FLOWER ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 06:19, 7 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 06:40, 7 ตุลาคม 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 493: | Line 493: | ||
| --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 06:19, 7 ตุลาคม 2007 (ICT) | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 06:19, 7 ตุลาคม 2007 (ICT) | ||
| - | จองจ้ะ | + | ทั้งสามคนเดินขึ้นมาถึงชั้น 63 ห้องแล็บขนาดใหญ่ของดร.ซารุ แต่ตอนนี้ซารุไปคุมกองจัดจ์อยู่ข้างล่าง บรรยายไปก็มั่วเปล่าๆเพราะคนแต่งคนนี้มันไม่ได้เล่นภาค 12 |
| + | |||
| + | "เรามากันได้ถึงนี่เชียวนะ ...จืดจาง...จืดจาง" (ซาซาไรใช้คำว่าจืดจางแทนคำว่าจ๋อยๆแบบพวกช็อคเกอร์) | ||
| + | |||
| + | "นั่นสิ เหลือเชื่อจริงๆ ว่าไหมพี่ซาซาไร ทั้งที่มองๆแล้วก็คิดว่าเราช่างมีกำลังเพียงน้อยนิด" | ||
| + | |||
| + | "เออ โค่ดน้อยเลยด้วย พวกเอ็งสองคนไม่ได้ทำห่ะไรเลย รู้ตัวซะ" | ||
| + | |||
| + | แต่แล้วกรงสัตว์ทดลองข้างหน้าก็พังออกมา มี Sample HA142 หลุดมาพุ่งเข้ามาหมายโจมตีทั้งสามคน | ||
| + | |||
| + | "Falcon Thrust! ย้าก!!!" ตัวทดลองกระเด็นไปติดผนังสลายกลายเป็นเมือกไป..... หลอด ริโอว เลเวลอัพเป็น 38 ซาซาไรเป็น 41 | ||
| + | |||
| + | "ชั้นสู้อยู่คนเดียวแล้วทำไมเลเวลชั้นไม่ขึ้นคนเดียวย้า!!!?" | ||
| + | |||
| + | "โลกของเกมส์ RPG มันก็ไม่ยุติธรรมแบบนี้ละนะ จริงๆแล้วระบบพื้นฐานของเกมส์ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อปลูกฝังจิตสำนึกของลัทธิคอมมิวนิสต์ให้แก่เยาวชนน่ะ" ซาซาไรโดนเหยียบจมธรณีข้อหารั่วส่งเดช | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "ดูสิ ....หน้าประตูนี้เขียนว่าฟลาวเวอร์ด้วยเพ่ซาซาไร!!" | ||
| + | |||
| + | ทั้งสามเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูเหล็กภายในแล็บ "หรือว่า....ประธานอยู่ข้างในนี้กันนะ?...จืดจาง...จืดจาง...." | ||
| + | |||
| + | โพล๊ะ!! "เลิกทำเสียงจ๋อยๆได้แล้วว้อย!" ซาซาไรหัวปูด ตอนนี้ทุกคนจับอาวุธแน่นเตรียมพร้อม | ||
| + | |||
| + | "หึหึหึ ได้คิดบัญชีเร็วกว่าที่คิดแฮะ" | ||
| + | |||
| + | "ตอนนี้เราอาจจะยังสู้มันไม่ได้ แต่ถ้าเข้าไปเล่นงานตอนมันยังไม่ทันตั้งตัวก็ยังมีโอกาส" | ||
| + | |||
| + | ปกติพอพระเอกแพ้ศัตรู พวกศัตรูโง่ๆมีแต่พลังไม่มีสมองจะปล่อยพระเอกไปเก็บเลเวลแล้วค่อยมาปราบตัวเองใหม่ แต่หนนี้คงไม่มีใครคิดว่าพระเอกมันแค่เข้ามาเก็บเลเวลในตึกตัวเองก็เลเวลพุ่งเอาๆแล้ว .....แล้วทั้งสามก็เปิดประตูเข้าไป | ||
| + | |||
| + | '''!!!!''' | ||
| + | |||
| + | ...พบแอริธเข้า | ||
| + | |||
| + | "เอ่อ....อ่านผิดแฮะ นี่มันฟลาวเวอร์เกิร์ล (สาวขายดอกไม้) ตะหาก" | ||
| + | |||
| + | "โห คลาวด์!! มาช่วยชั้นแล้วเหรอ? ดีใจจังเลย สมแล้วที่ชั้นชอบเธอ กิ๊กๆๆๆๆๆ อีตาแซ็คอะไรนั่นนะ หายสาปสูญไปเล้ย สงสัยไปแอบมีกิ๊กใหม่ ชั้นเลิกแคร์มันแล้วหละ (เสียงจากอเวจี "พ้มปล่าวมีกิ๊กคร้าบ...พ้มเป็นปุ๋ยไปแล้วค้าบ...ก่อนตายพ้มพยายามรอดกลับมาหาคุณชิบหายเลยนะค้าบ......) หวาวๆๆๆ ออกไปกันเถอะคลาวด์ กิ้บกิ้วๆ~ เธอจะอัลไซเมอร์แด๊กหรือแคร์อย่างอื่นมากกว่าอยู่ก็ช่างเหอะ หลังชั้นเรียกโฮลี่แล้วเราไปปลูกกระท่อมอยู่แดนเหนือกันนะ ชั้นไม่กะสละชีวิตหรอก แต่พวกเล่นเกมส์ไม่อ่านเนื้อเรื่องชอบเข้าใจผิดคิดว่าชั้นเสียสละใหญ่หลวง เหอๆๆๆๆ" | ||
| + | |||
| + | ...ซาซาไรปิดประตูเพราะรำคาญ | ||
| + | |||
| + | "เอ่อ...ข้างในตะกี้มันอะไรเหรอเพ่ซาซาไร?" | ||
| + | |||
| + | "อะไรก็ไม่รู้ ท่าทางประธานชอบคนแบบนี้เลยหามาเก็บไว้น่ะ ว่าแต่ทำไมไอ้คนแต่งคนนี้มันหาเรื่องโดนประธานถีบนักฟะ?" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ห้องต่อมาเขียนว่าวู้ดพีซเกิร์ล "หรือว่า....ที่นี่มัน..........คืออะไยเหยอ?" หลอดทำหน้าโง่อังกิด | ||
| + | |||
| + | "ข้าว่ามันต้องเขียนให้พยายามแปลว่าน้องเศษไม้แน่ๆเลย ลองเปิดเข้าไปดูมะ?" | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
Revision as of 06:40, 7 ตุลาคม 2007
--Shiryu 09:29, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
พวกหลอด ริโอว, น้องเศษไม้, ซาซาไร และทานุกิตะเกียกตะกายขึ้นจากสมรภูมิบุกขึ้นตึกชินระ
"นอกจากจะต้องมาเดี้ยงในเกมส์แล้วยังต้องจ่ายค่าออนไลน์บานตะไทอีกด้วย! เราจะไม่ทำให้ผองเพื่อนที่เชื่อมั่นในตัวเราต้องผิดหวัง" หลอดยังคงความสามารถในการทำลายมู้ดขั้นสุดยอดได้อย่างเฉียบขาด แต่ตอนนี้น้องเศษไม้เก็บแรงไว้กระทืบ FFDF เลยปล่อยหลอดลอยนวลไปก่อน...
