The Outlanders ep3

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

ความเดิมตอนที่แล้ว

--Shiryu 20:23, 7 มีนาคม 2008 (ICT)

"ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาสู้กับแกนะเนี่ย" ในห้องแรกที่เป็นการต่อสู้ระหว่างบิ๊กและอุซโซบรรยากาศกำลังมาคุ "แต่ก็ดีจะได้ไม่ต้องคาใจว่าใครเหนือกว่าใคร" บิ๊กกล่าวอย่างหนักแน่นทั้งที่มาม่าที่กินอยู่เมื่อวานยังติดอยู่ที่แก้ม

"ท.....ทำไมเราไม่เคยเห็นเจ้านี่เป็นคู่แข่งเลยสักนิด!!?" ถ้าได้ยินเสียงในใจของอุซโซบิ๊กคงช็อคตาย

"รีบๆสู้แล้วแพ้ๆไปซะ กินโควตาวิกิมาตั้งสองตอนแล้วนะ" ลูเน่กรรมการห้องแรกทุบพื้นให้ทั้งสองคนเด้งไปมาแบบซูโม่กระดาษไอ้ที่บ่นเก๊กๆมาตั้งแต่แรกหมดความหมายไปทันใด

แต่แล้วเสียงเชียร์ก็ดังขึ้น

"อุซโซสู้ๆ ><"

"กรี๊ด อุซโซรูปหล่อ~!"

"อุซโซสุดที่รัก อย่าแพ้นะคะ!!"

.....ซึ่งทั้งหมดนี้อุซโซพูดเอง

"นี่ตูต้องสู้กับไอ้บ้านี่จริงๆเหรอเนี่ย -____-" บิ๊กเริ่มจิตตก เอาวะ สู้ให้มันจบๆ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าขับรถไปสระบุรีอีก บิ๊กลงมือฟาดคลื่นพลังใส่แล้วกระโดดขึ้นกลางอากาศฟาดคลื่นพลังอีกลูกตามมาติดๆ อุซโซลองเอามือปัดดู แต่ยังคุมออร่าได้ไม่เด็ดขาดพอที่จะปัดคลื่นพลังจากดาบได้ ทำให้มือขวาเหลือแค่สามนิ้ว

"อย่าแต่งให้มันหวาดเสียวมากครับ เด็กๆอ่านเยอะครับ" ....งั้นเอาเป็นว่าข้างบนเราล้อเล่น อุซโซเพียงแค่โดนคลื่นพลังเสียบเข้ากบาลแยกสองส่วนเท่านั้นเอง โชคดีที่สมองไม่ได้รับการกระทบกระเทือน เพราะเล็ก เล็งยาก อุซโซเอาเทปปิดท่อมาปะหัวตัวเองแล้วสู้ต่อ “กาเมกาเมฮ่า!!” แต่บิ๊กลอยขึ้นไปบนเพดานเรียบร้อยตั้งแต่อุซโซยังชาร์จไม่เสร็จ

"ท่าพรวนดินปลูกมันฝรั่ง!!!" เนื่องจากคนเขียนจำชื่อท่าไม่ได้แล้ว (เยอะเกิน) เลยให้พูดชื่ออรรถประโยชน์แทน บิ๊กฟาดคลื่นพลังมากมายมหาศาลลงมายังพื้นดิน ลูเน่เอี้ยวตัวหลบไปมาสบายๆ (เกิดเป็นกรรมการคุมสอบช่างลำเค็ญ) ส่วนอุซโซโดนเข้าไปหลายดอก "อูย....." แล้วบิ๊กก็วิ่งมามาประดาบกับอุซโซที่ห่อออร่าไว้ที่มือใช้แทนอาวุธตบตีกันพัลวัน

"ถ้าแกเป็น GM จะทำไงต่อ?"

