Trial Wanderer

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

--FLOW 14:45, 15 มกราคม 2008 (ICT)

หลอดเดินเข้ามาในจุดวาร์ปของตราแปดผนึก คราวนี้ห้องเป็นสีฟ้าคงจะเป็นสีประจำตัวของGMคนนี้

"ทะ...ท่านน่ะหรือคือ GM ของไทรอัลนี้" หลอดตะลึงเมื่อพบกับคนที่กำลังรอทดสอบเขา

"ใช้แล้ว ตกใจล่ะสิที่เป็นข้า..." คนที่พูดอยู่กับหลอดก็คือซีกูลด์นั่นเอง และเป็นGMที่จะมาทำการทดสอบเขาด้วย

หลอด(รวมทั้งคนอ่าน)คงงงไปด้วยเครือ่งหมาย???เต็มสมอง ดังนั้นซีกูลด์จึงต้องเสียเวลาอธิบายให้ฟัง

"GMน่ะ เมื่อไม่ได้อยู่ในช่วงปฎิบัติงานก็จะเป็นผู้เล่นทั่วไปปะปนอยู่ในเกม ความสามารถและความทรงจำเกี่ยวกับหน้าที่ก็จะถูกระบบปิดผนึกไว้ด้วย ดังนั้นไม่ต้องตกใจไปหรอกเพราะข้าเองก็เพิ่งจำทุกอย่างได้เมื่อสักครู่นี้เองตอนที่เจ้าก้าวเข้ามาในไทรอัลของข้า"

"เข้าใจล่ะ"(ที่จริงยังงงอยู่นิดหน่อยแต่แกล้งทำฉลาดไว้)แล้วเพ่จะทดสอบอะไรผมล่ะ ไหนๆก็คนบ้านเดียวกันขอแบบง่ายๆหน่อยนะเพ่ ไม่เอาแบบอันที่แล้วนะโดนสับลูกเดียวเจ็บจะตาย"

แล้วซีกูลด์ก็บรรยายว่าสภาพแวดล้อมบนโลกกำลังอยู่ในขั้นวิกฤตสุดขีด ภารกิจครั้งนี้คือต้องหยุดยั้งภัยพิบัตินี้ให้ได้และนำสมดุลกับคืนสู่ธรรมชาติอีกครั้ง โดยการตามหารูนแห่งธาตุที่แท้จริงทั้ง 5 พลังอันยิ่งใหญ่ของ ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า จะช่วยทำให้โลกกลับคืนสู่ดุลยภาพอย่างที่มันควรเป็นอีกหน...

"อืมม์ฟังดูแล้วท่าทางจะยากกว่าอันแรก 5 เท่าเลยนะเพ่ ครั้งก่อนแค่รูนอันเดียวก็คางเหลืองแล้ว ว่าแต่รูนมันอยู่ที่ไหนหรือ?"

"สืบเนื่องจากภารกิจในการรับตราแห่งความว่างเปล่าของซาซาไร ทำให้ตราแห่งธาตุทั้งห้าแตกกระจายหายสาปสูญไปในมิติอื่น เจ้าต้องเดินทางไปต่างมิติรวบรวมมันกลับมาอีกครั้ง"

"จ๊าาาก แค่ในมิติดาบกับโล่ก็แทบแย่แล้วนี่เล่นกระจายไปนอกมิติอื่นเลยง้านเร้อ แล้วผมจะเดินทางไปต่างมิติได้ยังไงเล่า!" หลอดฟังแล้วแทบจะเป็นลม

"ไม่ต้องห่วงข้ามีอุปกรณ์ข้ามมิติสุดเจ๋งให้เจ้าด้วย" ซีกูลด์เสกสิ่งๆหนึ่งออกมา...แต๊น

หลอดหยิบโมโคน่าปาใส่หัวซีกูลด์ทันที

"แหะๆข้าล้อเล่นน่ะ ที่จริงข้าได้ปรับปรุงเรือก๊อดเบิร์ดของเจ้าใหม่ให้เดินทางข้ามมิติได้แล้วล่ะ"

จากนั้นหลอดก็กลับออกมาจากมิติแห่งการทดสอบและเดินไปที่ท่าเรือ ท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆที่กำลังงงอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น?

