Final Fantasy ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 00:44, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
ตื่อตือตื้อ~ตื้อตือตือตื่อ~ดื้อดื่อ ตื่อ~ตื้อ~ตืออออออ (เมโลดี้เพลง Final Fantasy Theme)
"โอยยย~ เสียงพิณดีดเป็นเพลงอะไรอยู่ในหูเนี่ยน่ารำคาญจิ๊บเป๋ง แบบนี้ใครมันจะไปหลับลงเนี่ย..." เสียงเด็กคนหนึ่งโอดโอยอยู่บนเตียงก่อนบิดขี้เกียจแล้วลุกขึ้นมา
"แล้วที่นี่มันที่ไหนกันเนี่ย!?" เด็กคนนั้นกวาดตามองรอบๆห้องเป็นบรรยากาศที่ไม่คุ้นเคย
แต่ยังมีสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าอยู่ที่ไหนเสียอีกสำหรับตอนนี้นั่นก็คือ....
- ตูเป็นใครฟะ!??????
แกร้ก_เสียงปั๊กกะตูเปิด มีเด็กชายคนนึงอายุไล่เลี่ยกันเดินเข้ามาในห้อง
"ตื่นซักทีนะแก อีกไม่นานก็จะได้เวลารวมพลแล้วรีบเตรียมตัวเร็วเข้า"
"........." ไม่มีเสียงตอบรับจากคู่สนทนา
"เฮ้ยเป็นอะไรไปฟะ ไม่ได้ยินที่ชั้นพูดเรอะ!" เจ้าของคำถามเร่งเสียง
"อ่า โทษทีนะว่าแต่ฉันเป็นใคร ที่นี่มันที่ไหน แล้วนายเป็นใครเหรอ?"
"นี่แกเพี้ยนอะไรขึ้นมาเนี่ย!! ที่นี่ก็คือโรงเรียนสอนทหาร[กาบัลเดียการ์เด้น]ไง"
"ส่วนชั้นก็คือเรนเกลนักเรียนหมายเลขหนึ่งของที่นี่ และเป็นคู่เกย์เอ๊ยคู่บัดดี้ของแกไงเล่าหลอด ริโอว"
- หลอด ริโอว ...นั่นชื่อของเราสินะ? รู้สึกจำได้ลางๆแฮะว่าใช่
"โทษทีนะพอดีชั้นนึกอะไรไม่ออกเลยน่ะแหะๆ"
"นี่นายไปโดนคาถาอะไรมาล่ะเนี่ยเดี๋ยวให้อาจาร์ยตรงที่รวมพลดูให้แล้วกันรีบไปกันเถอะเดี๋ยวก็สายหรอก"
แล้ว หลอด ริโอว ก็เดินตาม เรนเกล ออกจากห้องไปยังจุดรวมพล
--FLOW 00:44, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
ระหว่างเดินทางหลอดก็พยายามนึกเรื่องของตัวเองให้ออก
- อือ ในหัวขาวโพลนไปหมด...นี่เราสูญเสียความทรงจำงั้นเหรอเนี่ย
- รู้สึกเหมือนเรามีเรื่องสำคัญที่ต้องทำสักอย่างแต่มันคืออะไรนะ...นึกไม่ออกเลย
ขณะที่หลอดกำลังพยายามฟื้นฟูความจำของตัวเองอยู่เขากับเรนเกลก็มาถึงที่รวมพลแล้ว
"ฟู่ ทันเวลาพอดี...ไม่งั้นโดนสั่งแทง(ในบ่อ)ปลาไหลไฟฟ้าจนหมดสภาพแน่ๆ" เรนเกลปาดเหงื่อด้วยความโล่งอกหลังจากนั้นก็จูงหลอดไปเข้าแถวรอฟังผู้อำนวยการให้โอวาส
"พวกเรากำลังจะทำอะไรกันเหรอ?" หลอดที่ไม่รู้เรื่องถามด้วยความสงสัย
"อ๊ะโทษที นายความจำเสื่อมนี่นะ วันนี้เป็นวันสำคัญของนักเรียนอย่างพวกเราเลยเชียวนะ เพราะวันนี้น่ะ...."
อื้อ~อือ อื้อ อือ~อื่อ ออออออ ตื่อตื้อตือ เสียงเพลง Tifa Theme ดังขึ้น
ฟึ่บ! ผู้อำนวยการโรงเรียนกาบัลเดียการ์เด้นบินลงมาจากตึกอำนวยการด้วยยาโนทัยโจโคโบะคู่ใจ
"นักเรียนทุกคนทำความเคารพผู้อำนวยการชีริว" เรนเกลในฐานะนักเรียนอันดับหนึ่งเป็นตัวแทนกล่าวทำความเคารพ
- \\=w=// ทีฟา บูชา บูชา บูชา \\=w=//
(คติประจำใจนักเรียนกาบัลเดียการ์เด้น by ผอ.ชีริว)
- ผู้อำนวยการคนนั้น! ทำไมเห็นหน้าแล้วรู้สึกคุ้นแบบนี้นะเหมือนกับเคยร่วมเป็นร่วมตายมาก่อนเลย
หลังจากบูชาทีฟาจบ ผอ.ชีริวก็เริ่มต้นพูดถึงจุดประสงค์ของการรวมพลวันนี้ ซึ่งนักเรียนทุกคนต่างรู้กันดี(ยกเว้นหลอด)นั่นก็คือภารกิจสอบเลื่อนขั้นเพื่อเป็นนักรบชั้นสูงแห่งหน่วย[SeeD]อันเป็นความใฝ่ฝันสูงสุดของนักเรียนทุกคนที่นี่นั่นเอง
ส่วนเงื่อนไขของภารกิจเพื่อการเป็นนักรบชั้นยอดนั้นย่อมต้องไม่ธรรมดา นั่นก็คือการร่วมมือกับคู่หูบัดดี้ของตนล้มสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งอย่างอสูรอัญเชิญ ซึ่งเรียกกันว่า[Gardian Force]นั้นเอง...
--FLOW 01:35, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
ภารกิจนี้ถือว่าเป็นภารกิจที่หินที่สุดของนักเรียนเลยทีเดียวเพราะอสูรอัญเชิญ[Gardian Force]นั้นแข็งแกร่งมาก แต่ผลตอบแทนของการต่อสู้นั้นก็สูงค่าไม่แพ้กันเพราะเมื่อล้ม GF นอกจากจะได้เลื่อนขั้นเป็นยอดนักรบ SeeD แล้ว ยังจะได้ GF ตนนั้นมาเป็นมนต์อัญเชิญเพื่อเรียกใช้งานเป็นรางวัลอีกด้วย ดังนั้นการเลือก GF ที่จะสู้ด้วยจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะ GF ที่ได้มาจะกลายเป็นหนึ่งในความสามารถของตนจึงต้องเลือกให้เหมาะ และข้างล่างนี่คือรายชื่อ GF ที่ผอ.ชีริวช่วยสรรหามาให้จากโปรไฟล์ของซึคาสะ
1.โชโคโบะ
2.ซาโบเทนเดอร์
3.คาบังเคิล
4.ซิลฟ์
5.วาลฟอร์
6.มุมบ้า
7.อิฟริต
8.เฟนริล
9.ไดอะโบลอส
10.กิเลน
11.โกเล็ม
12.อิกเซียน
13.โอดีน
14.กิลกาเมซ
15.อาโตมอส
16.ลิไวอาซัน
17.คจาต้า
18.บาฮามุท
19.มาดีน
20.???
