Chris 3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
สารบัญ |
Duck Village
เปิดขึ้นมา เราจะมาอยู่ที่หมู่บ้านดั๊ก ซึ่งผิดจากเป้าหมายที่ต้องการจะไปที่หมู่บ้านจิชา คาดว่าเพราะแนชมันพาหลง...
|
คริส : คราวนี้อะไรอีกล่ะ? ไหนว่าจะไปกันที่หมู่บ้านจิชาไม่ใช่เหรอ? แนช : เออ...คือข้าก็ไม่เคยมาแถวนี้มาก่อนล่ะนะ งั้นข้าว่าพวกเราควรจะจ้างคนนำทางกันนะ คริส : ให้มันได้อย่างงี้สิ คนนำทางต้องการคนนำทาง... แนช : ก็ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่ามานั่งเสียใจภายหลังนะ |
เมื่อบังคับคริสได้ ให้เราเดินเข้าไปด้านในหมู่บ้าน แล้วเราจะได้พบกับ เฟรด กับริโค ที่กำลังออกตามหาเฟลมแชมเปี้ยนอยู่อย่างไม่ลดละ (แต่เข้าใจว่าคงหลงมาที่นี่เหมือนกัน)
|
เฟรด : เร็ว ๆ เข้าหน่อย ริโค! ริโค : รอก่อนคะ! รอฉันก่อนค่ะ ท่าน พวกเราต้องจ่ายค่าห้องนะ เฟรด : ลืมมันไปซะ! ทำไม ข้าจะต้องไปจ่ายให้เจ้าพวกทำตัวหยาบคายพวกนั้นด้วย? ริโค : แต่ นายท่านค่ะ! นั่นถือว่าเป็นการไม่ซื่อสัตย์นะคะ! แล้วเฟรดจะหันมาทางพวกเราพอดี เฟรด : โอ้! สวัสดี... แล้วเฟรดจะวิ่งมาทางเรา เฟรด : พวกเราเคยพบกันมาก่อนรึเปล่า...? |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. เธอคงจำผิดคนแล้วล่ะ
2. เธอเอง ก็ทำให้นึกถึงใครกันนะ
ตอบข้อไหนก็ได้ เหตุการณ์ต่อจากนั้นก็คล้าย ๆ กัน เพียงแต่ข้อแรก คริสจะปฏิเสธว่าตัวเองไม่ใช่คนที่เฟรดนึก (ริโคจะจำเราได้ แต่เฟรดก็ไม่สนใจที่จะฟัง) ส่วนข้อสอง ก็บอกไปตรง ๆ (คนเขียนเลือกข้อสอง)
|
คริส : เธอเอง ก็ทำให้นึกถึงใครกันนะ ? อ้อ ใช่แล้ว เฟรด : ใช่แล้วงั้นเหรอ? ผมเคยพบเธอที่ไหนนา... อ้อ! ท่านก็คือ ท่านคริสแห่งอัศวินเซกเซ็น! แนช : ชู่ว์! อย่าส่งเสียงดังไปสิ! เฟรด : ว่าไงนะ? แล้วฉากจะตัดไป โดยแนชจะเล่าเรื่องให้เฟรดฟัง (ในเวลา 3 วิ) แนช : ...เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้หละ เฟรด : ผมต้องขอโทษจริง ๆ ผมยอมรับว่าผมไม่ค่อยจะระวังตัวเท่าไรนะ ว่าแต่ ทำไมท่านถึงมาทางนี้ล่ะ? |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมาอีก
1. พวกเรากำลังตามหาเบาะแสน่ะ...
2. แล้วมันเป็นธุระกงการอะไรของนายงั้นเหรอ?
3. มาดูลาดเลาน่ะ
การตอบตรงนี้ จะมีผลต่อเนื้อเรื่องเล็กน้อย หากเราเลือกตอบข้อแรก เฟรดกับริโค จะร่วมเดินทางไปกับเราด้วย แต่หากเลือกตอบข้อสอง หรือข้อสาม เฟรดกับริโค จะไม่ร่วมกลุ่มกับเราตอนนี้ แต่ยังไง พวกเขาทั้งสอง ก็จะมาเข้าร่วมกลุ่มตอนไปถึงหมู่บ้านจิชาแล้วอยู่ดี (คนเขียนเลือกข้อสาม เพราะต้องการไปชวนเพื่อนก่อน)
|
คริส : มาดูลาดเลาน่ะ เฟรด : มาดูลาดเลา? มีอะไรให้ดูในหมู่บ้านเป็ดนี่งั้นเหรอ? เอาเถอะ ผมคงไม่อยากขัดอะไรท่านหรอกนะ ขอให้โชคดีแล้วกัน ริโค : นายท่าน โปรดรอก่อนคะ! ขอตัวก่อนนะคะ ท่านคริส เฟรด : เร็ว ๆ เข้า... ริโค : ค่ะ นายท่าน... แล้วทั้งสองก็จะวิ่งออกไป |
- ในหมู่บ้านเป็ดตอนนี้ เราจะไม่สามารถเข้าพักและเซฟที่โรงแรมได้นะ
- ที่ร้านไอเท็ม ในช่อง Rarity อาจจะมี Blue Ribbon ขายอยู่ อย่าลืมซื้อมาด้วยล่ะ (Blue Ribbon เป็นเครื่องประดับที่ตัวละครหญิงใส่ได้เท่านั้น และช่วยให้ตัวละครที่สวมใส่อยู่จะไม่ถูกเลือกโจมตี)
เมื่อเฟรดกับริโคจากไปแล้ว ก็ให้ไปต่อที่โรงแรม แล้วเข้าประตูออกไปทางด้านหลังของโรงแรม แล้วเราจะได้เห็นสาวแว่นใส่ชุดนักรบญี่ปุ่นโบราณกำลังยืนคุยกับเป็ดตัวหนึ่งอยู่ ให้เข้าไปคุยกับเธอ แล้วจะพบกับเหตุการณ์
- เหตุการณ์ชวน Sanae Y นี้ จะมีก็ต่อเมื่อ เรามีเพื่อนเกินกว่า 50 คนแล้ว
|
ซานาเอะ Y : โปรดรับสิ่งนี้ไว้เป็นของตอบแทนด้วยเถอะนะคะ เป็ดชาวบ้าน : ไม่ต้องหรอก ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้ต้องการพวกมันหรอก ผมไม่ได้คาดหวังอะไรตอบแทนอยู่แล้ว ซานาเอะ Y : พ่อแม่ของฉันจะต้องอับอายแน่ ถ้ารู้ว่าฉันทำตัวเสียมารยาทแบบนี้ คริส : มีอะไรกันงั้นเหรอ? แล้วซานาเอะ Y กับ เป็ดชาวบ้าน จะพูดขึ้นพร้อมกัน ซานาเอะ Y : ท่านผู้นี้ ช่วยเอาแว่นฉันมาคืนให้ หลังจากที่ฉันทำมันตกลงไปในบ่อน้ำน่ะค่ะ / เป็ดชาวบ้าน : แค่นี้ไม่เห็นต้องชดใช้เลยนี่นา ผมเองก็รู้สึกแย่นะ ซานาเอะ Y : ดังนั้น เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันเลยคิดว่าฉันอยากจะให้ของขวัญเขาน่ะค่ะ แต่ว่า... |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ทำไมคุณไม่รับมันไว้ล่ะ?
2. เขารู้แล้วน่าว่าเธอกตัญญู
3. โอเค งั้นฉันขอรับมันไว้เอง
สามารถเลือกข้อไหนก็ได้ แต่ข้อสาม จะพิเศษหน่อย คือ เราจะฮั้วกับเป็ดชาวบ้านว่า ให้เอาแว่นที่ซานาเอะ Y ทำตกมาให้เรา แล้วให้เราคืนให้ซานาเอะ Y แล้วเราก็จะได้ของตอบแทนแทน แล้วเราจะได้ไอเท็ม Medicine D มา (แต่คนเขียนเห็นว่ามันไร้สาระ เลยเลือกข้อสองไป)
|
คริส : ฉันแน่ใจเลยล่ะว่าเขาเห็นว่าเธอน่ะกตัญญูจริง ๆ นะ ซานาเอะ Y : ตกลง ขอโทษด้วยนะคะที่ฉันทำตัวเกินกว่าเหตุ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของท่านค่ะ เป็ดชาวบ้าน : งั้นก็ลาก่อนนะ จากนั้น เป็ดชาวบ้านก็จะเดินออกไป ซานาเอะ Y เองก็จะโค้งคำนับส่ง ก่อนจะหันมาคุยกับเราต่อ ซานาเอะ Y : ขอบคุณที่มาช่วยยุติเรื่องของพวกเรานะคะ ข้าวของของฉันกลับมาที่โรงแรมแล้ว ฉันต้องขอตัวก่อนนะคะ |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมาอีก
1. เธออยากจะเข้าร่วมกลุ่มของเราไหมล่ะ?
2. เออ งั้นก็ตามสบาย
ให้เลือกข้อแรก แล้วเราจะได้ ซานาเอะ Y มาเป็นเพื่อน 108 ดาว
|
คริส : เธออยากจะเข้าร่วมกลุ่มของเราไหมล่ะ? ซานาเอะ Y : เป็นความกรุณาอย่างสูงเลยค่ะ พ่อแม่ของฉันเองก็พูดอยู่เสมอว่าเขาได้พรที่ทำให้ได้เจอกับเพื่อนดี ๆ ในสมัยก่อน ถ้ามีอะไรที่ฉันสามารถทำได้ล่ะก็ โปรดให้ฉันได้ช่วยเถอะนะคะ |
Sanae Y. has joined the 108 Stars
จากตรงนี้ ให้เราออกจากโรงแรม แล้วไปที่กังหันน้ำบริเวณด้านซ้ายของหมู่บ้าน แล้วเราจะได้พบกับเร็ตและไวลเดอร์ คุยกับพวกเขา เพื่อขอให้พวกเขาจ้างพาเราไปที่หมู่บ้านจิชา แต่พวกเขาจะบอกให้เราไปขออนุญาตจากหัวหน้าหมู่บ้านก่อน
|
เร็ต : มนุษย์พวกนั้นเดาใจยากจะตาย ใครจะไปรู้ว่าพวกนั้นคิดอะไรอยู่? ไวลเดอร์ : คุณพูดถูก ลูกพี่ จำยัยคนที่เสียงแหลม ๆ ที่พวกเราเจอเมื่อวันก่อนได้ไหม? แล้วก็เจ้าผู้ชายที่พวกเราพึ่งเจอเมื้อตะกี้อีก เร็ต : กร๊าก! ผมไม่เข้าใจเลยว่าจ่าไปเข้ากับพวกนั้นได้ไง ผมล่ะนึกไม่ออกเลย ไวลเดอร์ : ก็จริง เหอ ๆ ใช่จริง ๆ อะไร? แล้วเร็ตกับไวลเดอร์จะหันมาทางคริสและแนช ไวลเดอร์ : แกต้องการอะไร? มีปัญหาเรอะ? แนช : ยังไม่มีหรอก! เว้นเสียแต่นายจะหาเรื่องก่อน ผมมาถามหาคนที่พอจะช่วยนำทางเราไปที่หมู่บ้านจิชาน่ะ มีคนพูดกันว่า พวกผู้ชายเผ่าเป็ดนั้น กล้าหาญ และถูกจ้างให้เป็นการ์ดไปกับพวกพ่อค้า เร็ต : ถูกต้อง คริส : ถ้างั้น พวกเธอจะนำทางเราไปที่นั่นได้ไหม? ไวลเดอร์ : ปกติ ก็ไม่เป็นอะไรหรอกนะ แต่เพราะการรบกันเมื่อเร็ว ๆ นี้ทำให้หัวหน้าของพวกเราต้องการให้พวกเราอยู่ที่นี่ ถ้าคุณไปขอคำอนุญาตจากหัวหน้า พวกเราก็ยินดีที่จะช่วยเหลือพวกคุณนะ คริส : หัวหน้าหมู่บ้านงั้นเหรอ? แนช : หัวหน้าไหนล่ะ? ไวลเดอร์ : ใช่ หัวหน้าเป็นคนที่มีขนหางที่งดงามที่สุด เขาคงอยู่แถว ๆ นี้หละ คริส : ตกลง ว่าไงก็ว่าตาม แล้วภาพจะฉายมุมสูง มองดูเห็นเป็ดเต็มหมู่บ้าน (แล้วตรูจะรู้ไหมฟ่ะว่า เป็ดตัวไหน หางงดงามสุด) แนช : คริส พวกเราจะแยกความแตกต่างระหว่างเป็ดตัวหนึ่งกับตัวอื่น ๆ ยังไงกันล่ะนั่น? คริส : นายกำลังถามผิดคนแล้วนะ |
ให้ เราเดินมาที่หน้าร้านแลกเปลี่ยนสินค้า จะเจอกับเป็ดตัวหนึ่ง นั่นหละ หัวหน้าหมู่บ้าน วิธีสังเกตน่ะเหรอ ไม่ใช่ดูที่หางหรอก คุยไป แล้วเจอชื่อบอกว่า Duck Chief นั่นหละ คุยกับเขา เพื่อจะขออนุญาตให้เร็ตและไวลเดอร์พาเราไปที่หมู่บ้านจิชา
|
หัวหน้าเป็ด : โอ้ ดูท่าทางพวกเราจะมีแขกนะเนี่ย ยินดีต้อนรับสู่เผ่าเป็ดครับ (แล้วเราจะทำการขออนุญาตจากหัวหน้าเป็ด โดยใช้เวลาตัดไปหนึ่งฉาก) คริส : พวกเราจัดการเรื่องการขออนุญาตจากหัวหน้าแล้วนะ โดยจมูก...เอ๊ย จงอยปาก แนช : ยอดเยี่ยม |
เอาล่ะ คุยกับหัวหน้าเสร็จ ก็กลับไปคุยกับเร็ตและไวลเดอร์ เขาจะคิดค่าจ้างกับเรา 2000 potch
|
เร็ต : สวัสดีอีกครั้งนะ ผมเห็นแล้วว่าพวกคุณไปพบกับหัวหน้าแล้ว เขาสังเกตง่ายเป็นที่สุดเลยใช่ไหมล่ะ? แนช : แน่นอน แล้วก็ขนหางของเขาก็น่าประทับใจจริง ๆ อย่างที่พวกนายพูดเอาไว้เลย ไวลเดอร์ : ก็บอกแล้ว! คริส : เขาอนุญาตให้พวกคุณนำทางให้พวกเราแล้ว ถ้าพวกคุณต้องการ ไวลเดอร์ : แน่นอน สำหรับการจ่ายที่เหมาะสมนะ แนช : ว่าแล้วเชียว เท่าไรกันล่ะ ที่ว่าเหมาะสมน่ะ? ไวลเดอร์ : จะไปที่หมู่บ้านจิชา... คิดที่ 2000 potch แนช : 2000! คริส : แบบนี้มันปล้นเหนือเมฆกันชัด ๆ แต่ว่า...ฉันจะจ่าย แนช : โว้ยยย! พวกคนชั้นสูงเนี่ย จ่ายง่ายอะไรอย่างนี้เนี่ย คริส : พอได้แล้ว! Paid : 2000 potch เร็ต : ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง พวกเรารู้ว่าพวกเรากำลังทำอะไร ไวลเดอร์ : มันเป็นเส้นทางสั้น ๆ ที่จะไปที่หมู่บ้านจิชา ดังนั้นอย่าห่วงเรื่องอื่นเลยนะ |
แล้วเร็ตกับไวลเดอร์ จะเข้าร่วมกลุ่มกับเรา
Wilder has joined
Rhett has joined
ที่นี่ให้เราออกจากหมู่บ้าน แล้วสถานที่ใหม่ ๆ คือ ป่าคูพูท (Kuput Forest) หมู่บ้านจิชา (Chisha Village) ทางผ่านภูเขา (Mountain Path) และ คาเลเรีย (Caleria) จะปรากฎขึ้นมา แต่ตอนนี้ เรายังไม่ต้องรีบไปที่หมู่บ้านจิชา เอาไปหาเพื่อนที่สามารถชวนได้ก่อน ลองเช็คใน ช่องไอเท็มของเราว่า มีไอเท็มที่ชื่อว่า Grape C หรือเปล่า? หากยังไม่มี ก็ให้ไปซื้อที่ร้านแลกเปลี่ยนสินค้าที่ วิเนย์ เดล เซกเซ็นก่อน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปที่หมู่บ้านอิคเซย์กัน
Iksay Village
เมื่อเข้ามาแล้ว ให้ตรงไปที่ด้านหลังหมู่บ้าน ในโซนของกังหันลม ด้านในสุด จะพบกับผู้ชายคนหนึ่งที่ถือจอบอยู่ เขาคือ บาร์ท (Barts) ให้เข้าไปคุยกับเขา
|
บาร์ท : ใคร ผมน่ะเหรอ? ผมทำงานอยู่ที่นาใกล้ ๆ กับที่นี่แหละ การต่อสู้เมื่อวันก่อนทำเอาเลอะเทอะไปหมดเลย พวกพืชผักที่ผมปลูกด้วยความห่วงใยทั้งหมดก็ถูกทำลายไปหมด ฉันไม่สามารถขายพวกมันได้อีกแล้ว ตอนนี้ ทั้งหมดที่ผมทำได้ก็คือ พรวนดิน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... คริส : เข้าใจล่ะ... บาร์ท : เอาล่ะ เอาล่ะ อย่าไปเอาจริงเอาจังกับมันเลย อะไรที่แล้วไปแล้วก็ให้แล้วกันไป และผมก็ต้องมุ่งหน้าต่อไป ผมจะไปหางานทำที่ทุ่งอื่นแล้ว การทำฟาร์มคือชีวิตของผม และผมก็รักมันมากด้วย! |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ลองไปที่ปราสาทบุเดฮัคสิ
2. ขอให้โชคดีนะ
ให้เลือกข้อแรก เพื่อแนะนำปราสาทบูเดฮัคไป
|
คริส : ลองไปที่ปราสาทบุเดฮัคสิ ฉันแน่ใจได้เลยว่าที่นั่นมีพื้นที่ ๆ เธอสามารถทำฟาร์มได้นะ บาร์ท : ผมไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย แต่ถ้าพวกเรามีทุ่งล่ะก็ ผมก็จะไปที่นั่น พวกทหารในศึกครั้งที่แล้วทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งหมดที่ผมเหลืออยู่ ก็คือ จอบอันนี้ ตอนนี้ ถ้าคุณมีองุ่นล่ะก็ มันจะช่วยผมได้มากเลยล่ะ คริส : องุ่น น่ะเหรอ? บาร์ท : ใช่แล้ว ผมอยากจะมีไร่องุ่นเป็นของตัวเอง แต่ผมไม่มีเงินเพียงพอที่จะซื้อองุ่นมาหว่านน่ะสิ ฮ่า ฮ่า! |
คุยเสร็จ ถ้าเรามี Grape อยู่กับตัว ให้คุยกับเขาอีกที แล้วเราจะได้ บาร์ท มาร่วมเป็น 108 ดาว
|
บาร์ท : ว้าว องุ่น! คุณมีมันนี่นา! คุณนำมันมาให้ผมรึเปล่า?! คริส : แน่นอน รับไว้สิ ตอนนี้ เธอจะไปที่ปราสาทบูเดฮัคแล้วใช่ไหม? You present Grape บาร์ท : ตอนแรก คุณให้องุ่นนี้แก่ผม จากนั้นคุณก็ต้องการให้ผมไปทำงาน ผมรู้สึกเหมือนกับว่าผมควรจะเป็นคนขอร้องคุณสำหรับเรื่องนี้มากกว่านะ! ไม่มีทางที่ผมจะปฏิเสธอยู่แล้วล่ะ ผมควรจะปลูกอะไรดีล่ะ? คุณชอบกินอะไรล่ะ? มะเขือเทศ องุ่น หรือเมลอน? ผมสามารถปลูกของพวกนั้นให้อร่อย ๆ ได้นะ พวกเราจะแบ่งปันน้ำผลไม้แสนอร่อยกัน เมื่อพวกมันสุกแล้ว ผมชักทนรอไม่ไหวแล้ว! มันอยู่ที่ไหนนะ? ดีล่ะ! มันอยู่ไม่ไกลเท่าไรนี่ ตกลง ผมจะไป! ขอบคุณมาก! |
Barts has joined the 108 Stars
จากนั้น ให้เราแวะไปที่ปราสาทบูเดฮัคกันก่อน ให้นำชาบอน และ อายาเมะ(หรือเนย์) เข้ามาในกลุ่ม โดยระหว่างทางที่ทางผ่านภูเขา เราจะได้เจอบอส Rock Golem อัดมันไปเรื่อย ๆ แล้วใช้รูนน้ำของแนช รูนลมของชาบอนหรือไอเท็มเติมเลือดของแต่ละคน เติมพลังของฝ่ายเราอย่างต่อเนื่อง ๆ ก็ชนะมันได้ไม่ยาก จากนั้น ก็ไปที่คาเลเรียกันต่อเลย
Caleria
เมื่อเข้ามา ให้ไปที่โรงแรม ขึ้นบันไดไปชั้นสอง เราจะเจอกับผู้ชายสวมหน้ากากคนหนึ่ง เขาคือ นาดีล (Nadir) ให้คุยกับเขา
|
นาดีล : โลกทั้งใบคือเวที... ข้ากำลังมองหาคนที่เกิดมาเพื่อเป็นนักแสดง โดยธรรมชาติ แล้วข้าก็จะสามารถเปิดโรงละครได้ เหล่าผู้คนล้วนสวมหน้ากากและเล่นบทบาทที่ผิดมาโดยตลอด ดังนั้นการเคลื่อนไหวบนเวทีโรงละครจึงกลายเป็นการก้าวกระโดดครั้งยิ่งใหญ่ที่ยากยิ่ง ท่านสนใจโรงละครบ้างหรือไม่? คริส : โรงละครงั้นเหรอ? นาดีล : ชีวิตจริงทั้งหมดจะส่องสว่าง ถูกจัดบนเวทีอันหรูหรา! โฮ่ โฮ่ โฮ่! พวกเราจะเริ่มด้วยบทพูด นักแสดง โครงเรื่อง จากนั้นทุกสิ่งก็ดำเนินไป ชีวิตจริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... อ่า แสงไฟ... เสียงปรบมือ! ไม่อาจจะลืมเลือนไปได้ คริส : นายยังปกติอยู่หรือเปล่าเนี่ย? (คนเขียนก็ว่างั้นหละ) นาดีล : นี่จะเป็นเรื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดของข้าที่จะได้ออกสู่สายตาสังคม ที่ข้าต้องการสำหรับงานสร้างชื้นแรกของข้าคือ ผู้ชายสามคน ผู้หญิงสองคน และเด็กอีกหนึ่งคน ท่านพอจะรู้จักใครที่มีคุณสมบัติดังกล่าวบ้างไหม?
