Princess of Falena ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 04:32, 30 ตุลาคม 2007 (ICT)
แต่นแต๊นแตนแต้น หลอดลอยละล่องท่องเรือมาถึงทวีปฟาเลน่า
"โอ้นี่น่ะรึ ฟาเลน่า!" หลอดอุทานอ้าปากหวอแล้วมองไปด้านหน้า หลังจากนั้นเกมก็ตัดไปโชว์ความอลังการของเมืองโซลฟาเลน่าตามด้วยโลโก้เกม SUIKODEN UNIVERSE ที่เอามาแปะซ้อนคำว่า SUIKODEN V ไว้ ที่แท้ก็ไปเอาคัตซีภาคห้ามาย้อมแมวตามสไตล์ความงกของโคนาเม้ง...
หลังจากนั้นเรือก็จอดเทียบที่เมืองท่าเอสไทร์... (แต่ตะกี๊CGโซลฟาเลน่าชัดๆ)
"ที่นี่เป็นทวีปที่เพิ่งถูกเพิ่มเติมเข้ามาหลังจากเกมอัพเดตเช้าสู่ยุคที่สอง แม้แต่ฉันเองก็ไม่มีอะไรจะแนะนำเช่นกัน" ซีกูลด์พูดไปพลางคุมเรือเข้าจอดที่ด๊อค
"หา? เพิ่งถูกเพิ่มเข้ามา แต่ทำไมถึงมีผู้เล่นขวักไขว่กันแบบนี้ล่ะ" หลอดมองในเมืองเห็นคนเบียดเสียดกันยังกับจตุจักร
"ที่จริงแอเรียฟาเลน่าน่ะเปิดให้บริการมาได้ซักระยะหนึ่งแล้วล่ะ(ตามเวลาโลกจริง) เพียงแต่ถูกกันไว้ให้เฉพาะผู้เล่นบางกลุ่มเท่านั้นได้เข้ามาเล่นก่อน" ฮิกะอิจิที่มาจากฟาเลน่าช่วยตอบคำถามนี้ให้
"แย่มาก ไม่ยุติธรรมสักนิดแบบนี้แอเรียใหม่มีอะไรเพิ่มเข้ามาบ้างเราก็ไม่รู้น่ะสิ เสียเปรียบพวกเล่นมาก่อนแย่!" หลอดโวยวายประท้วง
"ก็ช่วยไม่ได้โคนาเม้งกันไว้ให้พวกผู้เล่นที่ดูล่ำซำได้เข้ามาทดลองของใหม่ก่อน(แน่นอนว่าชาร์จเพิ่ม) พวกผู้เล่นชั้นสองไม่มีแม้แต่เพลสองน่ะมันไม่มาเสวนาด้วยหรอก"
"บ่นไปก็เท่านั้นแหละ ข้าจะไปกงสุลทำเรื่องเอาเรือแล่นเข้าไปในทวีปพวกนายไปเดินเล่นกันก่อนซะ" แล้วซีกูลด์ก็ลงจากเรือไป
"โชคดีจริงๆแฮะที่ได้เรือก๊อดเบิร์ดมา ไม่งั้นขืนเดินเท้าบนทวีปใหญ่ๆแบบนี้มีหวังได้หลับคาจอแบบแอดมินบอดซุยแน่..."
หลังจากแขวะแอดมินจนสะใจคนแต่งแล้ว ที่เหลืออยู่บนเรือก็เดินลงมาเยี่ยมชมเมืองท่าอันหรูหราสมกับเป็นแอเรียใหม่ที่เพิ่งอัพเดตเข้ามา ในเมืองเห็นชาวบ้านnpcกำลังสุมหัวคุยกัน ดูยังไงๆก็เป็นการใบ้เนื้อเรื่องให้ชัดๆ...
ชาวบ้านA : นี่ๆทำไมหมู่นี้คนมาจากต่างแดนเยอะจัง?
ชาวบ้านB: อ้าวนี่แกไม่รู้เหรอว่าอีกหนึ่งสัปดาห์กำลังจะมีการแข่งขัน Sacred Game ที่หายสาปสูญไปนานไงล่ะ
ชาวบ้านA: การประลองที่ว่าถ้าชนะแล้วจะได้แต่งงานกับว่าที่ราชินีน่ะเรอะ
หลอดได้ยินดังนั้นก็หูผึ่งรีบเข้าไปเนียนในกลุ่มด้วยทันที
ชาวบ้านหลอด: จริงเหรอเพ่! แล้วเจ้าหญิงนี่สวยป่ะ(ดูคำถามแรกของมัน)
ชาวบ้านB: โอ๊ยอีน้องเอ๊ย เรื่องความงามน่ะแน่นอนอยู่แล้ว แต่เดี๋ยวนี้เขายกเลิกเรื่องแต่งงานไปตั้งแต่ยุคราชินีลีมสเลอาแล้วล่ะ(แน่ดิก็ผู้เล่นนี่หว่า)
ชาวบ้านหลอด: โด่เซ็งเลย งั้นถ้าชนะการประลองตอนนี้ล่ะจะได้อะไร?
ชาวบ้านB: ถึงจะไม่ได้แต่งงานกับราชินี แต่ผู้ชนะก็ยังได้เป็นหัวหน้าควีนไนท์เชียวนะ มันก็เหมือนกับได้ปกครองฟาเลน่ากลายๆนั่นแหละ แอเรียใหม่ที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลที่สุดทางใต้เชียวนะ!
ช้าวบ้านA: มิน่าเล่า...พวกผู้เล่นจากทุกสารทิศถึงได้แห่กันมาที่ฟาเลน่าเต็มไปหมดเพราะแบบนี้สินะ
เมื่อได้ฟังที่ชาวบ้านพูดจบแล้ว หลอดก้ได้เป้าหมายทันที
"ไปเหล่เจ้าหญิง เอ๊ย ลองไปร่วมงานประลองกันดีกว่า" หลอดอีดิตคำพูด...แต่ช้าไปหน่อยเลยเจอน้องเศษไม้ยันจนไปติดกับต้นไม้หมู่นี้รู้สึกจะโหดขึ้นเยอะ
"มัวเล่นอะไรกันอยู่ล่ะนั่น!?" ซีกูลด์เดินเข้ามาหา
เอ้าทำเรื่องเข้าประเทศเรียบร้อยแล้ว ก๊อดเบริ์ดสามารถแล่นเข้าไปในแม่น้ำเฟตัสได้แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้วิ่งบนบกอยากไปไหนก็ตามใจ
--Shiryu 03:29, 31 ตุลาคม 2007 (ICT)
"เราไปฝึกวิชากับผู้เฒ่าเต่ากันก่อนเถอะ" หลอดเสนอไอเดียบั่นทอนปัญญาเปิดภาค
"หง่า~ตกลงจะลงแข่งจริงๆเหรอ เราปกครองคานาคานอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ....." น้องเศษไม้ถามความแน่ใจอีกที ไปๆมาๆหลอดมันลืมจุดประสงค์ที่เข้ามาในเกมส์นี้อีกแล้ว
"คานาคานห่วยอ่า ฟาเลน่าหนูก็จาเอา~ จาอาวๆๆๆๆ...."
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าสติปัญญาไม่ได้เพิ่มตามเลเวลแต่ประการใด จะเลเวลหนึ่งรึเลเวลเกือบห้าสิบหลอดก็ยังเป็นไอ้นิ่มเหมือนเดิม น้องเศษไม้เห็นพัฒนาการถอยหลังเข้าคลองของหลอดแล้วก็เกิดอารมณ์อยากกระทืบขึ้นมาอีกหน ปั่กๆๆ บึ้ก ตุ้บ! อ้าว บรรยายไม่จบดีก็กระทืบซะแล้ว
"หึหึหึ.....อย่าคิดว่าจะหือข้าได้เหมือนแต่ก่อนนะยัยเศษไม้ ตอนนี้ข้าเลเวล 46 กินหิน stat มาเยอะแล้วด้วย เก่งขึ้นจมหู แค่นี้ไม่ระคายผิวข้าหรอก ฮ่าๆๆๆ"
น้องเศษไม้จึงกระทืบต่อไม่หยุดยั้ง
"ฮ่าๆๆๆ สิวๆ สิวๆ"
น้องเศษไม้ชักมันส์ บึ้ก บั้ก ตุ้บ!! หลอดเลือดกลบปาก อาการปางตาย "หึหึหึ....เฮ้ย! เลิกกระทืบตูได้แล้วโว้ย!!"
"อยากเข้าประลองก็ตามใจนาย .....แต่เวลาเราไม่มีแล้วนะ...." น้องเศษไม้พูดให้หลอดนึกถึงเรื่องสำคัญอะไรบางอย่าง ทั้งที่เพิ่งกระทืบเขาจนปางตายมา
"เอาเถอะ ถ้าได้ฟาเลน่ามาจริงเรื่องอื่นก็ง่ายขึ้นเยอะเลยนี่นา หรือถึงแพ้การประลองอย่างน้อยก็น่าจะช่วยให้เรารู้จักฟาเลน่าดีขึ้นด้วย" ซีกูลด์ยกเรือก็อดเบิร์ดขึ้นบกเอามาให้หลอดเก็บ "อ่า.....อย่าว่างู้นงี้เลยนะ ถึงประลองจริงๆก็คงไม่มีใครชนะคุณซีกูลด์ได้หรอก" พอน้องเศษไม้พูดหลอดก็นึกขึ้นได้ เออ จริงด้วยแฮะ
"ไม่หรอก หลังเจ้าแห่งโจรสลัดตายไปการสัญจรมายังฟาเลน่าสะดวกขึ้นมาก ประเทศเริ่มเปิด ผู้เล่นใหม่ๆเก่งๆเข้ามาฟาเลน่าก็เยอะ" ซีกูลด์ชี้ให้พวกหลอดดูเบจิต้าและโกฮังกำลังบินรอบโลกแข่งกันอยู่
"สองคนนั้นก็ลงแข่งด้วยนะ" ซีกูลด์ชี้ไปยังโยนาโอชิแมนและโชริแมนที่นั่งทอดหมูอยู่ข้างทาง
"หมอนั่นก็เข้าแข่ง" ซีกูลด์ชี้ให้ดูเคนชิโร่เดินเข้ามา หัวลูกกระจ๊อกรายทางระเบิดปุ๊ๆๆๆ
"ไอ้พวกนั้นก็ลงด้วย" ซีกูลด์ชี้ขึ้นไปบนฟ้าเห็นกาแลคตัสและออนสล็อตแย่งกันกินดาวเคราะห์อยู่
"แหะๆข้าล่อเล่นน่ะ เกมส์นี้มีของพรรค์นั้นที่ไหนกัน" ซีกูลด์โดนกระทืบไม่รู้เรื่องรู้ราว
"แล้วท่านฮิกะคิดว่าไงล่ะ?" น้องเศษไม้หันไปหาฮิกะโดยคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะไม่รั่ว ถึงโอกาสจะน้อยยิ่งกว่าน้อยก็เหอะ
"ข้าจะขอร้องให้พวกท่านลงแข่ง และต้องเอาชนะให้ได้ด้วย" คำตอบจริงจังของฮิกะทำเอาทุกคนแปลกใจมาก
".....ตอนนี้ข้าได้ข่าวมาอย่างหนึ่งเรื่องของก็อดวินที่พยายามยึดครองประเทศลับๆ และนั่นก็เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้ข้าเดินทางออกจากฟาเลน่ามา...." ฮิกะอิจิเริ่มประเด็นขึ้น ......
