Trial Wanderer

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

--FLOW 14:45, 15 มกราคม 2008 (ICT)

หลอดเดินเข้ามาในจุดวาร์ปของตราแปดผนึก คราวนี้ห้องเป็นสีฟ้าคงจะเป็นสีประจำตัวของGMคนนี้

"ทะ...ท่านน่ะหรือคือ GM ของไทรอัลนี้" หลอดตะลึงเมื่อพบกับคนที่กำลังรอทดสอบเขา

"ใช้แล้ว ตกใจล่ะสิที่เป็นข้า..." คนที่พูดอยู่กับหลอดก็คือซีกูลด์นั่นเอง และเป็นGMที่จะมาทำการทดสอบเขาด้วย

หลอด(รวมทั้งคนอ่าน)คงงงไปด้วยเครือ่งหมาย???เต็มสมอง ดังนั้นซีกูลด์จึงต้องเสียเวลาอธิบายให้ฟัง

"GMน่ะ เมื่อไม่ได้อยู่ในช่วงปฎิบัติงานก็จะเป็นผู้เล่นทั่วไปปะปนอยู่ในเกม ความสามารถและความทรงจำเกี่ยวกับหน้าที่ก็จะถูกระบบปิดผนึกไว้ด้วย ดังนั้นไม่ต้องตกใจไปหรอกเพราะข้าเองก็เพิ่งจำทุกอย่างได้เมื่อสักครู่นี้เองตอนที่เจ้าก้าวเข้ามาในไทรอัลของข้า"

"เข้าใจล่ะ"(ที่จริงยังงงอยู่นิดหน่อยแต่แกล้งทำฉลาดไว้)แล้วเพ่จะทดสอบอะไรผมล่ะ ไหนๆก็คนบ้านเดียวกันขอแบบง่ายๆหน่อยนะเพ่ ไม่เอาแบบอันที่แล้วนะโดนสับลูกเดียวเจ็บจะตาย"

แล้วซีกูลด์ก็บรรยายว่าสภาพแวดล้อมบนโลกกำลังอยู่ในขั้นวิกฤตสุดขีด ภารกิจครั้งนี้คือต้องหยุดยั้งภัยพิบัตินี้ให้ได้และนำสมดุลกับคืนสู่ธรรมชาติอีกครั้ง โดยการตามหารูนแห่งธาตุที่แท้จริงทั้ง 5 พลังอันยิ่งใหญ่ของ ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า จะช่วยทำให้โลกกลับคืนสู่ดุลยภาพอย่างที่มันควรเป็นอีกหน...

"อืมม์ฟังดูแล้วท่าทางจะยากกว่าอันแรก 5 เท่าเลยนะเพ่ ครั้งก่อนแค่รูนอันเดียวก็คางเหลืองแล้ว ว่าแต่รูนมันอยู่ที่ไหนหรือ?"

"สืบเนื่องจากภารกิจในการรับตราแห่งความว่างเปล่าของซาซาไร ทำให้ตราแห่งธาตุทั้งห้าแตกกระจายหายสาปสูญไปในมิติอื่น เจ้าต้องเดินทางไปต่างมิติรวบรวมมันกลับมาอีกครั้ง"

"จ๊าาาก แค่ในมิติดาบกับโล่ก็แทบแย่แล้วนี่เล่นกระจายไปนอกมิติอื่นเลยง้านเร้อ แล้วผมจะเดินทางไปต่างมิติได้ยังไงเล่า!" หลอดฟังแล้วแทบจะเป็นลม

"ไม่ต้องห่วงข้ามีอุปกรณ์ข้ามมิติสุดเจ๋งให้เจ้าด้วย" ซีกูลด์เสกสิ่งๆหนึ่งออกมา...แต๊น

หลอดหยิบโมโคน่าปาใส่หัวซีกูลด์ทันที

"แหะๆข้าล้อเล่นน่ะ ที่จริงข้าได้ปรับปรุงเรือก๊อดเบิร์ดของเจ้าใหม่ให้เดินทางข้ามมิติได้แล้วล่ะ"

จากนั้นหลอดก็กลับออกมาจากมิติแห่งการทดสอบและเดินไปที่ท่าเรือ ท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆที่กำลังงงอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น?

"งั้นผมขอพาเพื่อนๆไปช่วยหน่อยได้ป่ะ ท่าทางจะอันตรายน่าดู" หลอดขอต่อรอง

"ไม่ได้หรอก สิ่งมีชีวิตจะอยู่ในมิติอื่นไม่ได้เหมือนอย่างมังกรที่เวลาอยู่ในมิตินี้ก็ต้องอาศัยตรามังกร มีแต่เจ้าเท่านั้นที่เป็นผู้ทดสอบจึงสามารถข้ามมิติไปมาได้"

"แล้วทียัยแพะเมืองผีแม่คีริลนั่นล่ะ" หลอดตอบ

"ว้อยย อย่าทำลายมู้ดเรื่องสิวะ!" หลอดโดนตื้บจนลืมเรื่องยอห์นไปเรียบร้อย เกมนี้มันช่างno reasonableจริงๆ

"แต่ไม่ต้องห่วงข้าได้หาผู้ช่วยสุดเก่งที่จะมาร่วมเดินทางไปกับเจ้าให้แล้ว มานี่เจ้าเลิฟชมพูคนเป็นๆเดินทางไปด้วยไม่ได้ก็จริง แต่ถ้าเป็นวิญญาณล่ะก็ไม่มีปัญหา"

"และคนๆนี้รับรองว่าเจ้าต้องพอใจในฝีมือของเขาแน่นอน" ซีกูลด์ผนึกพลัง ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้าเป็นหนึ่งเพื่ออัญเชิญวิญญาณของคนๆหนึ่งออกมาจากตรา

"เหอ เหอ เหอ เมื่อพลังเฮนไตธาตุทั้งหลายมารวมกัน ข้าก็คือกัปตันโซลิด" นานๆโผล่มาที เอ๊ยเขาคือนานๆโซลิดอดีตเจ้าแห่งโจรสลัดนั่นเอง เรื่องฝีมือหายห่วงแต่ต้องไปห่วงร่วงอื่นแทนมากกว่า...

จากนั้นซีกูลด์ก็เอานิตยสารCosmopolitantผูกกับคันเบ็ดแล้วโยนลงไปในน้ำ

ฉากตัดเป็นมินิเกมตกปลา...

......

...เรือของเราแล่นไปได้ทุกน่านน้ำบนโลก!

.......

...หยื่อก็ติดเบ็ดแล้ว!

• ซีกูลด์ตกได้ ซาริสx1 กิงโกะเดน(ฟื้นขึ้นมาแล้ว)x1 เซ็นริตสึx1

"ไปตกพวกโจรสลัดขึ้นมาทำม๊าาย ไหนว่ามนุษย์ไปต่างมิติไม่ได้ไงเล่า"

"มันมีเหตุผลอยู่แล้วล่ะข้าไม่ทำอะไรไร้สาระหรอกน่า" จากนั้นซีกูลด์ก็อธิบายสถานการ์ณทุกอย่างให้พวกโจรสลัดฟัง

---

--FLOW 14:45, 15 มกราคม 2008 (ICT)

"เรื่องราวเป็นแบบนี้เอง" พอเล่าจบเจ้าแห่งโจรสลัดซาริสก็ให้ความร่วมมือทันที

"ตอนนี้เรือก๊อดเบิร์ดขาดพลขับเพราะข้าไม่อยู่ จึงต้องขอรบกวนผีที่อยู่ในตราของเจ้าหน่อย"

"ไม่มีปัญหา! ออกมาจากตราซะอดีตเทพโจรสลัดริน"

"เฮ ได้มีบทซักทีนึกว่าที่รีเควสไปจะส่งไปไม่ถึงเสียแล้ว เดี๋ยวเราจะบังคับเรือก๊อดเบริ์ดให้เองไม่ต้องห่วง" รินดีใจลิงโลดรีบต่อเนตหารูปใหม่ให้ตัวเองอย่างรวดเร็ว

"สุดท้ายก็เหลือเหลือแต่คนนำทางแล้ว ในจักรวาลมีมิติมากมายนับล้านหากไม่รู้จุดหมายปลายทางย่อมหลงไม่มีวันหาทางไปถูก"

"แล้วใครจะมารับหน้าที่สำคัญนี้ล่ะ?"

