Cooking Master ep1

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

--FLOW 22:35, 24 ตุลาคม 2007 (ICT)

หนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจาก FFDF ล่มสลาย

แต่ง แต้น แต่รง(ทำนองเพลงเอ็มเคสุกี้) กินอาราาาย~ กินอาาราย~ กินอาราายปาายกินโนโวเทลลล~~
ซาซาไรดีดกีต้าร์เปิดหมวกขอเศษตังค์ ทรัพย์สินเป็นศูนย์เพราะโดนอุซโซต่อยเดี้ยงเกมโอเวอร์มายังไม่ได้กินอะไรมาเจ็ดวันเต็มๆ

"โอยยย หิวโคตรร ทำไม่มีคนผ่านมาบ้างเลยวะเนี่ย" ซาซาไรดีดไปเรื่อยจนหมดแรงล้มแผละไป...คนอ่านก็ยังงงอยู่ว่าไม่มีคนแล้วมันจะเกากีต้าร์ไปทำบ๊ระอะไร

"ข้าเข้าใจแล้ว...ทำไมริคิมารุมันถึงโดนริโอวซื้อตัวไปได้ในราคาแค่500" ซาซาไรตอนนี้หิวจนยอมได้แม้กระทั่งไปปล้นฆ่าเซเว่นอีเลเว่นแล้ว

อันเนื่องมาจากในเกมซุยโคเดนยูนิเวริส์นี้นั้นสมจริงมาก โคนาเม้งได้จำลองมาแม้กระทั่งความหิว ถึงจะเป็นในโลกหลอกๆนี้ก็ตามแต่ถ้าหิวแล้วล่ะก็...ผู้เล่นจะหมดเรี่ยวหมดแรง ไม่มีกะใจจะทำอะไรกันเลยทีเดียว อาหารจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับผู้เล่น ถึงแม้ที่ผ่านมาเราจะไม่ได้เห็นฉากกินข้าวเลยก็ตามแต่ที่จริงแล้วแค่ไม่ได้เขียนถึงต่างหาก(แถเข้าไป๊)

"อ้าว?นี่ยังมีคนอยู่บนเกาะนี้อีกเหรอเนี่ย" คริสเดินผ่านมาเอาไม้เขี่ยซาซาไรดู เหมือนเล่นเขี่ยกิ้งกือยังไงยังงั้น

"อา..คน ข้าหิวเหลือเกินท่านมีอะไรให้ข้ากินไหม"

"หึ หึ อาหารฝีมือข้าน่ะมันแพงนะ แกมีปัญญาจ่ายเหรอ?"

"ตอนนี้ข้าน้อยไม่มีเงิน แต่ข้ายินดีทำทุกอย่าง..."

"แน่ใจนะว่าทุกอย่าง?" คริสยิ้มชั่วร้าย

"...." ซาซาไรชักไม่แน่ใจ "อืมม ข้าตกลง" แต่ยังไงท้องมันก็ร้องประท้วงจนซาซาไรไม่สามารถปฎิเสธได้ต่อให้คริสมันส่งไปสู้กับโฟลวก็ตามที

"โอเช งั้นตกลงตามนี้" แล้วพ่อครัวก็เดินไปที่ถังขยะข้างซาซาไรแล้วเปิดฝาออกมาดู...... "อืม ไหนดูซิมีอะไรบ้าง โอ้ปลากระป๋องหมดอายุแล้ว ข้าวกล่องกินเหลือ ไหนๆมีแมงสาปเป็นๆด้วย...แบบนี้ใช้ได้"

หลังจากนั้นคริสก็ตั้งไฟใต้ถังขยะแล้วก็เอาตะหลิวมากวน ระหว่างทำอาหารหน้าตาคริสก็ดุร้ายบูดเบี้ยว ปากฉีกยิ้มฟันแหลมเปี๊ยวเหมือนอากิยามะจาง "น้ำใช้จากท่อระบายน้ำละกัน เมื่อคืนฝนตก คงมีซากหนูตายปนเต็มเปี่ยม ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮะ" การปรุงอาหารจากนรกอเวจีนี่ก็ดำเนินต่อไปภายใต้เสียงหัวเราะของคริส

"เอ้าเสร็จแล้ว!" สิบนาทีผ่านไปคริสก็วางมือลง มีเสียงระบบตามมา

• ผู้เล่นคริสปรุงอาหารสำเร็จ ได้รับ "แกงจืดขยะสด" 1 ea (ใครใส่อาหารชื่อนี้เข้าไปในเกมฟะเนี่ย!?) ผู้อ่านโปรดอย่าจินตนาการตามเด็ดขาด

