Pirate King ep4

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

ความเดิมตอนที่แล้ว

---

--Shiryu 12:09, 21 ตุลาคม 2007 (ICT)

ขณะนี้ฟลายอิ้งลาซโลบรรจุเหล่ายอดนักรบของพันธมิตรหมู่เกาะและกองทัพคานาคานกำลังเผชิญหน้าเรือยักษ์ปราสาทดำในสุสานมนุษยชาติเขตทะเลต้องห้ามสมเป็นศึกสุดท้ายของภาคพันธมิตรหมู่เกาะอย่างแท้จริง

"เหลือแค่เจ้าแห่งโจรสลัดกับซีกูลด์อยู่ในนั้นสองคน"

"ระวังด้วยนะ มันอาจมีแผนการรับมืออะไรอยู่"

แต่แล้วสิ่งที่ซาริสกลัวก็เป็นจริง มีเสียงประกาศดังออกมาจากปราสาทดำ

"ปิ๊งป่อง~ ขออภัย ตอนนี้ท่านเจ้าแห่งโจรสลัดไม่อยู่ หากมีธุระโปรดฝากข้อความไว้เพื่อติดต่อกลับ หลังเสียงแป๊ด ......แป๊ด!!~"

ลูกเรือฟลายอิ้งลาซโลพากันล้มตึง

"ฮ่วย! มีปัญญาคิดกลยุทธ์ได้แค่นี้เรอะ!? เชื่อก็ออกลูกเป็นคามิยามะแล้วเว้ย! เอาสเปเชี่ยลรูนแคนน่อนสอยมันซ้า~!!" เอลวาน่าโวยวายอีกแล้วครับท่าน

กระบอกปืนตั้งชูขึ้น แล้วกระสุนสเปเชี่ยลรูนแคนน่อนที่ทรงอานุภาพก็ยิงออกมาเอฟเฟ็คอลังการเหมือนพวกขบวนการห้าสีรวมพลังเอาบาซูก้ายิงศัตรู(อลังการตรงไหนฟะ?) "เรือของมันถูกหุ้มด้วยช่องว่างมิติ ไม่มีกระสุนอะไรยิงเข้า แต่ถ้าเป็นกระสุนของสเปเชี่ยลรูนแคนน่อนที่มีพลังของปฏิสสารอยู่ก็อีกเรื่อง หึหึหึ...." ซาริสกล่าวอย่างภาคภูมิในฐานะเจ้าแม่อาวุธเถื่อน ถ้าปราบเจ้าแห่งโจรสลัดได้หมู่เกาะจะสงบสุขแน่เรอะ??

กระสุนแหวกช่องว่างมิติเข้าชนปราสาทดำอย่างจังจนเสียการทรงตัวและตกลงมาบนผืนทะเล กำลังจะอับปาง ด้วยขนาดมหึมาและแรงปะทะผืนน้ำทำให้เกิดคลื่นขนาดมหึมา มีเต่านินจาไมเคิลแองเจโล่เล่นกระดานโต้คลื่นอยู่ข้างบน

"ปราสาทดำถูกยิงตกแล้ว!!"

เสียงผู้คนบนเรือต่างยินดี ปราสาทตกลงมาบนผืนน้ำแต่ก็ไม่ยอมไหลลงสุดขอบมหาสมุทรไปเพราะโซลิดควบคุมกระแสน้ำอยู่ ทีนี้็ก็เหลือแค่บุกขึ้นเรือไปจัดการโซลิดกับซีกูลด์ แต่ก่อนฟลายอิ้งลาซโลจะเข้าเทียบปราสาทดำ ซีกูลด์กลับปรากฏตัวขึ้นบนดาดฟ้าเรือ "ข้าจะไม่ให้พวกแกขึ้นไปบนปราสาทดำได้แม้แต่คนเดียว"

"เสร็จกัน! มันมาทางนี้ซะได้!!"

"มาก็ดี ถ้ามันเอาช่องว่างมิติหุ้มตัวยังไงเราก็โจมตีมันไม่ได้ แต่ตอนนี้ล่อให้มันเข้ามาในวิถีของสเปเชี่ยลรูนแคนน่อน ต้องกำจัดมันได้ในนัดเดียวแน่นอน" ซาริสฝากรินให้เล็งรูนแคนน่อนแล้วจัดทีมไปสู้กับซีกูลด์บนดาดฟ้าเรือ ตอนนี้ทุกคนเลเวลสูงขึ้นมากจากการปราบพวกติ่มซำ มีลุ้นเอาชนะได้แน่นอน

---

--FLOW 20:26, 21 ตุลาคม 2007 (ICT)

การต่อสู้ตัดสินกับซีกูลด์มือขวาของโซลิดได้เริ่มขึ้นแล้ว ด้วยสปิริตของความเป็นพระเอก...หลอดจึงร่วมมือกับพรรคพวกอีก7คน รุมแบบไม่อายฟ้าดินประนาม

"ย้ากเอาลูกปืนไปกินซะ!" เอลวาน่ากับกิงโกะเดนใช้ปืนคู่ยิงพร้อมกัน เกิดเป็นท่าประสาน Multi Shot

"เอาบ้าง" ซาริส หลอด ใช้ดาบจู่โจมพร้อมกัน เกิดเป็นท่าประสาน Double Sword Attack

แต่ซิกไม่หวั่นแม้วันมา(รุม)มาก เกร็งพลังหลุมมิติที่มือขวาดูดกระสุนที่ยิงออกมากำไว้ในฝ่ามือ ส่วนมือซ้ายเอาร่องนิ้วหนีบดาบของพวกหลอดทั้งสองคนไว้ได้อย่างง่ายดาย

"เฮ้ยเก่งโคตร! แต่มือแกไม่ว่างแล้วคราวนี้หลบไม่พ้นแน่" ทุกคนยิ้มอย่างพอใจ

"God Sanction!" น้องเศษไม้ชาร์จเวทเสร็จพอดียิงตามไปซ้ำทันที

"ยังไม่หมด" ชินจูกับฮิกะปามีดพร้อมกันกลายเป็นท่ามีดคู่ประสานเซียวลี้ปวยตอไม่พลาดเป้า

ทว่าซีกูลด์ก็ไม่รู้จะเก่งไปถึงไหน ใช้ปากเป่าหลุมมิติออกมาทำลูกไฟ... แล้วก็ล้มตัวหลบพายุมีดแบบนีโอหลบกระสุน

ทุกคนเห็นดังนั้นก็กุมขมับ สิ้นหวังเหมือนกำลังสู้อยู่กับจอมมารบู

"ฮะ ฮ่า พวกแกมันเอาชนะข้าไม่ได้หรอก โลกนี้มีคนอยู่สองประเภทที่พวกแกไม่สามารถเอาชนะได้ หนึ่งก็คือคนแต่ง และสองก็คือคนที่ชื่อมีสีประหลาดไงล่ะ วะ ฮะ ฮ่า" ซีกูลด์เย้ยหยัน ด้วยอภิสิทธิ์ข้อหลังเลยทำให้เขาเก่งกาจกว่าคนอื่นๆ!

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไอ้โง่พวกเรารู้อยู่แล้วว่าแกจะต้องรับมือพวกเราได้ แต่แกจะรับรูนแคนน่อนระยะประชิดนี่ได้ไหม๊" เอลวาน่าพูดถากถางบลัฟกลับด้วยท่าที่สะใจยิ่งกว่า

"พล่ามอยู่ได้ พล่ามเก่งแบบนี้ก็หัดโพสในบอร์ดเยอะๆซะมั่งนะ!" รินอยู่ข้างชาร์จรูนแคนน่อนสูตรพิเศษเสร็จแล้ว

"เฮ้ย! ว่าไงนะพวกแก!" ซีกูลด์เห็นลูกพลังปืนใหญ่พุ่งมาได้แต่ทำตาถลนออกจากเบ้า

เปรี้ยงงงงง ทุกคนรีบโดดหลบให้ซีกูลด์รับสเปเชียลรูนแคนน่อนเข้าไปเต็มๆ

"อ๊าาาาาาาาก พวกเมิง!" ซีกูลด์หน้าตาบูดเบี้ยว ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันทำหน้าเหมือนจะแบนไอ้พวกนี้ให้ได้ พลังปืนใหญ่ซัดจนซีกูลด์ปลิวหายไปจากดาดฟ้าเรือ ทุกคนกระโดดโห่ร้องดีใจ ได้รุมยิงคนตายเหมือนฆ่าผู้บริสุทธิ์บ้านอาเคดามี่...