"ที่จริงเจ้าเองก็รู้จักคนๆนี้ดี"

"คะ...ครายฟะ!?" หลอดงง

"เอ้านั่นไงข้าติดต่อไปทางMSNแล้ว รู้สึกว่าจะมาแล้วล่ะ"

...........

........

...........

โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก
โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก โป้ก
ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง
ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง ที่สอง

"จ๊าาาาก เสียงตอกตะปูบาดรูหูไปจนถึงรูตูดแบบนี้มัน...หรือว่า"

"ถูกต้องแล้ว แวมไพร์มาสเตอร์สการ์เล็ทมูนจะมาเป็นคนนำทางให้นาย"

"ด้วยพลังของบลูมูนรูนทำให้ประสาทสัมผัสของเธอคมกริบเหมือนเปิดเซนส์ทั้ง8ออกมา นอกจากนี้เธอยังสัมผัสถึงการมีอยู่ของรูนได้อีกด้วยเหมาะสมกับตำแหน่งนี้ที่สุด"

"เอาล่ะเลิกเสียเวลาได้แล้ว ยาวเหลือเกินคนแต่งชักง่วงแล้วรีบๆขึ้นเรือซะข้าจะให้ซาริสพาไปส่งหน้าทางเข้า"

ปาร์ตี้ของหลอดในครั้งนี้คือ ริน สการ์เล็ทมูน โซลิด และเลิฟชมพู...เป็นทีมที่หลอนสุดๆ

แว้บ! ซาริสใช้สกิลพาหลอดพร้อมกับเรือก๊อดเบริ์ดวาร์ปไปโผล่ที่สุสานท้องทะเล ซึ่งจุดที่ลึกที่สุดของน้ำตกมหาสมุทรนี้เป็นทางเชื่อมต่อกับมิตินับล้านนั่นเอง

"มาถึงตรงนี้แล้วพวกเราคงต้องลงไปกันเองแล้วสินะ แล้วจะเริ่มต้นหาตราที่ไหนก่อนล่ะ"

"ข้าสัมผัสได้ถึงพลังของรูนอันหนึ่งล่ะ เดี๋ยวขอใช้พลังของมูนรูนตรวจจับทิศทางก่อนนะ ปิ้งๆ"

ขณะที่เล็ทจังกำลังหาอยู่รินก็ค่อยๆขับเรือแล่นลงน้ำตกมหาสมุทรไปเรื่อยๆ...

"พบแล้ว ตราแห่งธาตุอันแรกอยู่ทางละติจูดลองติจูดที่ 69,69 เอียงไปทาง 69ลิปดาเหนือซึ่งก็คือ...."

มิตินาโนแลนด์

<<สการ์เล็ทมูนใช้บลูมูนฉายภาพให้ทุกคนดู

"พร่วววด..." หลอดใส่ห่วงยางแล้วสละเรือทันที(แต่หนีไม่รอด)

"ผมไม่ไปได้ไหมครับ" เลิฟชมพูฟังชื่ออาณาจักรแล้วแทบอยากออกจากฟิค

แล้วการเดินทางรวบรวมทรูเอเลเม้นท์รูนทั้งห้าก็เริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความไม่ยินยอมของผู้ร่วมทางบางคน...

---

--Shiryu 09:44, 17 มกราคม 2008 (ICT)

"ผมเดินจนเมื่อยแล้วเพ่ ขอไปพักก่อนได้มะ - -" หลอดวิ่งไปหาเก้าอี้ข้างทางทันที เดินทางในนาโนแลนด์หนึ่งชม.สำหรับชายหนุ่มแล้วราวกับเดินกลางทะเลทรายหนึ่งวัน

"ระวัง! เก้าอี้ตัวนั้นมัน...." รินตะโกนเตือน แต่ไม่ทันแล้ว หลอดโดนอาเบะที่พรางตัวเป็นเก้าอี้จับ %$%$@%$#@ อย่างหนักหน่วงจนสิ้นสภาพนักศึกษา น้องเศษไม้รู้เข้าคงขอเลิก

"เจ้านี่คือเก้าอี้ยาราไนก้า เป็นสิ่งมีชีวิตเพศชายที่จะอำพรางตัวเป็นเก้าอี้ รอให้เหยื่อมาติดกับ" รินอธิบายอย่างละเอียดสมเป็นผู้รอบรู้เรื่องราวแห่งนาโนแลนด์

"ผมว่าโลกนี้มันสยองพิลึกนะ สิ่งมีชีวิตที่นี่ออกหากินกันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย" เลิฟเริ่มหวาดวิตกในชะตากรรมที่ถูกพามาเล่นแชปเตอร์นี้ ว่าแต่มีแชปเตอร์ไหนที่หมอนี่ออกมาแล้วไม่ถูกล่วงละเมิดทางกามารมณ์มั่งเนี่ย "เอ๋ ตรงนั้นมีป้ายบอกทางด้วย รีบๆกันเถอะจะได้เข้าเรื่องกันซะที เดี๋ยวจบไม่ทันนะครับ หารูนตั้งห้าอัน"

"ระวัง! ป้ายนั่นมัน!!" รินตะโกนเตือน....ช้าไปอีกแล้ว เลิฟเดินตกลงไปในหลุมที่ชายหนุ่มถือพลั่วรูปร่างท้วมสี่คนขุดไว้ จากนั้นเทศกาลลงแขกแรกนาข้าวก็เกิดขึ้นอย่างสนุกสนาน

"นี่คือมนุษย์รูร่างท้วม มันจะขุดหลุมดักหนุ่มหล่อๆให้ตกลงมาเป็นเหยื่อของพวกมัน" รินอธิบายอย่างละเอียดราวเปิดสารานุกรมยาโอยอ่านเปิดเผยความน่าสยดสยองของมิตินี้ออกมาทีละนิดๆ

"ช่วยผมด้วยค้าบบบบบ" แต่ดูๆไปชักเหมือนมดตกหลุมแมลงช้างมากกว่า

"เสียชื่ออดีตลูกเรือปราสาทดำจริงๆเจ้าผีเอ๊ย!" ลุงนานๆโซลิดหัวเราะชอบใจ แต่แล้วพลังนิวไทป์ก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง สัญญาณเตือนภัยส่วนตัวของโซลิดที่จะทำงานเมื่อมีสาวสวยเข้ามาใกล้รัศมี 500 เมตรดังขึ้น พอหันไปก็พบสาวน้อยใส่ชุดเซลเลอร์ "ในมิตินี้มีเรื่องดีงามแบบนี้ด้วยรึนี่!!!" โซลิดพุ่งเข้าหาเป้าหมายด้วยความเร็วสามมัค

"ระวัง! สาวคนนั้นคือ..." รินเตือน...ไม่ทันอีกแล้ว โซลิดถูกสิ่งมีชีวิตสปีชี่ยส์หนุ่มหื่นกระแดะแปลงสาวล่อเข้าไปเสพสมบ่มิสมตามหลอดและเลิฟไปติดๆ

"ดิ๊คแมน มีกระจู๋เรืองแสงถอดประกอบได้ ชอบปลอมตัวเป็นสาวสวยล่อหนุ่มๆเข้ามาแล้วดิลโด้นำวิถีจะเข้ามาเล่นงานข้างหลัง" รินอธิบายอย่างละเอียด แต่ท่าทางที่จะถูกสงสัยมากสุดคงเป็นไอ้คนแต่งเรปนี้มากกว่าทำไมมันรู้จักยาโอยเยอะนักฟะ?

