ถ้าจะกรุณา นายหญิงของผม แล้วหลุยส์ก็วิ่งออกไป |
Louis has left
ให้ไปที่ห้องของคริส ที่อยู่ชั้นสองในส่วนที่เป็นป้อมทหาร จะพบหลุยส์ ให้คุยกับเขา เขาจะถามว่า เราจะพักผ่อนเลยไหม? เลือกตอบข้อแรก แล้วหลุยส์ก็ขอโทษเราเรื่องเมื้อกี้ แต่คริสก็ไม่ได้ว่าอะไร ในตอนกลางคืนนั้น คริสก็ฝันถึงเรื่องจิมบาได้บอกกับเธอ ตอนอยู่หมู่บ้านอิคเซย์ แล้วเธอก็ตกใจตื่นขึ้นมา
|
คริส : นั่นใคร? ซาโลเม่ : ซาโลเม่เองครับ ท่านคริส ผมพึ่งเดินทางกลับมาถึงน่ะ ขออภัยด้วยนะครับ ท่านคริส ข้าได้ยินมาว่าท่านถูกเข้าโจมตีตอนอยู่ที่หมู่บ้านอิคเซย์ พวกเขาบอกรายละเอียดกับผมตอนผมกลับมา เล่นเอาผมรู้สึกช็อกเลย คริส : ฉันเองก็ช็อกเหมือนกัน ดูท่าจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญเสียด้วย แล้วทางสภาว่าไงบ้าง? ซาโลเม่ : นั่นล่ะ ส่วนที่แปลก พวกเขาอ้างว่าไม่รู้เรื่องการโจมตีเลย พวกสภาคงมีความลับบางอย่างที่เกี่ยวกับการเสนอตัวเป็นพันธมิตรกับทางฮาร์โมเนีย แต่ภายนอกนั้น พวกเขาคงร่วมมือกันอยู่แล้ว คริส : พวกพ่อค้าคิดกันแบบนั้นทั้งนั้น พยายามหาทางให้ตราชั่งสองด้านเท่ากัน ซาโลเม่ : พวกเราจำเป็นต้องเลือกพันธมิตรของพวกเราให้ดี ๆ ตอนนี้มันยากที่จะแยกว่าใครเป็นมิตรหรือศัตรู คริส : ถูกแล้วล่ะ ซาโลเม่ : ผม... |
แล้วจะมีตัวเลือกให้เลือก
1. ซาโลเม่...
2. ว่ามาสิ?
เลือกข้อไหนก็ไม่แตกต่าง (คนเขียนเลือกข้อแรก)แล้วซาโลเม่จะให้คำแนะนำแก่คริส โดยให้ทำอะไรเพื่อตัวเองบ้าง
|
คริส : ซาโลเม่ ที่หมู่บ้านอิคเซย์น่ะ ผมได้เจอกับบางคนที่รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับพ่อของฉัน ไวแลต ไลท์เฟลวโลว์ ซาโลเม่ : ครับ ท่านคริส เพอซิวัลบอกผมหมดแล้ว ผมก็รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รู้จักกับพ่อของคุณเช่นกัน คริส : ซาโลเม่ ฉันควรจะทำยังไงดี? ผู้ชายคนนั้นบอกฉันนว่าพ่อของฉันได้ตายไปแล้ว แต่ในใจของฉัน ฉันไม่เชื่อเขาเลย ฉันต้องรู้ความจริงให้ได้ ซาโลเม่ : ไม่สมกับเป็นท่านเลย ที่ลังเลใจอยู่อย่างนี้ เกิดอะไรขึ้นแน่ครับ? คริส : งานของฉันในฐานะหัวหน้า ไม่ควรปล่อยให้ฉันเอาเรื่องเห็นแก่ตัวของฉันมาก่อนเรื่องความต้องการของคนของฉัน ซาโลเม่ : ท่านพูดว่าเห็นแก่ตัวงั้นเหรอ? ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า คริส : ขำอะไรงั้นเหรอ? ซาโลเม่ : ขออภัยด้วยนะครับ ท่านดูจะเอาจริงเอาจังมากเกินไปนิดแล้วนะ คริส : เอาจริงเอาจัง? ฉันน่ะเหรอ? ซาโลเม่ : ท่านต้องมีเวลาให้แก่ตัวท่านเองบ้างนะ ท่านคริส ข้าสังเกตได้เลยว่าท่านคิดมากกับเรื่องนี้แค่ไหน คริส : อ๊า... ไม่จริง นายก็ด้วยงั้นเหรอ! ทำไมทุก ๆ คน... ฉันแค่... ซาโลเม่ : พวกเราเหล่าอัศวินเซกเซ็นทั้งหมดล้วนแต่รู้สึกถึงความรับผิดชอบ และพวกเราก็อยู่ที่นี่ด้วยการยอมรับของพวกเราเอง ต้องการที่จะสละชีวิตของพวกเราเพื่อเซกเซ็น ไม่มีใครคิดว่าความรับผิดชอบนี้เป็นพลังที่ขับเคลื่อนอย่างเดียวของพวกเรา แต่ละคนมองเซกเซ็นในสายตาของพวกเขาเอง บางคน มันคือผืนแผ่นดิน บางคนก็เพราเพื่อจะได้กอดครอบครัวที่รักของเขา ผมแน่ใจว่าคุณเองก็ต้องความรู้สึกส่วนตัวที่มีต่อเซกเซ็น คริส : ซาโลเม่... ซาโลเม่ : ท่านคริส เมื่อท่านไม่ได้ไปปรากฎตัวที่โต๊ะอาหารเช้าพรุ่งนี้ ผมจะช่วยชี้แจงให้ว่า "ในวิเนย์ เดล เซกเซ็น ผมได้ใช้สายของผมสืบหาข้อมูล แล้วพบว่ามันจะต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น บางคนกำลังวางแผนบางอย่างเพื่อการหาเสียง หัวหน้าที่กล้าหาญของพวกเรา ได้รับมอบหมายให้ออกไปทำภารกิจ โดยแทรกซึมเข้าไปในกลาสแลนด์และคอยสอดแนมแผนของเจ้าพวกนั้นอย่างลับ ๆ" เอาล่ะ ท่านคริส ผมต้องไปแล้วนะ แล้วซาโลเม่ ก็เดินออกจากห้องไป คริส : คิดมากงั้นเหรอ? อืม... เขาอาจจะพูดถูกก็ได้ แต่... |
แล้วเราจะได้บังคับคริส ให้กลับไปที่ห้องของเรา แล้วจะมีเหตุการณ์ต่อ
|
คริส : ถ้าพ่อของฉันยังมีชีวิตอยู่ หรือแม้ว่าเขาจะตายไปแล้ว ฉันก็ต้องรู้ความจริงให้ได้ และ...ฉันก็คิดเรื่องที่คน ๆ นั้นพูดเอาไว้ด้วย... เฟลมแชมเปี้ยน... |
พอบังคับคริสได้ เราจะได้ยินเสียงบางอย่าง ให้เดินไปที่ตู้ด้านหลังโต๊ะ จะมีเหตุการณ์
|
คริส : นั่นอะไรน่ะ? ฉันคิดว่าฉันได้ยินบางอย่าง ไม่น่าเป็นไปได้... แล้วจะมีทางลับปรากฎออกมา ซึ่งแนชนั่นเอง ที่รอพบคริสอยู่ แนช : ในที่สุดก็เปิดจนได้! ผมรู้สึกเสียหายกับสิ่งที่ผมทำนะ แต่เห็นไหม ผมไม่อาจให้ตัวเองเข้าห้องของสุภาพสตรีได้โดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่มีเสียงตอบกลับการเคาะของผมด้วยล่ะนะ... คริส : นายเข้ามาได้ยังไงกัน? แนช : คุณควรจะปิดมันให้ดี ๆ นะ คุณผู้หญิง