"งั้นผมขอพาเพื่อนๆไปช่วยหน่อยได้ป่ะ ท่าทางจะอันตรายน่าดู" หลอดขอต่อรอง

"ไม่ได้หรอก สิ่งมีชีวิตจะอยู่ในมิติอื่นไม่ได้เหมือนอย่างมังกรที่เวลาอยู่ในมิตินี้ก็ต้องอาศัยตรามังกร มีแต่เจ้าเท่านั้นที่เป็นผู้ทดสอบจึงสามารถข้ามมิติไปมาได้"

"แล้วทียัยแพะเมืองผีแม่คีริลนั่นล่ะ" หลอดตอบ

"ว้อยย อย่าทำลายมู้ดเรื่องสิวะ!" หลอดโดนตื้บจนลืมเรื่องยอห์นไปเรียบร้อย เกมนี้มันช่างno reasonableจริงๆ

"แต่ไม่ต้องห่วงข้าได้หาผู้ช่วยสุดเก่งที่จะมาร่วมเดินทางไปกับเจ้าให้แล้ว มานี่เจ้าเลิฟชมพูคนเป็นๆเดินทางไปด้วยไม่ได้ก็จริง แต่ถ้าเป็นวิญญาณล่ะก็ไม่มีปัญหา"

"และคนๆนี้รับรองว่าเจ้าต้องพอใจในฝีมือของเขาแน่นอน" ซีกูลด์ผนึกพลัง ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้าเป็นหนึ่งเพื่ออัญเชิญวิญญาณของคนๆหนึ่งออกมาจากตรา

"เหอ เหอ เหอ เมื่อพลังเฮนไตธาตุทั้งหลายมารวมกัน ข้าก็คือกัปตันโซลิด" นานๆโผล่มาที เอ๊ยเขาคือนานๆโซลิดอดีตเจ้าแห่งโจรสลัดนั่นเอง เรื่องฝีมือหายห่วงแต่ต้องไปห่วงร่วงอื่นแทนมากกว่า...

จากนั้นซีกูลด์ก็เอานิตยสารCosmopolitantผูกกับคันเบ็ดแล้วโยนลงไปในน้ำ

ฉากตัดเป็นมินิเกมตกปลา...

......

...เรือของเราแล่นไปได้ทุกน่านน้ำบนโลก!

.......

...หยื่อก็ติดเบ็ดแล้ว!

• ซีกูลด์ตกได้ ซาริสx1 กิงโกะเดน(ฟื้นขึ้นมาแล้ว)x1 เซ็นริตสึx1

"ไปตกพวกโจรสลัดขึ้นมาทำม๊าาย ไหนว่ามนุษย์ไปต่างมิติไม่ได้ไงเล่า"

"มันมีเหตุผลอยู่แล้วล่ะข้าไม่ทำอะไรไร้สาระหรอกน่า" จากนั้นซีกูลด์ก็อธิบายสถานการ์ณทุกอย่างให้พวกโจรสลัดฟัง

---

--FLOW 14:45, 15 มกราคม 2008 (ICT)

"เรื่องราวเป็นแบบนี้เอง" พอเล่าจบเจ้าแห่งโจรสลัดซาริสก็ให้ความร่วมมือทันที

"ตอนนี้เรือก๊อดเบิร์ดขาดพลขับเพราะข้าไม่อยู่ จึงต้องขอรบกวนผีที่อยู่ในตราของเจ้าหน่อย"

"ไม่มีปัญหา! ออกมาจากตราซะอดีตเทพโจรสลัดริน"

"เฮ ได้มีบทซักทีนึกว่าที่รีเควสไปจะส่งไปไม่ถึงเสียแล้ว เดี๋ยวเราจะบังคับเรือก๊อดเบริ์ดให้เองไม่ต้องห่วง" รินดีใจลิงโลดรีบต่อเนตหารูปใหม่ให้ตัวเองอย่างรวดเร็ว

"สุดท้ายก็เหลือเหลือแต่คนนำทางแล้ว ในจักรวาลมีมิติมากมายนับล้านหากไม่รู้จุดหมายปลายทางย่อมหลงไม่มีวันหาทางไปถูก"

"แล้วใครจะมารับหน้าที่สำคัญนี้ล่ะ?"

