Princess of Falena ep2
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 10:57, 17 พฤศจิกายน 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Current revision Mysh (พูดคุย | contribs) |
||
| Line 478: | Line 478: | ||
| " ย้ากกกกก Falcon Storm Thr... " ยังไม่ทันแอ๊กตระโกนชื่อท่าไม้ตายจบ dark-angel ก็ตระโกนดังก้องขึ้นมาก่อน | " ย้ากกกกก Falcon Storm Thr... " ยังไม่ทันแอ๊กตระโกนชื่อท่าไม้ตายจบ dark-angel ก็ตระโกนดังก้องขึ้นมาก่อน | ||
| - | " ด้วยพลังแห่ง <strike>มาทีเรียซัมมอน</strike> Gate Rune จงออกมา !!!! " สิ้นคำพูดของ dark-angel ท้องฟ้าก็มืดคลึ้ม เงาสีดำทมึนค่อยปรากฏสู่เบื้องหลังเมฆ จากนั้น ร่างกายของมอนสเตอร์ที่จะนำความซวยมาสู่หลอดก็บินฝ่าเมฆลงมา | + | " ด้วยพลังแห่ง <strike>มาทีเรียซัมมอน</strike> Gate Rune จงออกมา !!!! " สิ้นคำพูดของ dark-angel ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม เงาสีดำทมึนค่อยปรากฏสู่เบื้องหลังเมฆ จากนั้น ร่างกายของมอนสเตอร์ที่จะนำความซวยมาสู่หลอดก็บินฝ่าเมฆลงมา |
| สไลม์ธรรมด๋า ธรรมดา ขนาดยักษ์นั่นเอง | สไลม์ธรรมด๋า ธรรมดา ขนาดยักษ์นั่นเอง | ||
Current revision
--FLOW 22:24, 12 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
เช้าวันรุ่งขึ้น การประลองก็เริ่มต้นขึ้นโดยมีการเปลี่ยนแปลงกำหนดการเล็กน้อย เนื่องจากปกติการประลองจะมี 16 คู่ กินเวลาสองวัน แต่เมื่อวานในรอบคัดเลือกได้เกิดเหตุการ์ณไม่คาดฝันขึ้น ทำให้เหลือผู้เข้าแข่งขันเพียงแค่ 6 คน การประลองจึงถูกหั่นเหลือเพียงแค่วันเดียวจบ
ทั้งนี้เรื่องเกิดขึ้นเป็นเพราะผู้เล่นฆ่ากันเอง ซึ่งอยู่เหนือความคาดหมายของระบบ ผู้เล่นที่ถูกผู้เล่นฆ่ากันตายจึงเกมโอเวอร์ตามปกติไม่ได้กลับมาที่ห้องพัก... ส่งผลให้เหลือผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ได้แข่งรอบคัดเลือกคือ ลูก้า ซีกูลด์ ฮิกะอิจิ และผู้เข้าแข่งขันที่เหลือรอดมาจากรอบคัดเลือกแค่ 3 คนเท่านั้นคือ หลอด น้องเศษไม้ และ...รุซโรตัวการของเรื่องทั้งหมดในคราวนี้นั่นเอง
"เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาและเสียเนื้อที่ของเซอร์เวอร์ไปโดยเปล่าประโยชน์ ขอเริ่มการประลองคู่แรก ณ บัดนาว... แต่นแตนแต๊น" เสียงชีริวกล่าวเปิดงานพร้อมกดวิทยุเล่นเพลงประกอบการประลอง(ระบบใส่เสียงแบ๊คกราวน์ประกอบฉากไม่ทัน) อีเว้นต์โปรโมตแพทช์ใหม่โคนาเม้งเลยส่งเจ้าGMว่างงานสองตัวมาบรรยายเกาะขอบสนามก่อนที่จะเอาไปตัดเงินเดือน
"โอ้เปิดมาคู้แรกก็น่าสนใจแล้วครับ" เสียงGMสองคนตะโกนพยายามสร้างฟีลลิ่ง เนื่องจากไม่มีBGมิวสิคช่วย
"นั่นสิครับเปิดมาก็เป็นศึกเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดกันเสียแล้ว คิดว่าคู่นี้ผลจะเป็นยังไงบ้างครับคุณอาร์คกะราช (คล้ายๆคุณเอกราช)"
"ดูจากผลงานที่ผ่านมาของทั้งสองคนแล้ว นับว่าซีกูลด์เป็นต่ออยู่หลายลูกเลยทีเดียวผมว่าคู่นี้น่าจะต่อสองลูกควบ" อาร์คกะราชพากย์ซี้ซั้ว เมื่อคืนเซเรียอางดเตะเลยฝันค้างเอามาพากย์รวมกับการประลองไปเสียแล้ว
"อย่าเล่นมุขข่าวกีฟาวงในสิครับคนอ่านไม่ค่อยดูบอลกัน... แต่ผมก็ว่างั้น ตอนนี้โพยที่ผมไปยึดมาจากเด็กเดินโพยแถวนี้ผลออกมาแล้วว่า อัตราต่อรองของคู่นี้อยู่ที่ 3:1 เลยทีเดียว"
"เมื่อคืนไม่ได้แทงบอล งั้นแทงฮิกะไปสามหมื่น!!..." อาร์คโซลยังละเมอถึงคู่ยูเว่ ปอร์ตสมัทและอีกหลายคู่ (ปกติแทงเป็นชุด)
"เอ่อ...ผมว่าเราตัดไปยังลานประลองดีกว่านะครับ ก่อนที่จะได้ไปพากย์กันในมุ้งสายบัวทั้งคู่" ชีริวให้สัญญาณดาวเทียมเทยคมแพนไปยังลานประลอง ทั้งคู่ออกมาจากประตูแล้ว!
แต่ไม่มีควันพุ่งออกมา! ...อาร์คโซลเลยรีบจรลีลงไปข้างล่างเอาเตาถ่านออกมาพัดให้มีควันขโมงโฉงเฉงออกมา (ไม่มีงบมาทำเครื่องปล่อยควัน โคนาเม้งมันงก)
"ท่านกำลังประสบปัญหามองดูการประลองไม่ชัดใช่หรือไม่! นี่คือเสนอกล้องสองทางไกลรุ่นเซอร์ไอแซคนิวตัน ส่องจากบนโลกก็เห็นโงกุนสู้กับฟรีซเซอร์บนดาวนาเม็กได้.." ฮิกะเดินออกมาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เห็นคนเยอะๆก็ขายของไว้ก่อน เป้าหมายปีนี้คือมงกุฎทูตโคตรเพชร
"ย๊าาก ซักผ้าเหลืองให้สะอาด พลังเฮนไตจงเจริญ!" ส่วนสโลแกนซกมกอันนี้ก็มาจากฝั่งตรงข้ามแอมเวย์เซลเลอร์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านานๆเซี่ยมสอนมา...
........ (ทั้งสนามยืนปลงให้ทั้งคู่สามวิ)
ทั้งคู่ชักอาวุธออกมา...ซึ่งก็ไม่มีผลอะไร เพราะยังไงก็ต้องเลือก Attack / Defend / Special อยู่ดี
"ย๊าก เครื่องกรองอากาศแอมเวย์" ฮิกะทุ่มเครื่องกรองอากาศใส่ซีกูลด์ Attack
"หึหึหึ ข้ารู้อยู่แล้วว่าพวกเซลแอมเวย์มันชอบขายเครื่องกรองอากาศ" ซีกูลด์เลือกใช้ท่าไม้ตาย Special ยิงบาสึใส่ฮิกะอิจิจนบาดเจ็บใกล้ตาย
"หนอย ไม่น่าพามันไปอบรมที่ข้างเซ็นทรัลชิดลมเลย" ฮิกะอิจิบาดเจ็บสาหัสอ้วกเลือดคำโตออกมา "แต่แกลืมไปอย่างว่าข้าเป็นหมอนะซีกูลด์เอ๋ย" แล้วฮิกะก็ใช้ท่าspecialรักษาตัวเอง เอายาออกมาโด้ปทั้งซุปไก่สกัด ผักสกัด หอยนางรมสกัด พรุนสกัด สารพัดอะไรก็ได้ที่เอามาสกัดได้จนเลือดกลับมาเต็มเหมือนเดิม
"เล่นงี้เหรอ งั้นดูซิว่านายจะทนได้สักกี่น้ำ" เมื่อเห็นแบบนี้แล้วซีกูลด์ก็ยิงถล่มอย่างเมามันส์
"อ๊าาส์ อูยยย โอววส์ ฮ่าๆๆมีแค่นี้เองเหรอ" ด้านฮิกะเมื่อโดนอัดก็รักษาตัวจนหาย...เพื่อรอโดนอัดเทิร์นหน้า
"คุณชีริวทำไมมันออกแนวซาดิสซึ่มจังเลยครับคู่นี้ เดี๋ยวเยาวชนจำไปเล่นS&Mแล้วเกมเราจะโดนป้าทิพภาวดีแบนพวกเราก็ตกงานสิ"
"อย่าใส่ใจนักเลยครับ อันนี้คิดว่าคงเป็นเพราะว่าคู่นี้มันเป็นตัวฮาสำหรับเปิดงาน และน่าจะเป็นการวอร์มอัพของคนเขียนที่เพิ่งหายป่วยกลับมามุขยังไม่เข้าที่เข้าทางกระมังครับ" ชีริวตอบไปส่งเดช แล้วก็กลับไปนั่งแปลนิยายฮัมฟรีย์ต่อ
1ชั่วโมงผ่านไป...ไวเหมือนปิดเทอม
"เอาล่ะครับการต่อสู้(เหรอ?)ผ่านไปหลายสิบเทริ์นแล้วจนผ่านพ้นมาถึงย่อหน้าที่3ซึ่งเป็นย่อหน้าสุดท้ายแล้ว ผลใกล้ออกมาแล้วครับท่านผู้ชม" อาร์คโซลพนักงานดีเด่นประจำเรปนี้ก็ยังคงทำหน้าที่อย่างต่อเนื่อง
"หนอย... แบบนี้เห็นทีข้าคงต้องใช้ไม้ตายเหนือสุดยอดแล้ว" ซีกูลด์ชักเริ่มหอบเนื่องจากพลังเวทชักเริ่มร่อยหรอ
"ไม่มีประโยชน์หรอกน่า ข้ายังมีพรุนสกัดอยู่อีกเป็นคอนเทนเนอร์ แกยอมแพ้ซะดีกว่าจะได้ไม่ต้องเหนื่อยตาย" ฮิกะอิจิยอมลงทุนเอาสต๊อกของที่สั่งมาขายทั้งปีมาใช้ในการแข่งหมดเลยทีเดียว
"แน่ใจเรอะฮิกะ!? Special of Special ออกมาอวตารบาสึ กัปตันนานๆโซลิด!" ซีกูลด์ใช้ยันต์ธาตุทั้ง5เป็นสื่อ เค้นพลังเฮือกสุดท้ายเรียกนานๆออกมาจากตรา
"พร่วดดด ท่านเจ้าแห่งโจรสลัด!" ฮิกะอิจิเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกถึงกับตะลึง สำลักวีต้าออกมาทางรูจมูก
"เอาเลยลุง เชือดไอ้ฮิกะมันซะ" ซีกูลด์ชี้สั่งนานๆให้โจมตีใส่เพื่อนตัวเองอย่างเลือดเย็น
"เฮ้ย! ซิกถึงแกจะอยากชนะก็เหอะ แต่เราเป็นเพื่อนกันนะ...ม่าาายยย!!" สิ้นเสียง...ฮิกะอิจิก็โดนนานๆสังหารด้วยศาสตร์แห่งภารโรง108กระบวนท่า นอนคว่ำตูดชี้ฟ้าหมดสภาพต่อสู้
"ผลออกมาแล้วสินะครับ เป็นไปตามความคาดหมาย" อาร์คโซลร้องยิปปี้เพราะแทงข้างซีกูลด์ไปแสนสอง
"อ๊ะๆๆ เดี๋ยวก่อนครับ ยังไม่จบ..." ชีริวเห็นนานๆหันกลับไปหาซีกูลด์เหมือนเป็นเป้าหมายต่อไป
"ดูเหมือนว่านานๆจะโดนเรียกออกมาไม่สมบูรณ์แบบเพราะซีกูลด์ฝืนเรียกมาทั้งที่พลังไม่พอนะครับ เลยไปเรียกอดีตชาติตอนเป็นคิซากุมาแทน แล้วแบบนี้จะเป็นอะไรไหมเนี่ย..."
