Final Fantasy ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
Revision as of 06:25, 11 มกราคม 2009
--FLOW 06:25, 11 มกราคม 2009 (ICT)
วู้มมมมม~ พอปราบฮิกะอิจิม่อนลงได้ไม่นาน บรรยากาศรอบๆก็เริ่มบิดผัน หมอกเวทมนต์ที่ปกคลุมโดยรอบป่าหอมพานต์กำลังมารวมตัวกันและควบแน่นอยู่ในอาณาบริเวณที่ไม่ไกลจากที่พวกหลอดอยู่กันมากนัก
"นี่คือสัญญาณว่ารอยแยกมิติกำลังปรากฎขึ้นนิ รีบๆไปกันเร็วเข้าเถอะ" รูมินรีบเร่งให้ทั้งสองคนวิ่งตามตนมาทันที
"แล้วเพื่อนของเธอคริสโทกิล่ะ จะไม่ช่วยชีวิตมันซักหน่อยเหรอ?"
"ช่างหัวมันเถอะฟีนิกซ์ดาวน์มันแพงไม่คุ้มค่าจ้าง เดี๋ยวมันก็หลอกดักโคเอ็นม่าฟื้นคืนชีพกลับมาได้เองแหละนิ" รูมินวิ่งต่ำไปไม่สนใจใยดี.....คริสโทกิถูกคนแต่งใช้งานแล้วทิ้งอย่างรวดเร็วเหมือนอัตราการปรากฏตัวและกลับในมีต
แล้วรูมินก็พามาถึงบริเวณที่หมอกมนต์ควบแน่นรวมกัน พลังเวทมนต์กำลังควบแน่นบิดตัวรวมกันจนเกิดเป็นรูปร่างคล้ายวัตถุขึ้นมา
"ตรงกลางนั่นมัน....ก้อนหิน อะไรน่ะรู้สึกเหมือนกับเคยเห็นมาก่อนยังไงยังงั้น นี่สินะสิ่งที่ฮิกะอิจิม่อนมันกำลังหาอยู่...." เรนเกลที่วิ่งตามมาติดรู้สึกสะกิดใจกับศิลาประหลาดที่อยู่เบื้องหน้าตนเองยิ่งนัก
"นะ นั่นมัน....เหมือนกับหินที่เราได้มาเป็นรางวัลตอนล้มพวกอัลเดอบารันเลย ไม่สิไม่ถึงกับเหมือนแต่คล้ายกันมากอย่างกับแต่ก่อนมันเคยเป็นหินก้อนเดียวกัน" หลอด ริโอว ควักเอาหิน[???]ที่ได้มาก่อนหน้านี้ขึ้นมาเทียบดู
"มัวแต่อึ้งอะไรกันอยู่นิ!! หินก้อนนั้นแหละคือรอยแยกของมิติรีบคว้ามันเอาไว้เร็วเข้าก่อนที่มันจะหายไป!!" รูมินเอาค้อนเขกกบาลทั้งคู่ จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าที่หินก้อนนั้น...แต่ถูกดีดกระเด็นออกมา
"ระวังนะพลังเวทมนต์หนาแน่นขนาดนั้น คนธรรมดาฝ่าเข้าไปไม่ได้หรอก" เรนเกลวิ่งเข้าไปรับรูมินไว้ได้ทันท่วงที
"บ้าที่สุด หนทางอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆแต่กลับทำอะไรไม่ได้" หลอดรู้สึกเจ็บใจยิ่งนัก
วู้มมม~แต่แล้วหินในมือของเรนเกลก็เปล่งแสงขึ้นทำปฎิกริยากับหินที่อยู่ใจกลางหมอกเวทมนต์ เมื่อหินทั้งสองเปล่งแสงตราไร้ประมาณบนหน้าผากของหลอด ริโอวก็ปรากฎขึ้นมา จากนั้นทั้งสามคนก็ถูกบรรยากาศแปลกประหลาดปกคลุม....
"เหวอนี่มันอะไรกัน!!" หลอดกับรูมินตกใจกับปรากฎการ์ณเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นรอบตัวเอง
"พวกเรากำลังอยู่ในUMNห้วงมิติชั้นสูง นี่แหละการย้ายมิติ!!!" เรนเกลที่ตั้งใจเรียนวิชาเซโนซาก้าจนได้เกรดAตอนอยู่ในการ์เด้น ดูเหมือนจะยังประคองสติไว้ได้ ถ้าเป็นเรื่องที่อยู่ในตำราและประสบการ์ณของตนเขาไม่เคยหวั่นไหว!
ผ่านไปประมาณสามนาที บรรยากาศที่ชวนน่าสะอิดสะเอียนก็หายไป แล้วทั้งสามคนก็ยืนอยู่บนดินแดนที่ผิดแผกไปจากเดิม พื้นดินที่ดูแข็งกระด้างเป็นหลุมและบ่อ ต้นไม้และวัตถุโดยรอบที่ดูแปลกตาเหมือนโพลีกอนคุณภาพต่ำของเกมเกาหลี ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยความมืดมีเพียงแสงสีเหลืองนวลเหมือนแสงจันทร์ส่องสว่างให้กับดินแดนแห่งนี้....ที่นี่ก็คือ[ลูน่า]หรือดวงจันทร์นั่นเอง!!
--FLOW 06:25, 11 มกราคม 2009 (ICT)