คริส : ? นาดีล : คุณในตอนนี้ ได้เข้าถึงคนเล่นละครที่ว่ามาแล้ว! คริส : ขอบ...ใจนะ นาดีล : ท่านพอจะรู้จักที่ ๆ มีนักแสดงและข้าสามารถเปิดโรงละครขนาดกำลังดีหรือไม่? |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. แนะนำปราสาทบูเดฮัค
2. ไม่แนะนำ
เลือกข้อแรกไป แล้วเราจะได้นาดีลมาเป็นพวก 108 ดาว
|
คริส : ลองไปที่ปราสาทบุเดฮัคสิ นาดีล : ข้าได้ยินเกี่ยวกับเรื่องที่แห่งนั้นแล้ว ศูนย์รวมสำหรับคนผู้หนึ่งและทั้งหมด พวกเขาว่ากันมาแบบนั้น เหอ ๆ มันจะต้องที่ ๆ สุดแสนวิเศษสำหรับงานแสดงของพวกเรา คริส : แต่ อืม... นาดีล : โฮ่ โฮ่ โฮ่ ขอโทษด้วยนะ ข้าต้องไปที่บูเดฮัคเดี๋ยวนี้แล้ว ข้ารู้ว่ามันต้องออกมาดีอย่างแน่นอน ใช่แล้ว! |
Nadir has joined the 108 Stars
ที่นี่ ให้เราไปเดิน shopping ในเมือง ที่ตีดาบที่นี่ สามารถอาวุธเราได้ถึง level 10 ให้ตีให้ คริส แนช เร็ต และไวลเดอร์ แล้วก็ไปเลือกซื้อเกราะที่ดีที่สุดใส่ไว้ให้คริส และแนช (ถ้าเงินเหลือ ก็ซื้อให้เร็ตและไวลเดอร์ด้วยก็ได้) จากนั้น ก็ไปด้านในสุดของเมือง เพื่อเพิ่มทักษะด้านกายภาพของทุกคน
- อย่าลืมไปคุยกับผู้ชายที่ยืนปรบมืออยู่ที่ด้านซ้ายล่างของเมือง เขาจะมอบ Copper Hammer หรือค้อนสำหรับตีอาวุธได้ถึง level 12 แก่เรา (แต่ยังไม่ต้องรีบเอาไปให้เปกกี้ที่ปราสาทบูเดฮัคตอนนี้)
เมื่อเตรียมตัวพร้อมแล้ว ก็มุ่งสู่หมู่บ้านจิชากันได้เลย โดยระหว่างเราจะต้องไปป่าคูพูทเสียก่อน พอเราเข้าตัวป่าแล้ว ก็ให้เดินชิดขวาไปเรื่อย ๆ ก็จะออกมาทางหมู่บ้านจิชาได้เอง
Chisha Village
พอเข้ามา เราจะพบกับเหตุการณ์ไวลเดอร์และเร็ตจะแนะนำเรื่องหมู่บ้านนี้ให้ฟัง (แล้วถ้าหากเราไม่ได้ชวนเฟรดตอนที่หมู่บ้านเป็ดตอนแรก เขาจะมาร่วมกลุ่มกับเราที่นี่เอง)
|
ไวลเดอร์ : พวกเรามาถึงหมู่บ้านจิชากันแล้วล่ะ เร็ต : เผ่าจิชาเป็นหนึ่งในหกเผ่า พวกชาวบ้านไม่ได้มีบรรพบุรุษเป็นนักรบเหมือนเผ่าเป็ดและเผ่ากิ้งก่า แต่พวกเขาก็ถือได้ว่าเป็นผู้คนที่มีความสุภาพมากที่สุดเลยก็ว่าได้ ไวลเดอร์ : แถมยังขึ้นชื่อเรื่องอาหารที่เลิศรสที่สุดอีกด้วยนะ เฟรด : ไง พรรคพวก! น่ายินดีที่ได้เจอกับพวกนายที่นี่นะ เฟรดจะเดินออกมาจากหมู่บ้านและทักพวกเรา ไวลเดอร์ : เฮ้ย! ผมคาดไม่ถึงเลยว่าจะมาเจอกับแกที่นี่นะเนี่ย เฟรด : ยินดีที่ได้เจอกับแกอีกเหมือนกัน ฮึ่ม! ข้ามาถึงก่อนนะ ริโค : ใช่แล้วครับ นายท่านเฟรดมาถึงที่นี่ก่อนนะ ไวลเดอร์ : ........ เฟรด : ไหน ๆ พวกเราก็มาอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว ทำไม จะไม่ให้ผมพาชมรอบ ๆ หมู่บ้านหน่อยล่ะ? ริโค : แต่ นายท่านค่ะ... พวกเราก็พึ่งจะมาถึงนะ! พวกเราจะพาไปได้อย่างไรกันคะ...? |
Fred has joined the 108 Stars
Rico has joined the 108 Stars
แล้วเฟรดกับริโคจะเข้ากลุ่มเรา (หากในปาร์ตี้เรามี ชาบอน และอายาเมะ(เนย์) ทั้งคู่ก็จะโดนถีบออกจากปาร์ตี้เราไป) แล้วเราจะบังคับคริสได้ ให้เดินลงไปในหมู่บ้าน ระหว่างทางจะเจอกับ ยุน (Yun)และยูมิ (Yumi)มารอรับพวกเรา โดยเธอจะบอกว่ารู้เรื่องที่เราจะมาแล้ว
|
ยุน : ยินดีต้อนรับพวกท่านทุกคนนะคะ ฉันกำลังคอยพวกท่านอยู่เลย ได้โปรด แนะนำตัวด้วยค่ะ |
แล้วตรงนี้จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. คอยพวกเราอยู่งั้นเหรอ?
2. สวัสดี ฉันคือคริส
3. ฉันคือ Schtolteheim Reinbach ที่ 3
จะตอบข้อไหนก็เหมือนกันนั่นหละครับ ยังไงยุนก็รู้ว่าเราเป็นใคร เธอไม่รับมุกเราหรอก เธอไม่ได้บ้าจี้เหมือน Ain Gide ในภาค 1 หรอกนะ (คนเขียนเลือกข้อแรก)
|
คริส : คอยพวกเราอยู่เหรอ? ยุน : ใช่แล้วคะ พวกเรากำลังคอยพวกท่านอยู่ ท่านมาที่หมู่บ้านของพวกเราเพื่อตามหาพ่อของท่าน ใช่ไหมล่ะค่ะ? คริส : อืม...เออ...ก็ใช่ แต่เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไงกันล่ะ? ยุน : ฉันรู้เพราะว่ามันเป็นงานของฉันที่จะต้องรู้น่ะค่ะ คริส : เธอหมายความว่ายังไงกัน? ยูมิ : พวกท่านเป็นอย่างไรกันบ้าง? ฉันชื่อว่ายูมิ ส่วนคนนี้ชื่อว่ายุน เธอรู้ว่าท่านกำลังจะมาก็เพราะว่าเธอเป็นเด็กที่มีความสามารถพิเศษน่ะ แล้วไวลเดอร์กับเร็ต ก็จะอึ้งกับคำพูดของยูมิ เร็ต : ความสามารถพิเศษงั้นเหรอ? ยังไงกันล่ะ? ไวลเดอร์ : ท่านหมายความว่าเธอเป็นผู้ทำนายเหตุการณ์ล่วงหน้างั้นเหรอ? ยูมิ : ก็แล้วแต่ท่านอยากจะเรียกล่ะนะคะ พวกเรามาจากอัลมาคินัน เฟรด : ข้าไม่เห็นจะเข้าใจเลย จะตื่นเต้นทำไมเนี่ย? นั่นมันทำให้พวกนั้นสำคัญมากนักหรือไง? เร็ต : หยุดความคิดของแกไปเลยนะ เจ้าหน้าโง่! อะไรที่แกไม่รู้อาจทำให้แกเจ็บตัวได้นะ เฟรด : แกกำลังพูดเรื่องอะไรกันเนี่ย? ริโค : ใจเย็นก่อนคะ นายท่าน อย่าให้พวกมันมายั่วโมโหท่านสิคะ ว่าแต่มีอะไรที่พิเศษเกี่ยวกับอัลมาคินันงั้นเหรอคะ? ไวลเดอร์ : ให้ข้าอธิบายแล้วกันนะ เผ่าทั้งหกนั้นประกอบไปด้วย พวกเรา เผ่าเป็ด และเผ่าอื่นอีกห้าเผ่า กิ้งก่า คาราย่า ซาฟีล จิชา และก็อัลมาคินัน นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ข้าได้เจอกับคนที่มาจากอัลมาคินัน เร็ต : ข้าก็ด้วย! ยูมิ : ฉันไม่แปลกใจหรอก พวกเราเองก็ไม่ได้ออกมานอกหมู่บ้านของพวกเรามาหลายปีแล้วล่ะ เฟรด : ทำไมกันล่ะ? พวกเธอถูกขังไว้ที่นั่นเหรอไงกัน? สำหรับการทำคุณไสย งั้นล่ะสิท่า? เร็ต : ระวังคำพูดคำจาของแกหน่อย เจ้าพวกมนุษย์! เฟรด : เป็นอะไรไปของแกเนี่ย? อะไรทำให้เจ้าคนพวกนี้สำคัญนักล่ะ? ไวลเดอร์ : ระวังตัวแกเองหน่อยเถอะ! พฤติกรรมหยาบ ๆ ของแกอาจทำให้แกโดนคำสาปเอาได้นะ! ยูมิ : คำสาปเหรอ? ไม่เอาน่า! นั่นมันไม่ดีหรอกนะที่จะนำมาใช้น่ะ ไวลเดอร์ : ยะ ยกโทษให้ผมด้วยครับ! ยูมิ : เอาล่ะ ฉันว่าฉันจะปล่อยให้มันค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปแล้วกัน พวกท่านเพียงแค่เข้าใจในสิ่งที่พวกเราทำผิดไปเท่านั้น ถึงแม้ว่ามันจะเกี่ยวข้องกับการทำพิธีและวิญญาณก็ตาม ยุน : ฉันคิดว่าได้เวลาที่พวกเราจะเข้าด้านในแล้วล่ะ พวกท่านคงเหนื่อยกันมาก พวกท่านสามารถเข้าไปนั่งรอให้เธอมาถึงที่นี่ได้แล้วล่ะ |
Yun will join you for now
Yumi will join you for now
- ในร้านไอเท็มช่อง Rarity ของหมู่บ้านจิชา จะมีไอเท็ม Medal Set #4 ที่เพิ่มความสามารถให้เราได้อยู่ด้วย อย่าลืมแวะไปดูล่ะ
แล้วเดินเข้าไปในหมู่บ้าน เราจะเจอหญิงชราคนหนึ่งอยู่ที่กลางหมู่บ้าน เธอคือ ซาน่า (Sana) คุยกับเธอ แล้วสักพัก จะมีพวกคนฝึกแมลงจากหมู่บ้าน เลอ บีค มาบุกหมู่บ้าน!!
|
ซาน่า : ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านของพวกเรานะ ใช่คนพวกนี้แน่ใช่ไหม? ยุน : ใช่แล้วคะ พวกเขานั่นหละ พวกเขาจะนำสิ่งดี ๆ มาสู่หมู่บ้านจิชา ซาน่า : เข้าใจล่ะ... ยุน : พวกคนเลวก็กำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้เหมือนกันนะคะ แนช : ผมล่ะงงไปหมดแล้วนะ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? ยูมิ : ยุนมีความสามารถพิเศษในการมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้น่ะ คริส : มองเห็นสิ่งต่าง ๆ งั้นเหรอ? ยุน : ฉันสามารถมองเห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้น่ะ แต่ก็ได้แค่ช่วงสั้น ๆ เท่านั้นนะคะ แล้วจะมีเสียงของชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา ชาวบ้าน : ซาน่า! ยุน! พวกมันมากันแล้ว!!! ยูมิ : นี่หละที่เธอกำลังพูดถึงล่ะ แล้วฉากจะตัดไปที่กองทัพทหารขี่แมลงจากหมู่บ้านเลอ บีค จะมาคุมอยู่ที่หน้าหมู่บ้าน คริส : นั่นมันอะไรน่ะ? แนช : พวกแมลง...แถมคนจากเลอ บีคก็กำลังขี่มันอยู่เสียด้วย นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ผมได้เห็นพวกมัน คริส : รีบไปกันก่อนที่จะมีเรื่องเถอะ ฉันไม่อยากมานั่งรอคำตอบว่าคำพยาการณ์ของเธอนั้นเป็นจริง |
เมื่อเราบังคับคริสได้ ให้เราเดินไปที่ทางเข้าหมู่บ้าน แล้วจะพบเหตุการณ์ที่ที่ทหารขี่แมลงจากหมู่บ้าน เลอ บีค นำโดยฟรานซ์ มาขู่ซาน่า ให้ยอมจำนนให้แก่ฮาร์โมเนีย
|
ฟรานซ์ : จงฟังให้ดี! ท่านสังฆราชซาซาไร ผู้นำแห่งกองทัพอาณาจักรฮาร์โมเนียอันศักดิ์สิทธิ์ ปรารถนาที่จะหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่กำลังจะเกิดขึ้น ดังนั้น ข้าเลยได้รับคำสั่งให้หาที่อยู่ของพวกแก๊งค์ไฟร์บริงเกอร์ หมู่บ้านแห่งนี้จะต้องอยู่ภายใต้กฎของเราจนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลาย พวกเจ้าจะต้องเชื่อฟังคำสั่งของพวกเรา เข้าใจไหม? นี่ไม่ใช่การขอร้อง แต่เป็นคำสั่ง! ซาน่า : พวกเราไม่สามารถยอมรับกฎที่ตั้งขึ้นเพียงฝ่ายเดียวได้หรอกนะ พวกเราไม่ได้หมายความว่าจะโต้ตอบหรอกนะ แต่พวกเราเป็นเจ้าของที่นี่นะ ฟรานซ์ : เมื่อไม่นานมานี้ เผ่าซาฟิลก็ต่อต้านการสืบสวนของพวกเรา การกระทำเช่นนั้น ถือว่าเข้าข่ายต่อต้านฮาร์โมเนีย พวกเจ้าอยากที่จะประสบชะตากรรมเดียวกันด้วยพวกของเจ้าเองงั้นเหรอ? ซาน่า : ถ้าอย่างงั้น เธอก็กำลังจะบอกว่าพวกเราควรจะยอมเป็นทาสให้แก่พวกฮาร์โมเนีย เหมือนที่พวกเธอเป็นงั้นเหรอไงกัน? ฟรานซ์ : บ้าจริง! ยัยโง่เอ๊ย! แล้วฟรานซ์จะชี้หอกมาทางซาน่า |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ระวังนะ!