"เฮ้ย...ลุง อย่านะ นี่ผมเองไงลูกศิษย์ที่น่ารักเสมอของลุง"
ซีกูลด์ชักสังหรณ์ใจไม่ดีพยายามนึกหาวิธีเอาตัวรอดแบบหลอดมั่ง แต่ก็ช้าไปแล้ว...สุดท้ายซีกูลด์ก็โดนท่าพิฆาตคิซากุ 5 แชปเตอร์ติด นอนตูดชี้ฟ้าตามฮิกะอิจิไปอีกคน
เหอๆ พลังเฮนไต เป็นของพวกเธอ! เมื่อเสร็จกิจนานๆก็กลับเข้าไปในตราเหมือนเดิม
"เอ่อ จบอนาถแบบนี้แล้วเราจะเอายังไงกันดีล่ะครับคุณอาร์คกะราช" ชีริวหันไปหาอาร์คโซล
"....สงสัยคงต้องให้ตกรอบไปทั้งคู่เพราะหมดสภาพล่ะกระมัง" อาร์คโซลพูดเสร็จแล้วหลังจากนั้นก็บินหายไป เนื่องจากเจ้าหนี้มาตามทวงที่แทงไปเมื่อกี๊
"เอ่อ เอาเป็นว่าเราเริ่มคู่ต่อไปกันเถอะนะครับ ช่างไอ้เรปปัญญาอ่อนอันนี้ไปเถอะ" ชีริวกลุ้มใจ นานๆมีบททีให้มาทำหน้าที่ทุเรศๆทั้งกะปี ทั้งๆที่เป็นคนแต่งฟิคแท้ๆ
คู่ต่อไป... งานนี้ไม่เหมือนคู่ที่แล้ว ช่องถ่ายทอดสดเต็มเหยียดทุกช่อง เบียร์ช้างยังมาสปอนเซอร์ไม่มีโฆษณาให้ ทุยวิชั่นก็ถึงกับไล่AFออกจากบ้านเอาช่อง17มาถ่ายทอดเลยทีเดียว ศึกสะท้านปฐพี ไม่มีปัญญาอ่อน มีแต่ความรุนแรงล้วนๆจากสองตัวละครหัวรุนแรง น้องเศษไม้ VS ลูก้า
--Shiryu 12:52, 13 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"ทำไมตูต้องเจอลูก้าละวะคร้า~!" น้องเศษไม้โวยวาย โอกาสหนึ่งในห้าก็โดนแจ็คพ็อทซะแล้ว
"ทำใจดีๆไว้เศษไม้ เจอหมอนั่นกระทืบตายน่ะ ประกันชีวิตไม่จ่ายให้ด้วยนะ" หลอดให้กำลังใจจนถูกบอลไฟระยะไกลจู่โจม
ทางด้านลูก้าดูท่าทางชิวๆ ถือทุเรียนมาเป็นอาวุธ
"แบบนี้อย่างดีก็ต้องให้น้องเศษไม้เล่นงานหมอนั่นให้สะบักสะบอมที่สุด เผื่อนายไปเจอมันรอบชิงนายจะได้มีโอกาสชนะไงล่ะนาย" เรวานพอตัวเองไม่ได้ลงแข่งก็ทำตัวเป็นกุนซือ ส่วนหลอดคิดว่ารอบนี้จะผ่านรุซโรมั้ยยังไม่รู้เลย "แทนที่จะได้ประลองรอบแรกๆเจอตัวกากๆเก็บเลเวลซะหน่อย ไหงมีเหตุแบบนั้นได้ว้า~" หลอดบ่น แต่กราดิอุสก็นึกขึ้นได้ว่าบาดแผลโดนเล่นงานของผู้เล่นที่ถูกจัดการมีลักษณะเฉพาะ
"ใช่ดาบคู่กรรไกรจริงๆด้วย!"
กราดิอุสเล่าให้ฟังถึงอาวุธที่รุซโรใช้ตอนนี้และคิดว่าเขาคงได้มันมาจากลูก้าหลังได้เข้าแข่งรอบจริงและเอาพวกผู้เล่นคนอื่นเป็นที่ทดสอบอาวุธ
"เลวมาก!! คนเลวแบบนั้นเราต้องเอาเรือก็อดเบิร์ดยิงมัน!!" ส่วนตาหลอดนี่หาเรื่องอู้ไปวันๆ
"นายนั่นแหละย่ะ ต้องชนะพี่ชั้นให้ได้!! เอากาละมังมาสิ อาจารย์เมดิอุสเคยสอนเรื่องธาตุของอาวุธไว้เหมือนกัน ถ้าเราใช้อาวุธที่ชนะทางกันก็มีโอกาสเอาชนะพี่รุซโรได้มากขึ้น"
"อ้อ แบบดินแพ้ลม ลมแพ้ไฟอะไรนั่นนะรึ??"
"สำหรับอาวุธ ธาตุกระดาษจะแพ้กรรไกร แต่ธาตุกรรไกรจะแพ้ค้อน ชั้นจะตีธาตุค้อนเสริมเข้าไปกาละมังจะได้มีทางสู้ดาบคู่กรรไกรของพี่รุซโรได้ (นี่สอนกันมายังไงเนี่ย?) "
โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง โป๊ง กราดิอุสตีธาตุค้อนให้กาละมังหลอดอัพเกรดขึ้นไปอีก ชาตินี้สุดยอดอาวุธข้าคือกาละมัง วะฮ่าฮ่า หลอดหัวเราะชีช้ำ
ขณะเดียวกันการต่อสู้ของน้องเศษไม้กับลูก้ายัง.....ไม่เริ่มขึ้น เพราะแอนตาซิลยังแจกทองไม่หมด "เฮ้ย!! เสียเวลา คนจะรีบไปครองโลก!" พวกของโฟลวโวยใส่กรรมการชีริว
"ถ้าไม่มีโฆษณาเราจะอยู่ได้ไงล่ะ ทีมงานเกมส์เค้าก็ต้องทำมาหากินนะคู้ณ" GM ออกมาลดระดับความสมจริงของเกมส์ลงไปเก้าสิบสามจุด ดัชนีดิ่งลงเป็นประวัติการณ์เหมือนยุคบิ๊กจิ๋ว กลับไปสนญ.มันต้องโดนตัดเงินเดือนแน่ๆ
"เอาละครับ หลังจากท่านรอกันมานานแล้วต่อไปจะเป็นการ........เคารพเพลงชาติ..." ชีริวหยิบไมค์มาร้องเพลงชาติฟาเลน่า "โอ ค่นแค่น สะแตนอั๊บ~ สะแตนอั๊บ สะแตนอั๊บ สะแตนอั๊บ ..."
"ยิงมันซะ!"
พอสิ้นคำสั่งโฟลว อุซโซก็ปาลูกพลังใส่ชีริวลงไปนอนทันที "หนูขอมีบทมากกว่านี้โหน่ยสิ TvT" ....บ่นไปก็ไม่มีใครสนใจ
"เริ่มการแข่งได้!!!" น้องป.เข้ามาทำหน้าที่กรรมการแทน เพราะรำคาญ GM แล้วการแข่งก็เริ่มซะที
ตูม!!!!
น้องเศษไม้โดนทุเรียนตบลงไปนอนจมกองเลือดในเสี้ยววินาที
....จบการแข่งขั......ย้าง!! น้องเศษไม้ลุกขึ้นมาโซเซๆ
"อ้อ อึดนี่" ลูก้าวิ่งเข้ามาเสยน้องเศษไม้กระเด็นขึ้นฟ้าแล้วเอาทุเรียนไล่ตบไปมา 18 ฮิต หลอดที่ดูอยู่ได้แต่ลิสต์รายการกับข้าวที่น้องเศษไม้ชอบเพื่อทำบุญส่งไปให้
"ไม่เห็นสูสีเลยนะคู่นี้" ชิเรหนึ่งในควีนไนท์ที่นั่งดูอยู่ด้วยกล่าวขึ้น
"แล้วท่านคิดว่าใครจะเป็นผู้ชนะล่ะ?" สุกี้ยากี้ควีนไนท์อีกคนถาม
"ตามหลักเกมส์แล้วคนที่ดูปวกเปียกจะชนะหวะ แบบตอนเบลคูทอัดไอ้ยักษ์นั่นไง ข้าว่าน้องเศษไม้ชนะแหงๆ" โอมิเนะควีนไนท์อีกคนตอบ
"อืม น้องเศษไม้ชนะแน่ๆเลย ของแบบนี้ไม่จำเป็นต้องดูแล้วหละ" ชิเรคอนเฟิร์มอย่างมั่น โดนโลจิคเกมส์ปั่นหัวกันทั้งสามตัว
แปะ!!!!
