Trial Craftsman
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
--FLOW 23:56, 30 มกราคม 2008 (ICT)
"คราวนี้สีขาวรึ?" ในมิติที่ขาวโพลนไปหมด หลอดเดินมาตามเส้นทางจนมาถึงห้องกว้างพบGMยืนรออยู่
"Yo! Good morning" GMทักทายเป็นภาษาปะกิด
"สะต๊อป! โว้ย! สะต๊อปปุ๋ง! เฮ้ย! มาฟุดฟิดฟอไฟอะไรกับผมที่concernยังไม่รู้เลยว่าแปลว่าอะไรครับ ขอภาษาไทยด่วนเลยครับเพ่ไม่งั้นกลับบ้านนอน!"
"God Damn Shit boy , อ่า อะ แฮ่ม อะแฮ่ม สวัดสีข้าชื่อเมดิอุสเจ้าแห่งช่างฝีมือน่อ ส่วนสนทนาภาษาปะกิดน่ะงานอดิเรกข้าน่ะ"
"อ๊ะ ชื่อลุงนี่มันคุ้นๆรูหูยังไงชอบกลแฮะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน"
"แน่นอนอยู่แล้ว ก็ข้าก็คืออาจาร์ยของกราดิอุสกับรุซโรที่เป็นพวกเจ้าไง"
"อ๋อนึกออกแล้ว เมดิอุสนักตีดาบในตำนานนั่นเอง!"
"อย่ามัวเสียเวลาเลยน่อ มาเข้าเรื่องภารกิจกันดีกว่า สำหรับภารกิจของเจ้าในครั้งนี้คือการรวบรวมไอเทม! ง่ายใช่ไหมล่าข้ารับรองว่าง่ายกว่าควิซหมอตุ๊เยอะ"
รายละเอียดของภารกิจคราวนี้คือการช่วยเหลือเมดิอุสเพิ่มความแข็งแกร่งให้พวกGM โดยเมดิอุสจึงคิดจะสร้างอาวุธระดับ16ขึ้นมา
อาวุธที่ใช้กันอยู่ในแพทช์นี้ยังไม่สามารถอัพเกรดเป็นเลเวล16ได้(เนื่องจากโคนาเม้งกั๊กไว้หากิน) ดังนั้นจึงต้องสร้างขึ้นมาใหม่เลย
และเพื่อการนั้นจำเป็นต้องมีค้อนที่ไว้ใช้สร้างอาวุธ ซึ่งเป็นค้อนในตำนานที่เหนือกว่าค้อนทอง Platinum Hammer
หน้าที่ของหลอดคือไปหาไอเทมที่จะทำค้อนชนิดนี้ได้กลับมาให้เมดิอุสซะ ก็ถือว่าเป็นอันจบภารกิจในคราวนี้.
"ไงง่ายใช่ไหมน่อ โฮ่ๆๆ" เมดิอุสพูดไปพลางดูดกระท่อมที่ปลูกไว้ตอนบทแรก
"โทษทีนะลุงแต่จะให้ผมไปหาอะไรมาให้บ้างล่ะ?"
"โอ้จริงสินะ ข้าลืมบอกไปข้าต้องการของวิเศษแค่สามอย่างเท่านั้นเอง นั่นก็คือของวิเศษของคนแคระ เอลฟ์ และโคบอลต์"
"แล้วผมจะไปรู้ไหมคร้าาบว่าไอ้ของวิเศษนั่นมันคืออะหยัง? แล้วจะไปหาได้ที่ไหน"
"เสียใจด้วยน่อ แต่ระบบให้ข้าบอกเจ้าได้แค่นี้เอาล่ะขอให้โชคดีนะเดินทางโดยสวัสดิภาพ Bon Voyageน่อ" แล้วเมดิอุสก็ส่งหลอดกลับมาที่ฐานทัพเหมือนเดิม
หลอดจึงเอาเรื่องนี้มาปรึกษากับทุกคน
"ถ้าพูดถึงทั้ง3เผ่านี้ก็น่าจะเป็นชุมชนลับที่โทรันนะครับ" ซาซาไรนักเดินทางจืดจางผู้เดินทางท่องโลกมามากกล่าว
"งั้นการเดินทางครั้งนี้คงต้องอาศัยเพ่ช่วยแล้วล่ะ" หลอดเลือกซาซาไรเข้าปาร์ตี้ (มีเสียงซาซาไรร้องเฮด้วยความปิติยินดี)
"ถ้าน้องรองไปข้าก็จะไปด้วย ให้ข้าไปด้วยเหอะนะข้าอยากมีบทมั่ง" ซาก้าทำสายตาปิ้งๆจนได้เข้าปาร์ตี้
"ก๊าาบ ป๋มไปด้วยเด่ไอ่น้องหลอด" ยาโนทัยเจื๋อนเนื้อตัวเองให้หลอดกิน เลยได้ตามมาด้วย
"งั้นชั้นไปด้วย อยู่ในปราสาทมาหลายตอนแล้วเบื่อเค่อะ อยากไปเที่ยว" น้องเศษไม้เข้าปาร์ตี้เองโดยพละการ...
