The End of GM's Trial ep2

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

ความเดิมตอนที่แล้ว

--FLOW 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT)

"ฮึ่ม ท่าไม่ดีซะแล้ว" มิชรีบสยายปีกบินขึ้นไปเหนือก้อนเมฆให้พ้นรัศมีธนูของลูก้า

ระหว่างที่อยู่บนฟ้ามิชก็เร่งเติมพลังให้ตัวเองด้วย mega medicine

"เราเสียพลังชีวิตไปกว่าครึ่งเพื่อใช้เบรธออฟดราก้อนโซลแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะยังฆ่ามันไม่ได้"

"ฮ่าๆๆๆ หนีไม่พ้นหรอกมิช! ธนูนี้น่ะเล็งไปได้ถึงสุดขอบจักรวาล!!!" ลูก้าแผลงศรออกไป
ลูกศรพุ่งผ่านชั้นบรรยากาศด้วยความเร็วเท่าแสง ทะลุตัวมิชไปแบบไร้ทางป้องกันตัว

• มิช ได้รับความเสียหาย 99,999 หน่วย Dead!

"อ๊าาากส์!!!!" โดนเข้าไปทีเดียวมิชก็ร่วงลงมาเดี้ยงติดกับพื้น รอเวลาหมดลมหายใจ

"ในกะทู้FAQกว่าจะใช้เทคนิคทำ DMG ได้สามหมื่นกว่ายังแทบตาย แต่นี่เล่นยิงทีเดียวเก้าหมื่นเลยเร๊อะ!!! ทำไมมันโกงแบบนี้ฟะ!!! นี่เมิงเล่นเกมเดียวกะกุอยู่ป่าวเนี่ย!!!" มิชตัดพ้อด้วยความไม่พอใจก่อนจะสิ้นชีพ

"หึ มัวแต่เห่าอยู่แบบนี้จะดีเหรอ" ลูก้ายิ้มอย่างเย้ยหยัน "เป้าหมายที่ข้าเล็งเมื่อครู่น่ะไม่ได้มีแต่แกเท่านั้นหรอกนะ"

"ว่าไงนะ หรือว่าแก....อย่านะลูก้า!!!" มิชสังหรณ์ใจไม่ดี รีบใช้ดราก้อนรูนส่งภาพจากมิติเกล็ดและปีกมาที่โลก...

และสิ่งที่เขาเดาก็เป็นจริง ลูกธนูพุ่งทะลุตัดข้ามจักรวาลไปยังโลกแห่งเกล็ดและปีกของมังกร จากนั้นลูกธนูก็ระเบิดออกเกิดเป็นพลังพลาสม่ากลืนกินมิติพร้อมมังกรทั้งหมดสูญหายไปจากจักรวาลนี้....

"ม่าาาาาาย!!!!" มิชสิ้นใจไปพร้อมทั้งความโกรธเกรี้ยว

"ต๊าาาาาาาา!!!" ซึคาสะที่ดูเหตุการ์ณทั้งหมดอยู่ร้องโฮออกมา

เมื่อทุกคนคิดว่ามิชตายแล้วและดีใจกัน แต่...มิชก็ลุกขึ้นมา

"เฮ้ย! ปี๋หลอก" ทุกคนเซ็งเป็ด ทำไมไอ้พวกนี้ตายยากตายเย็น...

"ต๊ะ!!" มีแต่ซึคาสะเท่านั้นที่รู้สึกยินดี

• สกิล เกล็ดย้อนมังกร Dragon Dive ทำงาน!

เมื่อมิชตายในสภาวะ berserk สกิลนี้จะทำงาน พลังชีวิตจะเพิ่มขึ้นสองเท่าและกลับมาเต็มเหมือนเดิม ผู้ใช้สกิลจะได้รับสภาวะ berserk และค่าพลังเพิ่มขึ้นอีกเพียบ แต่พลังชีวิตจะค่อยๆลดลงและไม่สามารถฟื้นพลังได้ไม่ว่าเงื่อนไขใดก็ตาม

เมื่อลุกขึ้นมา มิช ก็ผลาญพลังชีวิตของตนทั้งหมดกลายเป็น breath of dragon soul พลังชีวิตเฮือกสุดท้ายของมิชมีพลังพอที่จะลบที่นี่หายออกไปจากแผนที่โลกได้เลยทีเดียว

ลูก้า : เลวมาก! คิดจะลากทุกคนตายตกตามกันไปด้วยเรอะ

มิช : แกเป็นคนเริ่มก่อนเอง ดังนั้นอย่ามาหาว่าข้าโหด!!

ลูก้า : คิดว่าทำได้รึ! ข้าจะหยุดแกเอง

มิช : พลังชีวิตของข้าตอนนี้สูงถึง 100,000 หากฆ่าข้าไม่ตายในครั้งเดียวก็ไม่สามารถหยุดพลังที่ข้าจะปล่อยออกไปได้

ลูก้า : นึกเหรอว่าข้าจะำทำไม่ได้ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่ข้าทำไม่ได้! ท่าไม้ตายธนูนภาโลหิต!