น้องเศษไม้คนที่ว่าตกลงมาสู่พื้นโลกหลังขึ้นไปโคจรแข่งกับสกายแล็บอยู่ห้านาที ......แต่ก็ลุกขึ้นมาแบบผีลืมหลุม
"หือ?"
"รู้สึกเหมือนกันเหรอซิกฟรีด" อุซโซที่นั่งดูอยู่ถามขึ้น
"หรือว่า....."
"ถูกต้องแล้ว"
"ท่านรู้เหรอว่าข้าคิดว่าอะไร?"
"ข้าไม่รู้หรอก ข้ามั่ว"
โฟลวตบทั้งอุซโซและซิกฟรีดลงไปนอน "หรือว่าสิ่งที่ข้าเดินทางตามมาจนถึงที่นี่อยู่ตรงนี้แล้ว ...หึหึหึ.... ช่างง่ายดายผิดคาดจริงๆ"
--FLOW 11:06, 14 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
ด้านน้องเศษไม้กับลูก้าก็ยังสู้กันดุเดือดต่อไป ลูก้าที่ใช้ทุเรียนตบหน้าน้องเศษไม้อย่างเมามันส์ก็โดนหลอดประท้วงว่าโกงเพราะใช้ผลไม้อันตราย(มีหนาม)
"ทุเรียนอกจากมีหนามแล้วยังเหม็นอีกต่างหาก สงสารเด็กเกาหลีอย่างผมหน่อยสิ!" หลอดพูดจบ คนดูทั้งแสตนก็อ้วกแตกเพราะดูยังไงหน้าก็เหมือนเวียดนามในสงครามเกาหลีมากกว่า
"อ๋อ! เหรอไอ้เด็กเกาหลี งั้นข้าใช้ผลไม้ลูกเล็กๆไม่มีหนามก็ได้" แล้วลูก้าก็ปอกชะนี(ทุเรียน)ที่ตัวเองใช้เมื่อครู้่กินจนอิ่มหนำ ก่อนจะเปลี่ยนไปใช้น้อยหน่าของโปรดคนเกาหลีแทน(จริงๆนะ)
"เอ้า จัดให้ตามคำขอเอาไปกินซะ" ฟิ้ว ฟิ้ว ลูก้าปาน้อยหน่า(ลูกระเบิด)ใส่น้องเศษไม้แทน...หนักกว่าเดิมอีก น้องเศษไม้จึงปัดทิ้งไปทางหลอดให้รับเคราะห์แทน
//ปิ๊ง (เสียงกราดิอุสใช้จิโซชุบหลอดขึ้นมา)
ตัดมาทางด้านพวกโฟลวอีกครั้ง ตอนนี้กำลังเร่ขายปาท่องโก๋อยู่บนอัฒจรรย์หาเงินไปผลิต DGS อยู่
"ลูกพี่คร้าบ ดองไว้สองวันคนอ่าน(ยังมีอยู่ไหม?)อยากรู้ตายชักแล้วครับว่าไอ้ที่เราหากันอยู่เนี่ยคืออะไร? เล่าให้ฟังหน่อยสิ" ซิกฟรีดว่างงาน กำลังนวดแป้งปาท่องโก๋อยู่
"เฮ้ย! หมู่นี้บก.ท้วงมา อย่าเล่นมุขโต้ตอบกับคนอ่านนักเดี๋ยวฟิคจะเสียอรรถรส" โฟลวยังเก็บงำ ไม่ยอมสปอยให้ฟังเนื่องจากยังสมัครอมยิ้มพันติ๊ปไม่ได้ซักที
"แล้วเราจะมาขายปาท่องโก๋น้ำเต้าหู้ให้เสื่อมเสียอยู่ตรงนี้ทำไมล่ะท่าน! เจอแล้วก็ไปเอามาซะเลยสิ" อุซโซที่ต้มน้ำเต้าหู้อยู่ประท้วงขึ้นมา
"รอดูสถานการ์ณไปก่อน อาละวาดตอนนี้เดี๋ยวจะไปกระทบกระเทือนกับแผนของเจ้าดีแซด ยังไงยัยผู้หญิงคนนั้นก็เอาชนะลูก้าไม่ได้หรอก" โฟลวอ้างไปงั้น ที่จริงโฟลว(คนแต่ง)มันไม่สบายอยากกินต่างหากแต่ไม่มีคนออกไปซื้อให้ เลยมาแต่งประชดเล่นๆ
กล้องแพนกลับมาที่ลานประลองอีกครั้ง น้องเศษไม้โดนระเบิดน้อยหน่าถล่มยับสภาพร่อแร่ใกล้ตายเต็มทน แต่คนที่กลับตระหนกกลัวดันเป็นฝ่ายลูก้าเสียได้
"...เป็นไปได้ไง! ทำไมยังไม่ตายซักที ระเบิดพวกนี้ข้าไปแกะมาจากที่แปะไว้ใต้ท้องรถทักกี้เชียวนะเฟ้ย นี่หล่อนhpเท่าไหร่กันแน่" ลูก้าจึงหยิบสเคาท์เตอร์ออกมาวัดพลังน้องเศษไม้ดู
- น้องเศษไม้ LV:?? / HP:??
"ไม่น่าเชื่อ! นี่มันอะไรกันเนี่ยเล่นซุยมาก็เพิ่งเคยพบเคยเห็น"
ระหว่างที่ลูก้ากำลังสงสัยกับค่าพลังของน้องเศษไม้อยู่นั่นเอง เธอก็ใช้จังหวะที่ลูก้าเผลอนี่ให้เป็นโอกาส ร่ายเวทคอมบิเนชั่น4ชุดติดถล่มใส่ลูก้าทันที แต่ลูก้าก็ยังคงรักษาหน้าของฝั่งโซลเยอร์ไว้ได้ ใช้Reflectเด้งเวทที่ยิงสาดมาไปลงที่หลอดจนหมด จากนั้นก็มีเสียงปิ๊งๆๆตามมา(เสียงกราดิอุสใช้จิโซ)
"สู้กันมาตั้งนาน ทำไมพลังเวทเธอยังไม่หมดเสียที แถมยังไม่ยอมตายซักทีทั้งที่ไม่ได้ใช้เวทรักษาตัว"
ลูก้าชักเริ่มตึงมือขึ้นเรื่อยๆยิ่งสู้น้องเศษไม้ก็ยิ่งโหดขึ้น เวทระดับสูงเริ่มทยอยออกมาโถมเข้าใส่ลูก้าทั้งยังทรงพลังขึ้นเรื่อยๆจนชักกันได้ไม่หมด เห็นอาการบาดเจ็บและแสงจากการใช้ยาฟื้นพลังกระพริบออกมาจากตัว
"กรอด...แบบนี้ต้องเอาจริงกันหน่อยแล้ว" ลูก้าเปลี่ยนไปใช้ดาบโยจิมโบ มีพลังสามารถทำให้ผู้ถูกฟันติดสถานะ Dead ได้ทันที ลูก้ารูดบัตรเครดิตไป 40000 กิล เป็นวงเงินขั้นต่ำสุดที่จะทำให้ดาบzanamotoทำงาน
ฉั้วะ! ดาบออกจากฝักชั่วตากระพริบ ก่อนจะคืนสู่ฝักพร้อมกับร่างน้องเศษไม้ที่ล้มลงไปนอนจมกองเลือด..."จงดีใจซะที่ทำให้ข้ามีข้ออ้างไม่ไปกินเค้กวันอาทิตย์นี้"
"ไม่..ฉันจะแพ้ไม่ได้" แต่น้องเศษไม้ก็ลุกขึ้นมาได้อย่างปาฎิหาร์ย! แต่สติสัปชัญญะหายไปหมดแล้วเหลือแต่สัญชาติญาณการต่อสู้เท่านั้น!
น้องเศษไม้ที่ไร้สติมีไอมารสีดำแผ่ออกมาจากร่าง จากนั้นก็เริ่มยิงเวทกระหน่ำใส่ลูก้าอย่างบ้างคลั่ง...โดยที่ไม่ต้องร่ายเวท! แถมเวทที่ออกมายังไม่ใช่เวทธาตุแบบที่เคยเป็น แต่เป็นเวทอัญเชิญอสูรออกมาจาก pale gate ทั้งที่เธอไม่ได้ติดตั้งรูนนี้ด้วยซ้ำไป มิหนำซ้ำอสูรนับสิบเหล่านี้ยังเป็นอสูรที่ผู้ใช้ pale gate ทั่วไปไม่สามารถเรียกออกมาได้ด้วย ลูก้าโดนอสูรรุมกินโต๊ะจนได้รับบาดเจ็บไม่น้อย มีแผลถลอกตามตัวเต็มไปหมด... ส่วนหลอดเห็นถึงกับตะลึง บาดเจ็บไม่น้อยของมันคือแผลถลอกเหรอเนี่ย แล้วรอบชิงตูจะฆ่าพวกมันได้เรอะ!
"เธอนี่มัน..." ลูก้าชักยั้วะจริงๆแล้ว(ลิมิตเบรกแล้วเรียบร้อย) เตรียมจะใช้ท่าไม้ตายเผด็จศึก...แต่โฟลวก็โทรจิตผ่านไลฟ์สตรีมมาห้ามไว้เสียก่อน
"ช้าก่อนลูก้า อย่าเพิ่งปลดปล่อยสวัสดิกะลิมิตตอนนี้ ข้าสัมผัสพลังเวทที่ออกมาจากโลกแห่งความว่างเปล่า world of emptiness จากยัยนี่ได้ บางทีเธออาจจะเป็นคนถือครองตราที่เรากำลังหาอยู่ก็ได้"
"งี้นี่เอง! งั้นก็อธิบายเรื่องที่หล่อนมีพลังเวทร้ายกาจนี่ได้ แต่เรื่องที่ไม่ตายสักทีนี่ล่ะ?พลังของตราที่เราต้องการไม่น่าจะมีพลังแบบนี้อยู่!"
"จากการสันนิฐานของข้าเธอคงเป็นอวตารของรูนไปแล้ว จึงมีพลังชีวิตมหาศาลและทำให้ไม่สามารถใช้ Dead กับเธอซึ่งเป็นร่างอวตารได้ แต่ทำไมถึงยังคงสภาพอยู่ในร่างมนุษย์แบบนี้ ข้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน"
"แล้วจะให้ทำยังไงต่อ?"
"แกล้งแพ้ไปซะ! อย่าไปกระตุ้นให้เธอใช้พลังมากกว่านี้ ตอนนี้คนเยอะยังไม่สะดวกลงมือเดี๋ยวจะเสียเรื่อง"
"งั้นแผนที่ตกลงกับเจ้าดีแซดไปล่ะ?"