"จะดีใจตอนนี้มันยังเร็วเกินไปนะ ฮา" เร้ดเมจิกเชี่ยนถีบเรือจักรยาน ชม.15บาท(ราคาสวนลุม)มาประกบอยู่ข้างๆ

"ขอบใจนะที่ฆ่าเจ้าตัวเกะกะนั่นให้ โซลิดเห็นลูกน้องคนสนิทตายแบบนี้ต้องคลั่งยิ่งกว่าเดิมแน่ ฮา" มาเตือนเสร็จเจก็ถีบเรือจากไป..

หลังจากได้ยินที่พูด ทุกคนจึงหันไปดูที่ปราสาทดำ เห็นเส้นพลังสีแดงของตราแห่งการลงทัณท์กำลังชาร์จจวนจะได้ที่แล้วเต็มๆสองลูกกะตา !!

"ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าเองซีกูลด์...ดับเบิลเอจ!" โซลิดยิงพลังแห่งการลงทัณท์ขั้นสองลงมาจากยอดปราสาท

"หลบ! หักหลบเต็มกำลัง!" ซาริสเสียววาบเรือเพิ่งโมมาใหม่กำลังจะกลายเป็นซากไปอยู่ในอู่เซียงกงเสียแล้ว

ครืนน! ฟลายอิ้งลาซโลหลบได้หวุดหวิด แต่พลังทำลายของตราแท้ส่งผลให้เกิดคลื่นสึนามิมหึมาขนาด20เมตรซัดเข้าใส่เรือที่ทุกคนอยู่

"แว้กก!" คลื่นซัดไปโดนผู้โชคร้ายประจำฟิคหลอดนั่นเอง

"หลอด!" น้องเศษไม้รีบหันกลับไปหวังคว้ามือหลอดเอาไว้แต่ทว่า

ครืนน พลังของคลื่นรุนแรงมากซัดน้องเศษไม้ร่วงจากเรือไปอีกคน

"แย่แล้ว ถ้าตกลงไปล่ะก็โดนซัดตกขอบมหาสมุทรแน่" ซาริสรีบบังคับเรือหันหัวกลับไปหาหลอด

"แค่กๆๆ" หลอดโผล่หัวขึ้นมาจากน้ำ "แอ่ก.." แล้วก็โดนหางเสือเรือตีสลบเหมือดลอยไปตามคลื่น

"ฉันไม่ยอมปล่อยให้นายตายหรอก!" น้องเศษไม้ว่ายน้ำท่ากบอ๊บอ๊บตามหลอดไป

ในที่สุดน้องเศษไม้ก็คว้าตัวหลอดไว้ได้...แต่จะว่ายทวนกระแสน้ำที่ขนาดฉลามนุกยังต้องยอมแพ้กลับไปนั้นเป็นไปไม่ได้เลย "อย่างน้อยก็ตายไปเกิดที่ๆเดียวกันล่ะนะ" น้องเศษไม้ยิ้มอย่างพอใจก่อนจะยอมรับชะตากรรม...ร่วงลงขอบทะเลไปทั้งคู่

...ฉันไม่ปล่อยให้เธอตายหรอกน่า

---

--FLOW 21:28, 21 ตุลาคม 2007 (ICT)

"อือ ที่นี่ที่ไหน...ดำปิ๊ดปี๋ไม่ใส่แบ๊คกราวน์อีกแล้วเหรอ ทำไมบริษัทมันขี้เกียจจัง" หลอดลืมตาฟื้นขึ้นมาเห็นทิวทัศน์ทัศน์แปลกไป

 เทนไค... หลอด... ริโอว... 

... เสียงประหลาดดังก้องอยู่ในหัวหลอด "โอย นั่นใครน่ะ...อย่าใช้แต่เอคโค่ดิ โมเดลNPCแค่นี้หัดปั้นๆซะบ้าง" หลอดบ่นๆๆไม่รู้ไปกินรังแตนมาจากไหน

 พลังของข้าเป็นเหมือนดาบสองคมหากนำไปใช้ในทางที่ถูกก็จะเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่หยุดยั้งสงครามทั้งหลายได้ แต่หากน้ำไปใช้ในทางที่ผิดก็จะยิ่งทำให้โลกนี้วุ่นวายมากยิ่งขึ้น

"อะไรน่ะ จะทดสอบอะไรผมอีกล่ะสิรีบๆว่ามาเลย ตอนนี้คงกำลังจะจมน้ำตายอยู่แล้ว แต่เป็นห่วงยัยเศษไม้ที่โดดตามลงมาช่วยมากกว่า"

 ไม่จำเป็นหรอก ข้าเห็นมาตลอดผ่านทางลูกแก้วที่เจ้าเก็บไว้ ถ้าเป็นเจ้าคงจะนำพลังนี้ไปใช้ในทางที่ถูกต้องแน่

แว้บบ... แล้วหลอดก็เห็นตราวิหคเทพเจ้าปรากฎขึ้นมา ! ก่อนที่ทุกอย่างจะกลายเป็นสีขาวโพลน และขึ้นNow loading...

ตัดกลับมาที่ด้านนอก หลอดริโอวลืมตาตื่นขึ้นมาสะลึมสะลือเห็นน้องเศษไม้อยู่ตรงหน้า

"อ้าวนี่นรกเหรอเนี่ย ตายมาแล้วถึงเห็นปีศาจหน้าตาอัปลักษณ์" ฟื้นมาก็เลยโดนท่าสะพานโค้งจนหลังแอ่น

"ยังไม่ตายว่ะค่ะ นายนี่มีปาฎิหารย์ให้ฉันแปลกใจอยู่เรื่อยเลยนะ" น้องเศษไม้ดึงหลอดขึ้นมาดู

หลอดได้แต่อ้าปากค้างกับสิ่งมหัศจรรย์ที่อยู่ตรงหน้า "นี่เรา...กำลังไต่น้ำตกขึ้นไปอยู่ เดสก๋า?" ตอนจมน้ำหลอดกลืนปลามากุโร่เข้าไปทั้งตัวเลยมีสำเนียงญี่ปุ่นติดมาด้วย

น้องเศษไม้จึงเล่าเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟังว่า ระหว่างที่กำลังร่วงลงมาลูกแก้วตราวิหคเทพก้ได้ร่วงออกมาจากตัวหลอด ต่อจากนั้นมันก็เปล่งแสงและกลายเป็นร่างอวตารนกยักษ์ขนาดมหึมาช่วยพวกเขาทั้งคู่ไว้ เมื่อนายขึ้นมาอยู่บนตัวมันดูเหมือนมันจะยอมรับให้นายเป็นคนใช้มันน่ะ เลยกลายร่างเป็นเรือยักษ์นี่

"อ่า โน๊ะ ..นั่นไม่ใช่ความฝันสินะ" หลอดยังกะแดะเป็นเด็กสกอยซ์อยู่ แล้วเสียงจากระบบก็ตามมา

• ผู้เล่น หลอด ริโอว ได้ปลดปล่อยตราแท้วิหคเทพกลับสู่ร่างเดิม ได้รับ "เรือรบร่างอวตารวิหคเทพเจ้า" รายละเอียดการควบคุมจะถูกโหลดผ่านเข้าสู่ความทรงจำโดยตรง

ตรู๊ดดด ความสามารถของเรือรบ God Bird Rune ได้ถูกโหลดเข้าไปในสมองหลอด(ส่วนคนอ่านคลิกดูที่ชื่อรูน)

"เจ๋งเป้ง อยู่ๆก็ได้ของดีแบบนี้มา ทีนี้เราก็สูสีกับเรือปราสาทดำของเจ้าโซลิดได้แล้ว ไปเลยเรือรบของฉัน!" หลอดกระดี๊กระด๊าดีใจได้มีเรือธงเป็นของตนเอง แถมยังเป็นเรือระดับสุดยอดเสียด้วย!

