Princess of Falena ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 23:03, 21 พฤศจิกายน 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Current revision Mysh (พูดคุย | contribs) |
||
| Line 51: | Line 51: | ||
| ตอนนี้ซิกฟรีดเริ่มคิดว่าแม้จะเป็นโซลเยอร์ที่อัพเกรดพลังจากรียูเนี่ยน แต่การสู้กับควีนไนท์ ผู้เล่นเลเวลระดับ 40+ ถึงสามคนนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย "นีเธอร์เกทมันหายไปไหนหมดฟะ!?" | ตอนนี้ซิกฟรีดเริ่มคิดว่าแม้จะเป็นโซลเยอร์ที่อัพเกรดพลังจากรียูเนี่ยน แต่การสู้กับควีนไนท์ ผู้เล่นเลเวลระดับ 40+ ถึงสามคนนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย "นีเธอร์เกทมันหายไปไหนหมดฟะ!?" | ||
| - | ด้านนอกราชวังมียันตร์กระดาษสัญญาณเตือนภัยแปะอยู่โดยรอบ ยันตร์จะส่งเสียงดังเมื่อสมาชิกผีหรือ NPC ฝั่งตรงข้ามเข้ามาใกล้ | + | ด้านนอกราชวังมียันต์กระดาษสัญญาณเตือนภัยแปะอยู่โดยรอบ ยันต์จะส่งเสียงดังเมื่อสมาชิกผีหรือ NPC ฝั่งตรงข้ามเข้ามาใกล้ |
| "อ๊อด~!!" "เฮ้ย!! กริ่งไรฟะ??" ชัวะ!! สมาชิกผีจากนีเธอร์เกทที่เข้ามาในบริเวญราชวังถูก[[ชีริว]]เก็บไปอีกคน | "อ๊อด~!!" "เฮ้ย!! กริ่งไรฟะ??" ชัวะ!! สมาชิกผีจากนีเธอร์เกทที่เข้ามาในบริเวญราชวังถูก[[ชีริว]]เก็บไปอีกคน | ||
| Line 176: | Line 176: | ||
| หลังจากนั้นทุกคนก็มาถึงเรนวอล แต่ก็ต้องพบกับสิ่งที่คาดไม่ถึงตามประสาฟิคนรก... [[ทูตะ]]พาพวกนีเธอร์เกทมาดักรออยู่ก่อนแล้วนี่เอง แถมยังขุมหลุมดักไปเสียทั่วเมืองจนทนรับน้ำหนักไม่ไหว แผ่นดินทรุดเมืองพังกระจาย สภาวะเศษรฐกิจเทยเลยทรุดตาม(อ้าวไม่เกี่ยวเหรอ) | หลังจากนั้นทุกคนก็มาถึงเรนวอล แต่ก็ต้องพบกับสิ่งที่คาดไม่ถึงตามประสาฟิคนรก... [[ทูตะ]]พาพวกนีเธอร์เกทมาดักรออยู่ก่อนแล้วนี่เอง แถมยังขุมหลุมดักไปเสียทั่วเมืองจนทนรับน้ำหนักไม่ไหว แผ่นดินทรุดเมืองพังกระจาย สภาวะเศษรฐกิจเทยเลยทรุดตาม(อ้าวไม่เกี่ยวเหรอ) | ||
| - | "นี่คือการปัฎวัติรวบอำนาจแบบการเมืองเทย พวกแกไม่มีแผ่นดินให้อยู่หรอกยอมให้จับซะดีๆ" ทูตะหยิบโทรโข่งออกมาเจรจา...มันมาได้ยังไงก็ไม่รู้เร็วจริงๆ | + | "นี่คือการปฎิวัติรวบอำนาจแบบการเมืองเทย พวกแกไม่มีแผ่นดินให้อยู่หรอกยอมให้จับซะดีๆ" ทูตะหยิบโทรโข่งออกมาเจรจา...มันมาได้ยังไงก็ไม่รู้เร็วจริงๆ |
| "กรี๊ด ฉันไปทำอะไรให้พวกแกเงินบ้านเมืองยังไม่เคยแตะเลยซักกะบาท(วันๆเอาแต่นอนๆ)" น้อง[[ป.]]มาดเจ้าหญิงหลุดไปชั่วคราว | "กรี๊ด ฉันไปทำอะไรให้พวกแกเงินบ้านเมืองยังไม่เคยแตะเลยซักกะบาท(วันๆเอาแต่นอนๆ)" น้อง[[ป.]]มาดเจ้าหญิงหลุดไปชั่วคราว | ||
Current revision
--Shiryu 12:00, 18 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
ทางด้านโซลฟาเลน่า พวกควีนไนท์กำลังรับมือกลุ่มนีเธอร์เกทที่บุกเข้าโจมตีพัลวัน ส่วน NPC ทหารฟาเลน่าค่อยๆโดนนีเธอร์เกทสอยร่วงอย่างไว ไร้ประโยชน์สุดๆ
"เมื่อไหร่จะหมดซะทีเนี่ย ทำไมพวกตัวโกงได้ NPC เก่งๆไปใช้เรื่อยเลยฟะ" โอมิเนะบ่น
"ไม่งั้นใครเขาจะอยากเล่นเป็นตัวโกงล่ะคุณ แบบนักมวยปล้ำไง พอเป็นตัวโกงแล้วใช้เก้าอี้ได้" ชิเรเปรียบเทียบอะไรก็ไม่รู้
"ระวังไว้ล่ะ มันไม่ได้มีแค่นี้แน่ พอปราบไปเยอะๆแล้วดร.ไวลี่จะออกมา" อีตาสุกี้ยากี้นี่อีกคน เราเลิกสนใจพวกควีนไนท์แล้วตัดไปทางด้านนอกปราสาทดีกว่า
"โอ้วววว นี่เหรอโซลฟาเลน่า อลังการนัก ไม่เคยเห็นซุยเมืองไหนใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน ใหญ่กว่าอเล็กซานเดรียอีก ต้องรีบซื้อ PS2 เร็วๆแล้ว" ซิกฟรีดสะใจกับความอลังการแบบที่ไม่เคยมีมาก่อนในซุยโคเด็น
"ถ้าทำภารกิจนี้สำเร็จจะบริจาค PS3 ให้นะ" ลูก้าเสนอรางวัล PS3 รุ่นตาปิ้งไส้กรอกพลังสูงที่เขาได้จากใครไม่รู้แถวๆนี้มา
"แล้วเพ่ลูก้าไม่มาช่วยกันละเลงเลือดเหรอครับ"
"ไม่เอาหวะ ไม่อยากแย่ง exp แก แค่นี้ก็ปั๊มจนเลเวลเด่นเป็นสง่าจะแย่อยู่แล้ว"
"กำจัดสวะ เลเวลไม่เพิ่มหรอกครับ - -" " ม้าบ่นแถมอีโมแบบที่ใช้บ่อยๆ แต่นิสัยของลูก้าจะสู้ตามใจตัวเอง สู้ตอนที่อยากสู้เท่านั้น และนี่ก็เป็นปัญหาปวดหัวตุ้บสำหรับคนที่เคยเป็นเจ้านายของเจ้านี่ไม่น้อยตั้งแต่ตอนฟลาวเวอร์
"เข้าไปได้แล้ว! ข้าได้ข่าวมาว่า NPC ลีออนอยู่แถวปราสาทตะวันออก ข้าจะแวะไปม่อ" ช่างสมศักดิ์ศรีสุดยอดโซลเยอร์จริงๆ
"คิดวิธีเปิดตัวเท่ๆให้ผมหน่อยดิ" พอพูดจบซิดฟรีดก็โดนลูก้าจับขว้างเข้ามาในวังสุริยะทะลุกำแพงทับทหารฟาเลน่าตายไปสี่คน "บัดซบ! สักวันจะต้องเก่งขึ้นจนไล่ตบกบาลไอ้หมอนั่นให้ได้!!"
"ช่วยลุกไปด้วยค้าบ...." สุกี้ยากี้บ่นพะงาบๆโดนซิกฟรีดนั่งทับอยู่
"อ้อ มีควีนไนท์อยู่ด้วยรึนี่ จริงๆผมไม่อยากทำแบบนี้หรอก อย่าโกรธแค้นกันเลยนะครับ" พูดจบม้าก็เอาการ์ดสายฟ้า เอ้ย! ดาบทานุกิเสียบสุกี้ยากี้ติดกับพื้น
"โซลเยอร์! พวกมันเข้ามาแล้ว!!!" โอมิเนะและชิเรคว้าอาวุธพร้อมลุย
"หากไล่ตามความตาย เจ้าก็จะได้พบกับความตาย...." ซิกฟรีดพูดประโยคสุดท้ายที่เพซเมอร์ก้าได้ยินก่อนโดนยูเบอร์เชือดทิ้ง (ไม่ใช่แล้วคร้าบ!!<<ม้าโวยมา .....หือ อะไรนะ? ห้ามเล่นมุกโต้ตอบกับคนอ่านงั้นรึ?)ซิกฟรีดชูดาบทั้งสองเล่มขึ้นกวัดแกว่งเกิดเป็นลมหมุนขนาดมหึมา
"Finishing Touch!!!"
แถมชื่อท่ายังกบฏอีกต่างหาก
"เป็นไปไม่ได้!!" ชิเรตะลึง ม้าหัวเราะชอบใจที่เล่นงานควีนไนท์อย่างง่ายดาย
"เป็นไปไม่ได้!! มันใช้ท่าจาก FFVII ได้ไง? บ้าภาคเก้าไม่ใช่เรอะ!?" ชิเรยืนอยู่ที่เดิมสบายๆเพราะเขามีสกิลต้านอำนาจเวทนั่นเอง
"บัดซบ! ไม่เป็นไรงั้นเรอะ!? งั้นเอาท่า FFIX ก็ได้ ย้าก!!! Solution9!!!"
ซิกฟรีดพุ่งด้วยความเร็วแสงสาดการโจมตีเต็มพื้นที่ ....โดนทหารฟาเลน่าตายหมดห้อง (มันมีไว้ทำไมเนี่ย?)
