Trial Assassin
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 07:40, 21 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"โอ๊ย สีม่วงแสบตาจัง" หลอดหยีตาเมื่อเข้ามาในไทรอัลแห่งนี้
"สีน้ำเงินโว้ย!!ไม่ใช่สีม่วง เดี๋ยวปั๊ดต่อยตาบอดสี" GMเจ้าของห้องตะคอกกลับใส่หลอด
"เอ๊ะ เสียงคุ้นๆอีกแล้ว" แต่พอหลอดหันไปหาGMของห้องนี้ก็ต้องตกตะลึงพุ่งออกจากเบ้า เนื้อตัวสั่นเทา เหงื่อตกเป็นเขื่อนแตก หน้าซีดเป็นไก่ต้ม....
"หวะ-เหวอ! ทำไมGMถึงได้เป็นแกเนี่ย!!!" หลอดขยี้ตาแล้วดูใหม่อีกรอบเพราะไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
เออ ข้าเนี่ยแหละGMแห่งไทรอัลนี้ เจ้าแห่งมือสังหารอุซโซ!! อุซโซหนึ่งในสามโซลเยอร์คู่ปรับตัวฉกาจของกองทัพต่อต้าน ดันมายืนอยู่ต่อหน้าเขาซะได้แถมยังมาในฐานะGMเสียอีก...
"แว้กกก อุซโซ จริงๆด้วย!!" หลอดเอามือจับเสื้อจับกางเกงด้วยความหวาดกลัว!?
"เฮ้ยๆเดี๋ยวก่อนนะ ข้าพอจะเข้าใจอยู่หรอกนะว่าแกตกใจที่รู้ว่าข้าเป็นGM แต่แกกลัวภาษาอะไรฟะถึงต้องจับเสื้อจับกางเกงซะแน่นแบบนั้น" อุซโซถามด้วยความสงสัย
"ก็กลัวแกจับแก้ผ้าน่ะเซ่!!!"
"บัดโซ้บบบบบบ นั่นมันคนละมอสแล้วววว ข้าไม่สนใจเด็กผู้ชายหรอกเฟ้ย" อุซโซทำหน้าโกรธจัด "แต่ถ้าโตกว่านี้อีกนิดล่ะก็ไม่แน่นะเหอๆ" แล้วอุซโซก็ทำหน้าเข้มยาราไนก้า...
"เอ่อ แล้วเรื่องภารกิจของเควสนี้ล่ะ" ในที่สุดหลอดก็ตั้งสติได้และถามอุซโซไป
"ก๊าาาก ภารกิจรึ? ภารกิจของไทรอัลนี้น่ะง่ายมากเลย แค่แกยอมโดนข้าลบออกไปจากเกมซะก็พอไงล่ะ ยอมตายซะดีๆ!" อุซโซพูดจบก็ลงมือพุ่งเข้าปล่อยหมัดใส่หลอดทันที
!!! เฮ้ย หลอดใช้โล่แห่งแสงป้องกันไว้ได้ทันท่วงที แต่ก็โดนแรงหมัดอัดปลิวกระเด็นติดผนัง
"ช้าก่อน แกเป็นGMไม่ใช่รึ! ตอนนี้ความจำกลับคืนมาแล้วก็มาช่วยกันกำจัดโฟลวสิถึงจะถูกต้อง!!" หลอดพยายามเจรจาเอาตัวรอด แต่มองไปรอบๆแล้วไม่รู้จะรอดยังไงในไทรอัลมีแค่ตัวเองกับอุซโซสองคนเท่านั้น
"เชอะน่าขำ ทำไมข้าต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ? ต้องทำเพราะมันเป็นสิ่งที่ถูกต้องเหรอไง? งั้นแล้วใครล่ะเป็นคนกำหนดมันล่ะ...พวกแกมิใช่หรือ? อย่ามายัดเยียดความชอบธรรมที่เอาแต่ใจตัวเองนั่นให้กับข้าเลย! ข้าพอใจที่จะให้โฟลวมันทำลายโลกที่น่าเบื่อนี้ซะอย่างใครจะทำไม? นี่แหละคือความถูกต้องของข้า!" อุซโซพูดจบก็ง้างหมัดเต็มเหนี่ยวปล่อยหมัดเด็ดหมัดไฟดับเครื่องชน ชกไปเต็มเหนี่ยวเป็นเปลวเพลิงขนาดมหึมาล้อมกรอบหลอดจนหมดทางหนี
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ด้วยสกิลของข้าUnlimited Death เมื่อแกถูกข้าสังหารข้อมูลตัวละครของแกจะถูกลบออกจากระบบอย่างสมบูรณ์"
หลอดพยายามยันพลังหมัดของอุซโซไว้สุดชีวิต แต่ไม่อาจสู้พลังของGMได้เลย
"อ๊าาาาก" โล่แห่งแสงโดนหมัดอุซโซชกจนแตกละเอียด หลอดร้องด้วยความเจ็บปวด "นี่น่ะเหรอความรู้สึกตอนใกล้ตาย?" ขณะนี้สิ่งที่หลอดนึกออกในวาระสุดท้ายของตัวเองก็คือ "ไม่นะ ชั้นยังไม่อยากลืมเรื่องของเธอไป....."