"พวกโซลเยอร์พะบู๊กับพวกข้างนอก ตอนนี้ในตึกเหลือแค่พวก NPC ทหารอารักขากับพวกเติร์ก แต่ก็ยังประมาทไม่ได้อยู่ดี เอลวาน่าหัวหน้าเติร์กมันเก่งกว่าเรา" ทานุกิกางแผนที่ที่บังคับให้เจวาดให้ตอนก่อนเจหลุดจากปี๊บแล้วพาพวกหลอดทัวร์ตึกชินระ
"เฮ้ยๆ แล้วเรื่องโซลเยอร์ลับที่เธอตั้งใจจะมาล่านั่นล่ะ?" น้องเศษไม้ถาม พลางหยิบหางของเอนมาที่ทำเป็นเสบียงเก็บไว้ขึ้นมาแทะ (ยังเหลืออีกเรอะ?)
"เรื่องไรเหยอ? :3" ทานุกิทำหน้าไร้เดียงสา ".....เรามาล่าซารุกะฟลาวเวอร์ไม่ใช่เหยอ? :3" พูดพลางก็เอาดาบเหลาเสาไปสิบต้นพลางด้วยแววตาโรคจิตเหมือนเก็บความแค้นมาสิบปี
"ว่าแต่....พวก FFDF มันทำไมกลับมาฐานทัพได้จังหวะเหมาะเจาะขนาดนี้นะ แถมรู้ฟอร์เมชั่นเราถึงขนาดเล็งรูนแคนน่อนได้แม่นยำขนาดนั้นด้วย ถึงเจอยู่กับเราก็ไม่น่าจะรู้วิธีการรบของพวกโจรสลัดนี่นา?"
"พวก FFDF มันแอบอ้างชื่อหลอด ริโอว ปลอมตัวเข้ามาสืบความลับไปจากเราเยอะเลย กิงโกะเล่าให้ฟังน่ะ" ทานุกิเฉลยความจริง "พอสืบไปหมดแล้วมันก็คืนร่างเป็นเติร์กเซโร่เผ่นกลับมาตึกชินระเฉยเลย มิน่าล่ะถึงยอมให้จับตัวง่ายนัก"
พวกหลอดก็เอามือจิ้มๆ แหะๆ จริงๆตอนนั้นตูร่วมมือกับพวกมันเอง ^_^ แน่นอนว่าไม่บอกให้ทานุกิรู้หรอก
"โลกแห่งนี้กำลังจะแตกสลาย..."
พวกหลอดพากันตกใจและหันไปทางต้นเสียงทันที.......
"ท่านศาสดาค้นพบวิธีการช่วยเหลือมวลมนุษย์ด้วยการสังเวยเหล่าผู้ถูกตีตราแก่อาคม ณ แดนเหนือ..."
...ต้นเสียงนั้น....พอหันไปก็พบภารโรงกวาดขยะไปอ่านคัมภีร์มหาเมพไป "......ความลับทั้งหมดอยู่ในคริสตัล วาลเลย์...รอพบเล่มต่อไป 23 ต.ค. ศกนี้" แถมยังอ่านทั้งที่ไม่รู้ว่าอ่านจบไปแล้วอีกตะหาก
"อ้าว! เข้ามาทำไมกันล่ะหนูๆเอ้ย ข้างนอกเขารบกันอยู่นะ ออกไปตีกะเค้าด้วยสิ" ภารโรงผู้มีมนุษยสัมพันธ์ดีคุยยิ้มแย้มแจ่มใสกับพวกหลอดแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว
"อ๋อ ผมเข้ามาปราบฟลาวเวอร์น่ะ ลุงมีสูตรไหมครับ"
"มีๆ เพิ่งไปเปิด gamefake มาเมื่อวาน คอยเดี๋ยวๆ"
เฮ้ย!! แสดงไม่สมบทบาท ไอ้ NPC บัดซบแบบนี้ใครซื้อมาฟะ!!
สิ้นเสียงโวยวายดังจากระบบมา ภารโรงก็ถูกลบออกไปทันที
"ลุง!!!!!!!!!!!!!" เป็นอีกหนึ่งฉากเศร้าที่จะถูกตราตรึงในความทรงจำสาวกซุยโคเด็น มารุโกโตะเล่มหน้าต้องจารึกไว้แน่นอน (เหรอ?)
"เจ้าฟลาวเวอร์!! มันจะมากไปแล้วนะ!! เราต้องแก้แค้นให้ลุง!!!!" หลอดโมโหถึงขีดสุด....จนโดนซาซาไรถีบเอา "เอ่อ...ไอ้เรื่องน่าแค้นกว่านี้มีเยอะพอแล้วฟ่ะ หาเรื่องลากแชปเตอร์ให้มันยาวๆป่ะเนี่ย ไปหาฟลาวเวอร์กันได้แล้วไป๊"
--FLOW 09:52, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
หลังจากตลกเกริ่นนำแชปเตอร์ใหม่จบลงแล้ว ทานุกิก็เอาแผนที่ตึกชินระออกมากางดู....
"โอ้ ใหญ่ใช้ได้เลยนะเนี่ย 70 ชั้น สร้างตามหลักฮวงจุ้ยหมายเลข8 ของวิลลี่ แมคโดนัลด์ เสียด้วย"
.....หลอดนึกในใจ "แต่ถ้าจำไม่ผิดจากที่เพิ่งเล่นภาค7จบไปไม่นานนี้ เจ้าประธานมันลอกตึกชินระมาทั้งดุ้นเลยต่างหากล่ะ...= ='a"
แต่พอทานุกิดูดีๆ "ทำไมมันไม่มีห้องใต้ดินที่พูดถึงเลยล่ะ!"
"เจ้าเจคงไม่ยอมเขียนไว้แน่ๆ อืมมันฉลาดกว่าที่เราคิดแฮะ" ซาซาไรนึกถึงกุนซือตัวแสบขึ้นมาก็โมโห ได้แต่ชกลม(ชกกำแพงเจ็บ)ระบายความแค้น
"อ๋อ มันเขียนอยู่ด้านหลังน่ะ" เศษไม้พลิกแผนที่กลับไปดูอีกด้าน... เล่นทำเอาซาซาไรเสียเซลฟ์ไปครึ่งชั่วยาม
"ทางลงไปชั้นใต้ดินต้องใช้ลิฟท์ที่อยู่ในห้องประธานซึ่งอยู่ชั้นบนสุดเท่านั้น" ทานุกิที่เชี่ยวชาญแผนที่เดินเรือ... จึงเดาส่งไปมั่วๆ(แผนที่เดินเรือมันเหมือนพิมพ์เขียวตึกซะที่ไหนล่ะ)
"แล้วพวกเราจะบุกเข้าไปยังไงกันดีล่ะ?" เศษไม้รีบอุดปากหลอดก่อนมันจะบอกว่าไปหารีเซปชั่นข้างหน้า
"ฉันเคยได้ยินว่า ตึกนี้ตั้งแต่ชั้น60ขึ้นไป คนธรรมดาเข้าไปไม่ได้ แต่แอริสฟลาวเวอร์คงอยู่บนนั้นแน่ ตอนนี้ยามรักษาการก็เบาบาง เราลุยกันเลยดีมะ!!"
