The End of GM's Trial ep3

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

--FLOW 10:53, 22 สิงหาคม 2008 (ICT)

เมื่อชิงเทริ์นกลับมาได้การสลับตำแหน่งโจมตีท่าประสานก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

"นี่คือเพลงดาบชุดที่รุนแรงที่สุดในเกม รับไปซะ!" สุดยอดมือดาบทั้งสี่ ซาริส ซิกฟรีด ลูก้า อาร์คโซล ใช้ทักษะดาบพร้อมๆกันเกิดเป็นท่าดาบไร้ผู้ตานซุยโคแอสไลฟ์โดนเข้าไปเกือบจะกลายเป็นแว่นๆ(รอเอาลงไปทอดในน้ำมัน)

"บ้าชิบ เรื่องเพลงดาบเพลงกระบี่ข้าเป็นหนึ่งไม่มีสอง!!" ซุยโคแอสไลฟ์จับดาบเข้าปะทะด้วย unlimited skill

"จงละลายสลายไปต่อหน้าข้าซะ unlimited meltdown" เม้งใช้ท่าของเมดิอุสเพื่อทีจะหลอมละลายดาบในมือของทั้งสี่คน

"ไม่มีทาง!" หลอดปันสมาธิจากพวกหัวหอมกากี่นั้งหันมารับมือกับเม้ง "เฟรนด์ชิปซิงโคร ขอพลังให้ผมด้วยเพ่ซาซ่า เชื่อมต่อกับซาซาไร เดอวีว่า ผลแห่งความจืดจาง!"

หลอดใช้ท่าจืดจางของซาซาไรกับทั้งสี่คนทำให้การโจมตีของ UM พลาดเป้าหมายไป

"อะไรกัน!" อีกด้าน UEโจมตีพลาดเป้าหมาย เม้งยกกระบี่ขึ้นต้านแต่ก็โดนท่าผสานเพลงดาบไร้เทียมทานฟันเข้าให้เต็มๆจนกระบี่หลุดออกจากมือ!

เม้งที่กำลังจะวิ่งไปเก็บกระบี่ก็เหลือบไปเห็นการโจมตีอีกระลอกที่กำลังจะตามมา

"ดูพลังของรุ่นแก่เดอะดูบ้าง" โซลิดกับชีริวผู้เล่นที่อายุสองคนรวมกันเท่ากับคนทั้งบอร์ดใช้ท่าไม้ตายผสาน

"นีเบลรุงก์วาเรสตี้" ชีริวซัดหอกจักรพรรดิขาวประจำกายประจุมานาหนึ่งล้านแรงจักรพรรดิลงในอาวุธเข้าใส่เม้ง

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า หอกข้าก็มีเหมือนกัน" นานๆรูดซิปควักหอกปลักขิกออกมา.....

"หอกคู่ดับเบิ้ลโบรคแบคเมาเท่านสเปรียร์" ท่าผสานที่ดูน่ากลัวมากเพราะเกิดจากจอมเวทที่มีพลังสูงสุดถึงสองคน แต่ดันมีโมเสกอันเท่าฝาบ้านบังความอลังการเอาไว้ก่อนเกมจะโดนสั่งปิด

"ไม่ทันแล้ว... unlimited adjustment ติดตั้งเกราะที่ดีที่สุด" เมื่อจวนตัวเม้งจึงต้องสวมเกราะที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อต้านรับ

"อ๊ากกกกส์" ซุยโคแอสไลฟ์ตั้งรับใช้มือรูดเอ๊ยรับหอกของชีริวกับนานๆ ด้วยความเมามันส์เอ๊ยด้วยความยากลำบาก มีโมเสคยาวเป็นพรืดสะท้อนแสงวูบวาบชวนให้คนจินตนาการเข้าใจผิดอย่างยิ่ง...

"รับหอกเราได้เหรอจ๊ะหนูเม้ง งั้นรับนี่ได้หรือเปล่าล่ะจ๊ะ" นานๆสไลด์หอกด้วยความเร็วยี่สิบไมล์ต่อชั่วโมง....แล้วหอกก็พ่นพิษออกมาใส่หน้าเม้ง

"!@#$%^&*(-" เม้งติดสถานะพิษสีขาว...หมดกำลังใจในการต่อสู้ไปอีกหนึ่งเทริ์น

เมื่อได้เทริ์นมาอีกหนก็เป็นหน้าที่ของหน่วน nuke ที่จะปิดฉากด้วยท่าใหญ่

"ทุกคนถอยไปซะ" เศษไม้ส่งเสียงเตือนพร้อมเรียกตราออกมาสองอย่าง

"อวตารนกลม"

"อวตารมังกรไฟ"

"อวตารหมาป่าทอง" คริสใช้บีสต์รูน

"อวตารไฮดร้าทอง" ลูก้าใช้พลังดาบราชันย์มังกร

"อวตารอีดาบทอง" ซึคาสะใช้พลังของดาบดาวมังกร

"เต่าต้นไม้" ซีกูลด์เรียกมาด้วยตราพันนิชเม้นท์

"ผสานอวตาร มหาเวทสัตว์อสูร" ด้วยพลังของตราแห่งวัฎเศษไม้รวมอวตารอสูรทั้งหกเอาไว้ซัดใส่ซุยโคแอสไลฟ์เข้าเต็มๆ

"โว้ยยย ยัยนี่...ไม่จริงนี่มันพลังของผู้ที่มีคุณสมบัติการเป็นคอร์! " เม้งบ่นอะไรออกมาซักอย่างซึ่งทุกคนไม่เข้าใจก่อนจะเจออวตารทั้งหกฉีกกระชากร่างเป็นผุยผงไม่มีชิ้นดี...

"ว้อยกลายเป็นชิ้นๆอีกแล้ว คนแต่งมันแค้นอะไรตูน๊ากกก" เม้งโวยก่อนกลายเป็นหมื่นๆชิ้น พอเม้งสลายไปกองทัพหัวหอมดิ๊งด่องหายไปหมดด้วย

"หัวหอมที่เกิดจากรูนของซุยโคแอสไลฟ์หายไปแล้ว..." หลอดมีสีหน้าอึ้งๆเล็กน้อย

"ซุยโคแอสไลฟ์ตายแล้วงั้นหรือ"

"เราชนะแล้ว!?"

"ใช่พวกเราชนะแล้ว" ดีแซดกล่าวด้วยความมั่นใจ "แผนการของข้าซะอย่าง รุมยิงใครเป็นต้องตกรอบมาเฟียหมดแหละก๊ากๆๆๆๆฮ่าๆๆๆๆ"

แต่น แตน แต๊น ...เสียงหัวร่อของดีแซดยังไม่ทันหายก็มีเสียงจากระบบดังขึ้นมา(แต่เป็นเสียงของเม้งไม่ใช่ของอายะ)

Onion Avatar rune LV3 Activated Reonion!!

รูนหัวหอมของเม้งทำงานหลังจากม่องเท่ง ชื่อท่าที่คล้ายๆกับรียูเนี่ยนของมหาเมพเซฟิรอธทำงาน เศษชิ้นส่วนของซุยโคแอสไลฟ์ที่กระจัดจายอยู่บนพื้นก็กลายเป็นหัวหอมจิ๋ววิ่งกรูเข้ามารวมกัน....กลับเป็นซุยโคแอสไลฟ์ 1ea

"เหอะๆ ข้าไม่ตายง่ายๆหรอกเว้ย ข้าเป็นอมตะ" เม้งฟื้นขึ้นมาพร้อมกับหัวหอมยิ้มจิ้มลิ้ม

"บาดโซ้บบบ!!! T_T"

"นี่มันท่าอะไรกันวะเนี่ย"

"ถ้าเป็นพันๆชิ้นแล้วยังคืนชีพได้งั้นต้องเอาให้กลายเป็นผุยผง จากนั้นก็เอาไปผสมกับปุ๋ยคอกเทลงแปลงผักให้หมด!!!" ดีแซดสั่งให้คนที่ยังเหลือเทริ์นอยู่โจมตีซ้ำ

"หมัดดราก้อนพันช์ 9000 แต้ม" รินชาร์จหมัดเต็มพิกัดต่อยสุดแรงเกิด

"หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร 99 ชั้นบรรยากาศ" อุซโซชกตามรินออกไปพร้อมๆกันเกิดเป็นท่าคอมโบ "หมัดคู่ ตู้แตกสิบทิศ"