"ข้า PM ไปบอกให้มันเปลี่ยนเป็นแผนสองแล้ว แต่แน่นอนข้าไม่บอกจุดประสงค์ที่แท้จริงของเราให้มันรู้หรอก"
เมื่อได้รับคำสั่งใหม่มา ลูก้าจึงวิ่งเข้าชาร์จน้องเศษไม้แต่ระหว่างที่วิ่งอยู่ก็แกล้งสะดุดขี้ฝุ่นหกล้มตีลังกาเกลียวซัมเมอร์ซอลท์ตกเวทีพ่ายแพ้ไปท่ามกลางเสียงโห่ของคนดู (ก็ดูยังไงๆมันก็ล้มมวยชัดๆ) น้องเศษไม้จึงชนะไปในรอบนี้แต่ก็หมดสภาพไม่สามารถสู้รอบต่อไปได้ GMทั้งสองหน้าซีดรีบเหาะลงมาดูอาการอย่างรีบสุดๆ และแอบส่งซิกให้หลอดว่าเดี๋ยวงานจบแล้วต้องเข้าไปคุยกันหน่อย ก่อนจะพาน้องเศษไม้ไปห้องพยาบาลและให้สละสิทธิ์ไปเนื่องจากสู้ไม่ได้ ...
"เรื่องชักจะบานปลายเข้าไปทุกทีแล้ว" น้องป.อยู่ที่ประทับมองน้องเศษไม้ด้วยสีหน้าเป็นห่วง ก่อนจะสั่งเริ่มแข่งคู่ต่อไป
"เนื่องจากคู่แรกหมดสิทธิ์แข่งต่อทั้งคู่ คู่ถัดมาผู้ชนะก็สู้ต่อไม่ไหว..... ดังนั้นฉันขอใช้สิทธิ์ในการเป็นราชินีคนต่อไป ให้การแข่งขันระหว่างรุซโรและหลอด ริโอวในรอบนี้เป็นคู่ชิงชนะเลิศ ผู้ชนะจะได้เป็นหัวหน้าควีนไนท์ ผู้นำสูงสุดของกองทัพฟาเลน่า!" พูดจบน้องป.หยิบไอเทมมงกุฎราชินีออกมาซึ่งสามารถใช้ประกาษิตกฎเกณท์ในฟาเลน่าได้สามครั้ง เปลี่ยนกฎ Sacred Game ใหม่ แล้วเสียงจากระบบก็ดังขึ้นมา
- คู่ชิงชนะเลิศ หลอด ริโอว VS รุซโร เตรียมตัวขึ้นประลองได้
ในระหว่างนี้เองก็มีเงาลึกลับนับร้อยวิ่งไปทั่วลานประลองอย่างเงียบเชียบ โดยไม่มีใครสังเกตเห็น ส่วนดีแซดเองก็หายไปจากเก้าอี้ที่นั่งของตัวเองแล้ว...
--Shiryu 07:43, 15 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
จู่ๆภาระทั้งหลายแหล่ก็ตกปุ๊ลงมาบนบ่าหลอด แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องไปสู้กับลูก้าแล้ว "เอาละ แค่ชนะรอบนี้ก็พอแล้วสินะ....เฮ้ย! รุซโร!!! ยอมแพ้ซะ ข้าจะยกคานาคานให้ครึ่งนึง" พอหลอดพูดจบ มีดบินปริศนาก็ลอยจากคานาคานปักเข้ากบาลหลอดหมดสิทธิ์หลบ หลอดลงไปนอนชักเป็นจังหวะมิกุสะบัดหอมทันที
"ตำแหน่งหัวหน้าอัศวินควีนไนท์งั้นรึ ข้าไม่สนใจหรอกนะ" รุซโรตอบทำหน้าโรคจิต นอกจากจำนวนโพสต์แล้วความเก่งกาจจะแปรผกผันกับนิสัยในฟิค เพราะฉะนั้นรุซโรที่แสนชั่วช้าถึงเก่งกาจเกินจำนวนโพสต์ไปมากโข เอ้า ยอมรับกันรึยัง เพื่อนๆ (เสียงโห่ตอบกลับมา บู่ววววว แบบนี้คริสก็โค่ดเก่งเลยดิ)
"ข้าสนใจแค่ทำตามที่อาวุธมันเรียกร้อง....." ออร่าเริ่มเข้าล้อมรอบรุซโร ดาบที่ถืออยู่ทั้งสองมือมีเสียงครวญครางดังออกมา
"เฮ้ย!! หลอด หลบออกมาก่อน!!" สิ้นเสียงกราดิอุสเตือน คมมีดจำนวนมหาศาลก็พุ่งเข้าทำลายสนามประลองกลายเป็นชิ้นๆโดยรุซโรไม่ต้องขยับตัว ฝุ่นตลบไปทั้งสนาม
"ไอ้หมอนั่นเลเวล 48 แน่รึ!!!" สุกี้ยากี้ตกใจหลังใช้สเคาน์เตอร์ดู stat ของรุซโร
"สกิลฟันสองกำลังไง" ชิเรอธิบาย "หากสะบัดอาวุธหนึ่งทีจะเป็นการจู่โจมหนึ่งครั้ง สะบัดสองทีจะเป็นสี่ครั้ง...."
"ถ้าฟันสิบทีในพริบตาได้ก็เท่ากับฟันร้อยครั้งแบบไม่เสียเทิร์น" โอมิเนะเอาเครื่องคิดเลขมาจิ้มเสริม
"ถ้าเจ้ารุซโรชนะการประลองก็น่าห่วงฟาเลน่าเหมือนกันนะท่านป." ยูเบอร์หันไปคุยกับน้องป.ที่นั่งดูอยู่
หลังควันจางลง หลอดยืนถือกาละมังกันไว้ได้อย่างสง่างาม แต่ความมั่นใจก่อนแข่งว่าจะเอากาละมังฟาดหัวรุซโรเริ่มถดถอย "ทำไมพ้มต้องสู้กับไอ้ตัวขี้โกงแบบนี้ด้วยละคร้าบ~!!" หลอดประท้วงชะตาฟ้าดินแล้วลงไปนอนดิ้นพราดๆ ขอบทสบายๆให้เล่นมั่ง
"แต่ถ้าเกิดไอ้บ้านั่นฟลุ๊คชนะขึ้นมา ประเทศเราคงถึงกาลอวสาน" ยูเบอร์สรุปให้น้องป.ฟังด้วยตรรกะถูกต้อง
ส่วนน้องป.หลับไปนานแล้ว ไม่ได้ดูการประลองที่ส่งผลต่ออนาคตประเทศชาติ
"บัดซบ!! แล้วไหนบอกให้ชาวบ้านช่วยมาเป็นกำลังใจให้คนที่จะมานำประเทศชาติในอนาคตตัวเองเสือกหลับ นี่แน่ๆๆๆๆ" ยูเบอร์.........วิ่งออกไปชกเสาในห้องน้ำ กล้องทุกตัวจับภาพไว้ได้และส่งออกอากาศไปทั่วฟาเลน่า
"กาละมังธาตุค้อนงั้นรึ??? รู้วิธีรับมือดีนี่"
"หึ กาละมังนี่กราดิอุสน้องแกตีให้ฉันเองกับมือ คอยดูประสิทธิภาพของมันดีๆเถอะ" หลอดเอากาละมังออกท่าฟอลคอนขั้นสองฟันสี่ครั้ง แต่รุซโรก็ฟันออกมาหักล้างลงอย่างง่ายดาย
"อาวุธห่วยๆก็เหมาะกับคนห่วยๆ"
"งั้นเจอนี่!!!" หลอดกระโดดเอา shrike บอมบ์กาละมังลงหัวรุซโรแต่เขาก็หลบได้ "เปิดช่องว่าง!" รุซโรง้างดาบคู่ไปด้านหลังเกิดอักขระ "แสง" "ฟ้า" "เมฆ" "เงา"
"CATASTROPHE!" เพลงดาบอสูรสิบหกวิถีเคลื่อนเข้าฟาดกาละมังหลอดแตกเป็นชิ้นๆทันที
"กาละมัง!!!" สิ้นเสียงหลอด ภาพเรื่องราวที่ผ่านมารวมทั้งป้าคนที่ยื่นกาละมังให้เขาก็ปรากฏขึ้นในความทรงจำ "วะฮ่าๆๆๆ ได้เปลี่ยนอาวุธแล้วโว้ย!! ออกมาซะ ดาบคู่นภาและปฐพี!!!" หลอดชักเก็บอาการไม่อยู่ ดีใจที่อาวุธที่เพื่อนตีให้แตกกระจายออกนอกหน้า ดีที่กราดิอุสไม่เห็น
"อย่าห่วงเลยหลอด!! อาวุธที่เราตีให้ แม้สลายเป็นผุยผงไปแล้วก็สามารถคืนชีพได้!!!" กาละมังกลับมารวมตัวกันเป็นชิ้นสมบูรณ์กระเด้งเข้ามือหลอดอีกครั้งทำเอาหลอดสบถออกมา "!$#@$#@!%"
"เห็นมั้ยล่ะ!! ต่อให้เป็นอาวุธที่ยอดเยี่ยมขนาดไหนก็ไม่สามารถเอาชนะอาวุธที่ใส่จิตใจลงไปด้วยได้หรอกนะ!!" หลอดพลิกกลับมาตอแหลทันทีกันเสียฟอร์ม
"เราไม่ได้ใส่จิตใจ เราใส่ผงแม่เหล็กเข้าไปด้วยต่างหาก!!" กราดิอุสทำหลอดสบถอีกรอบ "#@$#@%@%^$$^$@"
"งั้นลองฟันสิบกำลังดู....." รุซโรง้างดาบ
"พ้มล้อเล่นคร้าบ~ ฟันสิบหกครั้งก็จะตายห่าแล้วคร้าบ พี่ฟันมาร้อยครั้งพ้มจะเอาอะไรไปสู้ล่ะคร้าบ~!!" หลอดใช้สกิลขอประทานอภัย ทำให้รุซโรจิตใจห่อเหี่ยวด้วยความสมเพชไม่สามารถออกเทิร์นได้ (มีงี้ด้วยเรอะ?)