คุณกำลังบอกทั้งโลกให้หาของดี ๆ ถ้าคุณยังเปิดมันไว้แบบนั้น คริส : นายพูดจาไร้สาระอีกแล้วนะ... แนช : ผมต้องการที่จะเล่นบทเป็นอัศวินผู้ช่วยเหลือเจ้าหญิงที่ถูกคุมขังไว้ในหอคอยอยู่เสมอนั่นหละ คริส : เจ้าหญิงเหรอ? ไม่ล่ะ ไม่ ไม่ใช่ฉันหรอก แนช : คุณเป็นสิ คุณเป็นเจ้าหญิง แต่ก็เป็นอัศวินด้วย ก็เข้าทางผมพอดี คริส : แกจะหุบปากบ้างได้ไหม?! แนช : เฮ้ คุณผู้หญิง คุณกำลังจะเดินทางไปที่กลาสแลนด์ใช่ไหม? เพื่อออกตามหาเฟลมแชมเปี้ยน ผมเป็นคนนำทางให้คุณได้นะ คริส : นายรู้ได้ยังไง? แนช : การอ่านปากไง ผมเรียนรู้เรื่องนี้มานานแล้ว ผมสามารถบอกได้ว่าใครกำลังพูดอะไรโดยการดูปากของเขา ถ้าคุณจะไป ช่วยเตรียมตัวตอนนี้เลยได้ไหม? เธอจะไม่รอดในกลาสแลนด์หรอกนะ ถ้าใส่ชุดแบบนั้น |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เลือก
1. ก็จริงนะ
2. ใครบอกว่าฉันจะไป
ให้เลือกตอบข้อแรก เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องต่อ แต่หากยังไม่พร้อม หรืออยากทำอะไรก่อน ก็เลือกตอบข้อสอง (ต้องเลือกสามครั้ง) แล้วแนชจะยอมถอยไปก่อน พอพร้อมเสร็จ ก็ไปคุยกับเขาที่อยู่ที่ทางด้านขวาของปราสาทบราส (โซนร้านขายไอเท็ม) เพื่อขอเดินทางไปกับเขา กลับมาพักผ่อนที่ห้อง แล้วกลางดึก เราจะออกไปกับแนชเช่นกัน (คนเขียนเลือกข้อแรกแต่แรก)
|
คริส : อืม...ก็จริงนะ ตกลง ฉันจะไปเตรียมตัว คุณรอสักหน่อยได้ไหมล่ะ? แนช : ได้! รีบหน่อยนะ ไม่มีเวลาแล้ว! คริส : อย่ามาเร่งฉันนะ! แล้วคริสจะเดินไปที่ห้อง โดยแนชยืนหันหลังให้ คริส : อย่ามองมาทางนี้นะ เข้าใจไหม? แนช : รู้แล้วน่า อย่าห่วงไปเลย ผมอาจจะดูไม่เหมือน แต่ผมก็เป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้วนะ คุณเชื่อใจผมได้น่า คริส : เป็นความจริงงั้นเหรอ? ถ้าฉันจับได้ว่านายโกหกล่ะก็ ฉันจะชักดาบของฉันแน่ แนช : คุณทำให้ผมตัวสั่นเลยนะ คุณแข่งกับภรรยาของผมได้เลยนะเนี่ย คริส : ว่าไงนะ? แนช : เปล่า ไม่มีอะไร แล้วฉากจะตัดไป คริสจะเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว คริส : ดูเป็นไงบ้าง? แนช : โอ้ พระเจ้าช่วย! ผมคิดว่าคุณดูดีในชุดเกราะของคุณแล้วนะ แต่นี่ดูดีกว่านั้นอีก! คริส : ฉันไม่ได้ต้องการคำยกยอจากนายหรอกนะ แนช : คำยกยอเหรอ? ไม่จริง นี่ผมพูดจริง ๆ นะ โชคร้ายจัง ผมนี่ถูกเข้าใจผิดบ่อย