Trial Hero

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

--FLOW 04:03, 27 เมษายน 2008 (ICT)

หลอดกับชีริวที่ทะลุออกมาจากมิติไทรอัลของเร้ดเมจิกเชี่ยนด้วยการเสียสละของGMทั้งสามคนก็โผล่ออกมายังสถานที่แห่งหนึ่ง เป็นดินแดนรกร้างทรุดโทรมเหมือนผ่านสงครามหฤโหดมายาวนาน เป็นเวลายามเย็นท้องฟ้าสีส้มยามอาทิตย์อัสดง ผสมด้วยกลิ่นไหม้จากควันไฟและความเศร้าเสียใจ

"ทำไมบรรยากาศที่นี่มันแปลกจังลุง ไม่เห็นเหมือนไทรอัลทุนต๊ำต่ำแบบเก่าก่อนที่ผ่านมาเลย ที่นี่หรือคือไทรอัลสุดท้ายน่ะ" หลอดเอ่ยปากถาม

"แม่นแล้ว ไม่ต้องแปลกใจหรอก เพราะไทรอัลต่างๆที่ผ่านมาเป็นเหมือนแค่สะพาน สะพานที่เชื่อมต่อมาสู่ที่นี่...มิติเบื้องหลังที่ดำเนินไปสู่การล่มสลายที่ถูกปิดผนึกไว้"

"หรือว่าที่นี่คือโลกเก่าที่เคยพูดถึง!"

ชีริวไม่ตอบแต่พยักหน้าเป็นการให้คำตอบแทน

"บททดสอบแห่งวีรชน...ไทรอัลเริ่มต้นและไทรอัลสุดท้าย ที่นี่แหละคือจุดเริ่มต้นของGMทั้ง8 พวกเรา8คนมีความทรงจำกับที่นี่มากเลยทีเดียว" ชีริวกำลังจะเริ่มตั้งโต๊ะบรรยายตามประสาคนแก่ขึ้นมาอีกครั้ง

"เอ่อ เลิกสปอยบทอื่นดีกว่าลุง แล้วหัวหน้าพวกลุงที่พิทักษ์ไทรอัลนี้ล่ะอยู่ที่ไหน?" หลอดร้อนใจมากเพราะยิ่งเสียเวลาอยู่ทางนี้เท่าไหร่ ทางฝั่งดีแซดก็ยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นเท่านั้น

"....." ชีริวเงียบ "ไม่รู้แฮะ = ='a คงนอนหลับอยู่ในบ้านยังไม่ตื่นมั้ง" จากนั้นก็ชวนหลอดไปหาเม้งที่บ้าน บรรยากาศที่บิ้วมาตั้งนานโดนพายุแป้กพัดหายไปหมด

แล้วทั้งสองคนก็มาถึงกระท่อมรูปทรงเหมือนหัวหอมหลังหนึ่ง ดูยังไงๆเจ้าของบ้านทรงพิลึกกึกกือแบบนี้ก็น่าจะมีเพียงหนึ่งเดียว

"นี่แหละบ้านหมอนั่นล่ะ ทางซ้ายเป็นต้นไม้ที่หมอนั่นชอบมานั่งคุยด้วยบ่อยๆคนเดียว ส่วนทางขวานั้นเป็นกรงหมา เมื่อก่อนเจ้านั่นเคยเลี้ยงหมาไว้ตัวนึงแต่ตอนนี้หมาตัวนั้น...เอ่อ ช่างมันเหอะ เอ็งอย่ารู้เลยล่ะดีแล้ว"

"ฮัลโหล!! 1112พิซซ่าฮัทมาส่งแล้วคร้าบ" หลอดกดออดใช้มุขโคตะระแป้กให้คนข้างในเปิดประตูให้

"กดออดไปก็เท่านั้นแหละ ขนาดโทรมาปลุกมันยังไม่ตื่นเล้ย โครม!" แล้วชีริวก็เอาเท้ายันประตูพังเข้าไปพบเตียงเปล่าๆ

"เอ่อ ไม่เห็นมีใครนอนอยู่เลย - -" หลอดกวาดสายตาโดยรอบมองหา

"สงสัยหมอนั่นอาจจะยังไม่กลับมา"

"ไม่กลับมา!? หมายความว่าไง?? เมื่อภารกิจนี้เริ่มต้นขึ้นGMทั้งหมดจะถูกเรียกตัวกลับไทรอัลเหมือนพวกโกลด์เซนต์โดนเรียกเวลานาฟิกาถูกจุดไฟไม่ใช่เหรอ!"

"สงสัยมันไปหลงอยู่แถวมาบุญครองล่ะดิว๊า" ชีริวรำนินทาอย่างไม่เกรงใจเจ้าตัว

"โธ่! ลุงอย่าเพิ่งมาเล่นมุขแป้กแบบพี่น้องสินเจริญตอนนี้ได้ป่ะ ทุกคนกำลังรอพวกเรากลับไปช่วยอยู่นะ!!"

"ถ้าให้ข้าเดาคงมีเหตุการ์ณนอกเหนือความคาดหมายอะไรสักอย่าง เลยทำให้ซุยโคแอสไลฟ์ไม่สามารถมาที่นี่ได้ล่ะมั้ง..."

แล้วชีริวก็เริ่มเอามือจับคางพยายามสันนิฐานรูปคดีเหมือนคินซุยดะอิจิ

แต่ในระหว่างที่ชีริวกำลังใช้ความคิดอยู่นั้นเอง ก็มีเสียงประหลาดดังมาแต่ไกลจากด้านหลังของพวกเขาสองคน...

"อะไรน่ะ!? ซุยโคแอสไลฟ์มาแล้วงั้นหรือ"

"คิดว่าไม่ใช่ฟ่ะหลอด แถมสถานการ์ณท่าจะแย่ยิ่งกว่าเดิมอีกต่างหาก..." ชีริวใช้เท้าเขี่ยเอาหอกออกมาถือในมือพร้อมต่อสู้

--FLOW 04:03, 27 เมษายน 2008 (ICT)

หลอดที่กำลังสงสัยในการกระทำของชีริวอยู่ แต่พอมองไปทิศที่ชีริวหันไปก็ต้องตาทะลักออกจากเบ้า มีกองทัพอัศวินจำนวนมหาศาลนำโดยอัศวินสาวในชุดเกราะสีดำ7คนห้อตะบึงมาทางนี้

"นั่นมันอะไรเหรอก๊าาาบลุง"

"พวกนั้นคือ Protector เจ้าหน้าที่ซึ่งขึ้นตรงกับระบบของSUโดยตรงน่ะสิ"

"หา! เจ้าหน้าที่งั้นเรอะ นอกจากGMแล้วยังมีเจ้าหน้าทีอื่นในเกมด้วยงั้นเหรอ!"

"โปรเทคเตอร์พวกนั้นแตกต่างจากGMออกไปน่ะ เกมนี้มีระบบป้องกันตัวเองจากผู้บุกรุกภายนอกอยู่ด้วย ถ้าเปรียบเทียบกันแล้วGMก็เหมือนกับตำรวจที่ดูแลเรื่องภายใน...พวกโปรเทคเตอร์เหล่านี้ก็คือทหาร!!"