"ฮ่าๆ เสร็จข้าหละ!!" พอได้ทีหลอดก็โม้ทันที.....แล้วก็ค่อยๆเข้าไปคลิ๊กดูท่าว่ามีท่าอะไรให้กดบ้าง "รอเดี๋ยวนะ ขอลองกดท่าแป๊บ" ....แถมทำเหมือนมือใหม่หัดเล่นไฟติ้งอีกตะหาก เผลอๆไอ้ตอนลองกดท่านี่แหละมันจะเนียนไปอัดเขา
"Eagle! โอ้ มีนกแบบอื่นในท่าก็อดเบิร์ดด้วยแฮะ" หลอดปากาละมังใส่รุซโรทันที "ขอลองกดอีกรอบนะ อย่าเพิ่งโจมตีนะ ....Eagle!!" แล้วมันก็ลองท่าเดิม หลอดปากาละมังใส่รุซโรอีกที เลวจริงๆ
"Eagle Eagle Eagle Eagle Eagle Eagle Eagle "
"เฮ้ย! พอได้แล้วโว้ย!!" รุซโรชักเซ็งต้องมาเล่นเกมส์เจอเด็กเปรตเหมือนตอนเล่นเน็ตคาเฟ่เลย ว่าแล้วเขาก็เอาดาบคู่ทั้งสองข้างประกบกันเป็นกรรไกร
"?"
"จะถือกรรไกรมาไล่งับผมเหรอเพ่?" หลอดงง
"ไม่ใช่! ระวังนะหลอด นั่นแหละที่ทำให้อาวุธนั่นถูกเรียกว่าดาบคู่กรรไกร!!!" กราดิอุสเตือนอีกแล้ว รอบนี้หลอดมีเทรนเนอร์ดีจริงๆ สาวไส้พี่ตัวเองมาบอกศัตรูหมด
รุซโรเอากรรไกรงับหั่นสนามประลองพังอีกรอบ เพราะอย่างอื่นไม่มีอะไรให้ทำลาย "ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไรที่ดาบคู่กรรไกรตัดไม่ขาด!!"
"ผิดแล้ว......ถึงดาบของเจ้าจะตัดได้ทุกอย่าง แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่มีวันถูกทำลายได้.....ก็คือศรัทธาไงล่ะ" หลอดหลับหูหลับตาพูดคำคมไม่ได้ดูเนื้อหา ไม่รู้มันเอาอะไรมาโยง คนดูทั้งสนามจึงปาไข่ใส่
"มหาสมุทรจักรผกผัน!!" จู่ๆรุซโรก็ใช้ท่าไม้ตายไม่ให้สุ้มให้เสียงสร้างคมกรรไกรตัด 64x64 ครั้งเกิดบ่อหลุมมิติดูดหลอดเข้าไปหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย พร้อมเสิร์พที่ฟูจิ "ยังสิคร้าบ~!! ให้ผมม่องแล้วเรื่องจะเดินต่อยังไงล่ะคร้าบ!!" หลอดพูดมีเหตุผลจึงสามารถหลบกระบวนท่านี้ได้หวุดหวิด ไม่ต้องไปหาสการ์เล็ทมูนหนสอง "ชิ! อุตส่าห์เตรียมโคโค่โลจี้ไว้สามสิบสองข้อ" เสียงแปลกๆดังขึ้นมาจากนรกอเวจีฟังดูเจ็บใจ๊เจ็บใจ
การต่อสู้ยังดำเนินไปเรื่อยๆ....เรื่อยๆ จนน้องป.ตื่นมาอีกหน "รุซโรต้องฟันเป็นกำลังสองเพราะงั้นคลื่นที่ออกมาจะมีคลื่นเสริมสลับกับคลื่นหัก .....ตอนเรียนทำไมไม่ตั้งใจเรียนล่ะหลอด" พูดจบน้องป.ก็หลับไปอีกรอบ
"แล้วไอ้คนชอบหลับในห้องนี่มันขยันนักรึไงฟะหล่อน!!" ยูเบอร์.....วิ่งไปขุดหลุมแล้วตะโกนลงหลุมระบายความในใจ กล้องแคนดิดถ่ายออกอากาศไปทั่วประเทศอีกหน
"ใช่ๆๆๆ...ใช่แล้วหลอด!! จุดอ่อนท่าไม้ตายของพี่รุซโร!! มองตามแนวคลื่นพลังที่ซัดออกมาจะมีช่องว่างที่เป็นปฏิบัพ ซัดคลื่นพลังสวนเข้าไปก็จะโจมตีถึงตัวพี่ได้!!!" กราดิอุสปิ๊งหลังฟังน้องป.แนะนำ อยู่กับรุซโรมาตั้งนานก็เพิ่งจะรู้จุดอ่อนพี่ตัวเองนี่แหละ พอได้ยินแบบนั้นหลอดก็เห็นทางชนะ
"เข้าใจแล้ว!!!" แล้วเขาก็ออกท่า Falcon Storm Thrust สุดยอดท่าไม้ตายของฟอลคอนซัดเข้าไประหว่างช่องคลื่นที่รุซโรโจมตีมาเข้าไปถึงตัวรุซโรในที่สุด "อั้ก!!!"
"การต่อสู้จบลงแล้วหละ" โฟลวเดินออกจากที่นั่ง.....เพื่อไปเก็บถุงน้ำเต้าหู้ที่คนดูทิ้งเรี่ยราด ทำตัวเป็นพลเมืองดีก่อนไปครองโลก
"ยัง!! ข้ายังไม่แพ้!!!" รุซโรฮึดพลังขึ้นมาอีกหน แต่หลอดก็หายไปจากสนาม "!"
"Flying Swallow Slash!!!" หลอดใช้สุดยอดท่า swallow อัดลงกลางหัวรุซโรลงไปนอนทันทีทำเอาเสียงทั้งสนามเงียบกริบไป
"ผู้ชนะ....และเป็นผู้ชนะเลิศในการประลองได้แก่...หลอด ริโอว!!!"
"ทำไมช่วยผู้แข่งขันล่ะท่านป.? แล้วอะไรนะที่ว่าตั้งใจเรียนนั่น...?" ยูเบอร์สงสัยสุดๆ แต่น้องป.แกล้งทำเป็นหลับไม่สนใจ
"บัดซบ! ไอ้พวกขี้โกงช่วยเหลือกันเข้าไป!! ยัยกราดิอุส! อย่างเธอถ้าไม่รู้ว่าฉันจะใช้อาวุธอะไรก็ไม่มีปัญญาช่วยเจ้าลิงนั่นได้อยู่ดี!!" รุซโรตะโกนด่าทั้งที่ยังนอนแผ่แบกะดิน กราดิอุสก็คิดขึ้นมาได้ว่าถึงหลอดจะชนะแต่นั่นก็เพราะพลังของค้อนเอาชนะกรรไกร ไม่ใช่เพราะอาวุธที่เธอสร้า้งเหนือกว่าอาวุธของรุซโร
"เพราะงั้นจำไว้เลย ข้าจะไม่กลับไปโทรันเด็ดขาด! จะผ่านไปกี่ปีเธอมันก็แค่ยัยงี่เง่า!!!" รุซโรช่วยย้ำความชั่วของตัวเองเพื่อให้คนอ่านมั่นใจว่ามันเก่งแต่ชั่วจริงๆ
"ไม่ใช่ยัยงี่เง่า! กราดิอุสเป็นเพื่อนของเรา!!!"
หลอดประกาศดังได้ยินทั้งสนาม ทำเอากราดิอุสหน้าแดงต้องวิ่งไปหยิบหัวม้าจากซิกฟรีดมาคลุมหัว
"ขอบใจนะ.... ขอบใจมากนะหลอด แง้!!!!"
"ไม่ต้องร้องไห้เพราะไอ้คนแบบนี้!! กระทืบมันสิ กระทืบมัน!!!" หลอดชักคึกต่อเนื่อง ไล่กระทืบรุซโรที่นอนหมอบดิ้นตะแหม่บๆ .....ตอนนี้ระดับความเลวเริ่มสูสีกันแล้ว จนยูเบอร์ต้องลงมาห้าม ก่อนรุซโรจะวิ่งหายลับตาไป
"เสียใจด้วยนะที่พี่เธอไม่ยอมกลับมา" หลอดหันไปหากราดิอุสที่เดินลงมาที่สนาม
"ไม่เป็นไรหรอก ชั้นตัดสินใจแล้วว่าจะช่วยนายสู้จนวาระสุดท้าย" กราดิอุสนักตีดาบแห่งดาว Chiko เข้าร่วมกองทัพอย่างเป็นทางการ ช่างเป็นการชวนเพื่อนที่โหดหินและยาวนานสุดๆโดยแท้
ยูเบอร์บอกพวกหลอดว่าพิธีมอบตำแหน่งจะเริ่มขึ้นวันพรุ่งนี้ เพื่อให้ผู้เข้าแข่งพักผ่อนกันก่อนหนึ่งคืน(ที่สำคัญคือองค์หญิงมันหลับไปแล้ว) แล้วพวกหลอดก็แยกย้ายกันกลับห้องพักไป ทำเอาเงาตะคุ่มๆในเรปก่อนมาเสียเที่ยว ต้องกลับไปรออีกวัน
--Shiryu 13:31, 16 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พวกหลอดเดินเข้ามาห้องพยาบาลในที่พักของปราสาทสตอมฟิสต์พบซีกูลด์, ฮิกะอิจิ และน้องเศษไม้นอนเรียงกันพร้อมส่งขึ้นเมรุจุดไฟเผา
"TADA~ เรียกเราว่าหัวหน้าควีนไนท์แห่งฟาเลน่าเดี๋ยวนี้!!" หลอดแหกปากทำท่าน่าหมั่นไส้ในห้องผู้ป่วย ฮิกะอิจิจึงหายป่วยแล้วลุกขึ้นมากระทืบหลอดทันที "พี่หมอหายแล้วช่วยไปรักษาอีกสองคนด้วยค้าบ...."