"ที่จริงเจ้าเองก็รู้จักคนๆนี้ดี"

"คะ...ครายฟะ!?" หลอดงง

"เอ้านั่นไงข้าติดต่อไปทางMSNแล้ว รู้สึกว่าจะมาแล้วล่ะ"

...........

........

...........

โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก
โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก
ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง
ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง

"จ๊าาาาก เสียงตอกตะปูบาดรูหูไปจนถึงรูตูดแบบนี้มัน...หรือว่า"

"ถูกต้องแล้ว แวมไพร์มาสเตอร์สการ์เล็ทมูนจะมาเป็นคนนำทางให้นาย"

"ด้วยพลังของบลูมูนรูนทำให้ประสาทสัมผัสของเธอคมกริบเหมือนเปิดเซนส์ทั้ง8ออกมา นอกจากนี้เธอยังสัมผัสถึงการมีอยู่ของรูนได้อีกด้วยเหมาะสมกับตำแหน่งนี้ที่สุด"

"เอาล่ะเลิกเสียเวลาได้แล้ว ยาวเหลือเกินคนแต่งชักง่วงแล้วรีบๆขึ้นเรือซะข้าจะให้ซาริสพาไปส่งหน้าทางเข้า"

ปาร์ตี้ของหลอดในครั้งนี้คือ ริน สการ์เล็ทมูน โซลิด และเลิฟชมพู...เป็นทีมที่หลอนสุดๆ

แว้บ! ซาริสใช้สกิลพาหลอดพร้อมกับเรือก๊อดเบริ์ดวาร์ปไปโผล่ที่สุสานท้องทะเล ซึ่งจุดที่ลึกที่สุดของน้ำตกมหาสมุทรนี้เป็นทางเชื่อมต่อกับมิตินับล้านนั่นเอง

"มาถึงตรงนี้แล้วพวกเราคงต้องลงไปกันเองแล้วสินะ แล้วจะเริ่มต้นหาตราที่ไหนก่อนล่ะ"

"ข้าสัมผัสได้ถึงพลังของรูนอันหนึ่งล่ะ เดี๋ยวขอใช้พลังของมูนรูนตรวจจับทิศทางก่อนนะ ปิ้งๆ"

ขณะที่เล็ทจังกำลังหาอยู่รินก็ค่อยๆขับเรือแล่นลงน้ำตกมหาสมุทรไปเรื่อยๆ...

"พบแล้ว ตราแห่งธาตุอันแรกอยู่ทางละติจูดลองติจูดที่ 69,69 เอียงไปทาง 69ลิปดาเหนือซึ่งก็คือ...."

มิตินาโนแลนด์

<<สการ์เล็ทมูนใช้บลูมูนฉายภาพให้ทุกคนดู

"พร่วววด..." หลอดใส่ห่วงยางแล้วสละเรือทันที(แต่หนีไม่รอด)

"ผมไม่ไปได้ไหมครับ" เลิฟชมพูฟังชื่ออาณาจักรแล้วแทบอยากออกจากฟิค

แล้วการเดินทางรวบรวมทรูเอเลเม้นท์รูนทั้งห้าก็เริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความไม่ยินยอมของผู้ร่วมทางบางคน...