"โชคดีนะเปลี่ยนสภาพเป็นน้ำทัน" โอมิเนะใช้สกิล Phase Transition เปลี่ยนตัวเองกับชิเรเป็นน้ำชั่วขณะเสียก่อนจึงรอดจากการโจมตีสุดรุนแรงของซิกฟรีดได้ "โอ้ อันบีลีฟเอเบิ้ล!" พอม้ามองดูดีๆสุกี้ยากี้ที่โดนดาบเสียบก็เปลี่ยนเป็นน้ำอยู่จึงไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใด แล้วเขาก็ลุกขึ้นมาช่วยอีกสองคนรับมือซิกฟรีด
ตอนนี้ซิกฟรีดเริ่มคิดว่าแม้จะเป็นโซลเยอร์ที่อัพเกรดพลังจากรียูเนี่ยน แต่การสู้กับควีนไนท์ ผู้เล่นเลเวลระดับ 40+ ถึงสามคนนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย "นีเธอร์เกทมันหายไปไหนหมดฟะ!?"
ด้านนอกราชวังมียันต์กระดาษสัญญาณเตือนภัยแปะอยู่โดยรอบ ยันต์จะส่งเสียงดังเมื่อสมาชิกผีหรือ NPC ฝั่งตรงข้ามเข้ามาใกล้
"อ๊อด~!!" "เฮ้ย!! กริ่งไรฟะ??" ชัวะ!! สมาชิกผีจากนีเธอร์เกทที่เข้ามาในบริเวญราชวังถูกชีริวเก็บไปอีกคน
"รายที่ 26 ....โหลๆ โคนาเม้งครับ ช่วยลบเมมเบอร์ไอ้หมอนี่ด้วยครับ สมัครแล้วไม่ยอมโพสต์" แถมหาเรื่องทำบอร์ดร้างอีกตะหาก
"พวกนีเธอร์เกทมันเข้ามาเสริมกำลังแกไม่ได้หรอก"
"หึหึหึ ถึงยังไงพลังของข้าก็เหนือกว่าพวกเจ้าทั้งสามมากนัก ข้า...ใช้เกราะได้ทุกชนิดในโลก" บรรยากาศมาคุครอบคลุมไปทั้งฟาเลน่า ม้าใช้พลังที่แท้จริงเรียกเกราะโกลด์คล็อธบินมาจากเซ็นจูรี่
"นั่นมันโกลด์คล็อธของไอโอรอสนี่นา!!!"
"อา แม้จะตายไปแล้วก็ยังอยากมีบทกระทั่งในเรื่องอื่น!!!"
พวกควีนไนท์พากันโวยวาย จริงๆแล้วซิกฟรีดเกิดราศีสิงห์ แต่เนื่องจากเป็นม้า เราจึงให้ใช้เกราะซาจิทาเรียสราศีธนูแทน หลังใส่เกราะแล้วซิกฟรีดก็ stat พุ่งปรู๊ดปร๊าด แล้วก็พุ่งเข้าไปเล่นงานโอมิเนะทันที "ฮึ่ม!! เปลี่ยนสภาพเป็นควันหลบการโจมตี!!"
ซิกฟรีดฉวยจังหวะเป่าโอมิเนะกระเด็นออกนอกวังลอยไปยังสวีเดนทันที
"เหลืออีกสอง"
ชิเรโจมตีใส่ด้วยคาตานะแต่ก็ทำอะไรซิกฟรีดไม่ได้ "Shock!!" ซิกฟรีดเอาดาบยักษ์อัดคลื่นกระแทกแรงขนาดราชวังพังลงมาเหลือชั้นเดียว ส่วนชิเรจมธรณีหายไป
"เหลืออีกหนึ่ง"
ซิกฟรีดพุ่งเข้ามาหมายจัดการสุกี้ยากี้ จนเขาต้องหยิบรูปลิลลี่ขึ้นมาดูและกล่าวคำอำลา
ผัวะ!! แต่ก็วิ่งมาชนเท้าชีริวกระเด็นกลับไปที่เดิม "ด้านนอกเรากวาดเกลี้ยงแล้ว ออกไปดูต้นทางเผื่อพวกนั้นส่งกำลังเสริมเข้ามาระลอกสองก็บอกด้วยนะ"
"GM เรอะ!? ได้ยินมาว่าถ้าล้ม GM ได้ ข้าจะได้ประสบการณ์มากมายมหาศาล ทีนี้จะแซงหน้าไอ้รุ่นพี่อีกสองคนนั่นแน่ๆ" ม้าหยิบดาบทั้งสองขึ้นมาเตรียมสู้
"อ๋อ โคนาเม้งมันรั่วเล่นๆน่ะ furthermore, ทำไมคนบอร์ดนี้สนับสนุนให้เปลี่ยนมดนักวะ!!" ชีริวชี้หน้าด่าเพราะจำได้ว่าตอนเม้งหลอกว่าจะเปลี่ยนมดยกแผงนั้นมีคนยินดีมากมาย "ยิ่งเจ้านี่ละตัวดี..." พลางจดชื่อซิกฟรีดใส่เดธโน้ต พรุ่งนี้ม้าต้องกล้วยติดคอตายตามริโอวไปอีกคนแน่นอน
แต่ซิกฟรีดก็เริ่มเทิร์น พุ่งเข้ามาซัดชีริวกระเด็นลอยออกไปชั้นสตาร์โตสเฟียร์ ก่อนจะถูกอีเดนซัดกลับมายังพื้น
"กร๊าก!!! สวะแท้!!"
แต่ชีริวก็ลุกขึ้นมา "เสียใจด้วยว่ะครับ ตูตายยาก" พูดไปเลือดก็พุ่งออกจากหัวจู๊ดๆ เขาหยิบหอกยาวออกมาใส่มาทีเรียเป็นโหลๆ
"เฮ้ย! เป็น GM กบฏได้ไงฟะ?? จะโทรไปฟ้องโคนาเม้งให้มันปลดแก ฮ่าๆๆๆ"
"หนูเล่น ff7 ก่อนซุยนะ ถึงจะบ้า ff7 ระดับโลกแต่หนูไม่เคยคุยเรื่องไฟนอลในบอร์ดซุยนะ ปิ๊งๆ~" ชีริวทำตาใสซื่อเห็นแล้วพาคลื่นไส้ยิ่งนัก "เลิกล้อเล่นได้แล้ว!" แล้วมันก็กลับมาเก๊กอีกรอบ อะไรของมันไม่รู้
"Shock!!" ซิกฟรีดฟาดดาบแรงอัดมหาศาลเข้าใส่ชีริวแบบตอนเล่นงานชิเร เห็นว่าชื่อคล้ายๆกันน่าจะใช้ท่าเดียวกันปราบ (ตรรกะสุดยอด!) แต่ชีริวเอาหอกต้านไว้เกิดแรงปะทะรุนแรงแผ่นดินไหวเจ็ดริตเตอร์ รอยแยกเปลือกโลกเคลื่อนตัว น้ำแข็งจมลงมหาสมุทร เกิดภาวะโลกร้อน ทำให้นักการเมืองไทยต้องโกงกิน (ต่อให้ไม่เกี่ยวกุก็จะโกง)
"Trancendention!!!" ชีริวซัดหอกเสยขึ้นไปต้านท่า shock ของซิกฟรีดลอยขึ้นไปกลางอากาศก่อนยิงลูกพลังจำนวนหนึ่งกุรุสอัดไม่ยั้งแต่ซิกฟรีดก็เอาดาบคู่ตบปัดป้องออกมาได้หมด ใครเข้าใกล้ราชวังตอนนี้มีสิทธิ์กลับไปเฝ้าบร๊ะเจ้าจอร์จบนสวรรค์ สุกี้ยากี้จึงต้องช่วยพาผู้คนอพยพออกจากโซลฟาเลน่าไปชั่วคราว "เอ่อ....ดาบนั่นมันผู้เล่นทานุกิกับซารุไม่ใช่รึนั่น...ใช้ซะขนาดนั้นตอนกลับมาเป็นคนคงดูไม่จืด" มัวแต่บ่นมองขึ้นมาอีกทีม้าที่ลอยอยู่กลางอากาศก็หายไปแล้วปรากฏก้อนลำแสงขนาดมหึมาขึ้นเต็มห้องไปหมด
"สลายสภาพตัวเองเป็นลำแสงรึ ความสามารถของแกคือแสงสินะ"
"ต่อให้รู้จะทำอะไรได้ละคร้าบ...ไม่มีอะไรตามแสงทันอยู่แล้ว"
ก้อนแสงทั้งหมดพุ่งลงมาทำลายทุกอย่างราบเป็นหน้ากลอง "เฮ้ย!! เผ่นเว้ยเผ่น!!" <<นี่มันเป็น GM แน่รึ?
"ซะเมื่อไหร่กันล่ะ! เพิ่มพลังจิตสัมผัสวิญญาณ!!" ในเมื่อตามองตามแสงไม่ทันก็ต้องใช้จิตมองชีริวเห็นตำแหน่งของซิกฟรีดอยู่ในหนึ่งในกลุ่มก้อนลำแสงมากมายจึงใช้เวทย์บาเรียร์กักตัวไว้
"เฮ้ย!! มีท่าโกงๆเยอะชิบห่วย โกงขนาดนี้มาช่วยผู้เล่นได้ไงวะ แบบนี้เดี๋ยวตูล็อกเอาท์ไปพิมพ์จดหมายสนเท่ห์แจกจ่ายรณรงค์เลิกอุดหนุนโคนาเม้งซิบักไห่!!" ซิกฟรีดดิ้นอยู่ในกรงอาคม พลางตะโกนด่าออกมาเป็นภาษาหมอลำ แต่เพราะอยู่ในบาร์เรียร์เลยไม่มีใครได้ยิน
"Ultima...." ว่าแล้วชีริวก็ร่ายเวทย์อัลติม่าแบบไม่สนใจฟีดแบ็คของลูกค้า
"Ultima...Ultima...Ultima...Ultima...Ultima..." แถมเบิ้ลเวทย์อีกห้ารอบแบบไม่กลัว MP หมดเพราะใส่สกิล Unlimited Heart พลังเวทย์ไร้ขอบเขตอยู่ อะไรโกงๆคนแต่งมันก็เอาไว้ใช้เองทั้งนั้น
"จะทำลายโซลฟาเลน่ารึไง plus, ตูอยู่ในบาร์เรียร์เฟ้ย!!"
