Trial Warrior
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 12:25, 12 มกราคม 2008 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 12:57, 12 มกราคม 2008 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 110: | Line 110: | ||
| --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 12:25, 12 มกราคม 2008 (ICT) | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 12:25, 12 มกราคม 2008 (ICT) | ||
| - | จอง | + | หลอดยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ถือครองรูนแห่งการเริ่มต้นสมใจหลังถูกคนแต่งบังคับใช้ดาบสองมือของลาซโลมั่งหละ รูนขององค์ชายมั่งหละ ทุกคนเดินเข้าไปในถ้ำเรื่อยๆก็พบพิลิก้าโผล่มาเฉยเลย |
| + | |||
| + | "ระวังด้วยนะ ในนี้นู๋เลี้ยงลุงจรจัดไว้สองคน...." | ||
| + | |||
| + | หลอดเริ่มหวนระลึกถึงเควสต์ตรรกะบัดซบที่โคนาเม้งมันชอบยัดเข้ามาที่เขาผ่านๆมา | ||
| + | |||
| + | "แต่ก่อนเก็บแมวจรจัดมาเลี้ยง พอมันตายไปนู๋ร้องไห้สามวันสามคืนจนเกิดคลื่นซึนามิ ปาป๊ารำคาญเลยบอกว่าห้ามเก็บแมวมาเลี้ยงอีก หลังๆนู๋เลยเก็บพวกลุงจรจัดมาแอบเลี้ยงไว้ในถ้ำแทน ^_^" | ||
| + | |||
| + | "น้องหลอดคิดว่าหนนี้เราจะต้องสู้กับยัย NPC ประสาทไม่สมประกอบคนนี้หรือเปล่า?" ซาซาไรถาม | ||
| + | |||
| + | "ผมอยากตียัยนี่ให้หัวแตกตั้งแต่ตอนเก็บลุงโจวี่มาเลี้ยงแล้วหละ แต่ประสบการณ์การต่อสู้กับ NPC ของผมเลวร้ายนัก อย่าพยายามสู้กับพวกมันเลยพี่ซาซาไร" หลอดเล่าเรื่องทากิฟุเซะให้ฟัง ทำเอาซาซาไรเกิดอาการผดผื่นคันต้องเอายาหม่องตราโป๊ยเซียนมาทาถูทาถู ทางด้านพิลิก้าก็พร่ำเนื้อเรื่องไม่หยุด เนื้อเรื่องห่วยแล้วยังบังคับให้อ่านเยอะอีก | ||
| + | |||
| + | "มีลุงอยู่สองคนถูกคำสาปของรูนแห่งการเริ่มต้นทำให้ต้องทะเลาะกันตลอด นู๋เลยจับแยกไปขังไว้ในรู ลุงคนที่ถือโล่อยู่รูซ้าย ลุงคนที่ถือดาบอยู่รูขวา พอถูกจับแยกลุงทั้งสองก็ตะโกนหากันทั้งวันทั้งคืน....." | ||
| + | |||
| + | ภาพแฟลชแบ็คเก็นคาคุและฮันตะโกนหากัน "ฮัน ท่านยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?" | ||
| + | |||
| + | "เก็นคาคุ! ข้าได้ยินเสียงท่านทางด้านนั้น!" | ||
| + | |||
| + | "ข้าก็ได้ยินท่านชัดเจนเลย คอยเดี๋ยวนะ ข้าจะขุดกำแพงไปหาท่านเดี๋ยวนี้แหละ" | ||
| + | |||
| + | "ทางข้าเองก็กำลังขุดอยู่เหมือนกัน" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ....... | ||
| + | |||
| + | "แล้วลุงทั้งสองก็ขุดไปขุดมา ตามเสียงของอีกฝ่ายที่ได้ยิน เสียงในถ้ำสะท้อนไปมาจนลุงๆพากันหลงทาง ลุงเก็นคาคุขุดไปโผล่ทินโท ส่วนลุงฮันขุดไปออกเหมืองลิกไนต์ลำปาง พอทั้งคู่รู้ว่าไม่ได้พบกันก็เสียใจมากจนตรอมใจตาย" | ||
