Final Fantasy ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 06:25, 11 มกราคม 2009 (ICT)
วู้มมมมม~ พอปราบฮิกะอิจิม่อนลงได้ไม่นาน บรรยากาศรอบๆก็เริ่มบิดผัน หมอกเวทมนต์ที่ปกคลุมโดยรอบป่าหอมพานต์กำลังมารวมตัวกันและควบแน่นอยู่ในอาณาบริเวณที่ไม่ไกลจากที่พวกหลอดอยู่กันมากนัก
"นี่คือสัญญาณว่ารอยแยกมิติกำลังปรากฎขึ้นนิ รีบๆไปกันเร็วเข้าเถอะ" รูมินรีบเร่งให้ทั้งสองคนวิ่งตามตนมาทันที
"แล้วเพื่อนของเธอคริสโทกิล่ะ จะไม่ช่วยชีวิตมันซักหน่อยเหรอ?"
"ช่างหัวมันเถอะฟีนิกซ์ดาวน์มันแพงไม่คุ้มค่าจ้าง" รูมินวิ่งหายไปไม่สนใจใยดี.....คริสโทกิถูกคนแต่งใช้งานแล้วทิ้งอย่างรวดเร็วเหมือนอัตราการปรากฏตัวและกลับในมีต
แล้วรูมินก็พามาถึงบริเวณที่หมอกมนต์ควบแน่นรวมกัน พลังเวทมนต์กำลังควบแน่นบิดตัวรวมกันจนเกิดเป็นรูปร่างคล้ายวัตถุขึ้นมา
"ตรงกลางนั่นมัน....ก้อนหิน อะไรน่ะรู้สึกเหมือนกับเคยเห็นมาก่อนยังไงยังงั้น นี่สินะสิ่งที่ฮิกะอิจิม่อนมันกำลังหาอยู่...." เรนเกลที่วิ่งตามมาติดรู้สึกสะกิดใจกับศิลาประหลาดที่อยู่เบื้องหน้าตนเองยิ่งนัก
"นะ นั่นมัน....เหมือนกับหินที่เราได้มาเป็นรางวัลตอนล้มพวกอัลเดอบารันเลย ไม่สิไม่ถึงกับเหมือนแต่คล้ายกันมากอย่างกับแต่ก่อนมันเคยเป็นหินก้อนเดียวกัน" หลอด ริโอวควักเอาหิน[???]ที่ได้มาก่อนหน้านี้ขึ้นมาเทียบดู
"มัวแต่อึ้งอะไรกันอยู่นิ!! ตรงบริเวณที่หินก้อนนั้นลอยอยู่นั่นแหละคือรอยแยกของมิติรีบเข้าไปเร็วเข้าก่อนที่มันจะหายไป!!" รูมินเอาค้อนเขกกบาลทั้งคู่ จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปที่หินก้อนนั้น...แต่ก็ถูกดีดกระเด็นออกมา
"ระวังนะพลังเวทมนต์หนาแน่นขนาดนั้น คนธรรมดาฝ่าเข้าไปไม่ได้หรอก" เรนเกลวิ่งเข้าไปรับรูมินที่กระดอนออกมาไว้ได้ทันท่วงที
"บ้าที่สุด หนทางอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆแต่กลับทำอะไรไม่ได้" หลอดรู้สึกเจ็บใจยิ่งนัก
วู้มมม~แต่แล้วหินในมือของเรนเกลก็เปล่งแสงขึ้นทำปฎิกริยากับหินที่อยู่ใจกลางหมอกเวทมนต์ เมื่อหินทั้งสองเปล่งแสงตราไร้ประมาณบนหน้าผากของหลอด ริโอวก็ปรากฎขึ้นมา จากนั้นหินกลางหมอกมนต์ก็แผ่บรรยากาศประหลาดออกมาปกคลุมทั้งสามเอาไว้....
"เหวอนี่มันอะไรกัน!!" รูมินตกใจกับปรากฎการณ์เหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นรอบตัวเอง นี่เป็นการข้ามมิติครั้งแรกของเธอ
"หินก้อนนี้ก็คือตัวตนที่แท้จริงของรอยแยกมิติสินะ" แต่กับหลอดที่เคยไปต่างมิติมาหลายหนแล้วจึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดสำหรับตน แล้วก็เดินไปคว้าเอาหินที่ลอยอยู่นั้นมาพินิจพิจรณา
- คุ้นเหลือเกิน คุ้นมากนี่มันอะไรกันหินพวกนี้เรารู้สึกคุ้นเคยกับมันอย่างบอกไม่ถูก!!