ตูม!! เสียงดิ๊คแมนถูกโซลิดเล่นงานจนตูดบานนอนหมดสภาพ

"ชายเหนือชายจึงเป็นยอดชาย ชายใดมีปัญญาพอจะบรรลุแก่สัจจะหนึ่งเดียวนี้ข้าจะชี้ทางให้พวกมันได้เห็นสวรรค์!"

เสียงโซลิดตะโกนดังก้องฟ้าแบบที่ทำอยู่ประจำ (เพื่ออะไร?)

"ท่านโซลิดสุดเยิด! โอ บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! บูชา! " เลิฟลอยขึ้นจากหลุมแมลงช้างมาจุดธูปสักการะลุงนานๆ แล้วก็โดนสการ์เล็ตมูนตบกบาลทั้งสองตัว ส่วนหลอดถูกลากออกมาจากเก้าอี้ยาราไนก้าในสภาพช้ำเลือดช้ำหนอง (ไอ้แชปเตอร์นี้ไม่นานคงโดนสั่งปิด)"ทั้งหัวดำหัวหงอก ได้เรื่องได้ราวกันหน่อยสิค้า~! เอ้า เราเอาแผนที่ทางไปราชวังนาโนมาแล้ว ได้ยินมาว่าที่นั่นมีรูนแห่งปฐพีที่แท้จริงอยู่"

"ไม่นะ ทำไมรูนของผมต้องมาอยู่ในมิติจัญไรนี้ด้วยล่ะครับ T-T จืดจาง ...อูรา~" เสียงซาซาไรดังมาจากไหนไม่รู้ อย่าไปสนใจเลย

---

--FLOW 05:08, 18 มกราคม 2008 (ICT)

ทุกคนเดินทางไปวังนาโนต้องเดินฝ่าดงโลกียอุบาทว์วิสัยสารพัด แต่ดูท่าทางสาวๆสองคนจะชื่นชอบ

ส่วนหลอดยิ่งเดินยิ่งรู้สึกเหมือนกายาร้อนรุ่มหรือว่า...

"ทำไมมันร้อนยังงี้พวกท่านไม่ร้อนกันบ้างเหรอ..."" หลอดบ่น...แต่ถอดเสื้อไม่ได้เดี๋ยวจะมาทิ้งความเป็นชายไว้ที่นี่

"พวกเราเป็นปี๋กันหมดจะไปร้อนอะไร แต่คิดว่านั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้ร้อน" โซลิดชี้ไปทางด้านหน้ามีปราสาทหลังนึงตั้งอยู่

"นั่นคงเป็นราชวังนาโนจุดศูนย์กลางของการปล่อยรังสีอุลตร้าไวโอเล็ตของมิตินี้"

"ถ้าผมระเบิดปราสาทนั่นทิ้งภาวะโลกร้อนตอนนี้จะหายไปไหมเนี่ย"

"นั่นมันคนละUVแล้วเฟ้ย อย่ามัวแต่เล่นมุขรีบเข้าไปเอารูนกันเถอะ"

พวกหลอดบุกเข้าไปในราชวังนาโนพบนาโนเทคยืนเฝ้าตราปฐพีที่แท้จริงอยู่ (BGMในปราสาท-YMCA)

"ดีจ้านึกว่าใคร เลิฟคุงกับหลอดคุงนี่เองจุ๊บๆ" นาโนทักทายเล่นทำเอาหลอดผดผื่นขึ้น

"ท่านนาโนตอนนี้เมืองเซ็กเซนของท่านและโลกของเรากำลังเดือดร้อน พวกเราขอตราปฐพีที่ท่านเก็บไว้เถอะนะ"

"โนเคย์ ตราปฐพีเป็นสื่อกลางในการแพร่กระจายรังสีของเรา ให้ท่านไปเหล่าประชากรในนาโนแลนด์นี้ก็ต้องขาดพลังไวโอเล็ตตายกันน่ะสิ"

เมื่อขอกันดีๆไม่ได้หลอดก็คิดวางแผนใช้กำลังแย่งชิง...

"อ่ะจ๊าก!ตายซะเถอะ Hungry Friend" หลอดใช้ตราดาบดำยิงใส่นาโน

แป่ก! (เสียงเหมือนไฟฟ้าโดนตัด)

"เฮ้ย ทำไม...พลังถึงไม่ออกมา"

"กิ้วๆเสียใจด้วยนะจ๊ะ มิตินี้เป็นเขตปลอดการต่อสู้ ระบบจึงบล็อคการโจมตีทุกชนิดของผู้เล่นจ้ะ ลัล~ล้า~ลัล~ล้า" นาโนเต้นระบำประกอบจังหวะเพลง Without a Fight

"ทำไมมันถึงมีแต่เพลงแบบนี้เป็นBGMฟะ นี่มันบาร์เกย์ชัดๆนี่พวกเราจะเสร็จเจ้านาโนมันอยู่ในนี้กันหมดรึเนี่ย"

"แง้ ผมไม่เอานะผมจะกลับไปหาน้องชมพู่ง่า ท่านเจ้าแห่งโจรสลัดคร๊าบช่วยโผมด้วย"

"หึๆไม่ต้องห่วงเจ้าเลิฟเอ๋ย การทำให้เจ้านาโนที่มีขุมพลังคล้ายกับข้าบาดเจ็บได้โดยไม่ต้องสู้นั้นมีอยู่อีกหนึ่งวิธี ซึ่งนั่นก็คือ..."

จ๊าาง!!

..

..

"กรี๊ดดดดด!!!ชะนี!!!" นาโนเทคดิ้นพราดๆด้วยความเจ็บปวดเหมือนโดนสาดด้วยน้ำเดือด

<<นาโนบาดเจ็บ 500 จุด

"โห มีวิธีแบบนี้ด้วยรึแจ่มไปเลยลุง" หลอดเอามั่งงัดกรุสมบัติตัวเองออกมา เนิกมะตอนที่200อันลือลั่น!

<<นาโนบาดเจ็บ 1500 จุด

"งั้นเราเอามั่ง" รินโจมตีใส่นาโนด้วยสมบัติของตัวเองบ้าง แต๊น!

<<นาโน hp+2000 / หลอดได้รับความเสียหาย1000จุด

"ว้อยยย อย่าเอาของแบบนั้นมาใช้ตอนนี้เซ่" แล้วรินก็โดนหลอดเอาข้าวสารเสกสาด

"แหะๆโทษที เผลอตัวไปหน่อยว่าเราก็แอบสืบเชื้อสายของนาโนแลนด์อยู่ห่างๆ ^ ^a"

"แต่ก็ทำให้เรารู้ว่าถ้าใช้ภาพซุยจะโจมตีได้แรงขึ้นอีกมาก" สการ์เล็ทมูนกำลังเซฟภาพอยู่(ตะกี๊hp+2000เหมือนกัน)

"งั้นสงสัยคงต้องใช้ไอ้นั่นเสียแล้วสินะ..."หลอดตีสีหน้าจริงจัง

"อะไรรึ!? อย่าบอกนะว่าแกมีของแบบนั้น!!" นาโนเทคทำสีหน้าหวาดผวาสุดชีวิต

"ที่จริงผมเองก็ไม่อยากใช้นักหรอกนะเดี๋ยวจะโดนจับได้ เพราะมันเป็นสิ่งที่ผมเจ๊อะในห้องของเพ่อาร์คโซลที่ปราสาทน่ะ"

"รีบๆใช้ไปเถอะเฟ้ย เดี๋ยวหน้ากระดาษมันก็เกินโควต้า 100K หรอก"

"งั้นก็รับไปสุดยอดการโจมตี!" จ๊าาง!