2. .........
เลือกข้อไหนก็เหมือนกัน แต่ต่างกันที่ หากเลือกข้อแรก คริส จะเป็นคนมาขวางฟรานซ์เอาไว้ แต่หากเป็นข้อสอง จะเป็น เฟรด ที่มาขวางทาง (คนเขียนเลือกข้อแรก)
|
คริส : ระวังนะ! แล้วคริสจะมายืนขวางทางฟรานซ์เอาไว้ ฟรานซ์ : แกเป็นใครกัน? แกดูไม่เหมือนพวกชาวบ้านเลยนะ คริส : ทำไม ฉันจะต้องไปแนะนำตัวให้อันธพาลฟังด้วยมิทราบ? แนช : ทำตัวเด่นเกินไปแล้วนะ! พวกเราจะไม่ทำตัวเป็นคนไร้นามกันต่อแล้วเหรอไงกัน? คริส : ฉันขอโทษนะ แนช แต่ว่า... แนช : เอาเถอะ ผมพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมคนของท่านจึงได้เคารพท่านนัก ฟรานซ์ : พวกแกอยากจะสู้งั้นเหรอ? เอางั้นก็ได้...จัดการพวกมันเลย! ทหารขี่แมลง A : เข้าใจแล้ว! ทหารขี่แมลง B : ดูท่าทางคงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้สินะ แต่ก็อย่าทำเกินเหตุไปล่ะ ฟรานซ์ ฟรานซ์ : รู้แล้วน่า! คริส : พวกชาวบ้านไม่ได้หนีหรือหลบซ่อนตัวเลยนะ แนช พวกเราจะต้องสู้ไปทั้ง ๆ แบบนี้แล้วล่ะ แนช : ผมล่ะเกลียดเรื่องแบบนี้จริง ๆ ตกลง ไปจัดการพวกมันกัน! |
แล้วเกมจะให้เราจัดกลุ่ม เมื่อจัดกลุ่มเสร็จเรียบร้อย ก็จะเข้าสู่การต่อสู้ทันที โดยศัตรูเรา มีด้วยกัน 2 คน กับอีก 2 ตัว ค่อย ๆ รุมตบกบาลฐานมาวางอำนาจ อวดเบ่งใหญ่โตแถวนี้ไปทีละตัว ก็ชนะได้ไม่ยากเย็นอะไร พอจบการต่อสู้ พวกฟรานซ์ก็จะถอยหนีไป
|
ฟรานซ์ : ไหนพวกนั้นว่าที่นี่ไม่มีนักรบไงล่ะ รีบออกจากที่นี่! ทหารขี่แมลง : เห็นด้วย ฟรานซ์ : แล้วพวกแกจะต้องเสียใจ! แล้วพวกฟรานซ์ก็จะบินออกจากหมู่บ้านไป เร็ต : พวกนั้นไปแล้วล่ะ คริส : ใช่ แต่พวกนั้นก็เป็นแค่ตัวอย่างของกองทัพฮาร์โมเนีย ถ้าพวกนั้นยังปฏิบัติภารกิจต่อล่ะก็ พวกเราก็ยังไม่ได้เห็นจุดจบของเรื่องนี้หรอก แล้วพวกเราจะมาคุยกับซาน่ากันต่อ ซาน่า : ความช่วยเหลือของท่านเป็นที่ซาบซึ้งนัก พวกเราไม่ได้หมายถึงการที่พวกท่านช่วยสู้ที่นี่หรอกนะ พวกเราเป็นหนี้บุญคุณพวกท่านแล้ว คริส : ไม่เป็นไรหรอก พวกเราควรจะระวังตัวให้มากกว่านี้ การโจมตีนั้นไม่ใช่จุดจบแน่ พวกเราคงจะต้องเจอกับกองกำลังหลักของฮาร์โมเนียในครั้งต่อไปแล้วล่ะ ซาน่า : ท่านลุกขึ้นต่อสู้ในนามของพวกเรา โปรดภูมิใจเถิด คริส : แต่มันกลับกลายเป็นว่า... ซาน่า : ถ้าท่านไม่ต่อต้านแล้วล่ะก็ พวกเราก็จะทำมันเองอยู่ดีนั่นหละ ตามความเชื่อของพวกเรา ดินแดนแห่งนี้ ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่าเป็นดินแดนของเฟลมแชมเปี้ยน |
Yun has left your party
Yumi has left your party
Rhett has left
Wilder has left
เมื่อบังคับคริสได้ ให้เข้าไปที่ร้านไอเท็มที่อยู่ทางซ้ายของหมู่บ้าน แล้วเดินลงบันไดไป จะพบกับผู้ชายที่มีรอยสักรูปฟินิกซ์สุดแสนเท่อยู่ที่กลางหลัง.......กำลังนอนหมดแรงข้าวต้มอยู่ เขาคือ วัน ฟู (Wan fu) ให้คุยกับเขา
|
วัน ฟู : ไม่นะ! ร่างกายของข้าขยับไม่ได้เลย... คริส : คุณเป็นอะไรรึเปล่า? ใครก็ได้มาช่วยผู้ชายคนนี้ที! วัน ฟู : พวกนั้นกำลังตามหาข้าอยู่... ข้าวิ่งต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว คริส : ตามคุณอยู่งั้นเหรอ?! แล้วจะมีผู้ชายคนหนึ่งเปิดประตูออกมา เจ้าของโรงเตี๊ยม : เขาอยู่นี่เอง! เจ้าหมอนี่กินแล้วชักดาบ! กล้าดียังไงถึงได้มากินแล้วชิ่งที่ร้านข้า! วัน ฟู : แล้วแกจะต้องเสียใจ... เจ้าของโรงเตี๊ยม : เรื่องอะไรล่ะ? แค่จะหนีต่อ แกก็ยังทำไม่ได้เลยใช่ไหมเหรอไงกัน? ทางที่ดี แกรีบจ่ายมา 3000 potch เดี๋ยวนี้ดีกว่า! วัน ฟู : ข้าเสียใจด้วย...แต่ก็อย่างที่พวกเจ้าเห็น ข้าไม่สามารถทำงานชดใช้ได้นะ ท่านคิดว่าท่านจะช่วยคุ้มครองข้าได้หรือไม่? คริส : ฉันเหรอ?! |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ตกลง ฉันจะช่วยจ่ายให้
2. ฉันขอปฏิเสธ
ให้เลือกตอบข้อแรก แล้วเราจะได้วัน ฟู มาเป็นพวก 108 ดาว
|
คริส : ตกลง ฉันจะช่วยจ่ายให้ เจ้าของโรงเตี๊ยม : เธอจะช่วยจ่ายให้เขางั้นเหรอ? เอาเถอะ ใครจ่ายมา ก็เหมือนกัน Paid : 3000 potch แล้ว วัน ฟู จะลุกขึ้นมาคุยกับเรา วัน ฟู : ขอบคุณมาก ผมชื่อว่า วัน ฟู ผมเป็นหนี้บุญคุณท่านแล้วล่ะ โปรดเรียกใช้ศิลปะการต่อสู้สำนักฟูไร้พ่ายได้ตามสะดวกเลยนะ คริส : นายมีรอยสักบนหลังของนายเยอะเหลือเกินนะ วัน ฟู : ห๊า? รอยสักของข้าน่ะเหรอ? หือม์? วัน ฟู มองไปที่หลังของตัวเอง วัน ฟู : นี่ ท่าน...เมื่อไรกัน? อืม... กลุ่มของท่านรวมตัวกันอยู่ที่ปราสาทบูเดฮัคงั้นสินะ? เอาล่ะ ถ้างั้น ผมก็จะ... แล้ว วัน ฟูก็จะเดินออกไป คริส : นั่นมัน มุข ใช่ไหม? |
Wan Fu has joined the 108 Stars
ที่นี่ ก็ให้เดินไปที่หน้าหมู่บ้าน แล้วคริสกับแนช จะคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
|
แนช : มีอะไรงั้นเหรอ? คริส : แนช ฉันมาทำอะไรที่นี่กันแน่น่ะ? ฉันเป็นคนที่เผาหมู่บ้านคาราย่าไปนะ พวกเขาควรจะคิดว่าฉันเป็นศัตรูของพวกเขาสิ ทำไมฉันต้องช่วยพวกคนพวกนี้ด้วย? เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดมาจากสิ่งที่ฉันได้ทำลงไปหรือเปล่า? แนช : ไม่หรอก พวกเราเองก็ยังไม่เข้าใจอะไรในที่ตรงนี้นัก ท่านก็ไม่ต้องการทำตัวเป็นที่สังเกต งั้นท่านก็น่าจะถอนตัวจากการทำลายกลาสแลนด์จะดีกว่านะ คริส : ว่าไงนะ?! ทำลายกลาสแลนด์งั้นเหรอ? แนช : ฟังนะ เผ่ากิ้งก่าและเผ่าคาราย่าไม่สามารถที่จะต่อต้านทางเซกเซ็นและทางฮาร์โมเนียได้พร้อมกันหรอกนะ การเป็นพันธมิตรกับฮาร์โมเนีย พวกท่านจะสามารถเข้าถล่มกลาสแลนด์จากทั้งสองทางและก็แบ่ง ๆ ของที่ได้มากัน ผมได้ยินมาว่าฮาร์โมเนียน่ะได้มีการผูกความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับทางสภาเซกเซ็นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คริส : นายแนะนำแผนแบบนั้นออกมาได้ยังไงกัน? เหล่าอัศวินไม่มีทางยอมรับเรื่องนี้แน่ ๆ เลิกพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปได้เลยนะ! ถ้ายังขืนพูดต่อ ฉันจะใช้ดาบของฉันทำให้นายเงียบซะ แนช : อย่าพึ่งอารมณ์บ่จอยไปสิ พวกเราต่างก็เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าสถานการณ์มันแตกต่างกัน แล้ว จะเอาไงต่อกับเรื่องการตามหาพ่อของท่านล่ะ? สาวน้อยยุนคนนั้น ก็ดูเหมือนจะรู้จักท่านนะ คริส : ขอบใจที่ช่วยเตือนฉันนะ |
คราวนี้ ก็ให้วิ่งกลับไปที่ในหมู่บ้าน แล้วคุยกับยุนที่กลางหมู่บ้าน แล้วเธอจะบอกให้เราช่วยไปพาคนจากหมู่บ้านเป็ดมาที่นี่ เพื่อแลกกับการที่เธอจะบอกเรื่องที่ว่าทำไมยุนถึงได้รอคริสอยู่
|
คริส : อะแฮ่ม เออ... ยุน : เรียกฉันว่า ยุน ก็ได้นะ คริส : ตกลง ถ้างั้น ยุน... เธอบอกว่าเธอกำลังตามหาฉันอยู่ ทำไมล่ะ? ยุน : พวกเราทั้งสองคนมาที่นี่ ด้วยสองเหตุผล อย่างแรก เพื่อป้องกันหมู่บ้าน และเพราะว่าพวกเรายังปฏิบัติภารกิจอย่างแรกไม่เสร็จสิ้น เลยต้องมีเหตุผลที่สองที่ฉันจะต้องบอกคุณ แนช : ป้องกันหมู่บ้านงั้นเหรอ? คุณและก็เธอเนี่ยนะ? แค่สองคนน่ะเหรอ? อย่าบอกผมนะว่า เธอเป็นลูกสาวของเฟลมแชมเปี้ยน ผู้ถือครองรูนไฟที่แท้จริง ที่สามารถจุดไฟเผาน้ำได้เหมือนไม้น่ะ ยุน : แหม ฉันก็หวังแบบนั้นนะ! แต่ไม่ใช่หรอกค่ะ ฉันไม่ได้มีอำนาจอะไรแบบนั้นหรอก ฉันมีพลังในการได้ยินเสียงของเหล่าวิญญาณดีกว่าคนส่วนใหญ่ สิ่งนี้จะปกป้องหมู่บ้านได้แน่ เชื่อฉันสิ คริส : อย่าทำตัวโง่ไปหน่อยเลยน่า! นี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี ก็แค่ความเชื่องมงายเท่านั้นหละ ยุน : แต่มันก็ใช้การได้จนถึงเดี๋ยวนี้เลยนะคะ คริส : นั่นมันโชคล้วน ๆ ต่างหาก พวกคนที่บุกรุกมีมากันไม่มาก และพวกเราเองก็บังเอิญอยู่ที่นี่ ยุน : นั่นเป็นสิ่งที่คุณคิด ความจริงที่คุณอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเหลือพวกเราไม่ใช่เหตุบังเอิญแน่นอนคะ มันเป็นโชคชะตา แล้วพวกเราก็จะต้องการมากกว่านี้ในศึกครั้งหน้าของพวกเรา ดังนั้น ฉันเลยมีเรื่องอยากจะให้คุณช่วย ถ้าคุณช่วยพวกเรา ฉันจะบอกคุณว่าทำไมฉันถึงได้กำลังรอคุณอยู่ นี่เรียกว่า "ข้อเสนอ" อย่างที่คุณพูดกันในเซกเซ็นรึเปล่า? คริส : เรื่องให้ช่วยแบบไหนกัน? ยุน : ฉันอยากจะให้คุณไปที่หมู่บ้านเป็ด แล้วพาใครสักคนกลับมาที่นี่น่ะค่ะ พวกเขาจะสามารถช่วยพวกเราป้องกันหมู่บ้านได้ คุณอยากจะทำไหมคะ? |
แล้วจะมีตัวเลือกให้เลือก
1. ตกลง ฉันจะช่วยคุณ
2. เสียใจ แต่ฉันไม่ทำหรอก
ไม่ว่าจะยังไง เพื่อให้เนื้อเรื่องเดินต่อ เราก็ต้องตกลงช่วยอยู่ดี แม้ว่าจะเลือกข้อสองไปเรื่อย ๆ (ยุนจะออดอ้อนเราสุดชีวิต) แล้วเราจะบังคับคริสได้ ยังไงเราก็กลับมาคุยกับยุนเพื่อช่วยเหลือเธออยู่ดี
|
คริส : ตกลง ฉันจะช่วยเธอ ฉันรับข้อเสนอ ยุน : ขอบคุณมากค่ะ ฉันรู้ว่าพวกเราสามารถหวังพึ่งคุณได้ แม้ว่าเมื้อกี้ ฉันจะกังวลอยู่หน่อย ๆ ก็เถอะนะ คริส : ฉันคิดว่าเธอคงสามารถได้ยินเสียงวิญญาณคุยกันสินะ ยุน : ใช่ค่ะ แต่ว่า...บางครั้ง พวกเขาก็แค่บ่นพึมพำไปงั้นหละ เอาล่ะ รีบ ๆ เริ่มเข้าเถอะค่ะ เวลากำลังจะหมดแล้ว แล้วเราจะมาอยู่กันที่หน้าหมู่บ้าน โดยเราจะแบ่งเป็นสองกลุ่ม เฟรดกับริโค จะอยู่โยงที่หมู่บ้านนี้ ส่วน คริส แนช เร็ต ไวลเดอร์ ยุนและยูมิ จะไปที่หมู่บ้านเป็ด เฟรด : ริโค กับผมจะอยู่ที่นี่นะ พวกเราไม่รู้ว่าเจ้าพวกนั้นจะกลับมาอีกเมื่อไร ริโค : ใช่แล้วค่ะ ท่านเฟรด ได้เวลาแล้วที่จะให้โลกได้รู้ถึงเรื่องอัศวินแม๊กซิมิเลี่ยนแล้ว! เร็ต : ถ้างั้น พวกเราจะไปกับคุณด้วยนะ ไวลเดอร์ : พวกเราต้องกลับไปรายงานให้หัวหน้าหมู่บ้านทราบเรื่องนี้ ยูมิ : ถ้าอย่างงั้น ก็จะเป็นว่า ยุน กับฉัน จะร่วมเดินทางไปกับคริส แนช เร็ต และไวลเดอร์ อย่างนั้นสินะ? แล้วเร็ต กับไวลเดอร์ ก็จะหลบออกไปคุยกันสองตัว เร็ต : ว้าว ไวลเดอร์! แกเชื่อไหมว่าพวกเรากำลังจะตามไปส่งสาว ๆ ที่มาจากอัลมาคินัน? ไวลเดอร์ : พยายามเก็บเกี่ยวให้เต็มที่ไปเลยนะโว้ย เร็ต เรื่องนี้จะต้องประหลาดใจกันไปทั้งหมู่บ้านแน่ ๆ เชื่อสิ แล้วซาน่าจะเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาของพวกเรา ซาน่า : ยุน กับยูมิ ฉันหวังพึ่งพวกเธอนะ ยุน : แน่นอนค่ะ ขอให้วิญญาณอวยพรให้แด่พวกเราทั้งหมดด้วยนะ ซาน่า : ขอบใจนะ แนช : คุยกันพอแล้วน่า รีบ ๆ ไปกันเถอะ! ยุน : แน่นอน |
Yun will join you for now
Fred has left
Rico has left
Wilder has join
Rhett has join
Yumi has join
แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก แต่เราสามารถกลับไปคุยกับซาน่าที่โรงแรมในหมู่บ้านจิชา เพื่อจัดกลุ่มได้ (สามารถลงเพื่อนเพิ่มได้คนหนึ่ง)จากนั้นก็กลับไปที่หมู่บ้านเป็ดกัน
Duck Village
เข้ามา เราจะพบเหตุการณ์ทันที
|
เร็ต : ผมล่ะทนรอไม่ไหวแล้วที่จะให้ทุก ๆ คนเห็นว่าพวกเรามากับสาว ๆ จากอัลมาคินัน ยุน : ขอโทษนะคะ เร็ต เร็ต : ว่าไงครับ? ยุน : คุณช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อนได้ไหมคะ? พวกเรามีเรื่องที่สำคัญมากกว่า ที่จะต้องใส่ใจนะ ยูมิ : ฉันก็ไม่สนเรื่องที่จะทำให้ฉันเป็นเป้าสายตาด้วยนะ เร็ต : พวกท่านแน่ใจเหรอว่าไม่อยากให้ผู้คนมาชื่นชมพวกท่านน่ะครับ? ยุน : แน่ใจสิ เร็ต : วัยรุ่นเซ็งเลยวุ้ย! เอาเถอะครับ ถ้านั่นเป็นความต้องการของพวกท่านล่ะก็ ผมก็ยินดีที่จะทำตามครับ ไวลเดอร์ : เอาล่ะ ถ้างั้น พวกเราก็จะไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน และรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นที่หมู่บ้านจิชานะครับ แล้วเร็ตและไวลเดอร์ ก็จะวิ่งเข้าหมู่บ้านไป แนช : ที่นี้ ใครกันล่ะ ที่พวกเธออยากให้พากลับไป? ยุน : ฉันรู้สึกได้ว่าพวกเขาจะต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งในหมู่บ้านนี้อย่างแน่นอนเลยค่ะ |
Rhett has left
Wilder has left
เมื่อเราบังคับคริสได้ ให้เราเดินเข้าไปด้านใน ตรงไปที่หน้าโรงแรม แล้วจะพบกับเหตุการณ์ที่ยุนจะชวนซีซาร์และแอปเปิ้ลไปช่วยเรื่องการรบ
|
