Princess of Falena ep3
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 08:44, 20 พฤศจิกายน 2007 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 12:12, 20 พฤศจิกายน 2007 FLOW (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 305: | Line 305: | ||
| "และ[[วิกิ]]ก็อยู่ที่นั่นด้วยพอดี ไปที่นั่นกันเลยดีกว่า" | "และ[[วิกิ]]ก็อยู่ที่นั่นด้วยพอดี ไปที่นั่นกันเลยดีกว่า" | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:FLOW|FLOW]] 12:12, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ตัดกลับมาทางด้านน้อง[[เศษไม้]] ที่ต้องประจัญบานกับทูตะและนักฆ่านีเธอร์เกทหนึ่งพันคนที่ปั๊มออกมาจากตู้โคลนนิ่งกำลังสู้กันอย่างสูสี(พันคนรุมคนเดียวสูสีอิ๊บอ๋าย) | ||
| + | |||
| + | "ตายซะเจ้าพวกลิ่วล้อ ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่น อีวิลสปิริต" น้องเศษไม้ใช้ท่าเวทผสานร่วมกับพลังอัญเชิญปีศาจที่ตื่นขึ้นมาได้เวทอสูรเมนอสกรังเด้ออกมา (เฮ้ย) | ||
| + | |||
| + | กี๊ กี๊ กี๊ << โอ๊ยย เจ็บเหลือเกิน...ตายดีกว่า | ||
| + | |||
| + | กี๊ กี๊ กี๊ << ทำไมมันเก่งแบบนี้ พวกเราสู้ไม่ได้เลย | ||
| + | |||
| + | กี๊ กี๊ กี๊ << ถึงจะเป็นแค่ลิ่วล้อ แต่ก็เห่ยนะเฟ้ย... | ||
| + | |||
| + | พวกลิ่วล้อนีเธอร์เกทพยายามแก้ภาพลักษณ์ของตัวเองไม่ให้คนไม่เคยเล่นเข้าใจผิด แต่ยิ่งพูดยิ่งทำให้ทูตะฟังแล้วอับเฉา "ไม่น่ามารับบทเป็นหัวหน้าพวกมันเลยตู = ='" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | แต่ถึงน้องเศษไม้จะเก่งแค่ไหน และพวกnpcนีเธอร์เกทจะกระจอกยังไง ทว่าการที่ต้องสู้กับศัตรูนับพันด้วยตัวคนเดียวนั้นย่อมไม่มีทางชนะอยู่ดี พวกนักฆ่าโจมตีเธอลดแค่ 1 ก็จริง แต่มันมีกันพันตัว... แค่มันโจมตีพร้อมกันแต่ละทีเธอก็เลือดลดครั้งละ 1000 จุดแล้ว ไม่มีทางชนะแน่นอน อะไรที่แซคยังทำไม่ได้ก็อย่าหวังเลยว่าพวกตัวละครในซุยจะทำได้! นี่คือสัจจนิรันดิ์ //ผั้วะ! เสียงคนแต่งโดนถีบ | ||
| + | |||
| + | "ไม่...เราจะตายที่นี่ไม่ได้ เราสัญญาไว้แล้วว่าจะกลับไปหาทุกคน" น้องเศษไม้ยิ่งโดนอัดยิ่งฮึดสู้ (อ้าว..แอบมาโซนี่หว่า) | ||
| + | |||
| + | "ศัตรูออกมาไม่หมดสิ้นแบบนี้ต้องจัดการหยุดต้นตอของมันก่อน!" หลังจากโดนอัดบาดเจ็บอยู่นานน้องเศษไม้ก็เริ่มฉลาดซักที เล็งเล่นงานเจ้าทูตะกับตู้อบโคลนนิ่งของมันก่อน | ||
| + | |||
| + | ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่นขั้นสุดยอด! วาสโทรเด้สามผสานเป็น กิลเลี่ยน! เธอยังคงใช้ไม้ตายลึกลับของเธอเชิญ<strike>ฮอลโลว์</strike>ปีศาจออกมาต่อไป แถมยังระดับขั้นมั่วซั่วคนแต่งก็จำไม่ค่อยได้ แถมยังไม่รู้ว่าอ.ทาเทะจะมาเก็บค่าลิขสิทธิ์เมื่อไหร่อีกต่างหาก | ||
| + | |||
| + | "ยัง...ยังไม่หมด" น้องเศษไม้ดีดตัวขึ้นไปกลางอากาศ เรียกปีศาจเหนือสุดยอดออกมาจาก world of emptiness พลัมืดฟ้ามัวดิน แผ่นดินสะท้านสะเทือนเหมือนกับทรูรูนถูกปลดผนึกออกมาไม่มีผิด! | ||
| + | |||
| + | '''ตอนนี้ฉันนึกทุกอย่างออกหมดแล้ว!''' จากการโดนบีบคั้นในวินาทีแห่งความเป็นตายมาหลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดน้องเศษไม้ก็ได้ความทรงจำกลับคืนมาพร้อมกับพลังที่แท้จริง | ||
| + | |||
| + | ทูตะหน้าซีดเหมือนเจอเจ้าหนี้มาทวงแค้น เมื่อเห็นน้องเศษไม้กับพลังระดับสุดยอดเรียกแอสจูคัสออกมานับร้อยพันรวมร่างกันออกมาเป็นเอสปาด้าสิบตัว (โอ๊ย เสียงคนแต่งโดนแฟนบลีชเผาพริกเกลือสาปแช่ง) | ||
| + | |||
| + | "ซี้เลี้ยวหว่า อีนังนี่มีตราแท้กับเขาด้วยเรอะ! เฮ้ย ไอ้พวกกี๊ๆทั้งหลายมาสละชีวิตเป็นโล่มนุษย์ให้ข้าเร็วเข้า!" ทูตะเห็นท่าไม่ดีถ้าโดนปีศาจตัวนี้อัดเข้าไปสงสัยจะฟื้นฟูสภาพเซลไม่ทัน ทูตะจึงเลียนแบบพวกหัวหน้าตัวร้ายที่ดีอย่างเคฟก้าทันที | ||
| + | |||
| + | '''Hopeless Field !''' เสียงกรีดร้องของพวกปีศาจจากมิติแห่งความว่างเปล่าพร้อมกับวิ่งเข้าใส่พวกนีเธอร์เกท เปลี่ยนสภาพเมืองเรนวอลอันสวยงามให้กลายเป็นเมืองแห่งความตายในทันที สมกับเป็นพลังที่โคลวิสเคยอยากได้จริงๆ | ||
| + | |||
| + | "โธ่ เสียดายตู้โคลนนิ่งก็จริงอยู่ แต่ชีวิตสำคัญกว่า...." [[ทูตะ]]ประท้วงทำไมบทอนาถตลอดศก ก่อนจะใช้พวกกี๊ๆมาเป็นกำแพงเนื้อบังเอาไว้ให้ตัวเองหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ท่ามกลางซากเมืองเรนวอลที่ถล่มลงมา (เจ้าเรวานล้มละลายเรียบร้อย) น้องเศษไม้โผล่ออกมาจากกองอิฐกองทรายในสภาพร่อแร่ นอกจากอาการบาดเจ็บที่เกิดจากพวกทูตะแล้วยังเพราะผลจากการใช้พลังนี้ด้วย แต่เพราะอะไรนั้นเดี๋ยวจะเฉลยให้ฟังในกาลต่อไป | ||
| + | |||
| + | "แค่กๆ...แสงสว่าง เรายังไม่ตายสินะ ต้องรีบกลับไปหาทุกคน" ก่อนจะหอบสังขารเจียนตายมิตายแหล่ เธอเดินกระเผกๆเอาไม้เท้ายันพื้นเดินทางไปหาทุกคนที่ปราสาทกลางน้ำ ถ้ามีเหรียญทองด้านความทรหดเธอคงซิวแชมป์ทุกรายการแน่นอน | ||