"โอ้โห เยอะแยะไปหมดแล้วพวกเราจะเลือกสู้กับตัวไหนดีล่ะเนี่ย" หลอดหันมาถามเรนเกล
"ใจเย็นๆนะหลอด บททดสอบเริ่มขึ้นแล้วล่ะ GF แต่ละตัวลักษณะต่างกันออกไปทำให้มีผลต่อความยากง่ายในตอนสู้ด้วย ถ้าเจอตัวที่แพ้ทางสไตล์การต่อสู้ของตนเองก็จะง่ายขึ้น การเลือก GF ที่จะสู้ให้เหมาะกับพวกเราจะเป็นตัวกำหนดอัตราความสำเร็จของภารกิจครั้งนี้เป็นอย่างยิ่ง"
- แปะ แปะ แปะ เยี่ยมมากที่มองจุดนี้ออก_มีเสียงตบมือจากทางด้านหลังของทั้งสองคน
"ถูกแล้ว การประเมินและเลือกภารกิจให้เหมาะสมกับตน ถือเป็นคุณสมบัติอย่างหนึ่งที่สำคัญของ SeeD สมกับที่เป็นนักเรียนอันดับหนึ่งจริงๆ" เสียงของอาจาร์ยสาวกล่าวด้วยความชื่นชม
"อาจาร์ย!?" หลอดกับเรนเกลรีบกลับหลังหันมาทำความเคารพ
"สวัสดีทั้งสองคน ฉันซารุจะมาทำหน้าที่เป็นอาจาร์ยคุมสอบคู่ของเธอฝากตัวด้วยล่ะ ^-^/"
--FLOW 02:10, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
หลอด ริโอว กำลังพิจรณาอย่างขะมักเขม้นว่าจะเลือกสู้กับตัวไหนดี
- เราไม่ควรมาเสียเวลาอยู่ที่นี่อย่างนี้ จิตใต้สำนึกของเราบอกเช่นนั้น แต่...
"เฮ้ เรนเกลพวกเราจะตื้บตัวไหนดีล่ะ" แต่ขณะนี้หลอดไม่มีทางเลือกอื่น
"ฮะๆ คำถามนี้คงยุ่งยากสำหรับคู่อื่น แต่สำหรับนักเรียนอันดับหนึ่งแห่งกาบัลเดียการ์เด้นอย่างอย่างชั้นแล้วตัวไหนก็ครือๆกันน่ะแหละ หลอดนายเลือกได้ตามสบายเลย"
เรนเกลกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจเต็มเปี่ยม
...เพราะยังไม่รู้ถึงความสามารถพิเศษของ หลอด ริโอว
"ถ้างั้นจัดไปตัวสุดท้าย เป็นเครื่องหมาย ? มันมีอะไรหว่าอยากรู้จริงๆ" หลอด ริโอว กำลังจะใช้ความสามารถพิเศษแล้ว...
"อ๊ะ ข้อสุดท้ายนั่นมัน!" ซารุเผลออุทานด้วยความตกใจ
ตรื้ด ตรื้ด ตรื้ด วี๊~ เสียงแรนด้อมสุ่มเลือกบนกระดานคำสั่งทำงาน
"ข้อสุดท้ายที่เป็น ? เป็นการสุ่มเลือก GF สำหรับคู่ที่ตกลงกันไม่ได้ แต่ถึงจะมั่นใจแค่ไหนก็ไม่น่าทำแบบนี้เลยนะเพราะว่า..." ซารุพูดยังไม่ทันจบเสียงจากระบบก็ประกาศถึง GF ที่ทั้งคู่ต้องต่อสู้ด้วยนั่นก็คือ
แอ่น แอน แอ๊น เลือกได้ GF ที่แข็งแกร่งที่สุด! อสูรคู่แฝดอัลเดอบารัน&เซฟุระทูตะ (ยินดีด้วย)
"โทษทีครูบอกช้าไปนิด การแรนด้อมอาจจะได้ GF ที่ไม่มีอยู่บนกระดานติดมาด้วยแต่...ครูไม่คิดว่าพวกเธอจะแจ็คพอตปานนี้"
"มันเก่งขนาดนั้นเยยเหยอ?" หลอดยังทำหน้าแอ๊บแบ้วไม่รู้เรื่องถึงความผิดที่ตนก่อขึ้น
"แน่นอนสิเฟ้ย! GF ตัวเดียวก็เก่งมากอยู่แล้ว นี่มันยังมาเป็นคู่เพราะเป็นฝาแฝดกัน เราต้องสู้กับมันพร้อมกันสองตัว แถมทั้งคู่ยังแกร่งสุดๆอีกต่างหาก!!! พวกมันจึงถูกขนานนามว่าเป็น GF ที่แข็งแกร่งที่สุดที่ยังไม่เคยมีใครปราบได้เลยแม้แต่คนเดียว!!" เรนเกลบีบคอหลอดด้วยความฉุนรีบบอกให้เปลี่ยนตัวเลือกเดี๋ยวนี้ซะ!
"เสียใจด้วยนะทั้งสองคนแต่มีกฎว่าภารกิจเลือกแล้วไม่สามารถยกเลิกกลางคันได้ การรับผิดชอบต่อภารกิจที่ได้รับมาก็เป็นคุณสมบัติสำคัญของการเป็น SeeD เช่นกัน"
ชิบ-ห๊าาาาย!!!
"แย่หน่อยนะทั้งสองคนแต่สงสัยปีนี้พวกเธอคงปิ๋วซะแล้วล่ะ พยายามใหม่เทอมหน้าละกันนะจ๊ะ ^^'a"
ตึง! เสียงเรนเกลหงายหลังสลบในท่ายืนตรง และนี่คือความสามารถพิเศษของหลอดที่ดึงดูดความซวยขั้นเทพมาให้นั่นเอง....
--FLOW 04:51, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
"อย่าพึ่งท้อสิพวก! ฉันที่เป็นคู่บัดดี้ของนักเรียนหมายเลขหนึ่งอย่างนายยังอยู่นะเฟ้ย ถ้าพวกเราสองคนช่วยกันสู้ล่ะก็บางทีอาจจะชนะก็ได้" หลอดเข้าไปปลอบเพื่อนอย่าเพิ่งสิ้นหวัง
"ตลกแล้ว! ฝีมือแกน่ะมันอันดับโหล่บ๊วยเจี่ยกระจอกสุดในชั้นต่างหากเล่า! เค้าถึงให้ชั้นมาจับคู่กับนายให้ทุกกลุ่มกระจายความเก่งให้สมดุลกัน!" เรนเกลเข้าสู่โหมดสิ้นหวัง
สิ้นหวังแล้ว! สิ้นหวังกับภารกิจนี้แล้ว!