--FLOW 07:23, 31 ตุลาคม 2007 (ICT)
"ก๊อดวิน! มันคืออาไรเหยอใช่ชื่อน้ำมันเครื่องป่ะ?" หลอดมันพาเรื่องจริงจังไปปัญญาอ่อนหน้าศรีธัญญาได้ตั้งแต่ประโยคแรก...
ฟิ้ว~~ หลอดโดนน้องเศษไม้จับถ่วงแม่น้ำเฟตัสทันที
"ก๊อดวินคือตระกูลใหญ่ในฟาเลเน่ที่ครั้งหนึ่งเคยปัฎิวัติยึดอำนาจราชวงศ์มาก่อน แต่หลังจากนั้นก็โดนปัฎิวัติซ้อนตายตกตามกันไปทั้งตระกูล" ฮิกะอิจิรีบเล่าให้ฟังก่อนที่สาระของตัวเองจะโดนทำลายไปมากกกว่านี้
"หลังจากนั้นก๊อดวินก็หายไปจากฟาเลน่า...แต่ว่าวันหนึ่งมันก็กลับมา การมาครั้งนี้น่ากลัวกว่าเดิมยิ่งนักพวกมันมีผู้นำที่ทั้งฉลาดและชั่วร้ายยิ่งกว่าสมัยกีเซลเสียอีก" ฮิกะเริ่มตีหน้าเครียดยิ่งกว่าเดิม
แค่กๆๆ(หลอดคลานขึ้นมาจากน้ำ) "พวกมันมีกองทัพแข็งแกร่งกว่าเดิมอีกงั้นเหรอ! หรือว่ามันมีดราก้อนบอลครบ7ลูกแล้ว!"
"เปล่า กำลังทหารมันสิ้นไปแล้วล่ะ แต่มันกลายเป็นมาเฟียไปแล้ว ตอนนี้ก๊อดวินแฟมิลี่(ชื่อเหมาะกับมาเฟียจริงวุ้ย)เป็นมาเฟียที่มีอิทธิพลมากในฟาเลน่า ด้วยความฉลาดของผู้นำตระกูลคนใหม่ที่เอารูนเอาอาวุธไปใส่ไว้ในกล่องอันจิ๊ดนึง แล้วก็เอากุญแจไปทำให้มันเหมือนแหวนไว้เปิดกล่อง เลียนแบบการ์ตูนมาเฟียปัญญาอ่อนเรื่องนึงใน C-KIDS ที่อยู่ๆก็กลายเป็นการ์ตูนบู๊เลือดกระฉูดไปซะได้ กล่องกับแหวนปาหี่นั่นขายดีเป็นเทน้ำเทท่าทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ติดกันงอมแงมยังกะติดโคเคน กลายเป็นเศรฐกิจหลักในฟาเลน่าแทนการถลกหนังตัวบีเวอร์ไปอย่างรวดเร็วจนมันจะครองประเทศได้อยู่แล้ว"
"ฟังจากที่เล่าแล้วมันเลวร้ายจริงๆด้วย แต่มันเกี่ยวอะไรกับการประลองศักดิ์สิทธิ์ล่ะ?" น้องเศษไม้ถามต่อหลังจากส่งหลอดลงไปนอนก้นอ่าวอีกรอบเรียบร้อยแล้ว
"ก๊อดวินในตอนนี้มีจุดเสียอย่างเดียวคือมันไม่มีกำลังทหาร ถ้าพวกมันชนะเลิศการประลองได้เป็นหัวหน้าควีนไนท์ประเทศนี้จะตกอยู่ในมือมันโดยสมบูรณ์ จากนั้นมันก็จะทำในสิ่งที่เลวร้ายที่สุด..." ฮิกะอิจิเล่าจนเหนื่อยดื่มเกลือแร่แอมเวย์พักก่อน
"อะไรๆๆ" ตอนนี้เด็กๆสามคนบนเรือชักอยากรู้แล้ว
"มันจะกำจัดลัทธิบ๊ระเจ้าจอร์จที่เป็นก้างขวางกิจการอันดับหนึ่งของมัน!! แอ๊บโดมิไนเซอร์จะหายไปจากโลกนี้!!" โครม! ทั้งสามล้มตึงในประโยคสุดท้าย อุตส่าห์ตั้งใจฟัง....ฮ่วย!
"ถ้าไม่มีลัทธิบร๊ะเจ้าจอร์จแล้วต่อไปคนอ้วนจะลดน้ำหนักได้ยังไง!" สามคนพูดในใจ ก็ไปฟิตเนสสิฟะ...
"ถ้าไม่มีบร๊ะเจ้าจอร์จแล้วต่อไปกล้วยจะขายออกได้ที่ไหน!" สามคนคิดในใจ ใครเขากินกล้วยเพราะดูทีวีควอนตัมบ้างวะ
"ไม่มีบร๊ะเจ้าจอร์จแล้วต่อไปข้าจะขายอะไรล่ะ!" ....ตุบตับๆๆๆ สุดท้ายทั้งสามคนก็ทนฟังไม่ไหวรีบๆจบประเด็นให้ด้วยบาจา6ข้าง
"เอาเถอะเท่าที่ฟังๆดูแล้วผมก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ยังไงก็ยอมให้พวกมันครองเมืองไม่ได้" หลอดคลานขึ้นมาจากน้ำ(อีกครั้ง)
งั้นเร่งเดินทางกันเถอะ สตอมฟิสต์มันอยู่คนละซีกทวีปกับเอสไทร์ที่เราอยู่เลย ไม่รู้ว่าจะมีอะไรมาขัดขวางการเดินทางบ้าง!
--Shiryu 09:44, 31 ตุลาคม 2007 (ICT)
"งานฉลองเปิดประเทศใหม่กำลังจะมีขึ้นหลังจบเทศกาลประลองยุทธ์ .....นั่นคือเหลือเวลาอีกสามสัปดาห์ หาทางไปให้ถึงสตอมฟิสต์ให้ทันเวลาก็โอเคละ" พอฮิกะเล่าขึ้นหลอดก็นึกขึ้นได้ว่าตูถูกเชิญมาร่วมงานฉลองเปิดประเทศคานาคานนี่หว่า ว่าแต่บู๊โจรสลัดไปตั้งหลายหน้าเพิ่งผ่านไปเดือนเดียวเองเหรอเนี่ย สมควรแล้วที่สงครามซุยมักจบลงในปีเดียว
"สามสัปดาห์ทันถมเถเลยหละ ข้าว่าเราไป recruit พวกช่างฝีมือเก่งๆมาประดับฐานไว้เลยก็ได้มั้ง" ซีกูลด์เริ่มอยากได้ช่างทำห้องน้ำเป็นพวกเพราะลุงนานๆเคยโปรโมทไว้ว่าเป็นเพื่อนที่มีประโยชน์ที่สุดใน 108 คนเขาก็อยากจะรู้ว่าเป็นยังไง
"ส่วนตัวเราอยากได้ผู้ส่งเสริมการขาย.....ผู้ช่วยหมอน่ะ" ฮิกะเริ่มรีเควสต์มั่ง
"ผมอยากได้กุ๊ก"
"เราอยากได้นักดนตรี"
แต่ละคนช่างรีเควสต์ได้มีประโยชน์ต่อความเป็นไปของโลกมาก แต่ก็เป็นโอกาสดีที่สุดที่จะ recruit เพื่อนเพราะฟาเลน่าเป็นที่รวมตัวของเหล่าช่างที่เก่งที่สุดจะเป็นรองก็แต่ฮาร์โมเนียเท่านั้น แถมเลเวลของทั้งสี่คนตอนนี้เดินเล่นทั่วฟาเลน่าได้สบาย (เพลเยอร์ก็ recruit ได้เหมือนกันนะจ๊ะ) แล้วทุกคนก็ตกลงกันว่าจะแยกย้ายกันไปหาอะไรมาอัพเกรดกองทัพตัวเอง
"ข้าได้ยินจากชาวบ้านเล่ากันว่าที่เซเบิ้ลมีละครตลกน่าสมเพชนำแสดงโดยยูรัมฉายให้ดูทุกบ่ายสองวันอังคาร ข้าขอแวะไปดูก่อนแล้วกันนะ" ซีกูลด์ออกจากกลุ่มไปทำเรื่องไร้ประโยชน์สิ้นดี
"ที่ยาชูน่ามีนักรบที่เก่งกาจอยู่คนหนึ่ง ......เจ้านั่นก็อาจเข้าร่วมการประลองด้วย เพราะงั้นผมขอตัวไปอัดให้เละแล้วบังคับให้มันถอนตัวก่อนนะครับ" คำพูดฮิกะขัดๆกันเองยังไงไม่รู้ แต่หลอดก็ปล่อยตัวฮิกะไปตามใจ
"เอ้า งั้นเราก็ออกเดินทางตามหาคนเก่งๆมาร่วมกองทัพเรากันเถอะหลอด" น้องเศษไม้ลากหลอดไปซะก่อนที่จะเถลไถลไปดูละครกับซีกูลด์
"ห้องอาบน้ำของฟาเลน่าเป็นที่หนึ่งในโลก.....เห็นตัวละครชัดดี~" จู่ๆก็มีชาวบ้านมาพูดโน้มน้าวให้ไปชวนคนทำห้องน้ำเป็นพวก
"เขาว่ามางั้นแน่ะ เราไปชวนคนทำห้องน้ำกันเถอะ"
"ลามกจริงนะแก ไปตามอาชีพอื่นที่มีประโยชน์ก่อนไม่ได้เรอะ!? ....เช่นนักดนตรี" น้องเศษไม้หนนี้ก็เสนอไอเดียได้ห่วยพอกัน
"หากไม่มีคนมาทำส้วมให้เราจะขี้ได้อย่างไร?" หลอดเสนอความเห็นที่ยากจะแย้ง นี่แกเป็นผู้นำคานาคานแน่รึ?