กลับมมาด้านฝั่งซาริส ตอนนี้กำลังยิงสู้กับเรือปราสาทดำอย่างทุกลักทุเล

"แย่ที่สุด... ต่อให้ปืนใหม่ของเราดีแค่ไหนแต่จะเทียบกับพลังของตราแท้แล้วก็เหมือนองค์ชายกับชิกุเระอยู่ดี"

"เหอๆยัยจิงโกเด้งยัยซาริส บังอาจมาลองดีกับข้าเดี๋ยวฉันจะบี้พวกหล่อนให้เละเลย" โซลิดเอาปราสาทดำเข้าไปใกล้หวังใช้ขนาดที่ผิดกัน20เท่าเตรียมชนฟลายอิ้งลาซโลให้กระจาย

"ไม่ต้องห่วงคร้าบพระเอกมาช่วยแล้ว!" เรือของหลอดปีนขึ้นมาจากน้ำตกด้วยพลังลอยตัวเหนือพื้นน้ำโผล่ขึ้นมาด้านหลังปราสาทดำพอดี

"เฮ้ย! อะไรกัน ยัยจิงโกเด้งเล่นโกงเหรอ!" โซลิดตกใจหมดมาดกลับเป็นลุงนานๆชั่วคราว

"รูนแคนน่อนทุกกระบอกเล็งยิง" หลอดสั่งปุ๊ป เรือก็ล็อคเป้าปราสาทดำอย่างรวดเร็วเหมือนมีชีวิต "อา-ตา-เร๊ะ" หลอดสั่งยิง แต่ไม่รู้ทำไมต้องกาแดะเป็นภาษาญี่ปุ่น...

ลูกพลังปืนใหญ่ธาตุทั้ง 5 ระดมใส่ปราสาทดำอย่างรวดเร็ว ทั้งพลังทำลาย ระยะยิง ความเร็ว เรือรบรุ่นใหม่อย่างทรอยทานิค หรือ ฟลายอิ้งลาซโลยังเทียบไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

"ฮ่า ฮ่า เรือแกเจ๋งเหมือนกันนี่หว่า แต่ยิงเอลเลเม้นตแคน่นอนมาก็เสร็จลุง...มาให้ข้าดูดซะดีๆ" โซลิดเตรียมใช้สกิลดูดทันที "พลังนี้จะโดนส่งกลับไปให้เพื่อนๆของแก!"

"อย่าฝันไปหน่อยเลยเฟ้ย" หลอดยิ้มอย่างมีเลศนัย

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว โซลิดไม่สามารถดูดเอเลเม้นต์แคนนอนของหลอดได้เลย! "ไม่จริง...กระสุนมัน มีชีวิต!"

"กระสุนนำวิถีได้งั้นเหรอ!" พวกเพื่อนที่อยู่บนเรือเห็นแล้วถึงกับตะลึง

"นี่แหละพลังของเรือรบผม 555+" เอเลเม้นต์มิไซล์บินเข้าเป้าหมด ซัดเรือปราสาทดำโซลิดจนกระจุยกระจายเสียหายอย่างหนัก

"แก... ไปตายซะไอ้ลิงจ๋อ" โซลิดโกรธจัดตราแห่งการลงทัณท์ถูกเรียกพลังขั้นสุดยอดมาใช้ Everlasting Mercy

สายฟ้าสีแดงถูกซัดไปที่เรือของหลอด ส่วนด้านปราสาทดำก้ได้เอฟเฟคจากพลังนี้ ค่อยๆฟื้นฟูซ่อมแซมขึ้นมา

"พลังของตราแท้ก็ต้องดวลกับตราแท้! เจอกันเลยไม้ตายเรือรบของท่านหลอด ริโอวผู้นี้!"

หัวเรือของหลอดที่เป็นนกฟินิกซ์สยายปีกตระหง่านอยู่มีแสงออกมาจากตาแล้วก็ขยับตัวเหมือนมีชีวิต !

God Bird Blaster ! หลอดตะโกนชื่อท่า แล้ววิหคเทพที่หัวเรือก็บินออกไป ออร่าสีฟ้าค่อยๆห่อหุ้มจนกลายร่างเป็นนกยักษ์บินเข้าปะทะกับพลังแห่งการลงทัณท์ของเจ้าแห่งโจรสลัดอย่างคู่คี่

"อะไรกันฟะ พลังมหาศาลนี่" โซลิดเป็นฝ่ายเสียเปรียบเริ่มยันไม่ไหวแล้ว

"ชั้นชนะแล้ว!" หลอดหันหลังให้โซลิด ชูนิ้วขึ้นฟ้าด้วยความมั่นใจ...เท่ห์สุดๆ

"อั่ก...ไม่จริง ไม่มีมนุษย์คนไหนควบคุมพลังอวตารได้ ไม่จริง! อ๊าาาก" ในที่สุดโซลิดก็พ่ายแพ้โดนพลังซัดจนบาดเจ็บสาหัส

ปราสาทดำโดนพลังปืนวิหคเทพอัดจนอัปปางในที่สุด ชัยชนะตกเป็นของผู้นำคานาคาน หลอด ริโอว

---

--FLOW 23:02, 21 ตุลาคม 2007 (ICT)

การต่อสู้ถึงบทสรุปของมันเสียที หลอดค่อยแล่นเรือเข้าไปใกล้ๆปราสาทดำที่กำลังอัปปางลงอย่างช้าๆ เห็นโซลิดยืนเลือดท่วมบาดแผลเต็มตัวอยู่บนยอดปราสาท

"ขอบใจไอ้หนู" โซลิดหันไปยิ้มให้หลอด แสงสีดำในร่างค่อยๆจางหายไป มีเศษรูนสีดำตกลงมาแตกแล้วก็ค่อยๆสลายไป

"Black Rune!" ซีกูลด์(ยังไม่ตาย)กระเตงมาหาโซลิด แต่ฝืนใช้พลังข้ามมิติหลบหนีเกินขีดจำกัด ทำให้ใช้พลังย้ายมิติไม่ได้อีกแล้ว

"นี่ลุงโดนรูนบ้านี่ควบคุมอยู่เหรอ หรือว่า...!!" ซีกูลด์ทนไม่ได้ปกติรับบทเป็นแต่เด็กดี

"ฝีมือเจ้าเร้ดเมจิกเชี่ยนยังไงล่ะ" เรือลาซโลแล่นเข้ามาเทียบพอดีฮิกะอิจิจึงบอกความจริงไป

"ข้าทำอะไรเลวร้ายเต็มไปหมดเลยสินะ ซิก ฮิกะ"

"นั่นเพราะลุงโดนอำนาจของแบ็ลครูนควบคุมต่างหาก ไม่เป็นไรเดี๋ยวข้าจะไปเชือดเจ้าเจล้างแค้นให้เอง"

"ถึงจะอย่างนั้นแต่มันก็ลบล้างความผิดที่ทำมาไม่ได้หรอกนะ อา..คิดถึงคืนวันที่ไปไล่ปล้นเรือบรรทุกชั้นในวาโก้จัง"

"อย่าพูด(ซกมก)อะไรอีกเลยลุง เราไปเริ่มต้นกันใหม่ก็ได้"

