The Outlanders ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--Shiryu 07:29, 14 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"งั้นเราช่วยกันหากุญแจให้เจอสามดอกแล้วเอามาแจกตามเลเวล ดอกเลขน้อยสุดบิ๊กเอาไป เลขมากสุดซึคาสะเอาไป ตกลงตามนี้นะ" อุซโซเสนอวิธีเล่นรอบนี้อย่างเชี่ยวชาญตามสัญชาติญาณนักเล่นมินิเกมส์แบบ slow starter (ยิ่งรอบท้ายๆยิ่งเก่ง ยิ่งกติกายากยิ่งโกง) ซึคาสะเจ็บใจที่เลเวลต่ำกว่าคนอื่น จึงออกเดินทางไปฝึกวิชากับอาจารย์โกวเค็น "เอ่อ.... เดี๋ยวจบไม่ทัน 100 kb นะฮะ รีบๆกลับมาเดี๋ยวนี้เลยเจ๊ -__-"
"เจอกุญแจเบอร์ 5 เหรอ? แลกกันดีกว่าน่า อย่างเธอจัดการศัตรูในห้องนั้นไม่ได้หรอก" เสียงรูริดังออกมาจากป่าอีกด้านหนึ่ง
"ไม่ต้องมาดูถูกกันเลยพี่บ้า! พี่เจอเบอร์ 18 ก็รีบๆไขแล้วผ่านๆเข้ารอบไปซะ ชั้นจัดการของชั้นเอง"
"ตกรอบไปอย่าด่ากันนะ"
"ก็ยังดีกว่าไม่ได้เข้ารอบด้วยฝีมือตัวเอง"
....พอได้ยินเด็กตัวกระเปี๊ยกกว่าพูดแบบนั้น ซึคาสะก็เกิดไฟสปิริตลุกโชติช่วงชัชวาลย์ทำบ้านเรือนประชาชนไหม้ไปสามหลัง จึงถูกขึ้นค่าหัวไปเป็น 200 ล้านเบรี "เราจะหากุญแจของเราเองงงง โซซังกับบิ๊กคุงอย่ามาช่วย!!" แล้วซึคาสะก็วิ่งออกไป... ตกจากเกาะลงไปข้างล่าง - -
"เอ่อ... เวลาตกรอบมันง่ายแบบนี้เลยเหรอ?"
"ยังค๊า~!!" ซึคาสะมุดช่องมิติกลับขึ้นมาข้างบน "เห็นฝีมือของเราหรือยัง ปล่อยเราจัดการเอง!!" แต่อิกัวโนดอนก็มุดจากช่องว่างมิติตามมางับหัวซือจัง แง่บๆๆๆ "ไม่ต้องห่วง~ ปล่อยเราจัดการเอ๊ง มิ้ว >w<// เราจะสู้ให้ถึงที่สุด~" หงุบๆๆๆ......
"เราควรช่วยมะ?" อุซโซถามบิ๊ก
"เจ๊แกบอกว่าไม่ต้องให้ช่วยงั้นเราก็ไปหากุญแจกันเถอะ"
เดินมาได้สักพักก็พบเบฮีมอทคาบกุญแจเบอร์ 16 อยู่ "ฮ่า!! เสร็จข้าหละ!!" บิ๊กชักดาบออกมา
"ช้าก่อนเพื่อน ที่เราควรสู้จริงๆคือเจ้าพวกที่อยู่หลังประตูต่างหาก อย่าเปลืองแรงตรงนี้เลย" แล้วอุซโซก็ควักไอเท็ม ปิ๊ง!! เพ็ดดีกรีสูตรผสมเห็บหิมะพันปีสำหรับเลี้ยงเบฮีมอท (นี่แกพกของแบบนี้แต่ไม่เอาอาวุธมาเนี่ยนะ?) เบฮีมอทเห็นอาหารก็กินเข้าไปพร้อมๆกับกุญแจ
"............."
"ฉลาดอีกมั้ยฮะ โซซัง?"
"อย่าเพิ่งสิ้นหวัง เควสต์ต่อไป....ล้วงตูดเบฮีมอท!!"
