The End of GM's Trial ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 21:59, 1 สิงหาคม 2008 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 17:58, 2 สิงหาคม 2008 FLOW (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 1: | Line 1: | ||
| + | [[The End of GM's Trial ep1 |ความเดิมตอนที่แล้ว]] | ||
| + | |||
| --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT) | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT) | ||
| Line 56: | Line 58: | ||
| ประจุพลัง ชาร์จท่าไม้ตาย | ประจุพลัง ชาร์จท่าไม้ตาย | ||
| + | |||
| v<br> | v<br> | ||
| v<br> | v<br> | ||
| Line 134: | Line 137: | ||
| "ต่อไปนี้เธอชื่อ ต๊ะ นะมิ้ว เป็นน้องเราแล้วก็ต้องเชื่อฟังพี่สาวดีๆล่ะเข้าใจนะ มี๊ >w<"<br> | "ต่อไปนี้เธอชื่อ ต๊ะ นะมิ้ว เป็นน้องเราแล้วก็ต้องเชื่อฟังพี่สาวดีๆล่ะเข้าใจนะ มี๊ >w<"<br> | ||
| แล้วชีวิตของ[[มิช]]ในฐานะต๊ะน้องชายของ[[ซึคาสะ]]ก็เริ่มขึ้น..... | แล้วชีวิตของ[[มิช]]ในฐานะต๊ะน้องชายของ[[ซึคาสะ]]ก็เริ่มขึ้น..... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 17:58, 2 สิงหาคม 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | หลังจาก[[มิช]]กลายเป็นต๊ะ ทุกวันของเขาก็เหมือนกับตกนรกทั้งเป็น ต้องคอยทำตามคำสั่งของซือจังทุกอย่างเพื่อสนองนี๊ดของเจ้าตัว อาทิเช่น ว่ายน้ำทะเลวันละร้อยไมล์เพื่อต้อนปลาแซลมอนมาเข้าปาก[[ซึคาสะ]] (ปากซือจังสามารถแปลงเป็นอวนดักแซลมอนได้) แล้วยังต้องกินผักที่เหลือของซึคาสะทุกวันๆละ 20 มื้อ (ซึคาสะกินข้าววันละ 20 มื้อ) ตอนไปงานคอสซึคาสะทำน้ำมันหมดรถก็ต้องวิ่งไปเดมอสตบกับบอสเอวิเดสเพื่อซื้อน้ำมาให้ แถมยังต้องจ่ายค่าใบสั่งให้อีก....และอื่นๆอีกมากมาย <br> | ||
| + | (แต่คนเขียนเกรงว่าจะอยู่เขียนฟิคต่อไม่จบจึงหยุดแต่เพียงเท่านี้ ^^) | ||
| + | |||
| + | "นี่มันไม่ใช่น้องชายแล้วว้อย นี่มันยิ่งกว่าอภิมหาซุปเปอร์โคตะระเบ๊ขี้ข้าสุนัขรับใช้ก้นกุฎิซะอีก!!!" ต๊ะเริ่มทนไม่ไหวแล้ว หนึ่งสัปดาห์ที่เป็นน้อง มิชเหมือนตกขุมนรกพิภพมัจจุราชสามร้อยหกสิบปี | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | แล้ววันหนึ่งในที่สุดวันหนึ่งมิชก็ทนไม่ไหวเนื่องจาก..... | ||
| + | |||
| + | "ต๊ะ อนาคตเราอยากเป็นอาชีพคนทำขนมหวานล่ะมิ้ว =w=" | ||
| + | |||
| + | "ก็ดีนะคับพี่ภา เห็นเด็กๆกินขนมแล้วมีความสุข (ต๊ะก็มีความสุข^^)" | ||
| + | |||