"ง่า แล้วพวกนั้นมาทำไมเหรอก๊าาบลุง ท่าทางดูเหมือนไม่ได้มาช่วยเสียด้วยสิ"

"สงกะสัยว่าไอ้การที่พวกเราแหวกมิติเข้ามาในนี้เองโดยพลการจะถูกระบบตัดสินว่าเป็นการบุกรุกจากภายนอกเสียแล้วน่ะสิ"

"ก๊ำกำ งั้นไอ้พวกนั้นก็จะมาย้ำตรีนเราน่ะสิเนี่ย! ไหงเป็นงั้นไปล่ะคร้าบลุงช่วยพูดกับพวกนั้นทีซี่"

"ใสเจียเสียใจ คำตัดสินของระบบถือเป็นเด็ดขาด ระบบของเกมSUคือประกาศิตสูงสุดที่ไม่มีใครสามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้ แม้ว่าจะเป็นแรทเซลเองก็ตาม!"

• กำจัดผู้บุกรุก หลอด ริโอว เสียงจากระบบดังขึ้นมา

"อ้าว 0_0 ไหงมีแต่ชื่อผมคนเดียวบนเขียงหมูล่ะครับทั่น!!!" หลอดทำอีโมหัวหอมวิญญาณออกจากปาก

"หุๆๆ เพราะข้าเป็นGMน่ะเลยรอดตัวไป" ชีริวยืนหัวร่อด้วยอีโมหัวหอมแบบที่12

"เรื่องซวยๆเนี่ยผมเล่นเองแสดงเองคนเดียวอีกแล้วสินะครับ" หลอดไปนั่งซึมอยู่หลังต้นไม้

"เฮ้ย อย่ามัวแต่ซึมน่ะ จะงอมืองอเท้ารอถูกลบหายออกไปจากเกมเหรอไง!! แล้วพวกเพื่อนๆของแกจะเป็นยังไงเล่า!!"

"แต่ว่า...ตะกี๊ผมลองเอาสเกาท์เตอร์ส่องดูแล้ว ขนาดnpcทหารเลวยังLVตั้ง75!!! แถมมันยังมากัน7770ตัว แล้วผมจะเอาอะไรไปชนะเล่า!!!"

หลอดที่ทำตัวป๊อดขึ้นมาเหมือนsfไม่มีเงินซื้อปืนไปสู้เลยได้แต่หลบอยู่หลังกล่องรอยิงตัวเลือดใกล้หมด เลยโดนชีริวเอาหอกจิ้มก้นพร้อมเทศน์เตือนสติ

"เรื่องนั้นไม่เกี่ยวซักนิด มันเกี่ยวที่ความมุ่งมั่นของเจ้าต่างหาก หมดเวลาหลบหลังผู้หญิงหรือพึ่งพาคนอื่นแล้ว!!! จากนี้ไปแกจะต้องเผชิญกับการต่อสู้ที่สาหัสยิ่งกว่านี้ หมดเวลาของการทำภารกิจเลื่อระดับแล้ว!! ต่อไปนี้ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะต้องต่อสู้แทบล้มประดาตายก้าวผ่านความตายและความเป็นไปไม่ได้เพื่อเป็นผู้นำของทุกคนอย่างแท้จริง!"

"แต่...ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ"

"เอ็งมีสุดยอดศาสตราวุธที่ร้ายกาจที่สุดในเกมอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงน่าไอ้พวกนี้น่ะแค่เรื่องขี้ประติ๋ว ถ้าแกใช้ท่าไม้ตายที่อยู่ในหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งได้เจ้าพวกนี้ก็ไม่ใช่คู่มือแกหรอก" ระหว่างที่ชีริวกำลังพูดอยู่ศัตรูก็โผล่มาอยู่ข้างหลังหลอดพร้อมกับเงื้ออาวุธเตรียมฟันทีเผลอ

"อ้าว เฮ้ย" หลอดอ้าปากหวอ อยู่ๆก็จะโดนฆ่าตายซะงั้น แต่ชีริวก็ยื่นมือเข้าช่วยทันเวลา ใช้ตราเวลาสร้างslow ringคร่อมโปรเทคเตอร์ไว้ทำให้สปีดการเคลื่อนไหวลดลงจนหลอดกลิ้งตัวหลบทัน

"ย๊าก เพลงหอกสำนักมังกรม่วง ท่าแทงไส้กรอกเซเว่น!" แล้วโปรเทคเตอร์ก็โดนหอกประจุพลังเวทของชีริวจิ้มเดี้ยงไปอย่างง่ายดายทั้งที่ระดับตั้ง75 แถมยังตายตาไม่หลับเนื่องจากชื่อท่าอุบาทว์เกินกว่าจะรับไหว

(เหลือโปรเทคเตอร์อีก 7769ตัว)

"แสดดด คนกำลังคุยกันอยู่อย่าเพิ่งมาขัดจังหวะสิฟะ!!" ชีริวเริ่มหงุดหงิดจึงใช้ตราเวลาเร่งความเร็วในการร่ายเวทตัวเองขึ้นหนึ่งร้อยเท่า ร่ายอัลติม่าพร้อมกันสิบลูกเรียงเป็นเซฟิรอธคาบาร่าอยู่ท่ามกลางโปรเทคเตอร์นับพัน

"อัลติม่าเชน!" สิ้นเสียงชีริวพูด หอกจักรพรรดิขาวก็ถูกขว้างออกไปโดนอัลติม่าลูกแรก จากนั้นพลังของมันก็ทำปฎิกริยากับอัลติม่าลูกถัดไปจนพลังเพิ่มขึ้นสิบเท่า จากนั้นแรงระเบิดก็ทำปฎิกริยากับลูกถัดไปเพิ่มพลังขึ้นอีก ทบเท่าทวีคูณขึ้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งเกิดเป็นพลังปรมณูเทียบเท่าการใช้ระเบิดพลูโตเนียมสิบกิโลที่ใช้ระเบิดบ้านเจ โปรเทคเตอร์นับพันถูกระเบิดตายในพริบตาเดียว!
(เหลือโปรเทคเตอร์อีก 5866ตัว)

"โห ลุงนี่lnWจริงๆแฮะ สมราคารองหัวหน้าGMจริงๆ" หลอดเริ่มนับถือชีริวขึ้นมาอีกเยอะ หลังจากเห็นสุดยอดเวทอลังการถล่มโปรเทคเตอร์ตายเป็นพันในการโจมตีครั้งเดียว

"โฮะๆแน่นอนอยู่แล้วเฟ้ย เดี๋ยวมีดีกว่านี้ให้ดูอีก!" ชีริวหลวมตัวลูกยอของหลอดเข้าไป แล้วก็เริ่มร่ายเวทอุบอิบๆโชว์พาวอีกรอบ

แต่ทว่าขณะที่กำลังร่ายเวทอยู่ก็มีเงาสีดำ7จุดจากบนฟ้าพุ่งเข้าใส่ชีริว ชีริวถึงกับตะลึงต้องยกเลิกคาถาหันมาใช้พลังของตราเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหวใช้หอกตั้งรับ

แล้วชีริวก็โดนล้อมด้วยอัศวินหญิงโปรเทคเตอร์7คนในระยะประชิด โดนเอาดาบจี้ตัวจนต้องยกมือปล่อยหอกขอยอมแพ้...ขนาดชีริวยังเสร็จเอาง่ายๆในบรรทัดเดียว!

