Trial Craftsman

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

Revision as of 08:40, 5 กุมภาพันธ์ 2008 FLOW (พูดคุย | contribs) ← Previous diff		Revision as of 09:25, 5 กุมภาพันธ์ 2008 FLOW (พูดคุย | contribs) Next diff →
Line 443:		Line 443:
	--[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 08:40, 5 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)		--[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 08:40, 5 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
-	จองแป๊ป	+	"อย่าไปกลัวมันพี่น้อง บอสซุยมันทำให้ดูใหญ่ๆน่าจะเก่งหมดทุกภาคแหละ แต่เอาเข้าจริงมาคนเดียวเอากะทะตบก็น็อคมันได้" [[ซาซาไร]]พูดด้วยความมั่นใจ
		+
		+	"เจงเหยอก๊าบจองโลดปาาย" เป็ดจึงวิ่งดุ่ยๆเข้าไปสู้ตัวเดียว
		+
		+	'''แช้ดดดด!''' บาล็อคเอาแส้ฟาดใส่[[ยาโนทัย]]กลายเป็นเป็ดย่างเอ็มเคแสนอร่อย...
		+
		+	"ม่ายยยสหายเป็ด! คริส...ท่านหลอกข้า!" ซาซาไรตะโกนด้วยความแค้น แจ้บๆๆ(ส่วนนี่เป็นเสียงเคี้ยวเป็ดย่าง)
		+
		+	"พี่เป็ดอ่อนแล้วไม่เจียม เดี๋ยวผมผู้ปราบโฟลวจะแก้แค้นให้เอง!" หลอดกระโดดเข้าใส่ด้วยความมั่นใจสุดขีด ยิงเวทใส่ปุ้งๆๆๆ
		+
		+	'''แปร้ดดดดดด'''(เสียงไส้ปลิ้น) หลอดโดนบอสเหยียบแบนแต๊ดแต๋ ต้องเอาForgiven Signชุบตัวเองขึ้นมาพร้อมกับยาโนทัย
		+
		+
		+	"เศษไม้จ๋าหล่อนยอมระเบิดหน้าผาตกลงไปพร้อมกับมันแบบแกนดาล์ฟซะ!" เมื่อสู้ไม่ได้หลอดก็ชี้นิ้วสั่งคนอื่นไปตายแทน...แล้วก็โดน[[เศษไม้]]ตีเล็บขบ
		+
		+	"ตั้งใจสู้หน่อยได้ไหมแกน่ะ!" เศษไม้ร่ายคาถายิงใส่บอส แต่ก็โดนบอสปัดทิ้ง...
		+
		+	"นี่มันไม่ถูกต้อง! ข้ารู้สึกมีอะไรชอบมาพากล ขอลองตรวจดูหน่อยนะ" ซาก้าลองตรวจสอบข้อมูลมอนเตอร์ตัวนี้แล้วก็พบว่ามันเป็นnpcมีสถานะเป็น invisible ตีไม่ตาย
		+
		+	"อ้าว บรรลัยแล้วไง สมบัติอยู่ตรงหน้าแท้ๆแต่เข้าไปเอาไม่ได้"
		+
		+	"ข้ารู้แล้ว คงเพราะอยู่ในภารกิจการของช่างฝีมือเป็นแน่ ระบบถึงไม่อนุญาตให้ใช้การโจมตีธรรมดา!"
		+
		+	"แล้วต้องทำยังไงล่ะ!?"
		+
		+	"ต้องประดิษฐ์อุปกรณ์พรางตัวแล้วย่องผ่านมันไป!"
		+
		+	"โอสท์ ลังส้มธนาทรของลุงโซลิด" [[หลอด]]เอาลังครอบตัวแล้วย่องผ่านประตูไป
		+
		+	ปิ้ว แต่บอสไม่โง่เตะกระเด็นกลับมาจุดเดิม
		+
		+	"งั้นต่อไปตาข้าบ้าง" ซาซาไรวิ่งแก้ผ้าโทงๆวิ่งเข้าไป พลังจืดจางเพิ่มขึ้นอีก20%ทำให้บอสมองไม่เห็น
		+
		+	"เย้ผ่านแล้ว! ฮ่าๆๆ" ซาซาไรร้องเฮ เต้นเหยงๆอยู่ตรงทางเข้ากรุสมบัติ
		+
		+	"อืมม์ พวกเราลืมความจืดจางของเจ้าไปเสียสนิทเลยน้องรอง..." [[ซาก้า]]เห็นดังนั้นก็จับซาซ่ามาบดกับครกสกัดเป็นเครื่องดื่มสำเร็จรูป วีต้า! "เอ้ากินซะทุกคน"
		+
		+	"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับวีต้า?" หลอดถามด้วยความสงสัย
		+
		+	"ไม่เคยได้ยินในโฆษณาเหรองไง วีต้าพรุนสกัด [[ไม่เข้มข้น(จืดจาง)]]เราไม่นอน" <<คอนเซปนี้ใช้งบวิจัยเป็นสิบล้านบาทเทยเชียวนะ เอ้อ
		+
		+	ทุกคนก็ดื่มวีต้าแล้วก็เข้านอน...เอ๊ย ไม่ใช่ วีต้าอันนี้จืดจางมาก(เพราะสกัดจากซาซาไร) กินแล้วทำให้จืดจางไม่มีคนสนใจ ในที่สุดก็ผ่านเข้าห้องสมบัติไปได้สำเร็จ
		+
		+	"เหตุผลปัญญาอ่อนจริงๆ คนแต่งมันหมดมุขแล้วแน่ๆ"
		+
		+	หลอดเปิดหีบสมบัติด้านใน แล้วก็ได้พบกับสมบัติประจำเผ่าของพวกคนแคระ Running Water Root อันเดียวกับที่ทีลเคยมาเอานั่นแหละ ...สังสัยคนแต่งมันคงจะหมดมุขแล้วจริงๆ
		+
		+	"เอาล่ะได้ของวิเศษครบสามชิ้นแล้ว" กลับไปหา[[เมดิอุส]]กันเถอะ
		+
		+
		+	ขณะที่พวกหลอดกำลังเดินทางกลับนั่นเอง ด้าน[[ซิกฟรีด]]ก็นั่งBTSมาถึงสถานนีคริสตัลวัลเล่ย์แล้ว
		+
		+	----

---

Revision as of 09:25, 5 กุมภาพันธ์ 2008

--FLOW 23:56, 30 มกราคม 2008 (ICT)

"คราวนี้สีขาวรึ?" ในมิติที่ขาวโพลนไปหมด หลอดเดินมาตามเส้นทางจนมาถึงห้องกว้างพบGMยืนรออยู่

"Yo! Good morning" GMทักทายเป็นภาษาปะกิด

"สะต๊อป! โว้ย! สะต๊อปปุ๋ง! เฮ้ย! มาฟุดฟิดฟอไฟอะไรกับผมที่concernยังไม่รู้เลยว่าแปลว่าอะไรครับ ขอภาษาไทยด่วนเลยครับเพ่ไม่งั้นกลับบ้านนอน!"