| + | "งั้นก็ดีแล้วมิ มาวิจาร์ณขนมที่เราฝึกทำหน่อยสิมุ ' w ' b" | ||
| + | |||
| + | จากนั้น[[ซึคาสะ]]ก็เปิดตู้กับข้าวออกมา มีแต่ขนมหน้าตาประหลาดสีสันเหมือนเห็ดพิษผสมอาคมสการ์เล็ทมูน เช่นไข่เจียวนมข้นใส่ไมโครเวฟโบ๊ะด้วยช็อคโกแลต เค้กราดแกงกะหรี่ใส่วิปครีมและโชยุ เป็นต้น ส่วนเมนูอื่นๆอีกกว่าสิบชนิดนั้นสยดสยองเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นตัวอักษรได้ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "กินให้หมดนะมิ้ว ^w^" ซึคาสะทำหน้ายิ้มแย้มแต่น้ำเสียงเลือดเย็น "ไม่งั้นเจอเมเทโอแน่!!!!" | ||
| + | |||
| + | "มันต้องอร่อยมากๆแน่เลยมิ้ว TwT" ต๊ะยิ้มไปน้ำตาไหลพรากไป | ||
| + | |||
| + | "แน่นอนอยู่แล้วล่ะมุ จบแล้วเราจะไปสมัครเป็นจตุรเทพองค์กรอาหารแบล็คดราก้อนล่ะ ^w^" | ||
| + | |||
| + | "ฮือๆๆๆ ผมล่้ะแค้นจริงเลย (วิญญาณเลิฟเข้าสิง)" ต๊ะคิดในใจก่อนกลืนอภิมหายำใหญ่ขนมหวานของซึคาสะจนหมด หลังจากนั้นก็ต้องล็อคเอาท์ออกไปอ้วกในส้วม.. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | หลังจากนั้นตอนกลางคืนต๊ะก็สวมวิญญาณนานๆโซลิด แอบย่องเข้าไปที่ห้องครัวของโรงเรียนเพื่อทำลายเตาอบทิ้ง | ||
| + | |||
| + | "สิ้นหวัง...สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังกับรสชาติอาหารของพี่ภาแล้ว!!!" [[มิช]]เอาถังน้ำมันในรถของซึคาสะมากะเผาห้องครัวทิ้ง | ||
| + | |||
| + | "โอ เมื่อมีไฟๆลุกขึ้นแจ่มจ้า" ท่ามกลางความมืดต๊ะจุดเทียนเพื่อส่องสว่างห้องครัว ก่อนเปิดถังน้ำมันออกมาราดลงพื้น | ||
| + | |||
| + | "อ้าว ทำไมไม่มีน้ำมันฟะ? เราเพิ่งวิ่งไปเอามาเติมให้เองนี่หว่าหมดอีกแล้วเรอะ งั้นพรุ่งนี้ตูก็ต้องไปวิ่งหาน้ำมันอีกแล้วสิเนี่ย" | ||
| + | |||
| + | "ปัดโธ่เว้ยแผนเสียหมด" ต๊ะเตะถังน้ำมันเพื่อระบายอารมณ์ แต่ขณะที่ถังลอยอยู่กลางอากาศเขาเหลือบไปเห็นที่เขียนไว้ข้างถังว่า....NGV | ||
| + | |||
| + | "ชิบโผง ถังแก๊สหรอกเหรอเนี่ย!!! เอาไปติดตั้งแต่เมื่อไหร่" ต๊ะรีบวิ่งหนีออกจากห้องครัวสุดชีวิต | ||
| + | |||
| + | แต่ทุกอย่างเหมือนกับสโลว์โมชั่น ถังกระแทกกับพื้นแตกกระจาย แก๊สพุ่งออกมาทำปฎิกริยากับเทียนที่จุดอยู่ในห้อง..... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | <font size=5>'''ตูม!!!'''</font> | ||
| + | |||