ได้รับ : [หิน???? 1 ea]
"พวกเรากำลังอยู่ใน[ห้วงมิติชั้นสูง - Alternate Dimension]นี่แหละการย้ายมิติ!!!" เรนเกลที่ตั้งใจเรียนวิชาโครโน่ครอสจนได้เกรดAตอนอยู่ในการ์เด้น ดูเหมือนจะยังประคองสติไว้ได้ ถ้าเป็นเรื่องที่อยู่ในตำราและประสบการณ์ของตนเขาไม่เคยหวั่นไหว!
ผ่านไปประมาณสามนาที บรรยากาศที่ชวนน่าสะอิดสะเอียนก็หายไป แล้วทั้งสามคนก็ยืนอยู่บนดินแดนที่ผิดแผกไปจากเดิม พื้นดินที่ดูแข็งกระด้างเป็นหลุมและบ่อ ต้นไม้และวัตถุโดยรอบที่ดูแปลกตาเหมือนโพลีกอนคุณภาพต่ำของเกมเกาหลี ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยความมืดมีเพียงแสงสีเหลืองนวลเหมือนแสงจันทร์ส่องสว่างให้กับดินแดนแห่งนี้....ที่นี่ก็คือ[ลูน่า]หรือดวงจันทร์นั่นเอง!!
--FLOW 06:25, 11 มกราคม 2009 (ICT)
ทั้งสามคนออกเดินสำรวจโลกใหม่ที่พวกตนไม่เคยพบเห็นมาก่อน....
"ตอนนี้พวกเราอยู่ตรงส่วนไหนของลูน่าล่ะเนี่ย!!! แล้วพวกเราจะไปพบแม่มดแห่งดวงจันทร์ได้ที่ไหนฟระ!!" หลอดเดินมายี่สิบกิโลจนหมดแรงข้าวต้ม ขนาดกินข้าวหลามในกระบอกแล้วก็ยังไม่มีแรงจะก้าวขาอีกต่อไปแล้ว
"ไม่รุเหมือนกานนิ เราไม่เคยมาดวงจันทร์มีแต่คริสโทกิที่เคยมาเหยียบลูน่าเท่านั้นแหละที่รู้" รูมินเองก็หมดแรงนั่งแผละตามหลอดไปติดๆเหมือนกัน...
"ที่พวกเรายืนอยู่นี่ก็คือป่ามูนไบลน์ยังไงล่ะทุกท่าน!" เสียงของคริสโทกิดังแว่วมาจากใต้ดิน แล้วคริสโทกิก็โผล่ขึ้นมาจากหลุมข้างๆเรนเกล "สวัสดีอีกครั้งทุกท่าน"
"เหวอคริสโทกินายตายไปแล้วไม่ใช่เร้อออออออ" เรนเกลถึงกับหลุดเก๊กเพราะกลัวผีเป็นที่สุด
"ฮ่าๆ ไม่ต้องกลัวข้าไม่ใช่ผีแต่ข้าคืนชีพขึ้นมาต่างหาก ตอนตกนรกไปเจอโคเอ็นม่าข้าก็ซุยไปว่าเป็นพวกยูซึเกะจะไปปราบเซ็นซุยมันก็เลยให้ข้าฟื้นขึ้นมานี่ไง" คริสโทกิตอบด้วยความภาคภูมิใจในสกิลการซุยของตนเองยิ่งนักซุยได้กระทั่งความตาย
"แล้วนายข้ามมิติมาถึงที่นี่ได้ยังไงกันนิ"
"อ๋อ นี่เป็นความสามารถพิเศษเฉพาะตัวของข้าน่ะ ข้าสามารถไปโผล่ที่หลุมอะไรก็ได้ด้วยอบิลิตี้Trap Hole Masterไงล่ะวะฮะฮะฮ่า"
จากนั้นด้วยการนำทางของคริสโทกิทุกคนก็เดินทางมาถึงเกทออฟอัลเคอร์สถานที่อยู่ของแม่มดแห่งดวงจันทร์
"บ้านหลังนั้นแหละที่[แม่มดแห่งดวงจันทร์]อาศัยอยู่" คริสชี้ไปที่บ้านหลังนึงรูปร่างเหมือนบ้านขนมปังในนิทาน แต่บ้านแหว่งไปค่อนหลังเหมือนถูกเฮเซลกับเกรเทลยี่สิบคนแด๊กเข้าไป
"ว๊าาวจะได้เห็นหน้าแม่มดที่ต้องฝ่าฟันยากลำบากกว่าจะได้พบแล้ว....ต้องเป็นแม่มดที่เลอโฉมมากแน่ๆเลย" เกจีนีไอฟันธง!