"ขอยกเลิกการฮั้วกันในรอบนี้ครับ!!" บิ๊กเดินจากไปกับสายลม...
ทางด้านในตัวตึกมีคนผ่านเข้ารอบคนแล้วคนเล่า "น่าจะเหลืออีกแค่สองรอบนะพี่แบล็คเรน" ไซเลนท์หันไปถาม
"คงงั้นแหละ น่าจะใกล้เวลาที่เจ้านั่นจะมาแล้วนะ"
รูริ เดินออกจากห้องเบอร์ 18 มาอย่างง่ายดาย "หม้อข้าวหม้อแกงลิงเองเรอะเนี่ย ง่ายกว่าที่คิดแฮะ"
รีเซ่เดินออกจากห้องเบอร์ห้าหน้าโชกเลือด "ห้องเบอร์ห้ามีคิลเลอร์โกเล็มว่ะค่ะ"
"แต่ก็ชนะนี่นะ" รูริโยนกล้วยให้กินปลอบใจ เลยโดนเอาไม้กวาดตีกบาล
ซึคาสะเข้ามาในห้องเบอร์ 28 "กุญแจเบอร์ 28 ซ่อนในบึงตำแหน่งใบ้ไว้ด้วยกิ่งไม้ที่ตกผิดธรรมชาติเรียงเป็นรหัสมอส ...เบอร์สูงขนาดนี้ยังหาง้ายง่าย รู้งี้หาเองสามดอกเลยก็ดี แต่พวกโซซังไม่รู้ไปไหนแฮะ" ในห้องมีหมูบิน บินไปบินมาอยู่ "ขอกระทืบหน่อยนะคะ นี่แน่ะๆๆๆๆๆ" ...ซึคาสะเข้ารอบอย่างไร้มนุษยธรรม
"ห้องเบอร์ 16 มีแลนด์ชาร์ค ....ฮ่าๆๆๆง่าย" อุซโซเดินออกมาตัวเปื้อนขี้
"ไปทำอะไรมาฮึ โซซัง =w=?"
"เรื่องมันยาวและแสนเศร้าสะเทือนใจมากนะ เจ้าอาจจะไม่อยากรู้หรอก" หลังทำหน้าหล่อเสร็จ เขาก็ถูกไล่ไปอาบน้ำ
แล้วทางด้านบิ๊กเป็นไงบ้างนะ จะโดนไอ้คนแต่งหักดิบตกรอบหน้าตาเฉยหรือไม่???
--Shiryu 16:08, 15 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
บิ๊กเดินมาสักพักก็พบกับ......คนแก่นั่งปวดหลัง
"เป็นอะไรหรือเปล่าลุง?"
"อูย... ลุงหลังไม่ค่อยดี ลูกหลานก็ไม่มาเหลียวแล ประกันสังคมจ่ายทุกเดือน พอเราแก่ลงก็ไม่เห็นจะมาช่วยเหลือ เนี่ยเลยต้องมานั่งสอบ GM กะเค้า เผื่อแก้กฎหมายคุ้มครองคนชราเพื่อเป็นความหวังให้เหล่าคนแก่ๆไร้คนเหลียวแลน่ะลูกเอ๊ย" ตัวประกอบรุ่นปู่พยายามเรียกร้องคะแนนสงสาร "แต่โชคไม่ดีดันเจอแต่กุญแจเบอร์ 4 ...มอนสเตอร์ในห้องคงโหดเรียกพี่เลยหละ แบบนี้ลุงคงไม่มีหวังกลับไปหาหลานๆอย่างเต็มภาคภูมิแล้ว"
ตอนนี้บิ๊กมีกุญแจเบอร์ 15 อยู่ในมือ ...เขาจะทำอย่างไรดีนะ?!
............
บิ๊กไขเข้าห้องเบอร์สี่มา พบกับลูเน่ยืนอยู่กลางห้อง "อ้อ คิดว่าจะไม่มีคนเข้ามาห้องนี้แล้วเชียว ..." ลูเน่หยิบปืนออกมา
"โอ้ บร๊ะเจ้าแม่เจ้า! ศัตรูที่ผมต้องสู้ด้วยคือ GM รึเนี่ย!!!"