"เจ้าหนูหลอดสินะ ฝากลูกน้องข้าสองคนด้วยล่ะข้าคงต้องไปแล้ว เมื่อพ่ายแพ้รูนแห่งการลงทัณท์จะดูดข้าเข้าไป ถือเป็นการลงทัณท์จากมัน"

"ว่าไงนะลุง! ลุงจะหายไปงั้นเหรอ แล้วไอ้เกมHที่สั่งผมโหลดมาเยอะแยะเต็มHDDนั่นล่ะจะทำยังไง!" (ทุกคนคิด:หายซึ้งเลยตู - -')

"ทำตามใจเจ้าเถอะ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดได้ปิดฉากลงแล้ว พวกนายเป็นอิสระ!" เสียงระบบตามมา

• หัวหน้ากองกำลังเจ้าแห่งโจรสลัดประกาศสลายกลุ่มนับแต่นี้เป็นต้นไป

"ซิกนายเป็นอัจฉริยะทางบู๊ก็จริงแต่อย่าลืมชาติกำเนิดเดิมของตัวเองเสียล่ะ... เมื่อเสียพลังย้ายมิติไปสิ่งนี้ต้องเป็นพลังให้นายได้แน่"

ตราแห่งการลงทัณท์ย้ายไปอยู่ที่มือของซีกูลด์

• ซีกูลด์ ถูกลงทะเบียนให้กลายเป็นผู้ถือครองตราแห่งการลงทัณท์คนใหม่

"อ๊าาาาากกก" ซีกูลด์ร้องไห้โฮ ผลลัพธ์แบบนี้มันเจ็บใจยิ่งกว่าแพ้เสียอีก

"..." เอลวาน่าเข้าใจซีกูลด์ดี เลยสงบเสงี่ยมเป็นพิเศษไม่อาละวาดเหมือนทุกที

"มีเวลาอีกหลายนาทีก่อนที่ข้าจะโดนรูนดูดหายไป นี่เป็นคำขอครั้งสุดท้ายของข้าอดีตเจ้าแห่งโจรสลัด" โซลิดหยิบอาวุธของตัวเองออกมา

"หลอด ริโอว เรามาประลองกันซักครั้ง ข้าขอเอาชื่อของเจ้าแห่งโจรสลัดเป็นเดิมพัน!" แม้จะบาดเจ็บหนักแต่โซลิดก็ยังคงเข้มแข็งจนวาระสุดท้ายอยู่ดี

"ได้เลย! ผมก็ขอเดิมพันด้วยชื่อเสียงของผู้นำแห่งคานาคาน" หลอดชักอาวุธแล้วโดดขึ้นไปหาโซลิด

• ผู้เล่นหลอด ริโอว รับคำท้าประลองของ ผู้เล่นโซลิด ระบบตัดเข้าสู่ฉากการ DUEL อณาเขตโดยรอบกลายเป็นสนามประลองผู้ไม่เกี่ยวข้องไม่สามารถรบกวนการต่อสู้ได้

"นี่จะเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของข้า ดูให้ดีล่ะซิก ฮิกะ!"

"ย๊าาก ในฐานะตัวแทนของทุกคนผมเองก็แพ้ไม่ได้เหมือนกัน!"

การต่อสู้ครั้งสุดท้ายบนยอดปราสาทดำได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว หลอด ริโอว VS เจ้าแห่งโจรสลัด โซลิด

---

--Shiryu 09:19, 22 ตุลาคม 2007 (ICT)

แต๊น~ หลอด ริโอวสู้กับโซลิดที่เหลือพลังเพียงหนึ่งในแปด ช่างน่าภาคภูมิใจเหมือนตอนริโอวดวลลูก้าเสียจริง

"ไหนโชว์ความสามารถของเจ้าให้ข้าดูซิ..." โซลิดพูดงี้ต้องเลือกป้องกันแหงๆ

"ลุงอยากดูมากใช่มั้ย!!? คุณขอมาเราสนองให้ อะโจ้ว!! ท่าไม้ตายลิงขย่มตึก!!!" หลอดใช้ Deathblow ....ตูดเอ๊ย..

พลัวะ!! หลอดโดนสวนกระเด็นวนรอบโลกสองรอบจนกลับมาที่เดิม ยุคนี้แล้วยังใช้เอฟเฟ็คปัญญาอ่อนแบบเกมส์แฟมิคอมอยู่อีก

"เตรียมตัวให้ดีล่ะ ต่อไปจะเป็นจุดจบของเจ้า!!!" โซลิดเตรียมใช้ท่าไม้ตายแหงๆ บ๊ะ ตาลุงนี่เดาง่าย

"โหย เก่งนักเหรอลุง งั้นมาลองดูเลยว่าใครจะเจ๋งกว่าใคร!!? ย้าก!!!" ส่วนไอ้บ้านี่ก็ไปแลกหมัดกับเขาเฉย ตกลงแกเคยเล่น DUEL ซุยไหมเนี่ย!?

หลอดลอยละลิ่วขึ้นฟ้าควงสว่านสามร้อยรอบตกลงมาหลังแอ่นปีโป้กระเด็นออกจากปาก "อูย.....ขนาดเจ็บยังเก่งขนาดนี้ เราจะเอาชนะลุงนี่ได้เหรอเนี่ย..."

แต่เทิร์นต่อมาเกมส์ก็ตัดฉากออกมา โซลิดยืนโอนเอนเหมือนเพลี่ยงพล้ำ

"อูย เจ้าเก่งสมดังที่ข้าคาดหวังจริงด้วย ไม่ได้เห็นฝีมือการต่อสู้ขนาดนี้มานานแล้ว..."

ที่แท้มันก็ใส่มาแค่ฉากที่หลอดชนะนี่เอง สมเป็นเกมส์ทุนต่ำ ว่าแต่ ลุงไม่ใช่ NPCไม่ใช่เรอะ?

หลอดยิ้มแห้งๆ (กุชนะได้ไงฟะ?) ทั้งยังงงๆอีกทั้งนึกเคียดแค้นคนแต่ง กำลังจะได้บทเท่ๆไหงต้องให้ไอ้บ้านี่เข้ามาแต่งฟะ

เนื่องจากโดนคนอ่านส่งจม.มาด่าล้มหลามเหมือนคนเขียนชาแมนคิง ผู้แต่งจึงถูกบก.บังคับให้เขียนดีๆ เพราะใกล้จะจบภาคอยู่แล้ว

ฉากโดยรอบกลับมาเป็นอย่างเดิม เพื่อนๆรีบตะโกนเรียกหลอด ริโอวให้กระโดดกลับมายังเรือวิหคเทพที่เข้ามาประชิดปราสาทดำ ทิ้งไว้เพียงเจ้าแห่งโจรสลัดบนเรือที่ค่อยๆจมลงและกำลังจะไหลลงสุดขอบมหาสมุทรไป

"ยุคสมัยกำลังจะเปลี่ยนแปลงไปแล้ว แต่เมื่อเห็นพวกเจ้าเป็นแบบนี้ข้าก็ยินดี ซาริส กิงโกะเดน ริน ข้าขอฝากหมู่เกาะด้วยนะ ถ้ามีใครในบอร์ดวิจารณ์ภาคสี่เสียๆหายๆก็ฝากเจี๋ยนพวกมันด้วยล่ะ"

ทุกคนอ้ำอึ้งไม่รู้จะพูดว่าอะไร

ส่วนหลอดกำลังคิดว่า รีบๆจมไปซะทีดิลุง เกิดลุงเปลี่ยนใจกลับมาสู้อีกทีผมไม่รู้จะเอาอะไรไปสู้แล้วนะ เนี่ยเพิ่งได้พลังใหม่มาต้องเขียนให้มันโชว์พาวเกินเลเวลเรื่อยเลย เพื่อนเพิ่นไม่รู้จะพกมาทำไมเยอะแยะ ปล่อยพระเอกมันเทพอยู่คนเดียว เดี๋ยวผมโดนตัดบทเพราะเก่งเกินแบบเพ่ซาซาไรผมไม่เอานะลุงนะ

ส่วนน้องเศษไม้เหมือนรู้ว่าหลอดคิดอะไรอยู่เลยเอาตะบวยบ้องหัวไปทีนึง

.......