"จิ๊ มาจนได้สินะพวกเธอ...ผู้นำแห่งโปรเทคเตอร์ทั้ง7 เรนนี่ เซเว่น"

"คุณชีริวอย่าสอดมือเข้ามายุ่งเลยดีกว่า พวกเราจะเห็นแก่ที่อยู่คนละรัฐกัน เมื่อครู่นี้จะทำเป็นหลับตาข้างนึงไม่เห็นที่คุณช่วยผู้บุกรุก(หลอด)ก็แล้วกัน" เรนนี่1 ผู้นำแห่งเรนนี่ เซเว่น พูดด้วยน้ำเสียงทรงพลัง

"บ๊ะ ช่วยไม่ได้แฮะ พวกเราสู้กันเองไม่ได้ตามกฎที่ระบบวางไว้เสียด้วยสิ" ชีริวเอามือกอดอกทำท่าเซ็งนิดเพราะดูท่าจะไม่มีบทอีกแล้ว

"เฮ้ย หลอด ก็อย่างที่ได้ยินน่ะแหละนะ ตอนนี้รู้สึกข้าจะโดนคุมตัวซะแล้ว อีกห้าพันกว่าตัวนั่นแกต้องจัดการเองแล้วล่ะนะ" ชีริวส่งยิ้มมาให้...โคตรไม่รับผิดชอบเลย!!

ชิ้บ~ห๊าาาาาายยยยยย !!!!! T0T

^
^
นี่คือสิ่งเดียวที่หลอดทำได้ในตอนนี้หลังจากฟังที่ชีริวพูดจบ

--FLOW 23:45, 27 มิถุนายน 2008 (ICT)

ระหว่างที่หลอดกำลังโวยวายอยู่กองทัพโปรเทคเตอร์ก็เข้าล้อมกรอบเหมือนฝูงตำรวจล้อมจับคนเมายาบ้าคนเดียว

"โห กะไม่ให้รอดกันเลยใช่ไหมคับเนี่ย" หลอดจับดาบหนึ่งกระบี่ฟาดฟันใส่โปรเทคเตอร์ที่พุ่งเข้าใส่ แต่ถูกอีกฝ่ายใช้อาวุธรับไว้ได้อย่างง่ายดาย

"การกำจัดสิ่งแปลกปลอมต้องสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ เพื่อไม่ให้เป็นอันตรายต่อระบบ ดังนั้นต่อให้เป็นสวะตัวเดียวพวกเราก็จะทุ่มสุดกำลังทำลายมันลงให้จงได้" ทหารโปรเทคเตอร์พูดก่อนจะใช้พลังมหาศาลกดจนทั้งดาบทั้งหลอดทรุดลงไปบนพื้น

"สวะงั้นเหรอ!" หลอดฉุนจัดปัดอาวุธไปด้านข้าง ดีดตัวข้ามหัวศัตรูไปด้านหลังด้วยทักษะกายกรรมลิงกวางเจา

"เสร็จล่ะ" หลอดฉวยจังหวะนี้จู่โจมใส่ด้านหลังศัตรูทันที....แต่ ด้านหลังหลอดโปรเทคเตอร์อีกสิบคนกำลังง้างอาวุธสิบชนิดรุมพุ่งเข้าใส่หลอดแล้ว เลยต้องละโอกาสสังหารโปรเทคเตอร์เมื่อครู่แล้วใช้กายกรรมลิงกลิ้งหลบออกจากกะทู้มาก่อนเพื่อรักษาชีวิต

"บัดซบ พวกมันเล่นโจมตีประสานกันเข้ามาไม่หยุดแบบนี้แล้วเราจะสวนกลับยังไงดีล่ะเนี่ย"

หลอดบ่นให้ฟังแต่ไม่มีใครฟัง ถือว่าบ่นให้คนอ่านฟังละกัน เผื่อคนอ่านเห็นใจจะได้ส่งPMไปบอกให้คนแต่งเขียนให้ตัวเองได้เปรียบบ้าง

"แบบนี้ต้องโจมตีใส่คนที่พุ่งเข้ามาก่อนสินะ" หลอดเรียนรู้เทคนิคการต่อสู้กับคนหมู่มากได้อย่างรวดเร็ว "ย๊ําาาก อาวุธสุดยอดในเกมหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้ง ตายซะเถอะ!!!" หลอดเอาดาบฟันใส่โปรเทคเตอร์ที่กำลังเหวี่ยงขวานใส่ตน พลังของสุดยอดศาสตราวุธสังหารโปรเทคเตอร์คนนั้นลงได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

"โห สุดยอดไปเลยแม้แต่พวกระดับ 75 ยังเสร็จในดาบเดียว" หลอดหัวเราะร่า55+ แต่ทว่า...เสียงจากระบบก็ดังตามขึ้นมา

ผู้เล่น หลอด ริโอว สูญเสีย EXP 750 ระดับลดลงเหลือ 70

"เฮ้ย!!! อะไรกันเนี่ย" หลอดใช้อีโม monkey13 ลิงตาเหลือก

"นั่นน่ะเหรออาวุธในตำนาน" เรนนี่ทั้ง7ที่ว่างๆเริ่มเมาท์กันเองเพราะว่างจัด "พลังโจมตีนั่นสุดยอดตามที่ร่ำลือจริง"

"แต่เพื่อแลกกับพลังโจมตีนั่นผู้ใช้ต้องเสีย EXP มหาศาลเปลี่ยนเป็นพลังโจมตี" เรนนี่หัวเราะ "ช่างน่าขันสิ้นดี แบบนี้มีแต่จะระดับลดลงๆจนโดนฆ่าตายก่อนจะเอาชนะได้เสียมากกว่า"

"ฮึ่ม โจมตีทีแล้ว EXP ลดลงฮวบฮาบเลย แถม EXP ที่ได้รับจากการต่อสู้ยังน้อยกว่าที่ใช้โจมตีอีก! แบบนี้สู้ไปเรื่อยๆมีหวังระดับติดลบแหงๆ" หลอดพยายามใช้ความคิด

"มัวแต่เหม่ออะไรอยู่" ระหว่างนั้นหลอดก็โดนฟันเข้าจากทางด้านหลัง

"โอ๊ยยย" พลังชีวิตหลอดลดลง 400 "กรอด...หลบไม่ทัน แถมยังเจ็บหนักกว่าเดิม เพราะเมื่อครู่ระดับของเราลดลงสินะ ทำให้ความสามารถลดลง"

"หลอดเอ๋ยถ้ายังไม่รู้จักวิธีใช้มันล่ะก็ ได้เป็นไปตามที่พวกเรนนี่บอกแน่ รีบๆรู้ตัวเข้าซะไม่อย่างนั้นการเดินทางของพวกเราคงอวสานลงที่นี่" ชีริวมองสถานการ์ณด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

แต่นี่เป็นอาวุธเพียงหนึ่งเดียวของหลอด ดังนั้นถึงจะไม่อยากใช้ยังไงก็ต้องใช้ หลอดใช้หนึ่งกระบี่เข้าต่อสู้กับโปรเทคเตอร์จนล้มตายมากมาย แต่ระดับ...ก็ค่อยลดเรื่อยๆๆ

"ถ้าเป็นแบบนี้มีหวังตายก่อนเลเวลเหลือ 1 แหงๆ หนึ่งกระบี่...นี่มันเป็นดาบสองคมชัดๆ เจ้าอาวุธนี่ดีจริงเหรอเนี่ย" หลอดชักเริ่มไม่แน่ใจแล้ว