ลูเน่ยิงใส่ไม่ยั้งให้บิ๊กหลบพัลวัน
"อย่าหนีซะให้ยาก" ลูเน่ยิงมาอีกชุด บิ๊กเอี้ยวตัวแบบนีโอ แต่หลังเดาะไปซะก่อน (เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะแก่แล้วน่ะสิ) "อุ้ก! รู้งี้ไม่แก่ซะก็ดี" ผัวะๆๆๆ (โดนเต็มๆ)
แต่บิ๊กก็ลุกขึ้นมาได้แบบผีลืมหลุม "หือ? อึดดีนี่นา แต่เสียใจด้วยนะ หน้าที่ของชั้นคือทำให้คนที่เข้ามาห้องนี้ตกรอบไปซะ!" ลูเน่ยิงมาอีกด้วยปืนสั่งทำพิเศษที่รวมอากาศยิงออกมาทำให้ใช้กระสุนได้ไม่มีวันหมด พูดเหมือนดูดี จริงๆแล้วมันคือปืนอัดอากาศของโดราเอม่อนชัดๆ คราวนี้บิ๊กชักดาบออกมาปัดทิ้งไปได้อย่างว่องไว "ฮ่าๆๆ ถึงจะเป็น GM แต่ข้าไม่แพ้ง่ายๆหรอกนะ"
บิ๊กลอยขึ้นไปกลางอากาศ "คราวนี้เจ้ายิงขึ้นมาไม่ได้แล้ว!" <<สมมุติฐานแบบร้อคแมน...ยิงตรงได้อย่างเดียว
"อย่าดูถูกเกมส์นี้สิยะ =A=" ลูเน่ยิงขึ้นฟ้าสอยบิ๊กตกลงมาดังตุ้บ "อูย...ต้องหาทางเข้าประชิดตัวให้ได้..."
"ย้าก!! งัดพื้นเป็นกำแพงแล้วพุ่งเข้าไปหา!!!" (ท่าสิ้นคิดการ์ตูนโชเน็น)
"ฮึ กระสุนอากาศไม่เหมือนกระสุนธรรมดานะ" ลูเน่ยิงกำแพงชิ่งไปโดนบิ๊กด้านหลัง "เจี๊ยก!!!"
"งั้นทำฝุ่นตลบอำพรางร่องรอยการจู่โจม!!!" (ท่าสิ้นคิดการ์ตูนโชเน็นท่าที่สอง)
"น....นี่มัน!!"
"ฮ่าๆๆ ไม่เห็นว่าข้าอยู่ตรงไหนล่ะสิ!!! ....แต่ข้าก็มองไม่เห็นท่านเหมือนกัน!!!"
บิ๊กโดนยิงตามเสียงตกตุ้บลงมาอีกรอบ
"ไม่มีทาง...ไม่มีทางชนะคนๆนี้ได้เลย...." ขณะกำลังสิ้นหวังนั้นบิ๊กก็คิดถึงความหลัง "ใช่แล้ว! เรามาที่นี่เพื่อหยุดยั้งซุยโคแอสไลฟ์! เราจะต้องขัดขวางการสร้างโลกแบบนั้นขึ้นมา!!" เมื่อคิดว่าจะแพ้ไม่ได้ พลังของเขาก็พุ่งขึ้นมาเต็มเปี่ยม
"นิดนึงนะ...ซุยโคแอสไลฟ์ตกรอบไปแล้วนี่จ๊ะ -__-"
บิ๊กแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเพื่อไม่ให้สูญเสียเป้าหมายของชีวิตไป แล้วเขาก็แปลงเป็นซูเปอร์ไซย่าขั้นสอง พลังมหาศาลขนาดสามารถทำลายดาวเคราะห์เบจิต้าได้ทั้งดวง
"นี่มัน!!! นักรบในตำนานที่สามพันปีจะมาเกิดสักคนนึง!!!"
"ถูกต้องแล้ว ท่านไม่มีวันสู้เราได้หรอก หยุดมือซะแค่นี้ดีกว่า เราไม่อยากทำร้ายใครหรอกนะ"
"อา....ท่านคือความหวังของเรา ผ่านเข้ารอบไปเลยค่ะ บูชา! บูชา! บูชา! บูชา!"