"ถ้าจะไปโทรันล่ะก็เดี๋ยวเราไปส่งให้เอง" ซาริสอาสาพาไปส่ง...รู้สึกจะกลายเป็นแท๊กซี่ประจำเรื่องไปเสียแล้ว
เมื่อพร้อมแล้วหลอดก็ให้ซาริสพามาส่งที่ท่าเรือคาคุเพื่อเดินทางไปยังป่าใหญ่ซึ่งเป็นทางเข้าชุมชนของทั้งสามเผ่า
--FLOW 03:48, 31 มกราคม 2008 (ICT)
หลอดเดินทางออกจากคาคุมายังหมู่บ้านป่าใหญ่เพื่อเดินทางเข้าไปในชุมชนกึ่งมนุษย์ แต่ทว่าที่หน้าทางเข้าป่ามายา....
"ห้ามผ่าน!" มีnpcเก็นเก็นมากั้นทางเข้าเอาไว้
"เก๊กซิม คราวนี้มีปัญหาอะไรอีกล่ะเนี่ย"
"ตอนนี้พวกเรา3เผ่าพันธุ์กำลังมีเรื่องเขม่นกันอยู่ ไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้าออกโดยไม่ได้รับอนุญาต"
"น่านะคุณหมาน่ารัก เดี๋ยวให้เนื้อแท่งอัลโบ้นะ" น้องเศษไม้พยายามหลอกล่อด้วยสเน่ห์แล้วตามด้วยสินบน
"เชอะคิดว่าแค่อัลโบ้แท่งละ10บาทจะทำให้ข้าเปลี่ยนใจงั้นรึ ระดับหัวหน้ากองอย่างข้าน่ะกินซีซ่าร์กระป๋องละ130ทุกมื้ออยู่แล้ว" เก็นเก็นทำท่าเชิดใส่
กร๊อบ~ (เสียงหมาโดนเฮดล็อค) "จะยอมให้ผ่านไปดีๆไหมคร้าาาาา" เศษไม้เริ่มใช้ไม้แข็งอีกแล้ว...
"เอางี้ ตอนนี้ข้ากำลังจีบโคบอลสาวอยู่ ถ้าเจ้าทำของขวัญที่เราดูแล้วรู้สึกว่าจะทำให้เธอพอใจได้ล่ะก็ข้าจะยอมให้พวกเจ้าผ่านไป"
"จับไอ้หมาหน้าม่อนี่ส่งโรงเชือดที่นครปฐมเลยดีไหม?" ซาซาไรเสนอไอเดีย
"ไม่ได้ๆ นี่เป็นแชปเตอร์งานช่าง เมดิอุสบอกมาว่าห้ามใช้กำลังต่อสู้หรือข่มขู่แย่งชิง ต้องใช้ทักษะกพอ.(การงานพื้นฐานอาชีพ)เท่านั้น!" <<แต่ตะกี้มีคนนึงล็อคคอหมาเกือบสิ้นใจไปแล้ว
ดังนั้นทุกคนเลยต้องมานั่งประดิษฐ์แก้ดเก็ทให้หมากัน หลอดก็ได้แต่บ่น...ปัญญาอ่อนชิกหายตูอุตส่าห์อัพเกรดมาจนชนะโฟลวได้ แต่ต้องมานั่งทำแก้ดเก็ทให้หมามันพอใจ
"เอ้าเสร็จแล้วของเรา" น้องเศษไม้เสนอสินค้าสำหรับหมาอันแสนภาคภูมิใจ
"ฟริสบี้ติดใบมีดโกน ถ้าหมาดื้อก็ขว้างเฉาะหัวมันเลย!" ซาดิสสมเป็นหล่อนจริงๆ
"ไม่เอาว้อยยย ฮ่องๆๆจะฆ่าแกงกันงั้นเรอะ" เศษไม้โดนเก็นเก็นงับหัว... ไม่ผ่าน
"อาวบ้างเด่ก๊าบ กาดุกเป็ดปลอม" ยาโนทัยเอาตีนเป็ดมาทำเป็นกระดูกปลอม
"แล้วมันต่างจากกระดูกปลอมทั่วไปตรงไหนฟร้า" เก็นเก็นโยนทิ้ง ไม่ผ่านอีกแล้ว
"ดูของข้าน้อยบ้างสิ นี่คือ....." ซาซาไรโชว์ไอเทมที่ตัวเองสร้างขึ้นมาอย่างภาคภูมิใจ
"อะไรวะโฮ่ง มองไม่เห็นเลย" สรุปก็คือสิ่งที่ซาซาไรสร้างออกมานั้นจืดจางมากจนหมายังเมินนั่นเอง...