อุซโซไม่ได้นึกคำตอบไว้ ทีแรกก็แค่เข้ามาหาอะไรสนุกๆเล่นกับเพื่อนๆ แต่เหตุการณ์เริ่มตึงเครียดขึ้นทุกขณะ "คงสร้างโลกนี้ให้เป็นโลกที่ทุกคนมีความสุข" แต่ดันสวมวิญญาณนางงามตอบ เลยโดนบิ๊กถีบกลิ้งก่อนลุกขึ้นมาฟาดฟันกันต่อ "สำหรับข้ามันจะเป็นโลกแบบไหนก็ได้ที่ผู้เล่นไม่ต้องมาเข่นฆ่ากันตายเกลื่อนสนามรบแบบที่โลกนี้เป็นอยู่ เกมส์ออนไลน์เราต่างเข้ามาเพื่อจะได้ร่วมต่อสู้กับเพื่อนๆ แต่โลกนี้มันไม่ใช่! ทั้งที่เป็นโลกที่ข้าฝากความหวังไว้มากที่สุดถึงขนาดซื้อแผ่นแท้ทุกภาคแท้ๆ" บิ๊กพูดในฐานะผู้สนับสนุนแผ่นแท้ แต่ดันไรท์แผ่นแจกชาวบ้าน

"งั้นแกก็ช่วยเป็น GM ไปแล้วกัน สำหรับข้าถ้าเป็นโลกที่คนที่มีความต้องการที่จะทำให้ทุกคนสนุกสร้างขึ้นมาข้าก็เอออเล่นไปกับเขาทั้งนั้นแหละ" หลังฟังคำตอบบิ๊กก็เตะอุซโซกระเด็นไปอีกรอบ (ถ้านับคะแนนมันแพ้ไปนานแล้ว) "บัดซบที่สุด! ทำไมพวก attitude โหลยโท่ยอย่างแกมันถึงได้เก่งนักฟะ!!"

บิ๊กมองอุซโซด้วยแววตานางอิจฉา "ตั้งแต่คลื่นพลังดอกแรก แค่ห่อออร่าที่มือ 100% ไว้ที่มือก็ปัดกลับมาได้ง่ายๆแล้วไม่ใช่เรอะ?"

พอเห็นว่าบิ๊กรู้ไต๋ อุซโซก็พยักหน้ายอมรับ

"ตอนที่ตูฟาดคลื่นพลังมากมายมหาศาลลงไป แค่ยิงซูเปอร์พลังคลื่นเต่าแหวกฝ่าขึ้นมานอกจากจะทำลายคลื่นพลังที่จะพุ่งลงไปตรงที่แกอยู่แล้วยังโจมตีกลับได้อีก"

อุซโซพยักหน้ายอมรับ

"ที่สำคัญที่สุด แกมองเห็นจุดแห่งความตายของฉันชัดเจน น่าจะเอาชนะได้ตั้งแต่ทันทีที่เริ่มการต่อสู้แล้วไม่ใช่เรอะ?"

อุซโซพยักหน้ายอมรับ บิ๊กเซ็งสนิทจนต้องเดินเอาหัวไปโขกกำแพง

"หมดหวังที่สุด! ข้าทำอะไรไม่ได้แล้ว พลังมีอยู่แค่นี้ต่อให้เป็น GM ก็ไม่มีปัญญาทำอะไรได้..... แกได้ยินที่ฉันพูดมาทั้งหมดแล้ว ต่อจากนี้ขอฝากไว้กับแกเลยแล้วกัน" แล้วบิ๊กก็หันไปหาลูเน่ "ผมยอมแพ้"

ลูเน่ยกมือประกาศปิดฉากการต่อสู้รอบสุดท้ายห้องแรก "คู่แรก อุซโซเป็นฝ่ายชนะ!"

ทางด้านห้องสองการต่อสู้ระหว่างแบล็คฟินิกซ์และประมุข.... "อ๋อ ห้องนี้แบล็คฟินิกซ์ชนะครับ ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอกครับ ข้ามไปเลยครับ จืดจาง~" สงสัยกรรมการตัวนี้จะกลับชาติมาเกิดเป็นซาซาไรนะเนี่ย

ทางด้านห้องสาม การต่อสู้ของรูริและซึคาสะกำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้น แม้รูริจะฝีมือเหนือกว่ามหาศาลบานตะไท แต่อาการบาดเจ็บจากการต่อสู้กับอุซโซก็ยังไม่หายดีเท่าไหร่ เลยต้องเซฟพลังนิดๆ ด้านนอกห้องมีเพื่อนที่สอบคู่อื่นเสร็จแล้วมาออกันอยู่เต็ม

"เหลืออีกแค่คู่เดียว ซือจังสู้ๆ Q>w<" อุซโซเต้นสการ์เล็ตมูนแดนซ์เชียร์ ทั้งที่หุ่นไม่ให้ (อ้วนไม่พอ) บิ๊กเห็นเข้าต้องเดินไปทำบุญสะเดาะเคราะห์ปล่อยนก ปล่อยปลา ปล่อยฮาโดเค็นเก้าวัด