"เรนนี่เจ้าแม่ห้องน้ำน่ะรึ? อยู่บนเกาะใกล้สุสานเรือน่ะ ได้ยินว่ากำลังขี่สัตว์ประหลาดออกตามล่าพวกโจรสลัดที่ชอบบุกเข้ามาโจมตีห้องน้ำที่หรูที่สุดในโลกของเธออยู่"
พอได้ยินชาวบ้านเล่าหลอดก็ชักงงว่าคนทำห้องน้ำมันไปเกี่ยวกับสุสานเรือได้ยังไง
"ถ้าจะเอาแม่นางเป็นพวกละก็เตรียมไว้สักเก้าชีวิตเลย ห้องน้ำของเธอเป็นดันเจี้ยนขนาดยักษ์ยิ่งกว่าบิ๊กโฮล ต้องบุกฝ่าทางวงกตเข้าไปหกชั้นถึงจะเข้าไปยังห้องน้ำได้"
หลอดเริ่มไม่เข้าใจคำว่าคนทำห้องน้ำขึ้นมาทันที
"เห็นมะ ไปเอาคนอื่นก่อนเถอะ"
แล้วเขาก็โบกมือบ๋ายบายห้องน้ำไป....ไปหาคนอื่นมาเป็นพวกก่อนดีกว่า....
หลอดและน้องเศษไม้เดินมาถึงภูเขาน้ำตก พบพ่อครัวคริสถือมีดครบมือยืนจังก้าอยู่ "อ่า.....ลองชวนพ่อครัวดูก็ดีนะ"
"เพ่ๆ มีอะไรให้ช่วยมั้ยเพ่?" หลอดเข้าไปถามเผื่อมีเควสต์ให้ทำจะได้ชวนเป็นพวก
"ข้าแค่มาหาวัตถุดิบไปทำโคตรวิหคกากีนัง สุดยอดอาหารพื้นเมืองของเกาะปาปุวะ ไม่งั้นไม่มีทางแข่งชนะเจ้าเร็ตโซ่แน่ๆ เจ้าซาซาไรกับเป็ดยาโนทัยรออยู่ที่ดูนาน ข้าต้องรีบไปรีบกลับ...."
พอฟังพ่อครัวซักพักหลอดก็มึนเข้าไปอีก หนูว่าดูนานมันโคตรไกลเลยนะ~
ยังไม่ทันหายงงดีคริสก็ชักมีดเข้าสู้กับนกฟินิกซ์ในตำนานที่อาศัยอยู่ในแถบภูเขานี้ การต่อสู้ทำให้ภูเขาหายไปเจ็ดลูก ฝุ่นคลุ้งมืดฟ้ามัวดิน ฝนตกเป็นแรมเดือนและคริสก็สามารถล้มฟินิกซ์เอาหางมันกลับไปได้สำเร็จ "หนหน้าข้าจะล่าไทฟอนไปทำมหาสุกี้ดาวดึงส์....ถ้าสนใจก็มาช่วยได้นะ ฮ่าๆๆเหียก~!"
แล้วคริสก็เดินจากไป......(วิ่งกลับดูนาน)
"มาชวนไอ้นี่คนสุดท้ายเหอะ...." หลอดเห็นด้วยกับน้องเศษไม้ เรื่องกุ๊กเอาไว้ก่อนดีกว่า
ทั้งสองเดินต่อมาอีกจนถึงหมู่บ้านฮาวด์เมืองแห่งศิลปะและได้พบกับบัฟโฟยอดศิลปิน
"นี่เขาเป็นยอดศิลปินจริงเหรอเนี่ย คิดว่าชื่อเอามาจากบัฟฟาโล่ซะอีก" หลอดโดนน้องเศษไม้เพ่นหัวข้อหาไม่เข้าใจว่ามันคือศิลปะ
"ตาโง่! ศิลปินชื่อก้องโลกชื่อมักจะลงท้ายด้วยโอแบบนี้แหละ เช่น ปิกาสโซ่, แวนโก, เสก โลโซ, ลีโอนาโด้, ไมเคิล แองเจโล, ดอนนาเทลโล และชเรดเดอร์"
"อืม ฟังๆดูก็น่าเชื่อถืออยู่ แต่หลังๆรู้สึกมันเป็นเต่านินจายังไงไม่รู้" ว่าแล้วหลอดก็เข้าไปคุยเผื่อชวนเป็นพวก ศิลปินคงไม่น่ามีเควสต์มหาโหดอะไรเท่าไหร่
"ข้าต้องการวาดภาพ Providence....." บัฟโฟเริ่มเควสต์ทำเอาหลอดใจสั่นตูมตาม "มันจะเป็นภาพที่รวมสีทั้งหมดในโลกเข้าไว้ด้วยกัน ช่วยหาสุดยอดแห่งสีแดง สุดยอดแห่งสีเหลือง และสุดยอดแห่งสีฟ้าให้ข้าหน่อยสิ แล้วข้าจะช่วยเจ้า"
"ล่ายๆ รอเหลียวๆ" หลอดวิ่งไปเปิดคอมเทหมึกน้ำเงินค่า b255 ออกมาทันที "ไม่มีสีไหนในโลกจะน้ำเงินเท่านี้อีกแล้ว ฮ่าๆๆๆ เควสต์ปัญญาอ่อนสิ้นดี"
แต่พอเอามาให้ก็โดนแปรงทาสีตบเอา "สีนี่มันสังเคราะห์ มันจะไปแสดงพลังความเศร้าโศกของสีน้ำเงินได้อย่างไร มันจะบดบังพลังความรุนแรงของสีแดงที่แท้จริงได้อย่างไร เจ้ายังไม่เข้าใจพลังของเทพศิลปะ!"
น้องเศษไม้เลยอาสาไปหาสีแดงมั่ง ว่าแล้วก็วิ่งไปทุบโดเรมีเอลฟ์ตายหกตัว เอาเลือดมาประเคนให้บัฟโฟ "ไม่มีสีอะไรในโลกจะแดงไปกว่านี้อีกแล้วค่า เหอๆๆๆ" (นี่แกทนอยู่กับยัยนี่มาตั้งนานเรอะหลอด?)
แต่บัฟโฟก็ยังไม่พอใจแล้วเทสีทิ้ง "บัดซบ! นี่แกเรียกสิ่งนี้ว่าสีแดงเรอะ!? มันไม่มีอะไรนอกจากกลิ่นของความตาย สีแดงที่ข้าต้องการไม่ใช่สีที่มีแต่ความตายอย่างนี้!!"
"ไอ้พวกไม่เข้าใจศิลปะ!" บัฟโฟสะบัดหน้าใส่น้องเศษไม้พลางทำท่าเหยียดหยาม
.....ก็เลยโดนเอากระป๋องสีครอบหัวแล้วเหวี่ยงไปถึงเรนวอล
"โฮ่ย!! ทำไมช่างฝีมือมันชวนยากงี้ว้าแต่ละคน สาดดด ซุยภาคนี้ใครมันจะไปจบเพื่อนครบได้ละเนี้ย!!" หลอดเิริ่มโวยวายเมื่อรู้ว่าช่างฝีมือภาคนี้ชวนยากกว่ายอดนักรบซะอีก
"แน่อยู่แล้วหละเพ่ พวกอาชีพเฉพาะทางนี่ต้องมีฝีมือเก่งกาจจริงๆถึงจะทำได้นะ พวกงูๆปลาๆก็เป็นได้แค่จอมทัพที่เดินกันให้เต็มถนนนั่นแหละ" เด็กแถวหมู่บ้านฮาวด์พูดแทงใจดำหลอด
"ส่วนคนที่ทำอะไรไม่เป็นเลยจะได้เป็นเทนไคน่ะ เพราะไม่รู้จะเอาไปลงดาวไหน" เด็กเปรตคนเดิมพูดโดนใจไปหน่อยเลยโดนมัดเหวี่ยงไปเรนวอลอีกคน
หลอดนั่งบ้อท่ากลางหมู่บ้านฮาวด์ สงสัยงานนี้จะคว้าน้ำเหลวไม่ได้อะไรเลยซะละมั้ง แล้วเขาก็คิดถึงช่างฝีมือคนแรกที่พบในเกมส์นี้ขึ้นมา
"เธอเป็นไงมั่งแล้วนะ .....กราดิอุส....."
--Lord riou 22:19, 31 ตุลาคม 2007 (ICT)
ตัดกลับมาที่สถานที่แห่งหนึ่ง ห่างไกลจากฟาเลน่าหรือเปล่าไม่รู้ ไม่เคยเล่น สถานที่ลึกลับสำหรับตัวคนแต่งเรพนี้ โคนาเม้งจึงจัดป้ายขึ้นมาให้อ่าน
ฮาลโมเนีย
ณ มุมพักจิบน้ำชาอันลือลั่งของฮาลโมเนีย (ไม่ต้องไปเปิดเกมส์หาหรอก คนแต่งมั่วที่ขึ้นมาเอง ) ชายสวมฮู้ด 2 คน ผู้ที่เมื่อก่อนโผล่มามีบทเมื่อไหร่ ลึกลับสุด ๆ เมื่อนั้น แต่เดี๋ยวนี้ บอกว่า ชายสวมฮู้ด ก็รู้แล้วว่าเป็น GM 2 ตัวนั้นชัวร์ ๆ กำลังนั่งจิบน้ำชาชมสถานที่ไปพลาง ๆ
ฮู้ดเทา : เฮ้ ชีริว ตามเลเวลของหลอดตอนนี้ มันน่าจะโดนตูเชือดได้แล้วนี่หว่า ตามสคริปที่ดาบดาวมังกรมันพาพวกหลอดไปดูอนาคตน่ะ
ฮู้ดเขียว : นี่แก แอบไปอ่านสคริปเกมส์อีกแล้วรึ
ฮู้ดเทา : เออดิวะ เป็น GM ซะอย่าง แอบอ่านหน่อย จะเป็นไร ว่าแต่แกยังไม่ได้ตอบชั้นเลยนี่หว่า
ฮู้ดเขียว : ข้าก็ไม่รู้ ตั้งแต่ "เจ้านั่น" มันออกมาได้ มันก็สร้างผลกระทบกับเกมส์ต่าง ๆ นานา สคริปเกมส์ก็ป่วนไปหมด
ฮู้ดเทา : อืม นั่นสิ พวกเราคาดการณ์ผิดไปจริง ๆ ไม่นึกว่ามันจะสร้างผลกระทบได้ขนาดนี้
ฮู้ดเขียว : แต่ "เจ้านั่น" ก็ยังมีพลังไม่แก่กล้าพอหรอกนะ ต้องใช้พลังจาก "ผู้หญิงคนนั้น" อีกตามแผนการณ์ของ "ยัยนั่น"
ฮู้ดเทา : แล้วพวกที่ติดตาม "เจ้านั่น" อีกล่ะ อดีตโซลเยอร์ของ FFDF เชียวนะ ข้าว่าเราควรใช้แผนหลอกใช้หนู
.......