"เคลื่อนย้ายพลังทำลายลงบาร์เรียร์!!!" ชีริวเทเลพอร์ทก้อนพลังอัลติม่าเข้าไปในกรงอาคมเกิดระเบิดรุนแรงแบบที่ชาตินี้คงไม่ได้เห็นในเกมส์อีกแล้ว
ตูม ตูม ตูม ฟิ้ว วูบ
วาบ ฟู่ววว ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม
ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม
ครืนนนนน วาบ................
(คอมโบ 255 hit)
"เป็นไงครับ เกมส์ของเราสนุกไหมครับ โอกาสหน้ามาอุดหนุนใหม่นะครับ" ชีริวกล่าวลาด้วยน้ำเสียงใจดีแต่โรคจิต
ขณะที่แสงจากอัลติม่ายังคงจ้าอยู่ พวกนีเธอร์เกทก็บุกเข้ามาอีกรอบ "เป็นไปได้ไง เราติดยันต์ไว้แล้วนี่!?"
"อาวุธธาตุกระดาษอย่างยันตร์ก็ต้องแพ้กรรไกร" รุซโรพี่ชายของกราดิอุสแท้จริงแล้วเป็นหัวหน้าหน่วยลอบสังหารของนีเธอร์เกท เขาทำลายยันตร์ทั้งหมดทำให้นีเธอร์เกทบุกเข้าในวังสุริยะได้สำเร็จซึ่งเกินความคาดหมายของ GM ไปนิด ส่วนสุกี้ยากี้โดนดาบคู่กรรไกรตัดเป็นสองท่อนไปแล้ว
หลังแสงจางลงซิกฟรีดยังคงยืนอยู่ ไม่ได้เกมส์โอเวอร์ไปแบบที่ชีริวคิดแต่อย่างไร
"อ้าว เวร เป็นไปได้ไง?"
ครืน!! เกราะจำนวนนับสิบตัวที่ซิกฟรีดใส่ซ้อนไว้สิบชั้นพังลงมา "บัดซบ!! ต้องไปสะสมเกราะกันใหม่เลยเรอะนี่ เฮ้ย! ไอ้ GM ขี้โกง! ....เอาเกราะแกมาซิ!!" ซิกฟรีดพุ่งเข้ามาหวังจับชีริวลอกคราบ (อ๊าง~) จะบ้าเรอะ!! ก็เลยโดนขังไว้ในบาร์เรียร์อีกรอบ
"ฮ่าๆๆ คราวนี้จะเล่นงานข้าด้วยอะไรอีกล่ะแก ยังไงข้าก็ไม่ตายง่ายๆหรอกเว้ย!!!"
หลังม้าพูดจบก็โดนถีบกระเด็นไปทั้งบาร์เรียร์ลอยออกจากโซลฟาเลน่าไป "เหนื่อยชิบเป๋ง แถมฆ่ามันไม่ได้อีกต่างหาก" จริงๆตอนนี้ซิกฟรีดไม่มีเกราะแล้ว จะใช้อัลติม่าอัดอีกสิบชุดก็ยังได้ แต่ตอนนี้พวกนีเธอร์เกทบุกเข้ามาแล้ว คงลำบากที่จะต้องสู้กับศัตรูคนอื่นพร้อมกับโซลเยอร์แบบนี้
"โหลๆ....อาร์คโซลเหรอ?"
"ฮื่อ ว่าไง เพิ่งอัดกับออสม่าเสร็จ ยังไม่มีกะใจจะคุยฟ่ะ"
"ตูก็เหมือนกัน กลับไปสนญ.ต้องขอให้เพิ่ม stat ให้ GM อีกหน่อยแล้วหละ"
"ฮา...เห็นทีแรกบอกว่า stat แค่นี้ก็เหลือแหล่แล้วไม่ใช่เรอะ?"
"มันก็น่าจะพออยู่หรอก แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีเพลเยอร์เก่งขนาดนี้นะซี"
"แบบตอนที่คิดไม่ถึงว่าคริสจะปั๊มจนเลเวลยี่สิบภายในอาทิตย์เดียวสินะ เอาเถอะ รีบๆกลับมาเจอกันที่นัดหมายแล้วกัน"
หลังวางหู ชีริวมองไปรอบๆโซลฟาเลน่าที่เละเทะเป็นโจ๊กหลังการต่อสู้ของเขากับซิกฟรีดแล้วก็คิดว่าต่อให้ไล่นีเธอร์เกทออกไปได้หมดก็คงไม่มีประโยชน์อะไร
"อ่าฮะ ....อยากได้โซลฟาเลน่าเรายกให้วันนี้ฟรีทันทีแถมซากประชากรนอนตาย" แล้วชีริวก็วิ่งหนีไป มันต้องโดนตัดเงินเดือนแน่ๆ
"โซลฟาเลน่าตกเป็นของก็อดวินแล้ว!!"
น้องป.ได้รับสาสน์แจ้งข่าวร้ายจาก sig ยอดบุรุษไปรษณีย์คนเดิมที่ส่งไปรษณีย์ภัณฑ์ได้ทั่วโลก กระทั่งตามมาส่งจม.ถึงบนก็อดเบิร์ดทีเดียว
"แบบนี้ต้องเปลี่ยนแผนกลับไปตั้งหลักกันที่อื่นก่อนแล้วหละ ว่าแต่...มีที่ไหนเหมาะๆมั่งเนี่ย?"
แล้วทุกคนก็นึกออกที่เดียว "เรนวอล" ของเจ้าเรวานนี่เอง
--FLOW 02:46, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"นี่ๆอย่าชักศึกเข้าบ้านข้าสิพวกนาย" เรวานในฐานะเจ้าเมืองที่ดีจึงขอใช้สิทธิ์ในการออกเสียงค้านทันที
"โทษทีนะท่านเจ้าเมืองแต่ตอนนี้ประเทศปกครองด้วยระบอบประชาตีน" แล้วเรวานก็โดนกระทืบด้วยมติเป็นเอกฉันท์ไม่ต้องผ่านสภาร่าง
"เอาล่ะไปเรนวอลกันเถอะ" ซีกูลด์บังคับหางเสือเรือขึ้นบกมุ่งหน้าไปเรนวอลโดนตรง
หลังจากนั้นทุกคนก็มาถึงเรนวอล แต่ก็ต้องพบกับสิ่งที่คาดไม่ถึงตามประสาฟิคนรก... ทูตะพาพวกนีเธอร์เกทมาดักรออยู่ก่อนแล้วนี่เอง แถมยังขุมหลุมดักไปเสียทั่วเมืองจนทนรับน้ำหนักไม่ไหว แผ่นดินทรุดเมืองพังกระจาย สภาวะเศษรฐกิจเทยเลยทรุดตาม(อ้าวไม่เกี่ยวเหรอ)
"นี่คือการปฎิวัติรวบอำนาจแบบการเมืองเทย พวกแกไม่มีแผ่นดินให้อยู่หรอกยอมให้จับซะดีๆ" ทูตะหยิบโทรโข่งออกมาเจรจา...มันมาได้ยังไงก็ไม่รู้เร็วจริงๆ
"กรี๊ด ฉันไปทำอะไรให้พวกแกเงินบ้านเมืองยังไม่เคยแตะเลยซักกะบาท(วันๆเอาแต่นอนๆ)" น้องป.มาดเจ้าหญิงหลุดไปชั่วคราว
"ก็วันๆเอาแต่นอนนั่นแหละคร้าบ นอนกินบ้านกินเมืองแบบนี้ไม่โดนเล่นก็แปลกใจตายชักหองอยู่แล้วล่ะคร้าบ" ยูเบอร์แอบคิดในใจขืนพูดออกไปเดี๋ยวจะโดนสั่งประหารเก้าชั่วโคตร
ทูตะสั่งเหล่านักฆ่ารายล้อมพวกหลอดทันที กี๊ กี๊ กี๊ (เสียงลูกกะจ๊อกนีเธอร์เกทร้อง เหมือนพวกลูกกะจ๊อกองค์กรช๊อคเกอร์)
"ทิ้งยัยผู้หญิงใช้เวท(น้องเศษไม้)ไว้ซะแล้วไปตายกันซะ" ...ข้อต่อรองช่างไม่เอาเปรียบเอาเสียเล้ยบังคับสู้ตายกันไปข้างชัดๆ
"พวกลุงGMไม่อยู่แล้ว เราสู้ไม่ได้แน่ทิ้งยัยเศษไม้ไว้เป็นเหยื่อล่อเถอะ" อันนี้ไม่ต้องบอกก็รู้...ไอเดียหลอดแน่ๆ หลังจากนั้นก็โดนตื้บตามระเบียบ
"มันเพิ่งบอกไปแหม่บๆว่าจะฆ่าให้เกลี้ยง เราต้องสู้ถ่วงเวลาไว้รอจนกว่าพวกGMจะกลับมาช่วย อย่าให้เศษไม้ตายเด็ดขาด" น้องป.บอกให้ทุกคนสู้เต็มที่
"GMมันเป็นสตาฟไม่ใช่เรอะเจ้าหญิง เขาจะมาก้าวก่ายเรื่องนี้ให้มันโดนตัดเงินเดือนไปทำม๊าย!?" หลอดชักเริ่มเอะใจสงสัยแล้ว ตั้งแต่ตอนที่อยู่ในตึกชินระแล้วยังมาคราวนี้อีก ปกติเกมนี้มีความยุติธรรมสูงมากเพราะพวกผู้ดูแลจะไม่ค่อยเข้ามายุ่งกับการกระทำของผู้เล่นเลย ...ที่จริงอู้งานมากกว่า
"เพราะมันเกี่ยวพันกับชีวิตจริงๆของเศษไม้น่ะสิ" ในที่สุดน้องป.ก็ยอมปูดเรื่องออกมาจนได้ หลังจากให้คนอ่านรอเงกมาเป็นอาทิตย์จนต้องpmมาถามกันแล้ว
ว่าไงนะ! ทุกคนตกตะลึง แม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังตะลึงไปด้วย "ฉันมีอะไรงั้นเหรอ!?"