"โธ่น้องรองที่น่าสงสาร... ข้าจะกู้ศักดิ์ศรีของเจ้าคืนมาเอง" ซาก้ายื่นไอเทมของตัวเองออกมา
"พอๆกับไอ้จืดจางน้องแกนั่นแหละ ไม่ผ่าน!" ....ซาก้าวิ่งหนีไปร้องไห้กระซิกระซิกหลังต้นไม้ T_T
"อุบ๊ะ ทำไมไม่ได้เรื่องกันแบบนี้ เห็นทีผมต้องแสดงฝีมือเองเสียแล้ว" หลอดหยิบไอเท็มออกมาจากกระเป๋า...
"อะไรน่ะ.. นั่นมันโทรศัพท์ไม่ใช่เรอะ!" น้องเศษไม้งงเอาโทรศัพท์มาทำไม? "ก็ใช่น่ะเซ่" แล้วหลอดก็โทรศัพท์ไปหาฮิกะอิจิ
"โหลๆเพ่ฮิกะคร้าบ มีสินค้าสำหรับหมาอะไรแปลกๆบ้างไหม จัดมาให้หน่อยชุดนึง" <<<หลอดมันฉลาดแกมโกงอีกแล้ว
สักพักซิกไปรษณีย์เจ้าเดียวทั่วราชอาณาจักรซุยก็ขี่จักรยานเอาสินค้ามาส่งจากฟาเลน่า...
สินค้าแอมเวย์จากฮิกะอิจิ แพนดี้เว้าสูงสุดเซ็กซี่สำหรับหมา...
"สืดยอดดดดด โฮ่งงงงงง โบร๋วววววว เราจะเอาไปให้แฟนใส่" เก็นเก็นเห็นแล้วถูกใจทันที
"ฮ่วย..บริษัทไหนวะคิดไอ้ของแบบนี้ขึ้นมาได้" ทุกคนแทบไม่อยากจะเชื่อสายตา กระทั่งหมายังมีกางเกงในเว้าสูง
แล้วเก็นเก็นก็ยอมให้พวกหลอดเดินทางผ่านป่ามายาเข้าไปในที่สุด
--Shiryu 08:38, 31 มกราคม 2008 (ICT)
และแล้วพวกหลอดก็เดินเข้ามาในป่ามายา ได้ยินเสียงเพลงแสนไพเราะดังออกมาจากป่า
"นี่มัน!!!"
"ระวังตัวไว้นะ แถวนี้คงมีพวกปีศาจที่จะคอยหลอกล่อพวกเราไปกินอยู่!!"
พอหันไปดูต้นเสียง....ก็พบเก๊งเก่งกำลังร้องเพลงจีบหมาตัวเมียอยู่นั่นเอง (พวกหลอดล้มตึง)
"แล้วเอ็งจะเข้ามาด้วยทำม้า~ย!!?" น้องเศษไม้เอาตะบวยชี้หน้าด่าเก๊งเก่ง
"อ้าว ก็ป่านี้เป็นที่อยู่ของพวกเรานี่ครับ" เก๊งเก่งตอบไม่รู้ร้อนรู้หนาว
"ขอบคุณสำหรับแพนตี้แสนงามเค่อ~!!" น้องหมาเพศเมียแฟนเก๊งเก่งเอ่ยทำตาวิ้งๆ
แล้วโคบอลต์ทั้งสองก็เต้นระบำนู้ดครึ่งก้นโชว์ให้ดูเป็นการขอบคุณ
ตุ้บๆๆๆ ผัวะ! พล็อก! เอ๋งๆๆๆๆ~
(คำเตือน : การรังแกสัตว์เป็นบาป ....แต่กระทู้โหวตสัตว์โลกไม่ต้องจิ้มไอ้พวกนี้หรอก อุบาทว์)
"ใครมาเอะอะอะไรแถวนี้?" ผู้เฒ่าโคบอลต์ออกมากล่าวตำหนิเด็กๆที่ทำเสียงหมาเอ๋ง ที่รีบออกมาเพราะแชปเตอร์นี้คาดว่าไอเท็มแต่ละชิ้นคงมีเวลาให้หาพอๆกับรูนแชปเตอร์ก่อน ซาซาไรรู้ดังนั้นก็รีบบรรเลงเพลงพเนจรบอกเล่าเรื่องราวให้ผู้เฒ่าฟัง
"ครั้งหนึ่งนานมา เหล่าผู้กล้า เหงย~ ออกเดินทาง ...." แป้ะ!! (โดนน้องเศษไม้เอากางเกงในแฟนเก๊งเก่งยัดปาก) "ท่านผู้เฒ่าคะ ได้โปรดฟัง เรื่องราวของเรามีดังนี้...พล่ามๆๆๆๆ..."