"God Damn Shit boy , อ่า อะ แฮ่ม อะแฮ่ม สวัดสีข้าชื่อเมดิอุสเจ้าแห่งช่างฝีมือน่อ ส่วนสนทนาภาษาปะกิดน่ะงานอดิเรกข้าน่ะ"

"อ๊ะ ชื่อลุงนี่มันคุ้นๆรูหูยังไงชอบกลแฮะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน"

"แน่นอนอยู่แล้ว ก็ข้าก็คืออาจาร์ยของกราดิอุสกับรุซโรที่เป็นพวกเจ้าไง"

"อ๋อนึกออกแล้ว เมดิอุสนักตีดาบในตำนานนั่นเอง!"

"อย่ามัวเสียเวลาเลยน่อ มาเข้าเรื่องภารกิจกันดีกว่า สำหรับภารกิจของเจ้าในครั้งนี้คือการรวบรวมไอเทม! ง่ายใช่ไหมล่าข้ารับรองว่าง่ายกว่าควิซหมอตุ๊เยอะ"

 รายละเอียดของภารกิจคราวนี้คือการช่วยเหลือเมดิอุสเพิ่มความแข็งแกร่งให้พวกGM โดยเมดิอุสจึงคิดจะสร้างอาวุธระดับ16ขึ้นมา
 อาวุธที่ใช้กันอยู่ในแพทช์นี้ยังไม่สามารถอัพเกรดเป็นเลเวล16ได้(เนื่องจากโคนาเม้งกั๊กไว้หากิน) ดังนั้นจึงต้องสร้างขึ้นมาใหม่เลย 
 และเพื่อการนั้นจำเป็นต้องมีค้อนที่ไว้ใช้สร้างอาวุธ ซึ่งเป็นค้อนในตำนานที่เหนือกว่าค้อนทอง Platinum Hammer   
 หน้าที่ของหลอดคือไปหาไอเทมที่จะทำค้อนชนิดนี้ได้กลับมาให้เมดิอุสซะ ก็ถือว่าเป็นอันจบภารกิจในคราวนี้.

"ไงง่ายใช่ไหมน่อ โฮ่ๆๆ" เมดิอุสพูดไปพลางดูดกระท่อมที่ปลูกไว้ตอนบทแรก

"โทษทีนะลุงแต่จะให้ผมไปหาอะไรมาให้บ้างล่ะ?"

"โอ้จริงสินะ ข้าลืมบอกไปข้าต้องการของวิเศษแค่สามอย่างเท่านั้นเอง นั่นก็คือของวิเศษของคนแคระ เอลฟ์ และโคบอลต์"

"แล้วผมจะไปรู้ไหมคร้าาบว่าไอ้ของวิเศษนั่นมันคืออะหยัง? แล้วจะไปหาได้ที่ไหน"

"เสียใจด้วยน่อ แต่ระบบให้ข้าบอกเจ้าได้แค่นี้เอาล่ะขอให้โชคดีนะเดินทางโดยสวัสดิภาพ Bon Voyageน่อ" แล้วเมดิอุสก็ส่งหลอดกลับมาที่ฐานทัพเหมือนเดิม

หลอดจึงเอาเรื่องนี้มาปรึกษากับทุกคน

"ถ้าพูดถึงทั้ง3เผ่านี้ก็น่าจะเป็นชุมชนลับที่โทรันนะครับ" ซาซาไรนักเดินทางจืดจางผู้เดินทางท่องโลกมามากกล่าว

"งั้นการเดินทางครั้งนี้คงต้องอาศัยเพ่ช่วยแล้วล่ะ" หลอดเลือกซาซาไรเข้าปาร์ตี้ (มีเสียงซาซาไรร้องเฮด้วยความปิติยินดี)

"ถ้าน้องรองไปข้าก็จะไปด้วย ให้ข้าไปด้วยเหอะนะข้าอยากมีบทมั่ง" ซาก้าทำสายตาปิ้งๆจนได้เข้าปาร์ตี้

"ก๊าาบ ป๋มไปด้วยเด่ไอ่น้องหลอด" ยาโนทัยเจื๋อนเนื้อตัวเองให้หลอดกิน เลยได้ตามมาด้วย

"งั้นชั้นไปด้วย อยู่ในปราสาทมาหลายตอนแล้วเบื่อเค่อะ อยากไปเที่ยว" น้องเศษไม้เข้าปาร์ตี้เองโดยพละการ...

"ถ้าจะไปโทรันล่ะก็เดี๋ยวเราไปส่งให้เอง" ซาริสอาสาพาไปส่ง...รู้สึกจะกลายเป็นแท๊กซี่ประจำเรื่องไปเสียแล้ว

เมื่อพร้อมแล้วหลอดก็ให้ซาริสพามาส่งที่ท่าเรือคาคุเพื่อเดินทางไปยังป่าใหญ่ซึ่งเป็นทางเข้าชุมชนของทั้งสามเผ่า

---

--FLOW 03:48, 31 มกราคม 2008 (ICT)

หลอดเดินทางออกจากคาคุมายังหมู่บ้านป่าใหญ่เพื่อเดินทางเข้าไปในชุมชนกึ่งมนุษย์ แต่ทว่าที่หน้าทางเข้าป่ามายา....

"ห้ามผ่าน!" มีnpcเก็นเก็นมากั้นทางเข้าเอาไว้

"เก๊กซิม คราวนี้มีปัญหาอะไรอีกล่ะเนี่ย"

"ตอนนี้พวกเรา3เผ่าพันธุ์กำลังมีเรื่องเขม่นกันอยู่ ไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้าออกโดยไม่ได้รับอนุญาต"

"น่านะคุณหมาน่ารัก เดี๋ยวให้เนื้อแท่งอัลโบ้นะ" น้องเศษไม้พยายามหลอกล่อด้วยสเน่ห์แล้วตามด้วยสินบน

"เชอะคิดว่าแค่อัลโบ้แท่งละ10บาทจะทำให้ข้าเปลี่ยนใจงั้นรึ ระดับหัวหน้ากองอย่างข้าน่ะกินซีซ่าร์กระป๋องละ130ทุกมื้ออยู่แล้ว" เก็นเก็นทำท่าเชิดใส่

กร๊อบ~ (เสียงหมาโดนเฮดล็อค) "จะยอมให้ผ่านไปดีๆไหมคร้าาาาา" เศษไม้เริ่มใช้ไม้แข็งอีกแล้ว...

"เอางี้ ตอนนี้ข้ากำลังจีบโคบอลสาวอยู่ ถ้าเจ้าทำของขวัญที่เราดูแล้วรู้สึกว่าจะทำให้เธอพอใจได้ล่ะก็ข้าจะยอมให้พวกเจ้าผ่านไป"

"จับไอ้หมาหน้าม่อนี่ส่งโรงเชือดที่นครปฐมเลยดีไหม?" ซาซาไรเสนอไอเดีย

"ไม่ได้ๆ นี่เป็นแชปเตอร์งานช่าง เมดิอุสบอกมาว่าห้ามใช้กำลังต่อสู้หรือข่มขู่แย่งชิง ต้องใช้ทักษะกพอ.(การงานพื้นฐานอาชีพ)เท่านั้น!" <<แต่ตะกี้มีคนนึงล็อคคอหมาเกือบสิ้นใจไปแล้ว

ดังนั้นทุกคนเลยต้องมานั่งประดิษฐ์แก้ดเก็ทให้หมากัน หลอดก็ได้แต่บ่น...ปัญญาอ่อนชิกหายตูอุตส่าห์อัพเกรดมาจนชนะโฟลวได้ แต่ต้องมานั่งทำแก้ดเก็ทให้หมามันพอใจ