สิ่งที่หลอดเจอในห้องอาร์คโซล <<ต่ำกว่า18ห้ามจิ้ม

"อ๊าาาาาาาาาาก!! ซุยโคเด็นมีของแบบนี้ด้วยรึเนี่ย...บทชั้นมีแค่นี้เองเหรอย๊าาาา!!" แล้วนาโนก็สิ้นใจคาเพลง Jumpin Jack Flash

• ผู้เล่นหลอด ริโอวได้รับตราแห่งปฐพีที่แท้จริง(ในสภาพorb)

"เฮ เอาชนะนาโนเทคได้แล้ว"

สักพักบาร์เกย์เอ๊ยวังนาโนก็เริ่มถล่มลงมา

"นาโนมันไปเกิดใหม่แล้ว แบบนี้มิตินี้ก็กำลังจะพังทลายลงแล้วน่ะสิ!! พวกเรารีบหนีกันเถอะ"

"ว้าเสียดายจัง เรารึอยากจะเป็นประชากรของที่นี่..." รินตัดพ้อด้วยความเซ็ง(ช่ายๆ...สการ์เล็ทมูนเห็นด้วย)

"งั้นเรามุ่งหน้าสู่มิติต่อไปกันเถอะ พี่เล็ทตราชิ้นต่อไปอยู่ที่ไหนอีกล่ะ!?"

---

--FLOW 21:29, 18 มกราคม 2008 (ICT)

หลังจากทุกคนทำลายล้างนาโนแลนด์ทิ้งแล้ว(ซิกฟรีดบอกว่าจะมาฟื้นฟูอาณาจักรใหม่ทีหลัง)ก็ขึ้นเรือก๊อดเบิร์ดออกตามหาตราอีกสี่อันที่เหลือ

"ตราอันต่อไปอยู่ไม่ไกลจากนี่เท่าไหร่ เราสัมผัสถึงมันได้ชัดเจนมีรูนอยู่ทางทิศ 3 นาฟิกา เส้นรุ้งเส้นแวงที่ 3,3 FES" สการ์เล็ทมูนแจ้งบอกตำแหน่งให้รินทราบ

"งั้นก็เดินทางไปกันเลยเราจะรอช้าไม่ได้แล้วเวลาของพวกเราเหลืออยู่อีกแค่70kbเท่านั้น" หลอดพูดทำลายบรรยากาศอีกแล้วจากนั้นก็โดนตื้บตามระเบียบ

ระหว่างที่ทุกคนกะตื้บหลอดอย่างสนุกสนานเรือก็มาถึงมิติถัดไปพอดี

"มิตินี้มันอะไรกันเสียงวังเวงหลอกหลอนเป็นบ้า..."

"จากประสบการ์ณการเล่นไฟนอลมายาวนาน(เกี่ยวเรอะ) ผมขอเดาว่าทรูรูนต้องอยู่บนยอดหอคอยนั่นแน่นอน" <<ไม่ต้องเล่นไฟนอลทุกคนก็เดาออกว้อย!

(มี Burn my Dread เป็น BGM ประกอบฉาก)

ทุกคนเตรียมตะลุยหอคอย!

ชั้นแรกปะทะ Enemy Persona Chariotx1 Justicex1

"ชื่อศัตรูมันคุ้นๆแฮะเหมือนเคยเห็นในบอร์ดมาก่อน"

"ช่างมันเต๊อะตอนนี้ผมฟิตเต็มที่แล้วจะได้โชว์ฟอร์มซักที(หลังจากได้ทรูรูนมายังไม่ได้ใช้เลย) เอาForgiven Signไปกินซะไอ้พวกผีเปรต!"

แป่ก..เวทไม่ออก (อีกแล้ว)

"อาร้าย!แป้กอีกแล้วเรอะ มิตินี้ก็ใช้ตราแท้ไม่ได้อีกล่ะแล้วตูจะมีทรูรูนไปทำหอกไรฟร้าา!!!" หลอดเอามือข้างที่ติดบีกินนิ่งชกกำแพงประชดชีวิต

"งั้นก็ใช้วรยุทธ์สู้กับพวกมัน ฮัดช่าห์" โซลิดใช้เพลงดาบแจ๊คสแปร์โร่วฟันเพอเซอน่าสองตนไปตัวละยี่สิบห้าทีอย่างรวดเร็ว

"สุดยอดไปเลยคร้าบ ท่านจ้าวเก่งที่สุดในท้องทะเลจริงๆด้วย บูชา บูชา บูชา" เลิฟชมพูรีบสรรเสริญเจ้านายตนเองทันที

... แต่ปรากฎว่าแชทเรียตกับจัสติสไม่มีบาดแผลเลยสักติ๊ด

"เมื่อกี๊เราเห็นเต็มๆตาลุงนานๆฟันโดนตัวแล้วชัดๆแต่ดาบทะลุพวกมันไปหมดเลย พวกมันไม่มีร่างเนื้อเราจับสัมผัสการคงอยู่ไม่ได้เลยแบบนี้คงใช้การโจมตีทางกายภาพไม่ได้ผล" สการ์เล็ทมูนวิเคราะห์ให้ฟัง

"โด่เอ๊ยไอ้แก่ไร้ประโยชน์ ตูไม่น่ามาเป็นลูกน้องเอ็งเลยแบร่ๆๆ" พอสถานการ์ณเปลี่ยนเลิฟก็เปลี่ยนท่าทีทันที

"แสด...ถ้าฟันผุอย่าหลงมาที่รามเชียวนะเว้ย ตูจะถอนให้หมดปากเลยแบบไม่ใส่ยาชาเลย..." โซลิดไปนั่งสลดอยู่ที่หัวกะไดความอับเฉา

"แล้วจะเอาไงดี รูนก็ใช้ไม่ได้ โจมตีธรรมดาก็ไม่เข้า?"

"ในเมื่อเราโจมตีมันไม่ได้แบบนี้ก็ต้อง....ให้พวกมันโจมตีกันเอง! เจ้าเลิฟไปสิงตัวใดตัวหนึ่งซะมันซะแล้วก็จัดการอีกตัว " รินเสนอไอเดียอันเฉียบแหลมออกมา

ด้วยแผนการของรินเลิฟจึงเข้าสิงเพอโซน่าแชตเรียทแล้วเอาดาบจิ้มจัสติสตาย...

"เฮ ท่านรินฉลาดที่ซู้ดในโลก เทพโจรสลัดจงเจริญ บูชา บูชา บูชา" เลิฟหันไปบูชารินแทนเสียแล้ว...

จากนั้นทุกคนก็บุกหอคอยโดยมีเลิฟนำทีมสิงศัตรูสู้กันเองเป็นการเบิกทาง สรุปตัวที่ไร้ประโยชน์สุดๆในทีมกลับมีประโยชน์ที่สุดเอาตอนนี้ซะได้

พวกหลอดปีนขึ้นมา270กว่าชั้นเกือบจะถึงยอดหอคอยแล้ว...แต่ศัตรูจากชั้นล่างทยอยตามมาเรื่อยๆจนดูท่าเลิฟจะรับมือไม่ไหวแล้ว

"ทำไงดีอีกนิดเดียวก็จะถึงยอดแล้วแท้ๆแต่ถ้าขึ้นไปสุดทางก็เท่ากับเราโดนไอ้พวกนี้อัดก๊อปปี้เละเป็นโจ๊กแน่"

"งั้นก็เหลือทางเดียวแล้วนั่นก็คือต้องให้คนสู้ถ่วงเวลาไว้จนกว่าพวกเราจะชิงรูนมาได้สำเร็จ...พวกเราจะไม่ลืมเจ้าเลยเลิฟชมพูเอ๋ย" พอเห็นว่าจวนตัวหลอดก็ใช้สูตรเดียวกับพวกผู้ร้ายตัดช่องน้อยแต่พอตัวระเบิดบันไดทางเชื่อมทิ้งแล้วปาเลิฟชมพูไปฝั่งตรงข้าม...