เม้งโดนท่าผสานหมัดคู่ตุ้ยใส่ใต้ลิ้นปี่เข้าไปเต็มรัก แม้จะซิตอัพทุกวันจนเกร็งหน้าท้องรับไว้ได้ทันแต่ด้วยพลังโจมตีทางกายภาพสูงสุดตั้งแต่สร้างเกมมาก็ทำให้สำลักเครื่องใน อ้าปากกรามล่างยื่นลงมากองห้อยกะพื้นตับ ไต ลำไส้กะเซี่ยงจี้พันกันยุ่บยับไหลออกมาจากท้องแทบเก็บกลับเข้าไปไม่ทัน

"โอย...นี่ข้าประมาทพลังของเจ้าพวกนี้เกินไปงั้นหรือเนี่ย" เม้งเอามือกุมท้องหลอดhpตอนนี้เป็นสีแดงแล้ว "แต่ข้าไม่มีวันตายเฟ้ย 555+ ไม่ว่าจะเละตุ้มเป๊ะแค่ไหนข้าก็คืนชีพด้าาาย~"

"มูน~ฝันไปเถอะใครจะยอมให้ทำแบบนั้น" สการ์เล็ทกลิ้งทับเม้งเสียงดังแปร้ด...ซุยโคแอสไลฟ์โดนทับขี้แตกตาย

วี๊ วี๊ วี๊ (เสียงเครื่องดูดฝุ่น) บิ๊กเอาที่ดูดฝุ่น(ซื้อมาจากฮิกะอิจิ)ดูดซากซุยโคแอสไลฟ์ใส่เอาไว้ในถังผง จากนั้นก็ขับรถห้าสิบชั่วโมงเอาไปโปรยทิ้งที่เขายอดเขาพระวิหารกะไม่ให้มีวันกลับคืนชีพขึ้นมาได้อีก

"ถึงขนาดนี้แล้วคงชนะแล้วล่ะนะ" ทุกคนเอามือปาดเหงื่อด้วยความโล่งอก

"รีโอเนี่ยน !!" ซุยโคแอสไลฟ์โผล่ขึ้นมาอีกครั้งด้วยสภาพเต็มร้อย

"แสรดดดดดด T T"

"เอ็งเป็นมนุษย์ต่างดาวเหรอไงฟะ ใครก็ได้ไปเรียกไอ้พวกกันซึมาฆ่ามานที๊...."

"เป็นไงท่าคืนชีพที่ดีที่สุดในเกม พลังคืนชีพในตำนานที่สืบทอดกันมาในหมู่หัวหอมเท่านั้น" เหนือกว่าพายุแดงของจีนีไอ และฟื้นฟูสภาพเซลของอุซโซเสียอีก

เอาล่ะพวกแกใช้เทริ์นกันไปหมดแล้วทีนี้ตาข้าบุกบ้างล่ะนะ....

---

--FLOW 20:07, 18 พฤศจิกายน 2008 (ICT)

เมื่อถึงเทริ์นของซุยโคแอสไลฟ์ฺก็ใช้สกิล Super secret weaponไม้ตายก้นหีบที่เก็บซ่อนเอาไว้ทันที

กิ้ง~ หลังเสียงสกิลทำงานพวกหลอดก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับพวกตน

"เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นร่ายเวทไม่ได้" ชีริวร่ายคาถาทุกตำราตั้งกะเมร่ายันวิงการ์เดี้ยนเรดิโอซ่า แต่ใช้ไม่ได้เลยแม้แต่ท่าเดียว

"รูนก็ใช้ไม่ได้" กองทัพโปรเทคเตอร์ของหลอดที่กำลังรบกับหน่วยหอมใหญ่ประจัญบานก็หายไปหมด

"สกิลก็ใช้ไม่ได้" อุซโซหน้าซีด สำนึกกระบี่ที่คอยผนึกการโจมตีคอนเนคชั่นของเม้งหายไปแล้ว!!!

"พวกเราถูกเจ้าซุยโคแอสไลฟ์มันผนึกความสามารถ!!!" ทุกคนคิดได้อย่างเดียวเท่านั้น

"บรรลัยแล้ว! ทุกคนกระจาย.....ฉึก" ดีแซดที่กำลังพูดโดนกองทัพหัวหอมที่อยู่ด้านหลังรุมจ้วงตายคาที่ทันที

"หึ หึ ทีนี้ไอ้ตัวพล่ามมากน่ารำคาญก็ลาโลกไปแล้ว" ซุยโคแอสไลฟ์แสยะยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะเรียกกองทัพหัวหอมกลับคืนมาเนื่องจาก super weapon กินพลังมหาศาลไม่เหมาะที่จะใช้พร้อมกัน

เมื่อเสียดีแซดไปก็ทำให้ไม่สามารถใช้การต่อสู้แบบเทิร์นเบสวางแผนการรบได้ ระบบการต่อสู้กลับมาเป็นยำกันเละตุ้มเป๊ะเหมือนเดิมอีกครั้ง

"ฮึ่ม พวกเราเสียกุนซือไปแล้ว ต่อไปจะทำไงดีล่ะเนี่ย ตอนนี้พวกเราใช้ทักษะอะไรไม่ได้ซักอย่าง ก็เหมือนโนวิซเลเวล 90 หักไม้ผีแล้วเจอบาโฟไม่มีผิด จะเอาอะไรไปสู้กะมันดีล่ะเนี่ย!!! "

"ฮี้ อย่าเพิ่งถอดใจสิครับทุกท่าน ถ้าพวกเรารวมพลังกันต้องทำอะไรได้ซักอย่างแน่ๆ" ซิกฟรีดร้องปลุกใจทุกคน

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฮี้~ห่อ .....จากนั้นก็โดนกระบี่ของซุยโคแอสไลฟ์ผ่าแยกร่างม้าเป็นห้าส่วน

"ปากดีนัก! ต่อหน้าคอนเนคชั่นของข้า เก่งแค่ไหนก็ไม่มีผลทั้งนั้น" หลังจากจบชีวิตซิกฟรีดแล้วก็หันไปทางลูก้าโจทก์เก่าอีกราย

"ดูเหมือนมันจะเล็งพวกเก่งๆอย่างโซลเยอร์ก่อนแฮะ..." พวกหลอดถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ยังไม่ถึงคิวตัวกระจอกเอง

"เฮอะ เป็นแค่โคลนนิ่งคิดสู้กับร่างต้นงั้นเรอะ!" ลูก้ากำดาบแน่นกวักมือท้าให้ซุยโคแอสไลฟ์เข้ามา "พวกเรามีคอนเนคชั่นเชื่อมต่อกันถ้าแกตัดมันก็เท่ากับฆ่าตัวตาย!!"

"ฮ่าๆๆๆ" เม้งหัวเราะลั่นอย่างไม่มีสาเหตุ.... "ทั้งๆที่รู้ชาติกำเนิดของข้าแล้วจนบัดนี้แกยังคิดว่าตัวเองเป็นร่างต้นอยู่อีกหรือไง"

"หุบปาก!" ลูก้าระดมฟันใส่ซุยโคแอสไลฟ์อย่างบ้าคลั่ง แต่เม้งก็ใช้กระบี่ป้องกันไว้ได้อย่างง่ายดายโดยไม่ได้ใช้ทักษะหรือเวทใดๆช่วยเลย แสดงถึงทักษะอันห่างชั้นเป็นการบอกกลายๆว่าก่อนหน้านี้ถ้าระดับเท่ากันผลการต่อสู้จะเป็นอย่างไร

"ทีนี้คงพอจะเข้าใจแล้วสินะว่าความจริงเป็นอย่างไร"

"ไม่จริง นี่มันเรื่องโกหก" ลูก้าทรุดลงไปกับพื้น

"ที่จริงข้าต่างหากที่เป็นร่างต้น" แล้วซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มเฉลยเบื้องหลังของความจริงอันแสนชั่วช้าของตัวเอง....

---

--FLOW 23:24, 18 พฤศจิกายน 2008 (ICT)

"ทุกอย่างเริ่มจากข้าคนเดียวยังไม่สามารถสร้างสงครามไม่รู้จบขึ้นมาได้ ข้าจึงต้องแบ่งบทบาทตัวเองออกเป็นสอง ข้าจึงเข้าร่วมกับ FFDF ที่ตอนนั้นเป็นกองกำลัีงที่แข็งแกร่งที่สุดและโคลนนิ่งแกขึ้นมาลูก้า...."