"คอยเดี๋ยว คงไม่คิดจะบุกประตูกลางตรงๆหรอกนะ หาทางอื่นเถอะ"
"ช่างมันเถอะน่า ไม่มีทางอื่นแล้ว ขืนชักช้าแอริสทหารพวกเราก็ตายกันพอดี"
"มันก็ใช่...แต่ถ้าเราถูกจับตอนนี้ล่ะ ..เฮ้! คลาวด์หลอด เธอคิดว่าไง ?"
ซึ่งบทสนทนาด้านบนนั้นได้ไปก๊อปลอกมาจากเวบไซท์แห่งหนึ่ง จึงต้องมีการดัดแปลงให้เข้ากับโครงเรื่องเล็กน้อย
แล้วก็มีตัวเลือกให้หลอด ริโอวขึ้นมาสองชอยส์
(1) บุกเข้าไปเลย
(2) แอบเข้าไปเงียบๆ
--Shiryu 11:01, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
"ข้างหน้าสิ! เพราะมีรีเซ...." ยังไม่ทันพูดจบหลอดก็โดนน้องเศษไม้ยันไปติดกำแพงทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะเก็บแรงไว้อัด FFDF
"บุกข้างหลังสิค้า แค่นี้ก็จะตายหองอยู่แล้วจะบุกด้านหน้าทำพรื้อล่ะค้า~" แล้วน้องเศษไม้ก็ลากหลอดขึ้นบันไดด้านหลัง ขณะที่เพื่อนอีกสองคนวิ่งตามมา
"บันไดหกสิบชั้น.....ที่นี่เคยมีเรื่องเล่าวิญญาณอาฆาต เป็นสองผัวเมียที่วิ่งขึ้นบันไดแล้วทะเลาะกันว่าบันไดมันมีกี่ขั้น ผัวบอกเก้าสิบเก้าขั้น เมียบอกร้อยขั้น สุดท้ายก็เลยตบกันตกบันไดตาย....โง่ฉิบผาย หกสิบชั้นนับภาษาแป๊ะไรได้ร้อยขั้นฟะ?" ทานุกิเล่าพลางบ่นอุบ ทั้งที่กลัวว่าคนแต่งเล่นมุกพรรค์นี้คนอ่านจะเกิดทันสักกี่คนหนอ
"อา.....นี่แชปเตอร์นี้จะถูกลดความเร้าใจด้วยการวิ่งขึ้นบันไดทั้งตอนเหรอเนี่ย" -_- หลอดผู้แสวงหาความเร้าใจบ่น ....ความเร้าใจเลยมาหาด้วยการโดนน้องเศษไม้ใส่ท่าชาร์ปชู้ตเตอร์กับราวบันไดทันที
"บันไดมันมีถึงชั้นหกสิบเองแหละ หลังจากนั้นก็พยายามเอาหน่อยแล้วกันนะ"
พวกหลอดจึงพยายามวิ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย......
วิ่ง.....
วิ่ง....
วิ่ง....
...แล้วก็วิ่ง......
"เหนื่อยแฮะ"
"อ้าว เพิ่งสิบชั้นเอง ทีตอนสู้ละเห็นเก่ง"
"เก่งแต่ไม่อึดจ้ะ กินแต่ผัก ไม่มีแรง"
พวกหลอดยังคงวิ่งต่อไป....
วิ่ง...
วิ่ง...
อ๊ะ หลอดแอบยืนฉี่
โพล๊ะ!
หลังโดนตบกบาลก็วิ่งต่อ....
วิ่ง...
วิ่ง...
"มาถึงกี่ชั้นแล้วนี่ย?"
"ยี่สิบชั้นได้แล้วมั้ง วิ่งต่อไปเหอะน่า"
"เหนื่อยจะตายหอง"
"เอ็งเป็นผู้ชายจะบ่นอะไร"
"กาละมังมันหนักนะคร้าบ!"
แล้วพวกหลอดก็วิ่งต่อไป.....
วิ่งไป....
วิ่งไป....
"อ๊ะ! สุดทางแล้ว"
"นี่คือชั้นหกสิบสินะ!"
"เอ๋? รู้สึกยังกับเพิ่งวิ่งมา 40 กว่าชั้นเองนี่นา?"
พอมองออกไปข้างนอกก็เห็นตึกชินระอยู่ข้างๆ
"อ๋อ เราขึ้นมาผิดตึกน่ะ จริงๆต้องตึกนู้น" ตึ่งโป๊ะ ~! ^^\\ คราวนี้ถึงคราวน้องเศษไม้โดนรุมกระทืบมั่ง...
--FLOW 11:45, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
"ฮ่า ฮ่า นังเศษไม้ในที่สุดก็มีวันนี้ วันที่ฉันจะได้ระบายแค้นกับไอ้ท่ามวยปล้ำของหล่อน นี่ นี่ นี่ นี่ ตื้บๆๆๆ ตายซะๆๆๆ ถือว่าเก่งกว่าแล้วตูไม่กล้าหือเรอะ"
แน่นอนว่าบรรทัดข้างบนนั้นหลอดคิดในใจ ไม่กล้าพูดออกมาให้เศษไม้ได้ยิน
"โอ๊ย โอ๊ย เจ็บว้อยๆ บัดซบพวกแกเล่นกระทืบกันโหดๆยังงี้ตลอดเลยเหรอฟะ" เอ๊! ทำไมเศษไม้พูดอะไรแปลกๆ
ในขณะที่ทุกคนกำลังตะลึงงันกันอยู่ น้องเศษไม้ก็กระโดดชิ่งหลบออกมาพลันคล่อยๆกลายร่าง ชุดสูทสีดำปี๋อันเป็นเอกลักษณ์ของเตริ์กก็ปรากฎขึ้นมา ที่แท้ก็เป็นเจ้าเซโร่ปลอมตัวมานี่เอง
"หา! เซโร่ นี่แกปลอมตัวมาตั้งแต่เมื่อไหร่"
ฮะ ฮะ คิดว่าพวกเราโง่หรือไง ไม่เห็นพวกแกในสนามรบก็รู้แล้วล่ะว่าแกจะแอบเข้ามาในตึกของเรา
"แล้วยัยเศษไม้ล่ะ? แกเอาเธอไปซ่อนไว้ที่ไหนบอกมานะ!"
"ฮะ ฮะ ตั้งแต่ตอนที่พวกแกวิ่งกันหอบแดกนั่นแหละข้าก็แอบมาเปลี่ยนตัว ตอนนี้ยัยนั่นโดนจับไปทดลองที่ตึกใหญ่แล้ว"
"พวกเจ้าจะจับแม่นางเศษไม้ไปทำไม บอกมาซะ" ซาซาไรเห็นเจ้าเซโร่นี่ซื่อ(บื้อ)ดี ถามอะไรก็ตอบหมดเลยถามต่อไป
"เห็นประธานบ่นว่าอะไร เซ เซ ท่า ท่า ซักอย่างนี่แหละ ข้าขี้เกียจจำประธานเปลี่ยนชื่อในเกมมั่วไปหมด ใครพูดศัพท์ซุยเจอลงโทษข้าต้องมานั่งท่องโน้ตอยู่เนี่ย"
"เอาเป็นว่าจากรายงานที่จัดจ์มาสเตอร์เจส่งมา ดูเหมือนจะจับไปตรวจสอบเรื่องพลังชีวิตมหาศาลอะไรนั่นแหละ เรากำลังหาคนที่ติดตั้งทรูรูนได้อยู่...อุ๊บส์พูดผิดฮิวจ์มะเทเรียต่างหาก!"