แล้วบิ๊กก็ผ่านห้องเบอร์สี่มาได้อย่างสง่างาม...
^
^
^
"เนี่ย ถ้าฉันเข้าห้องเบอร์สี่เหตุการณ์คงออกมาแบบนี้ละนะ" บิ๊กที่เดินออกมาจากห้องเบอร์ 15 บรรยายเรื่องมั่วตั้วที่เขาแต่งขึ้นมาให้ซึคาสะกับอุซโซฟัง "แต่นึกๆดูแล้วเซฟตัวไว้ก่อนดีกว่า ถึงจะรู้สึกผิดกับลุงก็เถอะ"
"อ่า...ถ้าลุงแกแก่ขนาดนั้นแกตกไปตั้งกะรอบแรกแล้วละค่า บิ๊กซัง *w* ระวังไอ้พวกต้มตุ๋นไว้หน่อยนะ"
สักพักก็มีเสียงดังออกมาจากห้องเบอร์สี่ "แอ้ก!!!"
"ตกรอบไปซะ ไอ้จอมต้มตุ๋น ฟิ้ว~" (เสียงลูเน่เป่าลำกล้องปืน)
ซึคาสะหันกลับมาหาบิ๊ก "เห็นมะ?"
"เจ็บใจนักข้าถูกหลอก!!!" บิ๊กทรุดลงกับพื้น แต่คิดดูแล้วเขาไม่ควรมาทำเช่นนี้ ว่าแล้วก็วิ่งเข้าห้องเบอร์สี่ไปกระทืบตาลุงซ้ำอีกรอบ "สบายใจ ^o^~v"
"เอ่อ...อย่าเสียเวลารั่วค่ะ =w= เหลือแค่สิบคนแล้ว ช่วยวิเคราะห์ฝีมือคู่แข่งที่เหลือให้ดูหน่อยสิ" ซึคาสะถามเพราะมีแววว่ารอบนี้จะต้องสู้กันเอง
"ระวังคนๆนั้นไว้แล้วกัน"
"คนนั้น? คุณแบล็คเรนน่ะเหรอ?"
"แบล็คเรนปกติ แต่คนๆนั้นมีกลิ่นคาวเลือด" บิ๊กส่งซิกให้เพื่อนๆหันไปดูไซเลนท์ อุซโซใช้สกิลพลังรวมศูนย์ลองโฟกัสพลังที่จมูกดู "จริงของแกฟ่ะบิ๊ก"
"แถมฝีมือการต่อสู้ก็สุดยอดเว่อร์ๆ ถ้าบอกว่าคนเข้ารอบที่เหลือทั้งหมดไปรุมสองคนนั้นยังแพ้เราก็เชื่อนะ"
"หรือเจ้าพวกนี้คือวาก้าบอนด์?" บิ๊กตั้งสมมุติฐาน
"อ๋อ พวกเด็กนรกนั่นน่ะเหรอ? ก็เป็นไปได้มะ มุ =w="
"วาก้าบอนด์เหรอ?" อุซโซทำหน้าที่ถามแทนคนอ่านอย่างไม่บกพร่อง ว่าแล้วซึคาสะก็ออกโรงอธิบาย "ก็คือพวกมือปืนรับจ้างที่เราเคยเล่าให้ฟังต้นตอนที่แล้วไง วาก้าบอนด์มีทั้งหมดเจ็ดคนแทนตัวด้วยหมายเลขที่บอกลำดับของตนเองในกลุ่ม พวกนี้จะเข้าไปทำลายโลกที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ของทุกมิติด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างกันในแต่ละตัวสมาชิก แต่พวกมันมารวมกันด้วยวัตถุประสงค์เดียวกันคือทำลายโลกแห่งนั้นให้พินาศไม่เหลือร่องรอย แต่ละคนมีพลังการต่อสู้มหาศาลแบบที่คนสร้างเกมส์คาดไม่ถึงและไม่สามารถหาวิธีจัดการได้ พวกมันออกเดินทางไปหลายภพภูมิ ไร้หลักแหล่ง ไม่มีบ้านเกิด ไม่มีฐานทัพ ไม่มีสัญชาติ ถึงได้เรียกตัวเองว่าวาก้าบอนด์ไงล่ะ"