"โกหกอะไรของแก ตอนนั้นข้ายังอยู่กับไอ้พวกเดอวีว่าอยู่เลย หลังจากได้รับพลัง weapon mastery มาแล้วข้าก็เจี๋ยนไอ้พวกเดอวีว่าจนหมดแล้วไปอยู่กับ FFDF ที่แข็งแกร่งที่สุดต่างหาก จากนั้นข้าถึงได้โคลนนิ่งแกขึ้นมา!!!"

"ฮ่าๆๆ นั่นสินะ แต่ถ้าเรื่องทั้งหมดมันกลับกันล่ะ" ซุยโคแอสไลฟ์ถามกลับสั้นๆ

"หรือว่า...." ลูก้าอ้ำอึ้งเพราะดูเหมือนว่าจะเดาเรื่องราวที่แท้จริงออกหมดแล้วว่าตัวเขาในอดีตนั้น....ที่จริงคือซุยโคแอสไลฟ์ต่างหากหาใช่ตัวเขาไม่!!!"

"ถูกต้อง เมื่อก่อนข้าใช้ชื่อปลอมว่า "ลูก้า" เพื่อจะมอบเกรทไชน์และสรรพความรู้จากในอดีตให้กับผู้ที่มีความสามารถที่จะค้นพบมัน เพื่อสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดขึ้นมา ซึ่งในตอนนั้นก็คือพวกเดอวีว่านั่นเองแต่..... พวกมันกลับคิดจะสร้างยูโทเปียแห่งเสียงเพลงบ้าบอไรของแม่มก็ไม่รู้ ข้าก็เลยจัดการเจี๋ยนพวกมันทิ้งซะ!!!"

"จากนั้นข้าก็ไปเข้าพวกกะเจ้า FLOWER แล้วยกเกรทไชน์ให้ไอ้พวก FFDF แทนเพราะเห็นมีเจ้าแรทเซลไปบ้าจี้เล่นเป็นกุนซือให้พวกมันด้วย(ฮา) และด้วยเทคโนโลยีของโลกเก่าที่เก็บซ่อนอยู่ในเกรทไชน์ บวกกับแรทเซลและข้า FFDF จึงขยายอำนาจได้อย่างสีแดงแรงเร็วกว่าเดิม 3 เท่า จนเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดสมดั่งที่ข้าตั้งใจ.....แล้วต่อมาพวกนั้นก็หาเทคนิคการโคลนนิ่งจนเจอและนำเอามาใช้ แล้วแกก็ถือกำเนิดขึ้นมาลูก้าเอ๋ย"

"แก!! แกเองหรอกรึที่เป็นคนทำ!!" ซาก้าที่ได้รับรู้ความจริงถึงกับอึ้งในสิ่งที่ได้ยินจนหายจืดจางไปได้ถึงสิบวินาที

"เออ ข้าเองแหละ 555+ ท่านพี่ซาก้า ข้านี่แหละที่ไล่เชือดพี่น้องร่วมสาบานทีละคนๆ แล้วก็โบ้ยความทรงจำเหล่านี้ให้โคลนนิ่งแทนพร้อมด้วยความทรงจำในอดีตที่ข้าแอบดัดแปลงเล็กน้อย!!! เสียงของผู้มอบภารกิจเคออส บริงเกอร์ นั่นก็คือข้าเองแหละ 555+ เดิมทีสกิล weapon mastery นั่นก็เป็นของข้าอยู่แล้วด้วย ความชอบลูก้า หรือภารกิจอะไรนั่นน่ะไม่มีจริงทั้งนั้น ทุกอย่างเป็นการสร้างขึ้นเพื่อให้โคลนนิ่งของข้ากระหายความแข็งแกร่งอย่างเดียวเท่านั้น!!"

"ข้าล่ะอดขำไม่ได้ที่หลังจากนั้นข้าก็สลับตัวกับโคลนนิ่งเพื่อออกมาสร้างซุยโคเฟรนแล้วก็พบพวกท่าน ยิ่งเห็นตอนพวกท่านแค้นลูก้ามันนักหนาข้าล่ะยิ่งขำแทบจะกลั้นอึเอาไว้ไม่อยู่ 5555+" ซุยโคแอสไลฟ์เปิดเผยความชั่วร้ายออกมาอีกดอก เลวได้เลวดีเสียจนคนอ่านไล่ให้มันไปเป็นบอสใหญ่แล้ว ชิ้วๆ

ลูก้าที่ได้รับรู้ความจริงทั้งหมดก็ถึงกับหมดอาลัยตายอยากในชีวิต

ฉึก กระบี่ปักลงบนร่างลูก้า ไม่มีการตอบโต้กลับ....หลอดเลือดลดลงอย่างรวดเร็วจนถึง 0 และนับถอยหลังสู่เกมโอเวอร์ ร่างกายค่อยๆกลายเป็นสะเก็ดข้อมูล....โคลนนิ่งที่เกมโอเวอร์แล้วจะหายไปตลอดกาลไม่สามารถเกิดใหม่ได้อีก!!!

ก่อนจะสลายหายไปก็เกิดคำถามหนึ่งขึ้นในหัวของลูก้า

.....เราคือใครกัน 

"คุณก็คือคนผู้เล่นที่โชคร้ายบังเอิญเกิดวันเดือนปีเดียวกับผมไงครับ เมื่อเข้ามาเล่นก็เลยถูกผมใส่ความทรงจำลงไปแล้วก็ถูกผมหลอกใช้งาน(แถมยังต้องจ่ายค่าเล่นอีก)" เม้งยิ้มแฉ่งปลื้มปิติกับแผนการสุดอำมหิตของตนเองยิ่งนัก

"เอ้า มีอะไรจะสั่งเสียก่อนจะหายไปอีกไหมครับ ^^" เม้งทำอีโมหัวหอมล้อเลียน

"เจอกันข้างนอกแกเจอลูกตะกั่วแน่ สาดด ๐|๐ " ลูก้าชูนิ้วกลางทำหน้าเหี้ยมเหมือนโจรเถื่อน ก่อนจะกลายเป็นดาต้าสลายหายไปจนหมด ทำเอาซุยโคแอสไลฟ์กลายเป็นหัวหอมเหงื่อตก รีบโทรไปสั่งเสื้อเกราะกันกระสุนจากดอนหวายทันที

"เอาล่ะ ปิดฉากตัวเทพไปแล้วอีกคน ทีนี้ก็ถึงคิวพวกแกแล้วล่ะ หลอด ริโอว เอ๋ย ^^"

หลังจากยืดเป็นหงสาตามฆ่าลิโป้อยู่ตั้งนาน ความหายนะก็กลับมาเยือนหลอด ริโอวจริงๆแล้ว

---

--FLOW 20:30, 20 พฤศจิกายน 2008 (ICT)

หลังจากเชือดเนื้องอกของตัวเองไปอย่างเลือดเย็น ซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มลงมือฆ่าล้างต่อ ตอนนี้ศัตรูใช้ความสามารถอะไรไม่ได้ซักกะอย่าง เชือดเรียงตัวได้อย่างง่ายดาย เป้าหมายต่อไป.......

"โซลิด แกนั่นแหละ!!!" เม้งแผดเสียงคำรามด้วยความโมโห ความแค้นที่ปล่อยทั้งแยมทั้งมะขามเปียกใส่นี้ต้องชำระ!!!

"แย่แล้ว มันโมโหแบบนี้ไม่รอดแน่ ลุงนานๆรีบหนีเร็ว!!" หลอดรีบเตือน ....ทุกคนหันไปทางลุงนานๆพร้อมกันด้วยความเป็นห่วง

จ้ิอก...จ้อก ฉ่าาาา~ อาาาา อูววว์ ทุกคนเห็นนานๆยืนฉี่รดน้ำต้นไม้อยู่ที่ซอกเสาพร้อมเสียงครางกระเส่า....

..................................