เรนเกลกุมขมับสีหน้ามืดมนสุดขีดเหมือนอวาต้าของเขา
"พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางไปยัง[ดันเจี้ยน-หนามแดง]ที่อยู่ของอัลเดอบารันกับเซฟุระทูตะกัน เวลาที่เหลือวันนี้ก็ใช้ฝึกฝนเพิ่มระดับฝีมือให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ครูคงแนะนำได้แค่นี้แหละ" จากนั้นซารุก็จากไปทิ้งเรนเกลที่กำลังสิ้นหวังไว้กับลิงความจำเสื่อมอีกตัว
"ฮึ่ม ชั้นไม่ยอมสอบตกให้เป็นที่อับอายเด็ดขาด! ช่วยไม่ได้ วิธีเดียวคือคงต้องไปที่ลานฝึกเพื่อเพิ่มระดับของนายให้สูงกว่านี้" เรนเกลลากคอหลอดไปที่ลานฝึกเพื่อเก็บค่าประสบการ์ณเพิ่มทันที
เพียงชั่วอึดใจหลอดก็มาถึงลานฝึกของกาบัลเดียการ์เด้น ลานที่เป็นจุดเกิดของสัตว์ประหลาดมากมายหลายชนิดหลายระดับ มีตั้งแต่โปริ่งกระจอกยันบาโฟตบทีเซี่ยงจี้กระเด็นให้นักเรียนเลือกสรร
"หลอด ริโอว ตอนนี้ระดับของนายอยู่ที่ 15 ดังนั้นลองสู้กับเจ้าตัวที่อยู่ทางโน้นดูก่อนนะ" เรนเกลชี้ไปทางมอนสเตอร์ลูกไฟ[บอมบ์]
"ย๊าาาก ได้เลยจัดห้าย!" หลอดวิ่งรี่เข้าไปตัวเปล่าด้วยความมั่นใจ เพราะจำได้ลางๆว่าตนเองนั้นเก่งมากๆๆๆ
- ผัวะ ผัวะ ผัวะ ....หลอดโดนตบร่วงลงไปกองในสามวิ
"อ๊าาก มันเก่งเหลือเกิน ต้องเป็นบอสใหญ่แน่ๆเลย" หลอดนอนแผ่หลาพะงังพะงาบอยู่บนพื้น
"บอสบ้านแกน่ะสิ ไอ้ตัวเบสิคอย่างนี้ยังจอดสนิทแล้วจะไปสู้กับ GF ได้ยังไงกันฟะ!" เรนเกลเอา[ถังดับเพลิง]ที่้้ใช้สลายม็อบฉีดใส่บอมบ์ไฟดับตายในพริบตา
"อ้าว! นี่นายไม่ได้ติดตั้งอาวุธนี่นามือเปล่าจะไปสู้ได้ยังไง" เรนเกลเพิ่งสังเกตุเห็น
"จริงด้วยนายความจำเสื่อมนี่นา ลองสำรวจตัวเองดูสิว่ามีอะไรบ้าง"
หลอด ริโอว อุปกรณ์ติดตัว <ว่างเปล่า>
"นี่จะไม่ให้ตูมีอะไรสักอย่างเลยเรอะไง!" หลอดตะโกนด่าชี้โบ้ชี้เบ้ไปตามสัญชาตญาณ (ซึ่งเป็นท่าทางในการโวยคนแต่งนั่นเอง)
- คนแต่งจึงเห็นใจประทาน [กระบอกข้าวหลามหนองมน] ของดีเมืองชล โอทอปประจำตำบล ให้หนึ่งอันเพราะเพิ่งกลับมาจากดูงานที่แหลมฉบัง
หลอด ริโอว ได้รับ [ข้าวหลาม 1 กระบอก]
คำอธิบาย : [ใช้กินได้เวลาหิวข้าว]
[ATK 4] [ใช้ฟื้นพลังได้เล็กน้อย]
"บาดโซ้บบบ T_T" หลอดต้องใช้บ้องข้าวหลามเป็นอาวุธด้วยความจำใจ
"อาวุธห่วยแบบนี้สงสัยคงต้องหาสัตว์ประหลาดที่อ่อนแอกว่านี้" เรนเกลใช้สเคาท์เตอร์เดินส่องหาสัตว์ประหลาดที่น่าจะเหมาะสมกับหลอดให้
"ฝากด้วยล่ะ ส่วนชั้นตอนนี้ขอ...ไปส้วมก่อนล่ะ เจี๊ยก~!!" หลอดรีบจ้ำไปที่ห้องน้ำเนื่องจากข้าวหลามที่คนแต่งให้มากะทิบูด...
หลังจากปล่อยสับปะรดกวนเสร็จแล้วหลอดก็เดินออกมาล้างมือทางด้านหลังห้องน้ำ เขาได้ยินเสียงเพลงดังมาจากทางด้านหลังห้องน้ำหญิง จึงตัดสินใจเดินตามเสียงไป...
--FLOW 06:16, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
หลอดเดินตามเสียงเพลงไปสักพักก็ได้เห็นต้นตอของเสียงกำลังร้องเพลง
- เรียกพี่ได้ไหม แล้วพี่จะให้กินขนมหมื่นห้า
ถ้าเรียกอาลดมาห้าพัน เรียกลุงเลิกพลัน ไม่ให้สักพันแน่นอน~
เจ้าของเสียงเป็นสัตว์ประหลาดหน้าแก่ตัวนึงรูปร่างคล้ายหม้อสุกี้MK(เป็นหม้อสีแดงทั้งใบ)กำลังทำอะไรลับๆล่อๆอยู่ หลอดจึงเปิดหนังสือเรียนสารานุกรมสัตว์ประหลาดตรวจสอบดู
มอนสเตอร์ : [LV.6] จีนีไอ (ไม่ต้องบอกก็คงเดากันได้)
เผ่าพันธุ์ : [หม้อ] [สัตว์ประหลาดชั้นต่ำ]
คำอธิบาย : [พบได้ตามใต้โต๊ะและห้องน้ำหญิง ความน่ากลัวต่ำ แต่ความน่ากระทืบสูง
คำเตือน : [ผู้เล่นหญิงควรหลีกเลี่ยงให้ห่างเอาไว้]
"อืม ตัวนี้แหละท่าทางจะเล่นด้วยไม่ยาก ตายซะเถอะไอ้สัตว์ประหลาดหน้าหม้อ!!(อย่าตีความหมายผิดนะจ๊ะ)"
หลอด ริโอว ไม่รอช้าเข้าประชิดด้วยความเร็วสูงแล้วเอาบ้องข้าวหลามกระหน่ำทุบทันที
"เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้น อ๊าก เอ๋ง จ๊าก อ๋อย แอ่ก โอ๊ย !@#$%^&" << จีนีไอเสียชีวิต
ตี้ด ตี ดี้ ~ ตื่อ ตือ ตื้อ (มิวสิค Victory Fanfare)
หลอด ริโอว เต้นระบำเป๋าฮื้อโพสท่าชัยชนะ
ได้รับ : [EXP 6969] [LV.up 16]
"ฮ่าๆ เสร็จเรา" หลอดมองดูซากหม้อเพื่อชื่นชมในผลงานของตนเองก่อนเดินจากไป
"อ๊าก ลื้อเป็นใครฟะ คนกำลังแอบดูสาวเข้าห้องน้ำอยู่ดีๆมาตีเฉยเลย" เสียงมาจากซากหม้อที่ถูกทุบจนเละ
"ยังไม่ตายอีกเหรอเนี่ย!!" หลอดวิ่งเข้าไปทุบซ้ำอีกรอบจนระดับเพิ่มขึ้นเป็น 17
"บัดซบ ไอ้ลิงผีมาลองดีแบบนี้ต้องเจอมุขเสี่ยวอั๊วจนตาย" จีนีไอปล่อยมุขเสี่ยวโจมตี หลอด ริโอว
- ช. เธอรู้ป่าวว่าทำไมเล่าถึงมาจีบเธอ
- ญ. แล้วจารู้ไหมละ
- ช. ก็พี่บุปอะแนะนำมาให้เราจีบเธอ
- ญ. บุปไหนอะ? เราไม่รู้จัก
- ช. บุปเพสันติวาดไง จ๊ะ (ระดับความเสี่ยว 70 จีนีไอ)
"ของพรรค์นี้มันใช้กับชั้นไม่ได้ผลหรอกเฟ้ย!!" หลอดตีหม้อแตกตายอีกจนระดับเพิ่มขึ้นมาอีก...แต่จีนีไอก็ฟื้นขึ้นมาอีก
"แฮ่กๆ นี่มันเป็นอมตะเหรอไง!" หลอดชักเริ่มหมดแรงเพราะมุขเสี่ยวเริ่มออกฤทธิ์
"ที่แท้ก็มาสู้กับพวกสังกัด[พายุแดง]อยู่ที่นี่เอง พวกนี้มีอบิลิตี้[หน้าทน]ทุบยังไงก็ไม่ตายหรอก" เรนเกลเห็นหายไปขี้นานผิดปกติเลยมาตาม
"แล้วจะทำยังไงดี?"