"โฮะๆๆ เลเวลเหลือแค่ 60 แล้วเหรอ ส่วนพวกทหารยังเหลืออีกตั้งห้าพันกว่า แบบนี้อีกไม่นานก็จบแล้วล่ะ" เรนนี่เอาสเคาท์เตอร์วัดพลังหลอดดู "สงสัยงานนี้ไม่ต้องถึงมือพวกเราแล้ว"

"ขืนเป็นนี้ต่อไปต้องแพ้แน่ๆ แต่...นี่เป็นอาวุธที่ลุงเมดิอุสสละชีวิตตั้งใจมอบให้เรานะ ต้องเชื่อใจลุงเมดิสิ!! มันต้องมีวิธีใช้ที่จะแสดงอานุภาพที่แท้จริงของดาบได้"

เมื่อคิดได้ดังนี้หลอดจึงหยุดโจมตีก่อน จากนั้นก็เริ่มทำการสำรวจอาวุธของตัวเอง แล้วหลอดก็ได้เห็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อต้องอุทานออกมาว่า "นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!"

--FLOW 03:03, 28 มิถุนายน 2008 (ICT)

หลังจากหลอดใช้พลังสำรวจดาบให้ดีๆ ทำให้พบกับความสามารถที่ซ่อนอยู่ภายในดาบเข้าเสียแล้ว...

"นี่เรามองเห็นอะไรเนี่ย เส้นอะไรหลากสีโยงไปโยงมาบนตัวศัตรูเต็มไปหมดเลย!!" อยู่ๆตาของหลอดก็มองเห็นเส้นลำแสงประหลาดบนตัวของโปรเทคเตอร์ เส้นพวกนี้ออกจากตัวและเชื่อมโยงกับโปรเทคเตอร์คนอื่นๆที่อยู่รอบๆ และเมื่อเพ่งมองไปที่โปรเทคเตอร์ที่อยู่รอบๆก็พบเส้นพวกนี้เชื่อมโยงกันไปกันมาเต็มไปหมด

ต่อมาหลอดเพ่งสมาธิมองที่ตัวเองก็พบว่ามีกับเขาด้วยเหมือนกันแฮะ... แถมยังเยอะเป็นพิเศษนับคร่าวๆได้ประมาณร้อยเส้นเลยทีเดียว มีอยู่หลายเส้นที่เป็นสีแดงซึ่งเชื่อมกับโปรเทคเตอร์ที่กำลังเข้ามาโจมตีหลอดอยู่นั่นเอง

ระหว่างที่กำลังตะลึงอยู่โปรเทคเตอร์กลุ่มหนึ่งก็ฉวยจังหวะโจมตีใส่หลอด หลอดจึงโต้ตอบกลับใช้ดาบฟันใส่ แต่คราวนี้หลอดเห็นอะไรผิดไปจากเดิมเล็กน้อยเขาเห็นดาบในมือเกิดแสงสว่างพุ่งออกมาในพริบตาขณะที่โจมตี! ฟันเข้าใส่เส้นประหลาดบนตัวของโปรเทคเตอร์ที่เป็นเป้าหมาย หลังจากที่โปรเทคเตอร์คนนั้นตาย แล้วลำแสงที่โยงออกมาจากโปรเทคเตอร์คนนั้นก็ขาดสะบั้นลง....

จากนั้นระบบก็แจ้งค่า EXP ของหลอดที่เสียไป และที่ได้รับจากการปราบศัตรู

"นี่คือ...พลังที่แท้จริงของดาบเล่มนี้สินะ" หลอดที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทั้งหมดถึงได้เริ่มเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้าง "ใช่แล้วล่ะ ถ้าเราสามารถโจมตีใส่เส้นพวกนี้ได้ครั้งละมากๆล่ะก็ EXP ที่ได้ก็จะมากกว่าที่เสียไป"

แล้วหลอดก็เริ่มหยุดฟันมั่วซั่วแล้วหันมาเน้นป้องกันแทน ด้วยความสามารถใหม่ทำให้อ่านการเคลื่อนไหวของศัตรูได้จากเส้นสีแดงที่โยงมาหาตัวเอง จึงง่ายต่อการหลบเป็นอย่างมาก จากนั้นก็เล็งกระบี่โจมตีไปยังจุดที่เส้นพาดทับกัน ทำให้หลอดสามารถล้มศัตรูได้คราวละหลายๆคน และเมื่อสู้ไปสักพักหลอดก็เริ่มชำนาญขึ้น ตอนนี้เขาสามารถมองเส้นบนศัตรูได้ทีละหลายร้อยคน และสามารถเพิ่มระยะโจมตีของดาบได้เป็นวงกว้างขึ้น แต่อณาเขตที่เพิ่มขึ้นกลับเรียกใช้ EXP น้อยลงๆเรื่อย

ผลลัพธ์ก็คือหลอดสามารถล้มศัตรูได้คราวละเป็นฝูง EXP ที่ได้รับมาก็คุ้มค่ามากขึ้น หลังจากล้มศัตรูไปได้สองพันกว่าตัวระบบก็ได้แจ้งว่าระดับของหลอดตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็น 78 แล้ว!

"บัดซบ เปลี่ยนแผนๆ รุมแบบนี้มีแต่โดนมันเจี๋ยนจนหมดแน่" โปรเทคเตอร์ที่น่าจะเป็นลีดสั่งปรับกระบวนทัพ หันมาใช้ฟอร์เมชั่นเป็นขบวนร่ายเวทย์ และยืนล่อเป้าหัวลูกศรแทน กะทำให้หลอดโจมตีได้แค่ตัวยืนเป้าไม่กี่คน แล้วจะโดนเวทมนต์ทั้งหมดยิงถล่มจากด้านหลัง

"หึๆ อย่าคิดสิว่ามีแต่พวกแกที่เปลี่ยนแผน! เมื่อกี๊ฉันฝึกการใช้ดาบจนคล่องแล้ว คราวนี้ลองเจอของจริงหน่อยเป็นไง" หลอดพูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม นัยน์ตาเบิกกว้างสองข้างจนมองเห็นเส้นเชื่อมต่อตัวโปรเทคเตอร์ทั้งหมด

จากนั้นก็ประจุพลังลงสู่ดาบ หลอดเรียนรู้จากการต่อสู้เมื่อครู่แล้วว่ายิ่งใช้ EXP มากเท่าไหร่ก็จะยิ่งสร้างอาณาเขตการโจมตีได้มากขึ้นเท่านั้น แต่ระยะเวลาแสดงพลังก็จะยิ่งน้อยลงไปเป็นดาบสองคม ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือจะต้องมองเห็นจุด....จุดที่จะฟาดฟันลงไปเพื่อให้อานุภาพสูงสุดเกิดขึ้น ซึ่งจะเกิดขึ้นเพียงพริบตาเท่านั้น นั่นก็คือวินาทีที่ศัตรูทั้งหมดพุ่งการโจมตีมาที่เขา เสี้ยววินาทีที่เส้นสีแดงจะเชื่อมโยงกันทั้งหมด หลอดจับดาบมั่นรอโอกาสที่จะเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีนั้น ซึ่งถ้าพลาดนั่นหมายถึงตาย!