หลอด ยกมือของอนุญาตอีดิตคำพูดใหม่

"เชิญต้มยำทำแกงมันได้ตามสบายเลยคร้าบ" ....ทุึกคนหลีกทางแหลวกช่องตรงกลางให้แต่โดยดี

ด้านโซลิดพอเห็นเม้งเข้ามาใกล้ก็เก็บปืนพกเข้าซองเตียมพร้อมชักสู้กับซุยโคแอสไลฟ์

"ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เอาเปรียบศัตรูอยู่แล้ว แกใช้สกิลไม่ได้ข้าก็จะไม่ใช้เหมือนกัน " ซุยโคแอสไลฟ์กล่าวด้วยความมั่นใจหัวหอมกำหมัดแน่น

"เรามาดวลกันตัวต่อตัว!" เม้งยื่นคำท้า

"โห สปิริตจริงๆ ผิดกะGMบางตัว" แล้วทุกคนก็ส่งสายตาไปทางอุซโซจอมเจาะประตูหลัง

"ข้าว่ามันแค่อยากฟันเจ้านานๆหลายๆทีมากกว่า ไม่ได้มีสปริตอะไรหรอก" ชีริวที่อายุเท่าๆกันเลยตอบเหมือนอ่านใจนานๆได้

"ฮ่าๆ ใช้สกิลได้กลับไม่ใช้ คิดสู้กับอดีตจ้าวแห่งโจรสลัดทั้งอย่างนี้ช่างโฉดเขลานัก" โซลิดรับคำท้าเข้าสู่การดูเอลระหว่าง ซุยโคแอสไลฟ์ vs โซลิด

DUEL!!!

"รับไปซะกระบี่ที่เร็วที่สุดในโลก" เม้ง Attack ชักกระบี่ด้วยความเร็วเทียบเท่าแสงเดินทาง

"เหอๆ ถึงเจ้าจะชักดาบออกจากฝักเร็วแค่ไหนแต่ก็ยังช้ากว่าข้ารูดซิบกางเกงอยู่ดี" โซลิดพูดพร้อมกับควักปืนใหญ่จอมสลัดของตัวเองออกมา Defend

"อ๊าาาก!!!" โซลิดพลังชีวิตลดฮวบฮาบ ด้วยความคมของหนึ่งกระบี่ ทำให้ปืนใหญ่จอมสลัดของนานๆได้รับความเสียหาย ส่วนที่ปะทะกับกระบี่หลุดออกมาเหมือนโดนสุหนัด

"ลืมไปว่าใช้สกิลไม่ได้ เลยใช้พลังเวทเกร็งให้กลายเป็นกระบี่ไม่ได้" โซลิดหน้าเขียวปั๊ดกำลังเอาพลาสเตอร์ปะรักษาปืนใหญ่ที่ตอนนี้หดลงมาเหลือเป็นแหนมตุ้มจิ๋วแล้ว

".....นี่มันเอาพลังเวทย์ที่มีมากมายไปใช้แบบนี้เหรอเนี่ย" ทุกคนสลดใจกับภาพที่เห็นยิ่งนัก

"เลวมาก กระบี่ข้าต้องมาติดกลิ่นไม่พึงประสงค์" ซุยโคแอสไลฟ์โผเข้าหาเผด็จศึกด้วย Special "เอาเลือดของเจ้ามาล้างมันซะ!!"

"เฮ้ย เดี๋ยวก่อนเซ่! ขอเอาผ้ากอซซับแผลก่อน....จ๊าาาาาาก"

โซลิดโดนเพลงกระบี่เม้งก่าเคล็ดเคลื่อนสุริยันฟันกระหน่ำตายอนาถนอนกองหมดท่าข้างล่างไม่ได้ใส่อะไรซักอย่าง... เป็นอันจบการดูเอลที่อุบาทว์ที่สุดในประวัติศาสตร์ซุย

---

--FLOW 20:43, 20 พฤศจิกายน 2008 (ICT)

หลังจากนานๆแพ้ไปทุกคนก็รีบเอาดินมากลบเพื่อไม่ให้ผู้อ่านเสียสุขภาพเวลาจินตนาการว่าสู้กันแล้วมีคนนอนตายกางเกงไม่ใส่อยู่กลางวง(ใครจะไปจินตนาการให้จิตตกแบบนั้นฟระ)

"ดูเอลก็เอาชนะมันไม่ได้ สกิลก็ใช้ไม่ได้แบบนี้เราจะทำยังไงดี แบบนี้พวกเรามีหวังค่อยๆโดนมันฆ่าตายไปทีละคนๆแน่ๆ" หลอดรู้สึกอับจนหมดหนทาง ไม่มีตัวช่วยสำหรับเขาอีกแล้ว....นี่คือความจริง

"ถ้าแอคทีฟสกิลใช้ไม่ได้ งั้นเราก็ต้องมาเดิมพันกับพาสซีฟสกิล!" คริสพูดขึ้นมาจุดความหวังให้กับทุกคนอีกครั้งที่ถอดใจยอมตายกันไปแล้ว!!

"โอ้ แล้วต้องทำไงล่ะ" ทุกคนหันมาถาม

"ฮึ ง่ายมากก็แค่ทำอาหารอร่อยๆขึ้นมาให้สการ์เล็ทมูนกิน แล้วก็จะเกิดรีแอคชั่นไปจัดการซุยโคแอสไลฟ์ไง"

"มูน~ แค่รีแอคชั่นจะไปจัดการซุยโคแอสไลฟ์ได้ยังไงกัน"

"ไม่เคยอ่านเจอปังเรอะไง แค่แด๊กหนมปังก็เอาชนะมนุษย์ต่าง หรือแก้ไขภาวะโลกร้อนได้ไ ่ม่ต้องห่วง อาหารคราวนี้จะอร่อยที่สุดตั้งแต่คุกกิ้งมาสเตอร์เป็นต้นมา ข้าจะใช้วัตถุดิบที่เลิศเลอที่สุดในโลกทำ!! คอยดูให้ดีเถอะ!!!"

จากนั้นคริสก็เดินไปหายาโนเทพที่กำลังเล่นวินนิ่งอยู่ แล้วก็เอาเสื้อแมนยูออกมา...

"นี่เจ้าเป็ด เสื้อโรนัลโด้ของแท้จากแอนฟิลด์(ที่จริงมาจากตลาดโรงเกลือ)ข้าให้"

"ก๊าาาบ เจงเรอะเพ่ ขอบใจหลายเดี๋ยวไปช่วยยิงหัวอาจาร์ยสอนภาษาcให้" ยาโนเทพเมื่อได้รับเสื้อมาแล้วก็รีบสวมด้วยความตื่นเต้น....แต่พอสวมแล้วกลับรู้สึกเกิดอาการผิดปกติขึ้นกับร่างกาย....พอมองดูดีๆแล้วเสื้อที่สวมนี่มันเสื้อลิเวอร์พูนี่หว่า!!!

"อ๊าาาาาก~ เอ๊ยร้องผิด ก๊าาาาาาาบ~" ยาโนเทพสวมเสื้อเจอร์ราดศัตรูคู่ชีพเข้าไปถึงกับอ่อนระทวยหมดสิ้นเรี่ยวแรงกลายเป็นเหยื่อโอชะให้คริสกระทำชำเรา

"ฮ่าๆๆๆๆๆ เสร็จตู! อาหารคือการดัก! เตรียมตัวซะเจ้ายาโนทัย.....แกจะถูกจับทำฟัวกราส์ 1ใน3วัตถุดิบที่เลิศรสที่สุึดในโลกแห่งอาหาร!!

เป็ด : "ก๊าาาาบ อย่านะไอ้สาาาาาาาด!!!!"

หลอด : "ขอโทษด้วยนะพี่เป็ด นี่เป็นการทำเพื่อซุยยอมตายอีกซักหนเถอนะ"

ชีริว : "ผลบุญของเจ้าในหนนี้จักส่งเจ้าไปเกิดใหม่เป็นยาโนทัยร่างสุดยอดเชียวนะ ดังนั้นเอ็งรีบๆตายไปซะจะได้ปิดซีรี่ย์เป็ด 5 สีซักกะที!"

คริส : "ฮ่าๆ มีแต่คนเค้าอยากดูแกโดนทำอาหารทั้งนั้นแหละ อย่าหวังเลยว่าจะมีคนมาช่วย!"

แล้วขั้นตอนการทำฟัวกราส์ก็เริ่มขึ้น .....

• โปรดรับชมขณะไม่ได้รับประทานอาหาร เราเืตือนแล้วนะจ๊ะ

ขั้นแรกจับใส่กรงซะจะได้หนีไปไหนไม่ได้

ยาโนเทพ : ก๊าาาบ เอ็งจะทำอะไรวะ เป็ดก็สู้คนนะสาาาาด!!!

จากนั้นก็.....

v

v

v

คริส : ทำไรน่ะเหรอ? ก็จับแกขุนให้ตับเป็นฟัวกราส์ไง อยู่นิ่งๆซะอย่าขยับ

ยาโนเทพ : อ๊าาาาก ก๊าาาาบ อ่อออก...(โดนอาหารกรอกปาก)

v

v

v

ยาโนเทพ : อ้ออก แด๊กไม่ไหวแล้ว กินเยอะจนย่อยไม่ทันขี้แตกจนตูดพังหมดแล้ว!