| + | |||
| + | "คอยก่อนนะ ป. ฉันจำทุกอย่างได้แล้ว ฉันอยากจะบอกนายนะหล...เปรี้ยงงง" ก่อนที่เธอจะพูดจบ ความรู้สึกของเธอก็ด้านชา เลือดอุ่นๆสาดกระเซ็นออกมาจากท้องพร้อมกับกำปั้นที่ทะลุมาจากด้านหลัง | ||
| + | |||
| + | '''หมัดอหังการ์สังหารวาฬ 79หมื่นแรงม้า!!!''' | ||
| + | |||
| + | หลังจากซุ่มมาตั้งแต่เรปที่แล้ว อุซโซก็พุ่งเข้ามาเร็วจี๋ปล่อยหมัดพิฆาตอัดน้องเศษไม้จากด้านหลังจนท้องเธอทะลุติดกำปั้นของอุซโซ อำมหิตจริงๆบทนี้พวกโซลเยอร์ | ||
| + | |||
| + | "ไม่จริง...ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม" เธอยิ้มลางๆเหมือนปลงในวาระสุดท้ายก่อนที่อุซโซล้วงหมัดออกจากท้องของเธอ พร้อมบางสิ่งบางอย่างที่ออกมาด้วย...ตับไตไส้พุงนั่นเอง(จะบ้าเรอะเดี๋ยวก็โดนแบนหรอก ใช่ซะที่ไหนกันเล่า!) | ||
| + | |||
| + | หลังจากน้องเศษไม้ลงไปนอนกองรอความตายอยู่บนพื้น ก็มีแสงสว่างลอยออกมาจากตัวน้องเศษไม้ปรากฎอยู่ตรงหน้าอุซโซ Gate Rune ซีกหน้านั่นเอง เมื่อสูญเสียผู้ถือครองตราก็กลับไปอยู่ในสภาพ orb ทันที | ||
| + | |||
| + | "ภารกิจเสร็จสิ้น" [[อุซโซ]]หยิบตราแล้วจากไปปล่อยน้องเศษไม้ทิ้งไว้ "ถ้าเป็นปกติข้าต้องสนุกสิวะที่ได้รังแกคนกระจอกกว่า! แต่ทำไมนะ... ครั้งนี้ลึกๆในใจของข้าถึงได้ต่อต้านกัน..." เป็นครั้งแรกที่อุซโซไม่ยอมฆ่าคนไม่มีทางสู้จนเกมโอเวอร์ตายไปอย่างสะใจแบบทุกที | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | หลังจากอุซโซจากไปไม่นานก็มีคนมาอุ้มน้องเศษไม้ที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตายแล้วขึ้นมา พวกGMสองคนนั่นเอง!มาเอาตอนเรื่องจบลงแล้วทุกที...ทำตัวเหมือนตำรวจในหนังไม่มีผิด | ||
| + | |||
| + | "เรามาช้าไปก้าวนึงงั้นเหรอเนี่ย(ที่จริงหลายก้าวเลยล่ะลุงเอ้ย)" พูดจบชีริวกับอาร์คโซลก็อุ้มน้องเศษไม้วาร์ปหายตัวไป แล้วเรนวอลก็มีสภาพเป็นเช่นเดียวกับโซลฟาเลน่าไปอีกหนึ่งเมือง | ||
| + | |||
| + | '''ห๊ะ!!!!''' น้อง[[ป.]]เองก็ล่วงรู้ถึงสภาพของน้องเศษไม้ในตอนนี้จนถึงกับตื่นขึ้นมาจากภวังค์ เรือก๊อดเบริ์ดเองก็แล่นมาถึงปราสาทกลางน้ำพอดี | ||
| ---- | ---- | ||
Revision as of 12:12, 20 พฤศจิกายน 2007
--Shiryu 12:00, 18 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
ทางด้านโซลฟาเลน่า พวกควีนไนท์กำลังรับมือกลุ่มนีเธอร์เกทที่บุกเข้าโจมตีพัลวัน ส่วน NPC ทหารฟาเลน่าค่อยๆโดนนีเธอร์เกทสอยร่วงอย่างไว ไร้ประโยชน์สุดๆ
"เมื่อไหร่จะหมดซะทีเนี่ย ทำไมพวกตัวโกงได้ NPC เก่งๆไปใช้เรื่อยเลยฟะ" โอมิเนะบ่น
"ไม่งั้นใครเขาจะอยากเล่นเป็นตัวโกงล่ะคุณ แบบนักมวยปล้ำไง พอเป็นตัวโกงแล้วใช้เก้าอี้ได้" ชิเรเปรียบเทียบอะไรก็ไม่รู้
"ระวังไว้ล่ะ มันไม่ได้มีแค่นี้แน่ พอปราบไปเยอะๆแล้วดร.ไวลี่จะออกมา" อีตาสุกี้ยากี้นี่อีกคน เราเลิกสนใจพวกควีนไนท์แล้วตัดไปทางด้านนอกปราสาทดีกว่า
"โอ้วววว นี่เหรอโซลฟาเลน่า อลังการนัก ไม่เคยเห็นซุยเมืองไหนใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน ใหญ่กว่าอเล็กซานเดรียอีก ต้องรีบซื้อ PS2 เร็วๆแล้ว" ซิกฟรีดสะใจกับความอลังการแบบที่ไม่เคยมีมาก่อนในซุยโคเด็น
"ถ้าทำภารกิจนี้สำเร็จจะบริจาค PS3 ให้นะ" ลูก้าเสนอรางวัล PS3 รุ่นตาปิ้งไส้กรอกพลังสูงที่เขาได้จากใครไม่รู้แถวๆนี้มา
"แล้วเพ่ลูก้าไม่มาช่วยกันละเลงเลือดเหรอครับ"
"ไม่เอาหวะ ไม่อยากแย่ง exp แก แค่นี้ก็ปั๊มจนเลเวลเด่นเป็นสง่าจะแย่อยู่แล้ว"
"กำจัดสวะ เลเวลไม่เพิ่มหรอกครับ - -" " ม้าบ่นแถมอีโมแบบที่ใช้บ่อยๆ แต่นิสัยของลูก้าจะสู้ตามใจตัวเอง สู้ตอนที่อยากสู้เท่านั้น และนี่ก็เป็นปัญหาปวดหัวตุ้บสำหรับคนที่เคยเป็นเจ้านายของเจ้านี่ไม่น้อยตั้งแต่ตอนฟลาวเวอร์
"เข้าไปได้แล้ว! ข้าได้ข่าวมาว่า NPC ลีออนอยู่แถวปราสาทตะวันออก ข้าจะแวะไปม่อ" ช่างสมศักดิ์ศรีสุดยอดโซลเยอร์จริงๆ
"คิดวิธีเปิดตัวเท่ๆให้ผมหน่อยดิ" พอพูดจบซิดฟรีดก็โดนลูก้าจับขว้างเข้ามาในวังสุริยะทะลุกำแพงทับทหารฟาเลน่าตายไปสี่คน "บัดซบ! สักวันจะต้องเก่งขึ้นจนไล่ตบกบาลไอ้หมอนั่นให้ได้!!"
"ช่วยลุกไปด้วยค้าบ...." สุกี้ยากี้บ่นพะงาบๆโดนซิกฟรีดนั่งทับอยู่
"อ้อ มีควีนไนท์อยู่ด้วยรึนี่ จริงๆผมไม่อยากทำแบบนี้หรอก อย่าโกรธแค้นกันเลยนะครับ" พูดจบม้าก็เอาการ์ดสายฟ้า เอ้ย! ดาบทานุกิเสียบสุกี้ยากี้ติดกับพื้น
"โซลเยอร์! พวกมันเข้ามาแล้ว!!!" โอมิเนะและชิเรคว้าอาวุธพร้อมลุย
"หากไล่ตามความตาย เจ้าก็จะได้พบกับความตาย...." ซิกฟรีดพูดประโยคสุดท้ายที่เพซเมอร์ก้าได้ยินก่อนโดนยูเบอร์เชือดทิ้ง (ไม่ใช่แล้วคร้าบ!!<<ม้าโวยมา .....หือ อะไรนะ? ห้ามเล่นมุกโต้ตอบกับคนอ่านงั้นรึ?)ซิกฟรีดชูดาบทั้งสองเล่มขึ้นกวัดแกว่งเกิดเป็นลมหมุนขนาดมหึมา
"Finishing Touch!!!"