ลูก้าเริ่มตั้งท่าเอาเท้าซ้ายง้างสาย เท้าขวาปักหลักเป็นแกน สองมือสองแขนจับคันธนูเล็งไปยังทิศทางที่มิชอยู่....

ประจุพลัง ชาร์จท่าไม้ตาย

v
v
v
v

หยงบลัสเตอร์

ลูกธนูถูกปล่อยออกไปเป็นหน้าหยง...

"เฮ้ย!! นั่นมันท่าอะไรกันวะ!!" หยงเขมือบเบรธของมิชจนเรียบก่อนจะดูดมิชตามเข้าไป

"กร๊าาาก แกคือคู่ต่อสู้ที่ดีที่สุดของข้าแต่คงต้องลาก่อนนะมิช....ตลอดกาล"

ผู้ที่ตายด้วยหยงบลัสเตอร์ pass จะโดนเปลี่ยนทำให้ไม่สามารถใช้ Id เดิมได้อีก ต้องสมัครใหม่ลูกเดียว

ดังนั้น Id มิชจะหายไปจากเกมนี้ตลอดกาล

"แง้ว ไม่จริ๊งไม่จริงน๊าาา TwT" ซึคาสะเกาะขอบเรือเหาะน้ำตาไหลพรากๆมองดูน้องตัวเองกำลังสลายไปต่อหน้า ทั้งๆที่ยังไม่ได้พูดคุยปรับความเข้าใจกันเลย

"ฮือๆ พี่ภาคร้าบ" วินาทีก่อนจะตาย มิชก็ค่อยๆเริ่มจำอดีตที่เคยลืมไปแล้วขึ้น....

---

--FLOW 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT)

นานมาแล้ว(ประมาณวงจรชีวิตแซลมอนหนึ่งรุ่น) ณ โรงเรียนบร๊ะราชา เมืองซันทรี จักรวรรดิกูลูค

"ไอ้โลลิค่อนนี่แหละครับที่แอบตามสโตรคเลดี้คลอเซเรีย" ผู้คุมกฎโรงเรียนบร๊ะราชาได้จับนักเรียนคนหนึ่งนามว่ามิชมัดเอาไว้เป็นไส้กรอกอีสาน

"ว๊าาาก ผมไม่ใช่โลลิค่อนนะครับ แค่ชอบถ่ายรูปเด็กน่ารักๆเท่านั้นเอง" มิชที่โดนมัดจนปลิ้นกำลังแก้ตัวกับเหล่าผู้คุมกฎของโรงเรียน

"แล้วไอ้นี่มันหมายความว่ายังไงกัน ห๊ะ!" ผู้คุมกฎคนที่สองหยิบมือถือต๊ะออกมาเปิดดู มีแต่ภาพเด็กๆเต็มไปหมด มีทุกอิริยาบถ ตั้งแต่ยืน เดิน นั่ง กิน เล่น ว่ายน้ำ นอน เข้าห้องน้ำ ....ซึ่งไอ้หลังๆเนี่ยจับส่งจนท.ได้แล้ว!!

"หลักฐานเห็นกันจะๆ ขนาด npc ยังไม่เว้น แกมีอะไรจะแก้ตัวอีกไม๊" ผู้คุมกฎด่าไปแล้วก็ก๊อปลงมือถือตัวเองไป

"จะลงโทษมันยังไงดี" เหล่าผู้คุมกฎปรึกษากัน

"ส่งมันไป orgasm ที่นาโนแลนด์เป็นไง" ผู้คุมคนหนึ่งเสนอความเห็น

"เอ่อ orgasm นี่คือเครื่องดื่มใช่ไหมครับ" มิชตอบด้วยความใสซื่อ(บื้อ)

"......." ผู้คุมอึ้งไปสิบวิ "จับมันแพคลงกล่องส่งไปอ่อนนุช(ที่ตั้งนาโนแลนด์)กันเถอะ"

"มี๊ หยุดนะ =w=" ซึคาสะหัวหน้าผู้คุมกฎปรากฎตัวออกมาห้ามไว้

"ถึงเขาจะทำผิดร้ายแรงแค่ไหนแต่ก็ไม่ควรทำถึงขนาดนั้นนะ มุๆๆ เดี๋ยวเราจะลงโทษเอง -w-"

"อา ท่านซึคาสะจะลงโทษหมอนี่ด้วยตัวเองเชียวหรือเนี่ย ...." ผู้คุมกฎหน้าซีด...

"โชคร้ายจริงๆ ไปนาโนแลนด์น่าจะสบายตรูดกว่านะเนี่ย" เหล่าผู้คุมนึกสงสารมิชอยู่ในใจ

"เอาล่ะ เราจะลงโทษโดยให้เธอมาเป็นน้องชายเราล่ะกันนะมุ ทีนี้ก็จะได้อบรมสั่งสอนให้เชื่อฟังไม่ออกนอกลู่นอกทางอีก เป็นไงล่ะมิ ไอเดียเจ๋งไปเลยใช่ไม๊ล่ะมิ้ว ^w^"

จากนั้นพิธีสาบานเป็นพี่น้องก็เริ่มขึ้นแบบ คปม.