พอฟังแบบนี้เข้าอุซโซก็เริ่มหนาว~
"หนึ่งในวาก้าบอนด์ที่เรารู้จักกันดีคือจอมโจรชีริวที่ว่ากันว่าสามารถขโมยได้แม้แต่แสงดาว คนๆเดียวถึงกับทำประวัติศาสตร์สั่นสะเทือนมาหลายต่อหลายครั้ง ลองคิดดูว่ามีคนเก่งขนาดนั้นรวมตัวกันอยู่เจ็ดคนสิ ทั้งพลังต่อสู้สุดยอด สกิลสุดโกง เทคนิคและการวางแผนที่ร้ายกาจของพวกนั้นเหนือกว่าใครในซุยโคยูนิเวิร์ส วาก้าบอนด์หนึ่งคนมีพลังขนาดทำลายเมืองได้ทั้งเมือง ถ้ามันลงมือจริงๆไม่มีอะไรที่พวกมันทำไม่ได้"
พอได้ยินบิ๊กเสริมอุซโซก็เริ่มสั่นเป็นคนเคี้ยวชิกเคล็ทสติ๊ก
"แต่ชีริวไม่ใช่หัวหน้านี่งิ? =w= ได้ยินว่ามีคนลำดับสูงกว่าหมอนั่นอยู่ในกลุ่มอีก"
"โอ๊ย!!! พอได้แล้วคร้าบ~!!! ไอ้พวกนี้คือศัตรูที่เราต้องเผชิญในภาคนี้เหรอเนี่ย?! มีหรือไม่มีพวกเราก็ไม่ต่างกันชัดๆ แบบนี้ผมขอล็อกเอาท์กลับไปนอนเล่นตูดนาโนเทคเหมือนเดิมดีกว่าคร้าบ~!!" ซึ่งประโยคนี้อุซโซพูดในใจเพื่อรักษามาด (ยังเหลือให้รักษา?)
"จะห่วงไปทำไม เราเป็นฝั่งพระเอกยังไงก็ต้องชนะ เดี๋ยวคนแต่งก็หาวิธีให้เรารับมือเจ้าพวกนั้นได้เองแหละ" นี่คือประโยคที่พูดออกมาอย่างมั่นใจ "สาดดดด ถ้าพวกกุไม่โดนจับแปลงเป็นวอร์ลอร์ดให้หมดยังไงก็ไม่มีปัญญาไปสู้ไอ้พวกนรกส่งมาเกิดแบบนั้นหรอกคร้าบ~!!" ส่วนอันนี้ก็พูดในใจอีกนั่นแหละ
"หุบปากกันได้แล้วครับ หนวกหูครับ" แรทเซลกรรมการรอบต่อไปเดินออกมา (ส่วนแบล็คเรนกับไซเลนท์แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินที่พวกนี้ตะโกนไม่ให้เสียเนื้อเรื่อง)
"ทุกท่านทำได้ดีมากที่มากันจนถึงรอบนี้ ขอแสดงความยินดีล่วงหน้ากับสี่คนที่ผ่านการคัดเลือกไว้เลยแล้วกัน จริงๆก็อยากให้สมหวังทุกคนแต่น่าเสียดายที่เป็นไปไม่ได้ ฮุฮุฮุฮุฮุ (นิสัยเสีย)รอบนี้เป็นการต่อสู้ตัวต่อตัวครับ เพราะความสามารถในการต่อสู้เพื่อรับมือพวกผู้เล่นที่จำเป็นต้องกำจัดก็เป็นคุณสมบัติที่สำคัญของ GM ผลการประกบคู่ตามนี้..."