"โอ้ เรายินดีที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการกอบกู้ซุยโคยูนิเวิร์ส เอาไอเท็ม "หัวกระโหลกคิวบิ ...โคบอลต์เก้าหางในตำนาน" ไปเลย!!" ผู้เฒ่ายื่นไอเท็มลับประจำเผ่าให้อย่างง่ายดาย
"ขอบคุณมากก๊าบบบ เพื่อเป็นการตอบแทนป๋มจะเต้นระบำเป๋าฮื้อให้ชมกันแจ่มๆไปเลยก๊าบบบบ" ...ยาโนทัยโดนจับมัดลากออกมาทันที
"อันต่อไปคงไม่ง่ายแบบนี้แน่ ได้ยินมาว่าพวกเอลฟ์น่ะสูงส่ง ส่วนดวาฟท์น่ะ ...งก เรารีบเข้าไปด้านในต่อเถอะ"
--FLOW 22:50, 31 มกราคม 2008 (ICT)
"ตอนนี้มีตัวเลือกสองข้อ 1.ไปหมู่บ้านเอลฟ์ 2.ไปหมู่บ้านคนแคระ จะเลือกอันไหนดีหลอด" เศษไม้ถาม
"มี 3 ไหม รออยู่ที่นี่แล้วเธอไปทำเควสให้" หลอดเลยโดนเศษไม้เอาเลือดขี้เกียจออกด้วยฟริสบี้ติดใบมีดที่ทำเสร็จเมื่อกี๊เฉาะกบาล
"งั้นไปหมู่บ้านเอลฟ์กันก่อนเถอะ สาวเอลฟ์น่ารักเราชอบ" หลอดเลือกข้อ1. ไปหมู่บ้านเอลฟ์
เมื่อมาถึงหลอดก็ไปพบกับnpcครีคิส หัวหน้าเผ่าเอลฟ์เพื่อเจรจาขอของวิเศษประจำเผ่า
"เพื่อประโยชน์ส่วนรวมและอนาคตของเผ่าพันธุ์เรา พวกเรายินดีให้ความร่วมมือมอบสมบัติประจำเผ่าเราให้ เพียงแต่ว่าท่านต้องช่วยพวกเราก่อนเรื่องหนึ่ง..."
"ว่าแล้วเชียว มันไม่สบายอย่างที่คิดจริงๆด้วยสินะ"
"ก่อนหน้านี้หมู่บ้านเราโดนไอ้อ้วนควอนด้าเผาจนวอด พวกเราเลยพเนจรหาที่ลงหลักปักฐานกันใหม่แต่ยังไม่เจอที่ๆเหมาะสมซักที ไปมัชฌิมโลกก็โดนเกณท์ไปช่วยอารากอนสู้ที่เฮลม์ดีฟส์จนตายห่าเกือบหมดเผ่า ไปอเซรอธก็โดนเกณท์ไปสู้กับเบริน์นิ่งเลเกี้ยน ลี้ภัยไปอาเดนก็มีแต่เกรียนกับบอทรังควานจนอยู่ไม่ได้ เฮ้อ...เกิดเป็นเอลฟ์นี่มันซวยจริงๆมีแต่โดนคนอื่นรังแก เอลฟ์หญิงก็ชอบโดนจับไปวาดภาพโป๊แต่พอจะไปฟ้องร้องก็ไม่มีศาลไหนรับ สุดท้ายพวกเราก็เลยต้องกลับมาตายรังที่นี่" ครีคิสบ่นยาวเป็นคนแก่อัดอั้นตันใจ แต่โทษทีข้างบนนี้พูดซะน้ำท่วมทุ่งแต่หาผักบุ้งไม่เจอซักกะต้นเดียว
"หยุดบ่นได้แล้ว อยากให้เราช่วยอะไรก็ว่ามา เสียเวลาชิบ" เศษไม้เอากระดูกเป็ดของยาโนทัยเฟี้วยงใส่กะบาลครีคิส
"อะแฮ่ม ขออภัยที่บ่นไปเมื่อซักครู่ เข้าประเด็นกันดีกว่า ตอนนี้หมู่บ้านเราอยู่ในช่วงก่อสร้างหลังจากที่ปล่อยไฟไหม้วอดมานาน เราอยากให้ท่านช่วยออกแบบบ้านให้หน่อยน่ะ ขอแบบไฮโซๆไม่แพ้พวกเอลฟ์ในเดอะหลอดหรือลินเนจด้วยนะ หมู่บ้านเอลฟ์ของซุยน่ะมันซอมซ่อที่สุดในโลกแล้ว"
"ว่าไงนะ! จะบ้าเรอะ! จะให้มาสร้างบ้านให้พวกแกอยู่เนี่ยนะ แถมยังต้องเป็นบ้านหรูๆอีกต่างหาก" หลอดหงายหลังล้มตึง เคยทำแค่บ้านจำลองด้วยไม้จิ้มฟันตอนอยู่ม.2เท่านั้นเอง
หลอดเดินออกมานอกเมือง(เพราะในเมืองเป็นซากต้นไม้ผุๆ)ปรึกษาหารือกับทุกคน จะเอาไงดีทีนี้...