"เราไม่มีเวลาแล้ว ถ้ามัวแต่สู้ทีละไม่กี่สิบคนมีหวังกลับไปช่วยทุกคนไม่ทันแน่" งานนี้ต้องเสี่ยงกันแล้ว!!

"สลายไปซะเจ้าผู้บุกรุก" โปรเทคเตอร์นับพันร่ายเวทพร้อมกัน เวทที่ร่ายผสานกันผสานต่อเนื่องนับร้อยครั้งกลายเป็นเวทที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมาในเกม!

"จังหวะนี้แหละ!!" ด้านหลอดก็ตวัดดาบเข้าใส่ยังจุดที่เส้นสีแดงทั้งหมดเชื่อมโยงกันเป็นจุดเดียวนั่นก็คือ....เวทที่พุ่งเข้าใส่หลอดนั่นเอง พลังของดาบซัดพุ่งเข้าใส่จุดๆนั้น ก่อนจะกระจายไปเป็นสายดาบนับพัน ทำลายเวทผสานนับร้อยจนสลาย พลังของดาบตัดเส้นเชื่อมโยงของโปรเทคเตอร์ทั้งหมดจนขาดสะบั้นลงพร้อมๆกัน เกิดเป็นภาพที่ศัตรูนับพันถูกฟันกระจายล้มตายตรงหน้าพร้อมๆกัน เห็นเพียงผู้พิชิตหนึ่งเดียวที่ถือกระบี่ไว้ในมือยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของศัตรูนับพันที่ถูกปลิดชีพ......

ผู้เล่น หลอด ริโอว ได้รับค่าประสบการ์ณจากการต่อสู้ ระดับเพิ่มขึ้นเป็น 90

"นั่นมัน...หนึ่งกระบี่พิชิตพัน Defeated Thousands หนึ่งในสามท่าไม้ตายของหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้ัง!!" ชีริวลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึงในภาพที่เห็น เพราะเหมือนกับที่เขาเคยเห็นเมื่อกาลก่อนราวกับเดจาวู "ใช้ได้โดยที่ไม่ต้องสอนเชียวหรือนี่ บางทีหมอนี่อาจจะ...."

"อั่ก!!" ยังไม่ทันพูดจบชีริวก็กระอักเลือด เพราะโดนดาบของเรนนี่ 1 เสียบท้อง!!

"สถานการ์ณเปลี่ยนไปแล้ว พวกเราคงต้องลงมือเอง..." เรนนี่ 1 ดึงดาบกลับแล้วเดินผ่านชีริวไปอย่างไม่สนใจ

"ขออภัยด้วยนะคะที่ต้องทำร้ายท่าน เพื่อไม่ให้ไปช่วยเหลือผู้บุกรุกคนนั้น" เรนนี่อีกหกคนที่เหลือก็ได้แต่เห็นใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

"ตอนนี้ผู้บุกรุกคนนั้นมีความเก่งกาจระดับเดียวกับ GMสองดาว ขอให้ทุกคนสู้เต็มกำลัง สับมันเป็นเจ็ดชิ้นเอาไปให้หมีที่เยลโล่สโตนกิน!"

"รับทราบ!!" สิ้นเสียงเบอร์หนึ่งที่เป็นหัวหน้า ทั้ง7คนก็หายวับไปปรากฎตัวต่อหน้า....หลอด ริโอว

--FLOW 07:42, 3 สิงหาคม 2008 (ICT)

"ภารกิจกำจัด หลอด ริโอว ปฎิบัติการได้" เรนนี่ทั้ง7ชักดาบออกมาโจมตีใส่หลอด

"เหอๆ มาแบบนี้ก็หวานลิงสิครับ เจี๊ยก" หลอดเตรียมใช้ท่าหนึ่งพิชิตกับเรนนี่ทันทีแต่...."เฮ้ย! ทำไมมองไม่เห็นเส้นสีแดงเลย"

สถานการ์ณไม่เป็นไปตามที่หลอดคิดอีกเช่นเคย พอไม่สามารถมองเห็นเส้นเชื่อมต่อได้หลอดก็ตกที่นั่งลำบากโดนรุมกินโต๊ะจีนลิง

"บัดซบๆ ทำไมถึงมองไม่เห็นกันนะ" หลอดนึกในใจ ว่าคนแต่งต้องแกล้งมันอีกแล้วแน่ๆ

"หึๆ คงมองไม่เห็นสินะ เส้นคอนเนคชั่นของพวกเรา" เรนนี่พูดประสานเสียงพร้อมกัน

"คงหมายถึงเจ้าเส้นๆที่ออกมาจากตัวผู้เล่นที่เรามองเห็นแหงๆ"

"....แต่ทำไมถึงรู้ได้ ถ้าไม่ได้ถือกระบี่ก็ไม่น่าจะรู้เรื่องนี้นี่นา!?"

"พวกเราเชื่อมโยงกับฐานข้อมูลของระบบย่อมต้องรู้เป็นธรรมดา"

"ไม่เชื่อหรอก เดาเอามากกว่า ถ้ารู้จริงต้องเล่ารายละเอียดได้" หลอดได้ทีจึงคิดหลอกถามจากเรนนี่7

เรนนี่7รู้ทันแต่ก็ไม่ได้ปฎิเสธแล้วก็เริ่มอธิบาย

"ที่เธอเห็นนั่นเรียกว่าคอนเนคชั่นไลน์ มันเปรียบเสมือนกับทางเดินในการรับ-ส่งข้อมูลของเกม"

"สมมุติเมื่อโจมตีเธอก็จะเกิดคอนเนคชั่นไลน์สีแดง แล้วระบบจะคิดคำนวณและส่งข้อมูลการโจมตีผ่านไปตามเส้นคอนเนคชั่นไลน์นี้นั่นเอง"

"ในทางกลับกันหากโจมตีใส่คอนเนคชั่นไลน์ได้ ก็เหมือนกับการส่งผ่านพลังโจมตีโดยตรงเข้าสู่ข้อมูลผู้เล่นเช่นกัน แถมยังไม่ถูกคิดคำนวณด้วยการป้องกันและค่าพลังใดๆทั้งสิ้นซึ่งรวมถึงพลังชีวิตด้วย"

(ดังนั้นเมื่อโดนฟันใส่จึงตายทันทีเพราะค่าHPไม่ถูกดึงมาคำนวณ)

"ดังนั้นไม่ว่าค่าพลังจะสูงส่งแค่ไหน เกราะจะดีเลิศเพียงใด หรือสกิลวิเศษสักเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถป้องกันการโจมตีคอนเนคชั่นไลน์ได้ มันเป็นการโจมตีที่สมบูรณ์แบบที่สุดในเกม"

"และผู้ที่ถือดาบเล่มนั้นไว้ในมือก็จะได้รับพลังที่จะสามารถโจมตีคอนเนคชั่นไลน์ได้"

หลอดฟังแล้วอึ้ง! นี่เขามีของอันตรายขนาดนี้อยู่ในครอบครองเชียวหรือเนี่ย

"แล้วทำไมเมื่อกี๊ผมถึงมองไม่เห็นเส้นเชื่อมต่อล่ะ" หลอดสงสัย

"เพราะกระบี่นั่นยังไม่สมบูรณ์ยังไงล่ะ"

" เวรกรรม ว่าแล้วเชียวคนแต่งมันไม่เคยใจดีกับผมหรอก"

"กระบี่เล่มนั้นมีแค่ส่วนของใจดาบเท่านั้นยังขาดอีกสองส่วนก็คือ ตัวกระบี่ และ สำนึกกระบี่"

"ดังนั้นด้วยพลังของเธอตอนนี้ยังมองไม่เห็นไลน์ของผู้เล่นและnpcระดับสูงหรอก"

"แล้วอีกสองอย่างล่ะอยู่ที่ไหน?" (เดี๋ยวกะจะไปเก็บมาให้ครบ)

"ตัวกระบี่น่ะของจริงยังคงอยู่กับเจ้าของ ซึ่งก็คือหัวหน้าGMคนปัจจุบัน"

"ส่วนสำนึกกระบี่น่ะ...." เรนนี่7เงียบไป เพราะรู้สึกจะพูดมากเกินไปแล้ว

"หมดเวลาเล่านิทานแล้ว เตรียมตัวตายต่อได้แล้ว!!"