"ซือจังสู้ตาย - -//" รีเซ่ที่รออยู่ข้างนอกก็ช่วยเต้นอีกคน

"ซือจังไว้ลาย" บิ๊กก็เชียร์เพื่อนตัวเอง แต่ใจจริงแอบแทงข้างรูริไว้

"สู้ตายสู้ๆ = =~" แบล็คฟินิกซ์ เดินออกมาไม่รู้พวกนี้มันทำอะไรก็เต้นตามน้ำไปกะเค้า

แล้วแรงเชียร์จากเพื่อนทั้งหมดก็ส่งมาถึง.......แต่ซึคาสะทำบุญมาไม่พอ ไม่สามารถรับส่วนบุญที่เพื่อนๆส่งมาได้ "กรี๊ด หนูเป็นเปรตเหรอคะ =w=" ว่าแล้วก็โดนรูริละเลงเพลงเลือดอัดไม่ยั้ง ซึคาสะเปิดประตูมิติไปยังหมู่บ้านดั๊ค จับยาโนทัยมาย่างกินอย่างเอร็ดอร่อย “ก๊าบบบ เป็ดเป็นสัตว์มีศักดิ์ศรีนะก๊าบบบบ” น่าเสียดายที่ยาโนทัยพิมพ์ไม่รู้เรื่องจึงห้ามซือจังไม่ทัน แล้วเป็ดทั้งตัวก็ลงกระเพาะไปในคำเดียว ซือจังฟื้นพลัง HP เต็ม (วิธีฟื้นพลังบัดซบ)

"ถึงจะเก่งยังไงคราวนี้เราไม่มีวันแพ้แน่รูริซัง จากการวางแผนอย่างหนักคืนวันก่อนทำให้เราค้นพบประตูมิติที่จะช่วยเพิ่มพลังให้เราได้มากมาย~"

รูริห่วงแค่ว่ายัยนี่จะจับตัวเองเข้าปากหมดไปในคำเดียวมากกว่า

รูริขว้างลูกพลังใหญ่เท่าบอลเกงกิลูกที่ถล่มบูร่างเด็กตายใส่ซึคาสะแบบไม่พูดไม่จา "กรี๊ดดดด โหดค่า~!!" ซือจังดับสลายไปสู่ดินแดนไร้ความทรงจำ.......มองเห็นท้องฟ้าสว่างสดใส ลมพัดยอดหญ้าปลิวพริ้วไสว ........มีหมูบินอยู่เต็มฟ้า

"เห็นไอ้อย่างสุดท้ายนี่ตื่นเลยค่ะ = =" ซึคาสะลุกขึ้นมาอีกรอบ พยายามหาวิธีรับมือโต้กลับให้ได้สักครั้ง "เปิดประตู! อัญเชิญซาโบเทนเดอร์!!" กระบองเพชรวิ่งออกมายิงเข็มพันเล่ม แต่รูริก็ควักหมอนปักเข็มออกมารับไว้ได้ทั้งหมด คนๆนี้ไม่มีจุดอ่อน!!

"ทุกคนจะมีจุดดับอยู่หนึ่งจุดที่เมื่อถูกโจมตีเข้าไปแล้วจะเป็นจุดบอดไม่สามารถทำการป้องกันได้ ถ้ามองเห็น แม้แต่เจ้าก็สามารถล้มพยัคฆ์ได้" ยอดนักสู้ฮาชิโมโตะปรากฏตัวขึ้นในมโนของซือจัง (แล้วตกลงไอ้ฮาชิโมโตะนี่มันใครฟะ?)

"ฮ่า!"