"ก๊อกๆๆ ฮัลโหล! มีคนจะมาปรึกษาปัญหาชีวิต เปิดปั๊กกะตูให้เข้าไปหน่อยซิ" คริสโทกิเคาะประตูแล้วปั๊กกะตูเข้าไปพบสาวน้อยร่างท้วมกำลังสวาปามเค้กอยู่อย่างเอร็ดอร่อย....
"จ๊าาาาก แหวะ อ้ววววก อีหมูสามชั้นมันกระเซ็นนี่มาานอาราาาายก๊าาาน" จีนีไอผิดหวังสุดชีวิตหนีกลับเข้าช่องเก็บอุปกรณ์ทันควัน
"มูนนน~ เราชื่อ[สกาเล็ทอูม]จ้ายินดีที่ได้รู้จัก ใครกันที่มีจะมาขอความช่วยเหลือจากสาวน้อยอ่อนแอบอบบางอย่างเรา^^"
"อ่อนแอบอบบางบ้านเธอซิ วันก่อนยังเห็นเอามือเปล่าตบหมีกินคน(LV31)ตายคามือในทีเดียวแบบนั้นรัฟเฟียนยังทำไม่ได้เลย......อ๊าาาาาก จ๊าาาากส์" แล้วคริสก็โดนชั้นไขมันหน้าท้องหนีบจนกระดูกทั่วร่างแหลกละเอียดซี้ม่องเซ็กไปอีกรอบ
--FLOW 08:18, 11 มกราคม 2009 (ICT)
[สการ์เล็ทอูม]ชายตามองไปที่ผู้มาเยือนทั้งสี่คน แล้วสายตาของเธอก็มาหยุดอยู่ที่.....หลอด ริโอว
"คงเป็นลิงน้อยน่ารักผู้มาจากต่างโลกคนนี้สินะที่จะมาขอให้เราช่วย" สการ์เล็ทอูมพูดไปแล้วก็หยิบแยมโรลบนฝากำแพงบ้านหนมปังเคี้ยวตุ้ยๆไปพลาง
"จะเจ๊รู้ได้ยังไงว่าผมไม่ใช่คนของโลกนี้..." หลอด ริโอวตกใจมาก
"เรามีพลังในการหยั่งรู้อดีตไม่มีใครสามารถปิดบังความลับได้เมื่ออยู่ต่อหน้าเรา เอาล่ะลองเล่าจุดประสงค์ของเธอมาซิจ๊ะ"
...หลอด ริโอวจึงเล่าจุดประสงค์ของตนเองที่ต้องการกลับไปยังซุยโคเด็นยูนิเวิร์สให้[สการ์เล็ทอูม]ฟัง
"เอาล่ะเราเข้าใจแล้ว ถ้ายังงั้นรอเดี๋ยวนะ มูนนน~" สการ์เล็ทอูมพอรับฟังปัญหาแล้วก็เริ่มหยิบขนมรอบๆบ้านมากินอีกครั้ง...