--FLOW 08:47, 3 สิงหาคม 2008 (ICT)

หลอดกลับไปตกที่นั่งลำบากอีกครั้ง เมื่อใช้คอนเนคชั่นคัตไม่ได้ตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับลิงถือดาบ

"กร๊อดดด พวกเธอโจมตีกันเข้าขาเป็นบ้า" หลอดตั้งรับสุดชีวิต

"แค่ปัดป้องสุดชีวิตก็แทบแย่แล้วเรอะ โอกาสโจมตียิ่งไม่ต้องหวัง" เรนนี่7โจมตีรุกรับกันเป็นจังหวะ จนหลอดเริ่มเอาไม่อยู่แล้ว

"ฮึ่ม ประสบการ์ณต่อสู้่จริงเรายังน้อยเกินไปจริงๆ" หลอดพลันนึกถึงคำพูดของซิกฟรีดในวันที่เขาเกือบต้องตาย

แต่เขาจะตายไม่ได้ ทุกคนรอคอยการกลับไปของเขา!!

เมื่อนึกได้ดังนี้หลอดก็เกิดแรงฮึดขึ้นมาทันที แทงดาบแลกกับเรนนี่ไปอย่างบ้าคลั่ง

"ถึงจะตัดเส้นคอนเนคชั่นไม่ได้ แต่ก็ยังใช้มันโจมตีพวกเธอได้อยู่ดีแหละ" หลอดสละ EXP เป็นพลังให้กระบี่ ระดมฟันสวนกลับจนเรนนี่ 2ได้รับบาดเจ็บ

"เปลี่ยนตัว!" เรนนี่1ผู้เป็นหัวหน้าสลับคนบาดเจ็บไปแถวหลังฟื้นพลัง การโจมตีต่อเนื่องจึงไม่เกิดการสะดุดแม้แต่น้อยนิด

"บัาชัดๆ" สู้ได้ทีละ6คน เมื่อคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บก็จะเปลี่ยนตัวไปเป็น sup ฟื้นพลังงั้นเรอะ "คิดเข้า! ทำยังไงถึงจะชนะได้"

"เปล่าประโยชน์ พวกเราทั้ง7เชื่อมโยงกันด้วยสกิล7ศีล ทำให้สามารถสลับตัวกันได้อิสระ สื่อสารถึงกันได้ผ่านความนึกคิด"

เรนนี่ที่ฟื้นพลังเสร็จยืนอยู่แถวหลัง ทำหน้าที่เป็นคนบอกทิศทางการโจมตีและมองหาจุดอ่อนของหลอด อีกหกคนคอยโจมตีประสานกันเป็นการสอดประสานกันอย่างลงตัว

"โธ่เว้ย ทำอะไรไม่เลยแบบนี้LVหดจนโดนสับตายก่อนแน่ๆ" หลอดระดับลดลงเรื่อยๆจากการใช้ EXP ไปกับการโจมตี

"ไม่ต้องรอจนถึงตอนนั้นหรอก" หัวหน้าเรนนี่ึ1 สั่งใช้ท่าฟอร์เมชั่น

เรนนี่ทั้ง6คนเอาดาบกดจากด้านบนจนหลอดต้องใช้สองมือถือกระบี่ยันเอาไว้

"ยะ...แย่แล้ว!!" หลอดโดนฟอร์เมชั่นผนึกไว้ไม่สามารถป้องกันตัวได้ แต่ยังมีเรนนี่1ว่างรอเผด็จศึกอยู่!!

"ดาบ7บาป โยงใยสังหาร!!" อาวุธของเรนนี่ทั้งเจ็ดมีความสามารถรวมพลังโจมตีทั้งหมดไว้ที่เล่มใดเล่มหนึ่งได้ ตอนนี้พลังโจมตีอาวุธของเรนนี่1 จึงเทียบเท่ากับการโจมตีของเรนนี่ทั้ง7คนรวมกันแล้ว

"เหวอ ตายแน่ตู!!!" หลอดนึกถึงพ่อแก้วแม่แก้วแล้ว

--FLOW 21:14, 7 สิงหาคม 2008 (ICT)

ถ้าปราศจากเส้นทางก็จงสร้างมันขึ้นมาด้วยสองมือของตัวเองสิ!

มีเสียงหนึ่งดังก้องอยู่ในหัวหลอด เสียงของชีริวนั่นเอง

"สร้างขึ้นเอง!?" เมื่อได้ยินเสียงแนะนำหลอดก็หลับตาใช้จิตสัมผัสดาบอีกครั้ง

ด้วยทักษะของท่า Defeated Thousands ที่จับสัมผัสคอนเนคชั่นได้ทำให้หลอดสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอยู่ที่กำลังไหลเวียนอยู่ในดาบ....

"นี่มัน...พลังโจมตีของเรนนี่ทั้ง6คนที่กำลังใช้ดาบกดล็อคเราเอาไว้"

พลังเหล่านี้เกิดจากดาบของเรนนี่ที่กำลังกดทับกระบี่อยู่ พลังจากดาบที่ส่งผ่านเข้าสู่หนึ่งกระบี่และหลอดก็สัมผัสถึงมันได้

"ใช่แล้ว! ถึงเราจะมองไม่เห็นแต่เราก็สัมผัสมันได้นี่มัน....คอนเนคชั่น!"

"มองเห็นแล้วเส้นทาง!" จากคำใบ้สั้นๆหนึ่งบรรทัด หลอดก็สามารถสร้างความเป็นไปได้ขึ้นมาอีกครั้ง!!

ในจังหวะที่เรนนี่1ฟาดดาบเข้าใส่หลอด เขาก็ก้มตัวลงปรับดาบตั้งฉากขนานกับพื้นรับดาบของเรนนี่ทั้ง7คนไว้พร้อมๆกัน

"อูยส์!! พลังมหาศาลเลยถ้าเดิมพันผิดล่ะก็มีหวังตายลูกเดียว!" หลอดเปิดใช้เทคนิค Defeated Thousands เพื่อรับการปะทะกับดาบของเรนนี่1

"เปล่าประโยชน์!! เมื่อมองไม่เห็นเส้นคอนเนคชั่นท่าหนึ่งพิชิตพันก็ไร้ความหมาย" เรนนี่สวิงดาบใส่หลอดเต็มช่วงตัว

พริบตาที่ดาบของเรนนี่กระทบกับหนึ่งกระบี่ หลอดก็ดึงดาบหมุนวนหนึ่งรอบอย่างรวดเร็ว เป้าหมายคือส่งพลังโจมตีทั้งหมดนี้กลับไปยังเส้นทางคอนเนคชั่นโจมตีของเรนนี่ที่เขาสัมผัสได้นั่นเอง

กิ๊ง เสียงการใช้สกิลก็ดังขึ้น แสงสว่างวาบชั่วขณะที่เกิดการปะทะ หนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งท่าที่สอง !!!