ถ้างั้นพวกแกมีสิทธิ์อะไรมากำหนดว่าโลกนี้เหมาะสมและไม่เหมาะสมล่ะ!?
มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างๆหลอด แล้วก็พัดไฟดับเครื่องชนของอุซโซหายไป ...แต่น่าจะเรียกว่าดูดหายไปน่าจะถูกต้องกว่า
"เพ่ซีกูลด์!" GMซีกูลด์แหวกมิติเข้ามาช่วยหลอดได้ทันท่วงที!
"โทษทีที่มาช้า...นึกว่าไม่ทันเวลาเสียแล้ว พอความทรงจำที่อุซโซเป็นGMกลับคืนมาข้าก็รีบมาทันที นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้"
"หนอยแน่ะไอ้เด็กเมื่อวานซืน คิดช่วยมันเรอะ! งั้นตายก่อนมันก็แล้วกันหมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร7แสน5หมื่นแรงม้า" อุซโซชกหมัดพิฆาตออกไปหวังสังหารทั้งคู่
"ที่นี่เป็นอณาเขตของแก ข้าไม่สู้กับแกในนี้หรอก" แล้วซีกูลด์ก็พาหลอดแหวกมิติหนีกลับไป
"เฮอะ! คิดว่าข้าตามไปไม่ได้งั้นเรอะ ข้าน่ะมีเกทรูนอยู่นะเฟ้ย ไทรอัลนี่เป็นส่วนหนึ่งของวฎราชวังดังนั้นพวกแกอย่าหวังเลยว่าจะหนีพ้น!!" อุซโซใช้ความสามารถของเกทรูนวาร์ปตัวเองเข้ามาในวฎราชวัง
ตายซะเถอะไอ้พวกมดปลวกแมงหวี่แมงวันทั้งหลาย!
--FLOW 21:07, 21 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"กร๊าาาซ แหลกไปซะไอ้พวกลิงค่างบ่างชะนีทั้งหลายแหล่!!!!" อุซโซโผล่เข้ามาในวฎปราสาท และห้องที่เขาวาร์ปโผล่เข้ามาคือ
"เฮ้ย อย่าส่งเสียงดังในห้องสมุดสิฟะ" จีนีไอโผล่มาตักเตือน...โดยหารู้ไม่ว่าชะตากรรมของตัวเองในอนาคตกำลังจะเป็นเยี่ยงไร
"เหรอๆงั้นโทษทีครับ......เฮ้ย ใช่ซะที่ไหนเล่า!!ไปลงนรกซะเหอะเอ็งหมัดน้ำแข็งไดมอนด์ดัสต์!!" จีนีไอโดนหมัดแข่แข็งเป็นรูปปั้น ทางรัฐบาลจีนเล็งเห็นถึงคุณค่าของปะติมากรรมชิ้นนี้จึงขนเอาไปตั้งไว้ที่ฮาร์บินให้หมีแพนด้าแทะเล่นแทนไอติม
จากนั้นอุซโซก็ออกมาอาละวาดในฐานทัพไล่ฆ่าคนอย่างสนุกมือ
"ศัตรูบุก(อีกแล้ว)งั้นเร๊อะ....ช่างเถอะอย่ามาอาละวาดในห้องน้ำเราอีกก็แล้วกัน" เรนนี่กำลังนั่งขัดห้องน้ำด้วยความเซ็ง สงสัยวันนี้จะไม่มีลูกค้าอีกแล้ว
โพละ! อุซโซเจาะอ่างทะลุขึ้นมาจากใต้ดินแล้วลากเรนนี่ลงดินไปปลิดชีพ....
"ตอนนี้เสร็จไปสองรายแล้ว ระวังตัวด้วยนะเผื่อมันโผล่เข้ามาในครัว" คริสสั่งอาเคริกับซึคาสะเตรียมรับมือป้องกันอุซโซเป็นการด่วน
"อ่ะจ๊ากลูกเตะคน-ไฟ-บิน" อุซโซวิ่งกระโดดถีบพังกำแพงเข้ามาโดนคริสม่องเท่งคาที่
"โอร่า โอร่า โอร่า" อาเคริเห็นดังนั้นจึงโจมตีเต็มแรง
"หมัดแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก เดี้ยงไปซะหมัดต้ม-ยำ-กุ้ง" อาเคเละเอ๊ยอาเคริเละคาครัว เหลือแต่ซือจังเห็นภาพสยองขาสั่นงันงกอยู่คนเดียวในครัว
ซึคาสะรีบวิ่งไปเปิดตู้เย็นเอาของที่อุซโซกลัวที่สุดในโลกออกมา "แง๊ววว~อย่าเข้ามานะไม่งั้นเจอน้ำเก๊กฮวยสาดหน้า!=w="
"ว๊าาาก ไอ้คนที่รู้ว่าข้าเกลียดเก๊กฮวยต้องตายให้โม๊ดดดดด หมัดช้างกู-อยู่-ไหน" แล้วซือจังก็โดนเจี๋ยนปิดปากคาแก้วเก๊กฮวย....