เธอกินเข้าไปเรื่อยๆจากน้ำหนัก200ปอนด์ก็เพิ่มเป็น200โลฯกลายเป็น[สการ์เล็ทอ้วน] แต่หนักขนาดนั้นก็ยังไม่หยุดกินยังคงกินอีกๆๆๆๆๆจนจากสการ์เล็ทอ้วนขยายร่างกลายเป็น[สการ์เล็ทหมู]หนัก 200 ตัน ทำเอาที่ราบสูงถึงกับทรุดเป็นที่ราบต่ำเลยทีเดียว...... แต่พอกินเข้าไปเรื่อยๆร่างที่อ้วนขึ้นๆก็กลับหดลง ไขมันเมื่ออิ่มตัวจนถึงขีดสุดก็บีบรัดกันแน่นแล้วม้วนต้วกลับเข้าไปซุกซ่อนอยู่ในกล้ามเนื้อชั้นไบคัสปิด(คนแต่งมั่วห้ามเชื่อไปทดลองที่บ้านเองเด็ดขาด) จากร่างที่บวมเป่งเป็นช้างน้ำดัมโบ้ก็กลายเป็นสาวสวยหุ่นเพรียวบางสเลนเดอร์ปรากฎอยู่ตรงเบื้องหน้าของทั้ง 4 คนแทน สร้างความอะเมซซิ่งให้แก่ผู้พบเห็นเป็นยิ่งนัก
"หวัดดีอีกรอบจ้า นี่แหละร่างที่แท้จริงของเราสการ์เล็ทมูนผู้หยั่งรู้อนาคต[แม่มดแห่งดวงจันทร์]ตัวจริงเสียงจริง" เธอทักทายด้วยท่าทางโมเอ้สุดชีวิต(เท่าที่อายุของเธอจะอำนวย)
"โอ้ววว! แม่เจ้าไม่เคยเห็นสาวที่ไหนน่ารักเท่านี้มาก่อน สนใจจะมาใช้นามสกุลเดียวกันกับพี่ไม๊จ๊ะน้องจ๋า" จีนีไอเห็นแล้วรีบผลุดออกมาจากช่องเก็บของทันที พร้อมประโยคจีบสาวความเสี่ยวระดับไม่สามารถประเมินได้
"ฝัน..." สการ์เล็ทมูนตอบน้ำเสียงเลือดเย็นจับจีนีไอเปิดฝาหม้อยัดระเบิดC4ลงไป ปิดฝาจากนั้นก็กดสวิทช์.....ตูมเดียวเหลือแต่หูดำๆที่จับฝาหม้อเละอยู่คามือของสการ์เล็ทมูนเท่านั้น ช่างโหดได้ใจเหลือเกิน
"เอาล่ะเรามาต่อกันเถอะหลอด ริโอว"
"ค้าบป๋ม.." หลอดปฎิบัติตามอย่างว่าง่าย หลังจากเห็นความโหดของสการ์เล็ทมูนเมื่อสักครู่ไปแล้ว
โอม~มูนนนนน~อูมมมมมมมม~สการ์เล็ทมูนใช้พลังไสยศาสตร์ที่ไม่อาจเปิดเผยได้ สการ์เล็ทมูนเข้าสู่ภวังค์ เธอกำลังเข้าทรงเรียกคนแต่งมาช่วยบอกใบ้วิธีไปต่อ.... สักพักปากของเธอก็เริ่มขยับไปเองโดยอัตโนมัติเหมือมีผีมาจ้างหนังให้บอก
จงรวบรวมดวงดาว 108 ให้ครบ ยามนั้นเส้นทางแห่งความหวังจะถูกเปิดออก พวกพ้องที่ล่วงลับจักช่วยเจ้านำทางสู่ 12 ดวงดาวที่เหลือ แผ่นศิลาทั้ง 12 จะช่วยชี้นำทิศทางที่ผู้นำควรมุ่งไป...
และนี่คือสิ่งที่หลอด ริโอวควรจะต้องก้าวเดินต่อไปในอนาคต....
--FLOW 09:55, 11 มกราคม 2009 (ICT)
เมื่อได้ฟังคำทำนายแล้วสมองของหลอด ริโอวก็ครุ่นคริดอย่างหนัก พยายามตีความจากสิ่งที่คนแต่งสการ์เล็ทมูนบอกใบ้
- จริงด้วยสินะตอนที่สู้กับโฟลวในศึกสุดท้าย บนป้ายหิน[Star of Destiny]มีชื่อแค่ 96 คนเท่านั้น!บางทีถ้าเราสามารถรวมรวมพวกพ้องได้ครบ 108 คนล่ะก็ ปาฎิหาร์ยแห่งความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดที่อายะเคยพูดถึงอาจจะช่วยให้เรากลับไปยังซุยโคเด็นยูนิเวิร์สได้!!!
- แต่เราจะทำยังไงดี โลกไฟนอลนี้มันก็กว้างใหญ่จะไปหาผู้ที่มีชะตากรรมแห่งดวงดาวอีก 12 คนที่เหลือเจอได้ยัง แถมป้ายหิน SoD ก็ไม่มีอีกแล้วจะไปรู้ได้ยังไงว่าคนๆนั้นเป็นหนึ่งใน 108 ดารา สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังแล้ววว สิ้นหวังแล้ววโว้ยยยยยย.....