"ข้าเกิดที่ฮารุน่า ....." ซีกูลด์เริ่มเข้าโหมดย้อนอดีต หลอดจึงรีบคว้าหมอนแล้วหลับลงทันที ปล่อยให้คนอื่นฟังแล้วค่อยไปเล่าสรุปให้มันฟังพรุ่งนี้

"ตอนเด็กๆพ่อแม่ข้าไปขายผักแล้วถูกเรือโกอิ้งแมรี่ชนตาย ข้าจึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว ขายปลาไปวันๆ ต่อมาพวกสภาสูงสืบรู้มาว่าข้ามีพลังสกิลมหาศาล จึงส่งทหารมาพาตัวข้าไป แต่แล้วลุงโซลิดก็โผล่มาเพราะได้ยินว่าเมืองนี้มีรูนมาสเตอร์อกอึ๋มเด้งดึ๋งๆ ตอนนั้นข้ายังเด็กก็ไม่รู้หรอกว่าลุงพูดเรื่องอะไร แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ (แก้เขิน) ลุงซัดไอ้พวกทหารกูลูคซะเรียบแล้วช่วยข้าไว้ได้ "เสรีภาพ คือสิทธิขั้นพื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนพึงมี" เห็นลุงแกว่าอย่างนั้นน่ะ สงสัยเปิดวาทะลินคอล์นอ่าน หลังจากนั้นข้าก็ขอติดตามลุงโซลิดมานานแสนนาน......"

"อย่าเสียใจไปเลยซิก หลังจากนี้นายแบกรับทุกอย่างแทนลุงไปแล้วกันนะ" ฮิกะหันไปกะดูหน้าซีกูลด์ขี้มูกโป่งแต่ซีกูลด์ก็หายหัวไปแล้ว "อ้าว เฮ้ย! ตะกี้ยังยืนอยู่นี่เลยไม่ใช่เรอะ!!?"

ปราสาทดำร่วงลงมาในสุดขอบมหาสมุทรและกำลังจะหายสาปสูญไปจากโลกตลอดกาล เรือขนาดมหึมาถูกแรงดึงดูดชักจนเสากระโดงพังพินาศและเหมือนเรือทั้งลำจะถูกพลังมหาศาลของโลกบดขยี้ โซลิดนั่งอ่าน FHM ที่แอบซุกไว้บนเรือโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น คิดแต่เพียงว่าทำไมภาคนี้บทตูน้อยจัง เทพซะเปล่า แต่เอาเหอะ นานๆโพสต์ทีนี่นะ

"ต้องการต้นหนไหมลุง?"

โซลิดเงยหน้ามองต้นเสียงก็พบซีกูลด์ยืนอยู่หัวเรือช่วยแหวกช่องมิติให้เรือดิ่งลงเหวนรกไปอย่างสมูธเหมือนกำลังดริฟท์

"กลับมาทำไม ไอ้เด็กเวร"

"ข้าเก่งเกินไป อยู่ฝั่งพระเอกเดี๋ยวคนอื่นง่อยหมดเลยโดนตัดบทน่ะ แล้วก็เลยยังใช้พลังหลุมมิติได้ด้วย" ซีกูลด์พูดจาหมิ่นประมาทคนแต่งจึงถูกสั่งให้แก้ใหม่

"แหะๆ ล้อเล่นน่ะ (จริงๆไอ้ข้างบนนั่นแหละสาเหตุ) ...เราเดินทางด้วยกันมาตลอด ลุยท้องทะเลมาทั่วโลก ยกเว้นที่เดียวเท่านั้นที่ยังไม่เคยไปก็ข้างล่างนี่แหละ เรามาร่วมผจญภัยครั้งสุดท้ายด้วยกันดีกว่าน่า" ซีกูลด์พูดพลางเดินมาฉก FHM ไปจากมือโซลิดแล้วบังคับให้อ่านหนังสือธรรมะ เผื่อตายแล้วจะได้ขึ้นชิงช้าสวรรค์ เข้าเฝ้าบร๊ะเจ้าจอร์จ (ไหนบอกไม่นับถือไง?)

เมื่อรู้ว่าเจ้านี่พร้อมใจจะตายกับเขา โซลิดก็หันมาพูดกับซีกูลด์ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนที่เขาเคยได้ยินที่ฮารุน่า "นรกมันเงียบเหงามากนะ"

"เพราะงั้นข้าจะไปเป็นเพื่อนลุงเอง"

ปราสาทดำจมลงหุบเหวไร้ก้นบึงหายรวมไปกับสีดำไร้ขอบเขต แล้วเสียงคลื่นที่ซัดลงขอบมหาสมุทรอันอื้ออึงก็เงียบลง....

"เราต้องกลับไปช่วยนะ!!" หลอดเริ่มเสียดายอยากได้สองคนนั้นเป็นพวก

"ไม่มีประโยชน์ สิ่งที่ตกลงไปในขอบมหาสมุทรไม่มีวันกลับขึ้นมาได้ตลอดกาล" ฮิกะอิจิรั้งตัวหลอดไว้ (จริงๆถึงปล่อยมือมันก็ไม่รู้จะวิ่งไปไหนอยู่ดี)

"แต่ว่า....."

"ถ้าผู้ถือครองคนเก่าตาย รูนแห่งการลงทัณฑ์จะตามหาเจ้าของใหม่....."

พอได้ยินแบบนั้นหลอดก็คิดว่า อ๊ะ จริงล่วย แล้วทั้งฟลายอิ้งลาซโลและเรือวิหคเทพก็รีบแจวหนีออกจากเขตสุสานมนุษยชาติไป

---

--FLOW 14:34, 23 ตุลาคม 2007 (ICT)

บุ๋งๆๆ หลังจากทุกคนจากไป อยู่ๆก็มีหลอดสคูบ้าผุดขึ้นมาจากทะเล......เจ้าเร้ดเมจิกเชี่ยนนั่นเอง

"จบแบบพลิกล็อคไปหน่อยแฮะ แต่ก็ช่างเถอะ..ข้ายังมีหมากเหลืออยู่อีก ฮา" ทิ้งปริศนาไว้เสร็จเจในชุดประดาน้ำก็ว่ายท่าลูกหมาตกน้ำป๋อมแป๋มจากไป

กลับมาทางด้านหลอดอีกครั้งซึ่งเดินทางกลับมาถึงมิดเดิลพอร์ทแล้ว

"ต๊าาย กลับมาแล้วเหรอจ้ะทุกคน" จิงโจ้ตัวไร้ประโยนช์ออกมายืนต้อนรับ โปรยกระดาษสีเต็มท่าเรือสร้างความสกปรกให้บ้านเมืองอีก

"เหนื่อยกันมามากสินะไปกินข้าวกันแล้วค่อยเล่ารายละเอียดดีกว่านะจ๊ะ เดี๊ยนจัดงานฉลองไว้แล้ว" จิงโจ้รีบแร่ดกลับบ้านไปทันที

เมื่อตามมาถึงคฤหาสน์ทุกคนก็ได้พบกับงานเลี้ยงรับรองใหญ่โต จิงโจ้ยกโออิชิแกรนด์ในตำนานมาให้มีตกันในฟิค(ของจริงได้แต่ฝัน) เมื่อเห็นโออิชิอยู่ตรงหน้าหลอดก็รีบโดดเข้าใส่ทันที

"อย่าแตะต้องมันนะ! อาหารพวกนี้มีพิษ!" ฮิกะอิจิรีบห้ามไว้ "ไม่มีพิษชนิดไหนรอดพ้นเครื่องกรองอากาศแอมเวย์ไปได้!"