แถมชื่อท่ายังกบฏอีกต่างหาก
"เป็นไปไม่ได้!!" ชิเรตะลึง ม้าหัวเราะชอบใจที่เล่นงานควีนไนท์อย่างง่ายดาย
"เป็นไปไม่ได้!! มันใช้ท่าจาก FFVII ได้ไง? บ้าภาคเก้าไม่ใช่เรอะ!?" ชิเรยืนอยู่ที่เดิมสบายๆเพราะเขามีสกิลต้านอำนาจเวทนั่นเอง
"บัดซบ! ไม่เป็นไรงั้นเรอะ!? งั้นเอาท่า FFIX ก็ได้ ย้าก!!! Solution9!!!"
ซิกฟรีดพุ่งด้วยความเร็วแสงสาดการโจมตีเต็มพื้นที่ ....โดนทหารฟาเลน่าตายหมดห้อง (มันมีไว้ทำไมเนี่ย?)
"โชคดีนะเปลี่ยนสภาพเป็นน้ำทัน" โอมิเนะใช้สกิล Phase Transition เปลี่ยนตัวเองกับชิเรเป็นน้ำชั่วขณะเสียก่อนจึงรอดจากการโจมตีสุดรุนแรงของซิกฟรีดได้ "โอ้ อันบีลีฟเอเบิ้ล!" พอม้ามองดูดีๆสุกี้ยากี้ที่โดนดาบเสียบก็เปลี่ยนเป็นน้ำอยู่จึงไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใด แล้วเขาก็ลุกขึ้นมาช่วยอีกสองคนรับมือซิกฟรีด
ตอนนี้ซิกฟรีดเริ่มคิดว่าแม้จะเป็นโซลเยอร์ที่อัพเกรดพลังจากรียูเนี่ยน แต่การสู้กับควีนไนท์ ผู้เล่นเลเวลระดับ 40+ ถึงสามคนนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย "นีเธอร์เกทมันหายไปไหนหมดฟะ!?"
ด้านนอกราชวังมียันตร์กระดาษสัญญาณเตือนภัยแปะอยู่โดยรอบ ยันตร์จะส่งเสียงดังเมื่อสมาชิกผีหรือ NPC ฝั่งตรงข้ามเข้ามาใกล้
"อ๊อด~!!" "เฮ้ย!! กริ่งไรฟะ??" ชัวะ!! สมาชิกผีจากนีเธอร์เกทที่เข้ามาในบริเวญราชวังถูกชีริวเก็บไปอีกคน
"รายที่ 26 ....โหลๆ โคนาเม้งครับ ช่วยลบเมมเบอร์ไอ้หมอนี่ด้วยครับ สมัครแล้วไม่ยอมโพสต์" แถมหาเรื่องทำบอร์ดร้างอีกตะหาก
"พวกนีเธอร์เกทมันเข้ามาเสริมกำลังแกไม่ได้หรอก"
"หึหึหึ ถึงยังไงพลังของข้าก็เหนือกว่าพวกเจ้าทั้งสามมากนัก ข้า...ใช้เกราะได้ทุกชนิดในโลก" บรรยากาศมาคุครอบคลุมไปทั้งฟาเลน่า ม้าใช้พลังที่แท้จริงเรียกเกราะโกลด์คล็อธบินมาจากเซ็นจูรี่
"นั่นมันโกลด์คล็อธของไอโอรอสนี่นา!!!"
"อา แม้จะตายไปแล้วก็ยังอยากมีบทกระทั่งในเรื่องอื่น!!!"
พวกควีนไนท์พากันโวยวาย จริงๆแล้วซิกฟรีดเกิดราศีสิงห์ แต่เนื่องจากเป็นม้า เราจึงให้ใช้เกราะซาจิทาเรียสราศีธนูแทน หลังใส่เกราะแล้วซิกฟรีดก็ stat พุ่งปรู๊ดปร๊าด แล้วก็พุ่งเข้าไปเล่นงานโอมิเนะทันที "ฮึ่ม!! เปลี่ยนสภาพเป็นควันหลบการโจมตี!!"
ซิกฟรีดฉวยจังหวะเป่าโอมิเนะกระเด็นออกนอกวังลอยไปยังสวีเดนทันที
"เหลืออีกสอง"
ชิเรโจมตีใส่ด้วยคาตานะแต่ก็ทำอะไรซิกฟรีดไม่ได้ "Shock!!" ซิกฟรีดเอาดาบยักษ์อัดคลื่นกระแทกแรงขนาดราชวังพังลงมาเหลือชั้นเดียว ส่วนชิเรจมธรณีหายไป
"เหลืออีกหนึ่ง"
ซิกฟรีดพุ่งเข้ามาหมายจัดการสุกี้ยากี้ จนเขาต้องหยิบรูปลิลลี่ขึ้นมาดูและกล่าวคำอำลา
ผัวะ!! แต่ก็วิ่งมาชนเท้าชีริวกระเด็นกลับไปที่เดิม "ด้านนอกเรากวาดเกลี้ยงแล้ว ออกไปดูต้นทางเผื่อพวกนั้นส่งกำลังเสริมเข้ามาระลอกสองก็บอกด้วยนะ"
"GM เรอะ!? ได้ยินมาว่าถ้าล้ม GM ได้ ข้าจะได้ประสบการณ์มากมายมหาศาล ทีนี้จะแซงหน้าไอ้รุ่นพี่อีกสองคนนั่นแน่ๆ" ม้าหยิบดาบทั้งสองขึ้นมาเตรียมสู้
"อ๋อ โคนาเม้งมันรั่วเล่นๆน่ะ furthermore, ทำไมคนบอร์ดนี้สนับสนุนให้เปลี่ยนมดนักวะ!!" ชีริวชี้หน้าด่าเพราะจำได้ว่าตอนเม้งหลอกว่าจะเปลี่ยนมดยกแผงนั้นมีคนยินดีมากมาย "ยิ่งเจ้านี่ละตัวดี..." พลางจดชื่อซิกฟรีดใส่เดธโน้ต พรุ่งนี้ม้าต้องกล้วยติดคอตายตามริโอวไปอีกคนแน่นอน
แต่ซิกฟรีดก็เริ่มเทิร์น พุ่งเข้ามาซัดชีริวกระเด็นลอยออกไปชั้นสตาร์โตสเฟียร์ ก่อนจะถูกอีเดนซัดกลับมายังพื้น
"กร๊าก!!! สวะแท้!!"