| + | |||
| + | พิลิก้าพยายามเล่าให้ฟังดูเศร้า แต่เนื้อเรื่องบัดซบเกินทานทนจนพวกหลอดต้องตีลังกาฟัง | ||
| + | |||
| + | "แต่วิญญาณทั้งสองก็กลับมาพบกัน ณ ที่แห่งนี้เหมือนเดิม พวกเขาต่างรอที่จะสืบทอดรูนโล่และดาบให้คนรุ่นหลังเป็นตัวแทนตบตีกันแทนพวกเขาต่อไป" | ||
| + | |||
| + | หลอดตีลังกากลับมาที่เดิม "ติ้วๆๆๆ แว้บ! เข้าเรื่องซะที... งั้นผมจะเข้าไปเจรจากับวิญญาณลุงทั้งสองเอง ผมเอาดาบ เพ่โว่เอาโล่ไปแล้วกันนะ ผมชอบรูนดาบมากกว่า" แถมตอบสมเป็นริโอวสุดๆเหมือนในกระทู้ตัวเองเด๊ะ | ||
| + | |||
| + | "สตอป! เกมส์นี้มันเปิดโอกาสให้เลือกที่ไหนล่ะยะคะลุงหลอด ลุงต้องเข้ารูซ้ายไปทำภารกิจของลุงเก็นคาคุค่ะ ส่วนอีกคนเข้ารูขวาไปทำภารกิจของฮัน ต้องผ่านการทดสอบทั้งคู่ถึงจะจบสิ้นเควสต์การปลดผนึกรูนอันนี้" หลอดเริ่มเห็นเค้าความยุ่งยาก แต่ก็จำใจเข้ารูซ้ายไป ซาซาไรแอบเดินเข้าไปในรูขวาแบบจืดจางๆ ส่วนคนที่เหลือไม่มีบท ไม่รู้จะมาทำไม | ||
| + | |||
| + | ทางด้านหลอดเดินมาได้สักพัก......ก็พบซาซาไรเพราะรูมันเชื่อมกันนี่เอง (อ้าว เวร) "น้องหลอด ข้าจากเจ้าไปสามนาทีนั้นยาวนานเหมือนเดินอยู่ลำพังนับแรมปีทีเดียว" | ||
| + | |||
| + | "ใครพูดกับกุวะ? ไม่เห็นมีใครเลยนี่?!" หลอดโดนกระทืบ.... ซาซาไรชี้ให้หลอดดูวิญญาณฮันและเก็นคาคุกำลังต่อสู้.....เล่นอีแก่กินน้ำกันอยู่ | ||
| + | |||
| + | ขณะนี้ฮันเหลือไพ่ใบเดียว ....จับขึ้นมาแล้ว!! ......ได้อีแก่<br> | ||
| + | ตาเก็นคาคุจับบ้าง!! ......ได้อีกแก่<br> | ||
| + | ฮันจับอีกรอบ!! ......ได้อีกแก่ | ||
| + | |||
| + | "ร....หรือว่านี่คือคำสาปของรูนที่ทำให้ทั้งสองต้องต่อสู้กันไม่มีวันจบสิ้นนะ ทำไมมันถึงเศร้าเช่นนี้!" | ||
| + | |||
| + | "ข้าว่าฝีมือเล่นไพ่ของพวกมันบัดซบทั้งคู่มากกว่า" | ||
| + | |||
| + | "ยินดีต้อนรับท่านผู้สืบทอดทั้งสอง ......พวกเจ้าเตรียมใจที่จะรับสืบทอดชะตากรรมที่จะต้องสู้กันไม่จบไม่สิ้นนี้แล้วใช่ไหม?" | ||
| + | |||
| + | หลอดพยักหน้าตามบท นึกๆดูแล้วถ้าตอบว่าไม่เอาก็น่าสงสารพวกลุงๆน่าดู | ||
| + | |||
| + | "เช่นนั้นก็ขอทดสอบหน่อย....ช่วยทำให้เกมส์อีแก่นี้จบลงที แล้วการต่อสู้ของสองเราก็จะสิ้นสุดลง....." เก็นคาคุเอ่ยปากบอกเควสต์ให้หลอดทำ ทำเอาหลอดตกใจว่าทำไมไอ้คนนี้มันแต่งได้ไม่น่าแต่งต่อขนาดนี้ แต่เขาก็จำใจต้องทำให้เกมส์อีแก่ยุติลง ว่าแล้วหลอดก็ตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง.... | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
Revision as of 12:57, 12 มกราคม 2008
--FLOW 03:57, 9 มกราคม 2008 (ICT)
เฟี้ยยววว ปุ่ก ตุ๊บ ผลั่ก แผละ ~ พอโผล่ออกมาหลอดก็ตกปุ๊ลงไปในหม้อใบนึง...