"เอ้าเสร็จแล้วของเรา" น้องเศษไม้เสนอสินค้าสำหรับหมาอันแสนภาคภูมิใจ

"ฟริสบี้ติดใบมีดโกน ถ้าหมาดื้อก็ขว้างเฉาะหัวมันเลย!" ซาดิสสมเป็นหล่อนจริงๆ

"ไม่เอาว้อยยย ฮ่องๆๆจะฆ่าแกงกันงั้นเรอะ" เศษไม้โดนเก็นเก็นงับหัว... ไม่ผ่าน

"อาวบ้างเด่ก๊าบ กาดุกเป็ดปลอม" ยาโนทัยเอาตีนเป็ดมาทำเป็นกระดูกปลอม

"แล้วมันต่างจากกระดูกปลอมทั่วไปตรงไหนฟร้า" เก็นเก็นโยนทิ้ง ไม่ผ่านอีกแล้ว

"ดูของข้าน้อยบ้างสิ นี่คือ....." ซาซาไรโชว์ไอเทมที่ตัวเองสร้างขึ้นมาอย่างภาคภูมิใจ

"อะไรวะโฮ่ง มองไม่เห็นเลย" สรุปก็คือสิ่งที่ซาซาไรสร้างออกมานั้นจืดจางมากจนหมายังเมินนั่นเอง...

"โธ่น้องรองที่น่าสงสาร... ข้าจะกู้ศักดิ์ศรีของเจ้าคืนมาเอง" ซาก้ายื่นไอเทมของตัวเองออกมา

"พอๆกับไอ้จืดจางน้องแกนั่นแหละ ไม่ผ่าน!" ....ซาก้าวิ่งหนีไปร้องไห้กระซิกระซิกหลังต้นไม้ T_T

"อุบ๊ะ ทำไมไม่ได้เรื่องกันแบบนี้ เห็นทีผมต้องแสดงฝีมือเองเสียแล้ว" หลอดหยิบไอเท็มออกมาจากกระเป๋า...

"อะไรน่ะ.. นั่นมันโทรศัพท์ไม่ใช่เรอะ!" น้องเศษไม้งงเอาโทรศัพท์มาทำไม? "ก็ใช่น่ะเซ่" แล้วหลอดก็โทรศัพท์ไปหาฮิกะอิจิ

"โหลๆเพ่ฮิกะคร้าบ มีสินค้าสำหรับหมาอะไรแปลกๆบ้างไหม จัดมาให้หน่อยชุดนึง" <<<หลอดมันฉลาดแกมโกงอีกแล้ว

สักพักซิกไปรษณีย์เจ้าเดียวทั่วราชอาณาจักรซุยก็ขี่จักรยานเอาสินค้ามาส่งจากฟาเลน่า...

สินค้าแอมเวย์จากฮิกะอิจิ แพนดี้เว้าสูงสุดเซ็กซี่สำหรับหมา...

"สืดยอดดดดด โฮ่งงงงงง โบร๋วววววว เราจะเอาไปให้แฟนใส่" เก็นเก็นเห็นแล้วถูกใจทันที

"ฮ่วย..บริษัทไหนวะคิดไอ้ของแบบนี้ขึ้นมาได้" ทุกคนแทบไม่อยากจะเชื่อสายตา กระทั่งหมายังมีกางเกงในเว้าสูง

แล้วเก็นเก็นก็ยอมให้พวกหลอดเดินทางผ่านป่ามายาเข้าไปในที่สุด

---

--Shiryu 08:38, 31 มกราคม 2008 (ICT)

และแล้วพวกหลอดก็เดินเข้ามาในป่ามายา ได้ยินเสียงเพลงแสนไพเราะดังออกมาจากป่า

"นี่มัน!!!"

"ระวังตัวไว้นะ แถวนี้คงมีพวกปีศาจที่จะคอยหลอกล่อพวกเราไปกินอยู่!!"

พอหันไปดูต้นเสียง....ก็พบเก๊งเก่งกำลังร้องเพลงจีบหมาตัวเมียอยู่นั่นเอง (พวกหลอดล้มตึง)

"แล้วเอ็งจะเข้ามาด้วยทำม้า~ย!!?" น้องเศษไม้เอาตะบวยชี้หน้าด่าเก๊งเก่ง

"อ้าว ก็ป่านี้เป็นที่อยู่ของพวกเรานี่ครับ" เก๊งเก่งตอบไม่รู้ร้อนรู้หนาว

"ขอบคุณสำหรับแพนตี้แสนงามเค่อ~!!" น้องหมาเพศเมียแฟนเก๊งเก่งเอ่ยทำตาวิ้งๆ

แล้วโคบอลต์ทั้งสองก็เต้นระบำนู้ดครึ่งก้นโชว์ให้ดูเป็นการขอบคุณ

ตุ้บๆๆๆ ผัวะ! พล็อก! เอ๋งๆๆๆๆ~

(คำเตือน : การรังแกสัตว์เป็นบาป ....แต่กระทู้โหวตสัตว์โลกไม่ต้องจิ้มไอ้พวกนี้หรอก อุบาทว์)

"ใครมาเอะอะอะไรแถวนี้?" ผู้เฒ่าโคบอลต์ออกมากล่าวตำหนิเด็กๆที่ทำเสียงหมาเอ๋ง ที่รีบออกมาเพราะแชปเตอร์นี้คาดว่าไอเท็มแต่ละชิ้นคงมีเวลาให้หาพอๆกับรูนแชปเตอร์ก่อน ซาซาไรรู้ดังนั้นก็รีบบรรเลงเพลงพเนจรบอกเล่าเรื่องราวให้ผู้เฒ่าฟัง

"ครั้งหนึ่งนานมา เหล่าผู้กล้า เหงย~ ออกเดินทาง ...." แป้ะ!! (โดนน้องเศษไม้เอากางเกงในแฟนเก๊งเก่งยัดปาก) "ท่านผู้เฒ่าคะ ได้โปรดฟัง เรื่องราวของเรามีดังนี้...พล่ามๆๆๆๆ..."

"โอ้ เรายินดีที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการกอบกู้ซุยโคยูนิเวิร์ส เอาไอเท็ม "หัวกระโหลกคิวบิ ...โคบอลต์เก้าหางในตำนาน" ไปเลย!!" ผู้เฒ่ายื่นไอเท็มลับประจำเผ่าให้อย่างง่ายดาย

"ขอบคุณมากก๊าบบบ เพื่อเป็นการตอบแทนป๋มจะเต้นระบำเป๋าฮื้อให้ชมกันแจ่มๆไปเลยก๊าบบบบ" ...ยาโนทัยโดนจับมัดลากออกมาทันที

"อันต่อไปคงไม่ง่ายแบบนี้แน่ ได้ยินมาว่าพวกเอลฟ์น่ะสูงส่ง ส่วนดวาฟท์น่ะ ...งก เรารีบเข้าไปด้านในต่อเถอะ"

---

--FLOW 22:50, 31 มกราคม 2008 (ICT)

"ตอนนี้มีตัวเลือกสองข้อ 1.ไปหมู่บ้านเอลฟ์ 2.ไปหมู่บ้านคนแคระ จะเลือกอันไหนดีหลอด" เศษไม้ถาม

"มี 3 ไหม รออยู่ที่นี่แล้วเธอไปทำเควสให้" หลอดเลยโดนเศษไม้เอาเลือดขี้เกียจออกด้วยฟริสบี้ติดใบมีดที่ทำเสร็จเมื่อกี๊เฉาะกบาล

"งั้นไปหมู่บ้านเอลฟ์กันก่อนเถอะ สาวเอลฟ์น่ารักเราชอบ" หลอดเลือกข้อ1. ไปหมู่บ้านเอลฟ์

เมื่อมาถึงหลอดก็ไปพบกับnpcครีคิส หัวหน้าเผ่าเอลฟ์เพื่อเจรจาขอของวิเศษประจำเผ่า

"เพื่อประโยชน์ส่วนรวมและอนาคตของเผ่าพันธุ์เรา พวกเรายินดีให้ความร่วมมือมอบสมบัติประจำเผ่าเราให้ เพียงแต่ว่าท่านต้องช่วยพวกเราก่อนเรื่องหนึ่ง..."