พอเห็นซึคาสะเริ่มมีแววตามั่นใจ รูริก็รู้ว่าถูกมองเห็นจุดอ่อน "หึ! มองหาจุดดับของชั้นอยู่งั้นสิ เสียใจด้วยนะ แม้แต่อุซโซที่มีเนตรแห่งความตายก็ยังไม่สามารถหาพบ อย่างเธอจะมีปัญญารึไง?" รูริเตือนให้คนอ่านนึกขึ้นได้ว่าตอนสู้กับอุซโซ อุซโซก็ยังไม่สามารถใช้ท่าที่เกือบเล่นงานแบล็คเรนกับรูริได้

"ทางออกมันต้องมี!!" ซึคาสะเรียกคาบังเคิลออกมา "ยิงรีเฟล็คใส่ซะ!!" คาบังเคิลยิงรีเฟล็คใส่รูริ

"จะทำไปเพื่ออะไร?" รูริยิงลูกพลังขนาดใหญ่กะปิดฉากเข้าหาซึคาสะทันที

"เห็นแล้ว!!! ออกมาซะ มาดีน!!" ซึคาสะเรียกมาดีน ยิงกระสุนลำแสงโจมตีใส่จุดบอดของรูริทันที "เสร็จกัน! เห็นได้ยังไงนะ!!!?" รูริโดนกระสุนลำแสงของมาดีนยิงอัดจนลงไปนอนกอง "อั่ก!!!"

ส่วนกระสุนพลังที่เข้ามาหาซึคาสะยังคงพุ่งเข้ามาด้วยระบบตรวจจับอัตโนมัติ ไม่ว่าจะหลบยังไงก็พุ่งตาม "แล้วอันนี้จะกันยังไงล่ะเนี้ย?" รูริที่นอนอยู่กะว่าถ้าซึคาสะโดนลูกนี้ไปก็ดับเบิ้ลเคโอ จะต้องต่อเวลาด้วยการดวลลูกจุดโทษ(?)

"ซือจัง T-T"

.....โดเรียโผล่มาได้ไงก็ไม่รู้ แล้วก็โดนลูกพลังของรูริอัดลงไปนอนแทนซือจัง "อ่า ขอบใจนะโดเรียคุง ขอให้ไปสู่สุขคตินะ =v="

"เอ่อ......แบบนี้ไม่ฟาวล์เหรอคะ?" รูริที่นอนหมอบไปแล้วพยายามประท้วง แรทเซลนึกถึงตอนที่ตกลงกับอายะก่อนเข้ามาทำหน้าที่คุมสอบวันนี้

"ถ้าเป็นไปได้พยายามให้ซึคาสะชนะ" อายะพูดขึ้นทำให้แรทเซลนึกประหลาดใจกับคำสั่งครั้งนี้

"ทำไมล่ะครับ? กรรมการควรทำหน้าที่อย่างยุติธรรมที่สุด อีกอย่าง ฝีมือการต่อสู้ของรูริก็หาไม่ได้ง่ายๆ..."

แต่อายะก็ขัดคอซะก่อน "สกิล eternal gate จำเป็นอย่างมากต่อสงครามที่กำลังจะมาถึง ระบบเลือกให้เด็กคนนั้นถือครองสกิลนี้ เธอจึงเป็นคนที่จำเป็นต้องมีในทีม GM เพื่อแผนการขั้นต่อไป"

"ไม่ฟาวล์ครับ การขัดขวางของโดเรียอยู่นอกเหนือความคาดหมายของผู้เข้าแข่งทั้งสองคน" แรทเซลพยายามลากตัวบทกติกามาอธิบายแบบฝืนความรู้สึก....

ซึคาสะมายืนอยู่ตรงหน้ารูริที่เก่งกว่าสิบเท่าแต่ตอนนี้ลงไปนอนกอง พอดูดีๆก็เห็นแมลงตัวเล็กๆบินวนไปมา "แมลงที่ขอยืมมาจากคุณอนิธิน เป็นการตอบแทนที่ชั้นช่วยไม่ให้เขาโดนเม้งระเบิดตายในการสอบรอบสอง พวกนี้ประสาทไว ชั้นมองจุดแห่งความตายไม่ได้แบบอุซโซ เลยใช้แมลงช่วยส่องตำแหน่ง ก่อนเอามาดีนยิงซ้ำ"

"……………." รูริที่นอนอยู่พูดไม่ออก

"รูริซังใช้คาถาฮีลฟื้นพลังหล่อเลี้ยงจุดแห่งความตายที่ปกติจะเป็นตำแหน่งที่มีพลังชีวิตไหลวนต่ำที่สุด ทำให้พลังชีวิตของทั้งร่างดูกลมกลืนไม่สามารถมองเห็นจุดแห่งความตายได้ด้วยวิธีปกติ ชั้นเลยเรียกคาบังเคิลมาใช้คาถารีเฟล็คเพื่อสะท้อนคาถาฟื้นพลังออกไป"

"………………………" รูริก็ยังคงพูดไม่ออก

"เป็นคู่ต่อสู้ที่ดีนะ" แรทเซลพยายามเตือนให้ทั้งสองคนรู้ว่า .......พ้มก็อยู่ในห้องนี้นะคร้าบ =v=

"ชั้นแพ้แล้วค่ะ"

"งั้นก็ขอประกาศจบการต่อสู้รอบสุดท้าย.... ซึคาสะชนะรูริครับ!!!"