แต่ชีริวก็ลุกขึ้นมา "เสียใจด้วยว่ะครับ ตูตายยาก" พูดไปเลือดก็พุ่งออกจากหัวจู๊ดๆ เขาหยิบหอกยาวออกมาใส่มาทีเรียเป็นโหลๆ
"เฮ้ย! เป็น GM กบฏได้ไงฟะ?? จะโทรไปฟ้องโคนาเม้งให้มันปลดแก ฮ่าๆๆๆ"
"หนูเล่น ff7 ก่อนซุยนะ ถึงจะบ้า ff7 ระดับโลกแต่หนูไม่เคยคุยเรื่องไฟนอลในบอร์ดซุยนะ ปิ๊งๆ~" ชีริวทำตาใสซื่อเห็นแล้วพาคลื่นไส้ยิ่งนัก "เลิกล้อเล่นได้แล้ว!" แล้วมันก็กลับมาเก๊กอีกรอบ อะไรของมันไม่รู้
"Shock!!" ซิกฟรีดฟาดดาบแรงอัดมหาศาลเข้าใส่ชีริวแบบตอนเล่นงานชิเร เห็นว่าชื่อคล้ายๆกันน่าจะใช้ท่าเดียวกันปราบ (ตรรกะสุดยอด!) แต่ชีริวเอาหอกต้านไว้เกิดแรงปะทะรุนแรงแผ่นดินไหวเจ็ดริตเตอร์ รอยแยกเปลือกโลกเคลื่อนตัว น้ำแข็งจมลงมหาสมุทร เกิดภาวะโลกร้อน ทำให้นักการเมืองไทยต้องโกงกิน (ต่อให้ไม่เกี่ยวกุก็จะโกง)
"Trancendention!!!" ชีริวซัดหอกเสยขึ้นไปต้านท่า shock ของซิกฟรีดลอยขึ้นไปกลางอากาศก่อนยิงลูกพลังจำนวนหนึ่งกุรุสอัดไม่ยั้งแต่ซิกฟรีดก็เอาดาบคู่ตบปัดป้องออกมาได้หมด ใครเข้าใกล้ราชวังตอนนี้มีสิทธิ์กลับไปเฝ้าบร๊ะเจ้าจอร์จบนสวรรค์ สึกี้ยากี้จึงต้องช่วยพาผู้คนอพยพออกจากโซลฟาเลน่าไปชั่วคราว "เอ่อ....ดาบนั่นมันผู้เล่นทานุกิกับซารุไม่ใช่รึนั่น...ใช้ซะขนาดนั้นตอนกลับมาเป็นคนคงดูไม่จืด" มัวแต่บ่นมองขึ้นมาอีกทีม้าที่ลอยอยู่กลางอากาศก็หายไปแล้วปรากฏก้อนลำแสงขนาดมหึมาขึ้นเต็มห้องไปหมด
"สลายสภาพตัวเองเป็นลำแสงรึ ความสามารถของแกคือแสงสินะ"
"ต่อให้รู้จะทำอะไรได้ละคร้าบ...ไม่มีอะไรตามแสงทันอยู่แล้ว"
ก้อนแสงทั้งหมดพุ่งลงมาทำลายทุกอย่างราบเป็นหน้ากลอง "เฮ้ย!! เผ่นเว้ยเผ่น!!" <<นี่มันเป็น GM แน่รึ?
"ซะเมื่อไหร่กันล่ะ! เพิ่มพลังจิตสัมผัสวิญญาณ!!" ในเมื่อตามองตามแสงไม่ทันก็ต้องใช้จิตมองชีริวเห็นตำแหน่งของซิกฟรีดอยู่ในหนึ่งในกลุ่มก้อนลำแสงมากมายจึงใช้เวทย์บาเรียร์กักตัวไว้
"เฮ้ย!! มีท่าโกงๆเยอะชิบห่วย โกงขนาดนี้มาช่วยผู้เล่นได้ไงวะ แบบนี้เดี๋ยวตูล็อกเอาท์ไปพิมพ์จดหมายสนเท่ห์แจกจ่ายรณรงค์เลิกอุดหนุนโคนาเม้งซิบักไห่!!" ซิกฟรีดดิ้นอยู่ในกรงอาคม พลางตะโกนด่าออกมาเป็นภาษาหมอลำ แต่เพราะอยู่ในบาร์เรียร์เลยไม่มีใครได้ยิน
"Ultima...." ว่าแล้วชีริวก็ร่ายเวทย์อัลติม่าแบบไม่สนใจฟีดแบ็คของลูกค้า
"Ultima...Ultima...Ultima...Ultima...Ultima..." แถมเบิ้ลเวทย์อีกห้ารอบแบบไม่กลัว MP หมดเพราะใส่สกิล Unlimited Heart พลังเวทย์ไร้ขอบเขตอยู่ อะไรโกงๆคนแต่งมันก็เอาไว้ใช้เองทั้งนั้น
"จะทำลายโซลฟาเลน่ารึไง plus, ตูอยู่ในบาร์เรียร์เฟ้ย!!"
"เคลื่อนย้ายพลังทำลายลงบาร์เรียร์!!!" ชีริวเทเลพอร์ทก้อนพลังอัลติม่าเข้าไปในกรงอาคมเกิดระเบิดรุนแรงแบบที่ชาตินี้คงไม่ได้เห็นในเกมส์อีกแล้ว
ตูม ตูม ตูม ฟิ้ว วูบ
วาบ ฟู่ววว ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม
ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม
ครืนนนนน วาบ................
(คอมโบ 255 hit)
"เป็นไงครับ เกมส์ของเราสนุกไหมครับ โอกาสหน้ามาอุดหนุนใหม่นะครับ" ชีริวกล่าวลาด้วยน้ำเสียงใจดีแต่โรคจิต
ขณะที่แสงจากอัลติม่ายังคงจ้าอยู่ พวกนีเธอร์เกทก็บุกเข้ามาอีกรอบ "เป็นไปได้ไง เราติดยันต์ไว้แล้วนี่!?"
"อาวุธธาตุกระดาษอย่างยันตร์ก็ต้องแพ้กรรไกร" รุซโรพี่ชายของกราดิอุสแท้จริงแล้วเป็นหัวหน้าหน่วยลอบสังหารของนีเธอร์เกท เขาทำลายยันตร์ทั้งหมดทำให้นีเธอร์เกทบุกเข้าในวังสุริยะได้สำเร็จซึ่งเกินความคาดหมายของ GM ไปนิด ส่วนสุกี้ยากี้โดนดาบคู่กรรไกรตัดเป็นสองท่อนไปแล้ว
หลังแสงจางลงซิกฟรีดยังคงยืนอยู่ ไม่ได้เกมส์โอเวอร์ไปแบบที่ชีริวคิดแต่อย่างไร
"อ้าว เวร เป็นไปได้ไง?"
ครืน!! เกราะจำนวนนับสิบตัวที่ซิกฟรีดใส่ซ้อนไว้สิบชั้นพังลงมา "บัดซบ!! ต้องไปสะสมเกราะกันใหม่เลยเรอะนี่ เฮ้ย! ไอ้ GM ขี้โกง! ....เอาเกราะแกมาซิ!!" ซิกฟรีดพุ่งเข้ามาหวังจับชีริวลอกคราบ (อ๊าง~) จะบ้าเรอะ!! ก็เลยโดนขังไว้ในบาร์เรียร์อีกรอบ
"ฮ่าๆๆ คราวนี้จะเล่นงานข้าด้วยอะไรอีกล่ะแก ยังไงข้าก็ไม่ตายง่ายๆหรอกเว้ย!!!"
หลังม้าพูดจบก็โดนถีบกระเด็นไปทั้งบาร์เรียร์ลอยออกจากโซลฟาเลน่าไป "เหนื่อยชิบเป๋ง แถมฆ่ามันไม่ได้อีกต่างหาก" จริงๆตอนนี้ซิกฟรีดไม่มีเกราะแล้ว จะใช้อัลติม่าอัดอีกสิบชุดก็ยังได้ แต่ตอนนี้พวกนีเธอร์เกทบุกเข้ามาแล้ว คงลำบากที่จะต้องสู้กับศัตรูคนอื่นพร้อมกับโซลเยอร์แบบนี้
"โหลๆ....อาร์คโซลเหรอ?"
"ฮื่อ ว่าไง เพิ่งอัดกับออสม่าเสร็จ ยังไม่มีกะใจจะคุยฟ่ะ"
"ตูก็เหมือนกัน กลับไปสนญ.ต้องขอให้เพิ่ม stat ให้ GM อีกหน่อยแล้วหละ"
"ฮา...เห็นทีแรกบอกว่า stat แค่นี้ก็เหลือแหล่แล้วไม่ใช่เรอะ?"
"มันก็น่าจะพออยู่หรอก แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีเพลเยอร์เก่งขนาดนี้นะซี"
"แบบตอนที่คิดไม่ถึงว่าคริสจะปั๊มจนเลเวลยี่สิบภยในอาทิตย์เดียวสินะ เอาเถอะ รีบๆกลับมาเจอกันที่นัดหมายแล้วกัน"
หลังวางหู ชีริวมองไปรอบๆโซลฟาเลน่าที่เละเทะเป็นโจ๊กหลังการต่อสู้ของเขากับซิกฟรีดแล้วก็คิดว่าต่อให้ไล่นีเธอร์เกทออกไปได้หมดก็คงไม่มีประโยชน์อะไร
"อ่าฮะ ....อยากได้โซลฟาเลน่าเรายกให้วันนี้ฟรีทันทีแถมซากประชากรนอนตาย" แล้วชีริวก็วิ่งหนีไป มันต้องโดนตัดเงินเดือนแน่ๆ
"โซลฟาเลน่าตกเป็นของก็อดวินแล้ว!!"