"ช่างยัยนั่นก่อน ตอนนี้แกบอกข้อมูลมาหมดแล้วก็เตรียมตัวตายไปซะ" หลอดชักอาวุธออกมาท่าทางรีบร้อนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน...
"ย่าห์ลุย! ฝั่งเรามีตั้งสามคนแถมทานุกิยังเก่งกว่ายังไงก็ไม่มีแพ้" หลอดเตรียมใช้ TRUE MEN Formation หลบอยู่หลังทานุกิทันที
"อย่านึกว่าข้าจะโง่สู้กับพวกแกตรงๆเซ่ เติร์กสายลับก็มีวิธีการสู้แบบสายลับเฟ้ย" เซโร่หยิบยันต์ออกมาปาลงพื้น ควันจากยันต์กระจายไปทั่วพื้นที่บดบังทัศนวิสัยของทุกคนจนหมด
"เฮ้ยมันเล่นแก๊สน้ำตา พวกตูไม่ใช่ม๊อบกู้พม่านะเฟ้ย!"
หลังจากควันจางลงก็ปรากฎว่าเซโร่หายไปเสียแล้ว
"บัดซบ! หนีไปแล้วงั้นเรอะ" ทานุกิโวยวายอยู่ตรงมุมห้อง
"แล้วข้าจะแก้แค้นให้กับพี่น้องโจรสลัดของข้าได้ยังไงกัน" ทานุกิแว้ดขึ้นมาจากตรงกลางห้อง
!!! เฮ้ย! มีทานุกิสองคน
"หนอยเจ้าเซโร่ เจ้าเล่ห์มากเล่นปลอมตัวแบบนี้!"
"เอาไงดีเพ่ซาซาไร ใครทานุกิตัวจริงล่ะเนี่ย"
"ไม่ต้องห่วงสหายหลอด ข้ามีวีธีพิสูจน์ง่ายๆ ตอนข้าไปทำงานในกระท่อมโมกุ ข้าเห็นรายชื่อทานุกิอยู่ในใบสั่งซื้อสินค้าเทลส์ด้วย"
แล้วซาซาไรก็ควักเอารูปออกมา เพื่อดูปฎิกริยาตอบรับจากทานุกิทั้งสองคน
ทานุกิ1: กรี๊ด ท่านเลอ้อนขาาาาา
ทานุกิ2: ....โธ่ จูดัสนี่เอง
"อารู้แล้วพี่ซาซาไร เบอร์สองต้องเป็นตัวปลอมแน่ๆ!"
"ผิดแล้ว! เบอร์หนึ่งต่างหาก โจมตีเบอร์หนึ่ง!"
ซาซาไรไม่รอช้าเอาหอกกีต้าร์พุ่งเข้าเสียบทันที ทานุกิเบอร์หนึ่งโดดหลบหวุดหวิดจนเผยร่างจริงกลับมาเป็นเซโร่
"หนอยแกรู้ได้ยังไง!" เซโร่โดนหอกโจมตีไปหนึ่งทีต้องเอามือกุมปากแผล
"ก้เพราะทานุกิไม่ชอบ TOD2 ไงล่ะ ภาคสองเลอ้อนมันก็ชื่อจูดัสด้วย ถึงแกจะสืบมาดียังไงแต่ก็สู้ข้อมูลเชิงลึกจากโรงงานโมกุริไม่ได้หรอกเฟ้ย" ซาซาไรพูดได้อย่างภาคภูมิใจจริงๆว่าข้าก็กบฎเทลส์คนหนึ่ง...
"ชิ แผนแตกเสียแล้วงั้นเอาใหม่อีกที!" แล้วเซโร่ก็ใช้ระเบิดควันแก๊สน้ำตาอีกครั้ง
หนอย!... คราวนี้มันแปลงเป็นใครอีกล่ะเนี่ย!?
--Shiryu 22:12, 5 ตุลาคม 2007 (ICT)
....แว้บ! คราวนี้มีหลอด ริโอวสองคน
"อา...คนไหนเป็นตัวจริงกันแน่นะ!?"
"ก็กระทืบมันทั้งคู่นี่แหละ"
"อืม ท่านทานุกิพูดถูก ข้าก็อยากทำแบบนั้นอยู่แล้ว"
แล้วซาซาไรกับทานุกิก็รุมตื้บหลอดทั้งสองจนอ่วม เซโร่ต้องรีบคืนร่างเดิม "แก๊!! ไอ้พวกโรคจิต ทำกับพวกเดียวกันแบบนี้ได้ไงฟะ!?"
"เอ่อ....ผมชินแล้วหละเพ่ ขอบใจที่ช่วยโวยแทนนะ" หลอดที่นอนฟุบอยู่เริ่มเห็นใจศัตรูขึ้นมานิดๆ
"ฮึ่ม!! งั้นคราวนี้หละ!" เซโร่ทิ้งระเบิดควันแล้วปลอมเป็นซาซาไร
"นี่มัน!! เซโร่หายตัวไปแล้ว!!"
"ทุกท่าน! เซโร่ไม่ได้หายตัวไป มันปลอมเป็นซาซาไรยืนจังก้าอยู่นี่เอง ส่วนซาซาไรตัวจริง.....จืดจางจนพวกเรามองไม่เห็นตะหาก!!"
แล้วทุกคนก็เข้ายำซาซาไร(เซโร่)
"เลวที่สุด!! งั้นปลอมเป็นทานุกิอีกรอบ!!" เซโร่วนกลับมาลูปเดิม มีทานุกิอยู่ในห้องสองคน
"ตกลงเอ็งมีอยู่ท่าเดียวเรอะ?"
"ว่าแต่ คราวนี้เอาไงดีล่ะ มันอาจจับมุก TOD ได้แล้วนะ?"
"ก็ให้ทานุกิสองคนนี้สู้กันเดะ ตัวไหนแพ้ก็ไอ้ตัวนั้นแหละเซโร่"
"อืม ท่านพี่ซาซาไรช่างหลักแหลม"
แล้วเซโร่ก็โดนฟอลคอนสอยติดเพดาน....
"เฮ้ย! ยอมแพ้ได้แล้วเว้ย!" หลอดโผล่มาข่มขู่เซโร่ที่เห็นว่าหมดทางสู้ไปแล้วทันที
"หึหึหึ ...ข้ายังสามารถแปลงเป็นคนอื่นได้อยู่ ....คราวนี้พวกแกตาย!!" แล้วเซโร่ก็ทิ้งระเบิดควันอีกหน แปลงร่างเป็นฟลาวเวอร์ประธานชินระ
"ฮ่าๆๆๆ คาาวนี้พวกแกไม่มีวันสู้ข้าได้แน่!!"