ภรรยาของผมเองก็สงสัยในตัวผมอยู่บ่อย ๆ คริส : ฮ่า ฮ่า ดีสำหรับเธอแล้วล่ะ เอาล่ะ จะไปกันยัง? คุณนำทางฉันไปได้เลย ฉันตามคุณเอง แนช : แน่นอน อย่างแรก พวกเราไปกันที่หมู่บ้านจิชาก่อน ถ้าคุณต้องการไล่ตามเฟลมแชมเปี้ยนแล้วล่ะก็ ที่นั่นมีบางคนที่รู้จักเขา คริส : จิชางั้นเหรอ? เผ่าจิชาที่เป็นเผ่าที่เก่าแก่ที่สุดในหกเผ่า แนช : ใช่ พวกเขาแตกต่างกับพวกเผ่ากิ้งก่าที่แสนป่าเถื่อนลิบลับเลย รีบไปกันเถอะ อุ๊บ! พวกเขาคงเห็นเราแน่ ถ้าพวกเราไปทางประตูหน้า ใช้เส้นทางลับกันดีกว่า |
แล้วแนชจะเข้าร่วมเป็น 108 ดาวด้วย
Nash has joined the 108 Stars
พอบังคับคริสได้ แต่ไปสำรวจที่ทางลับ ทางลับจะเปิดออก แล้วจะมีเหตุการณ์
|
คริส : ฉันคงต้องสำรวจเส้นทางนี้ให้ดีแล้ว มันสามารถใช้เข้าได้หลายที่มากเกินไป แนช : ผมออกจะชอบที่มันบอกเป็นนัยให้เชื่อในทัศนคติและยอมรับในความเห็นของคนอื่นนะ คริส : ปราสาทไม่สามารถเปิดออกและยอมรับคนอื่นได้ แบบนั้นสินะ? |
ให้เราบังคับคริสเดินลงบันไดมา จนพบประตู เข้าประตูไป แล้วเดินขึ้นไปตามทางเรื่อย ๆ ศัตรูในนี้ ไม่ยากเท่าไร ผ่านไปได้สบายอยู่แล้ว เดินมาจนสุดทาง ให้เปิดประตูออกไป จะเป็นทางออก (ที่สุดทาง ประตูจะอยู่ขวามือ)แล้วจะมีเหตุการณ์ที่พวกเราออกมาข้างนอกได้แล้ว
|
แนช : มีอะไรอีกเหรอ? ไปกันได้แล้ว คริส : ฉันรู้แล้วน่า แนช : อย่าห่วงไปเลย นี่ไม่ใช่การบอกลากันตลอดกาล เธอก็รู้ คริส : แน่นอน ที่นี่เป็นที่อยู่ของฉันนี่นะ แล้วคริสจะเดินหันหลัง มุ่งหน้าสู่กลาสแลนด์ โดยพวกอัศวินที่เหลือ 5 คนก็เฝ้ามองการไปของคริสอย่างเงียบ ๆ บอรุส : ท่านซาโลเม่ เราสามารถพึ่งเจ้าตัวตลกคนนั้นได้เหรอ? ซาโลเม่ : ฝีมือดาบของเขาไม่ใช่เล่น ๆ รับประกันได้เลย บอรุส : ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น ผมหมายถึงท่านคริสของพวกเรา... เพอซิวัล : ถ้านายกังวลนักล่ะก็ บอรุส ทำไมนายไม่ไปกับพวกเขาด้วยล่ะ? บอรุส : ผมก็อยากไป ถ้าผมทำได้นะ โรแลนด์ : ท่านคริสดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว มาเฝ้ารอวันที่จะได้พบเธออีกครั้งเถอะนะ ลีโอ : เห็นด้วย หลุยส์ : ว่าแต่ ท่านซาโลเม่ คุณคิดว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้วจริงรึเปล่าครับ? ซาโลเม่ : ว่าไงนะ? |
CHRIS CHAPTER II COMPLETE