น้องป.ได้รับสาสน์แจ้งข่าวร้ายจาก sig ยอดบุรุษไปรษณีย์คนเดิมที่ส่งไปรษณีย์ภัณฑ์ได้ทั่วโลก กระทั่งตามมาส่งจม.ถึงบนก็อดเบิร์ดทีเดียว
"แบบนี้ต้องเปลี่ยนแผนกลับไปตั้งหลักกันที่อื่นก่อนแล้วหละ ว่าแต่...มีที่ไหนเหมาะๆมั่งเนี่ย?"
แล้วทุกคนก็นึกออกที่เดียว "เรนวอล" ของเจ้าเรวานนี่เอง
--FLOW 02:46, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
"นี่ๆอย่าชักศึกเข้าบ้านข้าสิพวกนาย" เรวานในฐานะเจ้าเมืองที่ดีจึงขอใช้สิทธิ์ในการออกเสียงค้านทันที
"โทษทีนะท่านเจ้าเมืองแต่ตอนนี้ประเทศปกครองด้วยระบอบประชาตีน" แล้วเรวานก็โดนกระทืบด้วยมติเป็นเอกฉันท์ไม่ต้องผ่านสภาร่าง
"เอาล่ะไปเรนวอลกันเถอะ" ซีกูลด์บังคับหางเสือเรือขึ้นบกมุ่งหน้าไปเรนวอลโดนตรง
หลังจากนั้นทุกคนก็มาถึงเรนวอล แต่ก็ต้องพบกับสิ่งที่คาดไม่ถึงตามประสาฟิคนรก... ทูตะพาพวกนีเธอร์เกทมาดักรออยู่ก่อนแล้วนี่เอง แถมยังขุมหลุมดักไปเสียทั่วเมืองจนทนรับน้ำหนักไม่ไหว แผ่นดินทรุดเมืองพังกระจาย สภาวะเศษรฐกิจเทยเลยทรุดตาม(อ้าวไม่เกี่ยวเหรอ)
"นี่คือการปัฎวัติรวบอำนาจแบบการเมืองเทย พวกแกไม่มีแผ่นดินให้อยู่หรอกยอมให้จับซะดีๆ" ทูตะหยิบโทรโข่งออกมาเจรจา...มันมาได้ยังไงก็ไม่รู้เร็วจริงๆ
"กรี๊ด ฉันไปทำอะไรให้พวกแกเงินบ้านเมืองยังไม่เคยแตะเลยซักกะบาท(วันๆเอาแต่นอนๆ)" น้องป.มาดเจ้าหญิงหลุดไปชั่วคราว
"ก็วันๆเอาแต่นอนนั่นแหละคร้าบ นอนกินบ้านกินเมืองแบบนี้ไม่โดนเล่นก็แปลกใจตายชักหองอยู่แล้วล่ะคร้าบ" ยูเบอร์แอบคิดในใจขืนพูดออกไปเดี๋ยวจะโดนสั่งประหารเก้าชั่วโคตร
ทูตะสั่งเหล่านักฆ่ารายล้อมพวกหลอดทันที กี๊ กี๊ กี๊ (เสียงลูกกะจ๊อกนีเธอร์เกทร้อง เหมือนพวกลูกกะจ๊อกองค์กรช๊อคเกอร์)
"ทิ้งยัยผู้หญิงใช้เวท(น้องเศษไม้)ไว้ซะแล้วไปตายกันซะ" ...ข้อต่อรองช่างไม่เอาเปรียบเอาเสียเล้ยบังคับสู้ตายกันไปข้างชัดๆ
"พวกลุงGMไม่อยู่แล้ว เราสู้ไม่ได้แน่ทิ้งยัยเศษไม้ไว้เป็นเหยื่อล่อเถอะ" อันนี้ไม่ต้องบอกก็รู้...ไอเดียหลอดแน่ๆ หลังจากนั้นก็โดนตื้บตามระเบียบ
"มันเพิ่งบอกไปแหม่บๆว่าจะฆ่าให้เกลี้ยง เราต้องสู้ถ่วงเวลาไว้รอจนกว่าพวกGMจะกลับมาช่วย อย่าให้เศษไม้ตายเด็ดขาด" น้องป.บอกให้ทุกคนสู้เต็มที่
"GMมันเป็นสตาฟไม่ใช่เรอะเจ้าหญิง เขาจะมาก้าวก่ายเรื่องนี้ให้มันโดนตัดเงินเดือนไปทำม๊าย!?" หลอดชักเริ่มเอะใจสงสัยแล้ว ตั้งแต่ตอนที่อยู่ในตึกชินระแล้วยังมาคราวนี้อีก ปกติเกมนี้มีความยุติธรรมสูงมากเพราะพวกผู้ดูแลจะไม่ค่อยเข้ามายุ่งกับการกระทำของผู้เล่นเลย ...ที่จริงอู้งานมากกว่า
"เพราะมันเกี่ยวพันกับชีวิตจริงๆของเศษไม้น่ะสิ" ในที่สุดน้องป.ก็ยอมปูดเรื่องออกมาจนได้ หลังจากให้คนอ่านรอเงกมาเป็นอาทิตย์จนต้องpmมาถามกันแล้ว
ว่าไงนะ! ทุกคนตกตะลึง แม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังตะลึงไปด้วย "ฉันมีอะไรงั้นเหรอ!?"
"เฮ้ย อย่าลืมอั๊วเดะ!" ทูตะอดรนทนไม่ไหว เปิดตัวมามีบทไม่กี่บรรทัดยังกะพวกสมาชิกผีทั้งที่เอาของมาแจกในบอร์ด รีบเร่งออกมาใช้สิทธิพิเศษทันที
"กี๊ กี๊ กี๊" เหล่าลูกกระจ๊อกนีเธอร์เกทอีกนับสิบพอเห็นพวกหัวหน้าเข้าไปสู้ก็ตามแห่เข้าไปด้วย
"เวรกกรม เรื่องนี้เลยต้องยกยอดออกไปก่อน(อีกแล้ว)" น้องป.เซ็ง(บทไม่ค่อยมีอีกคน)ไปขี่หลังยูเบอร์แล้วนอนหลับเอาแรงก่อน...
"กินแรงตูอีกแล้ว ยูเบอร์ต้องแบกน้องป.ไว้บนหลังจึงเข้าไปสู้ด้วยไม่ได้ ทำให้ทางหลอดโดนตัดกำลังยอดฝีมือไปแบบบัดซบสุดๆ" (มีเสียงโวยมาจากหลอดลิบๆว่าแกล้งตูอีกแล้วเรอะ!)
โช้งเช้ง โคร้งเคร้ง เสียงดาบปะทะกันดังไปทั่ว ฮิกะอิจิรับมือกับทูตะเพื่อนร่วมอาชีพ ส่วนหลอดก็แอบตอดอยู่หลังซีกูลด์กับน้องเศษไม้ตามสูตรเดิมของมันช่างหัวมันเถอะ ด้านยูเบอร์ก็ได้แต่ป้องกันตัวเนื่องจากมีตัวอู้งานที่สุดนอนหลับอยู่บนหลัง ทั้งๆที่เขาสู้กันดุเดือดจะตายหงส์ตายห่านกันอยู่แล้ว
"มันเยอะเหลือเกิน หนีกลับเรือก๊อดเบิร์ดแล้วเอาปืนยิงถล่มมันดีไหม" หลอดเสนอไอเดียที่พอเข้าท่าออกมาบ้าง
"ไม่ได้ว้อย จะพังเมืองข้าเหรอไง แค่นี้ข้าก็จะล้มละลายอยู่แล้ว" เรวานรีบห้ามทันที
"พวกมันมีกันนิดเดียว เล็งไม่ถูกหรอก แถมตายไปก็ยังฟื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว" ซีกูลด์สู้รบตึงมือมาก เนื่องจากน้องเศษไม้ยังมีอาการบาดเจ็บตกค้าง ฮิกะก็ต้องสู้กับทูตะ ไอ้หลอดมันก็ไม่ตั้งใจสู้ กราดิอุสก็อ่อนไป เรวานยิ่งแล้วใหญ่หนีไปหลบอยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ 90%ของศัตรูทั้งหมดโดนโบ้ยมาให้เขาสู้อยู่คนเดียว...แถมศัตรูตายแล้วยังคืนชีพได้อีก
"โทษทีที่ขัดจังหวะ แต่นั่นไม่ได้เรียกคืนชีพแต่เขาเรียกว่าซ่อมแซมเซลได้อย่างรวดเร็วต่างหากเล่า ผลงานชิ้วโบว์แดงของอั๊วเองจ้า" ทูตะตะโกนมาลิบๆบอกความสามารถให้ศัตรูต๊อแต๊
"สถานการ์ณไม่ดีเลย ถ้าหากGMยังไม่มาในเร็วๆนี้ละก็ พวกเราโดนรุมกินโต๊ะตายหมดแน่ๆ" กราดิอุสเอาค้อนออกมาไล่หวด..แต่ไม่โดนอะไรเลย เนื่องจากนีเธอร์เกทมันเก่งเกินไป สักพักทั้งหมดก็โดนล้อมกรอบในที่สุด
"เคะ เคะ ในที่สุดพวกลื้อก็จนมุมสิ เอาล่ะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ซะดีๆ ตายซะ!"