"นี่มัน......ประธาน!! ....แต่ฝีมือมันก็ต้องเก่งเท่าเจ้าเซโร่ตัวเดิมนี่นา"
"ข้าก็ว่างั้นแหละ เอ้า! ช่วยกันตื้บมันอีกสักดอกแล้วกันนะ"
แล้วเซโร่ก็โดนอัดยับเยิน นอนฟุบดิ้นตะแหมบๆ คีย์การ์ดชั้น 61 กระเด้งออกมา
--FLOW 01:12, 6 ตุลาคม 2007 (ICT)
หลังจากเอาชนะเซโร่ได้ หลอด ริโอวก็ได้รับค่าประสบการ์ณเพิ่มขึ้นอีกสองระดับเป็นเลเวล 37 และได้คีย์การ์ดชั้น 61 มา
"หนอย...พวกแกอย่าลำพองไปเลยถึงอั๊วะจะแพ้ แต่เหนือมาม่ายังมีไวไว เหนือกว่าอั๊วะยังมี NGB เอกซ์มัส และ เอลวาน่า ข้าจะโทรไปบอ...แอ๊ฟ!"
"เจ้าเซโร่นี่ซื่อ(บื้อ)เป็นบ้าเลยวุ้ย... ใครใช้ให้มันมาเป็นสายลับฟะเนี่ย" หลอดเอากาละมังซ้ำจนเซโร่สลบเหมือดไป
"อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลยเพ่ซาซาไร เจ๊ทานุกิ รีบกลับไปช่วยเศษไม้กันก่อนเถอะ" หลอดชักเหงาไม่มีตัวรับมุข
"อย่าคิดว่าจะไปได้ง่ายๆ ตู๊ดดด..." เซโร่ใช้แรงเฮือกสุดท้ายขึ้นมากดปุ่มอะไรซักอย่าง
ตูมมม! เสียงระเบิดดังสนั่นมาตั้งกะชั้นล่าง
"ฮะ ฮะ คราวนี้บันไดที่แกขึ้นมาก็พังหมดแล้ว วะ ฮะ ฮะ ..." เสียงหัวเราะสุดท้ายของเซโร่ก่อนจะโดนทานุกิเสียบเกมโอเวอร์
"ฮึ่ม ระเบิดฐานตัวเองเล่นเลยเรอะ ซาดิสกว่าพวกเรายำเท้ากันเองเสียอีก" ซาซาไรเกากีต้าร์เพลงโอแลนซายน์ส่งเซโร่ไปสู่สุขคติ
เมื่อกลับลงไปไม่ได้แล้วพวกซาซาไรก็เลยลองขึ้นไปบนยอดตึกดู นับว่าโชคดีนักที่ยอดตึกมีเรือเหาะที่เจ้าเซโร่จะใช้กลับตึกใหญ่อยู่...
"เออ ให้มันได้งี้สิ แล้วมันจะระเบิดชั้นล่างไปทำไมฟะเนี่ย" ซาซาไรแน่ใจแล้วว่าไอ้พวกเติร์กมันไม่เต็มเต็งกันทุกตัวจริงๆ
"อย่าประมาทไป มันอาจจะเป็นกับดัก" ทานุกิที่เป็นโจรสลัดย่อมมีความระมัดระวังตัวมากกว่าชาวบ้าน
แต่ทว่าไม่มีใครฟังเลยซาซาไรกับหลอด ริโอวขึ้นไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันหมด เหมือนพวกบ้านนอกไม่เคยเห็นเครื่องบินอะไรทำนองนั้น... หลังจากนั้นทั้งคู่ก็โดนทานุกิจับอัดลงปี๊ปไปสงบสติอารมณ์
ถึงจะเป็นกับดักแต่ตอนนี้ก็ช่วยไม่ได้แล้วเนื่องจากเป็นทางออกไปจากที่นี่ได้ทางเดียว ทานุกิจึงตัดสินใจขับยานเหาะไปที่ตึกใหญ่ เนื่องจากมันใช้เทคโนโลยีจากหมู่เกาะเหมือนกันเธอจึงพอจะบังคับมันได้ นับเป็นตัวสารพัดประโยชน์ที่สุดในกลุ่มแล้วตอนนี้ ปล่อยให้ไอ้พระเอกปัญญาอ่อนสองตัวนั้นตอนนี้กำลังสำนึกผิดอยู่ในปี๊ป
--Shiryu 04:08, 6 ตุลาคม 2007 (ICT)
"เรานั่งฮ.ไปถึงชั้น 70 เลยดีแมะ?" อยู่ๆซาซาไรก็นึกอยากโกงเกมส์ขึ้นมา
"โอ้ ท่านพี่ซาซาไรช่างหลักแหลม!" ส่วนหลอดนึกแต่เรื่องแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้ว แต่พอมองไปยังตึกชินระด้านหน้าก็พบกับเอลวาน่าหัวหน้าเติร์กมองมาด้วยสายตาเย็นเฉียบ
"ไอ้พวกโง่ เข้ามาให้เล็งกันง่ายๆแบบนี้ ....แต่เจ้าเซโร่ก็พึ่งพาได้น้อยกว่าที่คิดแฮะ เอาเฮอะ ยังไงพวกแกก็ไม่มีทางขึ้นมาได้ถึงชั้นบนสุดหรอก" พอพูดจบก็หยิบบาซูก้าซัดฮ.จนไฟลุก
"ทำไงดีล่ะ?"
"เผ่นสิ! เอาร่มชูชีพไป...มีแค่สองอัน หลอดกางกาละมังร่อนลงมาแบบฮาโตริเอาแล้วกันนะ" น่าสงสารพระเอกจริงๆ แล้วทั้งสามก็กระโดดลงมา
"ลอยกลางอากาศแบบนี้ก็เหมือนติดใยแมงมุม ไปเกิดใหม่ซะ" เอลวาน่าชักปืนคู่ซัดใส่เป้านิ่งทั้งสามจนพรุนเละเทะ "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า" แต่พอมองดีๆก็พบว่าเป็นแค่ร่มเปล่าถ่วงสัมภาระเท่านั้นเอง
"ฮ่าๆๆก๊าก!! พวกเรายังอยู่ในฮ.เว้ย!! โดนหลอกจนได้นะแก!!"
"แล้วสถานการณ์มันดีกว่าเดิมตรงไหนเหรอ?" ทานุกิงง
"ไม่รู้แฮะ?" หลอดตอบน่าชื่นใจ ว่าแล้วฮ.ก็ร่วงกระแทกผนังตึกทานุกินอนเกรียมหอมฉุยเหมือนผักต้ม ส่วนหลอดกับซาซาไรมีปี๊บกันไว้เลยไม่เป็นไร "เราได้ Armor ระดับเทพแล้วสินะ เพ่ซาซาไร" ทั้งคู่คิดว่าหากรอดกลับไปได้จะเปิดร้านขายเกราะทำจากปี๊บ แข่งกับเกราะทำจากฟิล์ม X-ray ของรัฐบาลเทย แล้วหลอดก็เอาจิโซชุบทานุกิขึ้นมา
"ดันตกลงมาตรงชั้น 61 พอดี แบบนี้ที่เหลือก็ต้องขึ้นไปเองอีกนั่นแหละ .....ว่าแต่ จริงๆไม่ต้องจิ๊กคีย์การ์ดเจ้าเซโร่มาก็ได้นี่ฝ่า"
"ช่างเหอะ รีบบุกขึ้นไปต่อกันเลยดีกว่า ก่อนอื่นต้องหาคีย์การ์ดชั้น 62 ให้ได้ก่อน"
--FLOW 07:02, 6 ตุลาคม 2007 (ICT)
"แล้วเราจะไปหาคีย์การ์ดจากไหนดี?"