"เฮ้ย อย่าลืมอั๊วเดะ!" ทูตะอดรนทนไม่ไหว เปิดตัวมามีบทไม่กี่บรรทัดยังกะพวกสมาชิกผีทั้งที่เอาของมาแจกในบอร์ด รีบเร่งออกมาใช้สิทธิพิเศษทันที
"กี๊ กี๊ กี๊" เหล่าลูกกระจ๊อกนีเธอร์เกทอีกนับสิบพอเห็นพวกหัวหน้าเข้าไปสู้ก็ตามแห่เข้าไปด้วย
"เวรกกรม เรื่องนี้เลยต้องยกยอดออกไปก่อน(อีกแล้ว)" น้องป.เซ็ง(บทไม่ค่อยมีอีกคน)ไปขี่หลังยูเบอร์แล้วนอนหลับเอาแรงก่อน...
"กินแรงตูอีกแล้ว ยูเบอร์ต้องแบกน้องป.ไว้บนหลังจึงเข้าไปสู้ด้วยไม่ได้ ทำให้ทางหลอดโดนตัดกำลังยอดฝีมือไปแบบบัดซบสุดๆ" (มีเสียงโวยมาจากหลอดลิบๆว่าแกล้งตูอีกแล้วเรอะ!)
โช้งเช้ง โคร้งเคร้ง เสียงดาบปะทะกันดังไปทั่ว ฮิกะอิจิรับมือกับทูตะเพื่อนร่วมอาชีพ ส่วนหลอดก็แอบตอดอยู่หลังซีกูลด์กับน้องเศษไม้ตามสูตรเดิมของมันช่างหัวมันเถอะ ด้านยูเบอร์ก็ได้แต่ป้องกันตัวเนื่องจากมีตัวอู้งานที่สุดนอนหลับอยู่บนหลัง ทั้งๆที่เขาสู้กันดุเดือดจะตายหงส์ตายห่านกันอยู่แล้ว
"มันเยอะเหลือเกิน หนีกลับเรือก๊อดเบิร์ดแล้วเอาปืนยิงถล่มมันดีไหม" หลอดเสนอไอเดียที่พอเข้าท่าออกมาบ้าง
"ไม่ได้ว้อย จะพังเมืองข้าเหรอไง แค่นี้ข้าก็จะล้มละลายอยู่แล้ว" เรวานรีบห้ามทันที
"พวกมันมีกันนิดเดียว เล็งไม่ถูกหรอก แถมตายไปก็ยังฟื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว" ซีกูลด์สู้รบตึงมือมาก เนื่องจากน้องเศษไม้ยังมีอาการบาดเจ็บตกค้าง ฮิกะก็ต้องสู้กับทูตะ ไอ้หลอดมันก็ไม่ตั้งใจสู้ กราดิอุสก็อ่อนไป เรวานยิ่งแล้วใหญ่หนีไปหลบอยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ 90%ของศัตรูทั้งหมดโดนโบ้ยมาให้เขาสู้อยู่คนเดียว...แถมศัตรูตายแล้วยังคืนชีพได้อีก
"โทษทีที่ขัดจังหวะ แต่นั่นไม่ได้เรียกคืนชีพแต่เขาเรียกว่าซ่อมแซมเซลได้อย่างรวดเร็วต่างหากเล่า ผลงานชิ้วโบว์แดงของอั๊วเองจ้า" ทูตะตะโกนมาลิบๆบอกความสามารถให้ศัตรูต๊อแต๊
"สถานการ์ณไม่ดีเลย ถ้าหากGMยังไม่มาในเร็วๆนี้ละก็ พวกเราโดนรุมกินโต๊ะตายหมดแน่ๆ" กราดิอุสเอาค้อนออกมาไล่หวด..แต่ไม่โดนอะไรเลย เนื่องจากนีเธอร์เกทมันเก่งเกินไป สักพักทั้งหมดก็โดนล้อมกรอบในที่สุด
"เคะ เคะ ในที่สุดพวกลื้อก็จนมุมสิ เอาล่ะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ซะดีๆ ตายซะ!"
"ไม่มีทาง อสูรทั้งหลายจงออกมา" น้องเศษไม้ร่ายเวทประหลาดที่เคยใช้ตอนสู้กับลูก้าออกมาอีกครั้ง เป่าพวกนีเธอร์เกทตายไปกว่าครึ่ง
"กรอด แม่นี่อันตรายสมกับที่พวกโซลเยอร์เตือนไว้ แต่อั๊วบ่ยั่นดอก" ทูตะหยิบตู้ทดลองประหลาดออกมา แล้วพวกเอาซากศพนักฆ่าที่ตายไปเมื่อครู่ยัดเข้าไป ไม่นานพวกมันก็ฟื้นขึ้นมา แถมยังแยกร่างออกมาอีกยั๊วเยี้ยเต็มไปหมดยังกะปั๊มออกมาจากโรงงาน
"เทคนิคโคลนนิ่งของ FFDF!" เศษไม้กับหลอดอุทานขึ้นพร้อมๆกัน ถึงจะล่มสลายไปแล้วแต่ก็ยังคงเหลือเทคโนโลยีขี้โกงๆไว้ให้พวกตัวร้ายรังแกชาวซุยตาดำๆอีก
สถานการ์ณที่เลวร้ายเมื่อกี๊เมื่อเจอตู้โคลนนิ่งที่ทูตะเอาออกมา ทำให้สถานการ์ณอัพเกรดไปเป็นสิ้นหวังล้านเปอร์เซนต์ในบัดดลเหมือนจอมมารบูแปลงร่างครั้งสุดท้าย
"พวกนายหนีไปซะ ตอนนี้พวกมันต้องการแค่ตัวฉันคนเดียว ฉันจะถ่วงเวลาดึงความสนใจส่วนใหญ่พวกมันไว้" น้องเศษไม้เสนอตัวเสียสละเพื่อส่วนรวมตามแผนของหลอด
"ก็ได้ ทำตามนั้นเถอะไม่งั้นเจ้าหญิงจะพลอยโดนจับไปด้วย ถ้าเธอดึงพวกมันไว้ได้มากเท่าไหร่เราก็ตีฝ่าออกไปได้ง่ายขึ้นเท่านั้น" ยูเบอร์เห็นความสำคัญของคนให้ข้าวให้น้ำให้เงินเดือนก่อนเป็นอันดับแรก
แต่ว่า! พอเอาเข้าจริงๆหลอดกลับเป็นคนแรกที่ค้ดค้านแผนการ์ณนี้ซะงั้น
"ไปซะไม่ต้องห่วงฉัน คนเดียวเอาตัวรอดง่ายกว่า ไม่มีคนถ่วงมือถ่วงเท้า"
"ถ้างั้นต้องสัญญานะว่าจะรอดกลับมานะ!"
"แน่นอน! สัญญา" แล้วน้องเศษไม้ก็ถอนตัวออกจากปาร์ตี้ไป...จากนั้นก็ระเบิดพลังสู้กับเหล่ากองทัพนีเธอร์เกทนับพัน กราฟฟิคตัดเป็นแผ่นหลังของเธอเผชิญหน้ากับฝูงนักฆ่าเลียนแบบแซคเจอโซลเยอร์ทั้งกองพัน (โคนาเม้งก๊อปของเขามาใช้แบบไม่ลงทุนอีกแล้ว)
ด้วยการเสียสละของน้องเศษไม้ พวกหลอดจึงรีบวิ่งหลบหนีออกจากเรนวอลอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้การเสียสละของเธอเสียเปล่า แล้วก็เป็นไปตามคาดเพราะพวกนีเธอร์เกทไม่ตามมาจริงๆ อย่างมากก็ส่งมาขัดขวางแค่พอเป็นพิธีเท่านั้น ทั้งหมดจึงหนีออกจากเรนวอลได้อย่างไม่ยากเย็นแต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปพักพิงที่ไหนดี ถ้าฟังจากที่ทูตะไซโคไปเมื่อครู่แล้วก๊อดวินคงส่งพวกกองทัพโคลนนีเธอร์เกทยึดเมืองไว้หมดแล้วแน่...
....แต่แท้จริงแล้วการที่พวกหลอดหนีออกไปได้อย่างง่ายดายนั้นเป็นเรื่องที่ทูตะคาดไม่ถึงต่างหาก เพราะทูตะวางแผนไว้ว่าจะล่อให้พวกหลอดออกไปทางนั้นและโดนอุซโซที่แอบซุ่มอยู่สังหารซะให้หมด แต่เรื่องราวและความสัมพันธ์ของการร่วมมือกันของโฟลวกับดีแซดครั้งนี้ซับซ้อนเกินคาดเดา จนทูตะเองก็ยังไม่ทราบถึงจุดประสงค์ที่แท้จริง เลยกลับกลายเป็นว่าอุซโซปล่อยให้พวกหลอดหนีไปโดยไม่สนใจ ที่ไม่ได้เผยตัวออกมาก็เพราะเขาไม่ต้องการแหวกหญ้าให้งูตื่นนั่นเอง หน้าที่ที่เขาได้รับมอบหมายมาจากโฟลวคืออะไรกันแน่!?...
--Shiryu 08:17, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พวกหลอดหนีตายออกจากเรนวอลมาได้ก็ลอยเท้งเต้งอยู่บนก็อดเบิร์ดอย่างไร้จุดหมาย "มีตรงไหนของฟาเลน่าที่ยังไม่ตกเป็นของก็อดวินมั่งเนี่ย?"
"มีอยู่ที่เดียวที่แม้แต่ก็อดวินก็ยังบุกเข้าไปไม่ได้....นั่นคือห้องน้ำ..." พอหลอดเสนอไอเดียมาก็โดนเหยียบแบนกับพื้นอีกรอบ
"เฮ้ หัวหน้าควีนไนท์พูดถูกนะ ในฟาเลน่ามีห้องน้ำที่แม้แต่โจรสลัดยังบุกเข้าไปไม่ได้อยู่" ยูเบอร์สนับสนุนความคิดแปลกประหลาดของหลอด
"อืม ถูกต้องแล้ว ห้องน้ำกลางมหาสมุทรสุสานเรือของเรนนี่ ที่นั่นแม้แต่สังฆราชฮาร์โมเนียยังเข้าไม่ได้เลย" ฮิกะสนับสนุนอีกเสียง นี่มันจะต้องไปตั้งต้นกันในห้องน้ำจริงๆรึนี่
"ที่นั่นถูกปกป้องด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของบร๊ะเจ้าจอร์จ มีเงื่อนไขคือต้องพูดภาษาฮิบรูถึงจะเข้าไปได้น่ะ หรือไม่ก็......"