"เอาล่ะอ้าปากซะมุๆ กินนี่เข้าไปแล้วสาบานเป็นน้องเราซะ =w=" ซึคาสะเทน้ำมันตับปลาแซลมอนใส่จนล้นทัพพีช้อนกลิ่นและรสสุดจะทน ขอสูดกลิ่นปลาเน่าเอาดีกว่า

"จ๊าาาาาาาาาก" มิชกลิ้งหนีสุดชีวิตแต่ก็โดนผู้คุมจับตรึงกับเสา เอาแม่แรงง้างปาก

"อาาาวล่ะ อ้าาาม" ซึคาสะป้อนน้ำมันตับปลาใส่ปาก จากนั้นก็เทตามลงไปทั้งขวด....

"แอ่กๆๆ แค่กๆๆ" มิชดิ้นทุรนทุรายด้วยความทรมาน ทั่วร่างเจ็บปวดไปหมดเหมือนถูกยาพิษ

"อร่อยมากเลยล่ะสิมุ ^w^" ซึคาสะถือโอกาสเอาของที่ตัวเองไม่อยากกินกรอกปากคนอื่นเรียบร้อย =w=b

แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือยาบำรุงชั้นเลิศระดับอัลตร้าแรร์ กินแค่ช้อนเดียวก็เก่งพอๆกับเจ็ทลี ทำให้ในอนาคตมิชกลายเป็นนักรบชั้นแนวหน้าของเกม

"ต่อไปนี้เธอชื่อ ต๊ะ นะมิ้ว เป็นน้องเราแล้วก็ต้องเชื่อฟังพี่สาวดีๆล่ะเข้าใจนะ มี๊ >w<"
แล้วชีวิตของมิชในฐานะต๊ะน้องชายของซึคาสะก็เริ่มขึ้น.....

---

--FLOW 17:58, 2 สิงหาคม 2008 (ICT)

หลังจากมิชกลายเป็นต๊ะ ทุกวันของเขาก็เหมือนกับตกนรกทั้งเป็น ต้องคอยทำตามคำสั่งของซือจังทุกอย่างเพื่อสนองนี๊ดของเจ้าตัว อาทิเช่น ว่ายน้ำทะเลวันละร้อยไมล์เพื่อต้อนปลาแซลมอนมาเข้าปากซึคาสะ (ปากซือจังสามารถแปลงเป็นอวนดักแซลมอนได้) แล้วยังต้องกินผักที่เหลือของซึคาสะทุกวันๆละ 20 มื้อ (ซึคาสะกินข้าววันละ 20 มื้อ) ตอนไปงานคอสซึคาสะทำน้ำมันหมดรถก็ต้องวิ่งไปเดมอสตบกับบอสเอวิเดสเพื่อซื้อน้ำมาให้ แถมยังต้องจ่ายค่าใบสั่งให้อีก....และอื่นๆอีกมากมาย
(แต่คนเขียนเกรงว่าจะอยู่เขียนฟิคต่อไม่จบจึงหยุดแต่เพียงเท่านี้ ^^)

"นี่มันไม่ใช่น้องชายแล้วว้อย นี่มันยิ่งกว่าอภิมหาซุปเปอร์โคตะระเบ๊ขี้ข้าสุนัขรับใช้ก้นกุฎิซะอีก!!!" ต๊ะเริ่มทนไม่ไหวแล้ว หนึ่งสัปดาห์ที่เป็นน้อง มิชเหมือนตกขุมนรกพิภพมัจจุราชสามร้อยหกสิบปี

แล้ววันหนึ่งในที่สุดวันหนึ่งมิชก็ทนไม่ไหวเนื่องจาก.....

"ต๊ะ อนาคตเราอยากเป็นอาชีพคนทำขนมหวานล่ะมิ้ว =w="

"ก็ดีนะคับพี่ภา เห็นเด็กๆกินขนมแล้วมีความสุข (ต๊ะก็มีความสุข^^)"

"งั้นก็ดีแล้วมิ มาวิจาร์ณขนมที่เราฝึกทำหน่อยสิมุ ' w ' b"

จากนั้นซึคาสะก็เปิดตู้กับข้าวออกมา มีแต่ขนมหน้าตาประหลาดสีสันเหมือนเห็ดพิษผสมอาคมสการ์เล็ทมูน เช่นไข่เจียวนมข้นใส่ไมโครเวฟโบ๊ะด้วยช็อคโกแลต เค้กราดแกงกะหรี่ใส่วิปครีมและโชยุ เป็นต้น ส่วนเมนูอื่นๆอีกกว่าสิบชนิดนั้นสยดสยองเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นตัวอักษรได้

"กินให้หมดนะมิ้ว ^w^" ซึคาสะทำหน้ายิ้มแย้มแต่น้ำเสียงเลือดเย็น "ไม่งั้นเจอเมเทโอแน่!!!!"

"มันต้องอร่อยมากๆแน่เลยมิ้ว TwT" ต๊ะยิ้มไปน้ำตาไหลพรากไป

"แน่นอนอยู่แล้วล่ะมุ จบแล้วเราจะไปสมัครเป็นจตุรเทพองค์กรอาหารแบล็คดราก้อนล่ะ ^w^"

"ฮือๆๆๆ ผมล่้ะแค้นจริงเลย (วิญญาณเลิฟเข้าสิง)" ต๊ะคิดในใจก่อนกลืนอภิมหายำใหญ่ขนมหวานของซึคาสะจนหมด หลังจากนั้นก็ต้องล็อคเอาท์ออกไปอ้วกในส้วม..