"ไม่เห็นยากเลยเพ่ ก็ต้องเป็นคนทำความสะอาดอยู่แล้ว ไอ้ประธานมันคงไม่มือเติบจ้างภารโรงชั้นละคนแน่" ว่าแล้วหลอดก็มองหาภารโรง เจอลุงภารโรงแก่ๆคนนึงกำลังนั่งอู้งานวาดแฟนอาร์ตอยู่
"ดีๆนี่ลุง มีคีย์การ์ดชั้น62ป่ะ ขอปล้นหน่อยดิ" ทานุกิทำหน้าที่ให้สมกับอาชีพ
"โฮ่ๆ อีหนูหุ่นสแลนเด้อร์ถูกใจลุงจริงๆ ฮี่ๆ แล้วตาลุงก็ส่งคีย์การ์ดให้อย่างมีเลศนัยแอบแฝง" แล้วก็ได้คีย์การ์ดชั้น62มาง่ายๆ...ง่ายจนคนอ่านยังงง
เมื่อใช้การ์ดคีย์ที่ได้มาขึ้นมาที่ชั้น 62 แล้วทุกคนก็พบว่าที่นี่เป็นคลังข้อมูลของ FFDF ห้องสมุดของที่นี่ใหญ่เป็นรองแค่วิทยาลัยโซลเด็ตเท่านั้น...
"สุดยอดจริงๆ... พวกมันมีข้อมูลและเทคนิคการเล่นเกมเก็บไว้ที่นี่หมดเลย มิน่าล่ะทำไมพวกมันถึงแข็งแกร่งนัก" ว่าแล้วทานุกิก็ไปแอบทำสำเนาข้อมูลเก็บไว้ไปเย็บเล่มขาย ทำฟรีแลนซ์ก็งี้แหละ...
"เฮ้ยเจ๊ทานุ เลิกก๊อปสูตรเกมก่อนรีบหาทางขึ้นไปชั้นบนก่อน ตอนนี้ยัยเศษไม้อยู่ในอันตรายนะ" หลอดรีบตักเตือนในฐานะผู้เล่นที่ดี(แต่รั่ว)
"รู้สึกสหายหลอดจะเป็นห่วงแม่นางเศษไม้เสียเหลือเกินนะ อืมม์นางคงสำคัญกับท่านมากสินะ"
เป็นหัวข้อที่น่าสนใจแต่เพราะซาซาไรพูดจืดจางอยู่คนเดียวเลยไม่มีใครได้ยิน จึงขอให้คนดูช่วยอ่านข้ามบรรทัดข้างบนไป
"ไอ้หนูอย่ามาทำเป็นพูดดีไปหน่อยเลย ไอ้กองเนกิมะที่อยู่ในมือนี่ล่ะ ปกติเช่าอ่านเลยกะขโมยกลับบ้านสินะ" ทานุกิแขวะกลับมา
ระหว่างที่กำลังทะเลาะกันอยู่ ก็มีคนเดินออกมาจากประตูอีกฟาก....
"ใครบังอาจมาบุกรุกห้องข้อมูลของข้า!" เสียงเอกซ์มัสดังมาแต่ไกล ในมือเต็มไปด้วยกองฟามิซือที่เตรียมไปสแกนแพร่เชื้อในเว็บจีคอน
"แย่แล้วเจ้าเอกซ์มัสมา! เจ้านี่เก่งกว่าเซโร่ซะอีกทำไงดี" ซาซาไรที่โดนยำเละประจำ รู้ฝีมือเอกซ์มัสดี
"ก็สู้สิเรามีทานุกิอยู่ทั้งคน คนแต่งอุตส่าห์ส่งมาเป็นตัวช่วยให้เราบุกตึกชินระเชียวนะ!" เรื่องแบบนี้ หลอด ริโอวเชี่ยวชาญนักล่ะ...
"สหายหลอดกล่าวได้ถูกต้อง เจ้าเอกซ์มัส่เจอกับผู้เล่นแอดวานซ์อย่างแม่นางทานุกิงานนี้แกเละแน่ ฮ่า!" ซาซาไรพยายามจะเรียกร้องความสนใจให้กับตนเอง
"คิดว่าข้ากลัวเรอะไง!" เอกซ์มัสหยิบกุญแจดาบคีย์เบลดออกมา
ใช้กุญแจเป็นอาวุธเรอะ น่าขำสิ้นดี เราจะส่งแกไปลงนรกใน10วิ ขอเอาชื่อเสียงคุณปู่เป็นเดิมพัน!
เอกซ์มัสไม่สนใจเสียงนกเสียงกาบ่นใช้คีย์เบลดไขเรียก โบนดราก้อน ออกมาจากประตูมิติ...
โฮก~~ ก๊าาาซ~~
............. = ='a
"แม่นางทานุกิโปรดรับผิดชอบในสิ่งที่พูดด้วย ข้าน้อยซาซาไรขอไม่ก้าวก่ายในการต่อสู้ครั้งนี้" แล้วซาซาไรก็พยายามเรียกพลังจืดจางออกมา
ส่วนหลอดนั่งอ่านเนกิมะ เพ่งดูกางเกงลิงเซ๊ตจังใต้อักษรศีลธรรม ไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ได้...
"ไอ้พวกไร้ประโยชน์ ไว้จัดการไอ้นี่เสร็จแล้วจะมาจับไปลงโทษในปี๊ปแน่!"
หลังจากนั้น 10 นาทีต่อมาทานุกิก็คว่ำโบนดราก้อนลงจนได้ สมกับเป็นผู้เล่นระดับสูงจริงๆ
"แฮ่กๆๆ.. คราวนี้.. แฮ่กๆๆ..ก้ถึงตาแกแล้ว ..แฮ่กๆๆ เอกซ์มัส.." ทานุกิหอบซี่โครงบาน ดูเหมือนซีซ่าร์สลัดที่กินไปเมื่อเช้าจะย่อยหมดไปแล้ว
"เก่งดีนี่ งั้นคราวนี้ล่ะ" แล้วเอกซ์มัสก็ไขเรียก สโตนโกเลม ออกมา
"HolD It! ขี้โกงนี่หว่า เรียกบอสออกมาสู้แทนแบบนี้" ทานุกิพยายามประท้วง
"ถ้าจะโทษก้ไปโทษคนไม่ช่วยแต่งซะ มีแต่งกันอยู่สองคน ให้ไอ้หมอนี่แต่งข้าก็เก่งแบบนี้แหละ ช่วยไม่ได้" เอกซ์มัสไขเรียก ฮาร์ปี้ ออกมาอีกตัว
"อืมม์ ดูท่าเจ๊ทานุจะแย่แล้วแฮะ เพ่ซาซาไร"
"อืมม์ ข้าก็เห็นด้วยกับสหายหลอด ดังนั้นเราจึงควรอยู่เฉยๆไม่ไปขัดขาแม่นางทานุ"
แล้วทั้งสองคนก็โดนทานุกิเอาปี๊ปปาอัดหัวแล้วลากเข้ามาในการต่อสู้ แต่ติด unbalance กันทั้งคู่...ทานุกิจะรับมือกับเอกซ์มัสอย่างไรต่อไป
--Shiryu 08:24, 6 ตุลาคม 2007 (ICT)
"สู้กับบอสแบบนี้แย่แน่ๆ พอชนะมันก็จะเรียกออกมาได้เรื่อยๆไม่สิ้นสุด"
"ก็ว่างั้นแหละ เอ้า!! เอกซ์มัส!! หากเจ้าไม่ทิ้งคีย์เบลดนั่น เราจะเผาห้องสมุดนี้ให้ราบเป็นหน้ากลองเลย!!" ทานุกิควักโมโลทอฟ ค็อกเทลขึ้นมา จากโจรสลัดกลายเป็นผู้ก่อการร้ายไปซะแล้ว
"หึ! คิดว่าขู่แบบนั้นข้าจะกลัวเรอะไง เผาเกลี้ยงหมดข้าก็ไปดาวน์โหลดใหม่แล้วปรินท์ออกมาได้เรื่อยๆ งบบริษัททั้งนั้น ใช้งบไม่หมดเดี๋ยวปีหน้าโดนตัดงบ" ไม่รู้ไปติดนิสัยแบบนี้มาจากไหน สงสัยเอกซ์มัสจะเป็นข้าราชการนานไปนิด
"ตัดเงินเดือน!!"