| + | โรงเรียนบร๊ะราชาไหม้เป็นตอตะโกเหมือนหมู่บ้านนีเบิล ส่วนต๊ะกระเด็นด้วยแรงระเบิดม่องเท่ง ศพปลิวข้ามประเทศไปตกแถวหุบเขามังกร หลังจากเกมโอเวอร์แล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ก็พบว่าตัวเองความจำเสื่อม จากนั้นก็เลยไปสมัครเป็นอัศวินมังกร<strike>เพื่อตามเก็บภาพชารอน</strike> จนได้ตรามังกรมาครอบครองก่อนจะเร้นกายไปร่วมมือกับ FFDF | ||
| + | |||
| + | ....จบความเมื่อกาลก่อน.... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "พี่ภา นึกออกแล้ว ... ผมนึกออกหมดแล้ว" มิชได้ความจำทั้งหมดกลับคืนมาก่อนหันหน้าไปมอง[[ซึคาสะ]] เพื่อสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย | ||
| + | |||
| + | "ต๊ะ นึกออกแล้วชิมิ นึกออกแล้วสินะมิ้ว TwT" ซึคาสะน้ำตาไหลพราก | ||
| + | |||
| + | "พี่ภาคร้าาาาาบ[[ผมล่ะแค้นจริงๆเลย TwT]]" นี่คือสิ่งที่[[มิช]]อยากจะพูดแต่ที่เป็นสีแดงนั่นคือโดนหยงแดกเข้าไปก่อนจะทันพูดจบ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | แล้วสามสุดยอดโซลเยอร์แห่ง FFDF ก็แพ้ไปเป็นอีกราย เหลืออีกเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น! | ||
| ---- | ---- | ||
Revision as of 17:58, 2 สิงหาคม 2008
--FLOW 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT)
"ฮึ่ม ท่าไม่ดีซะแล้ว" มิชรีบสยายปีกบินขึ้นไปเหนือก้อนเมฆให้พ้นรัศมีธนูของลูก้า
ระหว่างที่อยู่บนฟ้ามิชก็เร่งเติมพลังให้ตัวเองด้วย mega medicine
"เราเสียพลังชีวิตไปกว่าครึ่งเพื่อใช้เบรธออฟดราก้อนโซลแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะยังฆ่ามันไม่ได้"
"ฮ่าๆๆๆ หนีไม่พ้นหรอกมิช! ธนูนี้น่ะเล็งไปได้ถึงสุดขอบจักรวาล!!!" ลูก้าแผลงศรออกไป
ลูกศรพุ่งผ่านชั้นบรรยากาศด้วยความเร็วเท่าแสง ทะลุตัวมิชไปแบบไร้ทางป้องกันตัว
- มิช ได้รับความเสียหาย 99,999 หน่วย Dead!
"อ๊าาากส์!!!!" โดนเข้าไปทีเดียวมิชก็ร่วงลงมาเดี้ยงติดกับพื้น รอเวลาหมดลมหายใจ
"ในกะทู้FAQกว่าจะใช้เทคนิคทำ DMG ได้สามหมื่นกว่ายังแทบตาย แต่นี่เล่นยิงทีเดียวเก้าหมื่นเลยเร๊อะ!!! ทำไมมันโกงแบบนี้ฟะ!!! นี่เมิงเล่นเกมเดียวกะกุอยู่ป่าวเนี่ย!!!" มิชตัดพ้อด้วยความไม่พอใจก่อนจะสิ้นชีพ
"หึ มัวแต่เห่าอยู่แบบนี้จะดีเหรอ" ลูก้ายิ้มอย่างเย้ยหยัน "เป้าหมายที่ข้าเล็งเมื่อครู่น่ะไม่ได้มีแต่แกเท่านั้นหรอกนะ"
"ว่าไงนะ หรือว่าแก....อย่านะลูก้า!!!" มิชสังหรณ์ใจไม่ดี รีบใช้ดราก้อนรูนส่งภาพจากมิติเกล็ดและปีกมาที่โลก...
และสิ่งที่เขาเดาก็เป็นจริง ลูกธนูพุ่งทะลุตัดข้ามจักรวาลไปยังโลกแห่งเกล็ดและปีกของมังกร จากนั้นลูกธนูก็ระเบิดออกเกิดเป็นพลังพลาสม่ากลืนกินมิติพร้อมมังกรทั้งหมดสูญหายไปจากจักรวาลนี้....