"สู้มันไม่ได้เลย...ต้องรีบไปบอกพวกGM" ชินจูที่แอบดูเหตุการ์ณทั้งหมดอยู่บนฝ้า ตัดสินไต่กำแพงหนีไปแจ้งข่าว
"คิดว่าข้าไม่รู้เรอะว่าหล่อนอยู่ตรงนั้นน่ะ!" อุซโซโดดเอาหัวปักทะลุเพดานขึ้นมาจ๊ะเอ๋กับชินจู "หล่อนหนีไม่พ้นหรอก!!(ยิ่งไม่ยอมเข้าบอร์ดแบบนี้ยิ่งไม่รอด)"
"อย่าทำร้ายท่านชินจูนะ!" ไฮวินด์กับไนท์เฟลโลว์ เบ๊ผู้ภักดีทั้งสองรีบวิ่งเข้ามาหาที่ตายปกป้องเจ้านาย
"ซอร์น!!!" อุซโซ(หัวเสียบทะลุเพดานห้อยต่องแต่งอยู่)อ้าปากยิงลำแสงออกมาเหมือนเรดเดอร์กันดั้ม แน่นอนว่าไอ้ผีสองตัวนั้นตายทั้งคู่แบบไม่ต้องเผา
"ขอบใจมากไฮวินด์กับไนท์เฟลโลว์ เราจะไม่ลืมการตายของพวกเจ้าเลย" ชินจูวิ่งจู๊ดหนีไปไกลยี่สิบโยชแล้วเพิ่งนึกได้ แย่จริงๆ
"แค่วิ่งไต่บนกำแพงได้คิดว่าจะหนีข้าพ้นเหรอจ้ะ" อุซโซโผล่มากระซิบข้างๆหูชินจู "ข้าน่ะวิ่งไต่อากาศได้นะ เหอๆ" แล้วก็จับชินจูหักคอดังกร๊อบ เดี้ยงแบบไม่ทันรู้สึกตัว
จากนั้นอุซโซก็วิ่งไปที่ย่านร้านค้า จะได้สังหารพวกซัพพลายเออร์ของหลอดให้หมด
"ไซโคคลัชเชอร์!!!" อุซโซเหาะลงมาจากชั้นบนพุ่งเข้าทะลวงวิกิที่กำลังยืนหาวอยู่ไส้แตกตาย จากนั้นก็บินทะลวงเข้าไปในร้านขายรูน
"หมัดคู่ทะลวงซิลิโคน" จีนดับไปอย่างรวดเร็ว แล้วพังกำแพงโผล่ไปร้านเทรดไอเทมของเรวานที่อยู่ติดๆกัน
"เหวอ!! อย่าทำอะไรเราเลยนะนาย เรามีจิโซเพียบเลยฆ่าไปก็เสียเวลาเปล่า" เรวานรีบมุดเข้าไปอยู่ในกองจิโซทันที
"โฮ่ จิโซทั่วโลกมาอยู่ที่หมดเลยเรอะงั้นก็ดีแล้ว สลายไปพร้อมๆกับพระเครื่องเนี่ยแหละ" อุซโซใช้สตาร์ไลท์เอกซ์ทิงชั่นป่นเรวานและจิโซทั้งหมดกลายเป็นแสง "ฮ่าๆๆทีนี้พวกแกก็ชุบชีวิตใครขึ้นมาไม่ได้อีกแล้ว"
...........