"อืม สำหรับซีกูลด์ไม่มีอะไรต้องห่วงมากนัก ...." ฮิกะอิจิเดินไปดูอาการแล้วหยิบเหรียญห้ามาสะกดจิตซีกูลด์ทันที "สิ่งที่เกิดขึ้นในการประลองเป็นแค่ฝันไป....แค่ฝันไป...." (วิธีรักษาคือหลอกให้ลืมเรื่องโดนโซลิดอัดตูด)
"เอาละ ทีนี้ก็น้องเศษไม้.....เลือดออกเกือบหมดตัว กระดูกซี่โครงหักสามซี่ กระโหลกยุบ เส้นสมองขาด เอ็นขาถูกตัด ไม่มีอาการตอบสนองต่อระบำเป๋าฮื้อ .....แบบนี้สรุปได้เพียงอย่างเดียว เธอเป็นหวัด ให้กินวิตามินซีของแอมเวย์รับรองแข็งแรงหายดีกลับมากระทืบหลอดได้อีกหน"
พลัวะ!! อาร์คโซลเดินเข้ามาถีบฮิกะอิจิลงไปนอนทันที ข้อหาเอาของมาขายในเกมส์ พอหลอดเห็น GM คนที่เคยตามล่าตัวเองมาก่อนก็นึกสนุก "เฮ่ เพ่อาร์คโซล! เห็นฝีมือผมหรือยัง จัดการเจ้ารุซโรหมอบเลยนะ ไม่รีบกลับสนญ.ไปเติม stat พี่หยุดผมไม่ได้แล้วนะ"
"อ๋อ ดีนี่ ดีใจด้วยนะที่ชนะ" แล้วอาร์คโซลก็พูดต่อแบบไม่สนใจหัวหน้าควีนไนท์แห่งฟาเลน่าผู้ยิ่งใหญ่ "เรามีเรื่องสำคัญจะบอก...." แต่อาร์คยังไม่ทันเล่าน้องป.ก็เดินเข้ามาพร้อมกับยูเบอร์ "ให้ฉันเล่าเองเถอะค่ะ"
"องค์หญิง! ทำไม....." พอหลอดเห็นน้องป.จะๆก็ตกตะลึง ฮิกะอิจิคิดว่าพอหลอดได้เห็นหน้าน้องป.ใกล้ๆอาจนึกออกว่าเธอคือคนที่หลอดเข้ามาในเกมส์เพื่อตามหา
"ทำไม.....พอดูหน้าใกล้ๆแล้วแก้มบวมเป็นตูด"
สุดท้ายมันก็จำน้องป.ไม่ได้อยู่ดี เพื่อนๆพากันรุมกระทืบหลอดทันทีส่วนน้องป.ยืนหัวเราะคิกคัก "ดีใจด้วยนะที่ชนะ แต่เออ นี่ เรื่องของน้องเศษไม้น่ะ....."
ทุกคนเงี่ยหูตั้งใจฟังคีย์สำคัญของเรื่องอย่างใจจดใจจ่อ แล้วน้องป.ก็.....หลับไปอีกรอบ เลยถูกน้องเศษไม้ลุกขึ้นมากระทืบ พลัวะๆๆๆ "อ้าว หายดีแล้วเหรอ?" หลอดโล่งอกกระโดดเข้ากอดยูเบอร์ทันที (กอดน้องเศษไม้เดี๋ยวโดนอัด)
"เศษไม้! มาถึงนี่จนได้ ขอบใจมากนะ" น้องป.พูดทั้งที่หัวเลือดพุ่งจู๊ดๆ
"ป. ...."
แต่ยังไม่ทันพูดอะไรก็มีเสียงตะโกนดังเข้ามา
"นีเธอร์เกท!!!"
ตามมาด้วยเสียงระเบิดตูมตามยิ่งกว่าพลุสนามหลวงชุดใหญ่
"เกิดอะไรขึ้นกันนะ!?"
"ไม่มีเวลาแล้ว รีบออกจากที่นี่กันเถอะ"
"ตกลงเรื่องของน้องเศษไม้ที่จะบอกมันอะไรเล่า หนูจาฟังนิทาน จาฟังๆๆๆๆ" โพล๊ะ ผัวะๆๆๆ ตุ้บ! (หลอดโดนน้องเศษไม้กระทืบ)
"ถ้ารอดออกไปได้เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟังเอง" น้องป.ที่วิ่งออกมาด้วยกันตอบ
ทั้งแปดคนที่วิ่งออกมาพบนักฆ่าจากนีเธอร์เกทฝูงใหญ่ดักรออยู่ "ระวังด้วยนะ! พวกนี้ฝีมือไม่ธรรมดา แล้วยังได้ยาจากไอ้หมอยาโฉดนั่นเพิ่มพลังเข้าไปอีกหลายสิบเท่า!!" ยูเบอร์บอกให้ทุกคนเตรียมอาวุธพร้อมสู้ แต่อาร์คโซลฟาดดาบกำจัดนักฆ่าทั้งหมดในพริบตา "อย่าเสียเวลากับพวกสวะ เจอต้องแบน!" แถมจู่ๆก็พูดสโลแกนอะไรของแกไม่รู้ แล้วทั้งแปดคนก็วิ่งออกมาเรื่อยๆ
"เฮ่ พี่อาร์ค! แล้ว GM อีกคนที่มากับพี่ล่ะ?" หลอดถามเพราะปกติเห็นไปไหนมาไหนด้วยกันแบบปาท่องโก๋ลดบทบาทลงสองเท่าแท้ๆ
"เราเตรียมแผนรับมือพวกนั้นไว้หมดแล้ว GM ไม่โง่นะ ....ยังไงก็ต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้"
"เฮ้ มาช่วยผู้เล่นจะดีเหรอเพ่ เดี๋ยวผู้เล่นฝั่งโน้นโพสต์ด่าเอานะ"
"เรื่องนี้มันเกินคำว่า 'การเล่นเกมส์' ไปเยอะแล้ว เราจะปล่อยให้พวกนั้นทำตามแผนการสำเร็จไม่ได้เด็ดขาด"
พอได้ยินแบบนั้นหลอดก็ยิ่งเข้าใจว่าเรื่องที่น้องป.จะเล่าให้ฟังมันต้องสำคัญมากแน่ๆ
อีกด้านหนึ่งดีแซดกำลังมองความโกลาหลในปราสาทสตอมฟิสต์อย่างสนุกสนานพร้อมๆกับชายโฉดหัวหน้ากลุ่มนีเธอร์เกทที่เป็นแขนขาให้ดีแซดในแผนการปฏิวัติฟาเลน่า
"ช่างเหมือนท่วงทำนองที่สนุกสนาน"
"ถึงเส้นทางจะไม่สวยงามแต่ผลลัพท์นั้นน่าภิรมณ์นัก"
ทั้งสองคนพยายามใช้ศัพท์สูงเพื่อให้ดูเป็นผู้เล่นมีระดับ
"ช่างเป็นการแสวงหาโอกาสอันเยี่ยมโดยแท้สมเป็นผู้มองการณ์ล่วงหน้ากว่าบริพารอื่นนับสามชั่วโคตร"
ศัพท์สูงไปๆมาๆกลายเป็นลิเกไปซะแล้ว
"ตามโบราณว่าไว้ น้ำขึ้นให้รีบตัก น้ำมาปลากินมด น้ำลดตอผุด"
"คล้ายๆกับที่บอกว่ารักวัวให้ผูก รักลูกหามเสา สินะท่าน"
นานๆไปชักฟังไม่รู้เรื่อง เลิกฟังไอ้สองคนนี้พูดแล้วกลับไปทางด้านหลอดดีกว่า
--Lord riou 19:57, 16 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พวกหลอดที่กำลังหนีกันอยู่ โดยไม่รู้จุดหมายอยู่หนใด เพราะหาทางออกจากปราสาทไม่เจอ
( ตามจริงคือ คนแต่งไม่รู้ภูมิศาสตร์ภาค 5 แต่ลุงเค้าไม่ให้เล่นมุขโต้ตอบกับคนอ่าน เลยต้องจำใจ )
จนโผล่มาที่ลานกว้างลอยฟ้าของปราสาท
" ระวังให้ดีล่ะ ข้าดูการ์ตูนมาเยอะ พวกลานกว้างยังงี้น่ะ เดี๋ยวสักพักก็ต้องมีศัตรูโผล่มา " อาร์คโซล กล่าวเตือนพวกหลอดยังไม่ทันขาดคำ ก็มีนักฆ่าจากนีเธอร์เกท โผล่มาอีก 8 คน
" ฮู ฮ๋า ฮ๋า ฮ๋า พวกเราคือ ตัวประกอบ นักฆ่าระดับสูงของนีเธอร์เกททั้ง 8 ได้รับหน้าที่มา ให้พวกแกยำเล่นแก้เวลารอคนแต่งอีกคน ให้ลอบสังหารทุกคนในปราสาทนี้ พวกแกจงเต็มใจน้อมรับเกมส์โอเวอร์ซะ "
ยศสูง แต่ดูไง โผล่มา 8 คนพอดีกับจำนวนพวกหลอดยังงี้ มาให้พวกหลอดยำเล่นชัวร์ ๆ
ว่าแล้วปาร์ตี้ก็ถูกดัดแปลงระบบชั่วคราว โดยอาร์คโซล ให้จุเพื่อนได้สูงสุด 8 คน
จากนั้น การต่อสู้ แบบ ONE BY ONE จึงเกิดขึ้น
- กราดิอุส Vs. kchavalit นักฆ่าจากนีเธอร์เกท
- อาร์คโซล Vs. nonglode นักฆ่าจากนีเธอร์เกท
- หลอด ริโอว Vs. dark-angel นักฆ่าจากนีเธอร์เกท
- เศษไม้ Vs. พอเหอะ ชื่อไหนก็โพสต์แทบไม่ถึง 10 ทั้งนั้นแหละ
- ฮิกะอิจิ Vs. เมมเบอร์ผี
- ซีกูลด์ Vs. เมมเบอร์ผี
- ยูเบอร์ Vs. เมมเบอร์ผี
- ป. Vs. เมมเบอร์ผี
คู่อื่น ๆ พอดูได้ แต่ติดที่ ป. นี่แหละ ยังไม่รู้เลยว่าคุณเธอมีพลังการต่อสู้ในระดับไหน หรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้ ระหว่างที่คนอ่านกำลังอ่านกันอยู่ อาร์คโซล ก็เชือด nonglode ทิ้งเรียบร้อยแล้ว เหลืออีก 7 คู่
คู่กราดิอุส
" เคี้ยก ๆ Die !!!! " kchavalit พุ่งเข้ามาแต่กราดิอุสหลบและฉกธนูของ kchavalit ไปตีให้จนเลเวล 13 และยิงกรอกปาก kchavalit ดาเมจพุ่งขึ้นที่ 2590 ก่อนจะจบชีวิตนักฆ่าตัวประกอบ
คู่เศษไม้
" Field of Combinaion !!!! " เศษไม้ ร่ายเวทย์ผสานน้ำพุกลางลานกว้างและผสุธาเป็นหนึ่งเดียว ก่อกำเนิด คลื่นดินที่มีแรงอัดจากน้ำและดินผสานอยู่ ซัดใส่เมมเบอร์ผีตัวประกอบตายไปอีก 1