"ดูท่าสร้างบ้านคราวนี้จะยากเกินกำลังของเราเสียแล้ว ข้าน้อยว่าพวกเราน่าจะให้ช่างฝีมือโดยตรงช่วยเหลือนะสำหรับภารกิจนี้" ซาก้าเสนอความคิดขึ้นมา
"เข้าท่าดีนะ แต่ว่าเราจะไปติดต่อใครดีล่ะ"
"ข้าน้อยพอจะนึกออกอยู่คนหนึ่ง ช่างฝีมือที่อาศัยอยู่ในบ้านที่ตัวเองสร้าง เธอมีนามว่าโมกุริ" ซาซาไรกล่าวขึ้นมา
"งั้นเรารีบไปพบคนๆนั้นกันเลย!" (หลอดกับเศษไม้ยังไม่เคยรู้จักกับโมกุริ)
"น้องรองกระท่อมโมกุมันเป็นสถานที่Random Fieldปรากฎตัวแบบสุ่มมิใช่หรือ แล้วเราจะไปหาเจอได้อย่างไรกัน"
"ถ้าทำเงื่อนไขอย่างหนึ่งได้ โมกุฮัทก็จะปรากฎขึ้น!" ซาซาไรสั่งซาก้ากับเป็ดให้หยิบเครื่องดนตรีออกมาเตรียมตัวบรรเลงเพลง
- อี้~ อื่อ~ อี๊~ อื่อ~ อื้อ~ อือ~ เน๊~ โคเท~ วา~ ไนโย~
- วงเดอวีว่าบรรเลงเพลง Landscape เพลงเปิดของ ทูวาร์ด ทู เทอร่า
คุโปะ ~ มีเสียงดังแล้วมีควันพ่นออกมาจากพื้น
กระท่อมโมกุร้านของโมกุริปรากฎขึ้นเหมือนวันเดอร์เชฟในเทลส์... เฮ้อ ใช้เพลงเทอร่าเรียกออกมา...บัดซบ
--Shiryu 07:45, 1 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"รับหนมจีบซาละเปาไหม คูโป~!" จู่ๆโมกุริก็งัดสกิลเซลส์วูแมนใส่หลอด
"ขอดูเร็กซ์ขนาดคิงไซส์ อะฮ่า~!" หลอดโดนสโมกกี้ไบรท์ยัดปากแล้วโยนลงเตาไป
"ท่านโมกุริ! เราต้องการให้ท่านช่วยสร้างบ้านให้หลังหนึ่ง!" น้องเศษไม้เอ่ยปากขอเหมือนสั่งก๋วยเตี๋ยวน้ำ "พวกเอลฟ์อยากได้ที่อยู่ใหม่ ช่วยสร้างให้เจ๋งแบบที่ลิวคิเอะอองเดโทโมโยะเทียบไม่ติดเลยนะ"
"เรื่องค่าใช้จ่ายไม่ต้องเป็นห่วง ผมเป็นเสี่ยเจ้าของที่วฏปราสาท" หลอดเสนอหน้าอย่างภาคภูมิใจ วังเขายกให้มันฟรีๆแท้ๆ แฟนๆซุยมาอ่านเจอวฏปราสาทถูกเซ้งคงปลาบปลื้มเป็นล้นพ้น
"เรื่องเงินเราไม่ต้องการ เอามาก็ไม่รู้จะเอาไปซื้ออะไร ตีดาบจนเลเวล 16 ก็แล้ว รูนก็ไม่มีมาขายเพิ่มซะที ดูใน RR สิ สิบคะแนนมินิเกมส์แลกกับเงินหมื่นยังมีแต่คนเลือกคะแนนเลย" จู่ๆโมกุริก็บ่นเรื่องเศรษฐกิจบอร์ดยุคเงินเฟ้อแบบที่ตัวละครฟิคฟังแล้วต้องงง "เอางี้ดีกว่า เราจะสร้างสุดยอดที่อยู่อาศัยที่เจ๋งกว่าปราสาทซิกม่าร้อคแมนเอ็กซ์หนึ่งให้ แลกกับให้พวกเจ้าเล่นละครซุยโคเด็นสี่ให้ดู เพราะเราชอบโคมะซัง ฮี่ๆ... กุปปี้~!" โมกุริทำเสียงม็อก แต่ทำไปทำมากลายเป็นกั๊ตจังในอาราเล่ "ถ้าเล่นไม่ถูกใจเราจะส่งไปนอนในห้องปลูกเห็ดบนเรือฐานตลอดชีวิต เอ้กอี๊เอ้กๆ~!" คราวนี้กลายเป็นไก่ขัน คาดว่าเป็นเพราะคนแต่งๆตอนเช้าตรู่ (ไม่เกี่ยวเลย!)