"ปล่อยมันไปเถอะ ทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้นแหละ เพราะมันเกิดมาเพื่อรองรับเท้า(ผู้หญิง)โดยเฉพาะ"
"ใช่ๆเสียเวลาแอบดูหมด พวกแกรีบๆไปซะแล้วอั๊วจะไม่เอาเรื่อง" จีนีไอยังปากดีเลยโดนทุบอีกรอบ
"ไม่ล่ะ ชั้นคิดอะไรดีๆออกแล้วล่ะ" หลอดจับจีนีไอล่ามโซ่
"แว้ก เอ็งจะทำอะไรอั๊วฟะเนี่ย อุ๊บส์..." หลังจากถูกล่ามโซ่จีนีไอก็โดนยัดเข้าไปอยู่ในคลังอุปกรณ์ของหลอด ริโอว
"ในเมื่อมันเป็นอมตะและให้ค่า EXP ดีแบบนี้จะปล่อยไปทำไม สู้เก็บไว้ตื้บเพิ่มเลเวลระหว่างทางไม่ดีกว่าเหรอ วะ ฮะ ฮ่า ฮ่า"
หลอด ริโอว จึงได้รับจีนีไอเป็นอุปกรณ์เพิ่มอีกหนึ่งอย่างถัดจากกระบอกข้าวหลาม
--FLOW 07:19, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
เวลาที่ลานฝึกฝนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ขณะนี้พระอาทิตย์ตกดินแล้ว
"ระดับเพิ่มขึ้นเป็น 30 แล้วเหรอ? เร็วดีเหมือนกันนี่นา" เรนเกลเอ่ยปากชม
"ฮะ ฮ่า เป็นไงล่ะสูตรลัดเก็บเลเวลโดยใช้หม้อ!" หลอดตอบด้วยความร่าเริงพลางทุบจีนีไอเก็บเลเวลไป
"แต่ถึงอย่างไรก็คงไม่ทันสำหรับการสู้กับอัลเดอบารันและเซฟุเระทูตะแน่ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้นายคอยสนับสนุนชั้นอยู่ด้านหลังก็แล้วกัน"
"ได้เลยไม่มีปัญหา เรื่องหลบหลังชาวบ้านเขานี่ถนัดยิ่งนัก" พอพูดเรื่องนี้ขึ้นมาหลอดก็เริ่มนึกอะไรบางอย่างได้ลางๆ
- ทำไมเราถึงคุ้นเคยเหลือเกินนะกับประโยคนี้...
"เฮ้! เป็นอะไรหรือเปล่าหลอด?"
"เปล่า โทษทีนะ"
"คงทุบหม้อจนเหนื่อยแล้วสินะ พักผ่อนเถอะพรุ่งนี้จะได้มีแรงสู้กับ GF"
"ตกลง" ทั้งสองคนก็เข้านอนแต่หัวค่ำ เตรียมพร้อมสำหรับภารกิจสุดโหดหินในวันรุ่งขึ้น
รุ่งเช้าเรนเกลกับหลอดรีบมารายงานตัวกับอาจาร์ยซารุ การทดสอบกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
"เดี๋ยวครูจะใช้คาถาเคลื่อนย้ายไปที่[ดันเจี้ยน-หนามแดง]พวกเธอสองคนพร้อมแล้วใช่ไหม" ซารุถามยืนยันอีกครั้งแบบเกมภาษาที่ดี มิใช่เลือกผิดแล้วอดเพื่อนต้องกลับมาเล่นอีกรอบ
"พร้อมแล้วครับ!!" ทั้งสองคนขานตอบด้วยความพร้อมเพรียง
"ถ้างั้นจะเริ่มล่ะนะ" ซารุหยิบเอาลูกแก้วออกมาจากกระเป๋า ลักษณะของลวดลายที่อยู่บนลูกแก้วช่างคุ้นตาหลอด ริโอวเป็นยิ่งนัก
- ลวดลายบนลูกแก้วนั้นคุ้นตาเหลือเกิน เราต้องเคยเห็นมาก่อนแน่นอน ว่าแต่มันคืออะไรกันนะ...
"สงสัยเพิ่งจะเคยเห็น[มาเทเรีย-แสงกระพริบ](Blinking Materia) เป็นครั้งแรกสินะนี่น่ะเป็นของหายากเลยล่ะ เธอนี่ตาแหลมไม่เบาทีเดียว"
"หา? [มาเทเรีย]มันคืออะไรเหรอครับ?" หลอดถามอาจาร์ยซารุ เธอจึงอธิบายให้หลอดและคนอ่านฟัง
"[มาเทเรีย]ก็คือลูกแก้วที่มีพลังลึกลับ ต้นกำเนิดพลังของมันมาจาก[ลายอักขระ](Rune)ที่สลักเอาไว้ เมื่อใช้พลังเวทมนต์ในตัวเราก็จะกลายเป็นคาถาต่างๆ ตามแต่ชนิดของมาเทเรียนั้นๆไง "
"นี่เธอแอบหลับในห้องตอนที่ฉันสอนใช่ไหมถึงไม่รู้เรื่อง! อย่างนี้ต้องทำโทษ! ไปวิดพื้นซะวิดไปเรื่อยๆนะจนกว่าแอริธจะฟื้น!"
ในขณะที่หลอดกำลังวิดพื้นอยู่จีนีไอก็หลุดออกมาจากช่องเก็บอุปกรณ์ของหลอดเพื่อมาหม้อซารุ....
"โอ้ ลูกสาวครายถูกใจจิง จิง ส่งสายตาปิ๊ง ปิ๊ง ปิ๊ง" ออกมาปุ๊ปก็ม่อปั๊ป
แกร๊ก~(เสียงขึ้นนก) ปัง! ซารุเอา[ปืนอาร์มสตรอง]ยิงจนหม้อกระจุยก่อนเก็บเศษซากใส่ลงไปในช่องเก็บของหลอดอีกครั้ง
ฟู่_ซารุเป่าควันที่ปากกระบอกปื "ถึงจะไม่ตายแต่เป็นซากละเอียดขนาดนี้กว่าจะฟื้นกลับมาซ่าส์ได้ก็คงอีกนาน"
- จาร์ยนี่เก่งชะมัด ...ปืนยาวที่ติดมาเทเรีียอักขระเหมือนไฟนั่นก็ดูคุ้นตาเราอีก
- เหมือนกับว่าเราเองก็มีลวดลายอักขระคล้ายๆแบบนี้เหมือนกัน....บนร่างกายของเรา
"หลอด ริโอว เลิกวิดพื้นได้แล้วเดินทางกันเถอะ" ซารุใช้[มาเทเรีย-แสงกระพริบ]ทั้งสามคนหายเข้าไปในลำแสง อึดใจเดียวก็มาถึงป่าหนามแดงทันที
ภารกิจเริ่มขึ้นแล้ว!