"ม่าาาาาาย!!!!" มิชสิ้นใจไปพร้อมทั้งความโกรธเกรี้ยว
"ต๊าาาาาาาา!!!" ซึคาสะที่ดูเหตุการ์ณทั้งหมดอยู่ร้องโฮออกมา
เมื่อทุกคนคิดว่ามิชตายแล้วและดีใจกัน แต่...มิชก็ลุกขึ้นมา
"เฮ้ย! ปี๋หลอก" ทุกคนเซ็งเป็ด ทำไมไอ้พวกนี้ตายยากตายเย็น...
"ต๊ะ!!" มีแต่ซึคาสะเท่านั้นที่รู้สึกยินดี
- สกิล เกล็ดย้อนมังกร Dragon Dive ทำงาน!
เมื่อมิชตายในสภาวะ berserk สกิลนี้จะทำงาน พลังชีวิตจะเพิ่มขึ้นสองเท่าและกลับมาเต็มเหมือนเดิม ผู้ใช้สกิลจะได้รับสภาวะ berserk และค่าพลังเพิ่มขึ้นอีกเพียบ แต่พลังชีวิตจะค่อยๆลดลงและไม่สามารถฟื้นพลังได้ไม่ว่าเงื่อนไขใดก็ตาม
เมื่อลุกขึ้นมา มิช ก็ผลาญพลังชีวิตของตนทั้งหมดกลายเป็น breath of dragon soul พลังชีวิตเฮือกสุดท้ายของมิชมีพลังพอที่จะลบที่นี่หายออกไปจากแผนที่โลกได้เลยทีเดียว
ลูก้า : เลวมาก! คิดจะลากทุกคนตายตกตามกันไปด้วยเรอะ
มิช : แกเป็นคนเริ่มก่อนเอง ดังนั้นอย่ามาหาว่าข้าโหด!!
ลูก้า : คิดว่าทำได้รึ! ข้าจะหยุดแกเอง
มิช : พลังชีวิตของข้าตอนนี้สูงถึง 100,000 หากฆ่าข้าไม่ตายในครั้งเดียวก็ไม่สามารถหยุดพลังที่ข้าจะปล่อยออกไปได้
ลูก้า : นึกเหรอว่าข้าจะำทำไม่ได้ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่ข้าทำไม่ได้! ท่าไม้ตายธนูนภาโลหิต!
ลูก้าเริ่มตั้งท่าเอาเท้าซ้ายง้างสาย เท้าขวาปักหลักเป็นแกน สองมือสองแขนจับคันธนูเล็งไปยังทิศทางที่มิชอยู่....
ประจุพลัง ชาร์จท่าไม้ตาย
v
v
v
v
ลูกธนูถูกปล่อยออกไปเป็นหน้าหยง...
"เฮ้ย!! นั่นมันท่าอะไรกันวะ!!" หยงเขมือบเบรธของมิชจนเรียบก่อนจะดูดมิชตามเข้าไป
"กร๊าาาก แกคือคู่ต่อสู้ที่ดีที่สุดของข้าแต่คงต้องลาก่อนนะมิช....ตลอดกาล"
ผู้ที่ตายด้วยหยงบลัสเตอร์ pass จะโดนเปลี่ยนทำให้ไม่สามารถใช้ Id เดิมได้อีก ต้องสมัครใหม่ลูกเดียว
ดังนั้น Id มิชจะหายไปจากเกมนี้ตลอดกาล
"แง้ว ไม่จริ๊งไม่จริงน๊าาา TwT" ซึคาสะเกาะขอบเรือเหาะน้ำตาไหลพรากๆมองดูน้องตัวเองกำลังสลายไปต่อหน้า ทั้งๆที่ยังไม่ได้พูดคุยปรับความเข้าใจกันเลย
"ฮือๆ พี่ภาคร้าบ" วินาทีก่อนจะตาย มิชก็ค่อยๆเริ่มจำอดีตที่เคยลืมไปแล้วขึ้น....