หลังจากนั้นตอนกลางคืนต๊ะก็สวมวิญญาณนานๆโซลิด แอบย่องเข้าไปที่ห้องครัวของโรงเรียนเพื่อทำลายเตาอบทิ้ง

"สิ้นหวัง...สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังกับรสชาติอาหารของพี่ภาแล้ว!!!" มิชเอาถังน้ำมันในรถของซึคาสะมากะเผาห้องครัวทิ้ง

"โอ เมื่อมีไฟๆลุกขึ้นแจ่มจ้า" ท่ามกลางความมืดต๊ะจุดเทียนเพื่อส่องสว่างห้องครัว ก่อนเปิดถังน้ำมันออกมาราดลงพื้น

"อ้าว ทำไมไม่มีน้ำมันฟะ? เราเพิ่งวิ่งไปเอามาเติมให้เองนี่หว่าหมดอีกแล้วเรอะ งั้นพรุ่งนี้ตูก็ต้องไปวิ่งหาน้ำมันอีกแล้วสิเนี่ย"

"ปัดโธ่เว้ยแผนเสียหมด" ต๊ะเตะถังน้ำมันเพื่อระบายอารมณ์ แต่ขณะที่ถังลอยอยู่กลางอากาศเขาเหลือบไปเห็นที่เขียนไว้ข้างถังว่า....NGV

"ชิบโผง ถังแก๊สหรอกเหรอเนี่ย!!! เอาไปติดตั้งแต่เมื่อไหร่" ต๊ะรีบวิ่งหนีออกจากห้องครัวสุดชีวิต

แต่ทุกอย่างเหมือนกับสโลว์โมชั่น ถังกระแทกกับพื้นแตกกระจาย แก๊สพุ่งออกมาทำปฎิกริยากับเทียนที่จุดอยู่ในห้อง.....

ตูม!!!

โรงเรียนบร๊ะราชาไหม้เป็นตอตะโกเหมือนหมู่บ้านนีเบิล ส่วนต๊ะกระเด็นด้วยแรงระเบิดม่องเท่ง ศพปลิวข้ามประเทศไปตกแถวหุบเขามังกร หลังจากเกมโอเวอร์แล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ก็พบว่าตัวเองความจำเสื่อม จากนั้นก็เลยไปสมัครเป็นอัศวินมังกรเพื่อตามเก็บภาพชารอน จนได้ตรามังกรมาครอบครองก่อนจะเร้นกายไปร่วมมือกับ FFDF

....จบความเมื่อกาลก่อน....

"พี่ภา นึกออกแล้ว ... ผมนึกออกหมดแล้ว" มิชได้ความจำทั้งหมดกลับคืนมาก่อนหันหน้าไปมองซึคาสะ เพื่อสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย

"ต๊ะ นึกออกแล้วชิมิ นึกออกแล้วสินะมิ้ว TwT" ซึคาสะน้ำตาไหลพราก

พี่ภาคร้าาาาาบผมล่ะแค้นจริงๆเลย TwT นี่คือสิ่งที่มิชอยากจะพูดแต่ที่เป็นสีแดงนั่นคือโดนหยงแดกเข้าไปก่อนจะทันพูดจบ.... มิช >> เกมโอเวอร์ พร้อมเสียงระบบประกาศ

• ผู้เล่น เอลวาน่า ได้รับค่าประสบการ์ณจากการต่อสู้ ระดับเพิ่มขึ้นเป็น 80
• ผู้เล่น ซึคาสะ ได้รับค่าประสบการ์ณจากการต่อสู้ ระดับเพิ่มขึ้นเป็น 55

แล้วสามสุดยอดโซลเยอร์แห่ง FFDF ก็แพ้ไปเป็นอีกราย เหลืออีกเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น!

---

--FLOW 21:35, 2 สิงหาคม 2008 (ICT)

หลังจากมิชพ่ายแพ้ไปทุกคนก็มุ่งเป้าไปยังลูน่าเวลส์ที่แรทเซลอยู่

"เหลือแค่แกกับโซลเยอร์อีกคนเท่านั้นแล้ว คราวนี้แหละแกไม่รอดแน่เร้ดเมจิกเชี่ยน ยอมจำนนซะโทษจะได้ผ่อนหนักเป็นเบา"

"แต่จะว่าไปเหมือนพวกเราลืมคนที่ไปสู้กับโซลเยอร์คนสุดท้ายซะสนิทเลยแฮะ" มีคนทักถึงกูสกราสกับแอลขึ้นมา

"ช่างพวกมันสองคนเถอะ ไม่เข้าบอร์ดตอนคนแต่งมันนั่งเทียนก็โดนตัดบทแบบนี้แหละ"