"ใช้เทเลพอร์ทของวิกิ" ซีกูลด์แย่งบทยูเบอร์พูดทันที เพราะมีวิธีเดียวที่จะไปได้ทุกที่ในโลกของซุยโคเด็น แถมยังไงซุยก็ต้องมีวิกิกับจีนทุกภาคอยู่แล้ว สองดาวนั้นไม่มีใครกล้าเสียบ
"เฮ้ แบบนี้เราก็ไปหาวิกิกันเลยสิ มัวรอช้าอยู่ใย?"
"มีเงื่อนไขคือค่าเทเลพอร์ทครั้งละหนึ่งล้านพ็อช"
พอฟังเงื่อนไขแล้วหลอดก็ล้มตึง เนื่องด้วยคานาคานนั้นบ่จี๊ยิ่งนัก
"โหดค่อดๆ ทำไมเจ๊วิกิเวอร์ชั่นนี้มันถึงหน้าเลือดงั้นล่ะเพ่!! ปกติเทเลพอร์ทฟรีไม่ใช่เรอะ!?"
"ทีแรกน่ะใช่ วิกิแต่เดิมนั้นโอบอ้อมอารีย์ เทเลพอร์ทให้ทุกคนไม่แบ่งชั้นชนเผ่า ขอค่าแรงเป็นเศษอาหารเหลือๆจากงานเลี้ยงที่ไม่มีปัญญาได้กินซักทีก็เพียงพอแล้ว แต่พอเจ๊แกได้รับงานในบอร์ดแห่งหนึ่งให้ไปเทเลพอร์ทผู้เล่นไปยังสังกัดต่างๆแล้วได้ทีละหมื่นก็เริ่มล่ำซำ พอเงินเข้ามาความโลภก็เริ่มบังตา วิกิเก็บค่าเทเลพอร์ทสูงขึ้นๆเพราะผูกขาดสัมปทานการเดินทางซุยโคเด็นไว้แต่เพียงผู้เดียว รัฐวิสาหกิจผูกขาดอย่างกฟผ.เนี่ยแหละ น่าแดกนัก รัฐบาลไหนๆก็จะแปรรูปแล้วกว้านซื้อหุ้นเอาเงินปันผลแดกกันสิบชาติ" ยูเบอร์เล่าไปเล่ามาชักมั่วเอาเบื้องหลังน่าบัดสีของประเทศห่วยๆแห่งหนึ่งมาเผยเฉยเลย
"วิกิจึงเก็บค่าเทเลพอร์ทครั้งละหนึ่งล้านพ็อช ไหนๆก็หาทางกลับบ้านเกิดไม่ได้สักที เธอเลยตั้งใจจะรวมเงินเพื่อสร้างบ้านเกิดขึ้นมาเองซะเลย วะฮ่าๆๆๆ" พอเล่าจบยูเบอร์ก็หัวเราะชั่วร้ายเหมือนเป็นวิกิซะเอง
"หือ? ที่นี่ที่ไหน?" น้องป.ตื่นขึ้นมาเพราะพวกตาแก่คุยกันหนวกหู
"เศษไม้ช่วยให้พวกเราหนีออกมาได้อย่างปลอดภัยครับท่าน" ยูเบอร์รายงาน
"เศษไม้....หา!!! ทำไมทิ้งเศษไม้ไว้ที่นั่นล่ะ!?"
"ทำไมน่ะเรอะ....เพราะเมิงหลับไงสาดดด" แน่นอนว่ายูเบอร์พูดในใจ
"เราจะเสียอะไรไปก็ช่าง แต่เราจะยอมให้พวกนั้นได้ตัวเศษไม้ไปไม่ไ่ด้นะ!!!" น้องป.โวยวายน่าบีบคอให้หยุดร้องซะจริง ออกก็ช้ายังทำตัวน่าปวดหัว พลัวะ! ไม่ทันไรโดนหลอดยันลงไปกองซะแล้ว(ไอ้คนสั่วไล่ถีบผู้หญิง) จากนั้นหลอดก็เก๊กเท่ก่อนพูด "อย่าทำให้การเสียสละของเศษไม้ต้องสูญเปล่า ถ้าเธอยังอยู่ พวกเราก็ยังมีความหวัง" หลอดจำใจพูดทั้งที่ตัวเองลำบากใจที่สุดเพราะผูกพันกับน้องเศษไม้มานาน....แม้ค่าความสัมพันธ์จะติดลบเพราะมันชกกันบ่อยก็เหอะ
"หลอด...."
"ลุกขึ้นเถอะ องค์หญิง" (แกอัดเขาคว่ำเองไม่ใช่เรอะ?)
"ไม่ใช่องค์หญิง เรียกเราว่าป.เถอะ"
"ลุกขึ้นเถอะป. พยายามตั้งต้นให้ได้เพื่อจะได้กลับไปช่วยเศษไม้อีกครั้งให้เร็วที่สุด"
ยูเบอร์เห็นดังนั้นก็ดีใจ "นั่นสิ ป.! พวกเขามาช่วยเรารับมือพวกก็อดวิน ฟ้าช่างส่งสหายศึกอันแกร่งกล้ามาเพื่อมอบความหวังให้แก่เราโดยแท้"
"ใครป.? สามหาว! เรียกเราว่าองค์หญิงเดี๋ยวนี้!" น้องป.หันกลับไปด่าโดยไม่สนคำคมที่ยูเบอร์อุตส่าห์กลั่นกรองออกมาจากหัวใจ
"$@$#^@%" ยูเบอร์วิ่งเข้าห้องน้ำเอาตุ๊กตารูปน้องป.มาตอกกับเสาทันที
"ที่หมู่บ้านฮาวด์มีจิตกรชื่อบัฟโฟ...." น้องป.เริ่มให้คำแนะนำ "เขาตั้งใจจะเขียนภาพ providence ....สำหรับจิตกรระดับโลกน่ะ ความตั้งใจในการสร้างสรรค์ผลงานนั้นยิ่งใหญ่กว่าตัวผลงานที่สำเร็จลงแล้วเสียอีก ถ้าหาสุดยอดสีทั้งสามมาให้เขาได้ เขายกภาพนั้นให้เราฟรีๆอยู่แล้ว มูลค่ามันไม่ต่ำกว่าล้านพ็อชแน่นอน"
หลอดเริ่มนึกถึงตาคนที่โดนน้องเศษไม้เหวี่ยงไปเรนวอลได้ ป่านนี้คงเป็นปุ๋ยเพราะนีเธอร์เกทไปแล้วมั้ง แต่ดูเหมือนยูเบอร์จะอ่านใจหลอดออก
"บัฟโฟยังอยู่ดีครับ เราเพิ่งจ้างให้เขามาวาดธงพิธีเปิดการแข่งขัน sacred game ไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง" ตอนนี้เขาอยู่ที่ปราสาททะเลสาปน่ะ (โอ....วิ่งวนไปวนมาเพิ่มความยาวภาคแท้ๆ)
"และวิกิก็อยู่ที่นั่นด้วยพอดี ไปที่นั่นกันเลยดีกว่า"
--FLOW 12:12, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
ตัดกลับมาทางด้านน้องเศษไม้ ที่ต้องประจัญบานกับทูตะและนักฆ่านีเธอร์เกทหนึ่งพันคนที่ปั๊มออกมาจากตู้โคลนนิ่งกำลังสู้กันอย่างสูสี(พันคนรุมคนเดียวสูสีอิ๊บอ๋าย)
"ตายซะเจ้าพวกลิ่วล้อ ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่น อีวิลสปิริต" น้องเศษไม้ใช้ท่าเวทผสานร่วมกับพลังอัญเชิญปีศาจที่ตื่นขึ้นมาได้เวทอสูรเมนอสกรังเด้ออกมา (เฮ้ย)
กี๊ กี๊ กี๊ << โอ๊ยย เจ็บเหลือเกิน...ตายดีกว่า
กี๊ กี๊ กี๊ << ทำไมมันเก่งแบบนี้ พวกเราสู้ไม่ได้เลย
กี๊ กี๊ กี๊ << ถึงจะเป็นแค่ลิ่วล้อ แต่ก็เห่ยนะเฟ้ย...
พวกลิ่วล้อนีเธอร์เกทพยายามแก้ภาพลักษณ์ของตัวเองไม่ให้คนไม่เคยเล่นภาคห้าเข้าใจผิด แต่ยิ่งพูดยิ่งทำให้ทูตะฟังแล้วอับเฉา "ไม่น่ามารับบทเป็นหัวหน้าพวกมันเลยตู = ='"
่ถึงน้องเศษไม้จะเก่งแค่ไหนและพวกnpcนีเธอร์เกทจะกระจอกง่อกง่อยยังไงก็ตาม(โคลนนิ่งออกมาแล้วความกระจอกลดลงครึ่งหนึ่งไปเรื่อยๆ) แต่การที่ต้องสู้กับศัตรูนับพันด้วยตัวคนเดียวนั้นย่อมไม่มีทางชนะอยู่ดี พวกนักฆ่าโจมตีเธอลดแค่ 1 ก็จริง แต่ว่ามันมีกันพันตัวยังกับฝูงม๊อบพันธมิตร... แค่มันโจมตีพร้อมกันแต่ละทีเธอก็เลือดลดครั้งละ 1000 จุดแล้วยังไงก็ไม่มีทางชนะแน่นอน อะไรที่พระเอกไฟนอลยังทำไม่ได้ก็อย่าหวังเลยว่าพวกซุยโคเดนจะทำได้! นี่คือสัจจนิรันดิ์ของฟิคเรื่องนี้!!... //ผั้วะ! เสียงคนแต่งโดนกระทืบแล้วเอาไปแขวน
"เราจะตายที่นี่ไม่ได้ เราสัญญาไว้แล้วว่าจะกลับไปหาทุกคน" น้องเศษไม้ยิ่งโดนอัดยิ่งฮึดสู้ (อ้าว..แอบมาโซนี่หว่า)
"ศัตรูออกมาไม่หมดสิ้นแบบนี้ต้องจัดการหยุดต้นตอของมันก่อน!" หลังจากโดนอัดบาดเจ็บอยู่นานน้องเศษไม้ก็เริ่มฉลาดซักที เลยเล็งเล่นงานเจ้าทูตะกับตู้อบโคลนนิ่งของมันก่อน
ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่นขั้นสุดยอด วารโทรเด้ทั้งหกผสานกัน! กิลเลี่ยน! เธอยังคงใช้ไม้ตายลึกลับของเธอเชิญฮอลโลว์ปีศาจออกมาจากมิติว่างเปล่าต่อไป แถมยังระดับขั้นมั่วซั่วคนแต่งก็จำไม่ค่อยได้ ใช้ไปมากๆยังไม่รู้ว่าอ.ทาเทะจะมาเก็บค่าลิขสิทธิ์เมื่อไหร่อีกต่างหาก
"ยัง...ยังไม่หมด" น้องเศษไม้ดีดตัวขึ้นไปกลางอากาศ เรียกปีศาจเหนือสุดยอดออกมาจาก world of emptiness มืดฟ้ามืดฟ้ามัวดิน พลังของมันส่งผลให้แผ่นดินสะท้านสะเทือนเหมือนกับทรูรูนถูกปลดผนึกออกมาไม่มีผิด!