คริส : ยัง ยัง .... ต้องมากกว่านี้อีก มากกว่านี้!!! (เข้าสู่โหมดจอมมาร)

v

v

v

v

สุดท้ายยาโนเทพก็โดนกรอกอาหารเข้าไปจนติดคอตาย....

v

v

v

v

"ฮ่าๆๆ ได้แล้วตับยาโนทัยไอเท็มที่หายากที่สุด(มีแค่5ชิ้นในเกม) ดูซะไอ้พวกไม่เคยเห็นทั้งหลาย เทียบกับตับเป็ดธรรมดาแล้วเป็นยังไง"

"เอาล่ะวัตถุดิบพร้อมแล้ว ซึคาสะได้เวลาพวกแสดงฝีมือแล้ว"

"โทษทีนะเป็ดอย่าแค้นเราเลยนะ ไปหลอกท่านพี่คนเดียวนะ มู่ TwT " ซึคาสะชักอีดาบทองออกมาจัดการแล่ตับยาโนเทพอย่างบรรจงสไลด์พอดีคำวางเสริฟ์บนขนมปัง แต่งหน้าด้วยผักสีสันสวยสดงดงาม

"ฮ่าๆๆๆ จากนั้นก็เพิ่มรสชาติด้วยผงชูรสของข้า เคล็ดวิหคจันทราผงชูรสกลิ่นทรัฟเฟิลและคาร์เวีย" คริสหาสุดยอดวัตถุดิบอีกสองชนิดที่เหลือไม่ได้จึงทำเป็นผงชูรสขึ้นมาแทน

"แต๊นน~ กินเข้าไปซะ นี่แหละคืออาหารที่อร่อยที่สุดในเกม"

ฟัวกราส์ เดอ ยาโนเทพ สเปเชียล =w= !!!

"โอ้โห สืดยอดดดด!!!" ทุกคนเห็นต่างก็พากันน้ำลายสอเป็นทิวแถว

"แบบนี้ไม่ต้องสการ์เล็ทมูนชิมก็ให้สิบเต็ม!!"

"น่าเสียดายยิ่งนักที่ต้องให้สการ์เล็ทมูนกินคนเดียว..."

"เอาน่าช่วยไม่ได้ นี่ก็เพื่อชัยชนะนะทุกคนอดทนเข้าไว้"

"เอ้ากินเข้าไปซะเล็ทจัง ไขมันนับล้านตันที่อุดเอ๊ยอัดแน่นอยู่ในนี้จะทำให้เกิดรีแอคชั่นกับไขมัน200ปอนด์ในร่าง อาจจะกลายร่างเป็นบอลไขมันยักษ์ดูดซุยโคแอสไลฟ์เข้าไปในชั้นไขมันไม่สามารถกลับออกมาได้อีกก็เป็นได้"

"มูน~ไม่กินตับเครื่องในมันเหม็น!!" อาร์ทตัวแม่ปัดอาหารที่อร่อยที่สุดในเกมกระเด็นไปเสียแล้ว!!

"เฮ้ย เสียดายของ!! ไม่กินก็ให้คนอื่นกินเซ่"

"งั้นข้ากินให้เอง หงับ.....หง่ำๆๆ" ซุยโคแอสไลฟ์โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้คว้าฟัวกราส์ยาโนเทพเข้าปากไปซะแล้ว ชิบห๊าาาาย!!!!

"โอ้วววว อา อ๊าาา" เม้งพอกินเข้าไปก็เกิดรีแอคชั่น กลายเป็นหัวหอมเป่าขลุ่ยเต้นระบำบินไปเข้าเฝ้าคุโรยังที่สวรรค์ชั้นเจปัง 56

"อา..." ซุยโคแอสไลฟ์ได้สติอีกครั้ง "พลังวัตรในตัวข้าเหมือนเพิ่มสูงราวกับฝึกมา 100 ปี พลังเต็มกลับมาสดชื่นเหมือนเดิม แถมยังรู้สึกว่ากระปรี้กระเปร่าขึ้นอีก 200 เท่า ...ช่างเป็นอาหารทิพย์โดยแท้"

"บัดโซ้บบบบ กลายเป็นทำอาหารไปเพิ่มพลังให้มันซะงั้น"

"มูน~นู๋ไม่รู้เรื่อง"

"ฮ่าๆๆ เพื่อเป็นการขอบใจ พวกแกจะได้ตายด้วยพลังขั้นสูงสุดของข้า"

Trans ขั้นสุดยอด!! Meteonion (เมเทโอเนี่ยน) อุกาบาตหัวหอมจงมา!!!

สิ้นเสียงบริกรรมคาถาบนฟ้าก็มีหัวหอมลูกเท่าทุเรียนตกลงมาใส่หัว ซึคาสะ คริส และสการ์เล็ทมูนตาย....

"เฮ้ย ทำไมโดนแค่หัวหอมโง่ๆแค่นี้ตกใส่กบาลแล้วตายฟะ!!!" คริสประท้วงเพราะตายอย่างไม่สมศักดิ์ศรี

"ฮ่าๆ พวกแกไม่รู้อะไร ในหัวหอมนี้น่ะอัดแน่นไปด้วยไวรัสสมัยยิ้มหวานเป็นหมื่นล้านชนิด ร่างกายของพวกแกถูกไวรัสเข้าจู่โจมโดยตรงจนเสียชีวิต แต่ความน่ากลัวของมันน่ะไม่ใช่แค่ทำให้ตาย แต่เป็นหลังจากตายแล้วต่างหาก....พอพวกแกฟื้นขึ้นมาก็จะติดไวรัส แล้วก็ตายอีกเป็นอย่างงี้เรื่อยๆตลอดไป 555+ พวกแกจะได้ตายไปเรื่อยๆไม่รู้จักจบสิ้นตราบที่ข้ายังมีชีวิตอยู่"

"อ๊าาาาา ม่าาาาาายข้ายังทำงานส่งจาร์ยไม่เสร็จเลย!!!"

"มูน~ T-T"

"แง้วววววว TwT"

"ซือจัง T T" << มาจากไหนฟะ

"เสร็จไปอีกสาม ต่อไปใครดี!" ซุยโคแอสไลฟ์เตรียมมองหาเหยื่อรายต่อไป...

---

--FLOW 15:25, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)

"ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไปมีหวังทุกคนโดนเจ้าซุยโคแอสไลฟ์มันเชือดตายหมดแน่" อุซโซมีสีหน้าเคร่งเครียดก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง...

"เฮ้ย!!พวกแกน่ะเกมโอเวอร์แล้วชนะดีกว่าเกมโอเวอร์แล้วแพ้สินะ...ใช่มั้ย!" อุซโซหันไปถามพวกหลอดที่กำลังถอดใจ อ่านหนังสือธรรมกายตายแล้วไปจุติเป็นเมพอยู่บนสวรรค์ชั้นKFCเพื่อปลอบประโลมใจตัวเองกันอยู่

"จะอย่างไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละเฟ้ย!! (ระดับสูงตายทีค่าประสบการ์ณชิบหายแบบเศรษฐกิจเทยตอนนี้เลยนะ)" ทุกคนโอครวญด้วยความไม่เต็มใจ แต่เมื่อได้ยินที่อุซโซพูดขึ้นมาแสดงว่าต้องมีวิธีเอาชนะซุยโคแอสไลฟ์แล้วเป็นแน่...

"เอาเป็นว่าตกลงพวกแกเลือกแบบแรกสินะ ถ้างั้นก็..." อุซโซลากหลอดไปอยู่ด้านหลังสุดของขบวน จากนั้นก็เอามือผสานพร้อมลำตัวแนบชิด...ชิดซะจนเข็มขัดกระแทกเข็มขัดกัน

"ว๊าก จะลากผมไปตุ๋ยเหรอคร้าบอย่าน้า" หลอดเลยเจอข้องปลาช่อนอุดปาก

"จะบ้าเรอะ หยิบดาบขึ้นมาแล้วประจุพลังซะ เร็วเข้า!!" อุซโซตวาดสั่งหลอดให้รีบทำตามทันที

"เฮ้ยนั่นมัน! หรือว่า" เม้งเห็นที่อุซโซทำแล้วเกิด....รู้สึกหึงหวง เอ๊ย! ไม่ใช่แล้ว "คิดจะใช้ท่าไม้ตายสุดท้ายยังงั้นเรอะฝันไปเถอะ!!!"