เงียบไปสักพัก ก่อนที่ทั้งคู่จะถามพร้อมกัน
ฮู้ดเทา&ฮูดเขียว: "เจ้านั่น" ที่แกหมายถึงคือใครวะ
ฮู้ดเขียว : อาเดล
ฮู้ดเทา : โฟลว
.......
ตุ้บ ตับ ๆ ๆ ๆ ชีริวโดนอาร์คโซลตื้บอย่างไม่คำนึงถึงคำว่า "GM"
" แสดดดดดดด เป็นมดซุยแท้ ๆ เจือกมาคุยเรื่องจินตนาการสุดท้าย คุยเรื่อง โฟลว สิโว้ย โฟลว น่ะ
" อ๋อ โฟลวน่ะเหรอ อืม แปปนะ " ชีริวว่า ก่อนจะค้นกระเป๋าหาสคริป
" โอเค เอาใหม่ ๆ " หลังจากค้นอยู่นาน ชีริวจึงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาอ่าน
เริ่มบทสนทนา (มีสาระ) ของชายสวมฮู้ดทั้ง 2
ฮู้ดเขียว : ไม่นึกว่า "เจ้านั่น" จะล่วงรู้ถึงความลับของเกมส์นี้ได้
ฮู้ดเทา : ความลับไรฟะ พูดเป็นปริศนาจริง ๆ เฉลยมาเลยเด้
ฮู้ดเขียว : ก็ความลับที่ว่า เกมส์ออนส์ไลน์ปกติเค้าจะแบ่งเป็นเซริฟเวอร์ และแชนแนลกัน แต่กับเกมส์นี้ จะยัดผู้เล่นไปในเซริฟเดียว แล้วอาศัยโปรแกรมอัจฉริยะคอยเซฟข้อมูลและความเป็นไปของเพลเยอร์อยู่น่ะสิ
ฮู้ดเทา : แล้วเป้าหมายของโฟลวคืออะไรล่ะ สคริปนี้ข้าโง่ ต้องคอยถามแกอย่างเดียว
ฮู้ดเขียว : มันเล็งโปรแกรมอัจฉริยะนี้เอาไว้ มันคิดจะเจาะโปรแกรมนี้ แล้วคุมโปรแกรมซะเอง หากมันทำสำเร็จข้อมูลต่าง ๆ ในเกมส์ ก็จะตกเป็นของมัน มันจะปรับเปลี่ยนเลเวล หรือแม้กระทั่งกฎบังคับเกมส์ ได้สบาย ๆ และยังสามารถปรับเปลี่ยนหน้าตาเพลเยอร์หรือ NPC ได้อย่างสบาย ๆ อีกเช่นเดียวกัน
ฮู้ดเทา : อืม ๆ คิดดูแล้วแย่นะ เพลเยอร์ผู้หญิงคงเฉาตาย ถ้า NPC หน้าตาหล่อ ๆ ถูกเปลี่ยนกลายเป็นหน้าตาอย่างแก
ฮู้ดเขียว : นั่นสิ ( แสดดดดดด เพราะสคริปมันกำหนดไว้หรอกนะ ไม่งั้นตูไม่เห็นด้วยหรอก หน้าตาตูออกจะหล่อเหมือนลุงหมี ) ถ้า NPC ผู้ชายหน้าตาเหมือนข้าไปหมด เรทติ้งคงลดพรวด ๆ
จบบทสนทนาระหว่างชายสวมฮู้ดทั้งสอง
" ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงตัดบทมาพวกเราได้ฟะ " อาร์คโซลถามชีริว ขณะพับสคริปเก็บเข้ากระเป๋า
" คนแต่งเรพนี้ มันหาเรื่องอู้เนื้อเรื่องภาค 5 น่ะ เลยตัดมาที่พวกเรา ประมาณว่าปูเนื้อเรื่องในอนาคตไว้ก่อน " ชีริวว่าจบ ฉากของเกมส์ก็รีบตัดกลับมาที่พวกหลอดที่เดินทางมาถึงเรนวอลแล้ว ก่อนที่คนแต่งจะถูกเผาไปมากกว่านี้
.....
" เคร้ง ๆ " เสียงตีอาวุธดังขึ้นมาหลังพวกหลอด ก่อนที่หลอดจะหันไป
นั่นประไร เรียกหาโจโฉ โจโฉก็มาซะงั้น
กราดิอุส กำลังตีปืน ?? ( งงล่ะสิ อย่าใส่ใจ ๆ ) ให้เมมเบอร์ผี nieo อยู่
โอ้ บร๊ะเจ้าจอร์จ ศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ เรียกหาใคร เป็นเจอผู้นั้น
" เอ้า ตีเสร็จแล้ว อัพให้จน LV. อาวุธขึ้นไปที่ 13 แน่ะ ลองทดสอบความแรงดูละกัน " กราดิอุสยื่นปืนส่งไปให้ nieo ว่าเสร็จแล้ว nieo ก็ลั่นกระสุนไปที่ kasama เมมเบอร์ผีที่ชื่ออยู่ข้างบนเค้าพอดี
45 เลขดาเมจปรากฎขึ้นให้เห็น ก่อน kasama จะสิ้นใจตาย เมมเบอร์ผีก็งี้แหละน้า ดาเมจแค่ 45 ยังตายได้
" สาดดดดดด LV.13 ไรวะ ยิงไปลด 45 เจ้าข้าเอ๊ย หนูโดนโกงจ้า เจ้าข้าเอ๊ย "nieo โวยวายหวังค่าเสียหาย แต่กราดิอุสเดินมาหาพร้อมแย่งปืนไปจากมือ nieo
" แล้วใครว่าเค้าใช้ยังงั้นกันล่ะ นี่เค้าใช้ยังงี้กัน " กราดิอุสกล่าวจบ ก็ยัดปากกระบอกปืนใส่ปาก nieo แล้วลั่นไกล
เปรี้ยง !!!!!!!!!!! 1580 ดาเมจเว่อร์โคตร ๆ ปรากฎขึ้นมาบนซากศพ nieo
ตุ๊ย ชื่อ nieo นึกว่าจะหลบกระสุนได้ซะอีก
" ว้า ปืนลั่นซะได้ " กราดิอุสเอ่ยเสียงใสซื่อ แต่ปากกระบอกปืนยังคาปาก nieo อยู่ชัด ๆ
จากนั้น กราดิอุสจึงสังเกตเห็นเศษไม้ส่วนเจ้าหลอด กำลังอาศัยแผ่นหลังของเศษไม้บังตัวเค้าไว้ให้พ้นจากสายตาของกราดิอุสอยู่ ไม่เจอกันแปปเดียว ค่าความโหดเทียบเท่าเศษไม้แล้วซะงั้น
" อ้าว เศษไม้เจอกันอีกจนได้นะ มาทำไรถึงฟาเลน่าล่ะ แล้วหลอดอยู่ไหนซะล่ะ
--FLOW 05:39, 1 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"ดีจ้า พอดีมาด้วยเรื่องของกองทัพน่ะ" แล้วน้องเศษไม้ก็หิ้วคอเสื้อหลอดออกมาให้กราดิอุส
"แหะๆๆ" หลอดยิ้มแหยๆเนื่องจากอีดาบทองที่เคยสัญญาว่าจะเก็บไว้ให้ดันหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้
"พอดีเลยนี่ๆ ตอนนี้ฝีมือฉันดีขึ้นเยอะแล้วนะหลังจากเดินทางฝึกฝนตีดาบไปทั่ว จนอยากเป็นช่างตีดาบประจำกองทัพแล้วล่ะ" กราดิอุสโชว์statusตัวเองให้ดู
"เลยมาที่ฟาเลน่าสมัครเป็นช่างตีอาวุธให้กองทัพงั้นเหรอ" หลอดถามต่อเผื่อชวนมาทำงานที่กองทัพคานาคานแทน
"ถูกต้องแล้วจ้า! แต่พวกก๊อดวินเล่นไม่ซื่อแอบโกงข้อสอบโอเนต เราเลยสอบตกไปแล้วล่ะเลยมาตีอาวุธให้พวกnoobระบายอารมณ์อยู่แถวนี้ไง"
"งั้นมาเป็นช่างตีอาวุธของกองทัพหลอดสิจ้ะ หมอนี่เพิ่งเริ่มสร้างกองทัพเป็นของตัวเองกำลังต้องการพวกช่างฝีมือสนับสนุนอยู่พอดี" น้องเศษไม้ผลักหลอดไปหากราดิอุส
"ตกลง! ฉันเห็นแววในตัวนายนะอย่าทำให้ผิดหวังเสียล่ะ" แล้วกราดิอุสก็ยื่นความจำนงขอเข้าร่วมกองทัพ
"555 ไม่ต้องห่วงท่านหลอด ริโอวคนนี้ซักวันจะโด่งดังยิ่งกว่าดงบังชินกิแน่นอน!" หลอดตอบรับคำขอเข้าร่วมกองทัพของกราดิอุส
- กราดิอุส เข้าร่วมกองทัพคานาคานโดยลืมเรื่องดาบดาวมังกรไปหมดแล้ว
เมื่อได้กราดิอุสเข้ากลุ่มแล้วหลอดก็เตรียมจะออกจากเรนวอล...
"ช้าก่อนสินาย!" มีเสียงเรียกอันคุ้นเคยตามมาจากด้านหลัง พ่อค้าพันล้านเรวานนั่นเอง!