แล้วโมกุริก็เริ่มออกเดินทางรวมวัตถุดิบปล่อยพวกหลอดเตรียมตัวแสดงละคร
"ทำไมจู่ๆต้องมาเล่นละครฟะเนี่ย ....ผมเลเวล 73 นะครับ TvT"
"อย่าบ่นเลยน้องข้า ไอ้คนหัวโบะมันยังขี่ไก่ทั้งวันทั้งคืนจนเก็บ KOR ปราบมหาเมพได้เลย" ซาซาไรออกตัวขอแสดงเป็นก้อนหินซึ่งคาดว่าในโลกนี้คงไม่มีใครเล่นได้ดีเท่าเขาอีกแล้ว ....แต่ก็ถูกกระทืบข้อหาเอาเปรียบ
"เอ้า! เรามาเล่นตอนบุกขึ้นป้อมเอลอีลกันเถอะ เศษไม้! เธอเล่นเป็นยัยแก่เอเลนอร์ซะ!"
น้องเศษไม้รับคำสั่งหลอดแบบเสียไม่ได้ กลับไปค่อยคิดบัญชีทีหลัง
"เพ่โว่ เพ่เล่นเป็นไอ้ตัวโกงเกรแฮมเครย์นะ!"
"นี่ข้าต้องเป็นตัวโกงทุกครั้งที่เล่นละครเลยรึนี่" ซาซาไรหวนระลึกถึงตอนเล่นละครบ้านบุเดฮัคแล้วถูกเพื่อนๆรุมกระทืบตายพร้อมมิซุกิ
"พี่ซาก้าเป็นต้นไม้ยักษ์"
"ต้นไม้ยักษ์มันเล่นไงฟะเฮ้ย!..." แน่นอนว่าไม่มีใครฟัง
"จ่าโจเล่นเป็นสโนว์ไป ชีริวเกลียดทั้งคู่"
"ก๊าบบบ ป๋มยาโนทัยบ่ใจ้จ่าโจก๊าบบบ" หุบปากซะ เป็ดทั้งคู่แหละ
"ส่วนพระเอก อะเฮ้อ~ เสียดาย เหลือเราอยู่คนเดียว ถึงจะไม่ค่อยอยากเล่นเพราะผมหล่อกว่าลาซโลมากมายก็เถอะ...."
ลาซโลถูกเอลเลนอร์กระทืบแล้วลากขึ้นเวทีพอดีกับที่โมกุริขนของกลับมา
"เริ่มการแสดงได้จ้า~!!"
--Shiryu 12:33, 3 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว หน้าป้อมเอลอีลมีเด็กๆกลุ่มหนึ่งจับกลุ่มคุยกันหาวิธีเก็บลูกพลับแบบในโดราเอม่อน" <<แน่นอนว่าไม่มีใครพากย์ หลอดมันเลยต้องพากย์เอง
"นายๆ เราได้ยินว่าลูกพลับบ้านนั้นอร่อยมากเลยหละนาย"
"แต่ได้ยินมาว่าตาแก่เครย์ขี้ตืดเฝ้าสวนอยู่นาก๊าบบบ"
"เคี้ยกๆๆ ไว้ใจนักยุ๊ดตะสาดเอเลนอร์คนนี้เถอะ เรามีแผนแบ่งกำลังเป็นสองทีม ทีมแรกล่อตาแก่ไปทางอื่น แล้วอีกทีมก็แอบไปเก็บลูกพลับ" น้องเศษไม้พยายามทำเสียงยายแก่
โมกุรินั่งดูไปก็งงๆ เก็บลูกพลับแป๊ะลิ้มอะไรของมันฟระ?