"ไม่มีทาง อสูรทั้งหลายจงออกมา" น้องเศษไม้ร่ายเวทประหลาดที่เคยใช้ตอนสู้กับลูก้าออกมาอีกครั้ง เป่าพวกนีเธอร์เกทตายไปกว่าครึ่ง
"กรอด แม่นี่อันตรายสมกับที่พวกโซลเยอร์เตือนไว้ แต่อั๊วบ่ยั่นดอก" ทูตะหยิบตู้ทดลองประหลาดออกมา แล้วพวกเอาซากศพนักฆ่าที่ตายไปเมื่อครู่ยัดเข้าไป ไม่นานพวกมันก็ฟื้นขึ้นมา แถมยังแยกร่างออกมาอีกยั๊วเยี้ยเต็มไปหมดยังกะปั๊มออกมาจากโรงงาน
"เทคนิคโคลนนิ่งของ FFDF!" เศษไม้กับหลอดอุทานขึ้นพร้อมๆกัน ถึงจะล่มสลายไปแล้วแต่ก็ยังคงเหลือเทคโนโลยีขี้โกงๆไว้ให้พวกตัวร้ายรังแกชาวซุยตาดำๆอีก
สถานการ์ณที่เลวร้ายเมื่อกี๊เมื่อเจอตู้โคลนนิ่งที่ทูตะเอาออกมา ทำให้สถานการ์ณอัพเกรดไปเป็นสิ้นหวังล้านเปอร์เซนต์ในบัดดลเหมือนจอมมารบูแปลงร่างครั้งสุดท้าย
"พวกนายหนีไปซะ ตอนนี้พวกมันต้องการแค่ตัวฉันคนเดียว ฉันจะถ่วงเวลาดึงความสนใจส่วนใหญ่พวกมันไว้" น้องเศษไม้เสนอตัวเสียสละเพื่อส่วนรวมตามแผนของหลอด
"ก็ได้ ทำตามนั้นเถอะไม่งั้นเจ้าหญิงจะพลอยโดนจับไปด้วย ถ้าเธอดึงพวกมันไว้ได้มากเท่าไหร่เราก็ตีฝ่าออกไปได้ง่ายขึ้นเท่านั้น" ยูเบอร์เห็นความสำคัญของคนให้ข้าวให้น้ำให้เงินเดือนก่อนเป็นอันดับแรก
แต่ว่า! พอเอาเข้าจริงๆหลอดกลับเป็นคนแรกที่ค้ดค้านแผนการ์ณนี้ซะงั้น
"ไปซะไม่ต้องห่วงฉัน คนเดียวเอาตัวรอดง่ายกว่า ไม่มีคนถ่วงมือถ่วงเท้า"
"ถ้างั้นต้องสัญญานะว่าจะรอดกลับมานะ!"
"แน่นอน! สัญญา" แล้วน้องเศษไม้ก็ถอนตัวออกจากปาร์ตี้ไป...จากนั้นก็ระเบิดพลังสู้กับเหล่ากองทัพนีเธอร์เกทนับพัน กราฟฟิคตัดเป็นแผ่นหลังของเธอเผชิญหน้ากับฝูงนักฆ่าเลียนแบบแซคเจอโซลเยอร์ทั้งกองพัน (โคนาเม้งก๊อปของเขามาใช้แบบไม่ลงทุนอีกแล้ว)
ด้วยการเสียสละของน้องเศษไม้ พวกหลอดจึงรีบวิ่งหลบหนีออกจากเรนวอลอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้การเสียสละของเธอเสียเปล่า แล้วก็เป็นไปตามคาดเพราะพวกนีเธอร์เกทไม่ตามมาจริงๆ อย่างมากก็ส่งมาขัดขวางแค่พอเป็นพิธีเท่านั้น ทั้งหมดจึงหนีออกจากเรนวอลได้อย่างไม่ยากเย็นแต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปพักพิงที่ไหนดี ถ้าฟังจากที่ทูตะไซโคไปเมื่อครู่แล้วก๊อดวินคงส่งพวกกองทัพโคลนนีเธอร์เกทยึดเมืองไว้หมดแล้วแน่...
....แต่แท้จริงแล้วการที่พวกหลอดหนีออกไปได้อย่างง่ายดายนั้นเป็นเรื่องที่ทูตะคาดไม่ถึงต่างหาก เพราะทูตะวางแผนไว้ว่าจะล่อให้พวกหลอดออกไปทางนั้นและโดนอุซโซที่แอบซุ่มอยู่สังหารซะให้หมด แต่เรื่องราวและความสัมพันธ์ของการร่วมมือกันของโฟลวกับดีแซดครั้งนี้ซับซ้อนเกินคาดเดา จนทูตะเองก็ยังไม่ทราบถึงจุดประสงค์ที่แท้จริง เลยกลับกลายเป็นว่าอุซโซปล่อยให้พวกหลอดหนีไปโดยไม่สนใจ ที่ไม่ได้เผยตัวออกมาก็เพราะเขาไม่ต้องการแหวกหญ้าให้งูตื่นนั่นเอง หน้าที่ที่เขาได้รับมอบหมายมาจากโฟลวคืออะไรกันแน่!?...
--Shiryu 08:17, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
พวกหลอดหนีตายออกจากเรนวอลมาได้ก็ลอยเท้งเต้งอยู่บนก็อดเบิร์ดอย่างไร้จุดหมาย "มีตรงไหนของฟาเลน่าที่ยังไม่ตกเป็นของก็อดวินมั่งเนี่ย?"
"มีอยู่ที่เดียวที่แม้แต่ก็อดวินก็ยังบุกเข้าไปไม่ได้....นั่นคือห้องน้ำ..." พอหลอดเสนอไอเดียมาก็โดนเหยียบแบนกับพื้นอีกรอบ
"เฮ้ หัวหน้าควีนไนท์พูดถูกนะ ในฟาเลน่ามีห้องน้ำที่แม้แต่โจรสลัดยังบุกเข้าไปไม่ได้อยู่" ยูเบอร์สนับสนุนความคิดแปลกประหลาดของหลอด
"อืม ถูกต้องแล้ว ห้องน้ำกลางมหาสมุทรสุสานเรือของเรนนี่ ที่นั่นแม้แต่สังฆราชฮาร์โมเนียยังเข้าไม่ได้เลย" ฮิกะสนับสนุนอีกเสียง นี่มันจะต้องไปตั้งต้นกันในห้องน้ำจริงๆรึนี่
"ที่นั่นถูกปกป้องด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของบร๊ะเจ้าจอร์จ มีเงื่อนไขคือต้องพูดภาษาฮิบรูถึงจะเข้าไปได้น่ะ หรือไม่ก็......"