"แว้ก! เรวาน" หลอดสะดุ้งโหยงเมื่อได้เจอกับเจ้าหนี้เก่า
"แหะๆๆ มาทำอะไรอยู่ที่นี่เหรองับ" หลอดรีบยิงคำถามทันทีก่อนที่เรวานจะจำเรื่องหนี้พันล้านได้
"มาทำอะไร? เรนวอลนี่เป็นบ้านของข้าเรวาน แบโรวส์คนนี้เองแหละ หลังจากไปค้าขายที่โน่นกิจการไม่ค่อยดีเลยกลับมาไง" (โอ้วว อะไรมันจะรีไซเคิลตัวละครกันเสียขนาดนี้!)
"ง้านเหรอ ถ้างั้นก็โชคดีนะพอดีเรามีธุระต้องไปร่วมงานประลองที่สตอมฟิสต์น่ะ" หลอดรีบหาเรื่องชิ่งทันที
"อ๊ะ พวกนายจะเข้าร่วมงานประลองงั้นหรือพอดีเลย" เรวานพูดน้ำเสียงเรียบๆ แต่เนี่ยแหละที่สร้างปัญหาให้หลอดมานักต่อนัก...
"เรากำลังหาตัวแทนที่จะเข้าแข่งอยู่พอดีเลย นายมาเป็นตัวแทนให้ตระกูลแบโรวส์ซะแล้วเดี๋ยวเราจะยกหนี้ให้" เรวานมาพร้อมกับข้อเสนอที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอีกแล้วครับท่าน!
"เฮ้ยไม่มีทาง ขืนให้แกเป็นหัวหน้าควีนไนท์ล่ะก็มีหวังปรับภาษีเป็นพันล้านแน่"
"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงๆ ถ้านายชนะนายก็เป็นควีนไนท์ไปเถอะเราไม่สนใจที่จะไปนั่งคุมกองทัพหรอก ทำแล้วไม่ได้เงินไม่เห็นจะดีเลยสักนิดแต่เรามีเหตุผลที่ต้องการคนเข้าแข่งครั้งนี้..."
"เหตุผล?" หลอด เศษไม้ กราดิอุส ทำหน้างงเป็นเครื่องหมายคำถาม นอกจากอยากจะเป็นควีนไนท์แล้วมันจะมีเหตุผลอื่นที่จะเข้าร่วมเกมนี้อีกด้วยหรือ?
"นายไม่ต้องชนะก็ได้ แต่ขอเพียงแค่นายไม่แพ้ไอ้ตัวแทนจากก๊อดวินแฟมิลี่ก็พอแล้ว! ข้าเกรงว่าถ้ามันชนะเลิศไปมันจะต้องส่งผลกระทบถึงธุรกิจของข้ามากแน่ๆ"
"ก๊อดวินอีกแล้วเรอะ!" หลอดชักรู้สึกกดดันขึ้นทุกๆทีที่ได้ยินเรื่องก๊อดวิน จากจะไปประลองเล่นๆดูเหมือนภาระจะมาหาตูอีกแล้วไหมล่ะ...
แต่ยังไงเสียหลอดก็ปฎิเสธไม่ได้อยู่ดี ก็ถือโอกาสนี้ล้างหนี้ให้ตัวเองไปเลยก็แล้วกันดังนั้นหลอดจึงตกลงรับคำของเรวานเป็นตัวแทนให้ตระกูลแบโรวส์
"แต่นายคิดถูกแล้วเหรอ มาฝากฝังความหวังไว้กับฉันเนี่ย" หลอดยังงงๆเรื่องที่เขาเป็นเท็นไคนั้นมีแค่เล็คนาร์ทคนเดียวเท่านั้นที่รู้แท้ๆ
"หึหึ อย่าคิดว่าเราไม่ได้ติดตามข่าวสารสิ เรื่องที่นายไปถล่มFFDFเอย ได้ขึ้นเป็นผู้นำคานาคานเอย แล้วยังเอาชนะเจ้าแห่งโจรสลัดและทำลายกูลูคคอมปะนีได้ ถ้าเป็นนายต้องเอาชนะพวกก๊อดวินได้แน่" เรวานพูดด้วยสีหน้ามั่นใจที่จริงข่าวผิดไปนิดเพราะดันรับหนังสือพิมพ์เครือผู้จัดการ ข่าวเลยบิดเบือนมากไปหน่อย(ผลงานซาริสล้วนๆ)
"555 ไว้ใจเราได้อยู่แล้ว!ไอ้ก๊อดวินจะส่งใครมาเราก็ไม่หวั่นอยู่แล้วเคี๊ยกๆๆๆ" ส่วนเจ้าหลอดพอโดนยอเข้าหน่อยก็ผยองทันที....
"นั่นสินะถ้าไม่ใช่นายล่ะก็คงต่อกรกับตัวแทนของก๊อดวิน ลูก้า ไม่ได้แน่ๆเลย..."
..... พรวดดดดดดดด!!! น้ำลายหลอดสิบแกลลอนพ่นใส่หน้าเรวานเต็มๆ "ว่าไงนะลูก้า!"
"จะบ้าเรอะไง! ใครจะไปสู้มันได้ฟะ นี่เหมือนส่งหยำฉาไปประลองแล้วสั่งให้เอาชนะเบจิต้าชัดๆเลยนะคร้าาบ!"
"ไม่ต้องห่วงน่า นายคือคาคาลอตดังนั้นชนะแน่เรามั่นใจในตัวเจ้านะนาย" เรวานไม่สนใจจับหลอดทำสัญญาเรียบร้อย
"ว่าแต่...ลูก้ามันมาทำอะไรที่นี่!?" น้องเศษไม้เองก็คงไม่รู้เหมือนกัน หลอดก็เลยได้แต่พกความสงสัยเก็บไว้เพราะที่เหลือไม่มีใครรู้จักลูก้าเลยซักคน
"หลอด ฉันชักได้กลิ่นอันตรายในงานประลองครั้งนี้เสียแล้วล่ะ" น้องเศษไม้ได้ฟังเรื่องลูก้าก็เครียดเหมือนกัน
"ถ้าพวกโซลเยอร์เคลื่อนไหวเจ้าโฟลวต้องมาเกี่ยวข้องด้วยแน่ อย่ามัวชักช้ารีบไปสมทบกับพวกซีกูลด์และฮิกะที่สตอมฟิสต์กันเถอะ"
หลอดเรียกเรือก๊อดเบริ์ดออกมาแล้ว น้องเศษไม้ กราดิอุส เรวาน และหลอด ก็รีบเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองสตอมฟิสต์
--Shiryu 10:52, 3 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
ระหว่างทางเดินทางมาพวกหลอดก็ได้ยินชาวบ้านแถวๆราฟฟลีทกระซิบกันเรื่องโศกนาฏกรรมยาชูน่า
"ผมว่ามันต้องมีคีย์อะไรของเนื้อเรื่องแน่ๆเลย"
"งั้นแกก็ลงไปฟังซิ" น้องเศษไม้จับหลอดมัดแล้วโยนขึ้นไปบนเรือของเซาโรรวมกับกองกระปุกเกลือทำให้ราคาเกลือตกองค์ชายสามารถวิ่งมาชวนเซาไรไปเป็นพวกได้ทันที (เกี่ยวไหม?)
"อืม...เหตุการณ์มันก็เริ่มขึ้นจากนักฆ่าโรคจิตจากต่างแดนเดินทางมาถึงยาชูน่า...." จู่ๆตัวประกอบ NPC ก็เล่าเรื่องให้ฟังเหมือนอยากมีบท
"ฮึ่ม!! เจ้าพวกก็อดวิน มันเลวมาก เรายกโทษให้ไม่ได้เด็ดขาด" ตะแล้ดๆๆๆๆ แล้วหลอดก็วิ่งขึ้นเรือไป อาการดังกล่าวเรียกว่า เล่นเกมส์ไม่อ่านเนื้อเรื่อง พบมากในกลุ่มเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปี
"ไปยังสตอมฟิสต์ด่วน! เราอยากอัดก็อดวินจะแย่อยู่แล้ว!! ลูก้าก็มาเหอะ โซลิดเลเวลแปดสิบตูเอารูนกระแทกตูมเดียวตายมาแล้วว้อย!!" หลอดเกิดอาการคึกต่อเนื่อง แต่พอออกเรือมาได้สักพักบนฝั่งก็เห็นฮิกะอิจิวิ่งตามมามือโชกเลือด
"............" ตอนนี้พวกหลอดเริ่มนึกออกว่าไอ้หมอนี่มันบอกว่าจะไปยาชูน่านี่หว่า....
"แหะๆ รอกันหน่อยสิครับ ให้ผมวิ่งไปสตอร์มฟิสต์เองก็เหนื่อยเหมือนกันนะครับ" ฮิกะวิ่งตามมาทำหน้าโรคจิตขึ้นทุกวันๆ ต่อให้หลอดไม่เคยอ่านเก็ตแบ็คเกอร์ก็รู้ว่าหน้าแบบนี้โรคจิตแหงๆ
"เฮ้ย แกไปทำอะไรที่ยาชูน่าฟร้า~!"
ฮิกะกระโดดขึ้นเรือโดยพละการแล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
"ที่ยาชูน่ามีนักดาบที่ตามหาดาบที่ดีที่สุดในโลกอยู่ เจ้านั่นเดินทางมาที่นี่ได้หลายปีแล้ว" (ทำไมถึงรู้จักกับผมน่ะรึ? เพราะผมเคยไปเสนอขายมีดทำครัวที่สามารถฟันหยวกได้ดังฟันเหล็ก ซื้อภายในสามนาทีนี้แถมทันทีประกันภัยชั้นหนึ่งสำหรับผู้ที่ถูกมีดจิ้มตาย ค่าจัดส่งฟรีทั่วประเทศฟาเลน่าด้วยบริการตัวบีเวอร์ EMS) <<ข้อความในวงเล็บเป็นโฆษณาแฝงไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องแต่ประการใด จึงขอให้ท่านอ่านข้ามไป
"เจ้านั่นคิดเข้าร่วมการประลองหนนี้ด้วย ผมรู้มาว่าเจ้าลูก้าคนบ้าอาวุธก็เดินทางมาด้วย และเจ้านักดาบที่ว่าต้องยอมทำทุกอย่างเพื่อครอบครองหนึ่งในโคตรดาบของลูก้าแน่ๆ ซึ่งนั่นจะทำให้มันกลายเป็นเครื่องมือให้ฝั่งนั้นได้ง่ายๆและจะลำบากกับเราที่ต้องรับมือศึกหลายด้านอีกด้วย ผมเลยเดินทางไปยาชูน่าบังคับให้เจ้านั่นถอนตัวจากการประลองซะ แต่เจ้านั่นไม่ยอมฟังเลยลงมือไปนิดหน่อย .....เสียดายที่ปล่อยมันหนีไปซะได้" ฮิกะเล่าเรื่องชั่วๆของตัวเองให้คนอื่นฟังหน้าตาเฉย
"เดี๋ยวแทรกนิดนะ....นักดาบที่ว่าชื่อรุซโรหรือเปล่าคะ?" กราดิอุสถามขึ้น
"เห? รู้ได้ไงน่ะ?"