"ลัคกี้ ลิงตกมาจากไหนฟะเนี่ย มื้อนี้ต้มเผือกมีลิงกินเป็นโปรตีนด้วยเว้ยเฮ้ย" เสียงคริสร้องด้วยความยินดี
"แค่กๆ ว้อยคนนะคร้าบไม่ใช่ลิงโทษทีเพ่!" หลอดโผล่หัวขึ้นมาประท้วง
"โอ้ววว นั่นมัน...สหายหลอดมิใช่หรือ" ซาซาไรทักหลอดด้วยความคิดถึง
"เฮ้แล้วนี่มันที่ไหนกันเนี่ย...อ๊ะนั่นมันไอ้พ่อครัวหน้าโฉดที่เราเคยซื้อขนมจีบกับมันนี่หว่า" <<< ไม่ได้สังเกตเห็นซาซาไรเลย...
"เฮ้ย! นั่นมัน....ลิงที่เคยมากินขนมจีบร้านข้านี่หว่า!" คริสทักขึ้นมา
"ช่างมันเหอะท่านพี่ มีลิงอยู่ในหม้อต่อหน้าสมาคมคนเกลียดลิงตั้งสองคนแบบนี้มีหรือจะปล่อยให้รอด" ซึคาสะหยิบฝาหม้อขึ้นมาเตรียมปิด
"โฮะๆๆๆ นั่นสิเคอะกินลิงฉลองชัยลาซโลเห็นท่าจะดี" อาเคริเห็นด้วยอีกเสียงหยิบช้อนส้อมขึ้นมาเตรียมโซ้ย
"นี่พวกท่านบ้าไปแล้วเรอะอดอยากถึงกับขนาดจะต้มคนกินกันแล้วเรอะเนี่ย..."
"ก็ใช่น่ะสิ...ไม่รู้รึไงแชปเตอร์เราชอบเอาคนมาทำเป็นเมนูอาหารเพียบเลยมิ้วว~" ซึคาสะตอบด้วยสีหน้าเบิกบาน
"แว๊กกกก ช้าก่อนอย่าเพิ่งทำโพ้มม ผมกำลังเดินทางช่วยโลกอยู่...."
หลังจากนั้นหลอดก็เล่าถึงเหตุการ์ณทั้งหมดให้ฟังก่อนจะโดนจับกิน
"บัดซบ เจ้าโฟลวมันทำกันเกินไปแล้ว ถ้าข้าซาซาไรฆ่ามันไม่ได้ไม่ขอใช้ชื่อแซ่นี้อีก!" ซาซาไรพูดด้วยความจืดจางโกรธแค้น
"พวกข้าสามพี่น้องเดอวีว่าจะช่วยเหลือท่านเองสหายน้อย" ซาก้าเสนอตัวเข้าช่วยด้วยสปิริตบู๊ลิ้มของชาวเดอวีว่าในสายเลือด
"ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว! แบบนี้ที่ข้าอุตส่าห์เหนื่อยยากส่งอีนางมารสการ์เล็ทมูนลงนรกอเวจีไปก็เปล่าประโยชน์น่ะเซ่ คนที่จะครองโลกคือข้ายอดกุ๊กจินไคคริสคนนี้ต่างหาก!"
