The End of GM's Trial ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
Revision as of 20:13, 1 สิงหาคม 2008
--FLOW 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT)
"ฮึ่ม ท่าไม่ดีซะแล้ว"มิชรีบสยายปีกบินขึ้นไปเหนือก้อนเมฆให้พ้นรัศมีธนูของลูก้า
ระหว่างที่อยู่บนฟ้ามิชก็เร่งเติมพลังให้ตัวเองด้วย mega medicine
"เราเสียพลังชีวิตไปกว่าครึ่งเพื่อใช้เบรธออฟดราก้อนโซลแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะยังฆ่ามันไม่ได้"
"ฮ่าๆๆๆ หนีไม่พ้นหรอกมิช! ธนูนี้เล็งไปได้ถึงสุดขอบจักรวาล!!!" ลูก้าแผลงศรออกไป
ลูกศรพุ่งผ่านชั้นบรรยากาศด้วยความเร็วเท่าแสง ทะลุตัวมิชไปแบบไร้ทางป้องกันตัว
- มิช ได้รับความเสียหาย 99,999 หน่วย Dead!
"อ๊าาากส์!!!!" โดนเข้าไปทีเดียวมิชก็ร่วงลงมาเดี้ยงติดกับพื้น รอเวลาหมดลมหายใจ
"ในกะทู้FAQกว่าจะใช้เทคนิคทำ DMG ได้สามหมื่นกว่ายังแทบตาย แต่นี่เล่นยิงทีเดียวเก้าหมื่นเลยเร๊อะ!!! ทำไมมันโกงแบบนี้ฟะ!!! นี่เมิงเล่นเกมเดียวกะกุอยู่ป่าวเนี่ย!!!" มิชตัดพ้อด้วยความไม่พอใจก่อนจะสิ้นชีพ
"หึ มัวแต่เห่าอยู่แบบนี้จะดีเหรอ" ลูก้ายิ้มอย่างเย้ยหยัน "เป้าหมายที่ข้าเล็งเมื่อครู่น่ะไม่ได้มีแต่แกเท่านั้นหรอกนะ"
"ว่าไงนะ หรือว่าแก....อย่านะลูก้า!!!" มิชสังหรณ์ใจไม่ดี รีบใช้ดราก้อนรูนส่งภาพจากมิติเกล็ดและปีกมาที่โลก...
และสิ่งที่เขาเดาก็เป็นจริง ลูกธนูพุ่งทะลุตัดข้ามจักรวาลไปยังโลกแห่งเกล็ดและปีกของมังกร จากนั้นลูกธนูก็ระเบิดออกเกิดเป็นพลังพลาสม่ากลืนกินมิติพร้อมมังกรทั้งหมดสูญหายไปจากจักรวาลนี้....
"ม่าาาาาาย!!!!" มิชสิ้นใจไปพร้อมทั้งความโกรธเกรี้ยว
"ต๊าาาาาาาา!!!" ซึคาสะที่ดูเหตุการ์ณทั้งหมดอยู่ร้องโฮออกมา
เมื่อทุกคนคิดว่ามิชตายแล้วและดีใจกัน แต่...มิชก็ลุกขึ้นมา
"เฮ้ย! ปี๋หลอก" ทุกคนเซ็งเป็ด ทำไมไอ้พวกนี้ตายยากตายเย็น...
"ต๊ะ!!" มีแต่ซึคาสะเท่านั้นที่รู้สึกยินดี
- สกิล เกล็ดย้อนมังกร Dragon Dive ทำงาน!