"ท่าไม้ตายสุดท้าย!?" ทุกคนได้ยินต่างหูผึ่งค่าคิที่ติดลบกลับมาเต็ม 150 ทันที

"อุบสส์" เม้งเอาหัวหอมอุดปากไว้พลันบ่นในใจว่าไม่น่าเผลอพูดไปเลย...

"ใช่แล้วหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าไม้ตายสุดท้าย หนึ่งกระบี่คืนสู่ความว่างเปล่า!" อุซโซกล่าวขณะเดียวกันก็ถ่ายทอดพลังผ่านร่างของหลอด ริโอวไป

"แต่พวกเราโดนผนึกความสามารถทุกชนิดไว้แล้วนี่นา"

"ท่านั่นผนึกความสามารถไม่ให้ใช้ออกมาภายนอกเท่านั้น! ถ้าหากเป็นท่าที่ใช้อยู่ภายในล่ะก็ยังสามารถใช้ได้ตามปกติ"

"อาจริงด้วยสินะ...ถึงจะปล่อยเวทออกมาไม่ได้แต่ข้าก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังเวทของตัวเองยังเต็มเปี่ยมอยู่" ชีริวรู้สึกว่าการต่อสู้ครั้งนี้เริ่มมีหวังขึ้นมาแล้ว และเขายินดีต่อสู้สละชีพเพื่อสานต่อความหวังนั้นให้บรรลุผล

"ถ้างั้นท่าสุดท้ายของหนึ่งกระบี่ฯก็..." หลอดยังพูดไม่ทันจบเขาก็รู้สึกว่ามีพลังมหาศาลไหลผ่านเข้ามาจากประตูด้านหลังของตนเอง

"อ่ะ...อ๊าาาาาาาาก นี่มัน......อ๊าาาาาาา" หลอดตัวสั่นริกๆเหงื่อโทรมกายร้องลั่นด้วยความทรมาน

"นี่มัน...คอนเนคชั่น คอนเนคชั่นมากมายกำลังไหลเข้าสู่ตัวเรา" หลอดสีหน้าซีดเซียวร่างลิงตัวเล็กๆของเขาแทบจะทนรับไม่ไหว

"ทนเข้าไว้ข้ากำลังถ่ายทอดสำนึกกระบี่ในร่างข้าไหลผ่านร่างของแกเข้าสู่กระบี่ เมื่อสำนึกและตัวกระบี่กลับมารวมกันเป็นหนึ่งเมื่อนั้นพลังที่แท้จริงของกระบี่ก็จะปรากฎ!"

"เราสัมผัสได้ถึงห้วงคำนึงที่อยู่ในแต่ละคอนเนคชั่น ความเจ็บปวด,ความทรมาน,ความแค้น,ความเกลียดชัง...มันมากมายมหาศาลจนแทบจะระเบิดออกมา นี่หรือความรู้สึกของพวกผู้เล่นที่ตายในสงครามสมัยก่อน!? ช่างโหดร้ายเหลือเกิน" หลอดทรมานจนแทบจะเสียสติ

"ของแบบนี้ไหลวนเวียนอยู่ในร่างเราแค่แป๊ปเดียวก็จะบ้าตายอยู่แล้ว" แล้วอุซโซที่เก็บมันไว้ในร่างมาตลอดล่ะ....หลอดไม่มีแรงคิดแล้วตอนนี้ได้แต่ประคองสติไว้ไม่ให้สลบไปเท่านั้น!

เมื่อเหตุการ์ณเป็นเช่นนี้ชีริวจึงพูดปลุกใจทุกคนในทีมว่า

"ทุกท่าน เพื่ออนาคตของซุยโคเด็นยูนิเวิร์สในวันพรุ่งนี้ เราต้องเดิมพันทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้กับท่าไม้ตายของหลอด ริโอวเท่านั้นแล้ว! และเพื่อการนั้นเราต้องถ่วงเวลาเอาไว้จนสามารถใช้ท่าไม้ตายได้.....ข้าหวังว่าทุกท่านคงจะเข้าใจในความหมายนั้นดี"

ทุกคนพยักหน้าเป็นการรับรู้..........ทุกคนรู้ดีว่าไอ้คนแต่งจะต้องจับพวกเขาไปสังเวยทีละชีวิตแบบสนุกมือมันเป็นแน่แท้ T_T

ทุกคนหันไปทางหลอด ริโอวเพื่อกล่าวความรู้สึกสุดท้ายก่อนพลีชีพในศึกครั้งนี้...

บิ๊ก: ช่วยไม่ได้ในเมื่อเลือกที่จะช่วยนายแล้วก็คงต้องถือหางนายต่อไปจนถึงที่สุด

ซีกูลด์: ในฐานะแฟนเนกิมะเหมือนกันอย่าทำให้ข้าผิดหวังเชียวล่ะ

ซาริส: ถ้าพี่ฟื้นขึ้นมาแล้วกลายเป็นซาริส(ffvi)เต้นระบำแขกอยู่ในโรงโอเปร่าล่ะก็ หึ หึ(หัวเราะซาดิสๆ)

ริน: ถ้าแกแพ้ล่ะก็เจอต่อยไส้แตกตายแน่!!

ชีริว: แต่ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาฝากบอกเม้งมันทีนะว่าเมื่อไหร่จะเข้าบอร์ดได้ฟะ!

และสุดท้าย......เศษไม้ จ้องหน้ากันสุดซึ้งปราศจากคำพูด(มีมิวสิค liberti fatali ปลากรอบ)

"กรอด...ทุกคน ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง!!" หลอด ริโอวทำอะไรไม่ได้ตอนนี้นอกจากแบกรับความหวังของทุกคนและอนาคตของซุยโคเด็นยูนิเวิร์สเอาไว้และต้องชนะเท่านั้น!

"บัดซบ! อย่าหวังเลยว่าข้าจะยอมให้เป็นอย่างที่พวกแกคิด!!" ซุยโคแอสไลฟ์รี่เข้าหาหลอดทันที..

"จะผ่านไปต้องข้ามศพพวกเราไปก่อน!!!" เหล่าผู้กล้าพร้อมใจกันเข้าขัดขวางอย่างกล้าหาญ!

---

--FLOW 17:17, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)

"อยากตายเร็วนักก็เข้ามาเลย"

"พวกเราเตรียมใจที่ตายมาแล้วดังนั้นไม่กลัวแกหรอก"

"หึ งั้นก็เรียงหน้าเข้ามาเลย"

"อย่ากรูกันเข้าไปเด็ดขาด ไม่งั้นเจอท่าหนึ่งกระบี่พิชิตฟันฉับเดียวตายกันหมดแน่"

"นั่นสินะเราต้องถ่วงเวลาให้นานที่สุด"

"ถ้างั้นพวกเราก็ต้องเข้าไปพลีชีพทีละคนน่ะสิ"

"ใช่แล้ว นั่นล่ะเป็นวิธีที่ถ่วงเวลาได้ดีที่สุด"

"ถ้างั้น.....ใครจะเข้าเป็นคนแรก"

".................."

".................."

".................."

".................."

(ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก)

"เชิญท่านก่อนเลยชีริวในฐานะผู้อาวุโส" ทุกคนผายมือไปให้ผู้อาวุโสก่อนเป็นคนแรก

"ข้าว่าไม่ดีมั้งเป็นผู้ชายต้องให้เลดี้เฟิสก่อนสิ" ชีริวรีบแก้ไขสถานการ์ณอย่างรวดเร็ว

"มาเลดี้อะไรเอาแบบนี้ เป็นผู้ชายก็เสียสละออกไป(ตาย)ก่อนเซ่!" รินกับซาริสโวย

แล้วทุกคนก็เกี่ยงกัน ทำเอาอารมณ์ที่เพิ่งบิวท์มาตอนที่แล้วมลายหายไปหมดสิ้น = =

"ในเมื่อตกลงกันไม่ได้งั้นก็ต้องใช้วิธีนี้ตัดสิน" ชีริวใช้สมองอัจฉริยะไอคิว180คิดวิธีสุดยอดนี้ออกมา นั่นก็คือ....