"พวกเราก็จะช่วยด้วยเฟ้ย ใครจะยอมปล่อยให้อู่ข้าวอู่น้ำอย่างดูนานที่จะกลายเป็นแหล่งผลิตวัตถุดิบชั้นเลิศในการครองโลกให้โดนทำลายกันเล่า"
"ท่านพี่ใจดีจังแง้วว"
"ถ้างั้นก็รีบออกเดินทางกันเถอะ" อาเคริพูด
"แล้วจะเริ่มภารกิจยังไงดีล่ะ" หลอดลืมถามอาร์คโซลมา PM ไปก็ไม่ยอมตอบ...แหงสิเฟ้ย
"ถ้างั้นลองไปที่หมู่บ้านโทโท่ดูไหม ที่นั่นเป็นที่ๆผนึกตราดาบดำและโล่แห่งแสงไว้ น่าจะเป็นที่เริ่มต้นของภารกิจนี้" คริสเสนอไอเดียด้วยความเชี่ยวชาญของคนทำบทสรุปซุยสอง
ดังนั้นปาร์ตี้หลอด+สี่จตุรเทพและเป็ดอีกหนึ่งตัวกับหม้ออีกหนึ่งใบและวิญญาณอีกดวง(ลืมใครไปหรือเปล่า?)จึงเดินทางออกจากร๊อคแอกซ์มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านโทโท่
--FLOW 23:21, 10 มกราคม 2008 (ICT)
ฉากตัดจากร๊อคแอกซ์ไปโทโท่อย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เปลืองโควต้าหน้ากระดาษ...ฟิ้ววว~
"มาถึงโดยสวัสดิภาพมิ้วว =w="
"แหมดีจังเลยนะครับพอแชปเตอร์ยาวๆเวลาเดินทางเลยไม่มีอุปสรรค เพราะคนแต่งขี้เกียจยืดนั่นเอง" จีนีไอกำลังพูดดูหมิ่นเจ้าพนักงาน จู่ๆก็มีพิลิก้าเดินมาเอาน้ำร้อนสาดอย่างไม่มีเหตุผล
"พวกท่านช่วยจริงจังกันสักหน่อยได้ไหม ตอนนี้ภารกิจของเราสำคัญยิ่งนัก ชะตากรรมของโลกอยู่ในมือของพวกเรานะ" ซาซาไรพูดอย่างจริงจัง
"ชะตากรรมของโลกอยู่ในกำมือของไอ้พวกติงต๊องสมองเท่าเกี้ยมบ๊วยก๊กนี้งั้นหรือเนี่ย = =a" ซาก้า(ปกติที่สุดในกลุ่ม)ถอนหายใจ
"ถ้างั้นเราไปสำรวจถ้ำที่ลิงกับหล่อได้ตราไปกันคนละครึ่งซีกดีไหม" ซาซาไรเสนอไอเดียออกมา
...แต่ไม่มีใครสนใจ Y__Y...
"มาถึงแล้วเราจะเอายังไงต่อดีล่ะเพ่คริส" หลอดถาม
"อ๋อ ตามหลักสูตรเกมภาษารุ่นหงำเหงือกแบบซุยเนี่ยเราต้องวิ่งไปหาข้อมูลจากnpcก่อนเป็นอันดับแรก"
"แล้วถ้าเป็นเกมภาษารุ่นใหม่ล่าสุดล่ะ?"
"ถ้าเป็นเกมรุ่นใหม่เดินเข้ามาในเมืองก็ตัดเข้าคัตซีนแล้วไม่ต้องวิ่งหาให้เมื่อยหรอก เดี๋ยวเล่นไม่จบแล้วcg20ล้านที่อุตส่าห์ทำจะไม่มีใครดู"
ดังนั้นหลอดจึงลองถามพวก npc ที่อยู่แถวนี้ดู
ชาวบ้าน A : "รู้ไหมว่าโทโท่นับถืออิสลามเลยไม่มีหมู ลูก้ามาหาหมูฆ่าไม่ได้มันเลยไล่ฆ่าพวกเราแทน แย่จริงๆเลย..."
ชาวบ้าน B : "โทโท่ยังคงเหลือแต่ซากเหมือนเดิม เฮ้อ...มหาดไทของไฮแลนด์นี่แย่จริงๆหมกเม็ดงบประมาณเหมือนกระทรวงมหาดเทยเลย แล้วเมื่อไหร่แฟลตดินแดงจะสร้างเสร็จนะ"
ฮันน่า : "ลูก้าเผาเก้าอี้ไปหมด ข้าเลยต้องเดินไปเดินมาอยู่เนี่ยอยากได้เราเป็นพวกไหม? ข้าเมื่อยขาจะแย่อยู่แล้วขอไปพักอยู่ในฐานเจ้าหน่อย..." <<< 8ปีผ่านไปบทพูดฮันน่าก็ฟังดูพัฒนาลง เหมือนความสามารถของหล่อนไม่มีผิด
มูคูมูคู "มู คู มู คู" <<<แต่งมาทำไม?ไร้ประโยชน์จิ๊บหาย