"เหอๆ นึกไม่ถึงเลยว่าขนาด มิช กับ ป๊อปปุริ ยังแพ้ได้ แต่ก็ยังอยู่ในการคำนวณของข้าล่ะ (ฮา)" เจยังไม่รู้สึกยี่หระกับสถานการ์ณซักนิด

"อย่าประมาทล่ะทุกคน เจอกับเร้ดเมจิกเชี่ยนหมอนั่นมักมีไพ่ตายเสมอ" น้องเศษไม้เตือนทุกคน

"แม่นแล้วจ้า พวกแกไม่มีวันเอาชนะโซลเยอร์คนนี้ได้เด็ดขาดต่อให้มีลูก้า ซิกฟรีด อุซโซอยู่กันพร้อมหน้าก็ตาม"

"หยามกันเกินไปแล้ว ข้าแค่คนเดียวก็เกินพอไม่ต้องให้ใครมาช่วย" ลูก้าพูดด้วยความมั่นใจ

"งั้นก็เิชิญเจอกับเขาได้เลยจ้า ส่วนเฮาก็ขอเผ่นไปทำงานก่อนล่ะ(ฮา)" เจหลบเข้าฉากหลังไปพร้อมๆกับพยุหดาบนับไม่ถ้วนตกลงมาจากฟากฟ้า โซลเยอร์คนสุดท้ายเปิดฉากโจมตีแล้ว!!

"เฮ้ย นั่นมันท่า UBW ของ GMอาร์คโซลนี่หว่า" ทุกคนตกตะลึงกับการโจมตีแบบสายฟ้าแลบ

"แย่ล่ะ ป้องกันไม่ทันแล้ว!!!"

"เชอะของแค่นี้เองเรอะ" ลูก้าปรากฎตัวกลางวงทุกคนพร้อมกับเรียก Regalia ชิ้นใหม่ออกมา

โล่เกนจิ พลังของโล่สุดยอดที่แข็งแกร่งกว่าฝาหม้อจีนีไอ69เท่าขยายออกป้องกันการโจมตีเอาไว้ได้

"ลูก้านี่เจ้า...." ซาซาไรอ้ำอึ้ง

"ทีนี้เราก็หายกันแล้ว หนี้ที่แกช่วยข้าไว้ข้าคืนให้แล้ว ไม่มีอะไรต้องติดค้างอีก" นับว่าลูก้ายังเหลือสปิริตของชาวเดอวีว่าอยู่บ้าง

แต่แล้ว....ก็มีเงาปรากฎขึ้นข้างหลังลูก้า!

"น้องวี ข้างหลัง!!!" ซาก้าตะโกนเตือน แต่ช้าไปแล้ว...

"!!!มาอยู่ข้างหลังข้าได้ไง" ลูก้าตะลึงทำให้การป้องกันตัวชะงักไปเสี้ยววินาที

แต่เพียงเสี้ยววินาทีนั้นโซลเยอร์ปริศนาก็ฉวยโอกาสโจมตีเอาไว้ได้ กระบี่ของเขาเสียบเข้าที่ตัวของลูก้า Dead!

"กะแก...นี่แกข้ามมิติมา" ลูก้าประมาทเกินไป รวมทั้งหมดไอเทมไปกับการต่อสู้กับมิชหมดแล้ว จึงพลาดท่าให้อย่างง่าย

"Unlimited Distortion ผนึกเอาไว้กลางมิติที่สอง" เมื่อเป็นเช่นนี้จนกว่าจะจบการต่อสู้ ไม่มีใครสามารถชุบชีวิตลูก้าที่ตายไปแล้วขึ้นมาได้

"ทำไมมันถึงใช้ท่าไม้ตายของพวกGMได้ มันเป็นใครกันเนี่ย"

"ไม่มีประโยชน์ที่จะสงสัยแล้ว มันโผล่มาอยู่ท่ามกลางวงล้อมของพวกเราแล้วรุมมันเลยทุกท่าน" ซาก้าปลุกระดมทุกคนให้สู้หวังแก้แค้นให้ลูก้า

"ย๊าาาาาก" ขนาดลูก้ายังซี้ม่องเซ็กในบรรทัดเดียว ทุกคนจึงเห็นพร้อมต้องกันว่าการรุมเป็นวิธีที่ดีที่สุด ว่าแล้วก็จับอาวุธพุ่งเป้าเข้าใส่โซลเยอร์ที่คลุมฮู้ดมิดชิดทั้งตัวอย่างพร้อมเพรียงกัน

แต่กราดิอุสที่เห็นดาบในมือของโซลเยอร์คนนั้นเปล่งแสงก็ตาเหลือก รีบตะโกนห้ามทุกคนทันที

"ช้าก่อนค่ะ ทุกท่านใจเย็นอย่าเพิ่งวู่วาม..." แต่ก็ช้าเกินไปแล้ว

แม้จะไม่มีใครในที่นี้มองเห็นแต่ก็มีเส้นคอนเนคชั่นสีแดงโยงเข้าไปหาโซลเยอร์คนนั้น พร้อมกับพริบตาที่เขาแทงกระบี่ออกมา...