"หรือที่เธอบอกว่าออกเดินทางเพื่อฝึกตีอาวุธให้พี่ชายที่หายตัวไปนั่น...."
"ถูกต้องแล้ว นั่นพี่ชั้นเอง เขาออกเดินทางหายสาปสูญไปจากโทรันหลายปีแล้ว เฮ้! นี่เป็นโอกาสดีแล้วนะ ถ้าเขาร่วมงานประลองชั้นจะโชว์สุดยอดอาวุธอย่างดาบดาวมังกรแค่นี้พี่ก็ไม่ต้องออกเิดินทางตามหาดาบอะไรที่ไหนแล้ว เขาจะได้กลับมาบ้านซะที ว่าไหมหลอด?"
หลอดหน้าซีดอีกรอบเมื่อได้ยินคำว่าดาบดาวมังกร แต่พอเขานึกถึงเหตุการณ์โศกนาฏกรรมทะเลสาปดูนานก็เกิดอาการคลื่นเหียนอีกรอบ พอตั้งสติได้หลอดก็เอาตุ๊กตุ่นตัวละบาทมาติดดาบคู่ของเขาทำเป็นดาบดาวมังกรแล้วกวัดแกว่งให้กราดิอุสดูอย่างสง่างาม ......จนโดนค้อนเลเวล 13 ฟาดหัวเอา
"ทำดาบหายได้ไงย้า~!?? แล้วแบบนี้พี่เค้าจะยอมรับฝีมือชั้นได้ยังไงละเนี้ย!?"
"ใจเย็นไปน้องนาง เอางี้ ตีอาวุธให้ผมแล้วผมจะสู้ให้ชนะพี่ชายของเธอในการประลอง ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วเขาน่าจะยอมรับฝีมือการตีอาวุธของเธอนะ" หลอดเสนอไอเดียเข้าท่า เรื่องเอาตัวรอดต้องยกให้มัน
"อืมๆ ฟังดูเข้าท่าหนิ เอาอาวุธมาให้ตีซิ"
"เอ่อ....หลอด .....ดาบคู่ของนายเลเวลอัพตามจำนวนดาราไม่ใช่เหรอ?" น้องเศษไม้พูดทำเอาหลอดกระเด็นตกลงห้วงลึกแห่งความสิ้นหวังอีกหน
"กราดิอุสยกโทษให้พ้มด้วยคร้าบ~" หลอดได้สกิลขอประทานอภัยทานมา ....ผัวะ ตุ้บๆๆๆ โชะ! ......แต่ได้ข่าวว่าสกิลนี้ไม่เคยใช้ได้ผล
"ส่งกาละมังมา......"
"............."
"........อาวุธของนายไม่ใช่เรอะ? ชั้นจะตีกาละมังให้ ใช้กาละมังนี่ชนะพี่รุซโรให้ได้นะ"
โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง พอรู้ว่าต้องเอากาละมังลงประลองหลอดก็จิตหลุดลอยไปไกลแสนไกลแต่กราดิอุสก็ยังคงตีกาละมังอัพเลเวลไปเลเวลแล้วเลเวลเล่า
- กาละมังหลอดริโอวเลเวลอัพเป็นเลเวล 13
"รุซโรพี่เธอเก่งมั้ย?" หลอดถามพลางทำหน้าเจื่อนให้เห็นใจ
"เก่งครับ ไม่งั้นผมคงไม่ลงมือหนักขนาดทำลายหมู่บ้านยาชูน่าทั้งหมู่บ้านหรอก" ฮิกะอิจิตอบทำลายความหวังหลอดแทบแดดิ้น
"เฮ่ ยังไงก็ต้องเจอลูก้า แค่นี้จะบ่นอะไรของแกฟะ" น้องเศษไม้ให้กำลังใจพร้อมแนะนำดันเจี้ยนดรีมเวิลด์เผื่อเข้าไปขุนเลเวลแต่หลอดไม่เอาด้วยเพราะดันเจี้ยนนั้นหลอดมันแต่งไว้เล่นๆ
เรือก็อดเบิร์ดล่องมาเกือบถึงสตอร์มฟิสต์ซึ่งนัดพบกับซีกูลด์ไว้ที่นี่ หลอดก็ได้แต่หวังว่าซีกูลด์คงไม่ไปแบกปัญหาอะไรมาให้เขาอีก
--Shiryu 03:58, 9 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
เรือล่องมาจนถึงสตอมฟิสต์ พวกหลอดได้พบกับซีกูลด์ที่วิ่งมารอก่อนแล้ว
"เฮ้ย!! แกไม่ได้ไปก่อเรื่องอะไรที่เซเบิ้ลชิมิครับ" หลอดทำตาปิ๊งๆ
"อ๋อ พอดีไปเจอคนที่เก่งมากๆคนนึงน่ะ หมอนั่นเอาชนะองค์ชายตัวเอกภาคห้ากับพรรคพวกได้อย่างง่ายดาย ข้ากลัวว่าจะเป็นตัวขัดแข้งขัดขาเราในงานประลอง ก็เลยเจี๋ยนไปเรียบร้อยแล้ว"
"เอ่อ....อย่าบอกนะว่าแกเจี๋ยนยูรัมไปแล้วน่ะ" เรวานสะดุ้งเฮือก
"อ้อ รู้จักด้วยเหรอ เจ้าหมอนั่นดังไม่เบาเลยสิท่า"
"นั่นมันสัตว์เลี้ยงประจำตระกูลแบโรวส์ของช้าน!!! มันแค่ชอบเล่นปาหี่หลอกชาวบ้านโง่ๆในเซเบิ้ลเฉยๆเฟ้ย!!" และแล้วปัญหาก็เริ่มก่อเค้าขึ้นอีกหน "พวกแก๊!! ......เอาเหอะ ยังไงก็ชนะก็อดวินให้ได้แล้วกัน ไม่งั้นเราจะเอาแกกลับไปใช้ชีวิตที่หมู่บ้านฮาวด์ให้ฟังเสียงโดเรมีเอลฟ์ตลอดชีวิต!!" การลงโทษของตระกูลแบโรวส์ช่างน่าหวาดกลัวนัก
"โดเรมีเอลฟ์น่ะเราเจี๋ยนไปทำสีหมดแล้วหละ" กระทั่งน้องเศษไม้ก็ยังช่วยเอาปัญหามาสุมให้หลอดอย่างต่อเนื่อง
"กร๊าซซซซ!! โฮก!!!!!" เรวานใกล้คุ้มคลั่ง ผิดกับอิมเมจเด็กดีในบอร์ดสุดๆ ฮิกะกลัวหมอนี่จะเปลี่ยนร่างเป็นบอสแชปเตอร์นี้ไปซะก่อนเลยใช้อโรม่าเทราปี้ช่วยผ่อนคลายความเครียด แล้วเรวานก็หลับไป (ดูยังไงก็โปะยาสลบชัดๆ)
"แบบนี้ยิ่งแพ้ก็อดวินไม่ได้แล้วหละ ไม่งั้นเราถูกจับไปอยู่กอร์เดียสตลอดชีวิตแน่" ฮิกะกล่าวถึงโทษสถานหนักที่สุดบนแผ่นดินฟาเลน่า พอหลอดได้ยินเข้าก็เริ่มมีใจฮึดสู้เพราะไม่อยากไปอยู่หมู่บ้านเพาะพันธุ์นักขี่มังกรตูดบาน
พวกหลอดลงจากเรือก็อดเบิร์ดแล้วเดินดุ่ยๆเข้าถิ่นศัตรูเพื่อลงทะเบียนเข้าแข่งขัน แต่กรรมการอธิบายว่าปีนี้มีผู้ลงแข่งเยอะมาก จะอนุญาตให้เฉพาะผู้เล่นเลเวลเกิน 50 จึงจะลงได้ ส่วนคนอื่นต้องผ่านด่านคัดเลือกอีกที
"ฮ่าๆๆ โชคดีนะหลอด" ฮิกะอิจิ กับซีกูลด์เดินตัวปลิวเข้าไปรอที่รอบแข่งจริงแบบไม่สนใจเพื่อนๆ
"ทำไมตูเป็นพระเอกแต่เลเวลต่ำกว่าชาวบ้านอยู่เรื่อยเลยฟะ" หลอดบ่นอุบอิบๆ ว่างๆก็หลังไมค์มาบ่นเรื่องความแหลกเหลวของระบบการศึกษาให้มดฟัง (ใช่เรอะ?)
"แล้วชั้นเลเวลเท่าไหร่เนี่ย สงสัยต้องลงคัดเลือกด้วยกันนั่นแหละ" น้องเศษไม้ให้กำลังใจ ....แล้วหลอดก็เกิดความคิดที่จะใช้ทรูแมนฟอร์เมชั่นอีกครั้ง
"ชั้นลงด้วยสิ ต่อให้ตกรอบคัดเลือกก็ไม่เสียอะไรนี่นา เราช่วยกันหลายๆคนจะได้มีโอกาสผ่านมากขึ้นไปอีก" กราดิอุสช่างมีน้ำใจสมเป็นตัวละครที่เมดิอุสส่งเข้าประกวด
"สู้ให้เต็มที่นะทุกคน เราจะช่วยเชียร์ แว่บๆ" ส่วนเรวานทำไมมันเลวผิดกับตัวจริงนักฟะ
"ทุกๆคน.....เราหลบกันก่อนเถอะ...." น้องเศษไม้กระซิบพลางส่งซิกให้พวกหลอดหันไปดูพวกของลูก้าที่มาถึงสตอมฟิสต์เช่นกัน
ตูม!!! "ฮ่าๆๆ ท่อนซุงของเถาไปไป แม้อยู่ฮาร์โมเนียก็มาถึงฟาเลน่าได้ในสามนาที" ลูก้ามาถึงคนแรกพลางแอบโฆษณาสินค้าทำให้ฮิกะอิจิเจ็บใจมาก (?)