จู่ๆเสียงลึกลับก็ดังออกมาจากระบบ ทำเอาเอ็กซ์มัสติดสภาวะ"จิตใจห่อเหี่ยว" แล้วบอสที่เรียกมาก็หายไป
"จังหวะนี้แหละเล่นงานมันเลย!!" ขณะที่ซาซาไรพุ่งเข้าไปก็โดนเอ็กซ์มัสขว้างคีย์เบลดกระแทกหน้า "หึหึหึ ความสามารถของข้า ไร้จุดสิ้นสุด...." แล้วเอกซ์มัสก็หยิบอาวุธชิ้นต่อไปขึ้นมา
--FLOW 16:45, 6 ตุลาคม 2007 (ICT)
"บัดซบ ตัดบทกลับมาให้ไอ้นี่เขียนอีกล่ะ... คราวนี้มันจะเอาอะไรออกมากันนะ!"
"ฮ่า ฮ่า ข้ามีอาวุธถึง XIII ชนิด(จะใช้เลขโรมันทำม๊ายย) เลียนแบบเกมจินตนาการครั้งสุดท้ายอาณาจักรหัวใจ เป็นอาวุธของผู้สูญเสียร่างกาย แต่จิตใจกล้าแข็งยังคงรูปร่า..."
..............(ทุกอย่างอยู่ในความสงบ)
ระหว่างที่เอกซ์มัสกำลังบรรยายสรรพคุณอยู่นี่เอง พวกหลอดก็ฉวยโอกาสนี้เผ่นป่าราบไปแล้วครับท่าน
"เฮ้ยกลับมาฟังข้าก่อนสิว่ะ! ยังเลคเชอร์ไม่จบเลย" แล้วเอกซ์มัสก็วิ่งไล่ตาม เอานกหวีดเป่าเรียกยังกับจราจรไล่แก๊งซิ่งป่วนเมือง <<ตกลงมาสู้หรือมาทำอะไรกันแน่
ระหว่างที่วิ่งไล่จับกันนั่นเองซาซาไรก็นึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง...
"ข้าชักสงสัยแล้วสิ เจ้าเอกซ์มัสมันดูแล้วออกจะเก่ง แต่ทำไมมันถึงได้เป็นแค่อันดับ3"
"อืม ที่นายจืดจางพูดมาถูกทีเดียว ฟังจากสรรพคุณที่มันโวยวายอยู่นี่ ฉันว่ามันเก่งกว่าลูก้าเสียอีก" ทานุกิเริ่มเอะใจ
"หรือว่าเราจะหลงกลมันเข้าให้แล้ว!"
เมื่อคิดได้ดังนั้นทุกคนจึงหันกลับไปยืนปักหลักสู้...
แฮ่กๆๆ(เสียงเอกซ์มัสหอบ)"ในที่สุดก็ยอมฟังข้าพูดดีๆแล้วสินะ ฟังดีๆซะจะได้ไม่ต้องวิ่งไปพูดไปให้เหนื่อย"
ทานุกิลองเอา Falcon Strike แทงใส่ดู
"สู้เรอะ ทำอะไรข้าไม่ได้หร... จ๊าาก!!!" เอกซ์มัสโดนเสียบเลือดไหลโจ๊ก กลิ้งหลุนๆสามร้อยหกสิบองศา "นี่หล่อนแทงมาจริงๆเรอะ!"
"....อ้าวไม่เท่าไหร่นี่หว่านึกว่าเก่งนัก ที่แท้ก็มีดีแค่เรียกบอสออกมาได้"
"หนอยมันรู้ตัวเสียแล้ว!" เอกซ์มัสเริ่มวิตก... ถ้าไม่ใช้สกิลช่วยวันหนึ่งเราใช้อาวุธได้แค่วันละอย่างเสียด้วย แต่จะเปิดเผยสกิลตอนนี้ก็ยังไม่ถึงเวลาเดี๋ยวสปอยคนอ่านหมด
"เล่นมันเลยเจ๊ทานุ" พอสถานการ์ณฝั่งตัวเองได้เปรียบหลอดก็เริ่มทำงาน... เลยโดนทานุกิเอาปี๊ปเพ่นกบาล ดูเหมือนจะได้คนเล่นมุขใหม่แทนเศษไม้ชั่วคราวแล้ว
"ข้ายังมีหน้าที่ต้องฟื้นฟูเกมอาณาจักรดวงใจ อุตส่าห์ฝึกฝนตัวเองมาถึงขั้นนี้แล้ว จะมาเกมโอเวอร์ตอนนี้ไม่ได้!" เมื่อเอกซ์มัสชั่งใจความหนักเบาแล้ว ก้หยิบคีย์การ์ดออกมา
"ยื่นหมูยื่นแมว ข้าจะให้คีย์การ์ดชั้นต่อไปแล้วพวกแกก็จากไปดีๆซะ ข้าจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไปทำเว็บของข้าต่อไป" เอกซ์มัสเริ่มเจรจาปราศรัย
"ไม่เห็นจำเป็นเลย ตื้บแกแล้วค่อยแย่งมาก็ได้" หลอดเริ่มฉลาดแล้ว!
"อย่าดีกว่า ถึงข้าจะแพ้แต่สู้กันแกเจ็บหนักแน่! เก็บแรงไว้ไปช่วยแฟนแกดีกว่าน่า ยัยนั่นอยู่ชั้นถัดไปนี่เองในแลปของดร.ซารุ ถ้าพวกแกยังไม่เสียดายชีวิตน่ะนะ.."