หนึ่งสังหารพัน Defeated Thousands

อ๊าาาาาาาาก!!! เสียงตัวประกอบและตัวละครกระจอกร้องระงม ก่อนร่างจะเกิดบาดแผลของการถูกฟันด้วยของมีคมลึกลงไปในร่างจนเสียชีวิตหมด

เหลือแต่พวกผู้เล่นระดับสูงและคนที่อยู่บนเรือเหาะก๊อดเบิร์ดเท่านั้นที่ยังรอดยืนได้อยู่ (เป็นการตัดบทตัวละครส่วนเกินได้มักง่ายสุดๆ)

"เกิดอะไรขึ้น...นี่มันอะไรกันแม่นางกราดิอุส" ซาซาไรที่รอดมาได้เพราะความจืดจาง ยืนขาสั่นงุนงงอยู่ท่ามกลางกองซากศพของพรรคพวกนับพัน

"กระบี่ที่อยู่ในมือของโซลเยอร์คนนั้นคือ.... หนึ่งกระบี่แปรสามแจ้ง!"

"เป็นไปไม่ได้! นั่นมันอาวุธของสหายหลอดมิใช่หรือ!?"

"อาจาร์ยเมดิอุสเคยบอกไว้ นั่นเป็นหนึ่งกระบี่รุ่นโปรโตไทป์ค่ะ"

"ตัวดาบที่แท้จริงนั้นเสียหายและหายสาปสูญไปแล้ว ส่วนกระบี่ของหลอดเป็นสร้างขึ้นตามแบบแปลนโดยใช้หินSoDเป็นวัตถุดิบ จากนั้นจึงฝังใจดาบซึ่งเป็นoptionของหนึ่งกระบี่ที่อาจาร์ยมีอยู่ลงไป ทำให้ได้หนึ่งกระบี่ประจำตัวของเทนไคออกมาค่ะ"

"อะไรกัน แล้วเราจะเอาชนะมันได้ยังไงกัน" ดีแซดเริ่มรู้สึกถึงความสิ้นหวังอีกครั้ง เจไม่ได้โกหก นี่แหละคือไพ่ตายที่แท้จริงของเขา

"ฮี้ อย่ามัวแต่อึ้งกันสิครับ ถ้าไม่ช่วยกันล่ะก็มีหวังพวกเราม่องตามทุกไปจริงๆแน่" ม้าเรียกสติทุกคนกลับคืนมา เหล่าผู้เล่นระดับสูงที่ยังเหลือรอดอยู่จึงร่วมใจกันเข้าช่วยซิกฟรีด

"แกเป็นใครผมไม่รู้จักก็จริงแต่อย่าคิดว่าจะชนะผมได้เลยคร้าบ" ซิกฟรีดทิ้งตัวลงมาจากเรือเหาะใช้แรงโน้มถ่วงเพิ่มพลังทำลายให้ดาบคู่ฟาดใส่ด้านหลังโซลเยอร์ปริศนา

แต่โซลเยอร์ปริศนาก็ไม่ยี่หระ หันหลังรับดาบของซิกฟรีดได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ส่งผ่านพลังลงสู่พื้นพุ่งเข้าใส่พวกเศษไม้ที่กำลังวิ่งเข้ามาจนกระเด็นกระดอนไปคนละทิศคนละทาง พร้อมกับการถล่มลงมาของกำแพงปราสาทที่รับพลังของซิกฟรีดไม่ไหว

"เก่งนักนะแกงั้นรองรับนี่หน่อย" ซิกฟรีดใช้ท่าไม้ตาย "จิตประสาน เวท ดาบ รวมเป็นหนึ่ง ปราณดาบเวท9ทิศ Solution9"

"ร้ายนัก" โซลเยอร์ผู้เก่งกาจต้องจุดระเบิดที่ปลายดาบ สร้างแรงอัดมิติดีดตัวเองออกมาจากรัศมีของโซลูชั่นไนน์ พร้อมสร้างแดมเมจแก่ซิกฟรีด

"อั่ก..." ซิกฟรีดกระอักเลือด "กำลังโจมตีัมันด้วยไม้ตายแท้ๆ มันยังสวนกลับมาได้"

"ไอ้หมอนั่นมันข้ามมิติได้เหมือนGMซีกูลด์เลย!!"

"โว้ยยย เร็วนักเรอะแก cast off ระเบิดเกราะทิ้ง!" ซิกฟรีดปลดเกราะเพิ่มสปีดเข้าสู่ Centaure Mode

นอกจากนี้เกราะที่ปลดออกไปยังพุ่งกระจายเข้าใส่โซลเยอร์ลึกลับด้วย

แก๊งๆๆๆ แต่เกราะก็ถูกปัดตกได้หมด

"มัวแต่ปัดเกราะแบบนั้นผมก็เข้าประชิดหลังได้สิครับ" ซิกฟรีด clock up ความเร็วเพิ่มขึ้น โผล่มาอยู่ด้านหลังศัตรูได้อย่างง่ายดาย

"ตายซะเถิดร่างความเร็วสุดยอด ผสานเข้ากับพลังเวทและพลังดาบไร้ขีดจำกัด ไม้ตายระยะประชิด Final Slash 9 "

ปราณดาบของโซลูชั่นไนน์ผสานเข้ากับดาบคู่ทรูรูนและความเร็วขั้นสุดยอด ทำให้แม้จะหลบด้วยมิติก็ยังทำไม่ทัน

แต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น!