"อย่าเพิ่งท้อใจไปซี่หลอด ริโอวเอ๋ย ตัวคนเดียวคงทำไม่ได้อยู่แล้ว แต่เธอยังมีพวกพ้องอยู่นี่นาพวกเขายังคงช่วยเธอยู่เสมอนะ...." สการ์เล็ทมูนที่อ่านใจได้อ่านหลอดจนทะลุปรุโปร่ง
จากนั้นสการ์เล็ทมูนก็เริ่มทำอะไรบางอย่างขยับมือเป็นการกวักเรียก แล้วก้อนหินประหลาดทั้งสองที่หลอด ริโอวมีก็ออกจากช่องเก็บอุปกรณ์ลอยเข้ามาอยู่เบื้องหน้าของเธอ
"แผ่นศิลาทั้ง 12 จะช่วยชี้นำทิศทางที่ผู้นำควรมุ่งไป..." เธอใช้พลังเวททำลายพลังที่ผนึกก้อนหินปริศนาสองก้อนนี้ทิ้ง แล้วก็ปรากฎเป็นสิ่งที่หลอด ริโอวคุ้นเคยเป็นอย่างดี
- [ป้ายหินแห่งคำสาบาน]!!! หลอดตกตะลึงกับสิ่งที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้า หินสองก้อนนั้นกลายเป็นส่วนหนึ่งของป้ายหินแห่งคำสาบาน
"ใช่แล้ว ปาฎิหาร์ยที่น่าทึ่ง! สิ่งนี้ชักนำเธอมาพบชั้นถึงที่นี่เพื่อให้ชะตากรรมของเธอดำเนินต่อไป ไม่ใช่แค่นั้น!มันกำลังชักนำให้ผู้ที่มีชะตากรรมเกี่ยวข้องกับมันถูกดึงดูดเข้าหามันด้วย!!!" สการ์เล็ทมูนสะบัดมืออย่างรวดเร็ว ชิ้นส่วนของป้ายหินทั้งสองชิ้นแยกออกจากกันไปคนละทิศพุ่งเข้าหาเรนเกลและรูมินอย่างรวดเร็ว!!!
"เหวอ ว๊าาากนี่มันอะไรกัน // อุกู๊~~ +w+" เสียงร้องด้วยความตกใจของทั้งสองคนกับเหตุการ์ณที่เกิดขึ้น เมื่อเรนเกลและรูมินได้สัมผัสชิ้นส่วนของป้ายหิน ความทรงจำที่อยู่ในแผ่นป้ายก็หลั่งไหลเข้าสู่คนทั้งสองคน ทั้งคู่ซึมซับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในซุยโคเด็นยูนิเวิร์สเอาไว้ในสมอง และเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างราวกับได้เห็นเรื่องราวเหล่านี้ผ่านมาด้วยตาของตนเอง
หลอด : เรนเกล! รูมิน! หรือว่าพวกนาย...
สการ์เล็ทมูน : ใช่แล้วพวกเขาสองคนก็คือหนึ่งในดวงดาวที่เธอกำลังตามหาอยู่ยังไงล่ะจ้ะ
เรนเกล : ใช่แล้วหลอด พวกเราเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว!
รูมิน : ให้พวกเราติดตามนายต่อสู้กับโฟลวด้วยเถอะนิ!
~ ชิ้นส่วนป้ายหินบนมือที่ทั้งคู่ถืออยู่เปล่งแสงสว่าง แล้วช่องว่างบนป้ายหินทั้งสองแผ่นก็มีชื่อของทั้งสองคนปรากฎขึ้นมา
Strange Star Teni : เรนเกล
Strong Star Chisou : รูมิน
สการ์เล็ทมูน : ทีนี้คงเข้าใจแล้วสินะหลอด ริโอวนี่ไม่ใช่ความบังเอิญ การที่เธอได้หินสองก้อนนี้มาเพราะมันเรียกหาเธอ และในขณะเดียวกันหินแต่ละก้อนก็ได้เรียกหาดวงดาวที่เหลือของมันด้วย พวกพ้องของเธอที่ตายไปใช้พลังแบ่งออกเป็น 12 ส่วนส่งมันมายังโลกใบนี้เพื่อช่วยเธอตามหาพรรคพวกที่เหลือยังไงล่ะ ณ ที่ๆชิ้นส่วนป้ายหินอยู่ดาวแห่งชะตากรรมที่เธอตามหาก็จะอยู่ที่นั่น!
- อา...ถ้าหาชิ้นส่วนหินป้ายSoDที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลกนี้ได้จนครบล่ะก็ เราก็จะได้พรรคพวกครบ 108 คนและป้ายหินแห่งคำสาบานก็จะสมบูรณ์แบบ!!!