เป่า-ยิ้ง-ฉุบ ^-^\/ =_=|0 *๐*[']

"เวรกรรม นี่พวกเราต้องเอาชีวิตตัวเองมาแขวนอยู่บนค้อน กรรไกร กระดาษ เนี่ยอ่ะนะ - -a" ทุกคนอิดออดก่อนจะยอมตกลงใช้วิธีเป่ายิ่งฉุบตัดสิน

จากนั้นทุกคนก็ล้อมวงเอามือหมุนๆโพสท่าพร้อมเป่ายิ้งฉุบอย่างไม่อายเด็กอนุบาลหมีใหญ่

ยา-ยี-ยาน-ปัก-เป้า-ยิ้ง-.....ขณะที่กะลังจะออกท่าตัดสินก็มีขวดเหล้าปริศนาลอยผ่านหน้าบิ๊กไป

"อ๊ะ!" สัญชาติญาณดิบของพรรคมารทำงาน บิ๊กรีบคว้าเอาขวดแม่โขงเอาไว้โดยอัตโนมัติ

• ฉุบ ทุกคนออกกระดาษมีบิ๊กออกค้อนอยู่คนเดียวเนื่องจากเอามือกำขวดเหล้าเอาไว้...

"เฮ ยินดีด้วยเชิญท่านบิ๊กเกรทก่อนคนแรกเลย" ทุกคนตบมือแปะๆๆ

"แสรดดดดดด! เฮ้ย ไม่ใช่นะเมื่อกี๊ มัน..." บิ๊กรีบแก้ตัวทันทีแต่แน่นอนว่าสายไปแล้ว....ผู้โชคร้ายคนแรกได้แก่บิ๊กนั้นเอง

"เฮ้ย ข้าไม่ยอมตายง่ายๆหรอกเฟ้ย เด๋วจะแสดงการต่อสู้สไตล์เสี่ยบิ๊กอดีตGMสีดำให้ดู!!"

---

--FLOW 21:21, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)

บิ๊กวิ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับซุยโคแอสไลฟ์ตัวต่อตัว โดยมีคนอื่นตั้งพัดสวดมาลัยอุทิศส่วนบุญให้เป็นฉากหลัง...

"ว้อย ไม่ต้องรีบแช่งกันเร็วขนาดนี้หรอกเฟ้ย!!" บิ๊กหันกลับไปโวย

"เหอะ บิ๊กเอ๋ยแกจะเอาอะไรมาสู้กับข้า สไตล์การต่อสู้ของแกน่ะข้าก็รู้ดี เมื่อโดนผนึกสกิลแล้วแกนี่แหละที่กระจอกที่สุดในกลุ่ม สมควรที่จะออกมาเดี้ยงเป็นคนแรกอยู่แล้ว"

"อย่าดูถูกกันให้มาก ถึงปกติข้าจะใช้เงินซื้อของมาสู้ แต่ข้าก็มีวิธีสู้โดยไม่ต้องใช้เงินซื้ออุปกรณ์เหมือนกัน!!"

แต่ซุยโคแอสไลฟ์ไม่สนใจฟัง แทงกระบี่เข้าใส่หมายปลิดชีวิตบิ๊กให้จบๆไป

"ย๊าาากท่าป้องกันกำแพงภาษี" บิ๊กเอาเหรียญเป็นพันๆมาซ้อนกันเป็นตับทำให้กระบี่แทงเข้ามาไม่ถึงตัว "เงินก็ใช้ทำแบบนี้ได้เหมือนกันเฟ้ย 555"

!!! ซุยโคแอสไลฟ์ตกตะลึงไม่เคยพบเคยเจอคนที่เอาเงินมาใช้สู้มาก่อน

จากนั้นบิ๊กก็โกยเอาเหรียญล้วนๆหลายร้อยตับใส่ถุงจากนั้นมัดปากถุงให้แน่นๆแล้วเอาไปฟาดใส่หัวหอม "ท่าเงินฟาดหัว โป้ก!!"

"แอ้ก.." ซุยโคแอสไลฟ์เจอเหรียญจำนวนมหาศาลตีใส่หัวกบาลถึงกับติดสตัน...

"จังหวะที่มันชะงักอยู่นี่แหละ!!" บิ๊กขึ้นไปนั่งบนรถประจำตำแหน่งของเขา

"อา นี่ท่านใช้สกิลเรียกรถมาได้ยังไงกันเนี่ย"

"อ๋อเปล่าหรอกรถน่ะมันเป็นอาวุธในการจีบสาวของข้าอยู่แล้วไม่ใช่สกิล การปิดผนึกความสามารถจึงไม่มีผล" บิ๊กสตาร์ทรถดับเครื่องชนพุ่งเข้าใส่ซุยโคแอสไลฟ์

แต่ซุยโคแอสไลฟ์ก็ได้สติเสียก่อนและกระโดดขึ้นข้างบนเพื่อหลบการโจมตีแต่ทว่า รถของบิ๊กก็ลอยตามขึ้นมา...

"เฮ้ย รถมันลอยขึ้นมาได้ไงฟะ!!" ซุยโคแอสไลฟ์ถึงกับเหวอ

"ฮ่าๆ เพราะไอ้รัฐบวมเทยปล่อยlpgลอยตัว รถข้าก็เลยลอยได้..." <<เหตุผลไร้สาระที่สุดในโลก

"เพื่อจะซื้อเวลาให้นานที่สุด กระเด็นไปไกลๆซะ!!" บิ๊กเอารถชนเม้งกลางอากาศพร้อมกับกดปุ่มระเบิดตัวเอง

ตูม!! แรงระเบิดจากรถติดแก๊สทำให้ท้องฟ้าเกิดประกายไฟขนาดใหญ่เหมือนวิสาดปล่อยไฟพิลล่าร์ ...คนแต่งช่างอธิบายได้ไม่เข้าใจยิ่งนัก

ส่วนบิ๊กหลบอยู่ในหม้อน้ำที่ไม่มีน้ำ(ลืมเติม)ทำให้รอดชีวิตมาได้ <<เนื่องจากมีเชื้อแดงเหมือนจีนีไอเลยอาศัยอยู่ในสิ่งที่คล้ายๆหม้อได้เหมือนกัน

"เอาล่ะ เท่านี้คงถ่วงเวลามันได้สักพักล่ะ" บิ๊กออกมาจากหม้อน้ำปาดเหงื่อพร้อมชู2นิ้ว "เป็นไงล่ะการต่อสู้ของข้าฮ่าๆ อึ้งไปเล...."

ฉวก! ....ยังโม้ไม่ทันหมดประโยคซุยโคแอสไลฟ์ก็พุ่งลงมาในแนวดิ่งเอากระบี่เสียบบิ๊กมิดหัวทะลุลงไปถึงเป้ากางเกง

"อั่ก...แกรอดจากแรงระเบิดมาได้ยังไงกัน" บิ๊กเอ่ยปากถามแต่ยังไม่ทันได้รับคำตอบก็สิ้นลมไปเสียแล้ว

"เพราะว่าปกติในการ์ตูนการใช้ระเบิดไม่สามารถฆ่าพระเอกกับพวกตัวร้ายเก่งๆได้ไงล่ะ..." เม้งตอบเหตุผลแบบขอไปทีมั่ง

• ผู้เล่นบิ๊กม่องเท่งไปแล้วครับ ด้วยฝีมือผมเอง^^ (ซุยโคแอสไลฟ์ทำหน้าที่ประกาศแทนระบบ)

^
^
^
^
การต่อสู้ทั้งหมดนั้นกินเวลาตั้งแต่เริ่มพูดไปยันเริ่มสู้เพียงแค่ 4 วินาทีเท่านั้น... ความเร็วในการดำเนินเรื่องเร็วพอๆกับนักเกิ้ลสู้กับยูปี

"ชิ ช่างไร้ประโยชน์เสียจริง ถ่วงเวลาได้แค่ไม่กี่วินาทีเองเรอะเนี่ย...." แต่เพื่อนๆกลับไม่มีใครเสียใจกับการจากไปของบิ๊กเลยซะกะติ๊ด น่าสงสารยิ่งนัก

"ฮึ่ม งั้นก็เป้ายิ้งฉุบหาคนออกไปต่อ"

"ไม่จำเป็น...คนต่อไปขอข้าเอง" อาร์คโซลอาสาก้าวออกมาเองด้วยความสมัครใจ...