"ว่าแล้วเชียว มันไม่สบายอย่างที่คิดจริงๆด้วยสินะ"

"ก่อนหน้านี้หมู่บ้านเราโดนไอ้อ้วนควอนด้าเผาจนวอด พวกเราเลยพเนจรหาที่ลงหลักปักฐานกันใหม่แต่ยังไม่เจอที่ๆเหมาะสมซักที ไปมัชฌิมโลกก็โดนเกณท์ไปช่วยอารากอนสู้ที่เฮลม์ดีฟส์จนตายห่าเกือบหมดเผ่า ไปอเซรอธก็โดนเกณท์ไปสู้กับเบริน์นิ่งเลเกี้ยน ลี้ภัยไปอาเดนก็มีแต่เกรียนกับบอทรังควานจนอยู่ไม่ได้ เฮ้อ...เกิดเป็นเอลฟ์นี่มันซวยจริงๆมีแต่โดนคนอื่นรังแก เอลฟ์หญิงก็ชอบโดนจับไปวาดภาพโป๊แต่พอจะไปฟ้องร้องก็ไม่มีศาลไหนรับ สุดท้ายพวกเราก็เลยต้องกลับมาตายรังที่นี่" ครีคิสบ่นยาวเป็นคนแก่อัดอั้นตันใจ แต่โทษทีข้างบนนี้พูดซะน้ำท่วมทุ่งแต่หาผักบุ้งไม่เจอซักกะต้นเดียว

"หยุดบ่นได้แล้ว อยากให้เราช่วยอะไรก็ว่ามา เสียเวลาชิบ" เศษไม้เอากระดูกเป็ดของยาโนทัยเฟี้วยงใส่กะบาลครีคิส

"อะแฮ่ม ขออภัยที่บ่นไปเมื่อซักครู่ เข้าประเด็นกันดีกว่า ตอนนี้หมู่บ้านเราอยู่ในช่วงก่อสร้างหลังจากที่ปล่อยไฟไหม้วอดมานาน เราอยากให้ท่านช่วยออกแบบบ้านให้หน่อยน่ะ ขอแบบไฮโซๆไม่แพ้พวกเอลฟ์ในเดอะหลอดหรือลินเนจด้วยนะ หมู่บ้านเอลฟ์ของซุยน่ะมันซอมซ่อที่สุดในโลกแล้ว"

"ว่าไงนะ! จะบ้าเรอะ! จะให้มาสร้างบ้านให้พวกแกอยู่เนี่ยนะ แถมยังต้องเป็นบ้านหรูๆอีกต่างหาก" หลอดหงายหลังล้มตึง เคยทำแค่บ้านจำลองด้วยไม้จิ้มฟันตอนอยู่ม.2เท่านั้นเอง

หลอดเดินออกมานอกเมือง(เพราะในเมืองเป็นซากต้นไม้ผุๆ)ปรึกษาหารือกับทุกคน จะเอาไงดีทีนี้...

"ดูท่าสร้างบ้านคราวนี้จะยากเกินกำลังของเราเสียแล้ว ข้าน้อยว่าพวกเราน่าจะให้ช่างฝีมือโดยตรงช่วยเหลือนะสำหรับภารกิจนี้" ซาก้าเสนอความคิดขึ้นมา

"เข้าท่าดีนะ แต่ว่าเราจะไปติดต่อใครดีล่ะ"

"ข้าน้อยพอจะนึกออกอยู่คนหนึ่ง ช่างฝีมือที่อาศัยอยู่ในบ้านที่ตัวเองสร้าง เธอมีนามว่าโมกุริ" ซาซาไรกล่าวขึ้นมา

"งั้นเรารีบไปพบคนๆนั้นกันเลย!" (หลอดกับเศษไม้ยังไม่เคยรู้จักกับโมกุริ)

"น้องรองกระท่อมโมกุมันเป็นสถานที่Random Fieldปรากฎตัวแบบสุ่มมิใช่หรือ แล้วเราจะไปหาเจอได้อย่างไรกัน"

"ถ้าทำเงื่อนไขอย่างหนึ่งได้ โมกุฮัทก็จะปรากฎขึ้น!" ซาซาไรสั่งซาก้ากับเป็ดให้หยิบเครื่องดนตรีออกมาเตรียมตัวบรรเลงเพลง

อี้~ อื่อ~ อี๊~ อื่อ~ อื้อ~ อือ~ เน๊~ โคเท~ วา~ ไนโย~

วงเดอวีว่าบรรเลงเพลง Landscape เพลงเปิดของ ทูวาร์ด ทู เทอร่า

คุโปะ ~ มีเสียงดังแล้วมีควันพ่นออกมาจากพื้น

กระท่อมโมกุร้านของโมกุริปรากฎขึ้นเหมือนวันเดอร์เชฟในเทลส์... เฮ้อ ใช้เพลงเทอร่าเรียกออกมา...บัดซบ

---

--Shiryu 07:45, 1 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)

"รับหนมจีบซาละเปาไหม คูโป~!" จู่ๆโมกุริก็งัดสกิลเซลส์วูแมนใส่หลอด

"ขอดูเร็กซ์ขนาดคิงไซส์ อะฮ่า~!" หลอดโดนสโมกกี้ไบรท์ยัดปากแล้วโยนลงเตาไป

"ท่านโมกุริ! เราต้องการให้ท่านช่วยสร้างบ้านให้หลังหนึ่ง!" น้องเศษไม้เอ่ยปากขอเหมือนสั่งก๋วยเตี๋ยวน้ำ "พวกเอลฟ์อยากได้ที่อยู่ใหม่ ช่วยสร้างให้เจ๋งแบบที่ลิวคิเอะอองเดโทโมโยะเทียบไม่ติดเลยนะ"

"เรื่องค่าใช้จ่ายไม่ต้องเป็นห่วง ผมเป็นเสี่ยเจ้าของที่วฏปราสาท" หลอดเสนอหน้าอย่างภาคภูมิใจ วังเขายกให้มันฟรีๆแท้ๆ แฟนๆซุยมาอ่านเจอวฏปราสาทถูกเซ้งคงปลาบปลื้มเป็นล้นพ้น

"เรื่องเงินเราไม่ต้องการ เอามาก็ไม่รู้จะเอาไปซื้ออะไร ตีดาบจนเลเวล 16 ก็แล้ว รูนก็ไม่มีมาขายเพิ่มซะที ดูใน RR สิ สิบคะแนนมินิเกมส์แลกกับเงินหมื่นยังมีแต่คนเลือกคะแนนเลย" จู่ๆโมกุริก็บ่นเรื่องเศรษฐกิจบอร์ดยุคเงินเฟ้อแบบที่ตัวละครฟิคฟังแล้วต้องงง "เอางี้ดีกว่า เราจะสร้างสุดยอดที่อยู่อาศัยที่เจ๋งกว่าปราสาทซิกม่าร้อคแมนเอ็กซ์หนึ่งให้ แลกกับให้พวกเจ้าเล่นละครซุยโคเด็นสี่ให้ดู เพราะเราชอบโคมะซัง ฮี่ๆ... กุปปี้~!" โมกุริทำเสียงม็อก แต่ทำไปทำมากลายเป็นกั๊ตจังในอาราเล่ "ถ้าเล่นไม่ถูกใจเราจะส่งไปนอนในห้องปลูกเห็ดบนเรือฐานตลอดชีวิต เอ้กอี๊เอ้กๆ~!" คราวนี้กลายเป็นไก่ขัน คาดว่าเป็นเพราะคนแต่งๆตอนเช้าตรู่ (ไม่เกี่ยวเลย!)