"พอแค่นั้นแหละมอสข้าทนดูไม่ได้อีกแล้ว... แกไล่ฆ่าผู้เล่นแบบนี้ยังมีหน้าเรียกตัวเองว่าGMอยู่อีกหรือไง!" GMบิ๊กยืนจังก้าอยู่บนป้ายร้านบิ๊กเอ็คโค่ ดูเหมือนสองคนนี้จะเคยรู้จักกันมาก่อน
"ถุยส์ อย่ามาจุ้นน่าบิ๊ก ข้าจะเห็นแก่ที่เราเคยรู้จักกันเก่าก่อนละเว้นแกซักครั้ง"
"เห็นทีคงจะไม่ได้ว่ะ หลอด ริโอว และพรรคพวกของเขาเป็นความหวังหนึ่งเดียวของเราในการล้มโฟลว จะยอมให้แกฆ่าตายไม่ได้เด็ดขาด...วี๊ดดด" บิ๊กผิวปาก อาร์คโซลกับซีกูลด์ก็ปรากฎตัวขึ้น
"GMอย่างพวกเราถูกหัวหน้าสั่งมาว่าห้ามสู้กันเองเพื่อไม่ให้ผู้เล่นถูกลูงหลงไปด้วย แต่เห็นทีคราวนี้คงจะหลีกเลี่ยงการปะทะไม่ได้เสียแล้ว" อาร์คโซลชักกระบี่ออกมา
"ข้าสั่งเศษไม้ให้พาหลอดไปหาเมดิอุสแล้ว ปลอดภัยหายห่วงได้" ซีกูลด์พูดจบก็งัดอาวุธออกมาสู่ท่าพร้อมรบ
"สามรุมหนึ่งแบบนี้ยังคิดจะสู้อีกรึมอส? กลับใจตอนนี้ยังทันนะ(มันล่อซะตายไปครึ่งฐานแล้วเนี่ยอ่ะนะ)" บิ๊กเกลี้ยกล่อมอุซโซเป็นครั้งสุดท้าย
"ว้อยไอ้บัดซบ ไปอยู่กับไอ้แก่เมดิแล้วเดี๋ยวเรื่องมันจะยุ่งยาก..." ว่าแล้วอุซโซก็ผนึกพลังไปที่เกทรูนของตัวเองแล้วตะโกนสุดเสียง
โว้ยย!! ไอ้ม้าวายว้อยยย เลิกแกล้งทำเป็นโดนจับแล้วออกมาช่วยกันได้แล้ว!!
สิ้นเสียงตะโกนอุซโซก็ใช้เกทรูน สร้างหลุมมิติขึ้นบนท้องฟ้าเหนือปราสาทปล่อยปีศาจในworld of emptinessออกมานับพันสร้างความปั่นป่วนไปทั่วฐานทัพ
ตัดไปทางด้านห้องขังที่ล่ามซิกฟรีดไว้อยู่ เมื่อได้ยินคำสั่งของรุ่นพี่ตัวเองก็เปล่งพลังออกมาระเบิดห้องขังจนเละ
"ฮี้ร์~ได้เวลาปัฎิบัติตามแผนพิชัยยุทธ์ทมิฬแล้วสินะคร้าาบ" ซิกฟรีดวิ่งออกไปตามหาหลอดอย่างชำนาญทาง เนื่องจากยอมโดนจับมาเพื่อสืบความเคลื่อนไหวทั้งหมดในปราสาทนี่เอง...
--FLOW 23:21, 21 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง! รีบรายงานมาเร็วเข้า" ดีแซดยอดกุนซือรีบถามหาข้อมูลเพื่อเตรียมวางแผนรับมือเป็นการทันที
"เลวร้ายมากสหายติส พวกเราโดนฆ่าไปกว่าครึ่งแล้ว แถมส่วนใหญ่ยังเป็นพวกซัพพลายเออร์เสียด้วย แล้วซิกฟรีดก็แหกคุกออกมาอีก แถมตอนนี้ยังมีปีศาจอาละวาดอยู่เต็มฐานทัพไปหมด..." วงเดอวีว่าใช้ความจืดจางไม่มีใครเขาสังเกตสังกา ช่วยกันวิ่งตระเวณหาข่าวมารายงานให้ดีแซดทราบ
"ฮึ่ม...พวกเราเสียทีเจ้าโฟลวเข้าให้แล้ว มันคงใช้วิธีใดวิธีหนึ่งทำให้ล่วงรู้ได้ว่าอุซโซเป็นGM แล้วส่งซิกฟรีดมาแกล้งแพ้เพื่อแอบสืบความเคลื่อนไหวในฐานทัพเรา พออุซโซมาอาละวาดแบบสายฟ้าแลบแบบที่พวกเราตั้งตัวไม่ทันซิกฟรีดก็จะฉวยโอกาสชุลมุนตอนนี้หนีออกมาสมทบ ข้าเดาว่าการสังหารเมดิอุสเป็นแค่แผนตบตาพวกเราเท่านั้น ต่อให้เป็นโซลเยอร์แต่ตัวคนเดียวคงฆ่าGMไม่ได้ข้าน่าจะเอะใจให้เร็วกว่านี้...ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของมันก็คือการลงมือสังหารหลอดต่างหาก"
"งั้นแย่ล่ะสิ! ถ้าสหายหลอดเป็นอะไรไปล่ะก็ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำมาก็สูญเปล่าน่สิ เราจะทำยังไงดีขอรับท่านกุนซือ"
"ซาก้าถ่ายทอดคำสั่งข้าออกไป ให้พวกโจรสลัดช่วยกันกำจัดปีศาจที่อุซโซปล่อยออกมาซะ ส่วนอุซโซปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกGM และซาซาไรจงรีบขี่ยาโนทัยไปช่วยคุ้มครองหลอดอีกแรง แล้วข้าจะให้พวกควีนไนท์ตามไปสมทบอีกที่หลัง" ดีแซดรีบสั่งการอย่างรวดเร็ว "ส่วนข้าก็มีเรื่องสำคัญที่ต้องออกไปทำเพื่อแก้สถานการ์ณวิกฤตครั้งนี้ จงช่วยกันต้านพวกมันเอาไว้จนกว่าข้าจะกลับมาให้ได้ล่ะ!" แล้วดีแซดกับทูตะสมุนคู่ใจก็รีบห้อม้าตะบึงไปทำภารกิจอันใหญ่หลวงในทันที...