"จ๊าาก!!พวกพี่เล่นแบบนี้กันเลยเหรอครับ ถึงผมจะเป็นวิญญาณไม่มีวันตายแต่พอสิงร่างชาวบ้านแล้วโดนอัดมันก็เจ็บนะคร๊าาาบ T_T ผมล่ะแค้นพวกคุณจริงๆเลยว้อยยย" เลิฟสาปส่งพวกหลอดแล้วก็โดนเพอโซน่าที่ไล่ตามขึ้นมาลากลงไปสกรัม...

จากการเสียสละของเลิฟชมพู(แบบไม่เต็มใจ)หลอดก็ขึ้นมาถึงยอดหอคอยจนได้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบกับโอโกะจังเจ้าของหอคอยนั่งรออยู่อีกฟาก

"ยินดีต้อนรับเข้าสู่มิติMemento Mori หรือมิติยิงหัวนั่นเอง พวกท่านคงคิดจะมาแย่งชิงตราวายุที่แท้จริงของเราสินะ"

"ถูกต้อง...ว่าแต่เธอรู้ได้ไง"

"ด้วยความสามารถของเพอโซน่าLucia the Priestessของเรา ทำให้เราอ่านความคิดของพวกเธอได้"

"งั้นก็ดีแล้วจะได้ไม่ต้องอธิบายให้เปลืองเนื้อที่ ขอทรูวินด์ให้เราดีๆเถอะนะ" หลอดขอกันดื้อๆเลย

"ไม่มีทางใครจะไปยอมให้ง่ายๆ ที่นี่ร้อนตับแตกแต่ตั้งแต่เราได้ทรูวินด์มาเราก็เอามาใช้แทนเครื่องปรับอากาศเย็นสบาย(ลุคมาได้ยินคงร้องไห้น้ำตาเป็นเลือด) แต่ถ้าอยากให้เราคืนให้ก็ประลองเพอโซน่ากันแล้วเอาชนะเราให้ได้ก่อนซิ" โอโกะจังโยนปืนไปให้หลอด

"โลกนี้ใช้การต่อสู้ธรรมดาไม่เป็นผล ต้องสู้กันด้วยเพอโซน่าเท่านั้นหรือจะเรียกว่าแสตนด์ประจำตัวก็คงได้ เอาปืนยิงกบาลเรียกเพอโซน่ประจำตัวพวกเธอมาสู้กับเราสิ เราเก่งนะขอบอก..."

"ได้เลยเฟ้ยเป็นไงเป็นกัน" เปรี้ยง!หลอดเอาปืนจ่อหัวตัวเองยิงเรียกเพอโซน่าประจำตัวออกมา แต๊น!

!

!

v

ซูเปอร์สตาร์แมน!

เปรี้ยง ตุบตับ โพ๊ละ ~!@#$%^&*(เสียงคนโดนอัด) เพอโซน่าของหลอดโดนพรีสเตสอัดเดี้ยงในหนึ่งเทริ์น กระจอกสัดๆพอๆกับเจ้าของ

"ฮ่วยแกนี่มันไม่ได้เรื่องเลย มาแบบนี้ขอข้าเอง" โซลิดขอท้าสู้เป็นคนต่อไป

"ถ้าเป็นระดับลุงนานๆต้องเรียกเพอโซน่าอย่างลูฟี่หรือหนวดขาวออกมาได้แน่ๆ! ไม่เหมือนไอ้ห่วยอมตะอย่างซูเปอร์สตาร์แมนของไอ้หลอดมัน"

"ฮ่าๆๆเหอๆๆ เปรี้ยง" นานๆยิงกบาลตัวเองเรียก

...

จ้ะแว้บ

....

...

พรีสเตสเอาผ้าขนหนูรัดคอตายใน0.1วิ

...

นานๆยืนช๊อคไม่ขยับเขยื้อน

....

"เอี้ยเอ๊ย!! ห่วยบัดซบไม่มีหูรูดนี่เอ็งเป็นเจ้าแห่โจรสลัดจริงหรือเปล่าฟะไอ้แก่!" ทุกคนเอากระป๋องกระแป๋งรุมปาซ้ำเติมนานๆที่กำลังยืนช็อคอยู่

"คิกๆเหลืออีกสองคน เอ้าใครจะมาสู้กับโอโกะจังเป็นคนต่อไปล่ะ!?"

---

--Shiryu 08:42, 19 มกราคม 2008 (ICT)

"ลองมั่งค่า~" = =// สการ์เล็ตมูนเอาปืนยิงหัวตัวเองทันที ไม่รู้อยากสู้หรือแค่อยากรู้ว่าเพอโซน่าของตัวเองเป็นอะไรกันแน่

เรียกเพอโซน่า มหาราชาปีศาจอิมาจิน (ความสามารถ : ทำลายทั้งศัตรูและมิตรที่อยู่ในพื้นที่โจมตี)

**ภาพต่อไปไม่ชวนมอง ขอให้เด็กๆลุกไปเข้าห้องน้ำก่อนตัดเข้าโฆษณา**

"ตัดเข้ามาหลังช่วงโฆษณาแล้วนะขรับท่านผู้ชมขรับ ขณะนี้กลุ่มของหลอดถูกอิมาจินเรียกดาวตกบอมบ์ตายห่าสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ตามไอทีวีไปติดๆแล้วขรับ กระพ้ม สุทธิชัยแหย่ว ขอออกความเห็นว่าเพอโซน่าทีมตัวเอกหาดีไม่ได้ต้องสั่งปิดแล้วเอาภาษีประชาชนมาจ่ายตั้งช่องใหม่ขายข่าวต่อต้านขั้วอำนาจเก่าขรับ" เปรี้ยง!! เสียงผู้รายงานข่าวโดนยิงตามไปอีกคน แต่หัวเป็นรู ไม่มีเพอโซน่าออกมา

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย ระหว่างปล่อยให้ผมสู้กับเจ้าพวกข้างล่างนั่นทำไมทุกคนมานอนอู้กันแบบนี้ล่ะครับ?" เลิฟชมพูที่ลอยบุ๋ยๆตามขึ้นมาเห็นสภาพน่าสลดใจ พวกหลอดนอนตายเกลื่อน ส่วนโอโกะอยู่นอกระยะโจมตีของอิมาจินจึงสบายแฮ ข้างๆห้องมีกิโกะคาเมน เพอโซน่าของริน ไล่กระทำทุรกรรมใส่ซูเปอร์สตาร์แมนอยู่

รินวิ่งเข้ามาเอาปืนกรอกปากเลิฟทันที "เหลือแกคนเดียวแล้ว ...ช่วยอีกหนเท้อ~!" เปรี้ยง!!

เพอโซน่าราโอปรากฏตัว..... "ผู้ใดที่เหยียบอยู่ใต้ฟ้าหากหาญทาบรัศมีข้าจงสูญสิ้นชีวินสลาย ดาวเหนือที่ส่องสว่างที่สุดบนฟากฟ้านั้นมีได้เพียงหนึ่ง"

ราโอปล่อยหมัดอุดรดับจิตใส่พรีทเทสสลายไปทันที "เหนือเพลงหมัดใดในใต้หล้าคือก่อเกิดไร้ใจที่รวมจิตอันพิชิตเวทนาสิ้น แม้นตายชื่อเจ้าจักจารึกไว้ให้ก้องไปยังสรวงสวรรค์!" ราโอสวมผ้าคลุม ก่อนขี่ม้าจากไปอย่างสง่างาม....

"น้องเลิฟสุดยอด~!! มีเพอโซน่าแบบนั้นเชียวเหรอ?!"