"แล้วเอเลนอร์ก็จัดทีมอย่างลงตัวดังนี้ ทีมแรกที่จะไปล่อตาแก่เครย์คือเอเลนอร์และสโนว์ ส่วนทีมที่จะไปเก็บลูกพลับคือลาซโลคนเดียว" (โห ลงตัวอิ๊บอ๋ายวายป่วง)
"วะฮ่าๆ อย่าคิดว่าข้าไม่รู้แผนการของพวกเจ้านะครับทุกท่านครับ" ซาซาไรตีบทตัวโกงแตกแถมจ้างสการ์เล็ตมูนมาตัดชุดเกรแฮมเครย์ใส่เรียบร้อย ลงทุนจิ๊บผายไม่รู้จะลงทุนไปเพื่ออะไรสงสัยจะเอาตุ๊กตาทอง ร่วมกิจกรรมเยอะแค่ไหนสุดท้ายก็โดนไอ้พวกกาฝากรุมเอาไฟยิงตายอยู่ดี
A: ข้ามีความรู้สึกว่าไอ้คนแต่งยังแค้นเรื่องบ้านอะคาเดมี่อยู่นะครับท่าน
B: ข้าก็ว่าเช่นนั้นแหละ อ่านข้ามๆไปเหอะท่านเอ๊ย
"ใหป๋มจัดการมันเองเชื่อไป" ยาโนทัยควักวินนิ่งออกมาดวลทีมโปรดของทั้งสองคนทันที แมนยู VS นิวคาสเซิล (ไม่ค่อยจะเอาเปรียบเลยนะพี่) "ตายซะเถอ เฮียโด้ยิงเข้าไปเด่"
"อ๊ากกกก!!! ไม่น่าเชื่อว...ว่ามนุษย์จะเอาชนะข้าด้า~ย" อีตานี่ก็สงสัยมาผิดเรื่อง
"ป๋มเป็นเป็ด บ่ใจ้มนุษย์ก๊าบบบ"
"เลิกโวยอิดออดได้แล้ว! เอ้า พี่ซาซ่าเดินไปฝั่งโน้นต่อนะ ต้องไปขัดขวางลาซโลอีก"
"เอ่อ....แล้วจะให้แยกทีมมาทางนี้ทำแพะอะไรล่ะครับ -__-" ...ก็เนื้อเรื่องภาคสี่มันเป็นงี้นี่ฝ่า ซาซาไรวิ่งหน้าตาเหลือกไปทางด้านลาซโลต่อทันที
"แฮ่กๆ ...(กุรู้แล้วทำไมไม่มีใครเล่นบทนี้) ...ขึ้นมาถึงนี่จนได้นะเหล่าผู้กล้า!" เอาเข้าไป ผิดเรื่องไม่เลิกรา
"ยอมยกต้นพลับให้เราซะดีๆ เราจะเอาไปเป็นสินสอดสู่ขอเฮลก้า!" หลังหลอดพูดจบก็มีกระป๋องข้าวโพดคั่วลึกลับลอยออกมาจากที่นั่งคนดู
"ในที่สุดรูนออฟพันนิชเมนท์ก็กลับมาจนได้สินะ แกเห็นเด็กไหม?"
"เห็นครับ เขาบอกว่าอยากกินลูกพลับครับ" (บทอะไรของมันไม่รู้ คนเล่นภาคสี่มายังงงเกาหัวแกรกๆ)
"ฮ่าๆๆๆ หัวเราะเยาะ"
"จริงๆผมมีความจริงจะเปิดเผย ตัวผมนั้นจริงๆแล้ว....คือลูกชายของท่านที่หายสาปสูญไป!!"
"จริงหรือนี่!!"
"จริงสิครับ ปานที่ก้นนี่คือหลักฐาน!!!" หลอดเปิดก้นให้ดูอย่างสง่างาม
"โอ ท่านพ่อ~!"
"ท่านลูก~!"