"ว้อยไม่ได้ความเลย npcเกมนี้มันไร้สาระจริงๆใส่มาให้รกเมืองชัดๆ หัดเลียนแบบไฟนอลซะบ้างนะมีบอกเล่าความเป็นมาของเมืองด้วย" โป๊ก...หลอดโดนซึคาสะเอากะทะตบกะบาลไปหนึ่งฉาด
"ถ้างั้นเราไปสำรวจถ้ำที่ลิงกับหล่อได้ตราไปกันคนละครึ่งซีกดีไหม" ซาซาไรเสนอไอเดียออกมา
"ดีมากเลยครับเพ่ แต่เพ่ซาซาไรน่าจะคิดออกให้มันเร็วกว่านี้หน่อยนะปล่อยให้เสียเวลาหาข้อมูลกับnpcโง่ๆอยู่ตั้งนาน"
"นั่นสิซาซ่าแง้วว +w+"
"น้องรองเจ้าทำให้พี่ผิดหวังยิ่งนัก"
"ช่ายๆเพ่เดวีว่านี่แย่จังเลยนะก๊าาาบ"
"กุพูดให้พวกเมิงฟังตั้งกะสองย่อหน้าที่แล้วโน่นว้อยยย!! แล้วกะอีแค่บอกช้าแค่เนี้ยจะเป็นจะตายห่ะกันขนาดนี้เชียวเรอะ" ซาซาไรชกต้นไม้ระบายอารมณ์ร้องไห้กระซิกๆ
ทุกคนปลอบใจซาซ่าด้วยซูกัสหนึ่งเม็ด(นี่ความโศกเศร้าของตูมีค่าแค่ซูกัลเมล็ดนึงเท่านั้นหรือเนี่ย...ซาซาไรน้ำตาไหลพราก T_T)แล้วก็เดินทางเข้าไปในถ้ำที่ผนึกตราดาบดำและโล่แสง
--Shiryu 12:25, 12 มกราคม 2008 (ICT)
หลอดยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ถือครองรูนแห่งการเริ่มต้นสมใจหลังถูกคนแต่งบังคับใช้ดาบสองมือของลาซโลมั่งหละ รูนขององค์ชายมั่งหละ ทุกคนเดินเข้าไปในถ้ำเรื่อยๆก็พบพิลิก้าโผล่มาเฉยเลย
"ระวังด้วยนะ ในนี้นู๋เลี้ยงลุงจรจัดไว้สองคน...."
หลอดเริ่มหวนระลึกถึงเควสต์ตรรกะบัดซบที่โคนาเม้งมันชอบยัดเข้ามาที่เขาผ่านๆมา
"แต่ก่อนเก็บแมวจรจัดมาเลี้ยง พอมันตายไปนู๋ร้องไห้สามวันสามคืนจนเกิดคลื่นซึนามิ ปาป๊ารำคาญเลยบอกว่าห้ามเก็บแมวมาเลี้ยงอีก หลังๆนู๋เลยเก็บพวกลุงจรจัดมาแอบเลี้ยงไว้ในถ้ำแทน ^_^"
"น้องหลอดคิดว่าหนนี้เราจะต้องสู้กับยัย NPC ประสาทไม่สมประกอบคนนี้หรือเปล่า?" ซาซาไรถาม
"ผมอยากตียัยนี่ให้หัวแตกตั้งแต่ตอนเก็บลุงโจวี่มาเลี้ยงแล้วหละ แต่ประสบการณ์การต่อสู้กับ NPC ของผมเลวร้ายนัก อย่าพยายามสู้กับพวกมันเลยพี่ซาซาไร" หลอดเล่าเรื่องทากิฟุเซะให้ฟัง ทำเอาซาซาไรเกิดอาการผดผื่นคันต้องเอายาหม่องตราโป๊ยเซียนมาทาถูทาถู ทางด้านพิลิก้าก็พร่ำเนื้อเรื่องไม่หยุด เนื้อเรื่องห่วยแล้วยังบังคับให้อ่านเยอะอีก
"มีลุงอยู่สองคนถูกคำสาปของรูนแห่งการเริ่มต้นทำให้ต้องทะเลาะกันตลอด นู๋เลยจับแยกไปขังไว้ในรู ลุงคนที่ถือโล่อยู่รูซ้าย ลุงคนที่ถือดาบอยู่รูขวา พอถูกจับแยกลุงทั้งสองก็ตะโกนหากันทั้งวันทั้งคืน....."
ภาพแฟลชแบ็คเก็นคาคุและฮันตะโกนหากัน "ฮัน ท่านยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?"
"เก็นคาคุ! ข้าได้ยินเสียงท่านทางด้านนั้น!"
"ข้าก็ได้ยินท่านชัดเจนเลย คอยเดี๋ยวนะ ข้าจะขุดกำแพงไปหาท่านเดี๋ยวนี้แหละ"
"ทางข้าเองก็กำลังขุดอยู่เหมือนกัน"
.......