---

--Shiryu 09:44, 17 มกราคม 2008 (ICT)

"ผมเดินจนเมื่อยแล้วเพ่ ขอไปพักก่อนได้มะ - -" หลอดวิ่งไปหาเก้าอี้ข้างทางทันที เดินทางในนาโนแลนด์หนึ่งชม.สำหรับชายหนุ่มแล้วราวกับเดินกลางทะเลทรายหนึ่งวัน

"ระวัง! เก้าอี้ตัวนั้นมัน...." รินตะโกนเตือน แต่ไม่ทันแล้ว หลอดโดนอาเบะที่พรางตัวเป็นเก้าอี้จับ %$%$@%$#@ อย่างหนักหน่วงจนสิ้นสภาพนักศึกษา น้องเศษไม้รู้เข้าคงขอเลิก

"เจ้านี่คือเก้าอี้ยาราไนก้า เป็นสิ่งมีชีวิตเพศชายที่จะอำพรางตัวเป็นเก้าอี้ รอให้เหยื่อมาติดกับ" รินอธิบายอย่างละเอียดสมเป็นผู้รอบรู้เรื่องราวแห่งนาโนแลนด์

"ผมว่าโลกนี้มันสยองพิลึกนะ สิ่งมีชีวิตที่นี่ออกหากินกันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย" เลิฟเริ่มหวาดวิตกในชะตากรรมที่ถูกพามาเล่นแชปเตอร์นี้ ว่าแต่มีแชปเตอร์ไหนที่หมอนี่ออกมาแล้วไม่ถูกล่วงละเมิดทางกามารมณ์มั่งเนี่ย "เอ๋ ตรงนั้นมีป้ายบอกทางด้วย รีบๆกันเถอะจะได้เข้าเรื่องกันซะที เดี๋ยวจบไม่ทันนะครับ หารูนตั้งห้าอัน"

"ระวัง! ป้ายนั่นมัน!!" รินตะโกนเตือน....ช้าไปอีกแล้ว เลิฟเดินตกลงไปในหลุมที่ชายหนุ่มถือพลั่วรูปร่างท้วมสี่คนขุดไว้ จากนั้นเทศกาลลงแขกแรกนาข้าวก็เกิดขึ้นอย่างสนุกสนาน

"นี่คือมนุษย์รูร่างท้วม มันจะขุดหลุมดักหนุ่มหล่อๆให้ตกลงมาเป็นเหยื่อของพวกมัน" รินอธิบายอย่างละเอียดราวเปิดสารานุกรมยาโอยอ่านเปิดเผยความน่าสยดสยองของมิตินี้ออกมาทีละนิดๆ

"ช่วยผมด้วยค้าบบบบบ" แต่ดูๆไปชักเหมือนมดตกหลุมแมลงช้างมากกว่า

"เสียชื่ออดีตลูกเรือปราสาทดำจริงๆเจ้าผีเอ๊ย!" ลุงนานๆโซลิดหัวเราะชอบใจ แต่แล้วพลังนิวไทป์ก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง สัญญาณเตือนภัยส่วนตัวของโซลิดที่จะทำงานเมื่อมีสาวสวยเข้ามาใกล้รัศมี 500 เมตรดังขึ้น พอหันไปก็พบสาวน้อยใส่ชุดเซลเลอร์ "ในมิตินี้มีเรื่องดีงามแบบนี้ด้วยรึนี่!!!" โซลิดพุ่งเข้าหาเป้าหมายด้วยความเร็วสามมัค

"ระวัง! สาวคนนั้นคือ..." รินเตือน...ไม่ทันอีกแล้ว โซลิดถูกสิ่งมีชีวิตสปีชี่ยส์หนุ่มหื่นกระแดะแปลงสาวล่อเข้าไปเสพสมบ่มิสมตามหลอดและเลิฟไปติดๆ

"ดิ๊คแมน มีกระจู๋เรืองแสงถอดประกอบได้ ชอบปลอมตัวเป็นสาวสวยล่อหนุ่มๆเข้ามาแล้วดิลโด้นำวิถีจะเข้ามาเล่นงานข้างหลัง" รินอธิบายอย่างละเอียด แต่ท่าทางที่จะถูกสงสัยมากสุดคงเป็นไอ้คนแต่งเรปนี้มากกว่าทำไมมันรู้จักยาโอยเยอะนักฟะ?