"เย้ XD เห็นฝีมือเรารึยังล่ะ ทุกคน~" ซึคาสะวิ่งออกมาเต้นระบำไปรอบๆห้องทำเอาเพื่อนๆที่เชียร์อยู่ประหลาดใจ

"นี่เธอโกงใช่ไหม?"

"ยัดเงินกรรมการไปเท่าไหร่?"

"รูริท้องเสียจู๊ดๆเหรอ?"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์แสดงให้เห็นว่าเพื่อนๆต่างเชื่อมั่นในตัวซึคาสะมากมายมหาศาล ปล่อยรูรินอนแผ่แบกับดินอยู่ในห้องสอบคนเดียว .....รีเซ่เดินเข้ามาหาพี่สาว

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"ไปตายซะ" รูริใช้ประสาทตอบสนองอัตโนมัติทักทายน้อง แต่รีเซ่ก็เดินเข้ามา "ขอดาบโซ่สองท่อนให้ชั้นนะ"

"……"

"พี่ไม่จำเป็นต้องต่อสู้อีกต่อไปแล้วนี่นา"

รูริเริ่มเข้าใจจุดประสงค์ของน้องสาวแล้วเธอก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอาการบาดเจ็บที่สะสมจากการถูกเล่นงานจากมิติแห่งโลกไกอาเริ่มทำให้ตัวเองหมดสภาพนักสู้ไปเรื่อยๆ "ไม่อยากให้ชั้นสู้ต่อขนาดนั้นเชียวรึ?" แล้วรูริก็ส่งอาวุธประจำตัวให้

"ฮื่อ" รีเซ่ยิ้มแล้วพูดต่อ "ขอเงินทั้งหมดในเกมส์ด้วยเดะ ออกจากเกมส์ก็ไม่ต้องใช้แล้วนี่นะ" พลุ๊กๆๆๆๆ ......รูริโดนจับเขย่า พ็อชหล่นกระจาย - - นักล่าเงินรางวัลช่างมีนิสัยติดตัวแสนบัดซบ

"ขอเสื้อผ้าด้วยค่ะ ออกจากเกมส์ก็ไม่ต้องใช้แล้วนี่นะ" รีเซ่เริ่มจับรูริถอด.... แล้วเริ่มชูวับๆพี่ตัวเอง (เฮ้ย! แต่งอะไรของมันฟระ!!)

......รีเซ่โดนถีบกระเด็นออกจากห้องไปทันใด

"ยินดีกับทั้งสี่คนด้วยนะที่มาจนถึงตรงนี้ ขอเริ่มการสอบรอบสุดท้าย ......สอบสัมภาษณ์" อายะนั่งถือกระดาษข้อมูลของทั้งสี่คน ก่อนยิงคำถามใส่ให้ตอบกันทั้งสี่คน (Blackphoenix, usso, tsukasa, Raise)

A: รู้ไหมว่าชั้นเป็นใคร?

B: อายะซังไงฮะ

T: อีฟจัง จากแบล็คแคท >w<//

U: ยัยปากปลาร้าคนนึง

R: แอดมินของมิตินี้ละมั้ง

A: รู้เรื่องการสอบนี้ได้ไง?

T: เม้งบอกมาค่ะ

B: มีชาวดาวเท็นไคคนนึงชวนมาครับ

U: มีหัวหอมแอดเอ็มมาบอกครับ

R: ผู้ชายหมูถุยไปโพสต์บอกในเว็บ gcon ว่ะ

A: (มันพูดเรื่องไรกันฟะ?) ทีฟากับแอริธใครสุดยอดกว่ากัน?

T: แอริธซังงงง ><

A: ผิด!! (เปลี่ยนคำถามทันที) มีตัวละครซุยโคเด็นในดวงใจกันหรือเปล่า?