ผู้ชายหัวแดงและสาวแว่นจะเดินออกมาจากโรงแรม ซีซาร์ : จะต้องให้ผมบอกซ้ำอีกเหรอไง? หมอนั่นกำลังวางแผน สมคบคิดทำเรื่องไม่ดีอยู่ที่ไหนสักแห่งในกลาสแลนด์นะ แอปเปิ้ล : เรื่องอะไรและที่ไหนล่ะ? เธอจะต้องเจาะจงให้มากกว่านี้นะ ซีซาร์ : นั่นคือเหตุผลที่พวกเรามาที่นี่ไงเล่า...มาสืบไง! แอปเปิ้ล : นายเรียกเรื่องแบบนี้ว่าเป็นการมาสืบงั้นเหรอ? ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ! จำที่เธอบอกว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายได้ไหม? ในสงครามครั้งก่อนนั่นน่ะ...? ซีซาร์ : เออ ๆ ผมได้ยินแล้ว ผมยอมแพ้เธอแล้ว อาหารในห้องเช่านั้น มันน่ากลัวชะมัดยากเลย ผมจะลองหาอะไรอย่างอื่นให้พวกเรานะ ตกลงไหม? แล้วซีซาร์จะหันมาเจอกับยุน แล้วยุนจะคุยกับซีซาร์ต่อ ยุน : คุณอยากให้ฉันบอกคุณไหมล่ะว่าเขาอยู่ที่ไหน? ซี่ซาร์ : เธอเป็นใครเนี่ย? ยุน : คุณกำลังตามหาใครบางคนอยู่ล่ะสิ ใช่ไหมล่ะค่ะ? จริง ๆ แล้ว ฉันก็กำลังตามหาบางคนอยู่เหมือนกันนะคะ แอปเปิ้ล : หล่อนเป็นใครกัน? ซีซาร์ : ไม่รู้เหมือนกัน แล้วฉากจะตัดไป พวกเราจะเข้ามาคุยกันต่อในโรงแรม ที่ยุนได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านจิชาให้ซีซาร์ฟังเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซีซาร์ : อืม เธอมาหาผมเพื่อให้ไปช่วยหมู่บ้านจิชาตามคำพยากรณ์งั้นเหรอ? ยุน : จะว่าแบบนั้นก็ได้คะ ซีซาร์ : อ่า...ไม่รู้สินะ แอปเปิ้ล : พวกเธอมาจากอัลมาคินัน เด็กผู้มีพลังวิเศษ เป็นหมอผีที่สามารถพูดคุยกับวิญญาณได้ ฉันพูดถูกใช่ไหม? ยูมิ : คุณรู้เยอะจังนะ แต่คุณก็ดูเหมือนจะมาจากที่อื่นที่ไม่ใช่กลาสแลนด์นะ แอปเปิ้ล : ฉันมาจากสาธารณรัฐโทรัน ที่ ๆ ฉันศึกษาอยู่พักหนึ่งล่ะนะ แต่ก็นาน ๆ ครั้งเท่านั้นที่ชาวอัลมาคินันจะออกมาจากหมู่บ้าน อะไรพาพวกเธอมาที่นี่กันแน่ล่ะ? มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ? ยุน : ก็ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดหรอกนะคะ แต่เหมือนกับว่ามีพลังปีศาจที่กำลังจะมาสร้างความเสียหายอย่างมหันต์บนดินแดนนี้ ถ้าพวกเราไม่ขัดขวางล่ะก็ จะเกิดหายนะที่ร้ายแรงมากเลยทีเดียวค่ะ ซีซาร์ : ผมก็ไม่ใช่พวกเชื่อเรื่องโชคลางซะด้วย แต่เธอก็พูดเรื่องที่น่าสนใจนะ เธอรู้ไหมว่าเจ้าพวกที่สมคบคิดทำเรื่องไม่ดีพวกนี้มันอยู่ที่ไหนกัน? ยุน : ฉันสามารถนำคุณไปพบเขาได้นะ การพบกันครั้งนี้ จะส่งผลต่อตัวเขา จนสามารถช่วยเหลือหมู่บ้านจิชาได้ในที่สุด ซีซาร์ : พวกเราควรจะทำยังไงดีล่ะ แอปเปิ้ล? แอปเปิ้ล : พวกเราจะไปกับคุณด้วย ซีซาร์ : ดะ เดี๋ยวก่อนสิ ใครให้เธอเป็นหัวหน้ากัน? แอปเปิ้ล : พวกเราไม่สามารถอยู่ที่นี่ โดยไม่ทำอะไรเลยได้หรอกนะ ซีซาร์ : ก็แบบว่า... แอปเปิ้ล : กล้าหาญหน่อยสิ ซีซาร์! มันจะต้องมีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่ เพราะอัศวินเซกเซ็นเองก็เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเหมือนกันนะ คริส : วะ ว่าไงนะ? แอปเปิ้ล : อะห๊า! ฉันถูกจริง ๆ ด้วย! สบายดีไหมคะ ท่านคริส? ฉันสังเกตเห็นว่าคล้าย ๆ กัน ดังนั้นฉันเลยคิดว่าต้องเป็นคุณแน่ ๆ ว่าไงล่ะ ซีซาร์? ซีซาร์ : ก็ได้ แล้วเราจะมาคุยกับต่อที่หน้าโรงแรม ซีซาร์ : ทั้งหมดที่เราต้องทำ ก็คือ ตามพวกเธอไป ถูกต้องใช่ไหม? ยุน : ถูกต้องแล้วค่ะ ถ้าคุณยินดีล่ะก็นะ แนช : เฮ้! พวกเรามากันตั้งไกลโดยที่ไม่ได้ทำอะไรกันเลยได้ยังไงกัน? พวกเรามาที่นี่ทำไม? ใครรู้บ้าง? (สงสัย แนชจะคิดว่าตัวเองกำลังจะจืดจาง เลยรีบพูดออกมาก่อนที่คนอ่านจะคิดว่าแนชรออยู่ที่หมู่บ้านจิชา...) คริส : ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนั่นหละ แนช : บ้าจริง! ยุน : ฉันซาบซึ้งในการช่วยเหลือของพวกคุณนะคะ ฉันหวังว่าคุณจะช่วยพาเรากลับไปด้วยนะ คริส : ไม่...ไม่มีปัญหา ยูมิ : โอ้ เธอเป็นตัวช่วยของคุณนี่เอง ฉันรู้แล้ว ยุน : อิอิ คริส : หือม์? ซีซาร์ : ผมหวังพึ่งคุณนะ แอปเปิ้ล แอปเปิ้ล : ได้เลย ซีซาร์ ฉันจะจัดการเรื่องส่งสาส์นให้เอง อย่าทำอะไรบ้า ๆ ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่นะ เข้าใจไหม? ซีซาร์ : เออ ๆ รีบ ๆ ไปกันเถอะ |
Caesar will join you for now
คุยกับเสร็จเรียบร้อย ก็ให้เราออกจากหมู่บ้านเป็ด แล้วเร็ตและไวลเดอร์ จะกลับมาร่วมกลุ่มกับเรา ให้เรากลับไปที่หมู่บ้านจิชา
Chisha Village
เมื่อเข้ามา จะพบเหตุการณ์ที่พวกเราจะแนะนำซีซาร์ให้ซาน่ารู้จัก แล้วพวกเราจะวางแผนรับมือกับพวกฮาร์โมเนียทันที
|
ยุน : พวกเรากลับมาแล้วค่ะ และฉันก็นำหน่วยป้องกันมาช่วยปกป้องหมู่บ้านด้วยนะ เฟรด : มาป้องกันหมู่บ้านงั้นเหรอ? คงต้องเป็นนักดาบที่มีฝีมือมากแน่ ๆ เลย ไหน ๆ พวกเขาอยู่ไหนกันล่ะ? ขอข้าพบพวกเขาหน่อยได้ไหม? ซีซาร์ : เฮ้! นายต้องกำลังพูดถึงผมอยู่แน่ ๆ เลย เฟรด : อะไร? เขามาจากที่ไหนกันเนี่ย? ซีซาร์ : คุณคงเป็นคนของที่นี่สินะ คุณนาย? ซาน่า : ใช่แล้วล่ะ พ่อหนุ่ม ฉันชื่อว่า ซาน่า เป็นผู้ดูแลหมู่บ้าน ซีซาร์ : ยินดีที่ได้รู้จักคุณนะครับ ผมชื่อว่า ซีซาร์ ผมร่ำเรียนมาทางด้านยุทธศาสตร์ทางทหารจากสาธารณรัฐโทรันและคริสตัล วัลเล่ย์ ถ้าคุณ และเจ้าพวกลิงบาบูนพวกนี้ร่วมมือกันล่ะก็ ผมสามารถช่วยป้องกันหมู่บ้านแห่งนี้ให้คุณได้ง่าย ๆ เลยล่ะ ซาน่า : ฉันเข้าใจล่ะ คริส : นักกลยุทธศาสตร์ทางทหารงั้นเหรอ? ซีซาร์ : คุณดึงผมเข้ามาเอี่ยวกับเรื่องนี้ ดังนั้น ผมต้องทำตามคำสั่งของผมนะ เข้าใจไหม? เฟรด : แกหมายความว่ายังไง "บาบูน" น่ะ?! ซีซาร์ : ผมไม่ได้พูดแบบนั้นซะหน่อย เฟรด : โกหก! ซีซาร์ : พวกคุณกำลังรีบไม่ใช่เหรอ? ทำตามที่ผมบอก! หัวหน้า ซาน่า ผมอยากให้คุณช่วยบอกคำสั่งของผมต่อ ๆ ไปยังพวกชาวบ้านด้วยนะ แล้วก็ให้พวกผู้ชายล่ำบึกที่เหลือ ไปรวมตัวกันที่ จัตุรัส ได้ไหมครับ? คริส : คุณหมายความว่ายังไงกัน "ผู้ชายล่ำบึก"? แล้วฉันล่ะ? แล้วไม่ทันขาดคำ ซีซาร์ ก็เดินเข้าหมู่บ้านไป เฟรด : เฮ้ แกพูดคำว่า บาบูน นะ... แล้วฉากจะตัดไป ตอนนี้ พวกเรา จะมารวมกันที่กลางหมู่บ้าน แล้วซีซาร์จะคุยเรื่องแผนการรบกันต่อ ซีซาร์ : ผมขอเพียงแค่ให้พวกคุณช่วยถ่วงเวลาเอาไว้จนกว่ากองกำลังเสริมจะมาถึง แค่นั้นล่ะครับ เฟรด : กองกำลังเสริมงั้นเหรอ? ซีซาร์ : แอปเปิ้ลไปช่วยจัดการเรื่องนั้นแล้ว ดังนั้นอย่าห่วงไปเลย คริส : แม้ว่าจะมีกำลังเสริมมาก็เถอะ พวกเราก็ยังต้องวางกลยุทธ์นะ พวกเราคงจะรออยู่เฉย ๆ ไม่ได้หรอก ซีซาร์ : กลยุทธ์ของพวกเรานั้น ง่ายมาก พวกเราเพียงแค่ต้องโฟกัสไปที่การต่อต้านการจู่โจมเต็มกำลังครั้งถัดไป กองกำลังอื่น ๆ จะตามมาช่วยทันเวลาแน่ พวกเราจะต้องป้องกันทางเข้าหมู่บ้านและพยายามขับไล่พวกศัตรูออกไปให้ได้ ก็เท่านั้นหละ เฟรด : แค่นั้นน่ะเหรอ? นั่นเป็นแผนทั้งหมดของแกเลยงั้นเหรอ?! ซีซาร์ : แผนที่ซับซ้อนกว่านั้น จะง่ายต่อการที่จะทำพลาดได้นะ ผมจะจัดกลุ่มกองกำลังต่อสู้ให้ จากนั้น พวกเราก็จะพร้อม |
แล้ว เราจะพบกับ การจัดกองกำลังต่อสู้ ใน การรบแบบสงคราม ซึ่งจะมีคำสั่งดังนี้
Alter - เลือกคนใส่กลุ่ม
Auto - จัดทีมแบบเกมเลือกให้ตามความเหมาะสม
StoryVIPs - จัดทีมโดยอิงตามเนื้อเรื่อง
AllReserve - ถอดคนในทีมทั้งหมด (ยกเว้นตัวหัวหน้า)
OK - ตอบตกลง เมื่อจัดกลุ่มเสร็จแล้ว
ในตอนนี้ เราจะยังมีสมาชิกที่จะใช้ช่วยสู้ในแบบสงครามน้อยมาก ให้พยายามจัดคนในอยู่ในกลุ่ม ๆ นึงให้เต็ม (แนะนำกลุ่มของคริส เพราะเธอจะมี lv ที่สูงกว่า แนช และ เฟรด) เมื่อจัดกลุ่มเสร็จ ก็กด สามเหลี่ยม เพื่อออกมาที่เมนูหลัก ก็ตอบ OK ได้เลย
|
ซีซาร์ : เอาล่ะ กองกำลังพร้อมแล้ว เอาล่ะ พวกเรายังต้องการอะไรกันอีกล่ะ? ไม่มีเลยใช่ไหม? ดังนั้น ผมคาดว่าทั้งหมดที่พวกเราสามารถทำได้ ก็คือ รอให้พวกเขามาถึงที่นี่แล้วล่ะ |
แล้วตรงนี้ จะมีตัวเลือกให้เราเลือก
1. รอเดี๋ยวก่อน
2. พร้อมแล้ว
ตรงนี้ เรายังสามารถเลือกข้อแรก เพื่อออกไปทำเรื่องอื่นก่อนได้ เช่น ไปเซฟ ไปเก็บเลเวลให้คนในทีม (เปลี่ยนปาร์ตี้ได้ที่ซาน่า) ไปตีอาวุธที่ปราสาทบูเดฮัค ไปถึง lv.12 (ถ้าเรามี Copper Hammer ที่ได้มาจากคาเลเรีย) ซื้อเกราะ หรือไปเพิ่มทักษะด้านกายภาพ ซึ่งจะทำให้ช่วยสู้ได้ง่ายขึ้น แล้วเมื่อพร้อมแล้ว เราก็ค่อยกลับมาเลือกตอบข้อสอง กับ ซีซาร์ก็ได้
|
คริส : พวกเราพร้อมแล้ว ที่เหลือที่ต้องทำ ก็คือ ออกไปสู้ ซีซาร์ : ผมหวังพึ่งคุณนะ |
แล้ว การต่อสู้แบบสงครามเพื่อปกป้องหมู่บ้านจิชาจะเริ่มขึ้น
เงื่อนไขการชนะ : มีชีวิตอยู่ให้รอด...X...เทิร์น
เงื่อนไขการแพ้ : กองกำลังของคริสถูกทำลาย หรือศัตรูเข้าถึงที่หมาย
|
ซีซาร์ : ป้องกันพื้นที่ทางเข้าหมู่บ้าน และพยายามซื้อเวลาเอาไว้ให้ได้ แนช : นั่น แผนเหรอ? ซีซาร์ : อย่าวิตกไปเลย ผมทบทวนมาดีแล้วน่า |
แล้วกองกำลังศัตรู จะปรากฎขึ้นมา 4 กองกำลัง
|
ดิออส : นี่คือ หมู่บ้านจิชางั้นเหรอ? ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะคุ้มค่าพอที่จะถูกรวมอยู่ในเผ่าทั้งหก ทหารฮาร์โมเนีย : การเตรียมการพร้อมแล้วครับ ดิออส : ดี เริ่มต้นโจมตีจากทางเข้าหมู่บ้านเลย และอย่าหยุดจนกว่าจะทำสำเร็จแล้ว และให้แน่ใจว่าจะเสร็จก่อนกินมื้อค่ำนะ |
เริ่มมา เทิร์นแรก ให้เราถอยขึ้นมาก่อนช่องหนึ่ง แล้วจบเทิร์นไป
เข้าสู่ เทิร์นที่สอง ให้เราบังคับเฟรดและแนช ไปอยู่ที่ในตำแหน่งที่ล้อมศัตรูเป็นรูปสามเหลี่ยม แล้วให้คริสเข้าโจมตี แล้วให้แนช และเฟรด ทำหน้าที่ cover ให้ เมื่อกำจัดศัตรูไปได้กองหนึ่ง ดิออสจะโวยวายขึ้นมา
|
ดิออส : อุว๊ะ! พวกนั้นสู้ได้ไงฟ่ะ กะทันหันแบบนี้ด้วย! พวกนั้นต้องจ้างทหารรับจ้างมาแน่ ๆ |
เมื่อศัตรูโจมตีมาที่ เฟรด หรือ แนช ให้เราเลือกที่จะหนีเพื่อเซฟพลังเอาไว้ (อย่าฝืนสู้)
เข้าสู่ เทิร์นที่สาม ก็ให้ทำเช่นเดิม คือ บังคับเฟรดและแนช ไปอยู่ที่ตำแหน่งที่ล้อมศัตรูเป็นรูปสามเหลี่ยมอีก แล้วให้คริสเข้าโจมตี แล้วให้แนช และเฟรดทำหน้าที่ cover ให้ พอเข้าเทิร์นศัตรู กองกำลังของซาซาไร จะปรากฎออกมา
|
ซาซาไร : รายงานผลการรบล่ะ? ดิออส : ดูท่า ทางนั้นจะมีคนมาช่วยนะครับ ได้เวลาที่จะทำเส้นทางทะลุผ่านพวกมันไปอย่างเร่งด่วนแล้ว ซาซาไร : แต่อย่าโจมตีต่อเนื่องเกินไปจนเกินความจำเป็นนะ ผมเชื่อว่าคุณคงเข้าใจนะ ดิออส : แน่นอน ตอนนี้ พวกนั้นคงจะอยู่ไปได้สักพักหละ... |
ตอนนี้ หากกองกำลังฝ่ายศัตรู เข้าโจมตีแนช หรือเฟรด ก็ให้หนีออกมาเช่นเดิม แต่หากมาดวลกับคริส ให้กด "ป้องกัน" เพื่อยันเอาไว้ (อย่าให้คริสต้องถอยทัพไป)
เข้าสู่ เทิร์นที่สี่ ก็ทำเหมือนที่ผ่าน ๆ มา แต่ยังไงก็อย่าลืมกั้นเส้นทาง อย่าให้ศัตรูเข้าไปถึงหน้าหมู่บ้านของเราได้ล่ะ
เข้าสู่ เทิร์นที่ห้า ตอนนี้ พวกฟรานซ์ และทหารขี่แมลง จะปรากฎออกมาเป็นกองกำลังเสริมฝั่งฮาร์โมเนีย
|
ฟรานซ์ : พวกเราไม่ได้เข้ามาทางประตูหน้า! ข้ากำลังรอคอยเวลานี้อยู่เลย... (เอ็งเป็นเกย์เหรอไงฟะ เจ้าฟรานซ์ บทหวานซาบซ่าของแกและอิคุ ใน Geddoe Chapter II มันเป็นแค่ภาพลวงตาใช่ไหม?! ) คริส : ด้านหลังงั้นเหรอ? พวกกองกองกำลังแมลง! เฟรด : พวกเราโดนโอบแล้ว! ซีซาร์ : ไม่ต้องตื่นไปหรอก หัวหน้าซาน่า ดำเนินการตามแผนที่วางไว้เลยครับ ซาน่า : ดีล่ะ ทุก ๆ คน...ตอนนี้ล่ะ! ว้ากกกก! แล้วอยู่ดี ๆ จะเกิดควันบางอย่างขึ้นกับพวกกองทัพแมลงของฟรานซ์ ทหารแมลง : ควันงั้นเหรอ? ฟรานซ์ : กลิ่นนี่มันอะไรกัน? นี่มัน...! แล้วกองทัพแมลงของฟรานซ์จะออกไปจากสนามรบโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย... ริโค : ดูนั่นสิ พวกนั้นถอยไปแล้ว! แต่ทำไมกันล่ะ? ซีซาร์ : พวกนั้นเป็นกองกำลังทหารจากเลอ บีคที่มาพร้อมกับแมลงของพวกเขา ควันนั้น ทำมาจากส่วนผสมของปุ๋ยและไม้แห้ง โดยเอาไปเผารวมกันกับหญ้า shibami พวกแมลงเกลียดกลิ่นนี้ไงล่ะ |
ถึงตรงจุดนี้ ให้เรารีบกลับไปรวมกันที่ หน้าทางเข้าหมู่บ้าน (ระยะหนึ่งช่องก่อนถึงจุดที่เป็นประกาย) แล้วตั้งรับเอาไว้ ให้คริส ใช้สกิล heal ของ ยุน เติมเลือดให้กลุ่มพวกเอง