"แห่งก..." หลอดหยุดปากไม่ทัน ยัดข้าวห่อสาหร่าย,ซูชิ,ปลาดิบเข้าไปอย่างละสามแล้ว(ยัดเข้าไปได้ไงฟะ)น้ำลายฟูมปากขยับไม่ได้ไปทั้งตัว

"...หนอย เป็นความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง ลืมไปพวกมันมีหมออยู่ในกลุ่ม" แป้งที่โบ๊ะหน้าจิงโจ้อยู่ลอกออกมา เผยหน้าตาที่แท้จริงอันแสนเจ้าเล่ห์เหมือนตัวโกงออกมา

"หน้าแบบนี้!ฉันเคยพบมาก่อนที่คราสก้าตอนไปเอาเรือใหม่...นี่มันเจ้าของกูลุคคอมปะนี!นาร์ซีซัส" กิงโกะเดนยืนอึ้งตะลึงงัน คนเขียนกลับมาคราวนี้มุขเหนือเมฆจริงๆ

"หมู่เกาะต้องเป็นของเรากูลุคคอมปะนี! ขอบใจนะที่ช่วยกำราบตัวปัญหาอย่างเจ้าโจรสลัดให้ พวกชะนีที่หมดประโยชน์แล้วก็ตายไปซะ" จิงโจ้เผยธาตุแท้ออกมาแล้ว! ก่อนกดสวิตช์เก้าอี้ดีดตัวหนีไปแบบนักบิน

"หนอย! ที่มันช่วยเรามาตลอดก็เพราะหวังยืมมือเราจัดการโซลิดนี่เอง" ซาริสเพิ่งจะคิดได้...

"กูลุคมันก็ยังคงเป็นกูลุคอยู่วันยังค่ำ ประเทศล่มไปก็ยังไม่วายจะยึดหมู่เกาะให้ได้เหมือนเดิม" ...นั่นสิอยู่ๆใครมันจะมาช่วยฟรีๆล่ะเนอะ

ปัง ปัง ตูมมม มีเสียงปืนใหญ่ดังมาจากท่าเรือ แอสโทรนากันกับสุกามินำกองทัพรถเกราะรุ่นใหม่ปิดล้อมอ่าวเอาไว้แล้ว!

"พวกเราลุย! ฉันจะตอบแทนที่พวกแกให้เรือกับสเปเชียลรูนแคนนอนพวกเรามาอย่างสาสมเลย คอยดู!"

ซาริสเปิดคำสั่งยุทธนาวีเตรียมรบทันที เรือก๊อดเบิร์ด ฟลายอิ้งลาซโล ทรอยทานิค เตรียมออกศึก!

• Naval Battle Kanakan Ally VS Kooluk Company , Start!

สิ้นเสียงระบบสั่งเริ่มสงคราม กองทัพรถเกราะสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกรุ่นใหม่ก็เปิดฉากวิ่งเข้ายิงถล่มใส่ทันที

"กรี๊ด รถเกราะเร็วมาก แถมพวกมันยังติดตั้งสเปเชียลรูนแคนนอนเหมือนพวกเราอีก" มิน่าถึงได้วางใจส่งมาแค่สมาชิกผีสองตัว

"เฮ้ย ตูก็มีโพสบ้างนะเฟ้ยไม่ใช่ผีซักหน่อย" แอสโทรนากันประท้วงพลางสั่งรถเกราะวิ่งไปยิงไปจนพวกซาริสเล็งเป้าไม่ได้เลย

"แบบนี้คงต้องให้ก๊อดเบิร์ดจัดการ นู๋หลอดช่วยหน่อยนะจ๊ะ..." แต่เมื่อกิงโกะเดนหันไปทางเรือหลอดแต่ต้องแปลกใจกับสิ่งที่เห็น

บนเรือก๊อดเบิร์ด พวกเอลวาน่ากับน้องเศษไม้ยืนนิ่งด้วยสีหน้าตึงเครียด...อีกฝั่งของเรือรินจับหลอดไว้เป็นตัวประกัน เมื่อเรือก๊อดเบิร์ดไม่มีหลอดก็เป็นได้แค่เรือทำมะด๊าทำมะดาลำหนึ่งเท่านั้น หลอดโดนมีดจ่อคอสภาพน้ำลายฟอดปากเนื่องจากโออิชิที่กินเข้าไปยังทำพิษอยู่

"ขอโทษด้วยนะทุกคน แต่เพื่อช่วยท่านทานุกิฉันจำเป็นต้องทำแบบนี้" รินลากหลอดขึ้นไปบนรถเกราะลำหนึ่งที่แล่นเข้ามาใกล้ๆ คนขับก็ไม่ใช่ใครเร้ดเมจิกเชี่ยนของทุกคนนั่นเอง...

"เอาชนะโซลิดมาได้แต่ก็ไม่ได้อยู่เหนือความคาดหมายของข้าหรอกนะ ฮา" เจโผล่ขึ้นมาแลบลิ้นปลิ้นตาก่อนมุดกลับเข้าไปในรถ

"ทำแบบนี้แปลว่าหล่อนไม่รักชีวิตตัวเองแล้วสินะ!" ปัง ปัง ปัง เอลวาน่าอีกแล้ว...กะวิสามัญทั้งตัวประกันและคนร้ายเลย ใครอย่าให้มันไปทำคดียาบ้าเชียวนะ

ระดับรินสู้เอลวาน่าไม่ได้แน่ แต่ก่อนที่กระสุนจะโดนตัวนิดเดียวก็แหลกเป็นผุยผงไป... ออร่าสีฟ้าดำออกมาจากร่างของเธอ รินแกะผ้าพันมือขวาออกทำเอาทุกคนตกตะลึง โซลอีทเตอร์!

"พวกคุณแม้จะเก่งกาจแต่ก็ไม่มีทางเอาชนะโซลเยอร์ได้หรอก แต่ด้วยพลังนี้และกองทัพรถเกราะรุ่นใหม่ของกูลุคต้องช่วยท่านทานุกิได้แน่"

รินชูมือขวาใช้ท่า Black Shadow เรือทั้งสามลำโดนแดมเมจเข้าไปเต็มๆในระยะประชิด ก่อนที่รินจะนั่งรถเกราะหนีไปโดยจับหลอดเป็นตัวประกันไปด้วย

"ช่วยหนูด้วยจ้าาา" หลอดแหกปากลั่นหมดสภาพ ทำลายภาพพจน์พระเอกซุยป่นปี้

"เรือของฉันโดนห้องเครื่องเข้าไปเต็มๆคงหนีไม่ทันแล้วล่ะ ฝากช่วยนู๋หลอดแล้วจัดการพวกูลุคแทนฉันด้วยนะ" กิงโกะเดนสั่งPekเอาเรือพุ่งเข้าไปในฝูงรถเกราะ

ซาริสส่งเสียงห้ามเตรียมจะตามไปช่วย แต่ฮิกะล็อคตัวเอาไว้ด้วยกาวตราช้างแอมเวย์ ซื้อวันนี้แถมฟรีทันทีหนึ่งหลอด(ยังไม่เลิกขายของ)

"...เข้าใจแล้วฉันจะแก้แค้นให้เธอทีหลังเอง" ซาริสใช้สกิลพาเรือฟลายอิ้งลาซโลถอนตัวออกจากการต่อสู้ไป เสียงระบบดังขึ้นตามมา

• ยูนิตฟลายอิ้งลาซโลถอนตัวออกจากการต่อสู้ ยูนิตก๊อดเบริ์ดไม่สามารถสู้ต่อได้ระบบจึงถอดถอนออกจากสนามรบ...