โครม!!! "เร็วขึ้นเยอะนี่เจ้าลูก้า เดี๋ยวนี้ชักเหาะมาเองไม่ทันแกแล้วแฮะ" อุซโซมาถึงคนที่สอง รายนี้เหาะมาแบบดราก้อนบอลด้วยสกิลเดินอากาศอันลือลั่น
ฮี้ๆๆๆๆ "บัดซบ!! ไอ้รูนโฮลี่นี่ไมได้ช่วยให้เร็วขึ้นเลยนี่หว่า โดนมดแดงหลอกขายซะได้ ข้าจะกลับไปบอมบ์ร้านยัยป้านั่นให้เละ!!" ซิกฟรีดที่วิ่งข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงคนที่สามโวยวาย
............
ฟ้ามืดลงก่อตัวเป็นเกลียวคลื่นพลังงานมหาศาล เพลง One-winged Angel เริ่มบรรเลงเป็นฉากเปิดตัวของโฟลว .....แต่พวกหลอดก็หันมาคุยกันแบบไม่สนใจเพื่อตัดบทไม่ให้ตัวโกงเด่นเกิน ทำให้เราอดดู CG คุณภาพสูงจากสแควร์ เลวจริงๆ
"ไอ้พวกนั้นเหรอโฟลว?" ฮิกะอิจิกับซีกูลด์ถามขึ้นพร้อมกัน
"ฮื่อ....ดูแล้วน่าจะเอาชนะมันได้สักคนมั้ย?"
"ไม่ครับ" ฮิกะตัดความหวังหลอดอย่างไวนิสัยเสียสุดตัว
"ก็น่าลองดู นี่ถ้าข้ายังมีสกิลอยู่คงสู้มันได้แน่ แต่เฮ้อ....." ซีกูลด์เหมือนจะให้ความหวังนิดๆ แต่ก็จะบอกว่าตูก็คงไม่ชนะอยู่ดีนั่นแหละ
"เชิญค่ะ จะลงทะเบียนทั้งสามท่านเลยหรือเปล่าคะ?" มารีน่า NPC ที่ทำหน้าที่รับสมัครผู้แข่งขันเอาน้ำส้มผสมยาถ่ายให้ทั้งสามคนกินตามบท เลยโดนม้าดีดกระเด็นไปเรนวอลทันที เรวานเห็นแล้วก็บ่นว่าอะไรๆทำไมต้องกระเด็นไปตกบ้านตูด้วยฟะ
"ข้าลงคนเดียวก็เหลือแหล่ คนอื่นๆมีหน้าที่ต้องทำอีกนี่นะ" ลูก้าพูดก่อนเอาปากกาไฮไลท์ลายหมีพูห์มาวาดตัวมามาชิโระเป็นลายมือชื่อ ผิดกับอิมเมจมันสุดๆ แล้วพวกโซลเยอร์ก็แยกย้ายกันออกไป
"เจ้าลูก้าลงแข่งตามที่ลือกันมาจริงด้วยแฮะ"
"ช่างเถอะ ยังไงเราก็ต้องผ่านรอบคัดเลือกให้ได้ก่อนนี่นะ" น้องเศษไม้ลากหลอดไปยังสนามรอบคัดเลือก พร้อมกับกราดิอุส ส่วนเพื่อนคนอื่นๆกลับไปรอที่ห้องพัก
--Shiryu 04:41, 11 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พวกหลอดเข้าสู่สนามรอบคัดเลือก มีฟุโยะโฆษกสนามอ่านกติกาให้ฟัง
"ยินดีต้อนรับสู่ปราสาททาเคชิ วันนี้ด่านแรกจะเป็นสระเทพมังกร..."
น้องเศษไม้เอาเวทย์ไฟยิงฟุโยะดับอนาถทันที
"ขออภัยด้วยครับ ยัยป้านั่นชอบพูดเล่นน่ะ" โอโบโร่โฆษกสนามตัวจริงออกมากล่าวเปิดการแข่งขันพลางหยิบฟุโยะทอดกรอบเก็บใส่กล่อง "ในรอบคัดเลือกจะใช้วงกตมอนสเตอร์ในการคัดเลือก ผู้เข้าแข่งจะต้องแยกกันเข้าไปในทางวงกตและโค่นมอนสเตอร์เพื่อสะสมแต้ม เกมส์จะจบลงเมื่อพลังชีวิตหมด ขอให้โชคดีทุกท่าน"
"แค่รอบคัดเลือกก็เห็นแววอันตราย มันกะเอาให้เกมส์โอเวอร์เลยนี่หว่า"
"อย่าห่วงเลย ก็เข้าไปด้วยกันนี่แหละน่า"
พอได้ยินแบบนั้นโอโบโร่ก็โผล่หัวมาอีกรอบ "ไม่เป็นไร หากพลังชีวิตหมดเกมส์จะตัดกลับไปที่ห้องพักแล้วประกาศคะแนน ไม่มีการเกมส์โอเวอร์ในมินิเกมส์นี้ครับ อ้อ ห้ามผู้เข้าแข่งช่วยกันเองนะครับ ไม่งั้นระบบจะส่ง NPC ชิกุเระและซากิริเลเวล 99 จับท่านไปตัดผมเกรียน" หลอดเริ่มมึน...ซากิริโลกไหนเลเวล 99 ฟะ แต่พอนึกว่าเป็นเกมส์ของโคนาเม้งก็คงไม่แปลกอะไร
พวกหลอดแยกย้ายกันเข้าไปในทางวงกต ทางด้านหลอดเจอบอนบอนเป็นมอนสเตอร์ตัวแรกก็เอากาละมังตบกระเด็นอย่างง่ายดาย "เฮ้ๆ ....ตกลงตูต้องใช้กาละมังจริงเรอะ?" บ่นไปก็ไม่มีใครฟัง
หลอดวิ่งเข้ามาต่อ เจอเอาคัตแรบบิท ก็ยังคงตายในตบเดียวเหมือนเดิม
ตัวต่อไปหมูป่าทอง ถูกเล่นงานด้วยกาละมังแบบคริติคอลตายในเทิร์นเดียว
"โอ้ เรานี่เก่งขึ้นเยอะเลยแฮะ จำได้ว่าตอนต้นเกมส์ยังโดนขวิดซะตูดบาน"
ยังโม้ไม่ทันจบก็เจอฮอลลี่เอลฟ์เข้า "กาละมังเหินฟ้าผ่าแปดชีพจร กาละมังล่องนภานาคานพเศียร กาละมังฟ้าคำรนเมฆคำราม ย้ากๆๆๆๆ" ฟังดูเท่มาก ....ถ้าไอ้ที่อยู่ในมือมันไม่ใช่กาละมัง แต่หลอดก็ยังคงจัดการฮอลลี่เอลฟ์ได้อย่างง่ายดาย
ตัวต่อมา ออก้าฟรอก
หนนี้ไม่หมู หลอดโดนตะบองอัดกระเด็น "อา.....จบกันแค่นี้แล้วรึนี่......" แต่เขาก็คิดว่ายังแพ้ไม่ได้แล้วลิมิตเบรคก็หมุนสล็อตมีหน้าเพื่อนๆลอยเข้ามาในหัวเต็มไปหมดทั้งซาซาไร, เอลวาน่า, ซาริส, กราดิอุส, เซ็นริตสึ และน้องเศษไม้
"ข้าจะต้องชนะให้ได้!! เพื่อให้รินอร์ในใจข้าได้ยิ้มอีกครั้ง!!!" สุดท้ายมันก็กลับไปม่อรินอร์เหมือนเดิม (กบฏชัดๆ) หลอดใช้พลังมิตรภาพซัดออก้าฟรอกม่องไป
ตัวต่อมา คอปเปอร์ซัน
"บัดจ๊บ!! แบบนี้สงสัยได้พลังชีวิตหมดกันก็หนนี้หละ!!" หลอดโดนแสงสุริยายิงเข้าเต็มๆจนมีผิวสีแทนสวยงามดั่งโน้ตเชิญยิ้ม "ไม่ยอมแพ้หรอกว้อย!! แบบนี้คงต้องใช้ก็อดเบิร์ดซะแล้ว ว่าแต่มันใช้กับกาละมังได้เปล่าหว่า?"
แล้วหลอดก็เหินขึ้นฟ้าควง shrike เอากาละมังอัดคอปเปอร์ซันหมอบไป ซากิริเห็นดังนั้นก็กระโดดเข้ามาตบหลอดลงไปนอน HP ลดครึ่งหนึ่ง ข้อหาทำ shrike เสื่อมเสีย
แต่เนื่องจาก HP เหลือน้อยแล้ว พอลดอีกครึ่งหนึ่งหลอดจึงตายลงในที่สุด (เฮ้ยๆ)
วิญญาณหลอดล่องลอยไปยังโซลโซไซตี้ ว่าแล้วก็มีตัวเลือกขึ้นมา
- ไม่ยอมแพ้
- ข้า....ข้าอยากเสียตังค์อุดหนุนโคนาเม้งต่อไป
หลอดเห็นตัวเลือกก็จิตตก หลอกแดกตังค์เด็กกันหน้าด้านๆ แต่ยังไงเขาก็ไม่คิดที่จะยอมแพ้อยู่แล้วเลยกดข้อแรก แต่แล้วก็มีตัวเลือกขึ้นมาอีกสองช้อยส์
(กดเพื่อเลือกดูเนื้อเรื่อง)
สุดท้ายหลอดก็ตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องพัก "เฮ้ย!! เลือกข้อไหนก็เหมือนกันนี่ฝ่า!!" แหงสิเพ่ นี่มันฟิคไม่ใช่เกมส์ แล้วเขาก็ได้พบกับน้องเศษไม้และกราดิอุสที่มารออยู่ก่อนแล้ว
"โหดชิบ...นี่แค่รอบคัดเลือกต้องงัดเอาทั้งพลังมิตรภาพ ทั้งตายแล้วชุบชีวิตกันเลยเรอะเนี่ย....ว่าแต่ พวกเธอเป็นไงมั่งล่ะ?" หลอดถามความคืบหน้าทางด้านน้องเศษไม้และกราดิอุสที่แยกย้ายไปสอบรอบคัดเลือก
--Shiryu 01:56, 12 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"ฉันจัดการมอนสเตอร์ไปหกตัว แต่โดนซากิริตบม่อง" <<ไม่มีใครซวยเท่ามันอีกแล้ว
"ชั้นอัดมอนไป 11 ตัว...." พอได้ยินน้องเศษไม้เริ่มแบบนี้หลอดก็รีบหันไปหากราดิอุสเพื่อเพิ่มกำลังใจตัวเิอง "เธอจัดการได้กี่ตัวเหรอ กราดิอุส?"