"แล้วลุงทั้งสองก็ขุดไปขุดมา ตามเสียงของอีกฝ่ายที่ได้ยิน เสียงในถ้ำสะท้อนไปมาจนลุงๆพากันหลงทาง ลุงเก็นคาคุขุดไปโผล่ทินโท ส่วนลุงฮันขุดไปออกเหมืองลิกไนต์ลำปาง พอทั้งคู่รู้ว่าไม่ได้พบกันก็เสียใจมากจนตรอมใจตาย"
พิลิก้าพยายามเล่าให้ฟังดูเศร้า แต่เนื้อเรื่องบัดซบเกินทานทนจนพวกหลอดต้องตีลังกาฟัง
"แต่วิญญาณทั้งสองก็กลับมาพบกัน ณ ที่แห่งนี้เหมือนเดิม พวกเขาต่างรอที่จะสืบทอดรูนโล่และดาบให้คนรุ่นหลังเป็นตัวแทนตบตีกันแทนพวกเขาต่อไป"
หลอดตีลังกากลับมาที่เดิม "ติ้วๆๆๆ แว้บ! เข้าเรื่องซะที... งั้นผมจะเข้าไปเจรจากับวิญญาณลุงทั้งสองเอง ผมเอาดาบ เพ่โว่เอาโล่ไปแล้วกันนะ ผมชอบรูนดาบมากกว่า" แถมตอบสมเป็นริโอวสุดๆเหมือนในกระทู้ตัวเองเด๊ะ
"สตอป! เกมส์นี้มันเปิดโอกาสให้เลือกที่ไหนล่ะยะคะลุงหลอด ลุงต้องเข้ารูซ้ายไปทำภารกิจของลุงเก็นคาคุค่ะ ส่วนอีกคนเข้ารูขวาไปทำภารกิจของฮัน ต้องผ่านการทดสอบทั้งคู่ถึงจะจบสิ้นเควสต์การปลดผนึกรูนอันนี้" หลอดเริ่มเห็นเค้าความยุ่งยาก แต่ก็จำใจเข้ารูซ้ายไป ซาซาไรแอบเดินเข้าไปในรูขวาแบบจืดจางๆ ส่วนคนที่เหลือไม่มีบท ไม่รู้จะมาทำไม
ทางด้านหลอดเดินมาได้สักพัก......ก็พบซาซาไรเพราะรูมันเชื่อมกันนี่เอง (อ้าว เวร) "น้องหลอด ข้าจากเจ้าไปสามนาทีนั้นยาวนานเหมือนเดินอยู่ลำพังนับแรมปีทีเดียว"
"ใครพูดกับกุวะ? ไม่เห็นมีใครเลยนี่?!" หลอดโดนกระทืบ.... ซาซาไรชี้ให้หลอดดูวิญญาณฮันและเก็นคาคุกำลังต่อสู้.....เล่นอีแก่กินน้ำกันอยู่
ขณะนี้ฮันเหลือไพ่ใบเดียว ....จับขึ้นมาแล้ว!! ......ได้อีแก่
ตาเก็นคาคุจับบ้าง!! ......ได้อีกแก่
ฮันจับอีกรอบ!! ......ได้อีกแก่
"ร....หรือว่านี่คือคำสาปของรูนที่ทำให้ทั้งสองต้องต่อสู้กันไม่มีวันจบสิ้นนะ ทำไมมันถึงเศร้าเช่นนี้!"
"ข้าว่าฝีมือเล่นไพ่ของพวกมันบัดซบทั้งคู่มากกว่า"
"ยินดีต้อนรับท่านผู้สืบทอดทั้งสอง ......พวกเจ้าเตรียมใจที่จะรับสืบทอดชะตากรรมที่จะต้องสู้กันไม่จบไม่สิ้นนี้แล้วใช่ไหม?"
หลอดพยักหน้าตามบท นึกๆดูแล้วถ้าตอบว่าไม่เอาก็น่าสงสารพวกลุงๆน่าดู
"เช่นนั้นก็ขอทดสอบหน่อย....ช่วยทำให้เกมส์อีแก่นี้จบลงที แล้วการต่อสู้ของสองเราก็จะสิ้นสุดลง....." เก็นคาคุเอ่ยปากบอกเควสต์ให้หลอดทำ ทำเอาหลอดตกใจว่าทำไมไอ้คนนี้มันแต่งได้ไม่น่าแต่งต่อขนาดนี้ แต่เขาก็จำใจต้องทำให้เกมส์อีแก่ยุติลง ว่าแล้วหลอดก็ตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง....