"555+ ในที่สุดคนแต่งก็ให้สมาชิกเกือบผีชนะสมาชิกหลักเสียที" สุกามิสั่งยิงปืนใหญ่อย่างเมามันส์จนทรอยทานิคHPเป็น0ในที่สุด

กิงโกะเดนพ่ายแพ้จมหายไปพร้อมกับเรือ ยืนมองท้องฟ้าเลียนแบบทรอยที่ค่อยๆจมลงทะเลหายไปสมชื่อเรือ"ทรอยทานิค"ในที่สุดมันก็จมตามที่คนเขียนมันแช่งเอาไว้จริงๆ

DEFEATED

สงครามจบลงด้วยชัยชนะของกูลุค พวกสมาชิกผีต่างโห่ร้องยินดีเต้นเบรคแดนซ์กันอย่างปรีดา

ตัดกลับมาทางด้านเรือฟลายอิ้งลาซโลที่ถอนตัวออกมาจากการต่อสู้ได้ แต่เสียหายหนักและยังเร่งเครื่องเกินพิกัดจึงมาโอเวอร์ฮีตอยู่แถวๆเกาะร้าง

"พวกเราต้องมาเอาคืนแน่กูลุค แต่ตอนนี้ต้องกลับไปซ่อมเรือก่อน" ซาริสยื่นไม้พายให้ทุกคน

"เฮ้ยเรื่องกำลังเศร้าๆอยู่ เอาพายมาทำแป๊ะไรเสียฟีลลิ่งหมด" เอลวาน่าโวย...ก่อนโดนซาริสเอาไม้พายบ้องกะบาล

"กลับไปตั้งหลักกันที่เกาะโจรสลัด!" แล้วทุกคนก็ช่วยกันลงฝีพาย บึ้ด จ้ำ บึ้ด กลับเกาะโจรสลัดกัน

---

--Shiryu 05:14, 24 ตุลาคม 2007 (ICT)

ทั้งซาริส, ฮิกะอิจิ, ชินจู, เอลวาน่า และน้องเศษไม้ (ครบป่าวหว่า?.....ตกลิงไปเหรอ? ช่างเหอะ) พายเรือไตรกีฬามาจนกล้ามแขนขึ้น ในที่สุดก็ถึงเกาะโจรสลัด

"เฮ้ ท่านซาริสกลับมาแล้ว!!"

"ท่านผู้พิชิตเจ้าแห่งโจรสลัด!!"

เสียงโจรสลัดลูกกระจ๊อกโห่ร้อง บนเกาะนี้มีทั้งพวกลูกน้องของทานุกิ ซาริส และกิงโกะเดนที่มาจับมือกันเฉพาะกิจในตอนที่ต้องร่วมกันต่อสู้กับเจ้าแห่งโจรสลัด แต่ตอนนี้ไม่มีเจ้าแห่งโจรสลัดอีกต่อไปแล้ว

"แล้วท่านกิงโกะเดนล่ะ?" ลูกน้องของกิงโกะถามขึ้น

"ท่านรินด้วย?" ลูกน้องของทานุกิถามมั่ง ซาริสเริ่มหวั่นใจว่าโจรสลัดจะแตกกลุ่มกลับไปชิงดีชิงเด่นกันเหมือนแต่ก่อน

"เลิกเล่นขายของกันได้แล้ว!! ส่งตัวท่านกิงโกะเดนมาแล้วเราจะกลับอิโนกัสอีด้ากันซะที!! ที่ร่วมมือกับไอ้พวกนี้ก็แค่อยากโค่นเจ้าโซลิดเท่านั้นหรอกนะ!!" Pkzii สมาชิกหัวรุนแรงของกลุ่มกิงโกะลุกขึ้นโวย เปรี้ยง!! แล้วก็ดับในสองวินาทีหลังเพิ่งมีบทได้บรรทัดเดียวเนื่องจากชื่ออ่านยาก

"ไอ้พวกงี่เง่า...." เอลวาน่า (มันยิงอีกแล้ว) ลุกขึ้นกลางวงแล้วหยิบไมโครโฟนมากล่าวสุนทรพจน์ "จะคิดกลับไปใช้ชีวิตเสเพลปล้นเรือ แดกเหล้า ชิงอาณาเขตน่านน้ำกันเองแบบเก่าอีกรึไง? ทั้งที่การร่วมมือกันทำให้พวกแกมีพลังเข้มแข็งขนาดกล้าลุกขึ้นต่อกรกับเจ้าแห่งโจรสลัดได้ ขอบอกตรงๆ ตอนนี้เรือทรอยทานิคถูกกูลุคยิงจมแล้ว รินก็ทรยศไปอยู่กับพวกนั้น ถ้ามาแตกความสามัคคีกันซะตอนนี้ก็คงไม่มีอะไรเหลือ พวกลูกน้องของทานุกิ.....แกจะตามลูกพี่แกแล้วออกจากเกาะนี้ไปก็ตามใจ แต่ข้าจะยิงสลุตให้เละหมดทุกคนเลย ฮ่าๆๆๆๆ (บังคับกันชัดๆ)"

พวกโจรสลัดได้รู้แบบนี้ก็เริ่มสงบเสงี่ยม

"เพราะต้องการปราบเจ้าแห่งโจรสลัดถึงทำให้พวกโจรสลัดทั้งหมดสามัคคีกันได้ .......หรือนี่ก็เป็นความตั้งใจของท่านโซลิดอยู่แล้วนะ ข้าไม่คิดว่าแค่พลังของแบล็ครูนจะควบคุมท่านได้หรอก" ฮิกะเริ่มเข้าใจอะไรดีขึ้น จึงพูดเข้าข้างโซลิดแบบข้างๆคูๆ จริงๆมันโดนแบล็ครูนคุมนั่นแหละถูกแล้ว

"ตอนนี้นักรบฝั่งเราเก่งกว่าฝั่งนั้นมากมายมหาศาล แต่ถ้าเทียบยุทโธปกรณ์แล้วยังห่างกันหลายขุม" ซาริสวิเคราะห์สถานการณ์แล้วพบว่าโอกาสชนะเหลือเพียงน้อยนิด

"จะสู้กับอาวุธก็ต้องใช้อาวุธ แล้วอาวุธที่น่ากลัวที่สุดก็ต้องเป็นอาวุธโบราณแบบที่อ่านเจอในการ์ตูนหลายๆเรื่อง ......" ชินจูเริ่มประเด็นการผจญภัยครั้งใหม่ ไม่รู้ว่าต้องการช่วยพวกโจรสลัดหรือตัวเองอยากผจญภัยกันแน่ "เกาะครีตทางใต้ของรังโจรสลัดเก็บซ่อนสุดยอดอาวุธจากอารยธรรมฟอลคอนซินดาร์ไว้ มันน่ากลัวกว่าปืนปฏิสสารหลายเท่า ถ้าได้มันมาต้องรับมือกองรถเกราะของเจ้าพวกกูลูคได้แน่"

---

--FLOW 17:19, 24 ตุลาคม 2007 (ICT)

"ถ้ามีของดีแบบนั้นอยู่ใกล้ๆทำไมถึงไม่ไปเอาแต่แรกล่ะ จะไปผจญภัยอะไรยืดยาวมาตั้งซีซั่นครึ่ง" aimaim สมาชิกผีที่คนแต่งส่งมาทำลายบรรยากาศโพล่งขึ้นมาทันที

ฉึก(เสียงซาริสเอาดาบทิ่ม)"เพราะมันเคยเป็นแอเรียที่เข้าไม่ได้ แต่พลังของตราแห่งการเปลี่ยนแปลงทำให้ตอนนี้เราสามารถเข้าไปได้แล้ว" ซาริสรีบแถไปตามน้ำ

"ช่างมันเหอะตอนนี้จะทำอะไรก็ทำ เราต้องรีบไปช่วยหลอดออกมาให้ได้เร็วที่สุด" น้องเศษไม้พูดอย่างร้อนรน

"เป็นห่วงมันจริงนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เอลวาน่าแซวไม่เข้าท่า...เลยโดนทุ่มด้วยเยอรมันซูเพลกซ์ลิ้นตวัดกลับเข้าไปในคอหอย

"เพราะว่ามีแต่หมอนั่นเท่านั้นที่ควบคุมเรือก๊อดเบิร์ดได้ มันเป็นกำลังรบสำคัญของเราในการสู้กับกูลุคต่างหากเล่า!"