เมื่อเข้าสู่เทิร์นหก พวกกองทัพฮาร์โมเนีย ก็จะถอนกำลังไปในที่สุด
|
ดิออส : พวกเลอ บีค นี่มันไร้ประโยชน์จริง ๆ ทหารฮาร์โมเนีย : ท่านครับ! คือว่า... และแล้ว กองกำลังเสริมที่ซีซาร์พูดถึง ก็ได้มาถึง จำเลยเก่าเรา ฮิวโก้ นั่นเองเขาจะมาพร้อม ฮอคเล็ค มูอาด้วย (รายละเอียด ไปรอดูใน Hugo Chapter III แล้วกันนะ) ฮอคเล็ค : ย้ากกกกกกกกกกกกก!! มูอา : ข้าขอสัญญากับเหล่าสหายร่วมรบของข้า ด้วยดาบ ความภักดี และพลัง! ฮิวโก้ : จ่า ไปกันเถอะ! จ่าโจ : โจมตี! ดิออส : เจ้าพวกคุยโวเอ๋ย แค่เพราะกองกำลังเสริมของพวกแกมาได้เวลา... ทหารฮาร์โมเนีย : ท่านครับ พวกเราควรจะจัดกำลังใหม่และโจมตีด้วยจำนวนที่เยอะกว่านี้ดีไหมครับ? ดิออส : ความคิดนี้ น่าสนใจ... แต่ข้าอยากที่จะกลับบ้านนะ ทหารฮาร์โมเนีย : ท่านครับ? ดิออส : พวกเราไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาให้แก่ตัวเองหรอก วันนี้ พวกเรามาแค่เปิดตัวเท่านั้น แล้วกองกำลังทุกกองของฝั่งฮาร์โมเนียจะออกจากสนามรบไป ซาซาไร : ถอยทัพงั้นเหรอ? อัลเบิร์ต : ง่ายที่จะบอกว่าทำไม นี่ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาเสี่ยงอะไรทั้งนั้น ซาซาไร : อ่า แล้วกองกำลังของซาซาไร ก็จะถอนตัวออกจากสนามรบไปเช่นกัน คริส : ทุกคน ไม่เป็นอะไรนะ เฟรด : ไม่มีแม้รอยขีดข่วนเลยล่ะ มันจะไปต่างอะไรกับงานของอัศวินแม๊กซิมิเลี่ยนกันล่ะ? มาดูนี่สิ คริส : หือม์? เฟรด : พวกนั้นทำอะไรตกไว้น่ะ ดูท่าทางมีค่าเสียด้วยแฮะ คิดซะว่าพวกนั้นให้ของที่ระลึกไว้แล้วกันนะ |
คำพูดของเฟรดด้านบน จะขึ้นก็ต่อเมื่อ เราได้รับชัยชนะแบบ Major Victory ที่จะเกิดขึ้นได้ ก็ต่อเมื่อ เราไม่เสียหัวหน้ากองคนใดคนหนึ่งไปเลย (คริส แนช และเฟรด) และของที่เราจะได้รับสำหรับศึกครั้งนี้ ก็คือ Earth Chain Mail
แล้วฉากจะตัดมาที่พวกเรากำลังคุยกันในหมู่บ้าน แล้วฮิวโก้จะเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย เพียงแต่ฮิวโก้นั้น ยังไม่หายโกรธคริส เรื่องของลูลู่...
|
ซาน่า : ดูท่าทางทุกอย่างจะออกมาดีนะ ซีซาร์ : ใช่ แต่ยังไม่จบหรอกนะ พวกนั้นคงจะกลับมาในไม่ช้านี้ แล้วแอปเปิ้ล พร้อมด้วยพวกฮิวโก้จะเดินเข้ามา แอปเปิ้ล : พวกเราทำได้ทันเวลาเลยนะ ซีซาร์ : มาได้เวลาดีเลยล่ะ ผมบอกคุณได้เลยว่า ต้องรออย่างใจจดใจจ่อเลยล่ะ สำหรับการมาของคุณเนี่ย แอปเปิ้ล : นั่นมันแบบของนายมากกว่ามั้ง ซีซาร์ ฮิวโก้ : คุณ ผมเคยพบคุณที่ไหนมาก่อนนะ... คริส : ! แล้วฮิวโก้จะเดินมาดูหน้าคริสให้ชัด ๆ แล้วเขาก็จะจำได้ ฮิวโก้ : ผมนั้น ตาแบบนั้น แกนี่เอง แกเป็นคนฆ่าเขา คริส : เด็กที่หมู่บ้านนั้นนี่นา... แล้วฮิวโก้ก็ตั้งท่าจะชักมีดออกมา แต่ก่อนหน้านั้น แนชก็เข้ามาขวางไว้ก่อน แนช : ทักทายคนรู้จักกันแบบนี้งั้นเหรอ? จ่าโจ : ฮิวโก้ อย่าทำแบบนี้ ฮิวโก้ : อย่ามาห้ามผมนะ จ่า ผมจะแก้แค้นให้ลูลู่เดี๋ยวนี้ล่ะ! จ่าโจ : ข้ารู้แล้ว และข้าก็หมายความอย่างที่ข้าพูดนั่นหละ อย่าทำแบบนี้ ซีซาร์ : เขาพูดถูกนะ การต่อสู้ยังไม่จบ พวกเราไม่ต้องการให้เกิดความแตกแยกภายในหรอกนะ ฮิวโก้ : บ้าจริงเชียว! แล้วแนช จะแยกออกมาคุยกับคริสตามลำพัง แนช : เด็กหนุ่มคนนั้น ใครกันเหรอ? คริส : ฉันฆ่าเพื่อนของเขาในระหว่างที่อัศวินเซกเซ็นเข้าโจมตีหมู่บ้านคาราย่าน่ะ เขาคงยังโกรธอยู่ แนช : ในสงคราม ความตายที่ไม่ต้องการให้เกิดน่ะ มีอยู่เต็มไปหมดนั่นหละ แม้แต่นักรบที่มีความชำนาญ ก็ยังต้องรับรู้ถึงเรื่องนั้น คริส : ใช่ ฉันรู้... แล้ว จ่าโจ กับยุน จะเดินเข้ามาเพื่อคุยกับคริส จ่าโจ : ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม? คริส : ได้สิ จ่าโจ : ขอโทษเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื้อตะกี้นะ ฮิวโก้น่ะ ยังเด็กและไม่เข้าใจน่ะ คริส : ไม่เป็นไรหรอก เขามีเหตุผลที่จะเกลียดฉัน จ่าโจ : ด้วยความสัตย์จริง ข้าไม่ได้สนที่จะแก้แค้นลูลู่ด้วยตัวของข้าเองหรอกนะ คริส : ถ้างั้น ทำไมล่ะ? จ่าโจ : คุณเป็นคนฆ่าหัวหน้าเผ่ากิ้งก่าจริง ๆ งั้นเหรอ? คริส : คุณหมายความว่ายังไงกัน? จ่าโจ : คุณก็รู้นี่ หัวหน้าของ... เออ ข้าพอจะเข้าใจแล้ว มันต้องเป็นเพียงแค่ข่าวลือสินะ อย่าไปเชื่อทุก ๆ สิ่งที่คุณได้ยิน คงเป็นแบบนั้นแน่ ยุน : คุณเป็ดคะ คุยกันจบหรือยังคะ? จ่าโจ : เรียบร้อยแล้วล่ะ ข้าได้สิ่งที่ข้ามาหาแล้ว แล้วจ่าโจ ก็จะเดินกลับเข้าหมู่บ้านไป ยุน : คริส คุณพอจะมาอัลมาคินันกับพวกเราได้ไหมคะ? คริส : ทำไมกันล่ะ? ถ้าการต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป พวกเราก็ไม่สามารถออกจากหมู่บ้านได้นะ ใช่ไหมล่ะ? ยุน : ส่วนอื่น ๆ ของจุดประสงค์ของพวกเราที่มาที่นี่ ก็คือ มาเชิญคุณไปที่หมู่บ้านของพวกเราน่ะค่ะ คริส : ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ? เธอต้องการอะไรจากฉันกันแน่? ยุน : นี่เป็นส่วนที่สองของงานสุดท้ายที่ฉันต้องทำค่ะ คริส คริส : ส่วนที่สองของงานสุดท้าย? ยุน : ใช่ค่ะ พอไปถึงบ้านเกิดฉันจะเล่าเรื่องพ่อของคุณให้ฟัง แล้วซีซาร์จะเดินเข้ามา ซีซาร์ : นั่นจะวิเศษมากเลยล่ะ ผมจัดการเรื่องชักชวนพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาจะค้นพบทันทีเลยว่าคุณคือวีรสตรีแห่งเซกเซ็น คริส ไลท์เฟลวโล่ว์ ในกลาสแลนด์ พวกเขาเรียกคุณกันว่า หัวหน้าของพวกหมวกเหล็ก คริส : ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้สินะ... ซีซาร์ : พวกเราจะรับมือการต่อสู้ครั้งนี้โดยตัวของพวกเราเอง รีบไปจัดการงานธุระของเธอเถอะ ฉากจะตัดไป แล้วเราจะมาร่ำลาซาน่า ซาน่า : ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ จะไม่มีใครลืมสิ่งที่ท่านทำไว้ให้แก่หมู่บ้านของพวกเรา คริส : เอาน่า... มันไม่ได้มากมายอะไรหรอก ยุน : นี่เป็นโชคชะตานะคะ เพราะว่าคุณอยู่กับพวกเรา พวกเราเลยสามารถป้องกันหมู่บ้านเอาไว้ได้ อย่างไรก็ตาม พวกเราก็ยังมีชะตาที่ต้องพบเจอกับความขัดแย้งต่อไปอีก ขอให้ท่านสบายดีนะคะ ซาน่า : พวกเราจะไม่เป็นไรหรอก เขาเองก็อยู่กับพวกเราเช่นกันนะ ยุน : จริงด้วยสินะคะ ยูมิ : พวกเราจะไปกันยังคะ? พวกเราจะต้องผ่านสนามพลังแล้วก็ต้องอย่าหลงกันด้วยนะคะ แล้วพวกเราจะเดินออกจากหมู่บ้านไป...แล้วเฟรดกับริโค จะเดินมาคุยกัน ริโค : อย่ากังวลไปเลยค่ะ ท่านเฟรด มันจะต้องมีการต่อสู้อีกแน่ ๆ ค่ะ เฟรด : เธออาจจะพูดถูก แต่ข้ารู้สึกว่ามันจะมีการเผชิญหน้าครั้งยิ่งใหญ่รอพวกเราอยู่นะ ริโค : นี่คือ เหตุผลที่พวกเรากำลังจะไปกับพวกเขางั้นเหรอคะ? เฟรด : ถูกต้อง ริโค : จริงเหรอคะ? ไม่ใช่เพราะท่านคริส หรอกเหรอคะ? เฟรด : ไม่ใช่แน่นอนล่ะ! ริโค เงียบ และรีบไปกันเถอะ! แล้วเฟรดจะวิ่งนำออกไป ริโค : ยะ อย่าไปเร็วนักสิคะ ท่านเฟรด แล้วพวกเราจะออกจากหมู่บ้านจิชา |
Fred has joined
Rico has joined
แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก แล้วหมู่บ้านอัลมาคินัน (Alma Kinan Village)จะปรากฎขึ้นบนแผนที่โลก การที่จะไปได้นั้น เราต้องผ่านป่าคูพูทไป
Kuput Forest
เมื่อเราเดินเข้ามา ให้เราเดินผ่านไป 3 แผนที่ จะเจอส่วนที่มีทางแยกขึ้นไปทางซ้ายบน (แต่เรามาจากทางขวาบน) ให้เดินขึ้นซ้ายบนไป แล้วจะเจอกับเหตุการณ์ (ช่วงนี้ เราจะไม่สามารถย้อนไปทางฝั่งหมู่บ้านเป็ดได้ เพราะยุนจะบังคับให้เราไปอัลมาคินันกับเธอก่อน)
|
ยูมิ : ตรงนี้หละ ที่เป็นจุดเริ่มของสนามพลังป้องกัน อย่าแยกออกจากกันนะ ไม่งั้นพวกท่านจะต้องติดอยู่ในป่าแห่งนี้ เฟรด : สนามพลังป้องกันงั้นเหรอ? เป็นเวทย์มนต์แบบนึงหรือไงกัน? ยูมิ : ก็น่าจะนะ จะเรียกแบบนั้นก็ได้มั้ง เฟรด : ตกลง ไปกันเถอะ แล้วเฟรดจะเดินนำเข้าไปก่อน ยูมิ : พวกเราไม่ได้เชิญเขา ไม่ใช่เหรอ? ยุน : ไม่เป็นไรหรอกน่า พวกเราไม่ได้มีแขกมาเยือนมานานแล้วนี่นะ เฟรด : ทำอะไรกันอยู่? รีบไปกันเข้าสิ |
ให้เดินเข้าไปในทางที่พวกยุนชี้ให้พวกเราดู เมื่อเดินเข้ามาได้สักพัก จะพบเหตุการณ์ที่ยูเบอร์เข้ามาเจอพวกเรา แล้วเราต้องสู้กับเขา
|
ยูมิ : สนามพลังเริ่มที่ตรงนี้นะคะ คริส : สนามพลังงั้นเหรอ? ฉันไม่เห็นอะไรเลยนะ ยูมิ : มันก็เป็นแบบนี้หละค่ะ ปกติแล้ว คุณจะต้องกลับไปตรงที่คุณเข้ามา แต่พลังได้อ่อนลงในเมื่อไม่นานมานี้เอง |
แล้วให้พวกเราเดินเข้าไปกันต่อ ระหว่างทางเราจะเจอกับพวกสาว ๆ อัลมาคินัน ที่ออกมารอต้อนรับเราอยู่ นำโดย ยุยริ
|
ยุน : ยุยริ พวกเรากลับมาถึงบ้านแล้ว! ยุยริ : ไง ยุน ดีใจที่เห็นท่านกลับมานะ แล้วก็อีกเรื่อง ท่านได้พบเธอหรือเปล่า? ยุน : ได้เจอสิ นี่คือ คริส ไงล่ะ ยุยริ เธอช่วยพวกเราป้องกันหมู่บ้านจิชาด้วยนะ ยุยริ : ยินดีที่ได้รู้จักนะ คริส ฉันชื่อว่า ยูยริ เป็นผู้ดูแลหมู่บ้านน่ะ ยินดีต้อนรับสู่อัลมาคินัน! คริส : ยินดีเช่นกัน ฉันชื่อว่า คริส แต่มีใครที่ใจดีพอที่จะบอกฉันหน่อยได้ไหมว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่? ยุยริ : ได้แน่นอน แต่เรื่องมันยาวน่ะ แถมฉันยังต้องไปเตรียมการเรื่องพิธีของพวกเราอีกด้วย ถ้ายังไง สักคืนนี้ ค่อยเล่าได้หรือเปล่า? คริส : เอางั้นก็ได้ ยุน : ฉันจะไปด้วยนะ แนช : ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ? แนชจะสัมผัสถึงอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านหลังของพวกเราได้ และยูเบอร์ก็จะปรากฎตัวขึ้นมา ยูเบอร์ : ข้าเห็นแล้วว่าอย่างน้อยหนึ่งในพวกแก ก็มีคนที่ช่างสังเกตอยู่บ้างล่ะนะ แล้วยูเบอร์จะค่อย ๆ เดินเข้ามากลางวงของพวกเรา แนช : ก็ผมเป็นคนสอดแนมที่เก่งอยู่แล้วล่ะนะ แล้วยูเบอร์จะเดินเข้ามาเพื่อคุยกับยุยริ แต่ยุยริก็เริ่มรับรู้ถึงอันตราย แล้วหยิบอาวุธหน้าไม้ของเธอขึ้นมา ยุยริ : เจ้า เจ้าไม่ใช่มนุษย์นี่! ยูเบอร์ : แล้วข้าจะเป็นอะไรไปได้ล่ะ? แต่เอาจริง ๆ แล้ว ข้าก็ดีใจที่ข้าไม่ได้เปราะบางและหยาบคายอย่างพวกมนุษย์ ยุยริ : เจ้าผ่านสนามพลังเข้ามาในอัลมาคินันอันศักดิ์สิทธิ์ของเราได้ยังไงกัน? เจ้าต้องการอะไร?! ยูเบอร์ : ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ... มีอะไรบางอย่างที่น่ารบกวนวนเวียนอยู่ในกระแสอากาศ ข้าเลยเดาเอาว่าคงมีใครสักคนที่กำลังใช้สนามพลังที่มองไม่เห็นอยู่ ทั้งหมดที่ข้าต้องทำ ก็คือ มองหาจุดอ่อนของสนามพลัง และก็ทำลายมันซะ! แล้วข้าก็มาที่นี่ได้ไงเล่า! แต่มาคุยกันเรื่องงานกันดีกว่า ข้ารู้มาว่าที่นั้นถูกใช้ให้เป็นที่ปิดผนึกรูนน้ำที่แท้จริงอีกด้วยนะ พวกแกพอจะอธิบายเรื่องนี้ให้ข้าฟังได้ไหมล่ะ? ยุยริ : ใครบอกแก...? ยูเบอร์ : แม้แต่คนตายยังต้องเปิดเผยความลับให้แก่ข้าเลย แนช : ปีศาจชัด ๆ เลย! แล้วยูเบอร์จะชักดาบคู่ของเขา ออกมาอยู่ในสภาพเตรียมพร้อมสู้ |
Yuiri has joined
การต่อสู้ครั้งนี้ จะไม่ยากเท่าไร เพราะพวกเราทุกคน ต่างก็มีเลเวลที่ค่อนข้างสูง แถมฝั่งศัตรูก็มาแค่คนเดียว หลัก ๆ คือ พยายามใช้เวทอย่าง earthquake ของ ยูมิ หรือ shredding ของ ยุยริ แล้วหมั่นเติมพลังโดย kindness drop ของ ริโค ส่วนที่เหลือ ก็เข้าโจมตีปกติ ก็จะชนะได้ไม่ยากเย็นหรอก เมื่อการต่อสู้จบลง จะตัดเข้าสู่เหตุการณ์ที่ยูเบอร์จะล่าถอยไป แต่เขาจะกลับมา แล้วผลจะไม่ลงเอยเช่นนี้อีก
|
ยูเบอร์ : เจ้าพวกหนอนขี้โกง... เอาเถอะ ข้ารู้ที่อยู่ของหมู่บ้านแห่งนี้แล้ว อะไร ๆ จะต่างไปแน่ในครั้งต่อไป แล้วยูเบอร์จะวาร์ปหายไป คริส : นั่นมันใครหรือตัวอะไรกันแน่? บอกฉันหน่อยสิ ยุยริ : หนึ่งในพวกกลุ่มเดสทรอยเยอร์ที่ยุนพูดถึงยังไงล่ะ คริส : กลุ่มเดสทรอยเยอร์งั้นเหรอ? ยุยริ : ใช่แล้ว ฉันจะอธิบายเรื่องนี้ให้คุณฟังทีหลังนะ ยุนกับยูมิ พวกเธอช่วยพาพวกเขาไปที่หมู่บ้านนะ ส่วนฉันจะไปรอที่บ้านแม่เฒ่าก่อน |
Yuiri has left
คุยกันเสร็จ ก็ให้เราเดินเข้าไปข้างในกันต่อ แล้วเราจะออกมาจากป่าคูพูทได้สำเร็จ แล้วให้ไปกันที่ หมู่บ้านอัลมาคินันกันต่อเลย
Alma Kinan
เมื่อเข้ามาแล้ว จะพบกับเหตุการณ์ที่ยูมิ ชวนให้เราเดินเล่นในหมู่บ้านก่อน