"เฮ้ยๆๆ นี่มันอะไรกันครับ ฮี้!? อ๊าาาาาาาาากส์" แต่คนที่โจมตีกลับตกใจและได้รับบาดเจ็บแทน

"หนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าที่สอง"

เชื่อมต่อสวนกลับ Defeated Prominence  

ซิกฟรีด Dead! จากนั้นก็โดนส่งไปอยู่ในมิติที่สองอีกราย

ซิกฟรีดโดนท่าไม้ตายของตัวเองเข้าไปเต็มๆจนสิ้นใจ สู้แทบตายทำได้แค่เสื้อคลุมของอีกฝั่งขายกระจายจนเผยร่างจริงออกมาเท่านั้น...."กะ แก! เป็นไปไม่ได้"

เมื่อผ้าคลุมขาดลง ร่างจริงก็ถูกเผยพร้อมกับผลังแฝงที่ถูกเก็บงำไว้ พลังสีส้มพร้อมชุดคลุมส้มสง่าน่าเกรงขาม กดดันจนทุกคน ณ ที่นั้นถึงกับขาสั่นขยับไม่ได้

"ออร่าแบบนี้มันของ GMนี่นา!!"

"ไม่จริง ท่านตายไปแล้วนี่นา"

สหายเม้ง ซุยโคแอสไลฟ์!!!

"เหอๆ จะขอแนะนำให้รู้จักนะจ๊ะ นี่คือนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในเกม ซุยโคแอสไลฟ์หัวหน้าเหล่าGM และเป็นโซลเยอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าเองล่ะ(ฮา)"

เจยืนอยู่บนเรือเหาะประกาศอย่างภาคภูมิใจกับไพ่ไม้ตายของตน

สิ้นหวังแล้ว! สิ้นหวังกับศัตรูที่คนแต่งให้สู้แล้ว! สิ้นหวางแล้ววววว!!!!

---

--FLOW 08:54, 10 สิงหาคม 2008 (ICT)

"บ้าที่สุดทำไมหัวหน้าGMถึงไม่อยู่ในไทรอัลล่ะ ทำไมถึงไปอยู่กับแรทเซลได้แล้วทางหลอด..." เศษไม้เป็นห่วงหลอดขึ้นมาทันที

"เหอๆด้วยพลังของข้า Unlimited Exception การยกเว้นกฎเกณท์ทุกสิ่งทุกอย่าง ทำให้ยกเลิกภารกิจของซุยโคแอสไลฟ์ได้ยังไงล่า"

"ส่วนทางโน้นสงสัยป่านนี้คงม่องเท่งไปแล้วล่ะ ฮ่าๆๆก๊ากๆๆเหอๆๆ"

"ไม่จริง!!!" เศษไม้ยิงศรอัคคีใส่เจเต็มๆด้วยความโกรธ

"จ๊าาาง ไม่โดนหรอกจ้า" เจเดินหลบสบายๆแล้วหันตูดมาล้อเลียน(ฮา)

"แก๊!" คราวนี้เศษไม้ยิงพายุลูกเห็บใส่ แต่เจก็เต้นระบำแทงโก้บูชิหลบได้ไม่มีโดน

"บาดโซ๊บบบ มันหยอดจารบีไว้ที่รองเท้าเหรอไงฟะเนี่ย"

หลังจากนั้นก็ตัดเข้าสู่ cg คุณภาพสูงที่คนแต่งอุตส่าห์ทำ(ตั้งครึ่งชม.)

แต่อุซโซที่ฟื้นคืนสภาพเซลจาก N2 เรียบร้อยแล้วก็จัดการสังหารโหดเจด้วย UD ตายอย่างไม่ทันตั้งตัว

"จุดอ่อนยังเหมือนเดิมเลยนะ หลังจาก(ฮา)แล้วจะมีดีเลย์ 0.1 วิน่ะ" อุซโซพูดกับอดีตสหายเก่าที่เหลือแต่ศีรษะอยู่ในมือ จากนั้นก็วอลเล่ย์หัวแรทเซลไปแช่แข็งไว้ที่ดาวพลูโตไม่ให้มีโอกาส(ฮา)อีกตลอดกาล

"โหด...โคตร" ทุกคนยืนตัวแข็งตกใจกับภาพที่เห็น "ไอ้นี่มันจะเข้าทำประตูหลังชาวบ้านเขาไปถึงไหน..."