แล้วโมกุริก็เริ่มออกเดินทางรวมวัตถุดิบปล่อยพวกหลอดเตรียมตัวแสดงละคร

"ทำไมจู่ๆต้องมาเล่นละครฟะเนี่ย ....ผมเลเวล 73 นะครับ TvT"

"อย่าบ่นเลยน้องข้า ไอ้คนหัวโบะมันยังขี่ไก่ทั้งวันทั้งคืนจนเก็บ KOR ปราบมหาเมพได้เลย" ซาซาไรออกตัวขอแสดงเป็นก้อนหินซึ่งคาดว่าในโลกนี้คงไม่มีใครเล่นได้ดีเท่าเขาอีกแล้ว ....แต่ก็ถูกกระทืบข้อหาเอาเปรียบ

"เอ้า! เรามาเล่นตอนบุกขึ้นป้อมเอลอีลกันเถอะ เศษไม้! เธอเล่นเป็นยัยแก่เอเลนอร์ซะ!"

น้องเศษไม้รับคำสั่งหลอดแบบเสียไม่ได้ กลับไปค่อยคิดบัญชีทีหลัง

"เพ่โว่ เพ่เล่นเป็นไอ้ตัวโกงเกรแฮมเครย์นะ!"

"นี่ข้าต้องเป็นตัวโกงทุกครั้งที่เล่นละครเลยรึนี่" ซาซาไรหวนระลึกถึงตอนเล่นละครบ้านบุเดฮัคแล้วถูกเพื่อนๆรุมกระทืบตายพร้อมมิซุกิ

"พี่ซาก้าเป็นต้นไม้ยักษ์"

"ต้นไม้ยักษ์มันเล่นไงฟะเฮ้ย!..." แน่นอนว่าไม่มีใครฟัง

"จ่าโจเล่นเป็นสโนว์ไป ชีริวเกลียดทั้งคู่"

"ก๊าบบบ ป๋มยาโนทัยบ่ใจ้จ่าโจก๊าบบบ" หุบปากซะ เป็ดทั้งคู่แหละ

"ส่วนพระเอก อะเฮ้อ~ เสียดาย เหลือเราอยู่คนเดียว ถึงจะไม่ค่อยอยากเล่นเพราะผมหล่อกว่าลาซโลมากมายก็เถอะ...."

ลาซโลถูกเอลเลนอร์กระทืบแล้วลากขึ้นเวทีพอดีกับที่โมกุริขนของกลับมา

"เริ่มการแสดงได้จ้า~!!"

---

--Shiryu 12:33, 3 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)

"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว หน้าป้อมเอลอีลมีเด็กๆกลุ่มหนึ่งจับกลุ่มคุยกันหาวิธีเก็บลูกพลับแบบในโดราเอม่อน" <<แน่นอนว่าไม่มีใครพากย์ หลอดมันเลยต้องพากย์เอง

"นายๆ เราได้ยินว่าลูกพลับบ้านนั้นอร่อยมากเลยหละนาย"

"แต่ได้ยินมาว่าตาแก่เครย์ขี้ตืดเฝ้าสวนอยู่นาก๊าบบบ"

"เคี้ยกๆๆ ไว้ใจนักยุ๊ดตะสาดเอเลนอร์คนนี้เถอะ เรามีแผนแบ่งกำลังเป็นสองทีม ทีมแรกล่อตาแก่ไปทางอื่น แล้วอีกทีมก็แอบไปเก็บลูกพลับ" น้องเศษไม้พยายามทำเสียงยายแก่

โมกุรินั่งดูไปก็งงๆ เก็บลูกพลับแป๊ะลิ้มอะไรของมันฟระ?

"แล้วเอเลนอร์ก็จัดทีมอย่างลงตัวดังนี้ ทีมแรกที่จะไปล่อตาแก่เครย์คือเอเลนอร์และสโนว์ ส่วนทีมที่จะไปเก็บลูกพลับคือลาซโลคนเดียว" (โห ลงตัวอิ๊บอ๋ายวายป่วง)

"วะฮ่าๆ อย่าคิดว่าข้าไม่รู้แผนการของพวกเจ้านะครับทุกท่านครับ" ซาซาไรตีบทตัวโกงแตกแถมจ้างสการ์เล็ตมูนมาตัดชุดเกรแฮมเครย์ใส่เรียบร้อย ลงทุนจิ๊บผายไม่รู้จะลงทุนไปเพื่ออะไรสงสัยจะเอาตุ๊กตาทอง ร่วมกิจกรรมเยอะแค่ไหนสุดท้ายก็โดนไอ้พวกกาฝากรุมเอาไฟยิงตายอยู่ดี

A: ข้ามีความรู้สึกว่าไอ้คนแต่งยังแค้นเรื่องบ้านอะคาเดมี่อยู่นะครับท่าน
B: ข้าก็ว่าเช่นนั้นแหละ อ่านข้ามๆไปเหอะท่านเอ๊ย

"ใหป๋มจัดการมันเองเชื่อไป" ยาโนทัยควักวินนิ่งออกมาดวลทีมโปรดของทั้งสองคนทันที แมนยู VS นิวคาสเซิล (ไม่ค่อยจะเอาเปรียบเลยนะพี่) "ตายซะเถอ เฮียโด้ยิงเข้าไปเด่"

"อ๊ากกกก!!! ไม่น่าเชื่อว...ว่ามนุษย์จะเอาชนะข้าด้า~ย" อีตานี่ก็สงสัยมาผิดเรื่อง

"ป๋มเป็นเป็ด บ่ใจ้มนุษย์ก๊าบบบ"

"เลิกโวยอิดออดได้แล้ว! เอ้า พี่ซาซ่าเดินไปฝั่งโน้นต่อนะ ต้องไปขัดขวางลาซโลอีก"

"เอ่อ....แล้วจะให้แยกทีมมาทางนี้ทำแพะอะไรล่ะครับ -__-" ...ก็เนื้อเรื่องภาคสี่มันเป็นงี้นี่ฝ่า ซาซาไรวิ่งหน้าตาเหลือกไปทางด้านลาซโลต่อทันที

"แฮ่กๆ ...(กุรู้แล้วทำไมไม่มีใครเล่นบทนี้) ...ขึ้นมาถึงนี่จนได้นะเหล่าผู้กล้า!" เอาเข้าไป ผิดเรื่องไม่เลิกรา

"ยอมยกต้นพลับให้เราซะดีๆ เราจะเอาไปเป็นสินสอดสู่ขอเฮลก้า!" หลังหลอดพูดจบก็มีกระป๋องข้าวโพดคั่วลึกลับลอยออกมาจากที่นั่งคนดู

"ในที่สุดรูนออฟพันนิชเมนท์ก็กลับมาจนได้สินะ แกเห็นเด็กไหม?"