U: ซัทสึกิจังสิครับสุดยอด!

B: ไคริครับ ชอบตอนเด็กๆมากกว่านะ แต่งตัวแร่ดดี

R: เรนะ~ Uguu~

T: อูล เอ๊ะ... แต่อาร์คก็น่ารักนะ ปู่ก็ดีนะ แต่ช่วงนี้เริ่มติดใจมิโดรินเหมือนรินซังแล้วหละ ><

A: (คว่ำโต๊ะ!!) .......(แล้วเดินไปเก็บมาตั้งไว้อย่างเดิมเพราะเบ๊บลิทซ์ไม่อยู่เก็บให้) คิดยังไงกับเรื่องการใช้ไบโอดีเซลทดแทนปิโตรเลี่ยม (แกล้งแม่งเลย)

U: ก๊าซโซฮอล์ผิดครับ!

A: คิดว่าโลกแห่งนี้ในอนาคตอีกสามปีข้างหน้าจะเป็นยังไง?

U: ตู้ม! กลายเป็นโกโก้ครันช์

......อุซโซกระเด็นออกนอกห้องไปคนแรก

A: รีเซ่ คิดว่าถ้าตัวเองสู้กับอุซโซใครจะชนะ?

R: อุซโซละมั้ง หมอนั่นชนะพี่ชั้นได้นี่นะ

A: บอกตรงๆว่าสกิลของเธอโคตรโกง คิดว่าถ้าเจอศัตรูที่มีพลังสกิลแบบเดียวกันจะเอาชนะได้ไหม?

R: ………………….

A: คิดว่าโลกของซุยโคยูนิเวิร์สนี่เป็นยังไง?

B: ก็น่าสนุกดีนะครับ ต้องมีเรื่องน่าสนุกกับความลับมากมายรอคอยอยู่แน่เลย

A: เปล่าเลย โลกนี้มันว่างเปล่า ไม่มีอะไรทั้งนั้น ไม่มีอะไรนอกจากความเศร้า

R: ………….

T: คุณอายะ.....ทำไมชอบทำลายความฝันพวกเราจังล่ะคะ?

A: เทียบกันแล้วพวกเธอยังเยาว์วัยนัก พอโตกว่านี้สักนิดจะเข้าใจเอง ......มีอะไรจะถามกลับมั่งหรือเปล่า?

B: คุณอายะ.....คุณเกิดมาทำไมครับ?

.....แบล็คฟินิกซ์กระเด็นออกนอกห้องตามอุซโซไป เป็นการตัดบทหน้าด้านๆ

A: ซึคาสะ ขอบอกไว้เลยแล้วกันว่า Eternal Gate เป็นคีย์สำคัญสำหรับสงครามที่กำลังจะมาถึง

T: เหรอคะ ดีค่ะ =w=

A: แต่เพราะงั้นทำให้เธอล่อแหลมต่อการถูกเล่นงานที่สุด ถ้าสกิลนั้นตกไปอยู่ในมือศัตรูคิดว่าจะทำยังไง?

T: เรียกอสูรคาออส สุดยอดมนต์อสูรของโลกนี้ออกมา

A: หือ?

T: มันจะทำลายทุกอย่าง แลกเปลี่ยนกับชีวิตของผู้ใช้

A: แน่ใจแล้วเหรอ?

T: เพื่อปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างค่ะ

A: รีเซ่ ชั้นมีความสามารถย้ายสกิลได้ ถ้าชั้นจะย้ายสกิล duplication ไปให้คนที่เก่งกว่าเธอใช้เธอก็หมดประโยชน์นะ?

R: ชั้นจะอัดไอ้หมอนั่นให้คว่ำ แล้วบังคับให้คุณคืนสกิลมา

A: ตอบได้ดี

.....แล้วการสอบสัมภาษณ์ก็จบลง

U: เดี๋ยวครับ ผมยังกองอยู่ข้างนอกเลยครับ ไม่คิดจะถามอะไรผมแล้วเหรอครับ = =

ประกาศผล!!!

U: อย่าทำกันแบบนี้สิครับ ตกรอบเพราะโกโก้ครันช์นี่ไม่ขำนะครับ = =

.......ตัดมาทางด้านนอกเอาท์แลนด์ดีกว่า ปล่อยอุซโซเคว้งคว้างไม่รู้ชะตากรรมไว้ก่อน