"ข้าน้อยรับทราบ" ซาก้ารีบทำตามคำสั่ง ส่วนซาซาไรรีบขี่เป็ดบุกตะลุยไปอย่างรวดเร็ว "ฮ่าๆๆได้เวลาที่ข้าจะมีบทแล้ว" ซาซาไรหลั่งน้ำตาด้วยความปิติ
...........
กล้องตัดมาดูทางด้านGMก่อน สถานการ์ณตึงเครียดจนเยี่ยวเป็นเลือด...ทั้งสองฝ่ายจ้องหน้ากันตาไม่กระพริบใครกระพริบตาก่อนโดนดีดมะกอก
"ฝ่ายเรามีตั้งสามคนลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ" อาร์คโซลใช้สกิลUBWเรียกดาบเซฟเดอะควีนกับเคออสเบลดออกมา เมื่อได้รับผลของProtectกับRegenแล้วก็โผเข้าใส่อุซโซ "จงรับดาบแห่งความยุติธรรมนี่ไปซะ!"
"งั้นเรามาวัดกันเลยว่าดาบใครจะแน่กว่ากัน" อุซโซแทงฝ่ามือออกไปแหลมคมดุจดั่งดาบ "หัตถ์ดาบเอกซ์คาลิเบอร์!! ลองดูซิว่าดาบของแกกับแขนของข้าใครมันจะแกร่งกว่ากัน"
โช้ง เช้ง โช้ง เช้ง ทั้งคู่สู้กันพัลวัน รวดเร็วมากจนคนแต่งบรรยายไม่ทัน(หาเรื่องอู้ชัดๆ)
"หน่วยสนับสนุนมาแล้วเฟ้ย" บิ๊กเรียงลูกกอล์ฟAztecเป็นแถวหน้ากระดาน ส่วนตัวเองยืนกำไม้อยู่ในท่าพร้อมปล่อยวงสวิง "เอาโทมาฮอคไปกินซะมอส ย่าห์ ปังย่า ปังย่า ปังย่า ปังย่า ปังย่า ปังย่า ปังย่าๆๆๆๆๆ" บิ๊กตีโทมาฮอคอัดใส่อุซโซห้าสิบลูก
"อ๊าาากส์ ไอ้บ้าบิ๊กเอาของเล่นปัญญาอ่อนมาใช้อีกแล้วนะแก"
"ก็ข้ามันสายบัญชีไม่มีท่าไม้ตายเจ๋งๆเหมือนพวกแกนี่หว่า อาวุธก็เป็นแค่ลูกคิด....แตโดนลูกกอล์ฟอัดเข้าไปก็เจ็บใช่มั้ยล่ะพวก!" จากนั้นบิ๊กเปลี่ยนมาตีลูกคอบบร้าแทน
"คันๆเฟ้ยแต่โดนแล้วมันรำคาญไม่มีสมาธิรับดาบเจ้าปอนด์มัน" อุซโซซัมเมอร์ซอลท์ตีลังกาถอยกลับไปหนึ่งร้อยเก้าแล้วผนึกปราณเตรียมปล่อยท่าใหญ่ออกมา "หัตถ์ดรรชนีดาบแสงเจิดจ้า!!(แปลตามภาษากันดั้มไฟท์ก็คือไชนิ่งฟิงเกอร์ซอร์ด)" ลำแสงขนาดมหึมาเท่าเสาลิฟท์แก้วพารากอนพุ่งออกมาจากมืออุซโซ พุ่งเข้าหาGMทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว
"ปล่อยข้าเอง!" ซีกูลด์วิ่งเข้าหาลูกพลังพร้อมสกิลUnlimited Distortion! ใช้มีดตวัดใส่ลำแสงหนึ่งที จากนั้นลำแสงก็พุ่งผ่านทุกคนไปโดยไม่สร้างความเสียหายใดๆเลย
"เป็นไปไม่ได้ เมื่อกี๊แกเล่นกลอะไร" อุซโซงงเป็นปั๊กตาหลุดออกจากเบ้า
"หนึ่งมิติคือเส้นตรง สองมิติคือรูปภาพ และสามมิติคือโลกของเรา มิติที่ต่ำชั้นกว่าไม่สามารถสัมผัสมิติที่สูงส่งกว่าได้นี่คือกฎของมิติ เมื่อครู่ข้าตัดเส้นมิติที่สามออกจากพลังของแก เมื่อพลังกลายเป็นมิติที่สองย่อมไม่อาจทำอันตรายพวกเราในมิติที่สามได้" ซีกูลด์โชว์ความเต๊พให้ทุกคนดูจนต้องทึ่ง