"เห็นครับ เขาบอกว่าอยากกินลูกพลับครับ" (บทอะไรของมันไม่รู้ คนเล่นภาคสี่มายังงงเกาหัวแกรกๆ)

"ฮ่าๆๆๆ หัวเราะเยาะ"

"จริงๆผมมีความจริงจะเปิดเผย ตัวผมนั้นจริงๆแล้ว....คือลูกชายของท่านที่หายสาปสูญไป!!"

"จริงหรือนี่!!"

"จริงสิครับ ปานที่ก้นนี่คือหลักฐาน!!!" หลอดเปิดก้นให้ดูอย่างสง่างาม

"โอ ท่านพ่อ~!"

"ท่านลูก~!"

แล้วทั้งสองก็กอดกันกลางอาทิตย์อัสดง

"@#%^$#&* ลูกเกรแฮมมันมีปานแต่ชาติไหนวะ??! ใช้รูนตายกะตายังจะมาบอกว่าหายสาปสูญอีก แล้วลาซโลมันจะไปเป็นลูกอีนี่ได้ไง ไอ้พวกโลจิกบัดซบ! อุบอิบๆ @^%$&@#$&" มีเสียงวิจารณ์จากคนดูถ่มน้ำลายนับล้านปาก แต่เราไม่สนใจเสียงนกเสียงกาเพราะเราเชื่อว่ามันคือซิ้นละปะ~! (ทำเสียงอาจารย์เฉลิมชัย)

"ว่าแต่...ผมยังไม่มีบทเลยนะครับ อูรา~" เสียงต้นไม้จืดจางๆแว่วมาจากไหนไม่รู้ อย่าไปสนใจเลย

"แสดงได้ดีมวากกกค่า (กัดฟันพูด) เอ้า ตามสัญญา เราสร้างบ้านใหม่ให้เอลฟ์เรียบร้อยแล้ว" จริงๆคนดูลุกออกไปตั้งแต่ตอนจ่าโจบุกป้อมเอลอีลไปสร้างบ้านเรียบร้อยแล้ว คราวนี้เป็นคฤหาสน์ที่ความหรูหราระดับปราสาทดาริลชิลด์แต่เทคโนโลยีระดับบาแลมบ์การ์เด้น เข้าไปจับจองอยู่กันสบายมีถ่ายทอดการ์ตูนวายยี่สิบห้าชม.ต่อวัน

"ขอขอบคุณพวกท่านมาก เราขอมอบไอเท็มของเอลฟ์นี้ให้แก่ท่านตะลาล้า~ ผลของต้นโทโมะโยะ"

"เลวจริงๆ มันให้เราสร้างบ้านเพื่อแลกกับไอ้ของกากๆแบบนี้รึ?!" หลอดกัดฟันร้องถึงความยุติธรรม

"แล้วไอ้คนเอาละครห่วยๆไปแลกกับค่าจ้างสร้า้งบ้านไม่เลวกว่าเหรอยะ เลิกบ่นแล้วตั้งหน้าตั้งตาเดินทางต่อได้แล้ว - -" น้องเศษไม้ลากคอหลอดออกมาทันที แล้วทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินทางไปยังถิ่นที่อยู่ของเหล่าดวาฟท์เพื่อไอเท็มชิ้นสุดท้าย

"................"

"มีอะไรงั้นรึท่านโฟลว?" ลูก้าเห็นบอสตัวเองทำหน้าตาตลกก็ถามขึ้น

"เจ้าพวกนั้นกำลังจะได้อาวุธแห่งตำนานกลับคืนมา ความรู้ที่หลั่งใหลในดาวดวงนี้บอกกับข้าว่าเราจะปล่อยให้พวกนั้นเข้มแข็งมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว"

"งั้นข้าไปเจี๋ยนพวกมันเอง วฏปราสาทอยู่ใกล้เอกะวิหารเหมือนเดินจากหมอชิตไปเยาวราช ห้านาทีก็เจี๋ยนพวกมันได้หมดแล้ว" (เพื่อนบ้านมีพฤติกรรมไม่น่าพึงพอใจโปรดแจ้ง 1113)

"ไม่ต้องถึงมือพี่ลูก้าหรอกครับ" ก้อนแสงวิ่งเข้ามาในห้องแล้วกลายร่างเป็นซิกฟรีด "ข้ามีความแค้นกับเจ้าเมดิอุสนั่นอยู่ เพราะตัวที่ข้าเชียร์ในการประกวดตัวละครชายหญิง ตกรอบเพราะตัวที่เจ้านั่นเชียร์ทุกที ปล่อยข้าสังหารมันกับมือเอง"

"อืม เหตุผลเข้าท่า ตกลง ข้าให้เจ้าเป็นคนลงมือ"

"ฮี้ๆๆๆ แล้วจะไม่ทำให้ผิดหวังคร้าบ" ซิกฟรีดห้อออกไปโบกตุ๊กๆหน้าปากซอยทันที "เพ่ๆ ไปส่งที่วฏปราสาท"

"รอบนี้ร้อยห้าสิบนะนาย น้ำมันขึ้นอีกละ ตุ๊กๆอั๊วะเติมก๊าซแต่เบนซินขึ้นอั๊วะก็ขึ้นฟ่ะ ไม่รู้ทำไม"

"เท่าไหร่ก็เอาเหอะ ไปเบิกท่านโฟลวได้ครับ หัวหน้าผมเค้าแฮ็กเงินจากเซอร์เวอร์ได้น่ะ ^_^"

จู่ๆลูกพลังก็พุ่งมาตกลงกบาลม้า "เดินไปโว้ย! เปลือง!!"

"ครับๆ แล้วจะรีบจัดการเมดิอุสกลับมาครับ - -"

ตัดมาทางด้านหลอดอีกที ขณะอันตรายกำลังรุกคืบมาทุกขณะพวกหลอดนั้น....กำลังหลงทาง

---

--Shiryu 13:16, 3 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)

"พี่ครับๆ รังดวาฟท์ไปทางไหนครับ?" หลอดถามทาง

"ตูจะไปรู้ได้ไงฟร้า แสรดดดด! เอ็งกลัวไม่มีบทพูดใช่ม้าย~!" น้องเศษไม้ใช้รัชชิ่งอัปเปอร์คัตสอยหลอดลงไปกอง ก็หลงกันทั้งกลุ่มแหละ

"ข้ามีวิธีดีๆ พวกดวาฟท์เป็นพวกขี้รำคาญและใช้ชีวิตหลบๆซ่อนๆ ถ้าเราเล่นเพลงเสียงห่วยแตกหนวกหูๆพวกนั้นต้องออกมาโวยแน่ๆ" วิธีซาซาไรนับวันยิ่งอุบาทว์ขึ้นเช้าเย็น แต่ก็ต้องลองทำดู ว่าแล้วซาก้าก็รัวกลอง เป็ดก็จับไมค์ เริ่มเล่นเพลง

"ว้าย! ว้าย! ว้าย! นั่นมันไอ้เทืองนี่หว่า!!"