คู่ฮิกะอิจิ
" ท่านกำลังประสบปัญหาเบื่อที่ต้องเห็นตัวเอกสู้กับเมมเบอร์ผีในฟิคนรกนี้อยู่ใช่หรือไม่ ปัญหานี้จะหมดไปเมื่อท่านได้พบกับ แผ่น AR รุ่นใหม่ โค-ตะ-ระ โกงบ้านโกงเมือง เพียงท่านกดสูตรติด เมมเบอร์ผีทั้งหลายก็จะสลายไป " ฮิกะอิจิ ว่าก่อนจะกดสูตรตัวอย่างทำให้เมมเบอร์ผีที่สู้อยู่หายไป ( หลังจากนั้น อาร์คโซลก็ยึดแผ่น AR ไป ข้อหาโกงเกมส์และเมมเบอร์ผีเป็นตัวคอยหยอดมุขเวลาไม่มีไอเดียได้ดี )
คู่ยูเบอร์
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอานี่ไปกิน รูน Eight Devils " ยูเบอร์ตะโกนก่อนทุกอย่างจะมืดลงไปหมด เพราะโคนาเม้งเซนเซอร์ ยังไม่ยอมเปิดเผยพลังของตรานี้ รอคนแต่งจริง ๆ มาเปิดเผยดีกว่า จากนั้นความมืดก็หายไป ปรากฏยูเบอร์ ยืนอยู่เหนือซากเมมเบอร์ผี
เหลืออีก 2 คู่
คู่หลอด ริโอว
" รุซโร ตูยังตื้บมาแล้ว นับประสาอะไรกับเมมเบอร์ผีอย่างแก " หลอดว่าก่อนจะชักดาบคู่นภาปฐพีที่ได้ใช้ซะที ออกมา
" ย้ากกกกก Falcon Storm Thr... " ยังไม่ทันแอ๊กตระโกนชื่อท่าไม้ตายจบ dark-angel ก็ตระโกนดังก้องขึ้นมาก่อน
" ด้วยพลังแห่ง มาทีเรียซัมมอน Gate Rune จงออกมา !!!! " สิ้นคำพูดของ dark-angel ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม เงาสีดำทมึนค่อยปรากฏสู่เบื้องหลังเมฆ จากนั้น ร่างกายของมอนสเตอร์ที่จะนำความซวยมาสู่หลอดก็บินฝ่าเมฆลงมา
สไลม์ธรรมด๋า ธรรมดา ขนาดยักษ์นั่นเอง
" ถุย นึกว่าตัวไร โผล่มาซะเว่อร์ " หลอดพูด ก่อนจะวิ่งไปหาสไลม์ตัวนั้น
" ตัวเอกที่ประมาทมอนส่วนใหญ่ มักจะโดนอัดกลับมา เพื่อเป็นการสั่งสอน " อาร์คโซลที่มานั่งชมการต่อสู้ และเป็นโค้ชให้หลอดไปด้วย แต่ดูเหมือนจะบอกช้าเกินไป
หลอดถูกสไลม์ที่ยืดมือออกมาจากตัว ตบกระเด็นกลับไปดูนาน แล้วถูกน้ำวนยักษ์สำหรับแบ่งระดับผู้เล่นที่จะเข้าดูนานซัดกลับมาใหม่
" อูย แล้วทำไมพี่ไม่บอกให้เร็วหน่อยล่ะครับ หนอย คราวนี้ เอาไม้ตายไปกิน Falcon Storm Thrust !!!! " หลอดพุ่งตัวเข้าซัดไม้ตายใส่สไลม์
" อ้อ ใช่ ตัวเอกที่ใช้ไม้ตายเร็วไปหน่อยกับมอนที่โผล่ออกมาซะอลังการ ในเกมส์ส่วนใหญ่ มอนจะไม่โดนท่าไม้ตายนะ " อาร์คโซลเอาอีกแล้วครับท่าน และก็เป็นไปตามนั้น สไลม์หดตัวติดดินหลบหลอดจากนั้นจึงยืดขาออกมาสกัดหลอดหน้าจิ้มดิน
" ถามจริงเหอะ พี่ แกล้งผมหนุกไหมเนี่ย คราวนี้เอาไงต่อครับ " หลอดที่ได้รับบทเรียนจาก 2 ครั้งก่อนแล้ว จึงตัดสินใจถามความเห็นจากโค้ชก่อนออกไปลุย
" ตำราพิชัยยุทธิ์ของขงเบ้ง บอกไว้ว่า ทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐาน คือ โจมตีด้านหน้า โจมตีด้านหลัง และ โจมตีด้านข้าง หากสามารถใช้ทักษะการโจมตีทั้งนี้ได้คล่องแคล่ว ก็จะสำเร็จทักษะอีกหนึ่ง คือ โจมตีโดยอาศัยจุดอับสายตา .... " อาร์คโซลเงียบไปเพราะกำลังพลิกหน้าถัดไปของตำราพิชัยยุทธิ์อยู่
แต่หลอดมันก็พุ่งไปก่อนอีกแล้วครับท่าน จากนั้นก็ไม่ต้องสืบให้ยาก หลอดมันก็กลับมากองที่เดิมแหละ
" แล้วทำไมไม่พลิกหน้าหนังสือเร็ว ๆ ล่ะคร้าบบบบบ เห็นเงียบไป นึกว่าหมายถึงให้ลุยเลย อูย " หลอดโอดครวญโทษอาร์คโซล ที่เริ่มอ่านตำราต่อแล้ว
" แต่กระนั้นศัตรูที่มีทักษะที่สามารถหลบการโจมตีทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านข้างได้ ก็จะมีทักษะที่เรียกว่า จิตใต้สำนึก ที่สั่งการให้รู้ถึงการมาของจิตสังหารได้ แม้จะมองไม่เห็นถึงตัวผู้ต่อกรด้วยก็ตาม .... " เงียบไปอีกครั้ง แต่คราวนี้หลอดไม่หลงกล อาร์คโซล จึงอ่านต่อ
" ซึ่งการจะสู้กับผู้ที่มีทักษะเช่นนี้ได้นั้น จำเป็นต้องสำเร็จหลักการ 3 ไร้ ให้ได้ คือ ไร้รูป ละวางรูปกายพื้นฐานที่เป็นตัวจำกัดเขตพลังแห่งการต่อสู้
ไร้ความรู้สึก ละวางจากความรู้สึกต่ออารมณ์ที่สมองสั่งการ ไร้พลัง ปลดปล่อยพลังจากร่างกายให้หมด เพื่อเข้าถึงพลังแห่งธรรมชาติ พลังที่จะผสานหลอมเป็นหนึ่งกับพลังแห่งร่างกาย " บร๊ะเจ้า เว่อร์ชิบ แล้วหลอดมันจะทำได้เรอะ
ไร้รูปอย่างนั้นเหรอ ไม่ค่อยเข้าใจแฮะ หลอดคิดในใจพลางทำดู
ร่างกายเป็นตัวจำกัดพลังเวทย์อยู่งั้นสินะ งั้นก็ต้อง ... คิดแล้วหลอดก็ซัดร่างอวตารของก็อดเบริดใส่ตัวเอง ปลดปล่อยคลื่นพลังเวทย์ในร่างออกมาหมด แม้จะเจ็บสาหัสไปไม่น้อย
ต่อไปก็ ไร้ความรู้สึก ละวางจากอารมณ์สินะ ความทุกข์ ความสุข ทั้งสองสิ่งนี้ไม่ยั่งยืนเช่นกัน แม้วันนี้เราจะสุข แต่ความสุขก็อยู่ได้เพียงไม่นาน สักพักก็จะหายไป แล้วเราก็จะกระหายมันใหม่อีกครา แล้วจะยึดติดไปทำไม ...
ไร้พลัง พลังแห่งร่างกาย หมายถึงพลังเวทย์งั้นสิ หลอดคิด ขณะที่พลังเวทย์ในร่างกำลังไหลจากร่างไปเรื่อย ๆ เพราะก็อดเบริดเมื่อกี๊
เรียนรู้วิธีใช้พลังแห่งร่างกายผสานกับพลังแห่งธรรมชาติด้วยตนเอง
จากนั้นหลอดก็เรียกพลังเวทย์ที่ไหลออกจากร่างกายออกไปกลับมาที่มือ กระจายไปสู่ทั่วร่างกาย แต่ไม่กลับเข้าไปในร่าง
เหลือแต่พลังแห่งธรรมชาติ ...
สายลมพัดมาพอดีกับที่พลังเวทย์ของหลอดไหลไปทั่วร่าง
ตอนนี้แหละ !!!!
หลอดสัมผัสถึงพลังแห่งร่างกายและธรรมชาติ สัมผัสแห่งพลังจึงพุ่งกระโดดเข้าไปหาสไลม์ด้วยความเร็วเพราะมีพลังทั้งสองค้ำจุนอยู่ จนสไลม์ตามไม่ทัน
จากนั้นหลอดจึงกอดสไลม์ แล้วกระโดดขึ้นไปบนฟ้า ปักหัวสไลม์กลับลงมาสู่พื้นดิน หรือท่าที่มีชื่อเรียกง่าย ๆ ว่า ...
" แสดดดดดดดด ดูตั้งนาน อุตส่าห์ซึ้ง บรรยายเรื่องพลังซะยาว ที่แท้ก็แค่ใช้ shrike นี่หว่า สาดเอ๊ยยยยยยย " เสียงพรรคพวกทั้ง 6 ที่ยำเมมเบอร์ผีเสร็จแล้ว ต่างพร้อมใจกันมายำหลอดโดยมิได้นัดหมาย เก๊กตั้งนาน ที่แท้ก็แค่ shrike
เอ๋ ยำหลอด 6 คนเองเหรอ กลุ่มหลอดตอนนี้มี 8 คนนี่นา ขาดใครหว่า
เออใช่ ป.นั่นเอง เธอยังไม่ได้สู้เลยนี่
คู่ น้อง ป.
--Shiryu 09:57, 17 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
น้องป.กำลังเผชิญหน้าสมาชิกผี เอ้ย! นักฆ่าจากนีเธอร์เกทอีกคนหนึ่งที่เหลืออยู่ ทุกคนต่างก็พากันอยากรู้ว่าความสามารถของน้องป.อยู่ระดับไหน และแล้วการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น ชัวะ!! ยูเบอร์ฟันนักฆ่าลงไปนอนทันทีพลางหันมาทำหน้าหล่อ "ไม่เป็นไรใช่ไหมองค์หญิง?"