เมื่อมิชตายในสภาวะ berserk สกิลนี้จะทำงาน พลังชีวิตจะเพิ่มขึ้นสองเท่าและกลับมาเต็มเหมือนเดิม ผู้ใช้สกิลจะได้รับสภาวะ berserk และค่าพลังเพิ่มขึ้นอีกเพียบ แต่พลังชีวิตจะค่อยๆลดลงและไม่สามารถฟื้นพลังได้ไม่ว่าเงื่อนไขใดก็ตาม
เมื่อลุกขึ้นมา มิช ก็ผลาญพลังชีวิตของตนทั้งหมดกลายเป็น breath of dragon soul พลังชีวิตเฮือกสุดท้ายของมิชมีพลังพอที่จะลบที่นี่หายออกไปจากแผนที่โลกได้เลยทีเดียว
ลูก้า : เลวมาก! คิดจะลากทุกคนตายตกตามกันไปด้วยเรอะ
มิช : แกเป็นคนเริ่มก่อนเอง ดังนั้นอย่ามาหาว่าข้าโหด!!
ลูก้า : คิดว่าทำได้รึ! ข้าจะหยุดแกเอง
มิช : พลังชีวิตของข้าตอนนี้สูงถึง 100,000 หากข้าฆ่าไม่ตายในครั้งเดียว ยังไงแกก็หยุดพลังที่ข้าจะปล่อยออกไปไม่ได้
ลูก้า : นึกเหรอว่าข้าจะำทำไม่ได้ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่ข้าทำไม่ได้! ท่าไม้ตายธนูนภาโลหิต!
ลูก้าเริ่มตั้งท่าเอาเท้าซ้ายง้างสาย เท้าขวาปักหลักเป็นแกน สองมือสองแขนจับคันธนูเล็งไปยังทิศทางที่มิชอยู่....
ประจุพลัง ชาร์จท่าไม้ตาย
v
v
v
v
ลูกธนูถูกปล่อยออกไปเป็นหน้าหยง...
"เฮ้ย!! นั่นมันท่าอะไรกันวะ!!"
หยงเขมือบเบรธของมิชจนเรียบก่อนจะดูดมิชตามเข้าไป
"กร๊าาาก แกคือคู่ต่อสู้ที่ดีที่สุดของข้าแต่คงต้องลาก่อนนะมิช....ตลอดกาล"
ผู้ที่ตายด้วยหยงบลัสเตอร์ pass จะโดนเปลี่ยนทำให้ไม่สามารถใช้ Id เดิมได้อีก ต้องสมัครใหม่ลูกเดียวดังนั้น Id มิชจะหายไปจากเกมนี้ตลอดกาล
"แง้ว ไม่จริ๊งไม่จริงน๊าาา TwT" ซึคาสะเกาะขอบเรือเหาะน้ำตาไหลพรากๆมองดูน้องตัวเองกำลังสลายไปต่อหน้า ทั้งๆที่ยังไม่ได้พูดคุยปรับความเข้าใจกันเลย
"ฮือๆ พี่ภาคร้าบ" วินาทีก่อนจะตาย มิชก็ค่อยๆเริ่มจำอดีตที่เคยลืมไปแล้วขึ้น....
--FLOW 20:13, 1 สิงหาคม 2008 (ICT)
นานมาแล้ว(ประมาณวงจรชีวิตแซลมอนหนึ่งรุ่น) ณ โรงเรียนบร๊ะราชา เมืองซันทรี จักรวรรดิกูลูค
"ไอ้โลลิค่อนนี่แหละครับที่แอบตามสโตรคเลดี้คลอเซเรีย" ผู้คุมกฎโรงเรียนบร๊ะราชา จับนักเรียนคนหนึ่งนามว่ามิชมัดเอาไว้เป็นไส้กรอกอีสาน
"ว๊าาาก ผมไม่ใช่โลลิค่อนนะครับ แค่ชอบถ่ายรูปเด็กน่ารักๆเท่านั้นเอง" มิชที่โดนมัดจนปลิ้นแก้ตัวกับเหล่าผู้คุมกฎของโรงเรียน
"แล้วไอ้นี่มันหมายความว่ายังไงกัน ห๊ะ!" ผู้คุมกฎคนที่สองหยิบมือถือต๊ะออกมาเปิดดู มีแต่ภาพเด็กๆเต็มไปหมด มีทุกอิริยาบถ ตั้งแต่ยืน เดิน นั่ง กิน เล่น ว่ายน้ำ นอน เข้าห้องน้ำ ....ซึ่งไอ้หลังๆเนี่ยจับส่งจนท.ได้แล้ว!!