--FLOW 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT)
นานมาแล้ว(ประมาณวงจรชีวิตแซลมอนหนึ่งรุ่น) ณ โรงเรียนบร๊ะราชา เมืองซันทรี จักรวรรดิกูลูค
"ไอ้โลลิค่อนนี่แหละครับที่แอบตามสโตรคเลดี้คลอเซเรีย" ผู้คุมกฎโรงเรียนบร๊ะราชาได้จับนักเรียนคนหนึ่งนามว่ามิชมัดเอาไว้เป็นไส้กรอกอีสาน
"ว๊าาาก ผมไม่ใช่โลลิค่อนนะครับ แค่ชอบถ่ายรูปเด็กน่ารักๆเท่านั้นเอง" มิชที่โดนมัดจนปลิ้นกำลังแก้ตัวกับเหล่าผู้คุมกฎของโรงเรียน
"แล้วไอ้นี่มันหมายความว่ายังไงกัน ห๊ะ!" ผู้คุมกฎคนที่สองหยิบมือถือต๊ะออกมาเปิดดู มีแต่ภาพเด็กๆเต็มไปหมด มีทุกอิริยาบถ ตั้งแต่ยืน เดิน นั่ง กิน เล่น ว่ายน้ำ นอน เข้าห้องน้ำ ....ซึ่งไอ้หลังๆเนี่ยจับส่งจนท.ได้แล้ว!!
"หลักฐานเห็นกันจะๆ ขนาด npc ยังไม่เว้น แกมีอะไรจะแก้ตัวอีกไม๊" ผู้คุมกฎด่าไปแล้วก็ก๊อปลงมือถือตัวเองไป
"จะลงโทษมันยังไงดี" เหล่าผู้คุมกฎปรึกษากัน
"ส่งมันไป orgasm ที่นาโนแลนด์เป็นไง" ผู้คุมคนหนึ่งเสนอความเห็น
"เอ่อ orgasm นี่คือเครื่องดื่มใช่ไหมครับ" มิชตอบด้วยความใสซื่อ(บื้อ)
"......." ผู้คุมอึ้งไปสิบวิ "จับมันแพคลงกล่องส่งไปอ่อนนุช(ที่ตั้งนาโนแลนด์)กันเถอะ"
"มี๊ หยุดนะ =w=" ซึคาสะหัวหน้าผู้คุมกฎปรากฎตัวออกมาห้ามไว้
"ถึงเขาจะทำผิดร้ายแรงแค่ไหนแต่ก็ไม่ควรทำถึงขนาดนั้นนะ มุๆๆ เดี๋ยวเราจะลงโทษเอง -w-"
"อา ท่านซึคาสะจะลงโทษหมอนี่ด้วยตัวเองเชียวหรือเนี่ย ...." ผู้คุมกฎหน้าซีด...
"โชคร้ายจริงๆ ไปนาโนแลนด์น่าจะสบายตรูดกว่านะเนี่ย" เหล่าผู้คุมนึกสงสารมิชอยู่ในใจ
"เอาล่ะ เราจะลงโทษโดยให้เธอมาเป็นน้องชายเราล่ะกันนะมุ ทีนี้ก็จะได้อบรมสั่งสอนให้เชื่อฟังไม่ออกนอกลู่นอกทางอีก เป็นไงล่ะมิ ไอเดียเจ๋งไปเลยใช่ไม๊ล่ะมิ้ว ^w^"
จากนั้นพิธีสาบานเป็นพี่น้องก็เริ่มขึ้นแบบ คปม.
"เอาล่ะอ้าปากซะมุๆ กินนี่เข้าไปแล้วสาบานเป็นน้องเราซะ =w=" ซึคาสะเทน้ำมันตับปลาแซลมอนใส่จนล้นทัพพีช้อนกลิ่นและรสสุดจะทน ขอสูดกลิ่นปลาเน่าเอาดีกว่า
"จ๊าาาาาาาาาก" มิชกลิ้งหนีสุดชีวิตแต่ก็โดนผู้คุมจับตรึงกับเสา เอาแม่แรงง้างปาก
"อาาาวล่ะ อ้าาาม" ซึคาสะป้อนน้ำมันตับปลาใส่ปาก จากนั้นก็เทตามลงไปทั้งขวด....