จึงถูกเพื่อนๆกระทืบเอาโทษฐานทำให้อดดูน้องป.สู้ แล้วทุกคนก็วิ่งออกมาถึงด้านนอกปราสาทได้สำเร็จ
"เจ้าพวกนี้มันอะไรกัน!?" หลอดถามทั้งที่ใครๆก็รู้หมดแล้วเพราะเนื้อเรื่องมันเหมือนภาคห้าเด๊ะเพียงแต่หลอดมันไม่เคยเล่นนั่นเอง
"พวกก็อดวิน พอแพ้การประลองก็ก่อกบฏเพื่อขึ้นครองอำนาจในฟาเลน่า เป้าหมายของมันคือองค์หญิง" ยูเบอร์ตอบฉะฉาน ทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยเล่นภาคห้าแต่เนียนตอบได้ทุกกระทู้เหมือนคริสกับคริมสันเร้ดตอนเข้ามาใหม่ๆ
"มิน่าล่ะ เจ้าลูก้าถึงยอมแพ้ง่ายๆขนาดนั้น"
"แต่ถ้ามันชนะการประลองก็ไม่จำเป็นต้องมาทำแบบนี้ แล้วแบบนี้จะเอาอะไรเป็นข้ออ้างการปกครองฟาเลน่าโดยชอบธรรมล่ะ?" ซีกูลด์ถามลึกเข้าไปเรื่อยๆจนคนแต่งต้องแถสด แถเปื่อย แถไฟไหม้ น้ำร้อนลวกไปเรื่อยๆ
"เจ้าดีแซดไม่ยอมรับข้อตกลงที่เสียประโยชน์อยู่ข้างเดียวง่ายๆหรอก และเราก็รู้ว่าหมอนั่นมองอะไรที่มากกว่าแค่การยึดตำแหน่งในฟาเลน่าอยู่ แต่เราก็เตรียมตัวรับมือไว้แล้ว" อาร์คโซลตอบทำเอาหลอดเริ่มคิดว่าตอนนี้มีทั้งกลุ่มดีแซด, โฟลว, น้องป. และ GM ช่วยกันจูงจมูกตัวเอกกันอย่างสนุกสนาน ภาคนี้ต้องมีทั้งสุดยอดการต่อสู้และสุดยอดกลยุทธ์ชิงไหวชิงพริบกันแน่นอน เพิ่มภาระคนแต่งแท้ๆ
"ตอนนี้เราอยู่ในถิ่นศัตรู พยายามรอดกลับไปให้ถึงโซลฟาเลน่าให้ได้ เราจะตั้งต้นรวมพลต้อนรับการก่อกบฏของก็อดวินได้เต็มที่"
"เสียใจด้วยนะ ป่านนี้โซลฟาเลน่าคงตกอยู่ในมือก็อดวินแล้วหละ" ชายในชุดคลุมยาวปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าทั้งแปดคน.......ไม่รอช้า เขาถูกทั้งแปดคนรุมกระทืบแล้ววิ่งต่อทันที "เฮ้ย!! ให้ตูแนะนำตัวเท่ๆก่อนสิครับโว้ย รุมกันแบบนี้ได้ไง!? ทำเป็นตัวเอกซุยไปได้ (เออ เดะ)"
"เป็นไปได้ไง ถูกเราแปดคนรุมตื้บยังไม่ตาย"
ฮิกะอิจิที่มาจากฟาเลน่ารู้จักชายผู้นี้ดี "เพราะยาของมันทำให้ตัวเองเป็นกึ่งอมตะ ในฟาเลน่านอกจากข้า คนรู้วิชาชีพ(แต่ไร้จรรญาบรรณ)ระดับนี้มีแค่คนเดียว .....หัวหน้ากลุ่มนีเธอร์เกท หมอจากอเวจี ทูตะฟุเซะ!!"
"ไม่ใช่คร้าบ ผมไม่ใช้ทูตะฟุเซะจริงๆ" ถูกจับได้ขนาดนี้ยังไม่ยอมรับสารภาพอีกตะหาก
"เฮ้ย! เสียเวลา เดี๋ยวมีพวกมันมาสมทบอีกคงแย่ รีบๆจัดการหมอนี่เลยดีกว่า!!"
"หึหึหึ อย่าร้อนใจไป ข้าทดลองยาตัวใหม่ล่าสุดมา ลองเอามาใช้กับเจ้าเนเมซิสที่จับได้แถวนี้จะเกิดอะไรขึ้นน้า?" จู่ๆทูตะฟุเซะก็ลากเอามอนสเตอร์สุดโหดที่จับมาได้กรอกยาเข้าไปจนมันเปลี่ยนร่างเป็นออสม่าบอสสุดโหด จากเกมส์ FFIX ทันที
"ขอให้สนุกกับการดักนะครับ บ๊ายบาย" แล้วทูตะก็ชิ่งหนีไปปล่อยออสม่าเล่นงานทั้งแปดคนต่อ
"ปล่อยไอ้ตัวนี้ให้ข้า พวกนายรีบพาน้องป.ไปให้ถึงฟาเลน่าอย่างปลอดภัยซะ!" อาร์คโซลอาสาขอรับมือบอสสุดโหดคนเดียว
"แต่จากที่เจ้านั่นบอก พวกนีเธอร์เกทอีกส่วนคงเข้าไปโจมตีฟาเลน่าเละเทะแล้ว"
"เพราะงั้นเราถึงให้พวกควีนไนท์ที่เหลือกลับไปรอที่ฟาเลน่าก่อนแล้วไง"
"แต่จะรับมือมันได้เรอะ? กลุ่มที่ไปฟาเลน่าน่ะ ไม่ใช่นีเธอร์เกทหรอก.......ไอ้โซลเยอร์นรกของ FFDF ต่างหาก!" น้องป.ยืนยัน "เรามีสกิลแบ่งปัน ที่สามารถถ่ายทอดอะไรก็ได้ไปยังคนอื่น เพราะงั้นถึงแบ่งวิสัยของตัวเองไปยังโฟลวส่วนหนึ่ง เราถึงรู้การเคลื่อนไหวของพวกนั้นไงล่ะ"
"เพราะงั้นชีริวถึงไปรอที่นั่นแล้วไงล่ะ" อาร์คโซลหันมาตอบก่อนกลับไปลุยกับออสม่าต่อ ตอนนี้หลอดมั่นใจ 100% ว่าภาคนี้พวกตูถูกจูงจมูกแน่นอน จะลากหนูไปไหนก็เอาเหอะ
ในที่สุดทั้งเจ็ดคนก็ออกจากสตอร์มฟิสต์ได้อย่างปลอดภัย
"โซลเยอร์อยู่ที่โซลฟาเลน่างั้นเหรอ? งั้นเราไปตั้งต้นกันที่เรนวอลไม่ดีกว่าเหรอ? เผลอๆตา GM อีกคนอาจโดนเจี๋ยนไปแล้วก็ได้นา" หลอดเสนอด้วยความเชื่อมั่นในตัวมดเป็นศูนย์
"ถ้าให้เราเดาโซลเยอร์จะแบ่งกำลังออกไปสามส่วนทำภารกิจสามอย่าง พวกมันคงคิดว่าโซลเยอร์เพียงคนเดียวก็เหลือเฟือกับการทำลายโซลฟาเลน่าเพราะงั้นเราจะเอาช่องโหว่ตรงนั้นรับมือได้" เพราะฟิคนี้หากุนซือไม่ได้ซักทีน้องป.เลยทำหน้าที่แทนไปพลางๆ
"และหนึ่งในภารกิจนั้นคือการสังหารองค์หญิงและชิงเอามงกุฏราชินีนี้" น้องป.หยิบมงกุฏประกาษิตขึ้นมาส่องแสงแวววาวล่อเป้าอย่างยิ่ง
"เก็บของแบบนั้นไว้กับตัวอันตรายเปล่าๆ.....ต้องนี่ ตู้เซฟจากแอมเวย์ โดนช้างกระทืบก็ไม่พัง!!" ฮิกะอิจิโฆษณาขายของพลางหยิบมงกุฏใส่ตู้เซฟแล้วเดินแบกให้ดูอย่างชาญฉลาด
ตุ้บ!! ฮิกะอิจิโดนน้องเศษไม้เหยียบ "แต่จริงอย่างที่ว่า ถือของแบบนี้ไว้กับตัวอันตรายเปล่าๆ ทำลายมันซะเถอะ เพื่อลดความดึงดูดใจพวกนั้นมาทางนี้ลงไปครึ่งหนึ่ง ยังไงเราก็ต้องรอดไปให้ถึงฟาเลน่า"
"แต่ถ้าไม่มีมันเราจะไม่สามารถใช้สิทธิของฟาเลน่าได้นะ?"
"เธอเป็นองค์หญิงไม่ใช่เหรอ? ประชาชนเชื่อมั่นในตัวเธอถึงได้ทำให้ฟาเลน่าอยู่รอดมาได้ ไม่ใช่เพราะมีของเล่นแบบนี้ ต่อให้ไม่มีมันประชาชนก็เชื่อฟังเธอ แต่ถ้ามันตกไปอยู่ในมือก็อดวินทุกอย่างก็จบ เชื่อมั่นในตัวเองหน่อยสิ"
น้องป.เห็นด้วย ว่าแล้วก็ให้ยูเบอร์เอาดาบแปดอสูรฟันมงกุฏแหลกเป็นชิ้นไป ทั้งเจ็ดคนปลอมตัวเป็นคนธรรมดาด้วย"ชุดแลกไข่"ไอเท็มของฮิกะอิจิ ก่อนหนีออกมาทางลำน้ำด้วยเรือก็อดเบิร์ด
"เยี่ยมมากทุกท่าน ที่หนีออกมาได้สำเร็จ!!" พอปลอดภัยแล้วเรวานก็โผล่หัวออกมาทันทีจึงถูกหลอดจับใส่หีบแล้วส่งลอยตามน้ำไปรอที่เรนวอล (ที่จริงคนแต่งลืมหมอนี่ไปแล้วต่างหาก)
................
"พวกมันทำลายมงกุฎราชินีแล้วครับ" หัวหน้าหน่วยลอบสังหารของนีเธอร์เกทรายงานให้ดีแซดรู้
"ทุบหม้อข้าวตัวเองแท้ๆ คิดแบบนั้นไหมโฟลว?" ดีแซดหันไปถามโฟลวที่นั่งอยู่ด้วยกัน
"แต่ก็ถูกที่ทำให้ท่านเลิกสนใจไล่ตามพวกนั้นทันที" โฟลวตอบ แต่สิ่งที่เขาเล็งอยู่นั้นไม่ใช่ทั้งชีวิตน้องป.และตำแหน่งในฟาเลน่า การช่วยเหลือดีแซดเรื่องการสังหารน้องป.นั้นเป็นแค่ข้อแลกเปลี่ยนกับกำลังของนีเธอร์เกทเพื่อเป้าหมายคนละอย่างที่ร่วมทางเดียวกันเท่านั้น (งงมั้ย?) .....แล้วโซลเยอร์อุซโซก็เคลื่อนไหวตามคำสั่งเพื่อทำภารกิจอย่างที่สาม.....