--FLOW 16:15, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
เรนเกลกับหลอด ริโอวและซารุเดินไปตามเส้นทาง[ดันเจี้ยน-หนามแดง]อันลึกลับซับซ้อน ระหว่างทางเต็มไปด้วยกลไกปริศนามากมายที่แก้ยากยิ่งกว่าปราสาทของจอมมารดาออส แต่ด้วยความสามารถของเรนเกล กับดักต่างๆก็ถูกกำจัดไปได้อย่างง่ายดายเหมือนใส่สูตร ^,^,v,v,<,>,<,>,A,B,select,start ของโคนามิ จนมาถึงชั้นในสุดที่อยู่ของ[GF-อัลเดอบารัน&เซฟุเระทูตะ]อย่างรวดเร็ว ทั้งสามคนเปิดประตูห้องแล้วเดินเข้าไปในห้องบอส เป็นวิหารคล้ายพาเทน่อนของอาณาจักรกรีก
"สุดยอดไปเลยเรนเกลสมกับเป็นนักเรียนหมายเลขหนึ่งแห่งกาบัลเดียการ์เด้นจริงๆ"
"ฮะๆ แน่นอนอยู่แล้วกับดักพวกนี้น่ะมันของกล้วยๆใช้ดักคนอย่างชั้นไม่ได้หรอก" เรนเกลตอบด้วยความภูมิใจ
แล้วจู่ๆเรนเกลก็รู้สึกแปลกๆที่เท้าของตนเอง พอมองลงไปดูก็พบว่าพื้นที่ตัวเองเหยียบหายไป กลายเป็นหลุมลึกดำมืดมองไม่เห็นก้นหลุม
"เหวอ นี่มันหลุมอะไรกันเนี่ย!" เรนเกลที่มัวแต่หลงระเริงจึงไม่ทันระวังตัวจึงตกลงไปในหลุมเพราะความประมาท
ตึง!_เมื่อเรนเกลร่วงลงไปแล้วก็มีก้อนหินยักษ์ลอยมาอุดปากหลุมเอาไว้ในทันที
- ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้า บังอาจมาดูถูกกับดักที่เซฟุเระทูตะผู้นี้สร้างขึ้นมาต้องเจอแบบนี้
- มอ มอ มอ กล้าหาญมากที่มาแหยมปราสาทของท่านอัลเดอบารัน จงตายอย่างไร้ที่กลบฝังซะ
- อัลเดอบารันไอ้ลิงนี่ขอข้าจัดการเอง จะให้มันรู้รสชาติของการดักที่แท้จริงว่าเป็นเช่นไร
- [เจ้าแห่งการดัก]ขอเองแบบนี้ข้ายกให้ก็ได้ ส่วนข้าขอคุณครูคนสวยทางโน้นละกันนะ ฮี่ๆ~
เสียงหัวเราะของสองอสูรฝาแฝดกึกก้องไปทั่วห้อง อานุภาพที่แฝงมากับเสียงทำให้หลอดกับซารุหูแทบอื้อ บ่งบอกถึงความร้ายกาจของอสูรอัญเชิญทั้งสองตนนี้ได้เป็นอย่างดี
- คุณครูจ๋า~ อัลเดอบารันน้ำลายไหลเยิ้มปากวิ่งเข้าใส่ซารุยังกับวัวบ้า
"นี่มันจะจู่โจมหรือมันจะทำอะไรกันแน่เนี่ย =__='a" ซารุเห็นแล้วหวาดเสียวจึงชักปืนคู่ใจออกมา
"น่าเห็นใจแฮะที่ต้องสู้กับ GF สองตนพร้อมกันแบบนี้..แอบช่วยนิดนึงก็แล้วกัน" เปลี่ยนเป็น[มาเทเรีย-น้ำแข็ง]โหลด[Freezing Cartridge] แกร้ก~ ปัง!
ซารุยิงพลังเยือกแข็งแช่เย็นบารันเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง เธอถือว่านี่เป็นการป้องกันตัวจึงอ้างว่าไม่้นับว่าเป็นการช่วยเหลือผู้เข้าสอบแต่อย่างใด
"กว่าอัลเดอบารันจะขยับได้อีกครั้ง นี่เป็นโอกาสทองของพวกเธอแล้วนะ รีบร่วมมือกันจัดการซาฟุเระทูตะซะ หลอด ริโอว,เรนเกล"
"จาร์ยค้าบ อย่าลืมสิว่าเจ้าเรนเกลมันเสร็จไปแล้ว ตอนนี้เหลือผมอยู่หัวเดียวกระเทียมลีบไม่รู้จะเอาอะไรไปชนะมันดี T_T"
"ครูไม่ได้ลืมหรอก แต่เธอคิดว่าเรนเกลจะเสร็จแค่หลุมดักง่ายๆอย่างนั้นเหรอ หืมม์?"
ครืน~ เสียงหินที่อุดปากหลุมดักควายกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อย เรนเกลกระโดดขึ้นมาจากหลุม
"พูดยังไม่ทันจบก็มานั่นแล้วไงล่ะ"
"ย๊าาาก เมื่อครู่ประมาทไปหน่อย หนอยเจ้าเซฟุระทูตะคราวนี้แหละแกจะได้เห็นฝีมือที่แท้จริงของนักเรียนหมายเลขหนึ่งแห่งกาบัลเดียการ์เด้น!
"ศัตรูร้ายกาจมากแต่นี่เป็นการทดสอบครูไม่สามารถยื่นมือช่วยเหลือได้ พยายามเข้าล่ะครูขออวยพรให้โชคดีนะจ้ะ ^^/"
หลอดกับเรนเกลเผชิญหน้ากับเซฟุระทูตะซึ่งๆหน้า เซฟุระทูตะใช้กระทู้ดักโจมตีใส่ทั้งสองคนทันที เสียงดังสนั่นหวั่นไหวกระทู้ดักทุ่มทุนสร้างจำนวนมากมายตกกระหน่ำลงมาจากท้องฟ้า ทับทั้งสองคนจมมิดหายไปกับพื้นดิน
- เดี้ยงไปแล้วเรอะ? ยังไม่ทันสอนการดักที่แท้จริงให้เลย
"อูย เกือบไปแล้วเชียว" หลอด ริโอว ยังดวงแข็งรอดจากการถูกดักมาได้
"ไอ้บ้าเอ้ย เอ็งน่ะเกือบไปแต่อั๊วน่ะเกือบตายเชียวนะเฟ้ย!" จีนีไอที่ถูกหลอดยกมาใช้เป็นโล่บังบ่นไม่หยุด
- ยังไม่ตายอีกรึเจ้าลิงตายยาก เอานี่ไปซะกระทู้ดักต่อเนื่อง!
คราวนี้หลอดได้โอกาสตั้งตัวแล้วจึงหลบจากกระทู้ดักได้อย่างง่ายดายด้วยความสามารถเฉพาะตัว[กลิ้งออกจากกระทู้]
"มัวแต่กลิ้งหลบแบบนี้จะชนะมันได้ยังไง โจมตีมันกลับไปบ้างสิฟะ"
"รู้แล้วน่าไอ้หม้อปากมาก งั้นแกใช้มุขเสี่ยวยิงใส่มันเลย"
- ช. ตัวเองว่าฟ้ากว้างมั้ย
- ญ. กว้างสิ
- ช. ทำไมเขียนคำว่า"รัก"ที่เค้ามีให้ตัวเองไม่พอล่ะ
- (ระดับความเสี่ยว 93 จีนีไอ)
"ม่าย-ล่าย-ผล! GF คู่นี้อยู่สังกัด[พายุแดง]เหมือนกันมีภูมิต้านทานเสี่ยวแดกสูง"
"แค่นี้ก็ดีมากแล้วเพื่อน" เรนเกลได้โอกาสเข้าประชิดตัวเซฟุระทูตะเพราะหลอดช่วยดึงความสนใจไว้
- เลวมาก เจ้านี่ก็รอดจากการดักได้อีกคนเรอะ
"ท่าเดิมน่ะใช้กับเซนต์เป็นครั้งที่สองไม่ได้หรอกเฟ้ย!" <<แต่เอ็งเป็นทหารนะไม่ใช่เซนต์
เรนเกลได้โอกาสโชว์ฝีมือเป็นครั้งแรกในฟิค ควักเอา[มือตบ]อาวุธคู่ใจของตนออกมากระหน่ำตบใส่ทูตะไม่ยั้ง แดมเมจ 2000กว่า ไหลกระจายเป็นสายน้ำ พลังชีวิตของทูตะหายไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็เริ่มออกอาการทรุดให้ทั้งคู่เห็น
- เลวมาก ข้าไม่ใช่คนขายชาตินะเฟ้ยบังอาจตบข้าจนน่วมไปทั้งตัวแบบนี้
- พลังรักษา! เซฟุระทูตะใช้ความสามารถรักษาตนเองจนเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
"ชิท! มันรักษาตัวเองได้" หลอดเสียดายแทนเพื่อน อีกนิดเดียวก็จะล้มเซฟุระทูตะได้อยู่แล้ว
"ถ้างั้นก็ต้องทำให้มันอยู่ในสภาวะที่รักษาตัวเองไม่ได้ก่อน แล้วค่อยจัดการมันอีกที" เรนเกลเปลี่ยนมาใช้[แก๊สน้ำตา]แทน....