คู่แรก แบล็คเรน VS อุซโซ
คู่สอง ซึคาสะ VS แบล็คฟินิกซ์
คู่สาม บิ๊ก VS รีเซ่
คู่สี่ ธีระ VS ประมุข
คู่ห้า รูริ VS ไซเลนท์
"Objection!! จัดคู่ตามอะไรโว้ยครับ!!" อุซโซล้มโต๊ะประท้วงกรรมการ
"ผมได้จดคะแนนความสามารถของพวกท่านในรอบก่อนๆไว้แล้ว และนำมาจัดตามลำดับคนคะแนนสูงเจอคนคะแนนต่ำ ผมมีสกิล Sage's Eyes ที่สามารถอ่านความสามารถคนอื่นได้อย่างแม่นยำนะ ไม่ผิดหรอกรับรอง แถมรอบก่อนๆผมก็ตามเก็บข้อมูลทุกท่านอย่างละเอียด ทั้งตอนท่านซึคาสะตกลงไปข้างล่าง ตอนท่านแบล็คเรนจัดการโอตาก้อน ตอนท่านอุซโซล้วงตูดเบฮีมอท หรือกระทั่งตอนท่านอายะอาบน้ำ" พอแรทเซลพูดจบก็มีรองเท้าลึกลับลอยออกมาจากห้อง GM เสียบเข้าขมับเลือดพุ่งจูรุ๊ดๆ~
"จากนั้นผมก็ทำการสุ่มจับคู่ออกมาครับ"
ทั้งสิบคนเกาหัวแกรกๆ ถ้าสุ่มแล้วเอ็งจะเล่าว่าเก็บข้อมูลไปทำไม
"อย่าห่วงเลย รอบนี้จะให้สู้กันสามครั้ง คนที่ชนะสองจากสามครั้งได้จึงจะผ่านเข้าไปรอบสุดท้าย ถึงรอบนี้แพ้รอบต่อไปก็ยังมีโอกาส เอ้า อย่าเสียเวลา เราเริ่มคู่แรกกันได้เลยครับ"
แบล็คเรนกระโดดออกมากลางเวทีอย่างสง่างาม
"หนูไม่อาว หนูจากลับบ้า~น >_<" ส่วนไอ้ตัวเอกต้องให้กรรมการมาลากขึ้นเวทีไป และแล้วการสอบรอบ 4 ก็เริ่มต้นขึ้น...
--Shiryu 23:34, 16 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"กติกาคือคนที่น็อคไปก่อนจะเป็นฝ่ายแพ้ ไม่ต้องออมมือครับ อัดกันถึงตายได้เลย ^o^"
ฟังกติกาแล้วอุซโซอยากกระโดดถีบก้านคอกรรมการ
"แต่ถ้าไม่จำเป็นเราจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้นหรอก ถ้ารู้ว่าอีกฝ่ายสู้ไม่ไหวเราจะให้แพ้ไป ขอเพิ่มกฎโจมตีสิบครั้งด้วยครับ คนที่โจมตีได้สิบครั้งก่อนจะเป็นผู้ชนะ"
อุซโซเริ่มใจชื้นขึ้นมานิดๆ
"อ้อ บางทีกรรมการก็รับมือไม่ไหวเหมือนกัน หากพลาดพลั้งมีการอัดกันตายขึ้นมาก็ถือซะว่าฝึกฝีมือมาไม่ดีเองแล้วกันครับ"
อุซโซชี้หน้าด่า "ไอ้กรรมการบัดซบ!!"
การต่อสู้เริ่มขึ้น ทั้งสองคนวิ่งเข้าสวนกันทันที ชัวะ!!! "แบล็คเรนนำ 1-0 ครับ"
อุซโซลงไปกองกับพื้น ไซเลนท์เห็นแล้วส่ายหน้า "ไม่ต้องนับก็ได้มั้งคะ"
"ย้าง~!!" อุซโซลุกขึ้นมาอีกครั้ง รวมพลังไว้ที่มือแล้วพุ่งเข้าไปอัดพื้นด้านหน้าแบล็คเรนระเบิดกระจาย แต่แบล็คเรนก็ปัดลอยขึ้นไปข้างบนหมด อุซโซกระโดดตามขึ้นไปอัดเศษพื้นแตกเป็นอุกาบาตตกลงมานับไม่ถ้วน แต่แบล็คเรนก็ปัดทิ้งได้หมดอย่างไม่สะทกสะท้าน "เก่งชิบหาย!!!" อุซโซฉวยจังหวะที่แบล็คเรนปัดอุกาบาตเข้าประชิดแล้วโจมตีใส่ได้หนึ่งครั้ง แต่ก็โดนสวนกลับมาสองครั้ง
"3-1 แบล็คเรนนำ!!"