"เฮ้ย ไม่ใช่แฟนว้อยย!!! แฟนข้าชื่อ..." หลอดเริ่มมีปฎิกริยา ชักอยากจะเข้าไปอัดเจ้าเอกซ์มัสเสียแล้วแต่ยังไม่ทันได้พูดชื่อน้อง ป.ออกมา ก็โดนทานุกิเอาปี๊ปครอบไว้ก่อนแล้วเดี๋ยวทำเสียเรื่อง
"แกเป็นคนของFFDFไม่ใช่เรอะไง ทำแบบนี้คิดว่ามันถูกต้องแล้วเรอะ" ซาซาไรผู้รักความถูกต้องยอมรับไม่ได้ในเรื่องแบบนี้
เอกซ์มัสเงียบไปชั่วครู่ ให้ความรู้สึกเหม่อลอยเหมือนไปสะกิดโดนอะไรในใจเข้าให้ "เราร่วมมือกับฟลาวเวอร์เพียงเพราะมีจุดประสงค์คล้ายกัน แต่ไม่ได้หมายถึงยอมตายแทนกันได้ ข้าก็มีฝันของข้า จะไม่ยอมให้มันมาจบลงแค่ตรงนี้ง่ายๆแน่"
"ตกลง! DEAL ไม่รู้เหมือนกันว่านายคิดอะไรอยู่ แต่ยังไงตอนนี้ที่นายพูดมาก็ถูกต้อง" ทานุกิรับข้อเสนอแทนทุกคนได้คีย์การ์ดชั้น63มา
"หึหึ ก่อนจากไปข้าจะแถมข้อมูลให้อีกอย่าง บนชั้น65มีของดีที่พวกแกน่าจะใช้รับมือกับฟลาวเวอร์ได้ อย่าเพิ่งตายเสียก่อนล่ะ..." แล้วเอกซ์มัสก็ใช้เศษกระจกบลิงกิ้งมิลเลอร์วาร์ปหนีไป
ซาซาไรก็ได้แต่นึกสังหรณ์ใจ บางทีทานุกิอาจจะตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่ก็ได้ที่ปล่อยให้เอกซ์มัสไป แต่ก็ได้แต่หวังว่ามันจะเป็นแค่ลางสังหรณ์ที่คิดมากไปเองเท่านั้น...
--Shiryu 06:19, 7 ตุลาคม 2007 (ICT)
ทั้งสามคนเดินขึ้นมาถึงชั้น 63 ห้องแล็บขนาดใหญ่ของดร.ซารุ แต่ตอนนี้ซารุไปคุมกองจัดจ์อยู่ข้างล่าง บรรยายไปก็มั่วเปล่าๆเพราะคนแต่งคนนี้มันไม่ได้เล่นภาค 12
"เรามากันได้ถึงนี่เชียวนะ ...จืดจาง...จืดจาง" (ซาซาไรใช้คำว่าจืดจางแทนคำว่าจ๋อยๆแบบพวกช็อคเกอร์)
"นั่นสิ เหลือเชื่อจริงๆ ว่าไหมพี่ซาซาไร ทั้งที่มองๆแล้วก็คิดว่าเราช่างมีกำลังเพียงน้อยนิด"
"เออ โค่ดน้อยเลยด้วย พวกเอ็งสองคนไม่ได้ทำห่ะไรเลย รู้ตัวซะ"
แต่แล้วกรงสัตว์ทดลองข้างหน้าก็พังออกมา มี Sample HA142 หลุดมาพุ่งเข้ามาหมายโจมตีทั้งสามคน
"Falcon Thrust! ย้าก!!!" ตัวทดลองกระเด็นไปติดผนังสลายกลายเป็นเมือกไป..... หลอด ริโอว เลเวลอัพเป็น 38 ซาซาไรเป็น 41
"ชั้นสู้อยู่คนเดียวแล้วทำไมเลเวลชั้นไม่ขึ้นคนเดียวย้า!!!?"
"โลกของเกมส์ RPG มันก็ไม่ยุติธรรมแบบนี้ละนะ จริงๆแล้วระบบพื้นฐานของเกมส์ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อปลูกฝังจิตสำนึกของลัทธิคอมมิวนิสต์ให้แก่เยาวชนน่ะ" ซาซาไรโดนเหยียบจมธรณีข้อหารั่วส่งเดช
"ดูสิ ....หน้าประตูนี้เขียนว่าฟลาวเวอร์ด้วยเพ่ซาซาไร!!"
ทั้งสามเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูเหล็กภายในแล็บ "หรือว่า....ประธานอยู่ข้างในนี้กันนะ?...จืดจาง...จืดจาง...."
โพล๊ะ!! "เลิกทำเสียงจ๋อยๆได้แล้วว้อย!" ซาซาไรหัวปูด ตอนนี้ทุกคนจับอาวุธแน่นเตรียมพร้อม
"หึหึหึ ได้คิดบัญชีเร็วกว่าที่คิดแฮะ"
"ตอนนี้เราอาจจะยังสู้มันไม่ได้ แต่ถ้าเข้าไปเล่นงานตอนมันยังไม่ทันตั้งตัวก็ยังมีโอกาส"
ปกติพอพระเอกแพ้ศัตรู พวกศัตรูโง่ๆมีแต่พลังไม่มีสมองจะปล่อยพระเอกไปเก็บเลเวลแล้วค่อยมาปราบตัวเองใหม่ แต่หนนี้คงไม่มีใครคิดว่าพระเอกมันแค่เข้ามาเก็บเลเวลในตึกตัวเองก็เลเวลพุ่งเอาๆแล้ว .....แล้วทั้งสามก็เปิดประตูเข้าไป
!!!!
...พบแอริธเข้า
"เอ่อ....อ่านผิดแฮะ นี่มันฟลาวเวอร์เกิร์ล (สาวขายดอกไม้) ตะหาก"
"โห คลาวด์!! มาช่วยชั้นแล้วเหรอ? ดีใจจังเลย สมแล้วที่ชั้นชอบเธอ กิ๊กๆๆๆๆๆ อีตาแซ็คอะไรนั่นนะ หายสาปสูญไปเล้ย สงสัยไปแอบมีกิ๊กใหม่ ชั้นเลิกแคร์มันแล้วหละ (เสียงจากอเวจี "พ้มปล่าวมีกิ๊กคร้าบ...พ้มเป็นปุ๋ยไปแล้วค้าบ...ก่อนตายพ้มพยายามรอดกลับมาหาคุณชิบหายเลยนะค้าบ......) หวาวๆๆๆ ออกไปกันเถอะคลาวด์ กิ้บกิ้วๆ~ เธอจะอัลไซเมอร์แด๊กหรือแคร์อย่างอื่นมากกว่าอยู่ก็ช่างเหอะ หลังชั้นเรียกโฮลี่แล้วเราไปปลูกกระท่อมอยู่แดนเหนือกันนะ ชั้นไม่กะสละชีวิตหรอก แต่พวกเล่นเกมส์ไม่อ่านเนื้อเรื่องชอบเข้าใจผิดคิดว่าชั้นเสียสละใหญ่หลวง เหอๆๆๆๆ"
...ซาซาไรปิดประตูเพราะรำคาญ
"เอ่อ...ข้างในตะกี้มันอะไรเหรอเพ่ซาซาไร?"
"อะไรก็ไม่รู้ ท่าทางประธานชอบคนแบบนี้เลยหามาเก็บไว้น่ะ ว่าแต่ทำไมไอ้คนแต่งคนนี้มันหาเรื่องโดนประธานถีบนักฟะ?"
ห้องต่อมาเขียนว่าวู้ดพีซเกิร์ล "หรือว่า....ที่นี่มัน..........คืออะไยเหยอ?" หลอดทำหน้าโง่อังกิด
"ข้าว่ามันต้องเขียนให้พยายามแปลว่าน้องเศษไม้แน่ๆเลย ลองเปิดเข้าไปดูมะ?"