ตอนนี้ฉันนึกทุกอย่างออกหมดแล้ว! จากการโดนบีบคั้นในวินาทีแห่งความเป็นตายมาหลายต่อหลายครั้งตั้งแต่แชปเตอร์แรก ในที่สุดน้องเศษไม้ก็ได้ความทรงจำกลับคืนมาพร้อมกับพลังที่แท้จริง
ทูตะเห็นสีท้องฟ้ามืดสนิทเหมือนวันพิพากษาความผิดของไอ้พวกชอบดักก็หน้าซีดเผือก บนท้องฟ้าน้องเศษไม้กับพลังระดับสุดยอดเรียกแอสจูคัสออกมานับร้อยพันรวมร่างกันออกมาเป็นเอสปาด้าสิบตัว //(โอ๊ย เสียงคนแต่งโดนแฟนบลีชเผาพริกเกลือสาปแช่ง)
"ซี้เลี้ยวหว่า อีนังนี่มีตราแท้กับเขาด้วยเรอะ! เฮ้ย ไอ้พวกกี๊ๆทั้งหลายมาสละชีวิตเป็นโล่มนุษย์ให้ข้าเร็วเข้า!" ทูตะเห็นท่าไม่ดีถ้าโดนปีศาจตัวนี้อัดเข้าไปสงสัยจะฟื้นฟูสภาพเซลไม่ทันแน่ ทูตะจึงเลียนแบบพวกหัวหน้าตัวร้ายที่ดีอย่างเคฟก้าทันที "ชิ่งก่อนพ่อสอนไว้"
Hopeless Field ! สิ้นเสียงชื่อท่า เสียงกรีดร้องของพวกปีศาจจากมิติแห่งความว่างเปล่าก็โหยหวนไปทั่พร้อมกับวิ่งเข้าใส่พวกนีเธอร์เกท เปลี่ยนสภาพเมืองเรนวอลอันสวยงามให้กลายเป็นเมืองแห่งความตายในทันที สมกับเป็นพลังที่โคลวิสเคยอยากได้จริงๆ
"โธ่ เสียดายตู้โคลนนิ่งก็จริงอยู่ แต่ชีวิตสำคัญกว่า...." ทูตะประท้วงทำไมบทอนาถตลอดศก ก่อนจะใช้พวกกี๊ๆมาเป็นกำแพงเนื้อบังเอาไว้ให้ตัวเองหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว
ท่ามกลางซากเมืองเรนวอลที่ถล่มลงมา (เจ้าเรวานล้มละลายเรียบร้อย) น้องเศษไม้โผล่ออกมาจากกองอิฐกองทรายในสภาพร่อแร่ นอกจากอาการบาดเจ็บที่เกิดจากพวกทูตะแล้วยังเพราะผลจากการใช้พลังนี้ด้วย แต่เพราะอะไรนั้นเดี๋ยวจะเฉลยให้ฟังในกาลต่อไป
"แค่กๆ...แสงสว่าง เรายังไม่ตายสินะ ต้องรีบกลับไปหาทุกคน" ก่อนจะหอบสังขารเจียนตายมิตายแหล่ เธอเดินกระเผกๆเอาไม้เท้ายันพื้นเดินทางไปหาทุกคนที่ปราสาทกลางน้ำ ถ้ามีเหรียญทองด้านความทรหดเธอคงซิวแชมป์ทุกรายการแน่นอน
"คอยก่อนนะ ป. ฉันจำทุกอย่างได้แล้ว ฉันอยากจะบอกนายนะหล...เปรี้ยงงง" ก่อนที่เธอจะพูดจบ ความรู้สึกของเธอก็ด้านชา สายตาที่ตกตะลึงจ้องมองไปที่ท้อง เลือดอุ่นๆสาดกระเซ็นออกมาจากท้องพร้อมกับกำปั้นที่ทะลุมาจากด้านหลัง
หมัดอหังการ์สังหารวาฬ 79หมื่นแรงม้า!!!
หลังจากซุ่มมาตั้งแต่เรปที่แล้ว อุซโซก็พุ่งเข้ามาเร็วจี๋ปล่อยหมัดพิฆาตอัดน้องเศษไม้จากด้านหลังด้วยพลังระดับระเบิดดาวเสาร์กระจายได้ในหมัดเดียว พวกโซลเยอร์บทนี้อำมหิตจริงๆ (มีเสียงร้องเรียนมาว่า"ก็พวกตูตัวร้ายไม่ใช่ตัวตลกนี่หว่า")
"ไม่จริง...นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม ฉันจะตายจริงๆงั้นเหรอ ฉันยังมี่เรื่องที่อยากจะทำอีกมากมา..." พูดยังไม่ทันจบอุซโซก็ล้วงหมัดที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดออกจากท้องของน้องเศษไม้ พร้อมบางสิ่งบางอย่างที่ออกมาด้วย...ตับไตไส้พุงนั่นเอง (บังเอิญโคนาเม้งไปเอาเอนจิ้นไซเล้นฮิลมาทำ เพื่อให้ฉากกุโรเพื่อความสยองขวัญสมจริง)
หลังจากน้องเศษไม้ลงไปนอนกองรอความตายอยู่บนพื้น ก็มีแสงสว่างลอยออกมาจากตัวน้องเศษไม้ปรากฎอยู่ตรงหน้าอุซโซ Gate Rune ซีกหน้านั่นเอง เมื่อสูญเสียผู้ถือครองตราก็กลับไปอยู่ในสภาพ orb ทันที
"ภารกิจเสร็จสิ้น" อุซโซหยิบตราแล้วจากไปปล่อยน้องเศษไม้ทิ้งไว้
"ถ้าเป็นปกติข้าต้องสนุกสิที่ได้รังแกคนกระจอกกว่า! แต่ทำไมนะ... ครั้งนี้ลึกๆในใจของข้าถึงได้ต่อต้านกัน..." เป็นครั้งแรกที่อุซโซไม่ยอมฆ่าคนไม่มีทางสู้จนเกมโอเวอร์ตายไปอย่างสะใจแบบทุกที
หลังจากอุซโซจากไปไม่นานก็มีคนมาอุ้มน้องเศษไม้ที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตายแล้วขึ้นมา พวกGMสองคนนั่นเอง!มาเอาตอนเรื่องจบลงแล้วทุกที...ทำตัวเหมือนตำรวจในหนังไม่มีผิด
"เรามาช้าไปก้าวนึงงั้นเหรอเนี่ย(ที่จริงหลายก้าวเลยล่ะลุงเอ้ย)" พูดจบชีริวกับอาร์คโซลก็อุ้มน้องเศษไม้วาร์ปหายตัวไป แล้วเรนวอลก็มีสภาพเป็นเช่นเดียวกับโซลฟาเลน่าไปอีกหนึ่งเมือง
"ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอล่ะก็ บริษัทโดนปิดแหงแก๋" อาร์คโซลหน้าซีดเป็นยาโนทัยต้มเผือก ไม่รู้จะเอาเงินที่ไหนไปผ่อนค่าดีวีดีลับที่สั่งซื้อมา
ห๊ะ!!!! น้องป.เองก็ล่วงรู้ถึงสภาพของน้องเศษไม้ในตอนนี้จนถึงกับตื่นขึ้นมาจากภวังค์ แล้วเรือก๊อดเบริ์ดเองก็แล่นมาถึงปราสาทกลางน้ำพอดี
--Shiryu 23:48, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"เกิดอะไรขึ้นรึครับท่านป.?" ยูเบอร์ตกใจที่จู่ๆป.ก็สะดุ้งขึ้นมาขณะเขากำลังแอบเอาตุ๊กตาน้องป.ไปเติมเขาอยู่
"เราสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ว่างเปล่า"
ทุกคนแปลกใจกับคำพูดนั้น "เพราะยังไม่ได้กินอะไรเลยน่ะสิ เอ้า ซีเรียลกระป๋อง!! ซื้อวันนี้แถมตุ๊กตาโดราเอม่อน" ฮิกะอิจิหยิบอาหารกระป๋องมาขายบนเรือหน้าตาเฉยแล้วทุกคนก็โซ้ยซีเรียลกันโดยลืมเรื่องสังหรณ์ของน้องป.ไปซะฉิบ (แกนี่มันขยันทำร้ายจิตใจคนอ่านจริงๆ) ในที่สุดเรือก็แล่นเข้ามายังปราสาทกลางทะเลสาปเซราส ยูเบอร์วิ่งไปตามบัฟโฟมาจากชั้นบนแล้วขอให้เขาวาดภาพ Providence โดยสัญญาว่าจะหาสุดยอดสีทั้งสามมาให้
"จะไหวเหรอป.? คราวที่แล้วเรามาก็แห้วไปทีแล้วนะ เงื่อนไขช่างฝีมือแอเรียนี้มีแต่โหดๆ"
"สุดยอดสีไม่ใช่สีที่ใช้กันอยู่ทั่วไปหรอกนะ บัฟโฟ สกิลของท่านคือ Artist ที่สามารถสร้างสีขึ้นจากสีที่ได้เห็นมาได้ใช่ไหม?" น้องป.หันไปถามบัฟโฟ
"ถูกต้องแล้วครับ ด้วยสกิลนี้ ไม่ว่าจะจินตนาการถึงภาพไหนก็สามารถวาดออกมาได้ทั้งหมด" บัฟโฟตอบอย่างภาคภูมิใจ
"อ้าว artist ไม่ใช่สกิลเอาไว้วาดภาพแพงๆเหรอเพ่?" หลอดงงเพราะอ่านใน profile ตัวละครไม่ได้บอกแบบนี้
"อ้อ อ่านเป็นแบบนั้นเหรอครับ คนที่ไม่มีหัวศิลปะจะอ่านเข้าใจแบบนั้นน่ะ เฮ้อ.....พวกจินตนาการขัดสน......" บัฟโฟทำท่าบ้อแบ้ นี่ถ้าไม่ต้องพึ่งไอ้หมอนี่ให้วาดรูปให้มันได้ไปทัวร์เรนวอลอีกรอบแน่ๆ
"งั้นก็หมายความว่าแค่พาเขาไปเห็นสีที่สุดยอดกว่าสีไหนๆในโลกก็สามารถสร้างสีแบบนั้นขึ้นมาได้สินะ" ซีกูลด์สรุปให้ฟังเข้าใจง่าย
"แต่จะพาไปยังไงล่ะ เราไม่มีเวลาแล้วนะ" หลอดตอนนี้ร้อนใจเป็นที่สุดเพราะอยากรีบกลับไปช่วยน้องเศษไม้เร็วๆ แถมขืนลากเรื่องยาวๆเดี๋ยวมันตัดไปตัดมาปวดหัวอีกเลยต้องรีบไปห้องน้ำให้ได้ในภายเรปนี้
"สกิลของเราแบ่งอะไรก็ได้ข้ามระหว่างสองผู้เล่นหรือ NPC ได้อย่างอิสระ......" น้องป.ใช้สกิลถ่ายทอดวิสัยของบัฟโฟไปยังนกตัวหนึ่งแล้วใช้ all companionship สกิลสำหรับสื่อสารกับสัตว์ได้ทุกชนิดของฮิกะอิจิ (เอาไว้ขายของ) สั่งให้นกบินไปยังทุ่งริริอาร์ "สีที่เหลืองยิ่งกว่าสีใดในโลกคือทุ่งทานตะวันริริอาร์ที่บานในฤดูนี้" หลังบัฟโฟเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามนั้นแล้วก็สามารถสร้างสุดยอดแห่งสีเหลืองขึ้นมาได้ทันที
(สกิลใช้ง่ายเกินไปงั้นรึ? งั้นอ่านเงื่อนไขความสามารถของ temperance)
"สุดยอดไปเลยป.แป๊บเดียวก็ได้มาสีนึงแล้ว!!" หลอดตะลึงในความสามารถของน้องป.