|
ยูมิ : เข้ามาและไปเดินรอบ ๆ ดูสิ ฉันว่าจะต้องมีอะไรที่เข้าตาพวกคุณที่นี่แน่ ๆ เลยล่ะ |
- ถึงตรงนี้ เราจะสามารถย้อนกลับไปทางฝั่งหมู่บ้านเป็ดได้แล้ว หากเรายังไม่ได้ตีอาวุธ หรือเพิ่มสกิลในช่วงก่อนทำสงครามที่หมู่บ้านจิชาก่อนหน้านี้ แนะนำให้ควรใช้เวลาช่วงนี้ กลับไปปราสาทบูเดฮัค เพื่อตีอาวุธของฝ่ายเราทั้งหมด ซื้อเกราะดี ๆ ให้พวกเราใส่ เรียนทักษะสกิลที่จำเป็น อย่าง Magic Resistance, Accuracy, Earth Magic ของยูมิ, Water Magic ของริโค และแนช, Heavy Damage ของคริสและแนช เอาไว้ เพราะ ถ้าหากเราเข้าไปทำเหตุการณ์ในหมู่บ้านอัลมาคินันแล้ว เราจะไม่สามารถออกมาจากหมู่บ้านอัลมาคินันอีกได้จนกว่าเหตุการณ์ทั้งหมดจะสิ้นสุดลง แถมเรายังจะต้องเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่ง อย่าง ลุค ซาร่า และยูเบอร์ พร้อมกันอีกด้วย!!!
เมื่อพร้อมแล้ว ก็เข้าในตัวหมู่บ้านกัน แล้วไปที่บ้านอยู่ตรงกลางขวา แล้วจะพบกับเหตุการณ์ที่พวกยูมิจะพาคริสเข้าไปคุยในบ้าน
|
ยูมิ : ที่นี่เป็นที่ ๆ ท่านแม่เฒ่าของพวกเราอาศัยอยู่ ยุยริคงกำลังรอพวกเราอยู่แล้วล่ะ เฟรด : ข้ากำลังสงสัยนะ ข้าไม่เห็นผู้ชายสักคนเลยในหมู่บ้าน นั่นเพราะอะไรงั้นเหรอ? พวกเขาออกไปรบกันหมดหรือไงกัน? ยูมิ : ที่นี่คือหมู่บ้านอัลมาคินัน เผ่าของหมอผีแห่งกลาสแลนด์ พวกเรามีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นหละ คริส : นี่เป็นเผ่าที่มีแต่ผู้หญิงงั้นเหรอ? แนช : มันน่าแปลกนะ ผมว่า ยูมิ : คุณคิดเช่นนั้นเหรอคะ? พวกเราอยู่กันแบบนี้มานานแล้วล่ะค่ะ แนช : ผมเลยอยากรู้ไงว่าทำไม ยูมิ : อย่ารู้เลยจะดีกว่านะคะ ยุน : ฉันจะรอด้านในนะ มาเจอฉันเมื่อพวกคุณเดินชมเมืองเสร็จแล้ว แล้วยุนจะเดินเข้าไปด้านใน คริส : พวกเรามาที่นี่ทำไมกันเนี่ย? |
Yun has left your party
ตอนนี้ เราสามารถเดินชมเมืองได้ พอชมเมืองจนพอแล้ว ก็เข้าบ้านตามยุนไป แล้วจะพบกับเหตุการณ์ที่ยุนจะเล่าเรื่องของพ่อคริสให้ฟัง
|
ยุยริ : เข้ามาสิ คิดซะว่าที่นี่เป็นบ้านนะ อีกอย่าง พวกคุณเป็นแขกของพวกเรา! พวกเราได้สนุกกันนาน ๆ ครั้งที่นี่นะ แล้วพวกเราจะมานั่งคุยกัน คริส : ฉันพอจะเข้าใจบ้างแล้วล่ะ หมู่บ้านนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมรับโลกภายนอกงั้นสินะ ยุยริ : ท่านเองก็พูดเกินไป คริส : ฉันขอโทษด้วยนะ ฉันเป็นพวกประเภทคิดอะไร ก็พูดออกมาตามนั้นน่ะ ยุยริ : ท่านเองก็พูดไม่ผิดนักหรอกนะ พวกเราถือเรื่องการทำหน้าที่ของพวกเรามาก และบางครั้ง มันก็ต้องทำให้พวกเราถอนตัวออกมาจากโลกภายนอก คริส : น่าสนใจนะ... แล้วก็ช่วยบอกฉันทีว่าพวกเรามาที่นี่ทำไม แล้วยังเรื่องกลุ่มเดสทรอยเยอร์ที่พวกเราพึ่งจะต่อสู้ด้วยไป แล้วยังมีเรื่องที่ปิดผนึกรูนน้ำอะไรนั่นที่หมอนั่นพูดถึงอีก แล้วก็...เรื่องเฟลมแชมเปี้ยนด้วย ยุยริ : ยุน ยุน : คริส ฉันเป็นเด็กของอัลมาคินันที่มาพร้อมความสามารถที่ไม่ธรรมดาที่ทำให้บางครั้ง ทำให้ฉันมองเห็น...อนาคตน่ะ เฟรด : เธอเป็นเหมือนพวกทำนายอนาคตงั้นเหรอ? ยุน : คุณจะคิดแบบนั้นก็ได้นะ ถ้านั่นช่วยคุณได้ มีการมองเห็นอย่างหนึ่งที่หลอกหลอนฉันมาตั้งแต่เกิด นั่นคือ การทำลายรูนที่แท้จริง... และการฟื้นคืนชีพของเฟลมแชมเปี้ยน แนช : การทำลายรูนที่แท้จริงงั้นเหรอ? ยุน : ใช่ พลังของรูนทั้ง 27 ที่ค้ำจุนโลกเอาไว้ ตอนนี้ มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังหาทางที่จะทำลายรูนหนึ่งในนั้น ชายชุดดำที่พวกเราพึ่งจะต่อสู้ไป ก็เป็นหนึ่งในพวกมัน... คริส : จะเกิดอะไรขึ้นถ้ารูนที่แท้จริงถูกทำลายไปงั้นเหรอ? แล้วทำไมพวกนั้นถึงคิดทำเช่นนั้นล่ะ? ยุยริ : เมื่อนานมาแล้ว มีวีรบุรุษคนหนึ่งในกลาสแลนด์ เฟลมแชมเปี้ยน (ชื่อของเฟลมแชมเปี้ยน) พวกเรา ชาวอัลมาคินัน เข้าร่วมรบภายใต้การนำของเขาเพื่อต่อต้านกองทัพฮาร์โมเนีย จนกระทั่งในการรบครั้งใหญ่ครั้งที่สองนั้น เฟลมแชมเปี้ยน และเหล่าผู้ติดตามของเขา กลุ่มไฟร์บริงเกอร์ ได้ถูกพวกฮาร์โมเนียล้อมเอาไว้... แล้วจะเป็นฉากย้อนความทรงจำ สมัยเมื่อ 50 ปีก่อน นักรบกิ้งก่า : เฟลมแชมเปี้ยนอยู่ที่ไหน? (ชื่อของเฟลมแชมเปี้ยน)ไปไหนแล้ว? นักรบคาราย่า : บ้าชะมัดเลย! ขืนยังเป็นแบบนี้ พวกเราต้องเสร็จแน่ ๆ เลย! นักรบอัลมาคินัน : นั่นมันอะไรกันน่ะ?! แล้วจะมีแรงระเบิดออกมา แล้วฉากทั้งหมดจะขาวโพลน และกลับมาการเล่าของยุยริต่อ ยุยริ : กลุ่มไฟร์บริงเกอร์ กองทัพฮาร์โมเนียและกองกำลังของกลาสแลนด์...ถูกกลืนเข้าไปในพายุเพลิงและตายกันหมด พวกเขาเล่ากันว่าไฟได้เผาไหม้เป็นเวลา 10 วัน มีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว นั่นก็คือ เฟลมแชมเปี้ยน เขาไม่ได้พูดอะไรเลย แต่เบื้องหลังก็คือพลังของรูนที่แท้จริง มันต้องเกิดจากการที่พลังของรูนได้หลุดออกจากการควบคุม (ชื่อของเฟลมแชมเปี้ยน) เสียใจต่อการกระทำที่น่ากลัวของเขาที่พรากชีวิตของฝ่ายพันธมิตรและศัตรูไปเป็นจำนวนมาก คริส : พลังของรูนที่แท้จริงหลุดออกจากการควบคุมงั้นเหรอ? แล้วถ้ารูนที่แท้จริงถูกทำลายไปล่ะก็... ยุยริ : ทุกคนจะตายกันหมด ตั้งแต่กลาสแลนด์ไปถึงเซกเซ็น ฮาร์โมเนียอันศักดิ์สิทธิ์ถึงดูนัน ไปถึงทางใต้และดินแดนเอ้าท์แลนด์ทางเหนือด้วย คริส : ......... นี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี... ยุน : ทำไมคุณได้พูดเช่นนั้นล่ะค่ะ? คริส : ลองคิดดูสิ จะทำแบบนั้นไปเพื่อจุดประสงค์อะไร? ไม่เห็นได้อะไรขึ้นมาเลย เรื่องนี้ฟังดูเหมือนเรื่องเพ้อฝันสำหรับฉันนะ ยุน : แปลว่า คุณไม่เชื่อฉันงั้นสิ คริส : อัศวินเซกเซ็นไม่ได้ต่อสู้เพื่อความเพ้อฝัน พวกเราอยู่กับความภักดีและเหตุผล ยุน : .......... คริส : ขอโทษนะ... ขอฉันอยู่ตัวคนเดียวสักพักได้ไหม? ฉันขอคิดอะไรสักหน่อย |
แล้วคริสจะออกมานอกบ้าน ให้เราเดินไปที่ด้านบนของหมู่บ้าน แล้วเราจะพบกับแท่นบูชาใต้ต้นไม้ ให้เดินเข้าไป แล้วแนชจะมาตามหาเราแล้วเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวเขาให้ฟัง แล้วยุนก็จะเข้ามาเล่าเรื่องพ่อของคริสให้ฟัง
|
คริส : มีอะไรงั้นเหรอ? คุณมาตามหาฉันเหรอไง? แนช : ท่าน ใช่แล้วล่ะ ก็แบบนั้นล่ะนะ เป็นมุมที่เงียบสงบดีนะ คริส : ทำไมล่ะ? แนช : ได้มาคุยกับท่านตามลำพังแบบนี้ ผมจะต้องโชคดีแน่ ๆ คริส : แล้ว คุณต้องการจะพูดเรื่องอะไรล่ะ? แนช : เรื่องล่อลวงท่านไง... ล้อเล่นน่า เดี๋ยวภรรยาผมจะรู้ว่าผมนอกใจเข้า ผมไม่อยากจะเสี่ยงวันนี้หรอกนะ คริส : หรือจะเป็นวันอื่นล่ะ แนช : ผมก็ไม่รู้หรอกนะ คริส : อย่าเริ่มเชียวนะ แนช แนช : ผมไม่ค่อยสบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย คริส : หือม์? แล้วทำไมนายถึงได้แนะนำความคิดนี้ในตอนแรกล่ะ? ดูเหมือนว่านายเองก็พอจะรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นนะ... แนช : จะว่าแบบนั้น ก็จริงนะ ผมถูกส่งมาโดยท่านสังฆราชซาซาไร แห่งฮาร์โมเนียอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อมาทำเรื่องลับในกลาสแลนด์ คริส : ฮาร์โมเนียอันศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ? อย่าบอกนะว่า... คุณเป็นพวกสอดแนมที่มาจากฮาร์โมเนียงั้นเหรอ? แนช : เกรงว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ เหตุผลที่ได้รับการยืนยันมาแล้วของการบุกรุกของพวกเราในตอนนี้ คือ การจำกัดพวกกลุ่มไฟร์บริงเกอร์ที่เหลืออยู่ แต่พวกนั้นคิดว่ายังมีบางคนที่กำลังทำอะไรอย่างอื่นอยู่อีก ดังนั้น ก็อย่างที่พูดไป มันเป็นงานของผมที่จะมาสืบเรื่องนี้ เป็นภารกิจลับที่ได้รับตรงมาจากท่านสังฆราช ผมไม่สามารถปฏิเสธได้ คริส : แล้วคุณก็คิดว่าเป็นกลุ่มเดสทรอยเยอร์ที่พวกเขากำลังพูดถึงกันงั้นสินะ? แนช : ผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อหรอกนะ แต่ทุกอย่างมันดูลงตัว จริงไหมล่ะ? ไฟสงครามที่ถูกจุดขึ้นอีกครั้งของเซกเซ็นและกลาสแลนด์ ในเวลาเดียวกัน กองกำลังฮาร์โมเนียอันศักดิ์สิทธิ์ก็บุกเข้ามา คริส : ฟังดูไม่เป็นเรื่องจริงสำหรับฉันเลยนะ... มันก็เป็นแค่ความสับสนในความขัดแย้งกันระหว่างพวกเราและกลาสแลนด์ ฉันมาที่กลาสแลนด์ก็เพียงเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับพ่อของฉันเท่านั้น ไม่มีความตั้งใจอย่างอื่นหรอกนะ แล้วยุน จะเดินเข้ามา ยุน : ฉันจะบอกคุณเกี่ยวกับเรื่องของพ่อคุณเอง คุณต้องการจะฟังจากฉันไหมคะ? คริส : ต้องการอย่างแน่นอนเลยล่ะ! ยุน : คริส พ่อของคุณยังคงมีชีวิตอยู่นะ คริส : เธอรู้ได้ยังไง? ยุน : วีรบุรษของพวกเรา (ชื่อของเฟลมแชมเปี้ยน) เขาและกลุ่มของเขาได้รวมตัวกัน แล้วถูกเรียกว่า กลุ่มไฟร์บริงเกอร์ แล้วจะเป็นฉากย้อนความทรงจำในช่วงก่อนที่เฟลมแชมเปี้ยนจะแยกตัวออกจากเพื่อนของเขา (คนทางขวานั้น เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ?) เฟลมแชมเปี้ยน : ลาก่อน เพื่อนของข้า ยกโทษให้ข้าด้วย ที่ไม่สามารถร่วมเดินทางไปกับพวกนายได้ ??? : ฉันแน่ใจว่าทางเดินของพวกเราจะมาบรรจบกันอีกครั้ง ??? : พวกเราเชื่อในการตัดสินใจของนายเสมอนั่นหละ และมันจะเป็นแบบนั้นต่อไป แล้วฉากจะกลับมาที่การสนทนาของยุนและคริสต่อ ยุน : เฟลมแชมเปี้ยนมีเพื่อนคนสนิทอยู่ด้วยกัน สองคน และพ่อของคุณก็เป็นหนึ่งในนั้น แนช : เดี๋ยวก่อนสิ! เฟลมแชมเปี้ยนอยู่มามากกว่า 50 ปีแล้วนะ ถ้าพ่อของคริส เป็นเพื่อนสนิทของเขาแล้วล่ะก็ เขาก็ต้องอายุเกิน...ไม่หรอก ไม่มีทางเป็นจริงได้หรอกน่า คริส : อะไรล่ะ? ยุน : ก็เหมือนอย่างที่เฟลมแชมเปี้ยนเป็นผู้ถือครองรูนไฟที่แท้จริง พ่อของคุณก็เป็นผู้ถือครองรูนน้ำที่แท้จริงยังไงล่ะ รูนที่แท้จริงทั้ง 27 ที่คงอยู่ ๆ ในโลกใบนี้ เป็นส่วนหนึ่งของพลังงานกลางที่เคลื่อนโลกใบนี้ ผู้ถือครองรูนนั้น เล่ากันว่า จะมีพลังที่มากมายมหาศาล และเป็นอมตะ ผนึกที่ซ่อนพลังของรูนนั้น ก็อยู่ที่อัลมาคินันแห่งนี้เอง คริส : แต่เขาเก็บเรื่องรูนน้ำที่แท้จริงเป็นความลับได้ยังไงกัน? เขาน่าจะถือมันไว้ติดตัวอยู่ในร่างกายของเขานี่! ยุน : ก็น่าจะเป็นเช่นนั้นนะ คริส : นั่นคือเหตุผลว่าทำไมผู้ชายคนนั้นถึงได้บอกฉันให้ตามหาเฟลมแชมเปี้ยนสินะ ยุน : ฉันบอกคุณทุก ๆ เรื่องที่ฉันรู้แล้วล่ะค่ะ คริส คริส : ขอบใจนะ ยุน เธอ... ยุน : ว่าไงล่ะค่ะ คริส? คริส : ไม่มีอะไรหรอก ยุน : ถ้าอย่างนั้น ฉันไปล่ะนะคะ |
คุยกันเสร็จ ให้กลับมาที่ส่วนของหมู่บ้าน แล้วเราจะเจอเฟรดยืนอยู่ที่หน้าบ้านของท่านแม่เฒ่า ที่เราเข้าไปคุยกันเมื้อตะกี้ คุยกับเขา
|
เฟรด : พวกเขาบอกว่าพวกเขาได้จัดเตรียมที่พักให้พวกเราเรียบร้อยแล้ว ทุก ๆ คนก็อยากที่จะคุยต่ออยู่หรอกนะ แต่ยุนหายตัวไปแล้วล่ะ พวกนั้นดูเหมือนสนใจอะไรอย่างอื่นอยู่นะ ริโค : พวกเราควรจะทำยังไงดีคะ? พวกเราจะพักกันสักคืนไหม? |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. ฉันคิดว่าฉันอยากจะพักสักหน่อยแล้วล่ะ
2. อย่าพึ่งเลย
ตอนนี้ ถ้าอยากให้เนื้อเรื่องเดินต่อ ก็เลือกตอบข้อแรก ไปได้เลย หรือว่า ถ้ายังอยากไปเซฟก่อนเจอศึกหนักล่ะก็ ก็เลือกข้อสอง แล้วไปเซฟที่โรงแรม แล้วก็ค่อยกลับมาตอบข้อแรกทีหลัง (คนเขียนเลือกตอบข้อแรกเลย)
|
ริโค : เห็นไหมล่ะ ท่านเฟรด? ทุก ๆ คนเขาเหนื่อยกันแล้วนะ! ท่านเป็นคนเดียวที่แสร้งทำเป็นไม่เป็นน่ะ เฟรด : ข้าไม่เห็นเหนื่อยเอาสักนิด! ตาของข้าเพียงแค่...อ่า...ห้อยลงมา ริโค : ท่านเฟรด พวกเราจะทิ้งท่านไว้ข้างหลังแล้วนะ แล้วริโค จะเดินออกไป ทำเอาเฟรดได้แต่ยืนงง แล้วหันไปทางแนชเหมือนจะขอความเห็น แล้วฉากก็จะตัดไป กลางดึกคืนนั้นเอง ก่อนที่คริสจะเข้านอน เธอก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง... คริส : นั่นอะไรน่ะ? ฉันว่าฉันได้ยินอะไรบางอย่างนะ... |
พอบังคับคริสได้ ให้เดินไปที่หน้าประตู แล้วเดินออกมาบริเวณกลางหมู่บ้าน จะพบกับเหตุการณ์ที่ชาวอัลมาคินัน กำลังเตรียมทำพิธีส่งวิญญาณยุน เพื่อปลดผนึกพลังของรูนน้ำที่แท้จริง...