ต่อมาอุซโซก็หันไปหาซุยโคแอสไลฟ์ที่ยืนดูอยู่ห่างๆ

"หึ ไม่เจอกันนานเลยนะไอ้เม้ง เดี๋ยวนี้ตกต่ำจนต้องไปเป็นลูกสมุนเจ้าแรทเซลมันแล้วเหรอเนี่ย"

"คิดว่าข้าเสียท่าโดนมันควบคุมเรอะไง ข้ายังรู้ตัวดีน่ะว่ากำลังทำอะไรอยู่" เม้งพูดกับสหายเก่าอย่างไร้ไมตรี

"ว่าไงนะ!! แล้วทำไมท่านถึงไปร่วมมือกับเจ้าแรทเซลมาทำร้ายพวกเราล่ะ" ซาซาไรไถ่ถามด้วยความโมโห

"ข้าก็แค่เห็นด้วยกับแรทเซลเท่านั้นแหละ ไม่ว่าจะพวกแกหรือว่าโฟลวมันช่างเกะกะน่ารำคาญยิ่งนัก ข้าจะจัดการพวกแกทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวเนี่ยแหละ"

"อา...นี่ท่านบ้าไปแล้วหรือไง พวกเราไปสร้างความไม่พอใจอะไรให้ท่านเนี่ย"

"เสียเวลาเปล่า! ไปคุยกับไอ้คนที่พูดกับต้นไม้คนเดียวได้ยังไงก็ไม่เข้าใจกันหรอก เมื่อขวางทางข้าก็แค่กำจัดเท่านั้น!!"

อุซโซลงมือกับเม้งอย่างไม่ปราณีด้วยหมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร 3 แสนแรงม้า มีพลังเทียบเท่ากับระเบิดนิวเคลียร์!

"เฮอะ! เปล่าประโยชน์เอาพลังโจมตีของแกคืนไปซะ หนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าที่สอง สวนกลับ...." แต่พอใช้ท่าไม้ตายกับอุซโซเม้งกลับกัดฟันกรอดทำหน้าเจ็บใจ ก่อนจะดีดตัวออกมากระอักเลือดคำโต

"ไม่น่าเชื่อ...นี่แกถือครองเจตจำนงเสรีเอาไว้!" ซุยโคแอสไลฟ์ทำสีหน้าโกรธเกรี้ยว

"แต่เดิมมันเป็นพลังที่อยู่ในดาบของแกนี่เนอะ แต่ตอนนี้มันกลับทำให้แกเดือดร้อนไม่สามารถใช้การโจมตีด้วยคอนเนคชั่นกับข้าได้และทำให้ข้าใช้ Unlimited Deathได้อีก ต้องขอบใจแกจริงๆว่ะ ฮ่าๆๆๆ" อุซโซแผดเสียงหัวเราะด้วยความสะใจ

"....ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงรู้สึกว่าแกเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมาก เพราะสำนึกกระบี่นี่เองที่ทำให้แกดูเปลี่ยนไป"

พลังสุดท้ายของหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้ง สำนึกกระบี่หรือเจตจำนงเสรี คอนเนคชั่นมากมายมหาศาลของผู้เล่นที่รวมกันเป็นกลุ่มปราณเป็นพลังงานของดาบ (ดังนั้นเมื่อไม่มีสำนึกกระบี่เป็นพลังงาน ดาบจึงใช้EXPของผู้ใช้แทน) เมื่ออยู่ในร่างอุซโซจึงทำให้เม้งไม่สามารถโจมตีด้วยคอนเนคชั่นได้ เพราะตอนนี้ร่างของอุซโซเต็มไปด้วยคอนเนคชั่นนับไม่ถ้วนรวมกัน หนึ่งกระบี่ฯที่โจมตีได้ทีละคอนเนคชั่นเมื่ออยู่ต่อหน้าคอนเนคชั่นนับไม่ถ้วนจึงไร้ค่าไป

แถมคอนเนคชั่นเหล่านี้ไม่ต่างอะไรจากพลังของผู้เล่นแต่ละคน ในตัวอุซโซจึงเหมือนมีพลังของคนนับพันและมีพลังยุทธ์สูงส่งอันได้มาจากคอนเนคชั่นที่อยู่ในสำนึกกระบี่เหล่านี้เอง แต่ก็ส่งผลให้บุคลิกเปลี่ยนไป เวลานี้อุซโซเหมือนเป็นร่างของเจตจำนงค์เสรีที่มีบุคลิคของคนนับไม่ถ้วนอยู่ในร่างเดียวกันมากกว่าที่จะเรียกว่าอุซโซแล้ว

"เฮอะ! ถึงจะใช้คอนเนคชั่นกับแกไม่ได้แต่แกสู้เพลงดาบของข้าไม่ได้หรอก"

"วรยุทธ์ของแกกับข้าก็ได้มากจากสำนึกกระบี่เหมือนกันแหละน่า เดี๋ยวก็รู้ว่าใครจะเหนือกว่าใคร!"

"งั้นข้าจะทำให้แกกลับเป็นคนเดิมเอง เกมโอเวอร์ไปซะแล้วเอาสำนึกกระบี่ตูคืนมา!!"

"ฮ่าๆๆๆ ทำได้แน่เรอะ ให้มันรู้ซะบ้างว่าข้านี่แหละคือผู้ที่มีพลังต่อสู้สูงสุดในGMทั้งหมด!!!"

แล้วเม้งกับมอสก็เปิดศึกดวลวรยุทธ์กันสะท้านบู๊ตึ๊ง

"ไหวแน่ ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็คงต้องฝากความหวังไว้ที่อุซโซแล้ว" ทุกคนชักเริ่มเห็นความหวังอันน้อยนิดขึ้นมาบ้างแล้ว

---