"หึ! อย่างน้อยก็ทำให้เธอบาดเจ็บได้แล้วนะ"
"แต่พวกเราโดนลูกหลงตรึมเลยอ่ะค่ะ โซซัง =w=//" ซึคาสะโดนฝนอุกาบาตหัวปูด
"หมอนั่นเก่งนะ" รูริเอ่ยชม อุซโซหูผึ่งได้ยินเข้าถึงกับตัวลอย
"จะไปชมทำไม พี่รูริอัดเร็วกว่านั้นตั้งสามเท่า" พอได้ยินรีเซ่พูดแบบนี้อุซโซก็ตกกลับมาที่เดิม
แบล็คเรนเริ่มเอาจริงจึงถอดกำไลแขนหนัก 10 กิโลออก (โห วิธีฝึกโบราณ) อุซโซเห็นดังนั้นก็ถอดกางเกงออกบ้าง ...แต่โดนกรรมการถีบหัวทิ่มซะก่อน
อุซโซเห็นท่าไม่ดี(ที่ไม่ได้ถอดกางเกง) เลยพุ่งเข้าไปหาแต่แบล็คเรนก็ไปปรากฏตัวอีกฝั่งของสนาม ส่วนอุซโซล้มลงไป
"มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ!"
แต่กรรมการแรทเซลก็ยังขานคะแนนต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "5-1 แบล็คเรนนำครับ" ทำเอาแบล็คเรนเองยังตกใจที่กรรมการมองความเร็วระดับนี้ทันด้วย "หืม? ไหนลองดูอีกทีซิ?" แบล็คเรนวิ่งเข้าไปเตะอุซโซด้วยความเร็วจนตามนุษย์เห็นเป็นลำแสง "9-1 แบล็คเรนนำครับ"
"อืม สกิล Sage's Eyes ของกรรมการคนนี้เป็นของจริง"
"อย่าเอาผมเป็นเป้าลองของสิครับ โดนเตะจนหน้าเหียกแบบนี้เดี๋ยวเม้งไม่หลงนะครับ" อุซโซคลานกระดื๊บๆออกมาบ่น
"ไซเลนท์น่ากลัวกว่าคนๆนี้จริงเหรอบิ๊กซัง = =" ซึคาสะเห็นความเก่งกาจของแบล็คเรนก็เริ่มหวั่นไหวมากขึ้นไปอีก
"ได้กลิ่นคาวเลือดของไซเลนท์เหมือนกันล่ะสิ" รีเซ่เข้ามาช่วยอธิบาย "คนๆนั้นผ่านการต่อสู้มามากมาย ฆ่าผู้เล่นทิ้งไปเยอะแยะไม่แปลกหรอกที่จะเป็นแบบนั้น"
รูริเข้ามาเสริม "ส่วนแบล็คเรนต่างกัน ....คนๆนี้ฆ่าคนได้โดยเลือดไม่โดนตัวสักหยดด้วยซ้ำ"
ซึคาสะกับบิ๊กยืนตาค้างตัวซีดเผือก วิญญาณหลุดออกจากร่าง
"จับคู่แบบนี้เหมือนโดนสั่งให้แพ้ชัดๆ" บิ๊กบ่น....ว่าตูโชคดีจังไม่เจอยัยนี่
"ไปที่ชอบๆนะคะโซซัง >w<~"
"ให้กำลังใจกันดีจริงเพื่อนข้า! แต่ฉันก็ยังไม่ได้เอาจริงเช่นกัน!!" อุซโซยกมือขึ้น "ขอพลังให้ข้าด้วยเพื่อนๆทุกคน!!! ลูกบอลเก็งกินี่แหละจะถล่มจอมมารแบล็คเรนให้เดี้ยง!!!"