ฝนธนูลึกลับลอยออกจากหมู่บ้านเอลฟ์ถล่มกลุ่มของหลอดยับเยิน

DEFEAT!!

"ผมว่าเราเปลี่ยนแผนดีกว่านะ - -"

"พวกเอลฟ์มันหูดีเราเลยโดนยิง งั้นทำอาหารเป็นไง ถ้าให้ข้าทำสุดยอดอาหารที่มีกลิ่นแสนโอชาล่อให้พวกนั้นออกมาได้ก็จะพาไปที่อยู่ดวาฟท์ได้แน่"

"ผมว่าพวกเราจะถูกกลิ่นอาหารพี่ซาซ่าฆ่าตายซะก่อนนะสิ" หลอดจับซาซาไรขึงพืดแล้วคิดแผนต่อไป

"ลองสร้างพายุไฟดูไหม เผื่อมีคนสนใจวิ่งมาดู" น้องเศษไม้เตรียมร่ายเวทล้างผลาญ

"แบบนั้นทำลายธรรมชาตินะหล่อน เดี๋ยวคณะกรรมการโลกร้อนเพ่งเล็งนะครับ"

(เสียงซาซาไรแว่วมาแต่ไกล) "ทุกคนครับ อาเบมุคุคุมันมาอีกแล้วครับ ช่วยแก้มัดผมก่อนได้มั้ยครับ - -" ซึ่งไม่มีใครได้ยิน

"งั้นลองจัดการแข่งฟุตบอลกระชับมิตรไหมล่ะก๊าบบบ ให้เอลฟ์เจอดวาฟท์รอบแรกเดี๋ยวพวกนั้นก็ออกมาเองก๊าบบบ"

"โค่ดเพ้อฝัน แด๊กวีต้าแล้วไปตายซะ!"

(เสียงซาซาไรแว่วมาแต่ไกล) "อั่กๆๆๆๆอุ๊อุ้ๆๆอ้า~!! โฮลี่ชิต!!! เชสโต้วววว!!"

"ขึ้นก็อดเบิร์ดแล้วเปิดฟังก์ชั่นเนวิเกเตอร์สิ" ซาก้าเสนอบ้าง

"โอ้ววววจริงด้วย พี่ซาก้าอัจฉริยะ!!" หลอดเพิ่งรู้ตัวว่าซาก้าอยู่ในทีมก็งวดนี้แหละ

(เสียงซาซาไรแว่วมาแต่ไกล) "ฟู่~ อ้า~" แล้วอาเบมุคุคุก็บินจากไป

ทุกคนออกเิดินทางด้วยก็อดเบิร์ดสักพักก็ถึงหมู่บ้านดวาฟท์อย่างไว "ไอ้ตัวไหนหัวหน้าฟะ!!!?" ...หลังกล่าวคำทักทายได้แป๊บนึงหลอดก็โดนน้องเศษไม้ใส่สลีปเปอร์โฮลหลับไป

"พวกเจ้าจะเอาไอเท็มไปสร้างค้อนสุดยอดงั้นรึ เอาสิ แต่เราคงให้เฉพาะผู้กล้าที่เก่งกาจจริงๆเท่านั้นนะ ขืนพวกบ่มีไก๊ได้ไปคงแย่" หัวหน้าดวาฟท์หลังฟังเรื่องอย่างบริฟท์ก็เอ่ยปากบอกเควสต์ทันที

"ในคลังดวาฟท์มีสุดยอดไอเท็มเก็บอยู่ด้านในสุด มันคือ Diamond Hammer ที่สามารถตีอาวุธได้ถึงเลเวล 18 ด้วยพลังที่สามารถทำลายโลกได้เราถึงต้องเก็บไว้ในสุดไงล่ะ"

"โอ้วววว ถ้าได้ค้อนนั่นมารวมกับไอเท็มอีกสองอัน.... เราก็จะสร้างสุดยอดค้อนที่ตีอาวุธได้ถึงเลเวล 16 แล้วสินะ รีบไปกันเถอะพวกเรา!!" หลอดหิ้วเพื่อนๆวิ่งออกไปด้วยความยินดี

"ผมว่ามันฟังดูแปลกๆยังไงไม่รู้นะ แต่เอาเหอะ ผมไม่สนเนื้อเรื่องแล้วหละครับ" - -

---

--FLOW 20:40, 4 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)

จู้ด เสียงหลอดเดินทางไปถึงคลังสมบัติใต้ดินอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ยนี่มัน!" แต่เบื้องหน้าหลอด ประตูโดนล็อคเปิดไม่ได้

"สงสัยรอบนี้มันคงล็อคกุญแจไว้กระมัง ก็คลังสมบัตินี่เนอะ" ซาก้ามองด้วยโลจิคมนุษย์ทั่วไป ก็ตอนทีลมามันปัญญาอ่อนสิ้นดี...มียามตัวนึงยืนเฝ้าเดินเข้าออกกันสะดวกโยธินยังกะโลตัสพระประแดง

"งั้นเดี๋ยวไปร้านมิสเตอร์ คีย์ที่ Topsซุปเปอร์มาเก็ตแป๊ป" หลอดไปโรบินสันหาช่างทำกุญแจมาเปิดประตูให้ แต่ก็โดนน้องเศษไม้หลังแหวนเข้าให้

"ก็ขอจากไอ้ดวาฟที่มันยืนเฝ้าถ้ำอยู่สิย๊าาา สมองน่ะหัดใช้ซะหน่อย!!"

พอเข้ามาหลอดก็พบกับปริศนาอันแรก สับคันโยกปริศนา!

"แต๊น โยกอันกลาง ย้ายขวา แล้วก็มาซ้าย ลัลล้า~" หลอดเปิดเฉลยที่อาร์คโซลทำทิ้งไว้ที่ห้องFAQแล้วก็ผ่านมาอย่างง่ายดาย...

ต่อมา ห้องผลักลูกเหล็กกลมๆ งงๆ งวยๆ

"ห้องนี้พี่อาร์คขี้เกียจเขียนอ่ะ ทำไงดี!" หลอดแอบด่าคนทำบทสรุปเผามาแค่สองบรรทัด ไม่บอกที่เก็บไอเทมเลยซักกะจุด

"อย่าปญอ.ไปเลย ไอ้ลูกหินโง่ๆนี่ผลักมั่วๆก็ไปต่อได้แล้ว" ซาก้าเรียกซาซาไรมาช่วยกันผักลูกเหล็ก

"ช้าก่อน! อย่าลืมว่านี่มันไม่เหมือนกับในเกม เราไม่สามารถรีเซตฉากด้วยการออกจากห้องแล้วกลับเข้ามาใหม่ได้นะ" น้องเศษไม้รีบเตือนทั้งคู่ทันที

"อาจริงด้วยสิ! แม่นางพูดถูกแล้ว" ซาก้าได้ยินจึงเอามือปล่อยจากลูกเหล็ก แอ้ก!(มีเสียงแหลมๆคล้ายของซาซาไรแผ่วมาจากใต้ลูกเหล็ก...แต่ไม่มีใครสนใจ)

"ก๊าาบ ปอยโผมเอง จัดห้าย" เป็ดใช้วิชาช่างกล คำนวณมุมเอียงมุมเงยมุมตกกระทบ ผลักลูกเหล็กออกจากทางได้จนหมด แต่ที่จริงก็แค่เป็นคนเดียวในกลุ่มที่เคยเล่นภาคหนึ่งเลยจำวิธีเข็นได้มากกว่า...