|
คริส : นี่มันเกิดอะไรกันขึ้นงั้นเหรอ? ยุยริ : กำลังเตรียมพร้อมการทำพิธียังไงล่ะ คริส : พิธี? เพื่ออะไรล่ะ? ยุยริ : พิธีส่งวิญญาณ คริส : ส่งวิญญาณงั้นเหรอ? ยุยริ : พวกเราจะส่งวิญญาณไปให้เหล่าเจตภูต เพื่อรับพรของพวกเขา สู่กลาสแลนด์ แล้วคริสจะย้อนความทรงจำของเธอ ที่ยุนพูดไว้ ตอนที่อยู่หมู่บ้านจิชา ยุน : นี่เป็นส่วนที่สองของงานสุดท้ายที่ฉันต้องทำคะ คริส คริส : ส่วนที่สองของงานสุดท้าย? แล้วฉากจะกลับมาคริสคุยกับยุยริต่อ คริส : เธอไม่ได้กำลังพูดถึงยุน ใช่ไหม? ยุยริ : ใช่ ถูกต้องแล้ว เธอเป็นเด็กพิเศษ เธออยู่เพื่อวันนี้ ตอนนี้ พวกเดสทรอยเยอร์ มีจุดประสงค์ที่ทำลายรูนที่แท้จริง และผู้คนที่ตั้งใจจะเอากลาสแลนด์ไปโดยใช้ประโยชน์จากความสับสนวุ่นวายในปัจจุบัน พวกเราต้องการคำอวยพรของเหล่าเจตภูตเพื่อที่จะสกัดกั้นพวกมัน คืนนี้ ยุนจะใช้วิญญาณของตัวเธอส่งให้แก่เหล่าเจตภูต คริส : เธอจะต้องล้อฉันเล่นแน่ ๆ! พวกคุณสังเวยชีวิตของเธอ...แบบนั้นได้ยังไงกันเล่า?! ยุยริ : คุณเองก็ไม่ได้เสียเสียสละเพื่อเซกเซ็นงั้นเหรอ? คริส : ไม่! ฉันหมายถึง ใช่! ฉันหมายถึง... การต้องสูญเสียชีวิตในการต่อสู้ มันแตกต่างจากการฆ่าเพื่อเจ้าพวกเจตภูตบ้าบอแบบนี้มากนะ ยุยริ : เธอกล้าดียังไง ถึงได้มาทำตัวไม่เคารพต่อสิ่งที่เธอไม่เข้าใจอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวน่ะ! คริส : ฉัน... นี่คือเหตุผลที่พวกเธอพาเรามาที่นี่ มาดูความโหดร้ายนี้งั้นเหรอ? แล้วแนชเข้ารีบเข้ามาขวางคริสเอาไว้ แนช : ลืมมันซะ คริส คริส : เรื่องความเชื่องมงาย นี่มันบ้าชัด ๆ เลยนะ! ยุน : คริส แล้วยุนจะเดินเข้ามา เพื่อบอกเหตุผลที่ทำไมเธอจะต้องสังเวยวิญญาณของตัวเอง ยุน : ได้โปรด มากับฉันได้ไหมคะ คริส? ยุยริ : ยุน จำไว้นะ พิธีจะเริ่มในอีกไม่ช้านะ ยุน : ฉันรู้ ฉันเพียงต้องการเวลาที่จะพูดกับคริสสั้น ๆ ก่อนพิธีจะเริ่มน่ะ ไม่นานหรอกนะ ยุยริ : ตามใจ แต่เธอไม่ได้มาจากอัลมาคินันนะ ยุน : แน่นอน คริส โปรดมาทางนี้ค่ะ แล้วคริสจะเดินตามยุนไป ที่ ๆ แท่นพิธีใต้ต้นไม้ ซึ่งได้รับแสงจากพระจันทร์เต็มดวง ยุน : ยามเย็นที่เงียบสงบเช่นนี้ เหมาะแก่การทำพิธีจริง ๆ เลยนะคะ คริส : ยุน เธอรู้หรือเปล่าว่าเธอกำลังจะเจอกับอะไร? ยุน : แน่นอนค่ะ ฉันรู้ หลังจากพิธีส่งวิญญาณ ฉันก็จะตาย คริส : ยุน! ยุน : นี่เป็นหน้าที่ของฉันนะคะ ผู้คนจำนวนมากตายทั้งที่ยังทำหน้าที่ไม่สำเร็จ หรือก็ไม่แม้แต่จะรู้หน้าที่ของตัวเองเลยนะคะ... ฉันคิดว่าตัวเองโชคดีแล้วนะ ไม่เสียใจหรอกค่ะ ในอัลมาคินัน เด็กสาวที่วิญญาณถูกส่งไป จะกลายเป็นเจตภูต วิญญาณของฉันจะคงอยู่ตลอดไป คริส : แต่ว่า... ยุน : คุณกำลังนึกสงสารอยู่งั้นเหรอ! ฉันประทับใจที่คุณกังวลมากกว่าที่คุณรู้ซะอีกนะ แต่แล้ว คุณก็ยังไม่รู้จักฉันดีจริง ๆ คริส : ถ้างั้น ฉันขอถามเธอหน่อยได้ไหมว่า... ทำไมเธอถึงได้พาฉันมาที่นี่? นี่ก็เป็นหนึ่งในหน้าที่ของเธอด้วยงั้นเหรอ? ยุน : ฉันมองเห็นเหตุการณ์ของวันนี้มาตั้งแต่ฉันยังเด็กน่ะ บางทีเลยเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงได้รู้สึกว่าเหมือนกับว่าคุณเป็นเพื่อนเก่าของฉัน ฉันอยากที่จะเจอคุณมาโดยตลอด แน่นอน มีเรื่องของกลุ่มเดสทรอยเยอร์นั่นด้วย แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้น คริส : เธออยากจะให้ฉันทำอะไรกันแน่? ยุน : คุณไม่ชอบตรงที่ ๆ คนอื่นคาดหวังในตัวคุณงั้นเหรอคะ? คริส : ........... ฉันได้ใส่ความเพียรพยายามทั้งหมดลงไปในฐานะอัศวินเซกเซ็นก็เพื่อต่อสู้ ฉันเพียงแค่ตั้งใจที่จะปกป้องคนของฉัน อัศวินเซกเซ็นและประเทศของฉัน แต่ฉันกลับพบว่าตัวเองถูกยกให้เป็นวีรสตรี ต้องทนทุกข์ทรมานจากสิ่งที่ฉันไม่เคยร้องขอ และความริษยาที่เปิดเผยขึ้นมา..........ฉันเกิดมาพร้อมคุณสมบัตินั้นจริง ๆ งั้นเหรอ? ทำไมคนของฉันถึงได้รักฉันที่เป็นวีรสตรีนะ? นี่เป็นโชคชะตาของฉันงั้นเหรอ? เรื่องพวกนั้นรบกวนฉันมาโดยตลอด บางที นี่คงเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงได้ตีตัวออกห่างจากการเป็นอัศวิน บางทีฉันคงต้องการที่จะหนีจากบทบาทของวีรสตรี และฉันก็ยังคง... ยุน : คุณไม่ได้ต้องการคุณสมบัติที่จะสร้างความแตกต่างงั้นสินะ แต่คาดหวังที่จะนำความสุขมา ไม่ใช่ภาระ งั้นก็ ทำตามสิ่งที่คุณรู้สึกว่าถูกเถอะคะ เชื่อในญาณของตัวคุณเอง อย่างที่ฉันเองก็มีหน้าที่ของฉัน คุณเองก็มีของคุณ คุณจะยิ่งไม่เป็นทุกข์กว่านี้งั้นเหรอคะ ถ้าคุณไม่มีความประสงค์อะไรเลยในชีวิตน่ะ? คริส : แต่... ฉันน่ะ... ยุน : เกือบได้เวลาแล้วล่ะค่ะ หลังจากพิธีกรรมสุดท้ายเสร็จสมบูรณ์ ผนึกของรูนน้ำที่แท้จริงจะถูกปลดออก พลังของมันจะกลับคืนมาอีกครั้ง พลังของรูนที่แท้จริงที่ถูกกดเอาไว้ด้วยผนึก จะถูกปลดปล่อยออกมา และเป็นที่ ๆ เฟลมแชมเปี้ยนจะถูกรวมกันเป็นหนึ่งเดียว การใช้พลังของเขาเป็นทางเดียวที่จะช่วยกลาสแลนด์เอาไว้ได้ ฉันจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณที่จะทำมันนะคะ คริส คริส : ยุน ยุน : ฉันรู้สึกยินดีมากเลยนะคะที่ได้รู้จักคุณ คริส คุณดูจะเป็นคนเอาจริงเอาจังไปบ้าง แต่คุณก็เป็นคนที่ใจดีมากเลยนะ... คริส : ใจดีงั้นเหรอ? แล้วพวกชาวอัลมาคินัน พร้อมพวกของเราก็จะเดินเข้ามากัน ยุยริ : ยุน ถึงเวลาแล้วล่ะ ยุน : ถึงแล้วสินะ คริส แนช เฟรด แล้วก็ริโคด้วย ลาก่อนนะคะ... และถึงพี่สาวของฉัน ยุยริ และยูมิ ถึงเวลาที่ฉันต้องไปแล้ว ยูมิ : ยุน... แล้วยุนจะเดินไปที่หน้าแท่นพิธี เธอจะมีหยุดเดินไปแปปหนึ่ง ก่อนที่เธอจะเดินต่อไป เพื่อทำสิ่งที่เธอเชื่อมั่น(พร้อมด้วยน้ำตาที่กำลังนองหน้าคนเขียน...T_T โธ่! ยุน...) คริส : ยะ-ยุน... แนช : ที่นี่ ไม่ใช่เซกเซ็นหรือฮาร์โมเนียอันศักดิ์สิทธิ์ พวกกลาสแลนด์เขามีวิถีทางของตัวเองนะ ดูอย่างที่พวกเขาว่าเราเรื่องตัดต้นไม้ หรือเผาหญ้าเพื่อสร้างถนนสิ คริส : การตายด้วยดาบ นั่นถือว่าเป็นเกียรติ แต่การยอมมอบชีวิตง่าย ๆ แบบนี้มัน... แนช : พวกเราคงไม่มีสิทธิ์ที่จะวิจารณ์หรอกนะ สักพัก ยูเบอร์จะเดินเข้ามา และร่ายมนต์โจมตีเข้ามา เกิดระเบิดขึ้น ทำให้นักรบสาวอัลมาคินันที่ยืนคุมหลังอยู่ ล้มลงไปนอนกันหมด แล้วพวกกลุ่มเดสทรอยเยอร์นำโดยชายสวมหน้ากากก็จะเดินเข้ามา ชายสวมหน้ากาก : ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่งกับคุณหนู ข้าแนะนำว่าพวกแกควรจะหยุดพิธีซะ แล้วข้าจะเป็นคนปลดปล่อยผนึกของรูนน้ำที่แท้จริงเอง ยุยริ : แก! ฉันพึ่งเจอแกก่อนหน้านี้นี่ ยูเบอร์ : ข้าบอกแกไปแล้วไงว่า ข้ารู้ว่าหมู่บ้านนี้อยู่ตรงไหน ยุยริ : เจ้าพวกแขกไม่ได้รับเชิญ! พวกแกเข้ามารบกวนสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์! รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้นะ! คริส : ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วยนะ? |
Fred has joined
Nash has joined
Rico has joined
Yuiri has joined
Yumi has joined
แล้วเราจะได้จัดกลุ่ม คนเขียน จัดกลุ่มโดย ให้เฟรด อยู่กับริโค, คริส อยู่กับยูมิ และ แนช อยู่กับยุยริ เมื่อจัดกลุ่มเสร็จ ก็จะเข้าสู่การต่อสู้ทันที
การต่อสู้ครั้งนี้ จะแพ้หรือชนะก็ได้ กลยุทธ์ที่คนเขียนใช้ ก็คือ ให้ เฟรดกับริโค ใช้ท่าประสาน Maximilian โจมตีใส่ซาร่า, ยูมิ ร่าย Earthquake (คริสจะโจมตีอัตโนมัติ) ส่วน กลุ่มของแนชและยุยริ ยิงใส่ ซาร่า ศึกครั้งนี้ ต้องพึ่งดวงพอสมควร เพราะหากเราไม่สามารถล้มซาร่า หรือยกเลิกเวทของเธอ ได้ตั้งแต่เทิร์นแรกแล้วล่ะก็ โอกาสที่เราจะแพ้นั้น มีสูงมาก พอล้มซาร่า ก็ต้องรีบรุมชายสวมหน้ากากต่อ โดยใช้รูน phoenix ของคริส แล้วให้ที่เหลือช่วยกันโจมตีต่อ(ต้องพยายามเติมเลือดฝั่งเราด้วยนะ) พอล้มชายสวมหน้ากากได้ ยูเบอร์คนเดียว ก็รับมือไม่ยากแล้วล่ะน่อ
พอสู้เสร็จแล้ว ก็จะพอดีกับที่ยุนได้ทำพิธีเสร็จสิ้นแล้ว พวกเดสทรอยเยอร์ก็จะล่าถอยไป แล้วจะเข้าสู่ช่วงเช้าของวันถัดมา
กรณีชนะกลุ่มเดสทรอยเยอร์
|
ยูเบอร์ : กรอด เจ้าพวกเล่นไม่ซื่อ! คริส : ฉันไม่รู้หรอกนะว่า แกคือใคร แต่ฉันจะไม่ยอมให้พวกแกได้เข้าไปใกล้ตัวยุนเด็ดขาด! ชายสวมหน้ากาก : ยังไง เธอก็ต้องตายหลังจากพิธีกรรมเสร็จสิ้น มันจะต่างกันตรงไหนล่ะ? คริส : หุบปากไปซะ! |
กรณีแพ้กลุ่มเดสทรอยเยอร์
|
ยูเบอร์ : น่าเสียดายที่พวกแกไม่สามารถหุบปากกันได้นะ... แล้วยูเบอร์จะเดินไปทางแท่นพิธี โดยพวกคริส ก็กำลังหอบอยู่กับพื้น คริส : ยะ หยุดอยู่ตรงนั้นนะ... ฉันจะไม่ยอมให้พวกแกเข้าไปใกล้ตัวยุนเด็ดขาด! ชายสวมหน้ากาก : ยังไง เธอก็ต้องตายหลังจากพิธีกรรมเสร็จสิ้น มันจะต่างกันตรงไหนล่ะ? คริส : หะ หุบปากไปซะ! |
ทันใดนั้น จะมีแสงมาจากทางแท่นพิธี
|
เฟรด : หือม์ แล้วเราจะเห็นแท่นพิธีที่มีแสงเล็ก ๆ จำนวนมากอยู่ ก่อนที่แสงเหล่านั้นจะหายไป ยุยริ : พิธีกรรมเสร็จสมบูรณ์แล้วล่ะ ซาร่า : พวกเราไม่ควรอยู่ที่นี่นานนะ ที่ปิดผนึกถูกปลดปล่อยแล้ว รูนน้ำที่แท้จริงมัน... ชายสวมหน้ากาก : ...ไปแล้วกับที่ปิดผนึกแห่งน้ำ ข้าพอเดาได้ ไม่เป็นไร มันยังมีที่ปิดผนึกอันอื่นอีก พวกเรายังคงจัดการได้ถ้าเราได้มาสักชิ้น แล้วพวกชายสวมหน้ากากก็จะวาร์ปหายไป ยุยริ : พวกนั้นไปแล้วงั้นเหรอ? คริส : พวกนั้นคือกลุ่มเดสทรอยเยอร์ที่ยุนเตือนพวกเรางั้นเหรอ? แล้วฉากจะตัดไป ซึ่งจะเข้าสู่เช้าหลังจากที่ยุนได้สังเวยชีวิตของตัวเองไป... ริโคจะเข้ามาทักทายคริสที่กำลังยืนอยู่ตามลำพัง ริโค : อรุณสวัสดิ์ค่ะ นายท่าน หลังจากที่เจอเรื่องวุ่นวายเมื่อวาน ฉันหวังว่าท่านคงจะนอนหลับฝันดีนะคะ |
Rico has joined
เมื่อบังคับคริสได้ ให้เราไปคุยกับ แนช ที่หน้าแท่นพิธี แล้วคริสจะตัดสินใจที่จะออกตามหาเฟลมแชมเปี้ยน ไม่ใช่เพราะว่าเป็นอัศวินหรือว่าเป็นวีรสตรี แต่เธอจะไปด้วยความต้องการของตัวเธอเอง!!