Fire in the Hole! เรนเกลปาแก้สน้ำตาใส่เซฟุระทูตะให้แสบตาจะได้รักษาตัวเองไม่ได้ แต่แก๊สน้ำตาที่ปาไปดันระเบิดดังตูม...ทำให้เซฟุระทูตะเสียชีวิตคาที่เกิดเหตุทันที (สงสัยแก๊สน้ำตาที่ใช้จะผลิตในประเทศสารขัณท์)
"อ้าวเฮ้ย ชนะห้วนๆแบบนี้เลยเหรอเนี่ย 0_0?" ทั้งคู่ยังคงตั้งหลักไม่ทันกับชัยชนะเบื้องหน้าที่ได้มาอย่างเหนือความคาดหมาย
--FLOW 18:58, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
"ทำได้ไม่เลวนี่นาทั้งสอง.....คน" ซารุกำลังจดบันทึกผลการต่อสู้อยู่ไม่ทันระวังตัว ถูกอัลเดอบารันโจมตีใส่จนกระเด็นไปกระแทกเสาอย่างรุนแรง
"อุ่ก ทำลายน้ำแข็งออกมาได้เร็วขนาดนี้เชียวเหรอ" แล้วเธอก็หมดสติไปเพราะหัวกระแทกกับเสา
"อาจาร์ย!!!"
- โฮกกกกก! กรรรรรร! กร๊าาาาาซ! อัลเดอบารันที่พังน้ำแข็งออกมาได้ร่างกายกลายเป็นสีแดง ลำตัวขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆบ้าคลั่งอาละวาดอย่างไม่ลืมหูลืมตา
สาเหตุเป็นเพราะเมื่อคู่แฝดของตนเองตายไปจะทำให้อีกตนกลายเป็นมารคลุ้มคลั่ง มีพลังมากขึ้นกว่าเดิมสิบเท่าและจะอาละวาดไม่หยุดจนกว่าจะฆ่าศัตรูได้ หลอด ริโอวและเรนเกลเข้าใจสาเหตุที่แท้จริงแล้วทำไมถึงไม่มีใครฆ่ามันได้ อัลเดอบารันในภาวะบ้าคลั่งนี้มีพลังเท่ากับ[อสรูอัญเชิญในตำนาน-เคออส]เลยทีเดียว
"แบบนี้คงต้องตัดใจแล้วล่ะ พวกเราพาอาจาร์ยหนีกันเถอะ" เรนเกลประเมินสถานการ์ณรอบด้านดูแล้วว่าไม่มีทางชนะแน่ ตอนนี้ต้องคำนึงถึงชีวิตของคู่หูและอาจาร์ยมากกว่า
แต่อัลเดอบารันไม่ปล่อยให้ทั้งสองคนทำเช่นนั้น ท่าไม้ตายที่รุนแรงที่สุดของมันถูกใช้ออกมา[เกรทฮอร์น]คลื่นอัดอากาศมวลหนาแน่นกว่า 50 นิวตัน รุนแรงพอๆกับรถไฟชินกันเซนพุ่งชน กระแทกเข้าใส่ทั้งสามคนที่กำลังหนีออกจากห้องกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง....
"อูย เจ็บเป็นบ้า ขนาดเอาเจ้าหม้อจีนีไอเป็นที่กำบังนะเนี่ย" หลอด ริโอวบาดเจ็บทั่วร่างฝืนใจลุกขึ้นมาเพราะเป็นห่วงทุกคน
"หลอดรีบหนีไปซะ ทิ้งพวกเราไว้ที่นี่แหละ" เรนเกลตะโกนมาจากอีกฝั่งของห้อง ตอนนี้ถูกซากอาคารทับร่างไว้ยังไงก็หนีไม่พ้นแน่ ส่วนอาจาร์ยซารุก็ยังไม่ฟื้น
"ไม่มีทาง! ชั้นไม่ยอมทิ้งนายกับอาจาร์ยไว้ที่นี่แน่ จะหนีก็ต้องไปพร้อมกันทั้งสามคน!"
ทว่ามัจจุราชไม่ยอมปราณี...อัลเดอบารันปรากฎตัวขึ้นด้านหลังหลอดระยะห่างกันไม่ถึงสองเมตร กำลังบีบรวมมวลอากาศโดยรอบเพื่อใช้[เกรทฮอร์น]อีกครั้ง!!
- โฮกกกกกกก! เกรทฮอร์น ....ทุกอย่างที่ขวางหน้าพลังโจมตีนี้จะต้องโดนขยี้เป็นขี้ฝุ่น
สิ้นหวังแล้ว! สิ้นหวังกับอัลเดอบารันที่เก่งเกินอัลเดอบารันแล้ว!!! เรนเกลเข้าสู่โหมดสิ้นหวังอีกครั้ง
ผ่านไปหลายวินาที
"อ้าวนี่เรายังไม่ตายอีกหรือ" เรนเกลลืมตาขึ้นมา ภาพที่เห็นเบื้องหน้าคือหลอด ริโอวที่รับเกรทฮอร์นได้ด้วยมือเปล่า!!
เขาแทบไม่เชื่อสายตา และเมื่อสังเกตุบนหน้าผากของหลอด ริโอว ก็เห็นตราสัญลักษณ์เหมือนอักขระที่สลักอยู่บนมาเทเรียปรากฎขึ้นมา
"นั่นมันอะไรกัน!" ซารุที่ได้สติแล้วก็ตกใจกับสิ่งที่เธอเห็นไม่แพ้เรนเกลเช่นกัน
[LV.2 Willpower Rune - Souls Synchro]
[ดึงพลังจากเพื่อนในกลุ่ม(ต้องได้รับความยินยอม)มาเพิ่มพลังให้กับตน
ระหว่างที่ใช้เพื่อนจะไม่สามารถขยับได้และปราศจากพลังโดยสิ้นเชิง]
ขณะนี้พลังของเรนเกล,ซารุและจีนีไอได้ถูกพลังของตราดึงมารวมไว้ในตัวของหลอด ริโอวแล้ว ตอนนี้หลอดจึงมีพลังของคนสามคนรวมกัน และด้วยพลังที่รวมกันทำให้เกิดเป็นพลังมหาศาลจนสามารถรับเกรทฮอร์นด้วยมือเปล่าได้
- จำได้แล้ว...ถึงจะไม่ใช่ทั้งหมด แต่เราก็จำเรื่องราวก่อนหน้านี้ได้แล้ว!!!
สลายไปซะเถอะอัลเดอบารัน! [LV.1 Willpower Rune - Friendship Synchro ซารุ] "ขอยืมพลังหน่อยนะครับอาจาร์ย!!"
ปืนอาร์มสตรองโหลด[Flare Catridge] ตูมมมม! อัลเดอบารันสุดแกร่งโดนระเบิดเป่าสลายหายไปจากโลก (ยังคงรักษาจุดจบอาภัพไว้ได้เช่นเดิม)
Victory! ล้มอสูรฝาแฝด[อัลเดอบารัน&เซฟุระทูตะ]ได้สำเร็จ
[หลอด ริโอว,เรนเกล,ซารุ เต้นระบำเป๋าฮื้อโพสท่าชัยชนะ]
[สามารถเรียก อัลเดอบารัน&เซฟุระทูตะ มาสนับสนุนได้]
ได้รับ : [EXP 754,600][Gill 23,000][????]