"ความเข้มแข็งของเพอโซน่าขึ้นกับสิ่งที่ใจเรายึดมั่น ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ไปกว่าความรักหรอกครับ แต่ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นคือรักชมพู่ครับ" เริ่มต้นเหมือนจะดี ไปๆมาๆพูดไม่รู้เรื่อง เพื่อนๆจึงลุกขึ้นมาช่วยสงเคราะห์ความมั่ว ตุ้บๆๆ พลั่กๆๆ แบร๊ะๆ บุ่ยบุ๊ย~

"เอ้า ได้รูนแห่งสายลมที่แท้จริงมาแล้ว! เราไปมิติต่อไปกันเถอะ!!" หลอดหยิบรูนแห่งสายลมมาแล้วจับสการ์เล็ตมูนมัดกับเชือกแบบลูกโป่งให้ลอยนำทางต่อไป

"ปิ๊ดๆๆ มิติต่อไปมีรูนแห่งสายฟ้าที่แท้จริงอยู่ค่า .....ร้อคแมนเวิลด์ค่า....."

"แป๊บเดียวก็เจอแล้ว สมเป็นแวมไพร์มาสเตอร์จริงๆ" (แต่รูปประกอบมันซาคิวบัสชัดๆ)

"แต่ข้าว่าที่ให้เจอไวๆเพราะไอ้คนแต่งมันกลัวจะจบไม่ทันมากกว่า"

ทั้งหมดเข้ามายังร้อคแมนเวิลด์ มิติที่มีผู้ร้ายคนเดียวสร้างหุ่นยนต์ร้อยตัวมาสู้กับหุ่นยนต์ตัวเดียวช่วยเหลือทั้งโลก พูดยังไม่ทันขาดคำ คัตแมนพร้อมพวกหุ่นลูกกระจ๊อกทั้งหลายก็กรูกันเข้ามาเล่นงานพวกหลอดแบบไม่มีเหตุผล

"ฟอลคอนสไตรค์ ย้าก!!!" รินซัดสไนเปอร์โจกระเด็นไปสามตัว

"ได้ผลไหมหว่า?"

"ได้ผลแฮะ!!"

"มิตินี้ต่อสู้ได้ ไชโย้!!!" หลอดไชโยด้วยความยินดี แต่ไม่ทันไรสการ์เล็ทมูนก็เอาโซลคิสยิงคัตแมนตาย

"พลังของธาตุทั้งหมด เวทประสานห้าสาย Thunder God Hell Fire Avalanche Storm of Holy Mother Earth" โซลิดยิงกองทัพลูกกระจ๊อกที่เหลือเป็นผงไป แต่ชื่อท่ามั่วฉิบ

.................

"เอ่อ....ผมเลเวล 70 แล้วนะครับ ขอผมโชว์มั่งสิครับ T-T" จนป่านนี้หลอดก็ยังไม่ได้ทำอะไรอยู่ดี

"ดร.ไวลี่ที่กำลังวางแผนจะยึดครองโลกใช้รูนแห่งสายฟ้าที่แท้จริงเป็นพลังงานให้พวกหุ่นยนต์ในกองทัพ รูนต้องอยู่ที่ฐานทัพดร.ไวลี่แน่นอน"

---

--FLOW 23:21, 19 มกราคม 2008 (ICT)

งั้นพวกเราแยกย้ายกันไปเนื่องจากร็อคแมนเล่น Multi-player ไม่ได้ (เกี่ยวไรด้วยเนี่ย?) ซึ่งการจะเดินทางไปถึงฐานทัพของดร.ไวลี่ต้องผ่านด่านบอสอย่างน้อย1ด่านก่อน

"ฮ่าๆๆถ้าร็อคแมนล่ะก็ถนัดนัก ข้าเล่นมาตั้งกะร็อคแมน1ยิงเมตัลเก็บhi-scoreอยู่เลย" โซลิดประกาศความเก๋า(แก่)ของตัวออกมา

"งั้นลุงเลือกด่านนี้แหละด่าน Airman ตึ้งติงตึ๊ง(เสียงเลือกบอส)" แล้วโซลิดก็เริ่มเกมเอ๊ยเริ่มเดินทาง กระโดดขี่เมฆอย่างรวดเร็วแล้วก็โดนนกปล่อยไข่ชนตกเหวตาย.... จิ้วจิ้วจิ้ว(BGMประกอบตอนเท่งทึง)

"ตาลุงนี่มันไร้ประโยชน์เหลือเกิ๊นใครให้มันรับบทเจ้าแห่งโจรสลัดฟะ" ทุกคนรวมสวดนานๆ จนนานๆต้องหนีไปบิ๊กเอ๊คโค่ร้องเพลง Can't Beat Airman ประชดบทบาทสุดบัดซบ

"งั้นตาเราบ้างจ้า เราเองก็ไม่เคยเล่นร็อคแมนอ่ะแต่เซโร่นะล๊อหล่อ" สการ์เล็ทมูนเลือกด่านอิเล็คแมน

พอวิ่งไปได้ครึ่งทางก็โดนฟริสบี้บนพื้นชนตกหนามตาย....ไปอยู่จำพวกตัวไร้ประโยชน์กับนานๆอีกคน

"อุ่เหม่ พวกพี่ๆนี่ไม่ไหวเลยนะครับด่านโบราณๆตามอายุพวกท่านมันก็ต้องยากอยู่แล้ว เราต้องเล่นด่านใหม่ๆไร้มุขดีแต่spriteอย่างRockman7ต่างหากล่ะครับ" เลิฟชมพูเลือกด่านเชดแมนแล้วก็เริ่มตะลุย...

จากนั้นก็มาติดตรงโดดขึ้นห้องบอสเนื่องจากไม่มีรัชมาให้ขี่สปริงแบบร็อคแมน แล้วก็โดนจับแพ้ฟลาว์ไปอีกตัว

"ให้แต่บทผมแบบนี้ทุกทีเลยนะครับ...ผมล่ะแค้นจริงๆเลยครับว้อยยยT_T"

"ร็อคแมนเล่นไม่ผ่านงั้นต้องลองเปลี่ยนบรรยากาศไปเล่นร็อคแมนXดูบ้าง" รินเลือกด่านซิกม่าของX8 พอเกิดลงมาได้3วิก็โดนกำแพงหนีบตายเนื่องจากกระโดดไต่กำแพงแบบร็อคแมนไม่ได้...ตู๊ ตู๊ ตู๊ ตู๊(เสียงรินสลายกลายเป็นเม็ดกลมๆแบบในเกม)

"แล้วเจ้าหลอดล่ะ?" พอตายกันหมดความหวังสุดท้ายจึงมาตกอยู่ที่หลอด

"เฮ!ถึงหน้าห้องดร.ไวลี่แล้ว...!?" ในขณะที่คนอื่นกำลังคอนตินิวเล่นกันตาเหลือก แต่หลอดดันโผล่ไปอยู่หน้าห้องดร.ไวลี่แล้ว?

"เฮ้ยเอ็งทำได้ไงฟะ ไหนบอกว่าเล่นไฟนอล8ทุกวันไม่เคยเล่นร็อคแมนไง"

"ผมไปเปิดเกมฟลุค(คู่แข่งเกมแฟค)แล้วจดพาสเวิดมาไงคับ เป็นงายผมฉลาดป่าว555+" หลอดมันยังคงขี้โกงเหมือนเคยจะจบอยู่แล้วแท้ๆ

"ร็อคแมนภาคไหนฟะมีพาสเวิดใส่แล้วโผล่มาเกิดอยู่หน้าห้องบอสใหญ่ ไอ้คนแต่งแม่มมั่วนิ่มชัดๆ" พวกที่ตายแล้วโวยด้วยความเซ็ง //ไอ้คนแต่งฟิคมันเผา!!!