"เอ้าแด๊กซะ" คริสยกแกงจืดมาทั้งถัง(ขยะ)ตั้งหน้าซาซาไร

"เฮ้ย!จะบ้าเรอะนี่มันเรียกว่าอาหารได้ที่ไหน หมาเห็นหมายังยอมโดดให้สิบล้อทับตายดีกว่าเลย" ซาซาไรเอาแรงที่ไหนไม่รู้ลุกขึ้นมาตะคอกใส่คริส

"เฮ้ยดูให้ดีๆซะก่อน อาหารที่ข้าทำหมึกแดงก็ยังเทียบไม่ได้เลยนะเฟ้ย!" พูดจบคริสก็จับซาซาไรง้างปากแล้วกรอกใส่ท้องซาซาไรลงไปทั้งถัง...

อึ้ก อึ้ก ซาซาไรโดนจับกรอกเข้าไปจนหมด ลุกขึ้นมาด้วยปฎิกริยาโต้ตอบอัตโนมัติ(รีแอคชั่น)

"อาาา ไม่น่าเชื่อออ โอ้วววอะไรมันจะอร่อยได้ขนาดนี้ ความเปรี้ยวจี๊ดของปลากระป๋องที่หมดอายุแล้วผสมผสานเข้ากับน้ำซุปที่มีซากหนูต้มจนเปื่อย เกิดเป็นรสชาติใหม่ที่บรรยายไม่ถูก แถมแมลงสาปนี่ก็ทำให้เคี้ยวกรุบกรอบได้รสชาติที่วิเศษ!" ซาซาไรกินเข้าไปได้ไงก็ไม่มีใครทราบ แถมยังบรรยายออกมาได้จนแม้แต่คนแต่งเองก็จะอ้วกไปด้วย

"หึ หึ นี่แหละพลังของข้าอดีตจินไคแห่งองค์กรอาหารแบล็คดราก้อน ฮ่า ฮ่า" คริสหัวเราะก๊าาาก ไม่มีใครปฎิเสธอาหารของเขาได้

หลังจากกินหมดแล้วคริสก็ทวงสัญญาทันที

"เอาล่ะ ข้าก็ทำอาหารให้แกกินแล้ว ทีนี้แกก็ต้องทำตามสัญญาบ้างล่ะนะ"

"จะให้ข้าน้อยทำอะไรหรือ?"

"ตอนนี้ข้าจะเดินทางไปยังลูลูนอย ระหว่างทางเจ้าต้องเป็นลูกมือให้ข้า"

"แต่ข้าทำอาหารไม่เป็นเกรงว่าจะไม่เหมะ..."

"ข้าไม่บอกให้ทำอาหารเสียหน่อย ลูกมือน่ะในวงการเชฟเขาแปลว่า"ขี้ข้าพ่อครัว"เว้ย(เชฟวงการไหนฟะ?ซุยทั้งเพ)"

"อ๋องั้นหรือครับข้าซาซาไรเข้าใจแล้ว" (ส่วนทางนี้ก็โง่เชื่อเข้าไปได้อีกคน)

หลังจากนั้นคริสก็เล่าเรื่องให้ซาซาไรซึ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่ฟังว่า ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่บนเกาะแบล็คดราก้อน ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งขององค์กรอาหารแบล็คดราก้อนซึ่งทรงอิทธิพลที่สุดในโลก เขาคืออดีตจินไคผู้นำองค์กรนั่นเอง แต่ตอนนี้องค์กรของเขาถูกทำลายเสียแล้ว... โดนเซย์ริวคนใหม่ที่เพิ่งเข้าองค์กรมาไม่นานเทคโอเวอร์องค์กรไปจนหมด
คริสก็ยื่นหนังสือประวัติของBlack Dragon Groupให้คนอ่านซาซาไรทำความเข้าใจ

"อาท่านคงกำลังจะไปตามล่าเขาสินะ"

"ถูกต้องแล้ว มันร่วมมือกับเร็ตโชและเกียวคุรัน ย้ายไปตั้งรกรากใหม่ที่ลูลูนอย ข้าจะกลับไปจัดการพวกมันแล้วชิงตำแหน่งหัวหน้าคืนมา"

"ฟังเรื่องราวท่านแล้วสมน้ำหน้าน่าสงสารจริงๆ ข้าซาซาไรจะช่วยทวงความเป็นธรรมเอาองค์กรของท่านคืนมาให้เอง!"

จากนั้นทั้งสองคนก็ล่องเรือเข้าสู่อ่าวทินโท เพื่อขึ้นฝั่งที่ดูนันมุ่งหน้าไปสู่ลูลูนอยด์ การผจญภัยครั้งใหม่ของซาซาไรในฐานะเบ๊ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งแล้ว

---