"ปอนด์ฝากด้วยล่ะ" ชีริวตีสีหน้าขึงขัง แต่ในมือโบกผ้าเช็ดหน้าอำลาแบบลักลั่นย้อนแย้งกับสีหน้า

"ในฐานะที่ข้าเคยหลงโง่ต่อสู้และติดตามมันมา ข้าก็สมควรรับผิดชอบในสิ่งที่มันก่อขึ้น" อาร์คโซลหยิบดาบเดินออกมาพร้อมสู้กับซุยโคแอสไลฟ์

---

--FLOW 21:42, 8 ธันวาคม 2008 (ICT)

"อาร์คโซลเองหรือ ขอบใจนะที่ช่วยเป็นแขนเป็นขาทำงานแบผู้เล่นแทนกระผมมาตลอด" ซุยโคแอสไลฟ์เริ่มพยายามจะย้อนอดีตความชั่วอีกแล้ว...

"หุบปาก ข้าไม่ฟังอะไรทั้งนั้น!!" อาร์คโซลวาดดาบเข้าหาซุยโคแอสไลฟ์หมายเอาชีวิต

"เฮ้ย!! โง่ป่าวฟะปล่อยให้มันเล่าไปเซ่!!" ทุกคนโพล่งออกมา(ที่จริงก็อยากรู้อยากเห็นด้วย)

"ข้ารู้อยู่แล้วว่าแกน่ะหลอกใช้ข้า!! หลอกให้ข้ากำจัดผู้เล่นไปนักต่อนัก แกป้ายความผิดให้ผู้เล่นที่กำลังจะเคลียร์เกมแล้วส่งข้าไปกำจัดพวกเขามาตลอด!"

"อ้าวรู้ตัวเหมือนกันเหรอครับ555 นึกว่าโง่เสียอีก" เม้งหลบดาบไปพลางหัวเราะร่าไป

"แต่ข้าก็ยังทำเพราะเชื่อมั่นในตัวแกที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกันมาในสมัยก่อนว่ามีความจำเป็นที่ต้องทำ"

"แต่ทั้งหมดนั่นแกกลับทำเพื่อสนองความต้องการของตนเองเท่านั้น อภัยให้ไม่ได้!!" อาร์คโซลกัดฟันน้ำตาไหลเป็นสายเลือด

"โว้ยรำคาญจริงไอ้พวกรักความถูกต้องสุดขั้วเนี่ย เหมือนไอ้พวกเดอวีว่าชมัด!" เม้งเอี้ยวตัวหลบใช้กระบี่ตัดแขนซ้ายอาร์คโซลขาดกระเด็นเลือดกระเซ็นเป็นเรทกุโร(มีเซนเซอร์โง่ๆของกบว.เทยบังไว้ด้วย)

"อา ฝีมือต่างชั้นกันเหลือเกิน ทำเอาปอนด์เป็นเด็กแกว่งดาบเล่นไปเลย...แค่ไม่กี่ปีก็เอาชนะอดีตมือดาบอันดับหนึ่งได้แล้วเหรอเนี่ย" ชีริวกับซีกูลด์ยืนดูด้วยความอึดอัด อยากจะโดดเข้าไปร่วมวงด้วยเหลือเกิน....แต่ถ้าทำแบบนั้นแผนก็สูญเปล่า

อาร์คโซลที่ชำเลืองไปเห็นปฎิกริยาของพรรคพวกก็รีบยกมือเป็นสัญญาณห้ามทันที

"แค่แขนข้างเดียวนี่ยังไม่สาสมกับความผิดที่ข้าทำไว้หรอก" อาร์คโซลกลับยิ่งฮึกเหิมขึ้นแทนที่จะรู้สึกเจ็บ "นี่ถือเป็นการชดใช้ของข้า!"

"เฮอะ ชดใช้เรอะ ฮ่าๆน่าขำสิ้นดี" เม้งแทนที่จะรู้สึกสำนึกขึ้นมาบ้างกลับเห็นเป็นเรื่องตลก

"แกมันเลวเกินเยียวยาแล้วจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อนถึงจะเลวแค่ไหนแกก็ไม่เคยดูถูกมิตรสหายเช่นนี้"

"โว้ย ได้ทีก็ด่าเอาๆเลยนะแก! เพลงกระบี่ดัชนีชีพจรสกุลต้วน!!" ซุยโคแอสไลฟ์เคลื่อนไหวอีกครั้งก็เอาแขนขวาอีกข้างไปจากอาร์คโซล เรียกเลือดสดๆสาดกระจายไปทั่วสถานที่ต่อสู้

"กรอด" ทุกคนยืนดูตัวสั่นอยากเข้าไปกระทืบมันแล้วฝังเป็นปุ๋ยเสียเหลือเกิน แต่ตอนนี้ทำได้แต่สาบานจะไม่กินหัวหอมไปตลอดชีวิตเท่านั้น

"ฮ่าๆๆ ทีนี้แกก็จับดาบไม่ได้อีกแล้ว เป็นเดชไอ้ด้วนสองข้างแบบนี้แล้วยังจะปากดีได้อยู่อีกไม๊ ห๊าาา!" ซุยโคแอสไลฟ์ทำตาเหลือกหัวเราะกร่างและเหยียดหยาม

แต่กลับปรากฎรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าที่ซีดเซียวของอาร์คโซล..."ขอบใจนะที่ตัดแขนข้าทิ้งน่ะ"

"เห? เลือดออกจนเพี้ยนไปแล้วเหรอไงเนี่ย ก๊ากๆกั่กๆ"

"เพี้ยนหรือไม่ก็ลองรับนี่ดู ดาบสุดท้ายของข้า" อาร์คโซลแผดร้องด้วยความเจ็บปวดสะบัดแขนสองข้างเลือดไหลกระฉูด หากใครจินตนาการสูงส่งอาจทำให้กินน้ำแดงไม่ได้ไปอีกหลายอาทิตย์

"มือจะจับดาบยังไม่มียังจะปากดีอีก!" เม้งสบถอย่างสนุกปาก แต่สักครู่ก็ต้องตาถลนเมื่อเลือดเมื่อครู่จับตัวกันกลายเป็นดาบงอกออกมาจากแขนของอาร์คโซล

"นี่คือดาบสุดท้ายของข้า ดาบดาวโลหิต สร้างจากเลือดของข้าเอง" อาร์คโซลยิ้มอย่างเชื่อมั่น แม้ใบหน้าจะซีดเซียวร่างกายซวนเซเพราะเลือดเกือบทั้งหมดในร่างกลายเป็นดาบบนแขนทั้งสองข้างไปแล้ว

"ดาบดาวโลหิต ทำจากเลือดของข้าจึงนับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ดังนั้นการผนึกสกิลภายนอกของแกจึงไม่เป็นผล!!"

"ว่าไงนะ!!" เม้งช็อคอีโมหัวหอมตาถลนปรากฎบนใบหน้า

"ดาบดาวโลหิต Blade of Arksouls's Nemesis พลังชีวิตของข้าขอทุ่มให้กับการโจมตีนี้ทั้งหมด!!" อาร์คโซลผลาญพลังชีวิตที่เหลืออยู่ทั้งหมดลงไปในการโจมตีครั้งนี้

หากเป็นการโจมตีนี้จะต้องทำให้มันบาดเจ็บหนักและถ่วงเวลาไปได้อีกไม่น้อยเป็นแน่...อาร์คโซลลงดาบด้วยความเชื่อมั่นพร้อมกับสติที่กำลังจะเลือนลางหายไปพร้อมกับชีวิตได้ทุกเมื่อ

"หนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าที่สอง"

เชื่อมต่อสวนกลับ

ท่า BAN ถูกทำลาย อาร์คโซลถูกพลังของตัวเองสวนกลับซ้ำยังต้องทนทรมานกับเอฟเฟคของท่าไม้ตายตัวเองไปอีกหลังสิ้นชีวิต....

• ผู้เล่นอาร์คโซลเสียชีวิตไปอย่างน่าสมเพช ....เสียงจากระบบโดยซุยโคแอสไลฟ์อีกครั้ง

"ไม่จริง คนแต่งมันใจร้ายกันเกินไปแล้ว" สาวๆเห็นผลลัพธ์ของการต่อสู้แล้วไม่สามารถรับได้

"อะไรกัน...ทั้งๆที่พี่เขาพยายามขนาดนั้น" ซีกูลด์กัดฟันหลั่งน้ำตา

"นี่มันชีวิตรันทดเกินไปแล้ว ไม่ได้สู้กับไอ้คิริยามะอยู่นะว้อย" ส่วนชีริวสงสัยดูแบทเทิลรอยัลก่อนเข้ามาเล่นเกมแหงๆ

รวมเวลาในการต่อสู้ ผ่านไป 1 นาที 6 วินาทีกับอีก 20 เสี้ยววินาที...เท่านั้น!

---