"สกิลโกงไม่เบานี่หว่างั้นข้าขอกำจัดแกก่อนล่ะ!" อุซโซพุ่งทะยานเข้าใส่ซีกูลด์ "ถึงแกจะลบมิติพลังโจมตีได้แต่ถ้าเจอในระยะประชิดแบบนี้แกก็ไม่มีปัญญาลบได้ทันเหมือนกัน" อุซโซเอาจริงดึงพลังสนามแม่เหล็กโลก89ชั้นบรรยากาศ ประจุพลังปล่อยไม้ตายประจำตัวออกมา หมัดระเบิดพยัคฆ์สมุทร8แสน9หมื่นแรงม้า
เปรี้ยง! หมัดกระซวกเข้าไปที่พุงซีกูลด์เต็มๆ แต่เจ้าตัวยืนเฉยไม่รู้สึกรู้สา อุซโซมองดูที่มือตัวเองก็พบว่าหมัดไม่ได้ทะลวงร่างซีกูลด์แต่เหมือนกับลอดผ่านไปต่างหาก
"ข้าคือนักเดินทางพเนจรผู้ท่องไปในมิติเวลา ข้าเป็นผู้ที่อยู่เหนือขึ้นไปในมิติที่4โฟว์ไดเมนชั่น การโจมตีของมิติที่สามทำอะไรข้าไม่ได้หรอกอุซโซ" แล้วซีกูลด์ก็ใช้ไดเมนชั่นดอร์กับตัวเอง
"เฮ้ยทำไมถอนมือออกจากร่างมันไม่ได้วะ" อุซโซพยายามกระชากมือออกจากท้องซีกูลด์สุดแรง แต่ไม่แม้แต่จะเขยื้อน
"ตอนนี้ท่อนแขนของแกที่อยู่ตรงท้องข้าโดนส่งเข้าไปอยู่ในมิติที่4แล้ว แกไม่มีวันดึงออกหรอกน่า"
"ว่าไงนะ!" ระหว่างที่อุซโซกำลังตาเหลือกตกตะลึง GMอีกสองคนก็รีบตามเข้ามาซ้ำ
"เจอไม้ตายสุดยอดของข้าบ้างเซ่ B.A.N." งานนี้ไม่เหมือนตอนใช้กับหลอดเพราะคราวนี้อาร์คโซลไม่มียั้งมือ
"มอส...อโหสินะ" บิ๊กขับวอลโว่คู่ใจของตัวเองพุ่งเข้ากามิกาเซ่ใส่อุซโซ
"จบแค่นี้แหละ รุกฆาตแล้วอุโซ!Everlasting Mercy" ซีกูลด์ยิงบาสึใส่อุซโซในระยะเผาขน
"ม่าาาาาาาาาาย" เสียงอุซโซดังลั่นไปทั่ววฎราชวัง
.....แล้วฉากก็ตัดไปทางด้านโจรสลัด ปล่อยให้คนอ่านลุ้นต่อไปว่าอุซโซจะเป็นยังไง ฮ่วย...ชอบกั๊กไคลแมกซ์เหมือนเจ้าโทงาชิเลย
--FLOW 02:36, 22 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
ทางด้านโจรสลัด พวกซาริสกำลังไล่จิ้มปีศาจในฐานทัพกันชุลมุน
"พวกมันไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่แต่มีมากมายไม่รู้จักจบจักสิ้น" ทานุกิเอาดาบฟันปีศาจตัวที่หนึ่งร้อย
"ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆพวกเราคงหมดแรงกันก่อนแน่เมี๊ยว~" กิงโกะเดนเอาลูกซองกรอกปากศพปีศาจตัวที่70ของเธอ
"จะให้สาวน้อยบอบบางอ่อนแออย่างพวกเราทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย = =" รินบ่นๆแล้วก็เอามือขวาชกสาวกสมองกระจาย (ส่วนมือซ้ายถือดาบไว้เท่ๆ)
"นั่นเรอะคะที่เรียกว่าสาวน้อยบอบบางอ่อนแอ - -" ซารุแอบเถียงในใจ "จากการวิเคราะห์ของเรา จะหยุดปีศาจพวกนี้ได้ต้องปิดหลุมมิติที่อยู่บนฟ้าเหนือวฎปราสาทเท่านั้นค่ะ"