"แอ่กๆๆ แค่กๆๆ" มิชดิ้นทุรนทุรายด้วยความทรมาน ทั่วร่างเจ็บปวดไปหมดเหมือนถูกยาพิษ
"อร่อยมากเลยล่ะสิมุ ^w^" ซึคาสะถือโอกาสเอาของที่ตัวเองไม่อยากกินกรอกปากคนอื่นเรียบร้อย =w=b
แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือยาบำรุงชั้นเลิศระดับอัลตร้าแรร์ กินแค่ช้อนเดียวก็เก่งพอๆกับเจ็ทลี ทำให้ในอนาคตมิชกลายเป็นนักรบชั้นแนวหน้าของเกม
"ต่อไปนี้เธอชื่อ ต๊ะ นะมิ้ว เป็นน้องเราแล้วก็ต้องเชื่อฟังพี่สาวดีๆล่ะเข้าใจนะ มี๊ >w<"
แล้วชีวิตของมิชในฐานะต๊ะน้องชายของซึคาสะก็เริ่มขึ้น.....
--FLOW 17:58, 2 สิงหาคม 2008 (ICT)
หลังจากมิชกลายเป็นต๊ะ ทุกวันของเขาก็เหมือนกับตกนรกทั้งเป็น ต้องคอยทำตามคำสั่งของซือจังทุกอย่างเพื่อสนองนี๊ดของเจ้าตัว อาทิเช่น ว่ายน้ำทะเลวันละร้อยไมล์เพื่อต้อนปลาแซลมอนมาเข้าปากซึคาสะ (ปากซือจังสามารถแปลงเป็นอวนดักแซลมอนได้) แล้วยังต้องกินผักที่เหลือของซึคาสะทุกวันๆละ 20 มื้อ (ซึคาสะกินข้าววันละ 20 มื้อ) ตอนไปงานคอสซึคาสะทำน้ำมันหมดรถก็ต้องวิ่งไปเดมอสตบกับบอสเอวิเดสเพื่อซื้อน้ำมาให้ แถมยังต้องจ่ายค่าใบสั่งให้อีก....และอื่นๆอีกมากมาย
(แต่คนเขียนเกรงว่าจะอยู่เขียนฟิคต่อไม่จบจึงหยุดแต่เพียงเท่านี้ ^^)
"นี่มันไม่ใช่น้องชายแล้วว้อย นี่มันยิ่งกว่าอภิมหาซุปเปอร์โคตะระเบ๊ขี้ข้าสุนัขรับใช้ก้นกุฎิซะอีก!!!" ต๊ะเริ่มทนไม่ไหวแล้ว หนึ่งสัปดาห์ที่เป็นน้อง มิชเหมือนตกขุมนรกพิภพมัจจุราชสามร้อยหกสิบปี
แล้ววันหนึ่งในที่สุดวันหนึ่งมิชก็ทนไม่ไหวเนื่องจาก.....
"ต๊ะ อนาคตเราอยากเป็นอาชีพคนทำขนมหวานล่ะมิ้ว =w="
"ก็ดีนะคับพี่ภา เห็นเด็กๆกินขนมแล้วมีความสุข (ต๊ะก็มีความสุข^^)"
"งั้นก็ดีแล้วมิ มาวิจาร์ณขนมที่เราฝึกทำหน่อยสิมุ ' w ' b"
จากนั้นซึคาสะก็เปิดตู้กับข้าวออกมา มีแต่ขนมหน้าตาประหลาดสีสันเหมือนเห็ดพิษผสมอาคมสการ์เล็ทมูน เช่นไข่เจียวนมข้นใส่ไมโครเวฟโบ๊ะด้วยช็อคโกแลต เค้กราดแกงกะหรี่ใส่วิปครีมและโชยุ เป็นต้น ส่วนเมนูอื่นๆอีกกว่าสิบชนิดนั้นสยดสยองเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นตัวอักษรได้
"กินให้หมดนะมิ้ว ^w^" ซึคาสะทำหน้ายิ้มแย้มแต่น้ำเสียงเลือดเย็น "ไม่งั้นเจอเมเทโอแน่!!!!"