ตูม!! เสียงดิ๊คแมนถูกโซลิดเล่นงานจนตูดบานนอนหมดสภาพ

"ชายเหนือชายจึงเป็นยอดชาย ชายใดมีปัญญาพอจะบรรลุแก่สัจจะหนึ่งเดียวนี้ข้าจะชี้ทางให้พวกมันได้เห็นสวรรค์!"

เสียงโซลิดตะโกนดังก้องฟ้าแบบที่ทำอยู่ประจำ (เพื่ออะไร?)

"ท่านโซลิดสุดเยิด! โอ บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! " เลิฟลอยขึ้นจากหลุมแมลงช้างมาจุดธูปสักการะลุงนานๆ แล้วก็โดนสการ์เล็ตมูนตบกบาลทั้งสองตัว ส่วนหลอดถูกลากออกมาจากเก้าอี้ยาราไนก้าในสภาพช้ำเลือดช้ำหนอง (ไอ้แชปเตอร์นี้ไม่นานคงโดนสั่งปิด)"ทั้งหัวดำหัวหงอก ได้เรื่องได้ราวกันหน่อยสิค้า~! เอ้า เราเอาแผนที่ทางไปราชวังนาโนมาแล้ว ได้ยินมาว่าที่นั่นมีรูนแห่งปฐพีที่แท้จริงอยู่"

"ไม่นะ ทำไมรูนของผมต้องมาอยู่ในมิติจัญไรนี้ด้วยล่ะครับ T-T จืดจาง ...อูรา~" เสียงซาซาไรดังมาจากไหนไม่รู้ อย่าไปสนใจเลย

---

--FLOW 05:08, 18 มกราคม 2008 (ICT)

ทุกคนเดินทางไปวังนาโนต้องเดินฝ่าดงโลกียอุบาทว์วิสัยสารพัด แต่ดูท่าทางสาวๆสองคนจะชื่นชอบ

ส่วนหลอดยิ่งเดินยิ่งรู้สึกเหมือนกายาร้อนรุ่มหรือว่า...

"ทำไมมันร้อนยังงี้พวกท่านไม่ร้อนกันบ้างเหรอ..."" หลอดบ่น...แต่ถอดเสื้อไม่ได้เดี๋ยวจะมาทิ้งความเป็นชายไว้ที่นี่

"พวกเราเป็นปี๋กันหมดจะไปร้อนอะไร แต่คิดว่านั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้ร้อน" โซลิดชี้ไปทางด้านหน้ามีปราสาทหลังนึงตั้งอยู่

"นั่นคงเป็นราชวังนาโนจุดศูนย์กลางของการปล่อยรังสีอุลตร้าไวโอเล็ตของมิตินี้"

"ถ้าผมระเบิดปราสาทนั่นทิ้งภาวะโลกร้อนตอนนี้จะหายไปไหมเนี่ย"

"นั่นมันคนละUVแล้วเฟ้ย อย่ามัวแต่เล่นมุขรีบเข้าไปเอารูนกันเถอะ"

พวกหลอดบุกเข้าไปในราชวังนาโนพบนาโนเทคยืนเฝ้าตราปฐพีที่แท้จริงอยู่ (BGMในปราสาท-YMCA)

"ดีจ้านึกว่าใคร เลิฟคุงกับหลอดคุงนี่เองจุ๊บๆ" นาโนทักทายเล่นทำเอาหลอดผดผื่นขึ้น

"ท่านนาโนตอนนี้เมืองเซ็กเซนของท่านและโลกของเรากำลังเดือดร้อน พวกเราขอตราปฐพีที่ท่านเก็บไว้เถอะนะ"

"โนเคย์ ตราปฐพีเป็นสื่อกลางในการแพร่กระจายรังสีของเรา ให้ท่านไปเหล่าประชากรในนาโนแลนด์นี้ก็ต้องขาดพลังไวโอเล็ตตายกันน่ะสิ"

เมื่อขอกันดีๆไม่ได้หลอดก็คิดวางแผนใช้กำลังแย่งชิง...