เชื่อมต่อสวนกลับ Defeated Prominence 

พลังโจมตีของเรนนี่ทั้ง 7 รวมกันเป็นหนึ่งจากนั้นก็โดนส่งกลับไปยังทั้ง 7 คน นี่คือท่าที่ส่งกลับพลังโจมตีของศัตรูไปหตัวเองผ่านทางคอนเนคชั่นซึ่งเกิดขึ้นตอนโจมตีในระหว่างที่กำลังปะทะกัน เป็นการสวนกลับแบบโจมตีทางคอนเนคชั่นโดยตรงไร้ทางตอบโต้...

"กรี๊ด~ดดดดดดดดด!!!!" เสียงร้องของเรนนี่ทั้ง7คนดังลั่นในขณะที่ร่างกายปลิวกระเด็นกระดอนไปกันคนละทิศคนละทาง พร้อมกันนั้นเสียงจากระบบก็ดังขึ้น

• ผู้เล่น หลอด ริโอว เอาชนะการดวลกับเรนนี่เซเว่น ได้รับค่าประสบการ์ณระดับเลื่อนเป็น 98

"อา...ชนะแล้ว!!" ตอนนี้หลอดรู้สึกดีใจที่ชนะมาได้มากกว่าสนใจเรื่องระดับของตนเองเสียอีก

แปะ แปะ แปะ เสียงตบมือดังมาจากข้างสนาม ชีริวยืนตบมือยิ้มแย้มหน้าชื่นตาบาน

"ยอดเยี่ยมมากใช้ท่าของหนึ่งกระบี่ได้ถึงสองท่าด้วยตนเอง แถมยังเอาชนะเรนนี่เซเว่นNPCที่เก่งที่สุดในเกมได้อีกด้วย"

"ที่ได้ยินในหัวเมื่อครู่นี่เสียงลุงสินะ! แล้วนี่ไม่ได้บาดเจ็บหรอกเร๊อะ ทำไมไม่มาช่วยกันบ้างเล่า!!" พอรอดมาได้หลอดก็บ่นไฟแล่บ

"แม่นแล้วสื่อสารทางจิตเป็นสกิลของเพื่อนเก่าน่ะ"

"ส่วนไอ้ที่เจ็บๆน่ะมันโจ๊กเลือดหมูน่ะข้าแกล้งทำไปงั้นเองล่ะ ไม่งั้นเอ็งก็จะหวังแต่พึ่งข้าไม่ยอมสู้เองน่ะเซ่"

"......."หลอดอ้ำๆอึ้งๆ ชีริวพูดถูกเป๊ะ ถ้ายังมีชีริวอยู่เขาคงทำไม่ได้ถึงขนาดนี้แน่ เพราะจนตรอกก็เลยฮึดสู้จนพัฒนาตนเองขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

จากนั้นชีริวก็หันไปคุยกับเรนนี่7 ที่กำลังนอนแผ่หลากระจัดกระจายอยู่บนพื้น

"พวกนั้นตายแล้วนี่ลุง?" หลอดสงสัยจะไปคุยกับคนที่เสียบพุงตัวเองทำไม

"หึ NPC น่ะไม่มีวันตายหรอกนะ ตายไปก็เกิดใหม่ได้ทันทีถ้าระบบเซตมา"

พรึุ่บ! พูดไม่ทันขาดคำพวกเธอก็ลุกขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง

"เป็นไงบ้างล่ะ เธอคิดว่าหมอนี่พอจะฝากความหวังไว้ได้ไหมล่ะ"

"..............." ไม่มีเสียงตอบกลับจากเรนนี่เซเว่น

"เอ่อลุงค๊าบ ที่ลุงคุยกับพวกเรนนี่น่ะเรื่องอะไรเหรอ"

"ก็เรื่องที่จะฝากการช่วยซุยโคเด็นยูนิเวิร์สนี้ไว้กับเอ็งไงล่ะ...."

"ห๊าาาาาาา" หลอดอึ้งเป็นอีโมลิงบีบกะพุ้งแก้ม

"จะว่าคุยกับเรนนี่ก็ไม่ถูกซะทีหรอกนะ....ข้าคุยกับระบบอยู่ต่างหากล่ะ"

"ถ้าเป็นผู้เล่นคนนี้ล่ะก็....." อยู่ๆเสียงของเรนนี่เซเว่นเปลี่ยนไปกลายเป็นน้ำเสียงของระบบ

"ถ้าเป็นผู้ที่สามารถทำให้เกิดความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดนี่ล่ะก็ต้องแบกรับภารกิจอันนี้ไว้ได้อย่างแน่นอน"

แล้่วเรนนี่อีก6คนที่เหลือก็กลับเข้ามารวมร่างกับเรนนี่1 แล้วเรนนี่ก็กลายร่างเกิดแสงสว่างแยงตาหลอด....

"คุณเป็นใครน่ะ!" หลอดหยีตายังมองไม่ชัด ไถ่ถามผู้ที่มาใหม่ในร่างของเรนนี่เซเว่น

--FLOW 06:53, 9 สิงหาคม 2008 (ICT)

เด็กสาวที่มาแทนร่างทั้งเจ็ดของเรนนี่เซเว่นเริ่มแนะนำตัว

"สวัสดีเราคืออายะ...จะพูดให้ถูกก็คือ AI คอมพิวเตอร์มีชีวิตที่ถอดแบบความนึกคิดมาจากคนที่ชื่ออายะ เป็นผู้ประมวลผลลัพธ์ทั้งหมดของเกมซุยโคเด็นยูนิเวิร์ส เราพบกันผ่านทางการเดินทางมาตลอด แต่นี่เป็นครั้งแรกสินะที่ได้คุยกันตรงๆแบบนี้"

"เธอน่ะเหรอคือผู้ดูแลระบบ" หลอดยังไม่อยากเชื่อสายตา

"อ๋อ นั่นมันแค่ร่างสมมุติน่ะหลอดเอ๊ย ร่างจริงบางทีป่านนี้อาจจะเป็นยัยซิ้มพุงพลุ้ยๆ นั่งยองๆเบ่งขี้ดูดบุหรี่ปุ๋ยๆอยู่ก็ได้"

หลังจากชีริวนินทาจบก็โดนระบบลงทัณท์ถูกหนังกะติ๊กรัดไข่จนหน้าเขียวเหมือนสีประจำตัว....