ฉึก ฉึก ฉึก(เสียงเวลาเปิดประตูบอส) เมื่อเข้ามาแล้วหลอดก็พบกับ...!?

---

--Shiryu 11:55, 20 มกราคม 2008 (ICT)

พบกับดร.ไวลนลาน(ชื่อดันทุรังแปลงน่าดู) ขี่หุ่นแมวยักษ์เข้ามาสู้กับพวกหลอด "มาแล้วเรอะเจ้าหุ่นกระป๋อง มาเจอสุดยอด ลนลานแมชชีนหมายเลข 98 ซะหน่อยสิ!!"

ลนลานยิงลนลานบีมใส่พวกหลอด แต่หลอดผู้มีแววตาเข้มแข็ง กระโดดไปหลบข้างหลังรินและสการ์เล็ทมูนทันที แว้บ~ ทั้งสองนอนเกรียม

"อย่าห่วงเลยครับ ผมเอาถัง E มาให้แล้วครับ" เลิฟโยนถัง E ใส่หัวสการ์เล็ตมูนแตกเลือดอาบ "นี่เอ็งอยากเป็นลิงต้มฟักหม้อเดียวกับไอ้ริโอวนั่นช่ายม้ายยยยย บรู๋วววว~!" (BGM โจมะไคมุระบรรเลง)

"อ่อนหัดกันซะจริง แสงแค่นี้ เอา Cosmo Element ดูดซะก็เรียบร้อย!!" โซลิดดูดพลังจากลนลานบีมแล้วยิงคืนเป็นกระสุนขนาดใหญ่ แต่ก็ทำอะไรลนลานแมชชีนไม่ได้ มีเสียง เปร้ง สะท้อนเป็นธรรมเนียม

"ลนลานแฮนด์ เมี้ยว~!!" ลนลานแมชชีนเอามือแมวที่เป็นหนามๆตบ

"ฮ่าๆๆ ของพรรค์นี้จะสะกิดร่างข้าผู้แข็งแกร่งดุจหินผาได้อย่างไร"

"เอ่อ ลุงคะ เก่งขนาดไหนถ้าโดนหนามก็ทีเดียวตายนะคะ มันคือสัจธรรมของโลกนี้ค่ะ" รินเตือนช้าไปอีกแล้ว ลุงนานๆระเบิดติ้วๆๆๆ เป็นเม็ดเล็กๆไป

"ข้าไม่ย้อมมมม เล่นแชปเตอร์นี้เดี๋ยวจำกัดโน่นจำกัดนี่ไม่ได้โชว์ป๋าเลย กลับบ้านไปจะถอนฟันแมวระบายอารมณ์ T-T"

"ฮึ่ม! แล้วจะรับมือมันยังไงดีนะ?" หลอดกุมขมับคิดหนัก

"ยิงไอ้เม็ดแดงๆใหญ่ๆหน้ายานสิ" รินชี้ให้ดูเม็ดกลมๆเด่นเป็นสง่าบนลนลานแมชชีน

"แล้วมันเม็ดอะไรเหรอนั่นน่ะ?"

"อย่าไปสนเลยยิงๆไปเหอะ ไวลี่มันติดไว้เป็นจุดอ่อนทุกภาคแหละ"

หลอดลองทำตามแบบเสียไม่ได้ พลางจิตใจห่อเหี่ยวทั้งที่ผ่านการต่อสู้ชุบตัวขุนประสบการณ์พัฒนาเทคนิคการต่อสู้มากมาย กลับต้องมาใช้เทคนิคการเล่นยุคแฟมิลี่ยิ่งใหญ่

บรูมๆๆๆๆๆ ลนลานแมชชีนระเบิดเป็นเศษเหล็กไป "ฮ่าๆๆ อย่าคิดว่าจะจบแค่นี้ล่ะ แล้วข้าจะกลับมาอีก แว้บ~" ลนลานกระโดดขึ้นยานลับ บินหนีปาย~ เปรี้ยง!! ซะเมื่อไหร่ ยานลับโดนสการ์เล็ทมูนสอยตกลงมาอย่างโหด

"จะหนีไปไหนย้า~! เอารูนแห่งสายฟ้าที่แท้จริงมา!!"

หลังฟังเรื่องราวที่ต้องการตามหารูนธาตุ ลนลานก็เต็มใจให้ความร่วมมือ "โอ้ จริงๆผมเคยทำงานกับดร.โธมัส ไหลเพื่อช่วยโลกมาก่อน แต่หลังๆเจ้านั่นเอาแต่ฝึกปล่อยฮาโดเคน (เห็นบอกว่าจะเอาไปสอนร้อคแมนเอ็กซ์) ผมก็เริ่มเสื่อมศรัทธาต่อวิทยาศาสตร์แล้วสร้างหุ่นมาครองโลกเล่นๆ อย่าห่วงเลย ผมจะมอบสิ่งนี้ให้ มันต้องช่วยให้คุณชนะโซลเยอร์ได้แน่ๆ........"

• lord riou got RockJump - เมื่อกระโดดจะต้องอ้าปาก

"ไม่เอา!" หลอดตอบหนักแน่นก่อนเดินออกมา

ทั้งห้าคน (ไปเก็บลุงนานๆที่คอนทินิวมาแล้ว) เดินทางไปยังมิติต่อไป

"หือ?" สการ์เล็ตมูนสัมผัสได้ถึงอะไรประหลาดๆ

"มีอะไรเหรอ?"

"วันนี้วันเกิดเรา ขอพักงานหนึ่งวัน" <<จริงๆอยากพูดอันนี้ แต่กลัวเรื่องไม่เดิน เลยเปลี่ยนเป็นบรรทัดล่างแทน

"ตำแหน่งรูนในมิติต่อไป .....มีรูนอยู่สองอัน"

"เพราะมันจะ 100 kb แล้วสินะ งั้นเรารีบไปมิติสุดท้ายนี้กันเลยเถอะ รูนแห่งน้ำและไฟที่แท้จริงต้องอยู่ที่นั่นแน่"

---

--FLOW 01:26, 21 มกราคม 2008 (ICT)

เพื่อจะตัดจบเอ๊ยเพื่อไม่ให้เสียเวลา เราจึงมาโผล่มิติต่อไปอย่ารวดเร็ว แถ่น แทน แท้น

"ทำไมที่นี่มันคุ้นๆจัง แล้วนั่นมัน...ประธานFLOWERแห่งFFDFกับเพ่เอลวาน่านี่หว่า แต่ทำไมแต่งตัวแปลกๆไป!?"

หลอดหลุดเข้ามาในมิติฟิคนรกภาคแรกตอนที่ฟลาวเวอร์กำลังจะสู้กับเอลวาน่าพอดี...่

"เอาแล้วไม๊ล่ะ... ต่อจากโปรโมตกบฎก็โปรโมทงานเก่าตัวเอง ไม่ค่อยทำมาหากินเลยนะคนแต่งเนี่ย" โซลิดพูดประชด

"เฮ้ย พวกแกเป็นใครฟะบังแอดมาสอดตอนข้ากำลังจะโชว์ฟอร์มเทพ เดี๋ยวก็จับถอดเสื้อเอาวาซาบิป้ายหัวนมซะเลย!" FLOWERหันมาตะคอกใส่หลอด(ภาคแรกยังไม่รู้จักกัน)

พอสังเกตดีๆในมือทั้งคู่มีทรูไฟร์กับทรูวอเตอร์อยู่เสียด้วย...พวกหลอดเจอเป้าหมายที่ต้องการอย่างรวดเร็ว

• เนื่องเรื่องถูกดัดแปลงเล็กน้อย ทำให้ในภาคนี้ไม่มีรูนสาวแว่นกับไอ้รูนดอกไม้บัดซบนั่นกลายเป็นเอลวาน่าถือครองรูนน้ำ ส่วนฟลาวเวอร์เป็นคนถือรูนไฟแทน 8)