แล้วทั้งสองก็กอดกันกลางอาทิตย์อัสดง
"@#%^$#&* ลูกเกรแฮมมันมีปานแต่ชาติไหนวะ??! ใช้รูนตายกะตายังจะมาบอกว่าหายสาปสูญอีก แล้วลาซโลมันจะไปเป็นลูกอีนี่ได้ไง ไอ้พวกโลจิกบัดซบ! อุบอิบๆ @^%$&@#$&" มีเสียงวิจารณ์จากคนดูถ่มน้ำลายนับล้านปาก แต่เราไม่สนใจเสียงนกเสียงกาเพราะเราเชื่อว่ามันคือซิ้นละปะ~! (ทำเสียงอาจารย์เฉลิมชัย)
"ว่าแต่...ผมยังไม่มีบทเลยนะครับ อูรา~" เสียงต้นไม้จืดจางๆแว่วมาจากไหนไม่รู้ อย่าไปสนใจเลย
"แสดงได้ดีมวากกกค่า (กัดฟันพูด) เอ้า ตามสัญญา เราสร้างบ้านใหม่ให้เอลฟ์เรียบร้อยแล้ว" จริงๆคนดูลุกออกไปตั้งแต่ตอนจ่าโจบุกป้อมเอลอีลไปสร้างบ้านเรียบร้อยแล้ว คราวนี้เป็นคฤหาสน์ที่ความหรูหราระดับปราสาทดาริลชิลด์แต่เทคโนโลยีระดับบาแลมบ์การ์เด้น เข้าไปจับจองอยู่กันสบายมีถ่ายทอดการ์ตูนวายยี่สิบห้าชม.ต่อวัน
"ขอขอบคุณพวกท่านมาก เราขอมอบไอเท็มของเอลฟ์นี้ให้แก่ท่านตะลาล้า~ ผลของต้นโทโมะโยะ"
"เลวจริงๆ มันให้เราสร้างบ้านเพื่อแลกกับไอ้ของกากๆแบบนี้รึ?!" หลอดกัดฟันร้องถึงความยุติธรรม
"แล้วไอ้คนเอาละครห่วยๆไปแลกกับค่าจ้างสร้า้งบ้านไม่เลวกว่าเหรอยะ เลิกบ่นแล้วตั้งหน้าตั้งตาเดินทางต่อได้แล้ว - -" น้องเศษไม้ลากคอหลอดออกมาทันที แล้วทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินทางไปยังถิ่นที่อยู่ของเหล่าดวาฟท์เพื่อไอเท็มชิ้นสุดท้าย
"................"
"มีอะไรงั้นรึท่านโฟลว?" ลูก้าเห็นบอสตัวเองทำหน้าตาตลกก็ถามขึ้น
"เจ้าพวกนั้นกำลังจะได้อาวุธแห่งตำนานกลับคืนมา ความรู้ที่หลั่งใหลในดาวดวงนี้บอกกับข้าว่าเราจะปล่อยให้พวกนั้นเข้มแข็งมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว"
"งั้นข้าไปเจี๋ยนพวกมันเอง วฏปราสาทอยู่ใกล้เอกะวิหารเหมือนเดินจากหมอชิตไปเยาวราช ห้านาทีก็เจี๋ยนพวกมันได้หมดแล้ว" (เพื่อนบ้านมีพฤติกรรมไม่น่าพึงพอใจโปรดแจ้ง 1113)
"ไม่ต้องถึงมือพี่ลูก้าหรอกครับ" ก้อนแสงวิ่งเข้ามาในห้องแล้วกลายร่างเป็นซิกฟรีด "ข้ามีความแค้นกับเจ้าเมดิอุสนั่นอยู่ เพราะตัวที่ข้าเชียร์ในการประกวดตัวละครชายหญิง ตกรอบเพราะตัวที่เจ้านั่นเชียร์ทุกที ปล่อยข้าสังหารมันกับมือเอง"
"อืม เหตุผลเข้าท่า ตกลง ข้าให้เจ้าเป็นคนลงมือ"
"ฮี้ๆๆๆ แล้วจะไม่ทำให้ผิดหวังคร้าบ" ซิกฟรีดห้อออกไปโบกตุ๊กๆหน้าปากซอยทันที "เพ่ๆ ไปส่งที่วฏปราสาท"
"รอบนี้ร้อยห้าสิบนะนาย น้ำมันขึ้นอีกละ ตุ๊กๆอั๊วะเติมก๊าซแต่เบนซินขึ้นอั๊วะก็ขึ้นฟ่ะ ไม่รู้ทำไม"
"เท่าไหร่ก็เอาเหอะ ไปเบิกท่านโฟลวได้ครับ หัวหน้าผมเค้าแฮ็กเงินจากเซอร์เวอร์ได้น่ะ ^_^"
จู่ๆลูกพลังก็พุ่งมาตกลงกบาลม้า "เดินไปโว้ย! เปลือง!!"
"ครับๆ แล้วจะรีบจัดการเมดิอุสกลับมาครับ - -"
ตัดมาทางด้านหลอดอีกที ขณะอันตรายกำลังรุกคืบมาทุกขณะพวกหลอดนั้น....กำลังหลงทาง