"สำเร็จแล้ว เอาชนะอัลเดอบารันกับเซฟุระทูตะได้แล้ว! ในที่สุดก็ได้เลื่อนขั้นเป็น[SeeD]เสียที" เรนเกลดีใจมากที่ความฝันของเขากำลังจะเป็นจริงเสียที
"ครูยินดีกับพวกเธอทั้งสองคนด้วยนะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะล้มอสูรแฝดคู่นี้ลงได้จริงๆ.... หลอด ริโอวเธอจะช่วยอธิบายพลังมหัศจรรย์ของเมื่อสักครู่ และตราสัญลักษณ์ที่ปรากฎขึ้นบนหน้าผากของเธอให้ครูฟังหน่อยได้ไหม?"
"ใช่แล้ว ชั้นเองก็อยากรู้เหมือนกัน พลังนั่นนายได้มายังไงเหรอบอกวิธีฝึกกันบ้างซี่"
"ตราสัญลักษณ์ที่หน้าผากนี้ผมได้มาจากความช่วยเหลือของเพื่อนๆมากมาย มันเป็นพลังที่้เพื่อนๆของผมที่อยู่อีกโลกหนึ่งมอบให้เพื่อใช้ต่อสู้กับคนผู้หนึ่ง"
"เอ่อ? อ่า? ต่างโลก? อ่าโน่" เรนเกลกับซารุฟังแล้วปะติดปะต่อเรื่องไม่ถูก
"ผมสูญเสียความทรงจำและถูกส่งมายังโลกนี้ สำหรับผมที่นี่ก็เหมือนกับความฝันเท่านั้น ผมจะต้องรีบตื่นและกลับไปยังโลกที่ผมอยู่ให้เร็วที่สุด...."
- เพราะอีกไม่นาน[ซุยโคเด็นยูนิเวิร์ส]กำลังจะถูกทำลายแล้ว!!!
--FLOW 23:37, 28 ธันวาคม 2008 (ICT)
- ย้อนอดีตกลับมาก่อนที่หลอด ริโอวจะสูญเสียความทรงจำ...ณ การต่อสู้ตัดสินครั้งสุดท้ายที่[Point of No Return]
"นี่น่ะเหรอพลังที่แท้จริงของมัน" อุซโซพูดอย่างหมดกำลังใจ ก่อนจะสิ้นลมเกมโอเวอร์ไป
"แฮ่กๆ พวกเราทำอะไรมันไม่ได้เลย" น้องเศษไม้ยืนใช้ไม้เท้าประคองร่างที่บาดเจ็บไปทั้งตัว
"พวกเราแพ้แล้ว..." หลอด ริโอว นัยน์ตาเลื่อนลอยอ่อนล้าหมอบราบอยู่เบื้องหน้าศัตรูผู้มีเพียงแค่หนึ่ง...
แรทเซลกับเล็คนาร์ทสักขีพยานในการต่อสู้ครั้งนี้ได้แต่ก้มหน้ายอมรับความจริง และประกาศให้ผู้พิชิตเกมส์ซุยโคเด็นยูนิเวิร์สครั้งนี้ได้แก่...[ดาวเท็นไคแห่งความืด-โฟลว]
ยินดีด้วยโฟลว ตอนนี้เจ้าคือ[Creator]ผู้กำหนดทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว และนี่คือสกิล[Almighty]ที่สามารถสร้าง-แก้ไข-ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้ ขอให้ใช้มันสร้าง[ซุยโคเด็นยูนิเวิร์ส]ใหม่ได้ตามใจปราถนาของเจ้า
โฟลว : ได้สิข้าจะบอกให้ก็ได้ ความปราถนาของข้ามีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นก็คือ!!
ทำให้ซุยโคเด็นยูนิเวิร์สหายไปตลอดกาล!!
!!! ณ ที่นั้นทุกคนต่างล้วนตกตะลึงในสิ่งที่จอมมารผู้นี้ประกาศออกมา...
สิ้นเสียงประกาศเจตจำนงค์ท้องฟ้าสีครามก็กลายเป็นสีดำสนิท น้ำในมหาสมุทรเริ่มเหือดแห้ง พสุธาเริ่มแยกออกจากกัน ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังกลับสู่ห้วงเวลาแห่งความมืดในยุคของดาบและโล่อีกครั้ง แต่โฟลวไม่ได้คิดจะสร้างโลกใหม่ สิ่งที่เขากำลังจะทำคือการสร้างโลกขึ้นมาอีกใบซ้อนทับโลกที่เป็นอยู่นี้ต่างหาก ข้อมูลคำสั่งวิ่งวนเต็มท้องฟ้าสีดำสนิททำหน้าที่เหมือนจอโปรเจคเตอร์ที่กำลังแสดงความคืบหน้าในการสร้างโลกทับซ้อน
- ณ [เอกะวิหาร]เซิฟเวอร์ของซุยโคเด็นยูนิเวิร์สกำลังเกิดรอยแตกร้าว การสร้างโลกอีกใบทับซ้อนขึ้นมากินพลังประมวลผลของเซิฟเวอร์จนเกินขีดจำกัด แต่ด้วยคำสั่งของผู้ควบคุมคนใหม่จึงไม่อาจปฎิเสธคำสั่งนี้ได้จนกว่ามันจะพังทลายลง เมื่อถึงเวลานั้นซุยโคเด็นยูนิเวิร์สก็จะถูกทำลายสมดังความตั้งใจของโฟลว
"เอาล่ะทีนี้ก็ต้องหา Processor ที่จะมาทำหน้าที่ดูแลระบบโลกใหม่ของข้าเหมือนอายะ...."
"เฮือก!" เมื่อได้ฟังดังนั้นหลอดก็เสียววาบไปถึงสันหลัง สิ่งที่โฟลวกำลังจะทำต่อไปก็คือ....
"อย่าเข้ามานะ..." เศษไม้ก้าวถอยหนีโฟลวที่กำลังเดินเข้ามาหา
"เห็นทีัคงจะไม่ได้หรอก...ข้าไว้ชีวิตเธอก็เพราะเหตุนี้แหละ!"
โฟลวใช้สกิล[Prison Gate]ขังเศษไม้ไว้ในลูกแก้วเหมือนกับแอริธ
"ช่วยด้วย!" เศษไม้ที่อยู่ข้างในพยายามดิ้นรนสุดชีวิตหาทางหนีออกมา
"เปล่าประโยชน์ จงเป็นคอร์ให้กับโลกใบใหม่ของข้าซะ คอยมองดูเพื่อนๆของเธอที่เกิดใหม่อยู่ภายในนั้นแหละ!"
การสร้างโลกใหม่ดำเนินต่อไปจนมาถึงกระบวนการส่งผู้เล่นเข้าไป...รายชื่อบนป้ายหินแห่งคำสาบานส่องแสงและแตกเป็นชิ้นๆ กลายเป็นคอนเนคชั่นนับร้อยวิ่งเข้าสู่ตัวเธอ สร้างความอึดอัดทรมานให้กับเศษไม้ เหมือนกับตอนที่หลอดได้รับถ่ายทอดสำนึกกระบี่จากอุซโซ จากนั้นระยางค์ข้อมูลคอนเนคชั่นนับล้านพันของผู้เล่นทั้งเซิฟเวอร์,วัตถุทั้งหมด และnpcของโลกใหม่ก็พุ่งเข้าเชื่อมต่อกับตัวเธอทันที
....ตอนนี้เศษไม้กลายเป็นคอร์ของโลกใหม่โดนสมบูรณ์แล้ว
"ปล่อยเธอซะ!!!" หลอดเกิดแรงฮึดลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง
"โฮ่ โดนท่าไม้ตายของเราเข้าไปแล้วยังลุกขึ้นมาได้อีกหรือนี่....เพราะเธอสินะ" โฟลวเอ่ยปากชื่นชม
"แต่ถึงลุกขึ้นมาได้ก็ไม่มีประโยชน์ ที่ข้าไว้ชีวิตเจ้าเพราะในฐานะผู้มีคุณสมบัติเหมือนกัน ข้าอยากให้เข้าไปชื่นชมโลกใหม่ของข้าด้วยร่างของโลกนี้แหละ"
"แต่คงต้องขอผนึกรูนกับความทรงจำของแกก่อนนะ..."