"แบบนั้นฟาวล์ครับ สู้ตัวต่อตัวห้ามใช้พลังคนอื่นครับ" กรรมการเข้ามาดับความหวังอุซโซไปหมดสิ้น จริงๆกว่าจะรวมพลังเสร็จคงโดนเตะม้ามแตกซะก่อน
"ถ้านี่คือหนึ่งในวาก้าบอนด์จริงๆแล้วมีคนเก่งระดับนี้อีกหกคนโลกนี้คงถึงกาลอวสาน เราสู้ไมไ่ด้สักนิด ว่าแต่พวก GM จะรับมือกับพวกนี้แบบไหนกันนะ?" อุซโซเริ่มนึกไปถึงเรื่องของมิตินับหมื่นล้านที่เขาเคยฟังมาจากพระธรรมชโย โลกยุคนี้ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกเชื่อมต่อถึงกันและกลายเป็น wire world อันสมบูรณ์แบบ โลกของซุยโคยูนิเวิร์สเป็นเพียงหนึ่งในโลกอื่นๆนับล้าน หากมี authority ในการล่วงไปยังมิติอื่นจะสามารถใช้พลังได้โดยไม่ถูก GM ที่ควบคุมโลกของมิตินั้นควบคุมได้ หากเป็นแบบนั้นจริงเหล่าผู้เดินทางในห้วงมิตินับล้านนี่แหละคือศัตรูที่รับมือยากที่สุด "ใครจะปล่อยให้เป็นแบบนั้นกัน อย่าดูถูกพลังของพวกเรานะเว้ย!!" ขณะคิดเรื่องนี้อยู่เขาก็รวมศูนย์พลังไปที่ดวงตาโดยไม่ได้ตั้งใจ พลังเนตรที่มากกว่าคนปกติหลายสิบเท่าทำให้อุซโซมองเห็นจุดรวมพลังชีวิตที่แต่ละคนจะมีตำแหน่งแตกต่างกันออกไป
"??!!"
"กาเมกาเมฮ่า!!!" อุซโซยิงลูกพลังงานสุดแรงใส่แบล็คเรน แต่ก็ถูกปัดทิ้งไปอีกครั้ง
"ตำแหน่งที่หมอนั่นเล็งเมื่อกี้มัน!!!"
แล้วอุซโซก็ชาร์จลูกพลังขึ้นมาอีก
"อืม เห็นท่าจะไม่ค่อยดีแล้วแฮะ ....ปลดสกิล!!" ห้องทั้งห้องกลายเป็นภาพขาวดำ แบล็คเรนวิ่งไปอัดอุซโซอีกครั้งเพื่อให้จบการต่อสู้
"10-1 แบล็คเรนเป็นฝ่ายชนะครับ!!"
"นั่นเหรอความสามารถสกิลที่ใช้ทำลายสกิล เพิ่งจะเคยเห็นนี่แหละ" รูริเห็นความสามารถของแบล็คเรนก็เริ่มคำนวณหาวิธีรับมือ
"คนๆนั้นเก่งกว่าพี่ใช่มะ?" รีเซ่ถามแต่พี่สาวก็ไม่ตอบอะไร
"ทำใจดีๆไว้โซซัง! อีกสองรอบ แค่ชนะรวดก็เข้ารอบแล้ว!!" การให้กำลังใจของซึคาสะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา
"เขาอัดกันขำๆน่ะ" บิ๊กพูดไรไม่รู้
"ผมเป็น slow starter น่ะ รอบต่อๆไปจะเก่งกว่านี้ครับ ถ้าเจอซือจังกับบิ๊กคุงผมจะกระทืบให้ดับเลยครับ" อุซโซกลับมาที่นั่งคนดูได้ก็โม้ทันที
"ใจดีจังเลยนะคะที่ปล่อยให้หมอนั่นมีชีวิตอยู่" ไซเลนท์พูดกับแบล็คเรนที่เดินกลับมาฝั่งคนดู
"เราไม่ได้มาฆ่าใคร" แบล็คเรนตอบ "ยิ่งให้กรรมการคนนั้นเห็นความสามรถเรามากก็ยิ่งเสียเปรียบ อย่าลืมว่าเรามาที่นี่ทำไมล่ะ"