"ฮ่าๆๆ ไว้ใจเราเถอะ เราเก่งนะหลอด" น้องป.หัวเราะชอบใจ
"เยี่ยมไปเลยครับท่านป. แบบนี้เดี๋ยวก็ได้ครบสามสีแล้วสิเนี่ย!!" ยูเบอร์ชื่นชมองค์หญิงจากใจจริง
"อย่ามัวคุย เสียเวลา รีบหาสีต่อไปได้แล้ว!" น้องป.หันมาทำหน้ายักษ์ขมูขีใส่ยูเบอร์ ทำให้เขาต้องวิ่งไปเอาตุ๊กตาน้องป.ตอกติดกับเสาอีกตัว
"สีน้ำเงิน....สีน้ำเงิน.....อืม นึกไม่ออกแฮะ มีใครเคยเห็นสีน้ำเงินที่คิดว่ายอดเยี่ยมที่สุดในโลกบ้าง?"
"ข้าเคยดูโดราเอม่อนตอนเด็กๆ..." ฮิกะอิจิเสนอไอเดียมาแป๊บเดียวก็โดนจับโยนลงจากก็อดเบิร์ดไป
"สีของท้องฟ้าใช้ได้ไหม?" หลอดเสนอมั่ง
"ถ้าเป็นสีง่ายๆแบบนั้นบัฟโฟเขาก็สร้างได้ตั้งนานแล้วหละ"
แล้วซีกูลด์ก็นึกถึงสีๆหนึ่งออก.... "ตอนเรือปราสาทดำตกลงไปในสุดขอบมหาสมุทร ช่างเป็นทัศนียภาพที่แปลกตาแต่กลับวิเศษยิ่ง"
"สุดขอบมหาสมุทร....ในสุสานมนุษยชาตินั่นน่ะเหรอ?"
"ทั้งขอบน้ำทั้งพื้นเบื้องล่างถูกสีน้ำเงินเข้มกลืนไปจนมองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ดูแล้วก็เหมือนคำนิยามสำหรับจุดสิ้นสุดของทุกสิ่งทุกอย่างในโลกโดยแท้"
"นั่นหละ!! ขอภาพนั้นให้บัฟโฟดูหน่อยนะ" แล้วน้องป.ก็แบ่งความทรงจำของซีกูลด์ให้บัฟโฟส่วนหนึ่งทำให้เขาสามารถสร้างสุดยอดสีน้ำเงินขึ้นมาได้สำเร็จ
"ทีนี้ก็เหลือแต่สีแดงแล้วสินะ"
"อันนี้ง่ายที่สุดเลย" น้องป.จุดไฟเทียนขึ้นแล้วชี้ให้บัฟโฟดูปลายแสงเีทียน "แสงเทียนชั้นที่สามนั่นแหละ สุดยอดของสีแดงที่เกิดจากการสร้า้งสรรค์ของจักรวาล"
"ฮ่าๆๆๆๆๆ!!!" บัฟโฟหัวเราะออกมาดังลั่นหลังได้สุดยอดสีทั้งสามมาอย่างง่ายดาย เหมือนจะเยาะเย้ยตัวเองที่เสียเวลาหลายสิบปีเพื่อตามหาสุดยอดสีดังกล่าว แล้วเขาก็เริ่มบรรจงวาดภาพ Providence ขึ้นบนผืนผ้าใบขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่ที่ผนังห้องโถงของปราสาท
"ป.เก่งขนาดนี้เลยเหรอ?"
"แน่นอนอยู่แล้ว องค์หญิงคือผู้เล่นที่มีความสามารถที่ทำให้ผู้คนยอมรับได้ ไม่ได้สืบทอดตำแหน่งตามสายเลือดเหมือนองค์หญิงทั่วๆไปหรอกนะ ถึงนิสัยจะประหลาดๆแต่เพราะเธอมีพลังบางอย่างที่ดึงดูดให้ผู้คนเข้ามารายล้อม" พอได้ยินยูเบอร์ตอบแบบนั้นหลอดก็คิดว่า เออ จริงด้วยแฮะ
"แต่ตัวละครแบบนี้คนเขียนเขียนลำบากน่ะ เลยบทน้อย" หลอดเห็นด้วยกับยูเบอร์อีกครั้ง "ถึงยังไงเพราะแบบนี้แหละ ข้าถึงสาบานว่าจะภักดีต่อองค์หญิงจนถึงวาระสุดท้าย หากท่านต้องการอะไรบอกข้าได้เสมอครับ!!" น้องป.ได้ยินดังนั้นก็ออกคำสั่งทันที
"งั้นจงเป็นม้าให้เราขี่!"
"ฮี้ๆๆๆ" ยูเบอร์ห้อเข้ามาให้น้องป.ขี่แล้ววิ่งไปรอบๆ.....เลยโดนหลอดเตะตกน้ำไปทั้งสองคน
หลังการรอคอยที่แสนยาวนาน ในที่สุดภาพ Providence ก็สำเร็จลง (โหลดโหด+ไปจิ๊กภาพเขามา)
"โอ้ววววว ภาพนี้แหละที่ข้าตั้งใจจะวาดมานานแสนนาน ภาพ "การปกปักษ์ของพระผู้เป็นเจ้าต่อทุกสิ่งทุกอย่างของโลกที่พระเจ้าได้สร้างสรรค์ขึ้น" ภาพที่บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดของโลก ด้วยสีทั้งหมดที่มีในโลกที่มาผสมผสานกันอย่างสวยงาม ภาพที่มีพลังของธรรมชาติเจิดจ้าจากสุดยอดแห่งสีเหลือง มีพลังแห่งความเศร้าและความสิ้นหวังจากสุดยอดแห่งสีน้ำเงิน และมีพลังที่ใช้ปัดเป่าความทุกข์โศก แจ่มจรัสเปล่งประกายของสีแดง พลังทั้งหมดช่วยค้ำจุนสมดุลของภาพนี้ไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม และยังเป็นเหมือนสัญลักษณ์บ่งบอกสัจจะทั้งหมดที่ช่วยคุ้มครองโลกให้คงอยู่มายาวนานนับแต่สมัยเทพนิยาย บลาๆๆๆ (บ่นไปอีกสิบบรรทัด)"
"เอามันไปขายซะ!"
พอได้ยินน้องป.สั่งแบบนั้นบัฟโฟก็หน้าซีดเผือกยืนแข็งเป็นรูปปั้น MVP แล้วคณะเดินทางของเศรษฐีอาเมสก็มาถึง
"ไหนๆภาพที่ว่าเป็นสุดยอดของจิตรกรรมน่ะ?"
"อยู่นี่จ้า.... ไงล่ะ งามสุดๆเลยใช่ไหม"
"โอ้ววว ภาพนี้มัน.. ภาพที่รวมพลังของสีทั้งหม..." ก่อนที่เศรษฐีจะได้ร่ายสคริปต์บัฟโฟอีกรอบน้องป.ก็ขัดคอ
"ไปบรรยายที่บ้านก็ได้ค่ะ เอาภาพไป เอาเงินมา แล้วไสหัวไปซะ"
ภาพถูกม้วนเก็บเข้าบรรทุกใส่หลังรถทันที บัฟโฟช็อคสุดหัวใจจนยืนตายแบบราโอ
"อ้อ เอาเจ้านี่ไปขายด้วย ตั้งไว้คู่กับภาพเขียนได้" น้องป.เสนอขายบัฟโฟอีกคน แล้วเศรษฐีก็เอาทั้งภาพเขียนทั้งบัฟโฟขึ้นรถไป
"ท่านถอนคำพูดเมื่อครู่ได้นะ" หลอดหันไปคุยกับยูเบอร์ที่ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากน้ำ
"ข้าก็ว่าแบบนั้นแหละ"
แล้วพวกหลอดก็ได้มาล้านพ็อชในที่สุด (แถมเศษเงินค่ารูปปั้นนิดหน่อย)
"เฮ้ ทำไมเราไม่เอาฐานทัพนี้เป็นที่มั่นซะเลยล่ะ?"