"มันต้องอร่อยมากๆแน่เลยมิ้ว TwT" ต๊ะยิ้มไปน้ำตาไหลพรากไป
"แน่นอนอยู่แล้วล่ะมุ จบแล้วเราจะไปสมัครเป็นจตุรเทพองค์กรอาหารแบล็คดราก้อนล่ะ ^w^"
"ฮือๆๆๆ ผมล่้ะแค้นจริงเลย (วิญญาณเลิฟเข้าสิง)" ต๊ะคิดในใจก่อนกลืนอภิมหายำใหญ่ขนมหวานของซึคาสะจนหมด หลังจากนั้นก็ต้องล็อคเอาท์ออกไปอ้วกในส้วม..
หลังจากนั้นตอนกลางคืนต๊ะก็สวมวิญญาณนานๆโซลิด แอบย่องเข้าไปที่ห้องครัวของโรงเรียนเพื่อทำลายเตาอบทิ้ง
"สิ้นหวัง...สิ้นหวังแล้ว สิ้นหวังกับรสชาติอาหารของพี่ภาแล้ว!!!" มิชเอาถังน้ำมันในรถของซึคาสะมากะเผาห้องครัวทิ้ง
"โอ เมื่อมีไฟๆลุกขึ้นแจ่มจ้า" ท่ามกลางความมืดต๊ะจุดเทียนเพื่อส่องสว่างห้องครัว ก่อนเปิดถังน้ำมันออกมาราดลงพื้น
"อ้าว ทำไมไม่มีน้ำมันฟะ? เราเพิ่งวิ่งไปเอามาเติมให้เองนี่หว่าหมดอีกแล้วเรอะ งั้นพรุ่งนี้ตูก็ต้องไปวิ่งหาน้ำมันอีกแล้วสิเนี่ย"
"ปัดโธ่เว้ยแผนเสียหมด" ต๊ะเตะถังน้ำมันเพื่อระบายอารมณ์ แต่ขณะที่ถังลอยอยู่กลางอากาศเขาเหลือบไปเห็นที่เขียนไว้ข้างถังว่า....NGV
"ชิบโผง ถังแก๊สหรอกเหรอเนี่ย!!! เอาไปติดตั้งแต่เมื่อไหร่" ต๊ะรีบวิ่งหนีออกจากห้องครัวสุดชีวิต
แต่ทุกอย่างเหมือนกับสโลว์โมชั่น ถังกระแทกกับพื้นแตกกระจาย แก๊สพุ่งออกมาทำปฎิกริยากับเทียนที่จุดอยู่ในห้อง.....
ตูม!!!
โรงเรียนบร๊ะราชาไหม้เป็นตอตะโกเหมือนหมู่บ้านนีเบิล ส่วนต๊ะกระเด็นด้วยแรงระเบิดม่องเท่ง ศพปลิวข้ามประเทศไปตกแถวหุบเขามังกร หลังจากเกมโอเวอร์แล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ก็พบว่าตัวเองความจำเสื่อม จากนั้นก็เลยไปสมัครเป็นอัศวินมังกรเพื่อตามเก็บภาพชารอน จนได้ตรามังกรมาครอบครองก่อนจะเร้นกายไปร่วมมือกับ FFDF
....จบความเมื่อกาลก่อน....
"พี่ภา นึกออกแล้ว ... ผมนึกออกหมดแล้ว" มิชได้ความจำทั้งหมดกลับคืนมาก่อนหันหน้าไปมองซึคาสะ เพื่อสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย
"ต๊ะ นึกออกแล้วชิมิ นึกออกแล้วสินะมิ้ว TwT" ซึคาสะน้ำตาไหลพราก
"พี่ภาคร้าาาาาบผมล่ะแค้นจริงๆเลย TwT" นี่คือสิ่งที่มิชอยากจะพูดแต่ที่เป็นสีแดงนั่นคือโดนหยงแดกเข้าไปก่อนจะทันพูดจบ
แล้วสามสุดยอดโซลเยอร์แห่ง FFDF ก็แพ้ไปเป็นอีกราย เหลืออีกเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น!