"ใช้เทเลพอร์ทของวิกิ" ซีกูลด์แย่งบทยูเบอร์พูดทันที เพราะมีวิธีเดียวที่จะไปได้ทุกที่ในโลกของซุยโคเด็น แถมยังไงซุยก็ต้องมีวิกิกับจีนทุกภาคอยู่แล้ว สองดาวนั้นไม่มีใครกล้าเสียบ
"เฮ้ แบบนี้เราก็ไปหาวิกิกันเลยสิ มัวรอช้าอยู่ใย?"
"มีเงื่อนไขคือค่าเทเลพอร์ทครั้งละหนึ่งล้านพ็อช"
พอฟังเงื่อนไขแล้วหลอดก็ล้มตึง เนื่องด้วยคานาคานนั้นบ่จี๊ยิ่งนัก
"โหดค่อดๆ ทำไมเจ๊วิกิเวอร์ชั่นนี้มันถึงหน้าเลือดงั้นล่ะเพ่!! ปกติเทเลพอร์ทฟรีไม่ใช่เรอะ!?"
"ทีแรกน่ะใช่ วิกิแต่เดิมนั้นโอบอ้อมอารีย์ เทเลพอร์ทให้ทุกคนไม่แบ่งชั้นชนเผ่า ขอค่าแรงเป็นเศษอาหารเหลือๆจากงานเลี้ยงที่ไม่มีปัญญาได้กินซักทีก็เพียงพอแล้ว แต่พอเจ๊แกได้รับงานในบอร์ดแห่งหนึ่งให้ไปเทเลพอร์ทผู้เล่นไปยังสังกัดต่างๆแล้วได้ทีละหมื่นก็เริ่มล่ำซำ พอเงินเข้ามาความโลภก็เริ่มบังตา วิกิเก็บค่าเทเลพอร์ทสูงขึ้นๆเพราะผูกขาดสัมปทานการเดินทางซุยโคเด็นไว้แต่เพียงผู้เดียว รัฐวิสาหกิจผูกขาดอย่างกฟผ.เนี่ยแหละ น่าแดกนัก รัฐบาลไหนๆก็จะแปรรูปแล้วกว้านซื้อหุ้นเอาเงินปันผลแดกกันสิบชาติ" ยูเบอร์เล่าไปเล่ามาชักมั่วเอาเบื้องหลังน่าบัดสีของประเทศห่วยๆแห่งหนึ่งมาเผยเฉยเลย
"วิกิจึงเก็บค่าเทเลพอร์ทครั้งละหนึ่งล้านพ็อช ไหนๆก็หาทางกลับบ้านเกิดไม่ได้สักที เธอเลยตั้งใจจะรวมเงินเพื่อสร้างบ้านเกิดขึ้นมาเองซะเลย วะฮ่าๆๆๆ" พอเล่าจบยูเบอร์ก็หัวเราะชั่วร้ายเหมือนเป็นวิกิซะเอง
"หือ? ที่นี่ที่ไหน?" น้องป.ตื่นขึ้นมาเพราะพวกตาแก่คุยกันหนวกหู
"เศษไม้ช่วยให้พวกเราหนีออกมาได้อย่างปลอดภัยครับท่าน" ยูเบอร์รายงาน
"เศษไม้....หา!!! ทำไมทิ้งเศษไม้ไว้ที่นั่นล่ะ!?"
"ทำไมน่ะเรอะ....เพราะเมิงหลับไงสาดดด" แน่นอนว่ายูเบอร์พูดในใจ
"เราจะเสียอะไรไปก็ช่าง แต่เราจะยอมให้พวกนั้นได้ตัวเศษไม้ไปไม่ไ่ด้นะ!!!" น้องป.โวยวายน่าบีบคอให้หยุดร้องซะจริง ออกก็ช้ายังทำตัวน่าปวดหัว พลัวะ! ไม่ทันไรโดนหลอดยันลงไปกองซะแล้ว(ไอ้คนสั่วไล่ถีบผู้หญิง) จากนั้นหลอดก็เก๊กเท่ก่อนพูด "อย่าทำให้การเสียสละของเศษไม้ต้องสูญเปล่า ถ้าเธอยังอยู่ พวกเราก็ยังมีความหวัง" หลอดจำใจพูดทั้งที่ตัวเองลำบากใจที่สุดเพราะผูกพันกับน้องเศษไม้มานาน....แม้ค่าความสัมพันธ์จะติดลบเพราะมันชกกันบ่อยก็เหอะ
"หลอด...."
"ลุกขึ้นเถอะ องค์หญิง" (แกอัดเขาคว่ำเองไม่ใช่เรอะ?)
"ไม่ใช่องค์หญิง เรียกเราว่าป.เถอะ"
"ลุกขึ้นเถอะป. พยายามตั้งต้นให้ได้เพื่อจะได้กลับไปช่วยเศษไม้อีกครั้งให้เร็วที่สุด"
ยูเบอร์เห็นดังนั้นก็ดีใจ "นั่นสิ ป.! พวกเขามาช่วยเรารับมือพวกก็อดวิน ฟ้าช่างส่งสหายศึกอันแกร่งกล้ามาเพื่อมอบความหวังให้แก่เราโดยแท้"
"ใครป.? สามหาว! เรียกเราว่าองค์หญิงเดี๋ยวนี้!" น้องป.หันกลับไปด่าโดยไม่สนคำคมที่ยูเบอร์อุตส่าห์กลั่นกรองออกมาจากหัวใจ
"$@$#^@%" ยูเบอร์วิ่งเข้าห้องน้ำเอาตุ๊กตารูปน้องป.มาตอกกับเสาทันที
"ที่หมู่บ้านฮาวด์มีจิตกรชื่อบัฟโฟ...." น้องป.เริ่มให้คำแนะนำ "เขาตั้งใจจะเขียนภาพ providence ....สำหรับจิตกรระดับโลกน่ะ ความตั้งใจในการสร้างสรรค์ผลงานนั้นยิ่งใหญ่กว่าตัวผลงานที่สำเร็จลงแล้วเสียอีก ถ้าหาสุดยอดสีทั้งสามมาให้เขาได้ เขายกภาพนั้นให้เราฟรีๆอยู่แล้ว มูลค่ามันไม่ต่ำกว่าล้านพ็อชแน่นอน"
หลอดเริ่มนึกถึงตาคนที่โดนน้องเศษไม้เหวี่ยงไปเรนวอลได้ ป่านนี้คงเป็นปุ๋ยเพราะนีเธอร์เกทไปแล้วมั้ง แต่ดูเหมือนยูเบอร์จะอ่านใจหลอดออก
"บัฟโฟยังอยู่ดีครับ เราเพิ่งจ้างให้เขามาวาดธงพิธีเปิดการแข่งขัน sacred game ไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง" ตอนนี้เขาอยู่ที่ปราสาททะเลสาปน่ะ (โอ....วิ่งวนไปวนมาเพิ่มความยาวภาคแท้ๆ)
"และวิกิก็อยู่ที่นั่นด้วยพอดี ไปที่นั่นกันเลยดีกว่า"
--FLOW 12:12, 20 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
ตัดกลับมาทางด้านน้องเศษไม้ ที่ต้องประจัญบานกับทูตะและนักฆ่านีเธอร์เกทหนึ่งพันคนที่ปั๊มออกมาจากตู้โคลนนิ่งกำลังสู้กันอย่างสูสี(พันคนรุมคนเดียวสูสีอิ๊บอ๋าย)
"ตายซะเจ้าพวกลิ่วล้อ ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่น อีวิลสปิริต" น้องเศษไม้ใช้ท่าเวทผสานร่วมกับพลังอัญเชิญปีศาจที่ตื่นขึ้นมาได้เวทอสูรเมนอสกรังเด้ออกมา (เฮ้ย)
กี๊ กี๊ กี๊ << โอ๊ยย เจ็บเหลือเกิน...ตายดีกว่า
กี๊ กี๊ กี๊ << ทำไมมันเก่งแบบนี้ พวกเราสู้ไม่ได้เลย
กี๊ กี๊ กี๊ << ถึงจะเป็นแค่ลิ่วล้อ แต่ก็เห่ยนะเฟ้ย...