"อะไรนะ? อยากได้รูนข้างั้นเรอะ" หลอดไปขอรูนจากฟลาวเวอร์(ไม่กล้าไปฝั่งเอลวาน่ากลัวโดนยิงตาย) "เออเอาไปเถอะข้าก็ไม่อยากเก็บไว้นักหรอก คำสาปของมันทำให้ชื่อข้าเปลี๊ยนไป๋ต้องมาใช้ชื่ออุบาทว์นี่มีแต่คนเอาไปล้อ แต่ข้ามีข้อแม้นะว่าพวกแกต้องช่วยข้าปราบไอ้สังฆราชบ้าสาวแว่นเอลวาน่านี่ก่อน"

โป๊ะเช๊ะปราบเอลวาน่าแล้วแย่งรูนมาต่อจากนั้นก็ได้รูนอีกอันจากFLOWERอีก เข้าล็อคเป๊ะ! หลอดตกลงรับปากฟลาวเวอร์ทันที

"เอ่อ..ลูกคิดรางแก้วของเจ้าอาจจะดีดไม่ดังก็ได้หลอดเอ๋ย แกไม่รู้อะไรภาคนี้มันเจ้าเอลวาน่ามันเทพบรรลัยยังกับโซลเยอร์สามตัวในด่านRRเลยทีเดียว" โซลิดที่เคยเข้าร่วมศึกภาคแรกในบทบาทของภารโรงทรหดนานๆโพสทีออกปากเตือนหลอด

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เหอๆ ลุงอย่าลืมสิว่าตอนนี้ผมน่ะเต๊พแค่ไหน ที่สำคัญจะห่วงไปใยพวกเรามีกันตั้ง5คนรุมมันคนเดียวมีหรือจะแพ้" หลอดที่ยังไม่เคยเจอความโหดของจริงจากฟิคภาคแรกยังทำซ่าส์ได้อยู่

"ไอ้นายบุผชาติFLOWERอย่ามัวชักช้าอยู่เซ่มาซัดกันได้แล้วเฟ้ย ข้าจะจับแกล้างสมองให้เป็นสาวกเมกาเนะคิงด้อมเดี๋ยวนี้แหละ"

"บัดซบ อย่ามาเรียกข้าแบบนั้นนะเฟ้ย! ชื่อจริงข้านั้นสุดจะเท่ห์บร๊ะแม่เจโนว่าอุตส่าห์ตั้งให้นั้นนามว่า..."

แต่ไม่มีใครฟังที่ฟลาวเวอร์เฉลยเลย...ทั้งที่เป็นคีย์เวริ์ดสำคัญของเรื่องแท้ๆ ส่วนคนอ่านก็รู้หมดแล้วก็เลยไม่สนใจปล่อยข้ามไปดูการต่อสู้ระดับเอฟเฟคไฟนอลดีกว่าเนอะ

ดังนั้นการต่อสู้กันแบบข้ามภาคระหว่างฮีโร่ภาคใหม่และภาคเก่าจึงเริ่มขึ้น ทีมของหลอด ริโอว+FLOWER VS เอลวาน่า สตาร์ดัส

---

--Shiryu 07:45, 21 มกราคม 2008 (ICT)

หลอดรีบหยิบนันชาคุขึ้นมาควง.....แต่ดูไปดูมากลายเป็นทอนฟากะหลั่วแบบลิงใช้ไปซะแล้ว "นี่มันอะไรกัน?!"

"ในมิตินี้เราใช้ได้แค่พลังเดิมที่มีอยู่ในภาคแรกเท่านั้น..." โซลิดอยู่ในชุดภารโรงสุดเท่มีผ้าเหลืองแขวนคอ "ไม่งั้นกะอีแค่สู้กับไอ้สังฆราชบ้าสาวแว่นตูไม่ต้องกลุ้มแบบนี้หรอกโว้ย T-T"

"แหง่ว~ ผมก็กลับเป็นหลอดริโอริโอ้ ลิงริโอวตัวปลอมที่โผล่มาโดนพวกฟลาวเวอร์กระทืบแล้วหนีขึ้นเขาไปนั่นสินะ =w= แล้วพี่เล็ตล่ะ?" หลอดหันไปมองสการ์เล็ทมูนกลายเป็นเจ้าหญิงแห่งดูนันผู้ออกตามหาโจวี่และไล่ล่าสการ์เล็ตซันไปพร้อมกัน "โฮะๆๆๆ จะสั่งให้เจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์เข้าร่วมการต่อสู้ด้วยเหรอค่ะ ชาติหน้าบ่ายๆเถอะค่ะ"

"พี่ริน....เลิฟจ๋า ...ช่วยหนูสู้ที TvT" หลอดหันไปดูรินกับเลิฟกลายเป็น NPC ตัวประกอบเพราะยุคนั้นยังไม่เกิด

"บาดโซ้บบบ~ พวกแกมันมีประโยชน์สิ้นดี!!" ฟลาวเวอร์ใช้พลังของรูนแห่งไฟที่แท้จริงโจมตีแต่เอลวาน่าร่ายบาเรียร์น้ำออกมากันไว้ได้ "ฮ่าๆๆ เปล่าประโยชน์ เมกาเนะบัสเตอร์!!" (ยังร้อคแมนไม่เลิก)

"อุกๆๆๆอั่ก อ๋อย เอ๋งๆๆๆ"

"เอ่อ.....เราปล่อยคุณบุปผาเค้าสู้กับเจ้าสังฆราชบ้าแว่นนั่นไปก่อนแล้วกันนะ เรามาหาทางทำอะไรกันหน่อยดีกว่า" สการ์เล็ตมูนเสนอไอเดียเพื่อบำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น

"หรือพี่เล็ตมีไอเดียอะไรดีๆแล้ว?"

"ถูกแล้ว ในรูรูนอยล์ที่เราไปพักร้อนอยู่มีคีย์โฮลที่จะปลดเอาพลังของโลกเดิมของเราออกมา ถ้าเปิดมันได้เราจะได้พลังของเราคืนมา ทีนี้ก็ถล่มเอลวาน่าได้สบายๆ"

ลุงนานๆฟังอยู่ก็สนใจ "อืม ไอเดียเข้าท่านี่ แล้วใครจะไปทำล่ะ?"

"ก็ลุงนั่นแหละ! เป็นทั้งภารโรง สายลับ ครูพละ คนขายถั่ว แล้วยังหน้าโจรอีก ......ส่วนเจ้าแห่งโจรสลัดอะไรนั่นตอนนี้ไม่ได้เป็น"

"บทบาทตูนี่มันบัดซบจริงๆ ภาคนี้ตูแต่งเองกะมือแท้ๆ" ลุงนานๆร้องไห้โฮๆ แต่แอบถูกใจบทแบบนี้อยู่ลึกๆ ก่อนหอบคีย์เบลดไปเตรียมไขคีย์โฮล

"เอ่อ.....แต่ถ้าพลังของโลกนี้กลับมาพวกเราก็แกร่งขึ้นก็จริงอยู่ เอลวาน่าคงไม่ต่างกับตอนนี้เท่าไหร่ .....ว่าแต่โฟลวล่ะ?"

"ก็กลายเป็นไอ้ประธานฟลาวเวอร์นั่นไง ถ้ามันหือขึ้นมาก็ให้ลุงโซลิดเอาดาบตีกบาลซะก็เรียบร้อย"

หลอดได้แต่หวังว่านายบุปผาที่เห็นอยู่จะไม่กลายเป็นโฟลว ไม่งั้นได้เกมส์โอเวอร์คาภารกิจล้านเปอร์เซ็นต์ ว่าแล้วก็นั่งดูศึกวันทรงชัย นายบุปผา VS เอลวาน่า สตาร์ดัส ต่อไป

---