"หลักฐานเห็นกันจะๆ ขนาด npc ยังไม่เว้น แกมีอะไรจะแก้ตัวอีกไม๊" ผู้คุมกฎด่าไปแล้วก็ก๊อปลงมือถือตัวเองไป
"จะลงโทษมันยังไงดี" เหล่าผู้คุมกฎปรึกษากัน
"ส่งมันไป orgasm ที่นาโนแลนด์เป็นไง" ผู้คุมคนหนึ่งเสนอความเห็น
"เอ่อ orgasm นี่คือเครื่องดื่มใช่ไหมครับ" มิชตอบด้วยความใสซื่อ(บื้อ)
"......." ผู้คุมอึ้งไปสิบวิ "จับมันแพคลงกล่องส่งไปอ่อนนุช(ที่ตั้งนาโนแลนด์)กันเถอะ"
"มี๊ หยุดนะ =w=" ซึคาสะหัวหน้าผู้คุมกฎปรากฎตัวออกมาห้ามไว้
"ถึงเขาจะทำผิดร้ายแรงแค่ไหนแต่ก็ไม่ควรทำถึงขนาดนั้นนะ มุๆๆ เดี๋ยวเราจะลงโทษเอง -w-"
"อา ท่านซึคาสะจะลงโทษหมอนี่ด้วยตัวเองเชียวหรือเนี่ย ...." ผู้คุมกฎทำหน้าผะอืดผะอม
"โชคร้ายจริงๆ ไปนาโนแลนด์น่าจะสบายตรูดกว่านะเนี่ย" เหล่าผู้คุมนึกสงสารอยู่ในใจ
"เอาล่ะ เราจะลงโทษโดยให้เธอมาเป็นน้องเราล่ะมุ ทีนี้ก็จะได้อบรมสั่งสอนไม่ให้เชื่อฟังไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางอีก เป็นไงล่ะมิ ไอเดียเจ๋งไปเลยใช่ไม๊ล่ะมิ้ว ^w^"
"เอาล่ะอ้าปากซะมุๆ กินนี่เข้าไปแล้วสาบานเป็นน้องเราซะ =w=" ซึคาสะเทน้ำมันตับปลาแซลมอนใส่จนล้นทัพพีช้อนกลิ่นและรสสุดจะทน ขอสูดกลิ่นปลาเน่าเอาดีกว่า
"จ๊าาาาาาาาาก" มิชกลิ้งหนีสุดชีวิตแต่ก็โดนผู้คุมจับตรึงกับเสา เอาแม่แรงง้างปาก
"อาาาวล่ะ อ้าาาม" ซึคาสะป้อนน้ำมันตับปลาใส่ปาก จากนั้นก็เทตามลงไปทั้งขวด....
"แอ่กๆๆ แค่กๆๆ" มิชดิ้นทุรนทุรายด้วยความทรมาน ทั่วร่างเจ็บปวดไปหมดเหมือนถูกยาพิษ
"อร่อยมากเลยล่ะสิมุ ^w^" ซึคาสะถือโอกาสเอาของที่ตัวเองไม่อยากกินกรอกปากคนอื่นเรียบร้อย
แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือยาบำรุงชั้นเลิศระดับอัลตร้าแรร์ กินแค่ช้อนเดียวก็เก่งพอๆกับเจ็ทลี ทำให้ในอนาคตมิชกลายเป็นนักรบชั้นแนวหน้าของเกม
"ต่อไปนี้เธอชื่อ ต๊ะ นะมิ เป็นน้องเราแล้วก็ต้องเชื่อฟังพี่สาวดีๆล่ะเข้าใจนะ มิ้ว =w="
แล้วชีวิตของมิชในฐานะต๊ะน้องชายของซึคาสะก็เริ่มขึ้น.....