"พูดเหมือนง่ายเลยนะน้องฉัน" ทานุกิเหงื่อตกเพิ่งได้บทกลับมาก็ให้ทำเรื่องยากๆอีกแล้ว "แล้วจะปิดมันยังไงล่ะ? ต่อให้มีเรือเหาะเราก็ไม่มีสกิลเกี่ยวกับมิติแบบซีกูลด์อยู่ดี"
"ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วง เพราะว่าตอนนี้เขาขึ้นไปข้างบนแล้ว คงต้องฝากความหวังไว้กับเขาคนนั้น" ซาริสพูดด้วยความเชื่อมั่น แต่เซ็นริตสึที่กินกล้วยอยู่บนหัวทำให้ความน่าเชื่อถือลดลงไปกว่าครึ่ง
ตัดมาที่บันไดเวียนมุ่งไปสู่ยอดปราสาท กำลังมียอดคนผู้หนึ่งวิ่งขึ้นไปเพื่อช่วยกู้วิกฤตการ์ณครั้งนี้ เขานั่นเอง!นานๆโซลิดคนที่ซาริสฝากความหวังเอาไว้
"ฮ่าๆ เจ้าไพรีร้ายทั้งหลายอย่ามาขวาง" โซลิดยิงลูกพลังคอสโมเอเลเม้นต์เคลียร์ทางที่เต็มไปด้วยปีศาจตายเรียบอย่างรวดเร็ว
"เฮ ลุงนานๆสุดยอดไปเลยค่า" พวกซาริสที่อยู่ข้างล่างช่วยกันส่งเสียงเชียร์
"ฮ่าๆๆ ลุงน่ะไร้เทียมทานอยู่แล้ว จะมีแพ้ก็แค่แม่คุณผบทบ.ที่บ้านเท่านั้นแหละ" นานวิ่งไปหัวเราะไปฆ่าปีศาจไปจนขึ้นไปถึงยอดปราสาท แล้วก็ใช้วิชาสายลับปีนกระดึ้บๆขึ้นไปบนยอดหลังคา
"เฮ้ยเจ้าเลิฟหิ้วข้าขึ้นไปบนนั้นที" เลิฟพานานๆลอยขึ้นไปส่งบนหลุม
กร๊าาาซ!!! บนปากหลุมมีสาวกเป็นหมื่นๆรอยำนานๆกับเลิฟอยู่ตรึม!
0o0 ทั้งคู่ตาถลนออกจากเบ้า!
"ไอ้เลิฟว้อยถอยกลับด่วน!!" แต่ช้าไปแล้ว มือเปรตวัดสุทัศน์ตัวนึงหยิบทั้งคู่เข้าไปในหลุมเรียบร้อย.... "บทผมส่งมาตายอีกแล้วสินะครับ! ผมล่ะแค้นจริงเลยT T
"ถ้าเป็นลุงนานๆต้องทำได้แน่" สาวๆอยู่ข้างล่างไม่รู้เรื่องต่างเฝ้าคอยด้วยความหวัง...
_ห้านาทีผ่านไป
"สู้เค้านะค้าลุงนานๆ ^ ^//" สาวๆส่งแรงเชียร์ไปให้
_สิบห้านาทีผ่านไป
".........."
เซนริตสึปอกกล้วยกินท่ามกลางความเงียบ
_สามสิบนาทีผ่านไป...ไวเหมือนเพิ่งตด
"แม่งสงสัยคงเสร็จไปแล้วล่ะ แก่แล้วไม่เจียมก็เงี้ยแหละ.... พวกเราไปฆ่าศัตรูข้างล่างต่อเถอะ รอGMฆ่าอุซโซกับซิกฟรีด" แล้วสาวๆก็จากนานๆไปอย่างไม่ใยดี....ใจด๊ำใจดำจริงๆพวกเธอ
ย้อนกลับมาดูทางหลอด ริโอวหัวใจสำคัญของเรื่องราวคราวนี้บ้าง
"แฮ่กๆ วิ่งเหนื่อยชะมัดอีกไกลไหมกว่าจะถึงโรงงานของลุงเมดิ" หลอดวิ่งสุดฝีเท้าเพราะตอนนี้อาวุธมีแค่กระบองเห้งเจียที่ทำจากกาละมัง ขืนเจออุซโซไล่กวดมาโอกาสเดี้ยง 99.99%แน่นอน
"อีกสามชั้นก็ถึงแล้วล่ะ บ้าจริงๆลิฟท์และอุปกรณ์อื่นๆโดนเจ้าอุซโซทำลายจนหมด" น้องเศษไม้วิ่งนำหน้าลากหลอดไปอย่างถูลู่ถูกัง(ตกลงหลอดมันแรงน้อยกว่าผู้หญิง?)