หลอด ริโอวจึงถูกโปรแกรมบล็อคความทรงจำทั้งหมดในโลกซุยโคเด็น และถูกผนึกรูน[Will Power]เอาไว้ก่อนส่งตัวเข้าไปในโลกใหม่...
สุดท้ายโลกใหม่ที่ทับซ้อนอยู่บนเกมซุยโคเด็นยูนิเวิร์สก็เสร็จสมบูรณ์ พร้อมให้้ตั้งชื่อโลกใบนี้.....โฟลวฉีกยิ้มกว้างและตั้งชื่อให้กับโลกที่เขาสร้างว่า
==[โลกแห่งจินตนาการครั้งสุดท้าย Final Fantasy]==
- จบความเมื่อกาลก่อน
หลอด ริโอว เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เรนเกลกับซารุฟัง ทั้งสองคนแทบไม่อยากจะเชื่อว่าพวกตนนั้นถูกส่งมาจากอีกโลกหนึ่งและอาจจะเป็นคนรู้จักของหลอดด้วย แต่เมื่อได้เห็นพลังของ[True Rune]ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีอยู่ในโลกนี้แล้วทั้งคู่ก็ต้องยอมรับ รวมทั้งเรื่องที่อีกไม่นานโลกนี้กำลังจะล่มสลายด้วย
"เมื่อความจำกลับมาแล้วนายคิดจะทำอย่างไรต่อไปล่ะ"
"ก็คงต้องพยายามหาวิธีออกไปจากโลกนี้ แต่ยังไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไรดี"
"ลองปรึกษาผอ.ชีริวดูสิ เครือข่ายข้อมูลของท่านน่าจะมีหนทางช่วยเธอได้"
หลอดซึ่งยังไม่มีที่ไปยอมรับความคิดนี้ ดังนั้นทั้งสามคนจึงกลับ[กาบัลเดียการ์เด้น]เพื่อไปพบผอ.ชีริว
--FLOW 09:15, 30 ธันวาคม 2008 (ICT)
ณ กาบัลเดียการ์เด้นอาจารย์ซารุพาหลอดมาพบผอ.ชีริวที่ห้องผู้อำนวยการ เมื่อชีริวได้ฟังเรื่องที่หลอดเล่าแล้วก็ยังจนด้วยเกล้า ถึงเขาจะรอบรู้มากแค่ไหนแต่ก็เป็นเพียงแค่ผู้เล่นคนหนึ่งในโลกนี้กับเรื่องที่อยู่นอกเหนือระบบขึ้นไปก็จนปัญญา
"โลกของเรากำลังนับถอยหลังสู่ความพินาศอยู่หรือเนี่ย...ไม่อยากจะเชื่อ"
"ได้โปรดเถอะ ถ้าลุงคือลุงชีริวที่ผมเคยรู้จักล่ะก็ไม่ว่าอุปสรรคจะยากเย็นยังไงก็หาทางออกได้เสมอ"
"เสียใจด้วยนะแต่เรื่องนี้เหนือเกินกว่าความรู้ข้าจริงๆ และที่สำคัญตูยังไม่แก่ขนาดนั้นเฟ้ย!! แต่ถ้าเป็น[แม่มดแห่งมูนไบลน์]ล่ะก็บางทีอาจจะช่วยเธอได้"
"แล้วเธออยู่ที่ไหนเหรอครับผมจะไปพบเธอ!"
"เธออาศัยอยู่ที่[ป่ามูนไบลน์]ซึ่งอยู่คนละภพกับโลกนี้ ทางเดียวที่จะไปได้ต้องผ่านรอยแยกมิติไปเท่านั้น"
แต่ปัญหาก็คือรอยแยกนี้เป็นปรากฎการ์ณที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆเท่านั้น ระบบจะสุ่มสถานที่เกิดในแต่ละครั้งซึ่งไม่แน่นอนแต่ด้วยข้อมูลของชีริวทำให้พอจะจำกัดวงได้ว่าจะเกิดรอยแยกขึ้นที่ไหน และโชคดียิ่งนักที่รอยแยกครั้งต่อไปจะเกิดขึ้นที่บริเวณ[ป่าหอมพานต์]ในวันรุ่งขึ้น ถ้าหากพลาดโอกาสนี้ไปก็จะต้องรออีกหลายเดือนเลยทีเดียว
หลอด ริโอวตัดสินใจทันทีเดินทางไปยังอาณาจักรอเลกซานเดรียทันทีโดยมีเรนเกลตามไปเป็นเพื่อนด้วย
ซารุ : จะดีเหรอคะผอ.ให้นักเรียนไปกันแค่สองคน
ชีริว : ช่วยไม่ได้เพราะตอนนี้ทางคณะอาจารย์ต้องจัดงานเลี้ยงเต้นรำ แสดงความยินดีให้กับเหล่านักเรียนที่สอบผ่านSeeDทั่วโลกในอีกสามวันข้างหน้า ซึ่งงานครั้งนี้ทางเรารับเป็นเจ้าภาพเสียด้วย
เรนเกล : ไม่ต้องห่วงครับ ยังไงพวกผมสองคนก็คือว่าที่หน่วยSeeDในอนาคตอันใกล้นี้แล้ว ภารกิจครั้งนี้ถือว่าเป็นการอุ่นเครื่องก่อนเริ่มงานจริงก็แล้วกัน
ชีริว : แต่ก็รู้สึกไม่วางใจอยู่ดี เดี๋ยวข้าจะติดต่อ[นักรับจ้างสารพัด]ซึ่งเชี่ยวชาญพื้นที่แถวนั้นมาช่วยนำทาง วันนี้พวกเธอเหนื่อยมากแล้วกลับไปพักผ่อนเอาแรงสำหรับวันพรุ่งนี้เถอะ
ซารุ : แล้วอย่าลืมกลับมาให้ทันงานเลี้ยงเต้นรำในอีกสามวันข้างหน้านี้ด้วยล่ะ...
วันรุ่งขึ้นหลอดกับเรนเกลเดินออกมารอหน้าประตูเพื่อพบกับนักรับจ้างสารพัดที่จะมานำทาง
"งาย~เธอสองคนสินะที่จะไปป่าหอมพานต์น่ะ" สาวน้อยคนนึงเข้ามาทักพวกหลอด
"หา! นี่เธอคือ[นักรับจ้างสารพัด]ที่ว่านั่นเรอะ!"
"ใช่ที่ไหนล่ะเฟ้ย!! พวกแกสองคนก็ให้เด็กตัวแค่นี้ดักควายไปได้นะเนี่ย" เสียงชายคนนึงเดินเข้ามาหาพวกหลอด
"ข้านี่แหละนักรับจ้างสารพัดตัวจริงเสียงจริงนามว่าคริสโทกิ ส่วนโลลิค่อนของข้าเอ๊ยสาวน้อยคนนี้ชื่อรูมินลูกมือข้าเอง"
--FLOW 09:15, 30 ธันวาคม 2008 (ICT)