"ไม่ได้หรอก วิกิเธอจองแล้ว เห็นบอกว่าจะเอาเป็นศูนย์กลางการก่อสร้างวิกิโฮมแลนด์ 2007"
ทุกคนจึงต้องขอให้วิกิช่วยเทเลพอร์ทเข้าไปยังห้องน้ำของเรนนี่ แล้วทั้งหมดก็มาโผล่หัวในห้องน้ำจนได้
--Shiryu 21:50, 21 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"พวกแกเป็นคร้าย~!!!" เรนนี่เห็นพวกหลอดเข้าก็เอาจัมโบ้รูนแคนน่อนยิงถล่มไม่ยั้ง แล้วตามด้วยโทมาฮอว์คแปดลูก (นี่เจ๊เป็นคนเฝ้าห้องน้ำแน่รึ???)
"ช้าก่อนเรนนี่ เราต้องการความช่วยเหลือจากท่าน" น้องป.ออกตัวในฐานะองค์หญิงของฟาเลน่า.....แต่ในเกมส์ลืมใส่ราชินีเข้ามาเธอจึงใหญ่สุดในประเทศ (ทั้งที่เพิ่งโดนยิงโชกเลือด) หลังจากเรนนี่ได้ฟังสถานการณ์ภายในประเทศแล้วก็ตกลงให้ความช่วยเหลือพวกน้องป.โดยใช้ห้องน้ำเป็นที่มั่น (ภาคนี้มันน่าเศร้าจริงๆ)
"เอาละ! ทีนี้เราก็มีที่มั่นแล้ว! เรื่องรวมกำลังคนฝากองค์หญิงด้วยนะ เรากลับไปช่วยน้องเศษไม้กันเถอะ!" ฮิกะอิจิพูดคำที่หลอดอยากได้ยินมานาน แต่ทูตะก็ปรากฏตัวขึ้นมา (อีกแล้ว)
"มันเข้ามาในนี้ได้ยังไงกัน?"
"เราแอบมุดเข้ามาในกระเป๋ามิติที่สี่ของเจ้าฮิกะ วะฮ่าฮ่า" มุกทุนต่ำต้องยกให้ตาคนนี้เลย
"บัดซบ! ข้าทำพลาดไปแล้วรึนี่!!" ทุกคนไม่มีใครว่าอะไรฮิกะ แต่เข้ากระทืบทันที ผัวะ ปั้ก! บึ้ก! อุ้ก! เอ๋ง!
"เอ่อ....สนใจอั๊วะหน่อยสิ(โว้ย) เสียใจเรื่องน้องเศษไม้ด้วยนะ แต่พวกลื้อไม่จำเป็นต้องกลับไปช่วยเจ๊แกแล้วหละน่อ"
"หมายควายว่าไง?" หลอดเล่นมุกโน้ตเชิญยิ้ม
"หมายความ!" น้องป.ช่วยรับมุกเพราะกลัวหลอดเสียใจ
"เพราะเธออยู่ที่นี่แล้ว........" ทูตะหยิบหัวน้องเศษไม้ขึ้นมาชูให้ทุกคนดู
"เฮ้ย!! ไอ้คนแต่งมันอยู่สายกุโรกันรึไงฟระ!!!" ซีกูลด์ตะโกนด่า หลอดอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ส่วนน้องป.เป็นลมไปแล้ว ...โป๊งๆๆๆๆ.... กราดิอุสเลยต้องช่วยเอาค้อนทุบให้ฟื้นขึ้นมา
"กร๊าก~!! เสียใจด้วยนะ พวกแกช่วยอาเจ๊เศษไม้ไม่ทันเว้ยยยย" หลังแจ้งข่าวโศกนาฏกรรมเสร็จสิ้นลงแล้วทูตะก็วิ่งหนีหายไปทิ้งให้พวกหลอดยืนเงียบกริบ พูดอะไรไม่ออก
"ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ!?"
"พวกมันโหดเหี้ยมจริงๆ!!"
"แต่เดี๋ยวสิ! ถ้าตายก็ต้องเกมส์โอเวอร์แล้วไปโผล่ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ"
"ถึงยังงั้นน้องเศษไม้ก็คงเข้ามาเดินทางกับเราไม่ได้อีกต่อไปแล้ว"
"ต่อให้กลับมาได้ ความทรงจำอาจถูกรีเซ็ตไปแล้วด้วยก็ได้นะ"
ขณะทุกคนกำลังสับสนวุ่นวาย ฮิกะอิจิก็พูดขึ้น "หัวหน้านีเธอร์เกทเคยเป็นนักดักมาก่อน....." แล้วเขาก็เดินไปตรวจสอบหัวน้องเศษไม้
"องค์หญิง ขอให้ท่านช่วยแบ่ง'ความตาย' จากน้องเศษไม้มาที่ข้าได้ไหม?"
คำขอของฮิกะอิจิประหลาดเกินคนอื่นจะคาดถึง แต่น้องป.ไม่กล้าทำตามอีกทั้งยังช็อคกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่หาย
"องค์หญิง!!"
พอฮิกะเร่งเร้าน้องป.จึงต้องทำตามอย่างเสียไม่ได้ แล้วเธอก็แบ่งความตายจากน้องเศษไม้มาที่ฮิกะอิจิ .....แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น "!?"
"ใช่อย่างที่คิดจริงๆ หัวนี่เป็นของปลอมครับ"
ฮิกะแก้ตัวตอนพาตุ๊ต๊ะเข้ามาในห้องน้ำได้อย่างหมดจด
"น้องเศษไม้ยังมีชีวิตอยู่"
ตอนนี้พวกหลอดเริ่มมีความหวัง "ไปช่วยเธอสิ!! พยายามไปช่วยเธอให้เร็วที่สุด!!!" หลอดร้อนใจพยายามขอร้องให้ซีกูลด์ออกเรือก็อดเบิร์ดกลับไปยังเรนวอล ทุกคนก็อยากทำแบบนั้น แต่ก็นึกถึงสถานการณ์ของฟาเลน่าตอนนี้ด้วย
"หากเรากลับไปตอนนี้ก็ไม่ต่างกับตอนแรกที่หนีออกมา การเสียสละของน้องเศษไม้ก็จะไร้ค่า"
ทุกคนแม้แต่หลอดก็คิดแบบนั้น แต่น้องป.(ที่ตั้งสติได้หลังจากรู้ว่าตุ๊ต๊ะมันดัก)กลับบอกให้ทุกคนกลับไปช่วยน้องเศษไม้
"เดี๋ยวสิองค์หญิง! พวกเราเองก็อยากกลับไปช่วยหรอกนะ แต่ฟาเลน่าต้องมาก่อนนะครับ!" ยูเบอร์ทักท้วง
"หากเป็นอย่างที่ทุกคนคิด พวกก็อดวินคงยินดีที่จะให้เรากลับไปเรนวอลแล้วตกหลุมพรางที่พวกนั้นวางไว้ แต่คิดดูดีๆสิ....ทำไมตุ๊ต๊ะถึงเข้ามากุข่าวเรื่องการตายของน้องเศษไม้น่ะรึ? เพราะพวกนั้นไม่อยากให้เรากลับไปช่วยเธอน่ะสิ"
พอได้ยินแบบนั้นทุกคนก็เห็นด้วย แล้วเล็คนาร์ทก็ปรากฏตัวขึ้น (....ในห้องน้ำ)
"ถูกต้องอย่างที่แม่หนูคนนั้นพูดทุกประการ ตอนนี้พวกเรากำลังรอการมาของพวกท่านอย่างยิ่ง"
"หมายควายว่า..." หลอดเล่นมุกโน้ตเชิญยิ้มไม่เลิก เลยโดนซีกูลด์โยนเข้าไปในห้องน้ำ
"ตอนนี้ GM ทั้งสองช่วยน้องเศษไม้ไว้แล้ว แต่เธอก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะคืนสติกลับมา ชีริวได้ใช้พลังเวทย์ถ่ายทอดใส่ร่างเพื่อรักษาชีวิตของเธอไว้ ด้วยพลังเวทย์ที่ไม่จำกัดเราคงประคองชีวิตเธอไว้ได้นานตราบเท่านานจนกว่าพวกท่านจะไปถึง ส่วนอาร์คโซลต้องคอยสู้รบปรบมือกับพวกนีเธอร์เกทที่ยังเหลือที่เรนวอลที่จ้องจะซ้ำน้องเศษไม้ให้ตายอยู่ ทั้งสองคนเลยไม่สามารถมาหาพวกท่านที่นี่ได้ ป.ขอให้เจ้ารีบไปยังเรนวอลให้เร็วที่สุดไม่เช่นนั้นสิ่งที่เจ้าพยายามมาทั้งหมดจะสูญเปล่า"
ใช่อย่างที่น้องป.คิดจริงๆ ตอนนี้พวกหลอดจะต้องไปหาน้องเศษไม้ที่เรนวอลเพราะมีบางอย่างที่น้องป.มีสามารถช่วยชีวิตน้องเศษไม้ได้ พอป้าเล็คนาร์พูดจบก็หยิบแปรงขัดห้องน้ำมาขัดถูๆด้วยความเคยชินจากตอนเป็นภารโรงที่โทรัน
"เฮ้ย! อย่ามาแย่งงานช้าน!!" เรนนี่เข้าสู้กับป้าเล็คนาร์ทเพื่อแย่งไม้ถูพื้นกันอย่างดุเดือด (ตกลงเกิดอะไรขึ้นในห้องน้ำตูฟะ?)
"กลับไปเรนวอลกันเถอะ!!"
"ว่าแต่.....เกิดอะไรขึ้นกับเธอและน้องเศษไม้กันแน่?" หลอดถามน้องป.เพราะเิริ่มสงสัยในเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนเขาจะได้พบกับน้องเศษไม้ที่โทรัน
"เดี๋ยวระหว่างเดินทางจะเล่าให้ฟังนะ"
แล้วหลอด, ซีกูลด์, ฮิกะอิจิ, และน้องป. ก็ขึ้นก็อดเบิร์ดไปยังเรนวอล ทิ้งคนที่เหลือให้ช่วยรวมคนไปพลาง ตกแต่งห้องน้ำไปพลาง