|
แนช : อรุณสวัสดิ์นะ คริส คริส : คุณตื่นแต่ไก่โห่เลยละ แนช ทำไมถึงตื่นเช้านักล่ะ? แนช : การลุกขึ้นตอนพระอาทิตย์ขึ้น มันผิดตรงไหน? มีเพียงแค่พวกชาวบ้านแก่ ๆ เท่านั้นหละที่ต้องรอจนกว่าไก่ขันหยุดก่อน ถึงจะยอมลุกขึ้นน่ะ คริส : ฉันไม่อยากเจอการพูดกระทบกระแทกจากนายในเช้านี้อีกแล้วนะ แนช : ผมโดนดุว่าจากพวกผู้หญิงอย่างพวกคุณเกี่ยวกับเรื่องที่ผมทำเป็นประจำเลยนะ ผมเองก็ไม่ได้โง่นะ คุณก็รู้นี่ คริส : ฉันคิดว่านายชอบทำแต่เรื่องโง่ ๆ นะ แนช : ตกลงว่า ท่านจะออกไปตามหาเฟลมแชมเปี้ยนงั้นสินะ? คริส : แหม คุณหูดีอะไรอย่างนี้นะ! ฉันคิดว่าฉันควรจะต้องไปจริง ๆ บางคนจะต้องยุติเรื่องนี้ซะ ยุนคิดว่ามันควรจะเป็นฉัน แนช : ท่านจะไป เพราะว่าบางคนนั้นคิดว่ามันถูกต้องงั้นเหรอ? คริส : มันมากกว่านั้นนะ หัวใจของฉันได้นำทางฉันแล้ว ศัตรูของฉัน พวกที่ใช้สงครามที่ไร้เหตุผล เพื่อตอบสนองความต้องการของพวกมัน ใครก็ตามที่เข่นฆ่าชีวิตคนผู้บริสุทธิ์ จะต้องมาตอบคำถามฉัน ในฐานะของหัวหน้าอัศวินแห่งเซกเซ็น ไม่สิ! ฉันจะทำตามหัวใจของตัวเอง หัวใจของคริส ไลท์เฟลวโล่ว์ ไม่ใช่ ในชื่อของ "วีรสตรีสีเงิน" อีกต่อไปแล้ว แนช : แต่... เธอเป็นวีรสตรีนะ อย่างน้อย ทุกสิ่งที่เธอทำมา ก็ทำให้เธอสมควรได้รับมันนะ คริส : มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วล่ะ สิ่งที่สำคัญทั้งหมด ก็คือ สิ่งที่จำเป็นที่จะต้องทำให้เสร็จต่อไป |
Nash has joined
คุยกับแนชเสร็จ ให้เราเดินไปที่ทางเข้าหมู่บ้าน แล้วพวกยุยริ จะพาส่งพวกเรา แถมให้แผนที่ การเดินทางไปที่อยู่ของเฟลมแชมเปี้ยน
|
แนช : ผมเข้าใจว่าที่พวกคุณมาที่นี่ ก็เพื่อมาส่งเรานะ ยุยริ : นี่คือแผนที่ที่จะไปยังที่อยู่ของเฟลมแชมเปี้ยน ฉันไม่รู้หรอกนะว่าจะมีอะไรรอคุณอยู่ที่นั่น แม้แต่ยุนเองก็ไม่สามารถมองเห็นมันได้ แล้วคริสจะรับแผนที่เอาไว้ คริส : พวกเราทำได้แค่เดินหน้าต่อไปเท่านั้นหละ ยุยริ : ขอบคุณมากนะ คริส คริส : ฉันไม่ได้ตั้งใจที่แสดงความไม่เคารพในตัวพวกคุณ หรือพิธีของพวกคุณ ที่ผ่าน ๆ มาหรอกนะ ยุยริ : ท่านต้องการที่จะรับการอวยพรจากพวกเราสำหรับการเดินทางของท่านได้ไหมล่ะ? คริส : ฉันยินดีมากเลยล่ะ ฉันแน่ใจได้เลยว่าพวกเราจะต้องการโชคทั้งหมดที่พวกเราหาได้ เพื่อเผชิญหน้ากับเส้นทางที่อยู่ข้างหน้าพวกเรา ยุยริ : ถ้าอย่างงั้น การยกย่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเราจะร่วมเดินทางไปกับผู้ภาวนาผู้นี้ด้วย แล้วยุยริ จะอวยพรให้แก่การเดินทางของเรา โดยร่ายรำมือของเธอ ก่อนที่เฟรดจะวิ่งตามหาสมทบกับคุณทีหลัง |
Fred has joined
แล้วเราจะออกมาที่แผนที่โลก ที่ซึ่งตอนนี้ ที่ซ่อนของเฟลมแชมเปี้ยน (Flame Champion Hideway) จะปรากฎขึ้นมาแล้ว แต่ให้เรากลับเข้าไปในอัลมาคินันนั้น เพราะจะยังมีเพื่อนที่เราสามารถชวนได้อยู่
เมื่อเข้ามาในอัลมาคินัน ให้เดินไปที่บริเวณหน้าโรงแรม แล้วเราจะพบคนกำลังขี่ไม้กวาดอยู่ เขาชื่อว่า โรดี้ คุยกับเขา
|
คริส : เธอกำลังทำอะไรอยู่เหรอ? โรดี้ : ชู่ว์! คริส : ? โรดี้ : ได้โปรดเงียบก่อนนะครับ! ผมใกล้จะทำมันได้แล้ว! |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมา
1. นายกำลังพูดเรื่องอะไรเนี่ย?
2. นายไม่บอกนิ
เลือกข้อแรกไป เพื่อชวนโรดี้คุยต่อ
|
คริส : ฉันไม่ทำตามที่นายบอกหรอกนะ โรดี้ : ผมเกือบจะบินได้แล้ว... คริส : บิน? ด้วยไม้กวาดนั่นอ่ะนะ? โรดี้ : ใช่! อุ๊บ ผมเกือบได้แล้วเชียว... มีอะไรให้ผมรับใช้งั้นเหรอครับ? ผมกำลังอยู่ในระหว่างการเรียนวิชาเวทย์มนต์อยู่นะ คริส : เข้าใจล่ะ |
แล้วจะมีตัวเลือกขึ้นมาอีก
1. ฉันกำลังมองหาคนอยู่น่ะ
2. ขอโทษ ฉันเพียงแค่มาดูน่ะ
เลือกข้อแรกไป แล้วโรดี้ จะแนะนำเราให้ไปหาอาจารย์ของเขา
|
คริส : ฉันกำลังมองหาคนอยู่น่ะ โรดี้ : คุณกำลังมองหาคนอยู่งั้นเหรอ? คริส : ใช่ ฉันกำลังตามหานักรบที่มีความสามารถน่ะ โรดี้ : นักรบงั้นเหรอ? อาจารย์ของผม ไม่ได้ยึดติดอยู่กับการต่อสู้ แต่เวทย์มนต์ของเธอนั้น ร้ายกาจอย่างยิ่งเลยล่ะ เธอเป็นนักเวทที่เก่งที่สุดในโลกเลยนะ! คริส : นักเวทงั้นเหรอ? โรดี้ : คุณจะต้องประทับใจในตัวเธอแน่ ๆ! ไม่รู้ใครที่รู้มนต์และกลลวงมากกว่านี้อีกแล้ว เธอเคยเอาชนะโครวลี่ คนที่มีชื่อเสียงในอดีตคนนั้นได้ด้วยนะ! และเธอก็บินด้วยไม้กวาดได้อย่างนกอินทรี! ถ้าท่านอยากที่จะพบเธอล่ะก็ เธอพักอยู่ในโรงแรมน่ะ คริส : เธอเก่งขนาดนั้นจริง ๆ งั้นเหรอ? |
คุยกับโรดี้ ก็เข้าไปในโรงแรม จะพบนักเวทย์ป้าหัวชมพู (จาก Official เธอจะอายุ 29 แล้ว...) เธอคือ เอสเทรลล่า (Estella) คุยกับเธอ
|
เอสเทรลล่า : มีอะไร? คุณต้องการที่จะคุยกับฉันงั้นเหรอ? คริส : ฉันได้ยินมาว่าคุณเป็นจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ คุณสนใจที่จะเข้าร่วมกลุ่มกับพวกเราไหมล่ะ? เอสเทรลล่า : ร่วมกลุ่มของพวกคุณงั้นเหรอ? อืม...เอาสิ คริส : จริงเหรอ? เอสเทรลล่า : ฉันจะร่วมกลุ่มกับคุณ ด้วยเงื่อนไขหนึ่งอย่าง หาหมู่บ้านกอดิอุส ให้เจอ ทำซะ แล้วฉันจะไปกับคุณ คริส : หมู่บ้านกอดิอุสงั้นเหรอ? ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย เอสเทรลล่า : ใช่ หมู่บ้านนั้น เป็นหมู่บ้านในตำนานที่อยู่คู่กันมากับอัลมาคินัน และมีแต่ผู้ชายเท่านั้น ทางเข้านั้น น่าจะตั้งอยู่ที่ด้านหน้าของแท่นพิธีของอัลมาคินันนะ |
เมื่อคุยเสร็จ ให้เราไปที่แท่นพิธี แล้วคุยกับเด็กผู้หญิงที่อยู่แถวนั้น
|
เด็กผู้หญิง : หนูไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนั้นหรอกนะคะ มีแต่ผู้ชายงั้นเหรอ? แต่ก็ฟังดูน่าสนใจดีนะ! |
คุยเสร็จ ให้กลับมาคุยกับเอสเทรลล่าที่โรงแรม (โรดี้จะเข้ามาอยู่ด้วยแล้ว)แล้วเราจะได้เอสเทรลล่าและโรดี้เข้าร่วมเป็น 108 ดาว
|
เอสเทรลล่า : ห๊า? เธอพบหมู่บ้านแล้วเหรอ? คริส : ไม่เลย ชาวบ้านบอกพวกเราว่าเธอไม่เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับสถานที่นั้นเลย เอสเทรลล่า : อย่างงั้นเหรอ? ถ้างั้น ฉันก็จะเข้าร่วมกลุ่มของคุณ! คริส : แล้วเรื่องหมู่บ้านกอดิอุสล่ะ? เอสเทรลล่า : เอาล่ะ พวกเราจะต้องไปทางไหนล่ะ? คริส : ไม่นะ ฉันกำลังพูดถึงเรื่องหมู่บ้านกอดิอุสอยู่นะ เอสเทรลล่า : เอาล่ะ โรดี้ แนะนำตัวเธอเองสิจ๊ะ โรดี้ : ผมชื่อว่า โรดี้ครับ เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์เอสเทรลล่า ผมยังเป็นพวกฝึกหัดอยู่ แต่ผมจะพยายามเต็มที่ครับ เอสเทรล่า : ตกลงตามนี้นะ จะตีเหล็กก็ต้องตีตอนที่มันยังร้อน อย่างที่พวกเขาว่ากัน คริส : เออ... แล้วหมู่บ้านกอดิอุสล่ะ... (เธอโดนพวกนี้ปั่นหัวแล้วโว้ยยย คริส) |
Estella has joined the 108 Stars
Rody has joined the 108 Stars
ก่อนออกจากหมู่บ้าน ควรให้แน่ใจว่า คริส มีไอเท็ม Sacritficial Jizo และ Mega Medicine ติดตัวเข้าไว้ หากยังไม่มี ก็สามารถไปหาซื้อได้ที่ร้านไอเท็มในหมู่บ้านอัลมาคินัน หรือถ้าไม่อยากใส่ Mega Medicine ก็ให้ใส่ Water Rune แล้วเพิ่มระดับสกิล Water Magic ไปที่ระดับสูงสุด (ระดับ B+) หลังจากนั้น ก็เดินทางสู่ที่ซ่อนตัวของเฟลมแชมเปี้ยนกันได้เลย!!!
- เราควรใช้เวลาช่วงนี้ กลับไปที่ปราสาทบูเดฮัค แล้วตีอาวุธของเพื่อนเราทุกคน ซื้อเกราะดี ๆ ให้พวกเราใส่ (เปลี่ยนสมาชิกได้ที่เซบาสเตียน) หรือผลาญเงินให้เหลือน้อย ๆ ซะ เพราะเมื่อเราเล่นเข้าสู่ Chapter 4 แล้ว เงินของทั้งฮิวโก้ คริส เกดโด้ และโธมัส จะมารวมกันหมด ซึ่งขีดจำกัด จะอยู่ที่แค่ 999,999 potch
Flame Champion Hideway
พอเข้ามา จะพบเหตุการณ์ทันที
|
เฟรด : ที่นี่สินะ ที่ ๆ เฟลมแชมเปี้ยนอยู่น่ะ ดูมืดมัวจังนะ ว่าไหม? แนช : ผมชักสงสัยแล้วสิว่าเขาจะอยู่ที่นี่จริงเหรอ มีเพียงคนแก่เท่านั้นนะที่จะมาตั้งบ้านอยู่ที่นี่ได้น่ะ |
แล้วให้เดินเข้าไปตามทาง โดยเดินชิดซ้ายมาเรื่อย ๆ จนสุดทาง เราจะพบกับแท่นวาร์ป ที่คริสจะเข้าไปสำรวจ และเธอก็จะหายตัวไป!!!
|
แนช : ทางตันงั้นเหรอ? แล้วคริสจะเดินไปดูที่ตรงแท่นวาร์ป คริส : นี่คืออะไรน่ะ? แล้วคริสจะเข้าไปสำรวจในแท่นวาร์ป แล้วแท่นวาร์ปจะส่องแสงออกมา แนช : รอเดี๋ยวก่อนสิ คริส!! แล้วคริสจะหายตัวไป ต่อหน้าต่อตาเฟรดและแนช เฟรด : เฮ้! แล้วฉากจะตัดไป คริสจะโผล่มาที่สถานที่แห่งหนึ่ง คริส : ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย? |
เมื่อเราสามารถบังคับคริสได้ ให้เดินเข้าไปด้านในเรื่อย ๆ จนสุดทาง จะพบกับซาน่าที่ยืนรอเราอยู่ คุยกับเธอแล้วเธอจะเล่าเรื่องของสถานที่นี่ให้ฟัง
|
ซาน่า : ยินดีต้อนรับนะคะ ท่านคริส คริส : แต่คุณคือ... หัวหน้าหมู่บ้านจิชานี่... ซาน่า : ถูกต้องแล้ว แต่ในฐานะภรรยาของเฟลมแชมเปี้ยน ฉันยินดีต้อนรับคุณนะ คริส : คุณเป็นภรรยาของเฟลมแชมเปี้ยนงั้นเหรอ? เขาอยู่ที่นี่หรือเปล่า? ซาน่า : แน่นอน เดี๋ยวฉันจะนำทางไปเอง ตามมาสิ แล้วฉากจะตัดไป แล้วคริสจะพบอะไรบางอย่าง คริส : โอ้... ซาน่า : ใช่แล้วล่ะ คริส เขาคือคนนั้นหละ (ชื่อของเฟลมแชมเปี้ยน) เฟลมแชมเปี้ยน คนรักของฉันเอง |
CHRIS CHAPTER III COMPLETE