"อ่ะจ๊าก!ตายซะเถอะ Hungry Friend" หลอดใช้ตราดาบดำยิงใส่นาโน

แป่ก! (เสียงเหมือนไฟฟ้าโดนตัด)

"เฮ้ย ทำไม...พลังถึงไม่ออกมา"

"กิ้วๆเสียใจด้วยนะจ๊ะ มิตินี้เป็นเขตปลอดการต่อสู้ ระบบจึงบล็อคการโจมตีทุกชนิดของผู้เล่นจ้ะ ลัล~ล้า~ลัล~ล้า" นาโนเต้นระบำประกอบจังหวะเพลง Without a Fight

"ทำไมมันถึงมีแต่เพลงแบบนี้เป็นBGMฟะ นี่มันบาร์เกย์ชัดๆนี่พวกเราจะเสร็จเจ้านาโนมันอยู่ในนี้กันหมดรึเนี่ย"

"แง้ ผมไม่เอานะผมจะกลับไปหาน้องชมพู่ง่า ท่านเจ้าแห่งโจรสลัดคร๊าบช่วยโผมด้วย"

"หึๆไม่ต้องห่วงเจ้าเลิฟเอ๋ย การทำให้เจ้านาโนที่มีขุมพลังคล้ายกับข้าบาดเจ็บได้โดยไม่ต้องสู้นั้นมีอยู่อีกหนึ่งวิธี ซึ่งนั่นก็คือ..."

จ๊าาง!!

..

.. <<นาโนบาดเจ็บ 500 จุด

"กรี๊ดดดดด!!!ชะนี!!!"

"โห มีวิธีแบบนี้ด้วยรึแจ่มไปเลยลุง" หลอดเอามั่งงัดกรุสมบัติตัวเองออกมา เนิกมะตอนที่200อันลือลั่น!

<<นาโนบาดเจ็บ 1500 จุด

"งั้นเราเอามั่ง" รินโจมตีใส่นาโนด้วยสมบัติของตัวเองบ้าง แต๊น!

<<นาโน hp+2000 / หลอดได้รับความเสียหาย1000จุด

"ว้อยยย อย่าเอาของแบบนั้นมาใช้ตอนนี้เซ่" แล้วรินก็โดนหลอดเอาข้าวสารเสกสาด

"แหะๆโทษที เผลอตัวไปหน่อยว่าเราก็แอบมีเชื้อสายของนาโนแลนด์อยู่ห่างๆ"

"แต่ก็ทำให้เรารู้ว่าถ้าใช้ภาพซุยจะโจมตีได้แรงขึ้นอีกมาก" สการ์เล็ทมูนกำลังเซฟภาพอยู่(ตะกี๊hp+2000เหมือนกัน)

"งั้นสงสัยคงต้องใช้ไอ้นั่นเสียแล้วสินะ..."หลอดตีสีหน้าจริงจัง

"อะไรรึ!? อย่าบอกนะว่าแกมีของแบบนั้น!!" นาโนเทคทำสีหน้าหวาดผวาสุดชีวิต

"ที่จริงผมเองก็ไม่อยากใช้นักหรอกนะเดี๋ยวจะโดนจับได้ เพราะมันเป็นสิ่งที่ผมเจ๊อะในห้องของเพ่อาร์คโซลที่ปราสาทน่ะ"

"รีบๆใช้ไปเถอะเฟ้ย เดี๋ยวหน้ากระดาษมันก็เกินโควต้า 100K หรอก"

"งั้นก็รับไปสุดยอดการโจมตี!"

Nanoatk-4.jpg

"อ๊าาาาาาาาาาก!! ซุยโคเด็นมีของแบบนี้ด้วยรึเนี่ย...บทชั้นมีแค่นี้เองเร๊อะ!!" แล้วนาโนก็สิ้นใจคาเพลง Jumpin Jack Flash

• ผู้เล่นหลอด ริโอวได้รับตราแห่งปฐพีที่แท้จริง(ในสภาพorb)

"เฮ เอาชนะนาโนเทคได้แล้ว"

---