"นั่นสินะ ถ้างั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลาเราแยกทีมกันเถอะเดี๋ยวฉัน(ซาริส)จะไปเอาอาวุธในเกาะครีตเอง ส่วนเธอ(เศษไม้)ไปช่วยหลอดที่กูลุคก็แล้วกัน ไว้ได้อาวุธมาเมื่อไหร่จะตามไปสมทบทีหลัง"

เมื่อตกลงกันได้แล้วก็ได้เวลาแบ่งกลุ่ม ทั้งหมดล้อมวงกันแล้วก็....โอน้อย~~ออก! ช่างเป็นภาพที่น่าอนาถยิ่งนัก มีทั้งม.อินเตอร์,วิดวะ,แพทย์แต่แบ่งกลุ่มกันยังกับเด็กประถมไม่มีสมอง...

คนแต่งจึงจัดกลุ่มให้ใหม่ตามความเหมาะสมเอง..

ซาริส ชินจู ไปเกาะครีต และเนื่องจากเป็นแอเรียผู้เล่นระดับสูงเอลวาน่าจึงโดนยัดเข้ากลุ่มมาด้วยโดยปริยาย ส่วนน้องเศษไม้ ฮิกะอิจิ ไปกันสองคนเพื่อความคล่องตัว เดี๋ยวพอได้หลอดมาก็เป็นสามคนเท่ากับฝั่งโน้นเอง(ง่ายดีไหม)....... ว่าแต่รู้สึกเหมือนจะลืมใครไปอีกคน(ตัว)นะ

"เจี๊ยกก คร่อก" โอ้วลิงเซ็นริตสึชื่อพิมยากแถมบทน้อยทั้งๆที่โพสเยอะ กำลังปาเปลือกกล้วยประท้วงคนเขียนอยู่นี่นั่นเอง!

ซาริสจึงไปTopsซุปเปอร์ รูดบัตรเครดิตซื้อกล้วยไต้หวันหวีละร้อยห้าสิบโยนไปทางลิงเซ็น "เอ้ากล้วยยย จะกินอยู่ที่นี่หรือจะขึ้นเรือไปด้วยก็ตามใจ(คนแต่ง)ละกัน"

"เอาล่ะงั้นฉันขอตัวก่อนนะ" เศษไม้รีบออกเดินทางทันทีเพราะกูลุคมันช่างไกลนัก เดี๋ยวเจ้าหลอดจะขาดความอบอุ่นเจ็บปวด

"ตอนนี้เรือก๊อดเบิร์ดเป็นได้แค่เรือสัญจรธรรมดาเท่านั้นระวังตัวด้วยล่ะ" ซาริสโบกมืออำลาก่อนพาปาร์ตี้ขึ้นเรือฟลายอิ้งลาซโลไป

การผจญภัยที่กำลังจะตัดฉากไปมาจนคนอ่านเวียนหัวเป็นครั้งแรกกำลังดำเนินขึ้นแล้ว!

---

--Shiryu 10:47, 25 ตุลาคม 2007 (ICT)

พวกซาริสล่องเรือมายังเกาะครีตตามคำบอกเล่าของชินจูที่ศึกษาเรื่องสมบัติของซินดาร์มาเป็นเวลานานในที่สุดก็พบเกาะที่ลักษณะเหมือนสิ่งปลูกสร้างลอยอยู่กลางน้ำ

"โห เกาะครีตมีจริงอย่างที่ตำนานลือไว้จริงด้วย ขนาดพวกเราโจรสลัดอยู่แถวนี้มานานแสนนานยังไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน" ซาริสตะลึงกับความลึกลับของเกาะนี้ แต่จริงๆแล้วเกมส์มันเพิ่งใส่เกาะนี้เข้ามาตะหาก

"แน่อยู่แล้ว เราค้นคว้าเรื่องซินดาร์มานานแสนนาน เชื่อว่าต้องมีซากซินดาร์หนึ่งไขปริศนาของซินดาร์ได้แน่ แม้แต่ในคานาคานก็ยังไม่เจอ ที่แท้มันก็ลอยอยู่กลางทะเลลับแบบนี้เอง" ชินจูพอใจที่การค้นคว้ามาหลายสิบปีใกล้ถึงเป้าหมาย

"แล้วทำไมไม่รีบมาตั้งแต่แรกฟะ จะได้ไม่ต้องไปง้อพวกกูลูคแต่ทีแรก" เอลวาน่าโวยวาย

"ทีแรกเลเวลพวกเรายังไม่พอจะขึ้นมาที่นี่ได้น่ะ ต้องขอบคุณพวกติ่มซำทะเลจริงๆ" ชินจูกล่าวพลางพนมมือหันเข้าหาทะเล

(คิดในใจ) "สมบัติซินดาร์อันนี้ตูค้นมาเป็นสิบปีกะฮุบไว้คนเดียวหลังจบศึกหรอกเว้ย นักล่าซินดาร์ที่ไหนเขาบอกที่ซ่อนขุมทรัพย์ให้ชาวบ้านฟังง่ายๆแบบนี้เล่า นี่เพราะเห็นแก่พวกแกหรอกนะสาดถึงบอก เดี๋ยวปั๊ดตบแว่นกระเด็น"

"สมบัติซินดาร์ที่เราสนใจจริงๆคือที่นี่น่ะ ซากโอเบลที่พวกผู้เล่นแท็คติคไปขุนเลเวลกันซะพรุนนั่นเราไม่สนใจแล้วหละ .....แล้วมันใช่ซากซินดาร์หรือเปล่าคนแต่งยังไม่ชัวร์เลย" ชินจูกระโดดขึ้นมาเหยียบพื้นซากโบราณก็พบหลุมพรางให้ร่วงลงไป

"ชินจู!!!" เอลวาน่ารีบเผากงเต๊กไปให้ทันที แต่ก็มีมีดปาสวนขึ้นมาปักกบาลข้อหาเล่นมุกไม่ถูกกาละเทศะ

"ชั้นมีสกิลเดินบนผนัง กับดักแค่นี้ไม่ระคายหรอก เดี๋ยวจะลุยไปก่อนนะ พวกนายตามมาดีๆแล้วกัน" ชินจูเดินไปอย่างมั่น.....แล้วก็มีหินตกมาทับจนแบน เอลวาน่าจึงเอาที่เติมลมจักรยานปั๊มจนพองขึ้นมาอย่างเดิม "ท่าทางจะมีกับดักมากมายมหาศาล ไม่มีตัวเดนตายอย่างหลอดให้ลองเดินด้วยสิ"

แล้วซาริสก็วิ่งกลับไปหยิบเซ็นริตสึมาจากเรือ "เราใช้ลิงจ๋อนี่แทนได้ไหม?" เซ็นจังทำหน้าปุ้มปุ้ยไม่รู้เรื่อง

"อืม ก็น่าจะได้อยู่นะ ลองเอาเชือกผูกไว้แล้วให้วิ่งเข้าไปเรื่อยๆสิ"

แล้ววิบากกรรมของลิงจ๋อก็เริ่มขึ้น...

เจี๊ยก

\\=w=//

แหง่ม...แหง่มๆๆ

\\=w=//

ช้าส์~!!

\\=w=//

หมดเปลืองจิโซไปทั้งสิ้น 24 อัน แล้วทุกคนก็มาถึงชั้นในของซากโบราณก่อนที่คนแต่งจะโดนสมาคมพิทักษ์ลิงฟ้องร้อง

---