"จ๊ะเอ๊! สวัสดีครับทุกท่าน" ชิ๊บห๊าาาาาายซิกฟรีดมันตามมาทันจนได้ในที่สุด...
เพล้ง!(เสียงกระจกแตก) ซาซาไรขี่ยาโนทัยบินทะลุกระจกเข้ามาตรงกลางระหว่างทั้งสองฝ่ายพอดี!
"สหายหลอดไม่ต้องห่วง ข้าซาซาไรมาช่วยเจ้าแล้ว!" ซาซาไรกับเป็ดยืนขึ้นมาพูดในขณะที่เลือดไหลโจ๊ก เศษกระจกทิ่มเต็มตัวไปโม้ด แล้วก็ล้มแหมะลงไปเนื่องจากเสียเลือดมากเกิน...
ซิกฟรีดงงไปสามวิ แล้วก็พูดกับหลอดว่า"เอ่อ ช่างหัวไอ้นี่มันแล้วมาต่อเรื่องของเรากันดีกว่าครับ"
"จะทำร้ายหลอดต้องผ่านฉันไปก่อน" เศษไม้เข้ามายืนขวางชักอาวุธพร้อมต่อสู้
"จะทำร้ายเจ้าหญิงก็ต้องผ่านพวกเราไปก่อนเช่นกัน" ฮิกะอิจิกับควีนไนท์สามศรีตามมาสมทบอีกแรงพอดี!
"ทุกคนมาช่วยผมแล้ว เฮ!" หลอดซึ้งจนน้ำตาซึม
"รุมมันเลยทุกคน ตอนนี้มันตัวเปล่าไม่มีทั้งเกราะทั้งดาบย่อมสู้เราไม่ได้อยู่แล้ว" ซาซาไรใช้แรงก๊อกสองเอามือจับขาซิกฟรีดไว้
"นั่นสินะไม่มีโอกาสดีไปกว่านี้อีกแล้ว ชิเร โอมิเนะ สุกี้ ลุย!!" ฮิกะอิจิสั่งควีนไนท์เข้าไปลุย ตามสูตรพวกหัวหน้าส่งลูกน้องไปตายห่าประเมินความสามารถของศัตรูก่อน
ฉับ ฉับ ฉับ 3 ฉับ 3 ควีนไนท์ก็กลายเป็นสามท่อน....ตกลงบนหัวซาซาไรที่นอนจับขาม้าอยู่
"หึๆประเมินผมต่ำไปแล้วครับหลังดูหนังกำลังภายในสิบเรื่องของคุณโฟลวจบ ผมก็บรรลุถึงขึ้นดาบอยู่ที่ใจหาใช่ที่ถือแล้วครับ ถึงมือเปล่าผมก็ฟาดฟันได้ดุจมีดาบที่มองไม่เห็นครับ ฮี้ร์" ซิกฟรีดมองลงไปที่ซาซาไร "แล้วคุณจะปล่อยขาผมได้รึยังครับ ตื้บๆ(โปรดนึกถึงท่ากระทืบซ้ำในเกมSC) นี่แน่ะปล่อยตดใส่ซะเลยเอามือออกไปจากขาผมได้แล้วครับ"
"ฮือๆ บทตูข้าทำไมอัปปรีย์เยี่ยงนี้T_T" ซาซาไรกลิ้งไปหาฮิกะอิจิให้ช่วยรักษาให้ที
"หมดตัวเกะกะแล้วครับ ทีนี้ก็ถึงคิวคุณสองคนล่ะคร้าาบ" ซิกฟรีดวิ่งเข้าจู่โจมหลอด
Hellfire!น้องเศษไม้ร่ายเวททรูไฟที่เพิ่งได้มาใส่ซิกฟรีด
"จ๊าาาาาาาากร้อนนนนน ฮี้รร์" ซิกฟรีดร้องโหยหวนเพราะถูกไฟเผา
"ก๊าาาาาาาบร้อนนนน" ยาโนทัยที่โดนลูกหลงเพราะนอนอยู่ข้างๆร้องมั่ง (จากนั้นก็กลายเป็นเป็ดปักกิ่ง)
"สู้เขาเศษไม้" หลอดใช้ทรูเมน(อีกแล้ว)เต้นเชียร์อยู่ข้างหลัง
"ตอนนี้เลเวลเราสูสีกันแล้ว อย่าหวังเลยว่าจะเหมือนเมื่อครั้งที่ตึกชินระ" น้องเศษไม้พูดอย่างมั่นใจเต็มที่
ดอง เอ๊ยเดี๋ยวมาต่อ