"โทษทีนะคับที่ขัดจังหวะ แต่ตอนที่แล้วที่เธอพูดถึงความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดกับภารกิจน่ะ มันหมายความว่ายังไงเหรอ" หลอดถามอายะ

"ก่อนอื่นเลยต้องขอโทษด้วยที่ส่งโปรเทคเตอร์กับเรนนี่มาฆ่าเธอ ฉันอยากทดสอบความสามารถของเธอน่ะ หลอด ริโอว ว่าเธอมีคุณสมบัติที่จะรับภารกิจนี้ไหม"

"เอ่อ แล้วถ้าผมทดสอบไม่ผ่านแล้วโดนเรนนี่เจี๋ยนล่ะคร้าบ! ผมก็หายไปจากเกมจริงๆช่ายม๊าาาาย!!" หลอดชักเริ่มเห็นด้วยกับชีริว ยัยโรคจิตนี่ตัวจริงอาจจะเป็นยัยซิ้มใจโหดก็ได้

"ภารกิจที่เราจะมอบให้ก็คือภารกิจลับอย่างสุดท้ายของคลาสฮีโร่ และเป็นภารกิจสุดท้ายของเกมนี้แล้ว...สำหรับตัวฉัน" อายะเอามือแตะศีรษะของหลอด แสงสีอำพันบนศีรษะส่งผ่านข้อมูลภารกิจเข้าสู่สมองหลอดโดยตรง

"ภารกิจสุดท้ายเหรอ...หรือว่าเธอ!!" ชีริวสีหน้าไม่สบายใจกับคำพูดของอายะ

"อีกไม่นานระบบของเกมก็จะกลายเป็นของโฟลวแล้ว ด้วยความรู้ของอุซโซ...โฟลวขึ้นไปสู่ชั้นบนสุดของเอกะวิหารที่ควบคุมแกนกลางของระบบได้แล้ว"

....เมื่อถึงเวลานั้นฉันก็จะหายไป

ตัดมาทางด้านหลอดที่กำลังอยู่ในห้วงภวังค์ซึมซับภารกิจที่ได้รับ ความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัด (Infinite Willpower) สิ่งที่ทำให้ซุยโคเด็นยูนิเวิรส์แตกต่างจากเกมออนไลน์ทั้งหมด และก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดอยู่เหนือทุกๆเกม....

--FLOW 08:23, 9 สิงหาคม 2008 (ICT)

หลอด : อะไรคือความเป็นไปได้?

หลอด : ดังนั้นจึงต้องใช้มนุษย์แทนคอมพิวเตอร์และนั่นก็คืออายะใช่ไหม?

หลอด : ผ-ผม...ในตัวผมมีพลังแบบนั้นด้วยงั้นเหรอ?

หลอด ริโอว ตอนนี้ความเป็นไปได้ทั้งหมดฝากไว้ที่ตัวเจ้าแล้ว...

--FLOW 09:17, 9 สิงหาคม 2008 (ICT)

"เป็นอย่างไรบ้างล่ะ? ความรู้สึกของระดับ99ที่มีแสงใต้ตีนไว้เดินเล่นกลางคืนไม่ต้องถือไฟฉายได้" ชีริวทักทายหลอดที่กลับมาจากภวังค์

"หา! ระดับ99 ตั้งแต่ตอนไหนน่ะ!!" หลอดพึ่งฟื้นยังงงๆก๊งๆอยู่

"ลองดูบนหน้าผากของเธอสิ" อายะชี้

"เฮ้ยนี่มัน!" หลอดจับหน้าผากด้วยความตกใจ

"ระดับเอ็งเลื่อนขึ้นมาเพราะสิ่งนั้นแหละ" ชีริวบอก

เมื่อทุกอย่างคลี่คลายอายะก็เริ่มกล่าวสรุป

"เมื่อซุยโคแอสไลฟ์ไม่อยู่ฉันจึงขอทำหน้าที่นี้แทน และคิดว่าเหมาะสมแล้วที่เธอจะไ้ด้รับมันไป" อายะตบมือแสดงความยินดีให้กับหลอด

"Willpower Rune ตราแห่งความมุ่งมั่นที่จะใช้ปกป้องทุกคนจากโฟลว มีแต่ผู้ที่สัมผัสได้ถึงความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดเท่านั้นถึงจะสามารถใช้มันได้ ผู้ถือครองสามารถเชื่อมต่อกับผู่เล่นคนอื่นเพื่อยืมพลังของผู้เล่นคนนั้นมาใช้ได้"

"ในที่สุด....ผมก็มีทรูรูนเป็นของตัวเองจริงๆซักกะที" หลอดน้ำตาไหลพรากๆด้วยความยินดี เป็นพระเอกแท้ๆเจือกได้ทรูรูนเป็นคนสุดท้ายในเกม

"เอาล่ะบัดนี้บททดสอบทั้งหมดได้ถูกคลี่คลายลงหมดแล้ว สมควรแก่เวลาที่เธอจะต้องกลับไปหาทุกคนแล้ว"

อายะดีดนิ้วแล้วมีคนปรากฎตัวด้านหลังเธอสามคน ซึ่งเป็นคนที่หลอดคุ้นเคยดี

"เพ่บิ๊ก เพ่ซีกูลด์ เพ่อาร์คโซล ยังไม่ม่องเท่งไปอีกเหรอครับเนี่ย" หลอดพูดด้วยความดีใจ แต่โดนทั้งสามคนยำตีน

"ก็เกือบไปแล้ว แต่ตอนที่ใกล้จะตายอายะมาช่วยพวกเราไว้น่ะ"

"หึ งั้นเรากลับไปจัดการเจ้าแรทเซลกันเถอะ" ชีริวเองก็ยินดีเช่นกันที่จะได้สู้พร้อมกับสหายร่วมรบอีกครั้ง

"แต่ไทรอัลโดนพลังของUEถล่มจนเละไปหมดแล้วเราจะกลับกันยังไงดีล่ะ?" หลอดยกมือถาม

"ไม่ต้องห่วงใช้เจ้านี่แทนได้" อายะเปิดวิทยุเพลง We will never walk alone... ซักพักก็มีเสียงร้องก๊าบๆ

"สาดดด! ไอ้เชี่ยที่ไหนมันมาเปิดเพลงหงส์แถวนี้วะ ก๊าาบ!!" เป็ดยาโนเทพหยิบฟุตเหล็กเดินมาที่ต้นเสียง

จากนั้นอายะก็เอาตะกร้อครอบปากมันไว้...

"เจ้านี่เคยโดนคาถาโอเมก้ารูล่ามาก่อน เลยใช้คาถาเคลื่อนย้ายมิติรูล่าได้ ขี่มันกลับไปละกันนะ" อายะเอาบังเหียนยัดใส่มือหลอด

"อ้อ แล้วไม่ต้องเอามาคืนนะ ให้แล้วให้เลยไม่รับคืน" อายะโล่งใจที่จัดการไอ้ตัวเจ้าปัญหานี่ได้ซักกะที

"ไม่ต้องห่วงข้าขับขี่ยานพาหนะได้ทุกชนิด ไว้เป็นหน้าที่ข้าเอง" บิ๊กอาสาเป็นคนขับ ส่วนที่เหลืออีกสี่คนก็สก๊อยซ์ซ้อนท้ายยาโนเทพ เกิดเป็นภาพอุบาทว์ไม่เชิญชวนให้จินตนาการตามเป็นอย่างมาก...

"บาาาาดโซ้บบบบ จะจบอยู่แล้วให้มันดีๆหน่อยไม่ได้เหรอไงคร้าาาบ T_T" หลอดร้องไห้สุดเศร้า

จากนั้นบิ๊กก็สั่งยาโนเทพใช้รูล่าพาทุกคนกลับไปที่วัฎราชวัง มีอายะยืนส่งผู้กล้าทุกคนที่กำชะตาของโลกนี้ไว้อยู่ในมือ

GM's Trial Finished!!!