"4 ตัว"
"โอ้วววว เธอเป็นคนดีมาก~" TvT <<แต่แกน่ะเลว
"เอาน่า เรายังไม่รู้ว่าเขากำหนดให้ต้องจัดการมอนสเตอร์กี่ตัวนี่นะ แค่จัดการได้มากกว่าคนอื่นก็คงเข้ารอบแล้วหละ" น้องเศษไม้เปิดทีวีดูพิธีเปิดเกมส์การประลองอันยิ่งใหญ่ พิธีจะเริ่มโดยการวิ่งม้ามังกรของอัศวินจากเซาโรนิกซ์ ขณะผู้คนต่างจับจ้องไปที่ลู่น้ำนั้น ......ก็พบเซ็นริตสึว่ายน้ำดุ๊กดิ๊กๆอยู่
"เจี๊ยกๆๆ"
"รอก่อน เซ็นจ๊า~ง!!" ซาริสเอาเรือลำบะเอ้กไล่ตาม "ฮ่าๆๆ เรือเราไปได้ทุกน่านน้ำบนโลก~" แต่ยังไม่ลืมพูดสโลแกนตัวเอง
"ผมก็บอกแล้วไงว่าอย่าปล่อยเซ้นจ๋อออกจากกรง" ลูกน้องบนเรือพากันบ่นอุบ (นี่เจ๊เป็นเจ้าแห่งโจรสลัดแน่รึ?)
......ซึ่งไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องแต่ประการใด หลอดจึงเลิกสนใจแล้วหันไปดูพิธีเปิดต่อ ราฮาลกำลังขี่หลังรู้กวิ่งตะแล้ดๆบนน้ำอย่างสง่างาม "โอ้ซซ่า~ ยาราไนก้า!!" ประชาชนที่เห็นต่างพากันปรบมือให้กับความอลังการของพิธีเปิด (เหรอ?) และแล้วองค์หญิงของฟาเลน่าก็ปรากฏตัวบนอัฒจรรย์
- "ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่การแข่งขันอันศักดิ์สิทธิ์ประจำประเทศเรา ฟาเลน่าแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบพันปี หากแต่ระบอบและอธิปไตยที่มั่นคงได้ช่วยให้เราสามารถยืนหยัดมาได้จนถึงทุกวันนี้ แต่เราก็ไม่เคยคิดว่าเรายิ่งใหญ่ ทุกปีเราจึงจัดเทศกาลเพื่อขอบคุณแหล่งน้ำและที่ราบลุ่มเฟย์ตัสที่มอบความอุดมสมบูรณ์มาตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่งพันปี ขอบคุณเทือกเขาอาชวาลต้นกำเนิดของเรื่องราวแห่งรูนสุริยะ และบูชาต่อราชินีเอลเมลาร์คที่เริ่มต้นสร้างดินแดนแห่งนี้จากความว่างเปล่า ขอให้ช่วยเป็นกำลังใจเชียร์เหล่าผู้เข้มแข็งที่จะสืบทอดสานต่อประวัติศาสตร์ของฟาเลน่าให้ยาวนานต่อไปด้วยกันเถอะ"
พอองค์หญิงพูดจบเสียงโห่ร้องฉลองการเปิดเทศกาลแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น น้องเศษไม้ที่ดูอยู่ทางหน้าจอทีวีเริ่มสงสัยกับปฏิกิริยาตอบสนองของหลอด
"องค์หญิงเป็นไงมั่ง?" น้องเศษไม้ถามขึ้นเพราะรู้ว่าองค์หญิงคนที่เห็นนั้นคือ.....
"ก็น่ารักดีนี่" หลอดตอบไร้รีแอ็คชั่นโดยสิ้นเชิงทำเอาน้องเศษไม้ยังแปลกใจนิดๆแต่ก็ยิ่งรู้ึสึกเป็นห่วงเพราะระบบจะค่อยๆแทนที่ความทรงจำในโลกแห่งความจริงของหลอดเข้าไปเรื่อยๆและเป็นไปได้ว่าเขาอาจลืมเรื่องสำคัญที่สุดไปแล้ว
"เอาน่า!! ยิ่งเห็นแบบนี้ยิ่งรู้สึกอยากลุยการประลองขึ้นมาแล้วหละ เราไปหาฮิกะกับซีกูลด์ที่ห้องพักฝั่งโน้นกันเลยไหม?"
"ชั้นคง.....ไม่ลงแข่งแล้วหละ...." กราดิุอุสบอกกับพวกหลอดด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอยผิดกับที่เป็นอยู่ประจำ "ทำไมล่ะ?"
"ชั้นรู้สึกว่าการเดินทางตั้งแต่ออกจากบ้านมาจนถึงตอนนี้มันเปล่าประโยชน์ลงซะแล้วหละ" แล้วกราดิอุสก็วิ่งออกไป
........พอสักพักเห็นว่าไม่มีใครวิ่งตามมาเธอก็วิ่งกลับมาที่เดิม
"ชั้นจะเล่าให้ฟัง...." แล้วกราดิอุสก็เล่าเรื่องที่เกิดในรอบคัดเลือกทั้งที่ไม่มีใครขอ
"ย้าก!!!" กราดิอุสเอาค้อนเงินอัดฮอร์นเบฮีมอธหมอบลงอย่างบากลำบาก พลังชีวิตเหลือน้อยเต็มทน....
"หือ? มาแข่งกับเขาด้วยเหรอ?" พอหันตามเสียงขึ้นไปกราดิอุสก็เห็นชายหนุ่มถือดาบมาซามุเนะนั่งอยู่บนกำแพงทางวงกต "พี่รุซโร?"
"แค่ฮอร์นเบฮีมอธก็เสียเวลาขนาดนี้ ถอนตัวไปเถอะน่า อย่างเธอไม่เหมาะจะมาสู้หรอก"
"พี่รุซโร!! ชั้นตามหาพี่มานานขนาดไหนแล้วรู้ไหม?? กลับมาบ้านซะทีเถอะ ตอนนี้ชั้นเป็นนักตีอาวุธที่เก่งพอจะสร้างสุดยอดอาวุธให้พี่ได้แล้วนะ"
"งั้นเหรอ? งั้นตีมาซามุเนะเล่มนี้ให้ดูหน่อยสิ" รุซโรชักดาบยาวออกจากหลัง พอเห็นกราดิอุสก็รู้ทันทีว่าดาบเล่มนี้เลเวล 14 เกินความสามารถในการตีอาวุธของเธอไปแล้ว "ไงล่ะ ไหนบอกเก่งขึ้นแล้วไง.....ฉันรับเงื่อนไขเข้าประลองของคนๆนึงเพื่อแลกกับดาบคู่กรรไกรหนึ่งในอาวุธที่หมอนั่นมีอยู่ ดาบนั่นยอดเยี่ยมกว่าดาบมาซามุเนะนี่หลายเท่านัก อย่างเธอจะมีปัญญาช่วยอะไรฉันได้ฮึ?"
กราดิอุสปกติอยู่กับหลอดพูดน้ำไหลไฟดับแต่กลับเถียงพี่ตัวเองไม่ออก
"ก็ยังคงเหมือนตอนที่ฉันออกจากบ้านมานั่นแหละ เพราะเธอช่วยอะไรฉันไม่ได้เลย" พอพูดจบรุซโรก็หันหลังเดินไปเก็บแต้มเจี๋ยนมอนสเตอร์ต่อ....
"เอาแต่บ้าสงคราม ขวนขวายหาแต่กำลังที่มากขึ้นไปเรื่อยๆแบบนี้มันเหมือนใครนะ.....อ้อ เหมือนเจ้าพวกโซลเยอร์นั่นไม่มีผิด" พอฟังจบน้องเศษไม้ก็เริ่มฉุน
"Falcon Storm Thrust!!!" หลอดใช้กาละมังเปิดท่าสุดยอดของฟอลคอนซัดทำลายห้องพักพังไปครึ่งนึง ทั้งกราดิอุสและเศษไม้เห็นแล้วก็แปลกใจในพลังมหาศาลของกาละมังแบบไม่เคยคาดคิดมาก่อน "อย่าห่วงเลย ฉันจะเอากาละมังที่เธอตีให้นี่แหละ อัดเจ้านั่นให้ม่อง!!" ตอนนี้กราดิอุสเริ่มรู้สึกเหมือนจะไว้ใจหลอดได้อย่างเต็มใจซะที แล้วทุกคนก็ไปสมทบกับพวกซีกูลด์ก่อนที่หลอดจะโดนปรับข้อหาทำลายทรัพย์สิน
ประกาศผลการสอบรอบคัดเลือก จำนวนมอนสเตอร์ที่ปราบได้ขั้นต่ำคือห้าตัว ทำให้หลอดและน้องเศษไม้สามารถผ่านเข้าไปประลองในรอบจริงได้สำเร็จ
ตกกลางคืน ที่ระเบียงปราสาทสตอร์มฟิสต์ ยูเบอร์ ควีนไนท์องครักษ์องค์หญิงคุยอยู่กับหัวหน้าตระกูลก็อดวินก่อนวันงานประลอง
"พิธีเปิดยอดเยี่ยมทีเดียว ข้าละชอบใจอัศวินขี่กันเองโดยแท้"
"ยินดีด้วยที่ชอบ แล้วท่านคิดกับประเทศนี้ยังไงบ้างล่ะ?" ยูเบอร์ถาม
"ดี แต่ยังสามารถดีกว่านี้ได้" คำตอบของดีแซดแสนครอบคลุม เอาไปทำข้อสอบอัตนัยมันโดนหั่นคะแนนกระฉูดแน่นอน
"ช่างทะเยอทะยานไม่ผิดจากเดิมเลยนะ ข้าเกลียดท่านว่ะ" ยังไงยูเบอร์ก็รู้ว่าตัวแทนก็อดวินจะชนะการประลอง แต่เขาเริ่มวิตกว่าการเข้ามาของชายคนนี้จะส่งผลต่ออนาคตของประเทศเหมือนยุคทหารครองประเทศเทยหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้นเขาคงขาดใจตายเพราะไม่อยากดูการ์ตูนวันพีซซันจิถูกเซนเซอร์ครึ่งหน้า
ดีแซดมองไปยังสุดปลายน้ำแล้วคิด
"ราชินีเอลเมลาร์คสร้างฟาเลน่าโดยใช้เวลาเจ็ดวัน ข้าจะสร้างประเทศที่สุดยอดยิ่งกว่าฟาเลน่าในเวลาเท่ากัน"