สุดท้าย ห้องกดสวิตช์ ซ้ายขวาแบบมักง่ายสมัยเกม16บิต

"กดตามที่พี่อาร์คเขียนเลย ซ้าย ขวา ขวา ซ้าย ซ้าย ซ้าย ขวา ขวา" หลอดโกงผ่านไปอย่างง่ายดาย เมื่อก่อนไม่มีบทสรุปคนแต่งนั่งมั่วเองอยู่ตั้งครึ่งชั่วโมง

"ต่อจากนี้เราจะต้องสู้กับบอสกิกันเตส ระวังตัวด้วยนะทุกคน" หลอดใช้เฉลยเกมสปอยเนื้อเรื่อง น่าตบกบาลเป็นที่สุด

• บอสมอนสเตอร์กิกันเตสปรากฎตัว ระบบทำการปิดกั้นอณาเขตทางเข้าออก การต่อสู้จะเริ่มต้นขึ้นในอีกสามวินาที...

"เสียงจากระบบแจ้งเตือนแล้ว ระวังตัวให้ดีนะทุกคน!" ทุกคนหยิบอาวุธออกมาพร้อม!

ถึ่น ถื่น ถื้น BGMเดอะลอร์ดดังขึ้น...

บอสมอนสเตอร์ บาล็อค!

"Objection! ไปเอาบอสเฝ้าถ้ำดวาฟมาผิดเรื่องแล้วว้อย!" หลอดประท้วง ...ไอ้ตัวนี้อารากอนกับเลโกลัสยังสู้ไม่ได้ มันต้องเก่งกว่าไอ้กิกันเตสโง่ๆสามร้อยเลเวลเป็นอย่างต่ำๆแน่

แต่ระบบก็ตัดเข้าฉากต่อสู้เรียบร้อยเสียแล้ว พวกหลอดต้องสู้กับบาล็อค...ว่าแต่ไปขอลิขสิทธิ์WBมายังเนี่ย?

---

--FLOW 08:40, 5 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)

"อย่าไปกลัวมันพี่น้อง บอสซุยมันทำให้ดูใหญ่ๆน่าจะเก่งหมดทุกภาคแหละ แต่เอาเข้าจริงมาคนเดียวเอากะทะตบก็น็อคมันได้" ซาซาไรพูดด้วยความมั่นใจ

"เจงเหยอก๊าบจองโลดปาาย" เป็ดจึงวิ่งดุ่ยๆเข้าไปสู้ตัวเดียว

แช้ดดดด! บาล็อคเอาแส้ฟาดใส่ยาโนทัยกลายเป็นเป็ดย่างเอ็มเคแสนอร่อย...

"ม่ายยยสหายเป็ด! คริส...ท่านหลอกข้า!" ซาซาไรตะโกนด้วยความแค้น แจ้บๆๆ(ส่วนนี่เป็นเสียงเคี้ยวเป็ดย่าง)

"พี่เป็ดอ่อนแล้วไม่เจียม เดี๋ยวผมผู้ปราบโฟลวจะแก้แค้นให้เอง!" หลอดกระโดดเข้าใส่ด้วยความมั่นใจสุดขีด ยิงเวทใส่ปุ้งๆๆๆ

แปร้ดดดดดด(เสียงไส้ปลิ้น) หลอดโดนบอสเหยียบแบนแต๊ดแต๋ ต้องเอาForgiven Signชุบตัวเองขึ้นมาพร้อมกับยาโนทัย

"เศษไม้จ๋าหล่อนยอมระเบิดหน้าผาตกลงไปพร้อมกับมันแบบแกนดาล์ฟซะ!" เมื่อสู้ไม่ได้หลอดก็ชี้นิ้วสั่งคนอื่นไปตายแทน...แล้วก็โดนเศษไม้ตีเล็บขบ

"ตั้งใจสู้หน่อยได้ไหมแกน่ะ!" เศษไม้ร่ายคาถายิงใส่บอส แต่ก็โดนบอสปัดทิ้ง...

"นี่มันไม่ถูกต้อง! ข้ารู้สึกมีอะไรชอบมาพากล ขอลองตรวจดูหน่อยนะ" ซาก้าลองตรวจสอบข้อมูลมอนเตอร์ตัวนี้แล้วก็พบว่ามันเป็นnpcมีสถานะเป็น invisible ตีไม่ตาย

"อ้าว บรรลัยแล้วไง สมบัติอยู่ตรงหน้าแท้ๆแต่เข้าไปเอาไม่ได้"

"ข้ารู้แล้ว คงเพราะอยู่ในภารกิจการของช่างฝีมือเป็นแน่ ระบบถึงไม่อนุญาตให้ใช้การโจมตีธรรมดา!"

"แล้วต้องทำยังไงล่ะ!?"

"ต้องประดิษฐ์อุปกรณ์พรางตัวแล้วย่องผ่านมันไป!"

"โอสท์ ลังส้มธนาทรของลุงโซลิด" หลอดเอาลังครอบตัวแล้วย่องผ่านประตูไป

ปิ้ว แต่บอสไม่โง่เตะกระเด็นกลับมาจุดเดิม

"งั้นต่อไปตาข้าบ้าง" ซาซาไรวิ่งแก้ผ้าโทงๆวิ่งเข้าไป พลังจืดจางเพิ่มขึ้นอีก20%ทำให้บอสมองไม่เห็น

"เย้ผ่านแล้ว! ฮ่าๆๆ" ซาซาไรร้องเฮ เต้นเหยงๆอยู่ตรงทางเข้ากรุสมบัติ

"อืมม์ พวกเราลืมความจืดจางของเจ้าไปเสียสนิทเลยน้องรอง..." ซาก้าเห็นดังนั้นก็จับซาซ่ามาบดกับครกสกัดเป็นเครื่องดื่มสำเร็จรูป วีต้า! "เอ้ากินซะทุกคน"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับวีต้า?" หลอดถามด้วยความสงสัย

"ไม่เคยได้ยินในโฆษณาเหรองไง วีต้าพรุนสกัด ไม่เข้มข้น(จืดจาง)เราไม่นอน" <<คอนเซปนี้ใช้งบวิจัยเป็นสิบล้านบาทเทยเชียวนะ เอ้อ

ทุกคนก็ดื่มวีต้าแล้วก็เข้านอน...เอ๊ย ไม่ใช่ วีต้าอันนี้จืดจางมาก(เพราะสกัดจากซาซาไร) กินแล้วทำให้จืดจางไม่มีคนสนใจ ในที่สุดก็ผ่านเข้าห้องสมบัติไปได้สำเร็จ

"เหตุผลปัญญาอ่อนจริงๆ คนแต่งมันหมดมุขแล้วแน่ๆ"

หลอดเปิดหีบสมบัติด้านใน แล้วก็ได้พบกับสมบัติประจำเผ่าของพวกคนแคระ Running Water Root อันเดียวกับที่ทีลเคยมาเอานั่นแหละ ...สังสัยคนแต่งมันคงจะหมดมุขแล้วจริงๆ

"เอาล่ะได้ของวิเศษครบสามชิ้นแล้ว" กลับไปหาเมดิอุสกันเถอะ

ขณะที่พวกหลอดกำลังเดินทางกลับนั่นเอง ด้านซิกฟรีดก็นั่งBTSมาถึงสถานนีคริสตัลวัลเล่ย์แล้ว

---