พวกลิ่วล้อนีเธอร์เกทพยายามแก้ภาพลักษณ์ของตัวเองไม่ให้คนไม่เคยเล่นเข้าใจผิด แต่ยิ่งพูดยิ่งทำให้ทูตะฟังแล้วอับเฉา "ไม่น่ามารับบทเป็นหัวหน้าพวกมันเลยตู = ='"
แต่ถึงน้องเศษไม้จะเก่งแค่ไหน และพวกnpcนีเธอร์เกทจะกระจอกยังไง ทว่าการที่ต้องสู้กับศัตรูนับพันด้วยตัวคนเดียวนั้นย่อมไม่มีทางชนะอยู่ดี พวกนักฆ่าโจมตีเธอลดแค่ 1 ก็จริง แต่มันมีกันพันตัว... แค่มันโจมตีพร้อมกันแต่ละทีเธอก็เลือดลดครั้งละ 1000 จุดแล้ว ไม่มีทางชนะแน่นอน อะไรที่แซคยังทำไม่ได้ก็อย่าหวังเลยว่าพวกตัวละครในซุยจะทำได้! นี่คือสัจจนิรันดิ์ //ผั้วะ! เสียงคนแต่งโดนถีบ
"ไม่...เราจะตายที่นี่ไม่ได้ เราสัญญาไว้แล้วว่าจะกลับไปหาทุกคน" น้องเศษไม้ยิ่งโดนอัดยิ่งฮึดสู้ (อ้าว..แอบมาโซนี่หว่า)
"ศัตรูออกมาไม่หมดสิ้นแบบนี้ต้องจัดการหยุดต้นตอของมันก่อน!" หลังจากโดนอัดบาดเจ็บอยู่นานน้องเศษไม้ก็เริ่มฉลาดซักที เล็งเล่นงานเจ้าทูตะกับตู้อบโคลนนิ่งของมันก่อน
ฟิลด์ออฟคอมบิเนชั่นขั้นสุดยอด! วาสโทรเด้สามผสานเป็น กิลเลี่ยน! เธอยังคงใช้ไม้ตายลึกลับของเธอเชิญฮอลโลว์ปีศาจออกมาต่อไป แถมยังระดับขั้นมั่วซั่วคนแต่งก็จำไม่ค่อยได้ แถมยังไม่รู้ว่าอ.ทาเทะจะมาเก็บค่าลิขสิทธิ์เมื่อไหร่อีกต่างหาก
"ยัง...ยังไม่หมด" น้องเศษไม้ดีดตัวขึ้นไปกลางอากาศ เรียกปีศาจเหนือสุดยอดออกมาจาก world of emptiness พลัมืดฟ้ามัวดิน แผ่นดินสะท้านสะเทือนเหมือนกับทรูรูนถูกปลดผนึกออกมาไม่มีผิด!
ตอนนี้ฉันนึกทุกอย่างออกหมดแล้ว! จากการโดนบีบคั้นในวินาทีแห่งความเป็นตายมาหลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดน้องเศษไม้ก็ได้ความทรงจำกลับคืนมาพร้อมกับพลังที่แท้จริง
ทูตะหน้าซีดเหมือนเจอเจ้าหนี้มาทวงแค้น เมื่อเห็นน้องเศษไม้กับพลังระดับสุดยอดเรียกแอสจูคัสออกมานับร้อยพันรวมร่างกันออกมาเป็นเอสปาด้าสิบตัว (โอ๊ย เสียงคนแต่งโดนแฟนบลีชเผาพริกเกลือสาปแช่ง)
"ซี้เลี้ยวหว่า อีนังนี่มีตราแท้กับเขาด้วยเรอะ! เฮ้ย ไอ้พวกกี๊ๆทั้งหลายมาสละชีวิตเป็นโล่มนุษย์ให้ข้าเร็วเข้า!" ทูตะเห็นท่าไม่ดีถ้าโดนปีศาจตัวนี้อัดเข้าไปสงสัยจะฟื้นฟูสภาพเซลไม่ทัน ทูตะจึงเลียนแบบพวกหัวหน้าตัวร้ายที่ดีอย่างเคฟก้าทันที
Hopeless Field ! เสียงกรีดร้องของพวกปีศาจจากมิติแห่งความว่างเปล่าพร้อมกับวิ่งเข้าใส่พวกนีเธอร์เกท เปลี่ยนสภาพเมืองเรนวอลอันสวยงามให้กลายเป็นเมืองแห่งความตายในทันที สมกับเป็นพลังที่โคลวิสเคยอยากได้จริงๆ
"โธ่ เสียดายตู้โคลนนิ่งก็จริงอยู่ แต่ชีวิตสำคัญกว่า...." ทูตะประท้วงทำไมบทอนาถตลอดศก ก่อนจะใช้พวกกี๊ๆมาเป็นกำแพงเนื้อบังเอาไว้ให้ตัวเองหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว
ท่ามกลางซากเมืองเรนวอลที่ถล่มลงมา (เจ้าเรวานล้มละลายเรียบร้อย) น้องเศษไม้โผล่ออกมาจากกองอิฐกองทรายในสภาพร่อแร่ นอกจากอาการบาดเจ็บที่เกิดจากพวกทูตะแล้วยังเพราะผลจากการใช้พลังนี้ด้วย แต่เพราะอะไรนั้นเดี๋ยวจะเฉลยให้ฟังในกาลต่อไป
"แค่กๆ...แสงสว่าง เรายังไม่ตายสินะ ต้องรีบกลับไปหาทุกคน" ก่อนจะหอบสังขารเจียนตายมิตายแหล่ เธอเดินกระเผกๆเอาไม้เท้ายันพื้นเดินทางไปหาทุกคนที่ปราสาทกลางน้ำ ถ้ามีเหรียญทองด้านความทรหดเธอคงซิวแชมป์ทุกรายการแน่นอน
"คอยก่อนนะ ป. ฉันจำทุกอย่างได้แล้ว ฉันอยากจะบอกนายนะหล...เปรี้ยงงง" ก่อนที่เธอจะพูดจบ ความรู้สึกของเธอก็ด้านชา เลือดอุ่นๆสาดกระเซ็นออกมาจากท้องพร้อมกับกำปั้นที่ทะลุมาจากด้านหลัง
หมัดอหังการ์สังหารวาฬ 79หมื่นแรงม้า!!!
หลังจากซุ่มมาตั้งแต่เรปที่แล้ว อุซโซก็พุ่งเข้ามาเร็วจี๋ปล่อยหมัดพิฆาตอัดน้องเศษไม้จากด้านหลังจนท้องเธอทะลุติดกำปั้นของอุซโซ อำมหิตจริงๆบทนี้พวกโซลเยอร์
"ไม่จริง...ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม" เธอยิ้มลางๆเหมือนปลงในวาระสุดท้ายก่อนที่อุซโซล้วงหมัดออกจากท้องของเธอ พร้อมบางสิ่งบางอย่างที่ออกมาด้วย...ตับไตไส้พุงนั่นเอง(จะบ้าเรอะเดี๋ยวก็โดนแบนหรอก ใช่ซะที่ไหนกันเล่า!)
หลังจากน้องเศษไม้ลงไปนอนกองรอความตายอยู่บนพื้น ก็มีแสงสว่างลอยออกมาจากตัวน้องเศษไม้ปรากฎอยู่ตรงหน้าอุซโซ Gate Rune ซีกหน้านั่นเอง เมื่อสูญเสียผู้ถือครองตราก็กลับไปอยู่ในสภาพ orb ทันที
"ภารกิจเสร็จสิ้น" อุซโซหยิบตราแล้วจากไปปล่อยน้องเศษไม้ทิ้งไว้ "ถ้าเป็นปกติข้าต้องสนุกสิวะที่ได้รังแกคนกระจอกกว่า! แต่ทำไมนะ... ครั้งนี้ลึกๆในใจของข้าถึงได้ต่อต้านกัน..." เป็นครั้งแรกที่อุซโซไม่ยอมฆ่าคนไม่มีทางสู้จนเกมโอเวอร์ตายไปอย่างสะใจแบบทุกที
หลังจากอุซโซจากไปไม่นานก็มีคนมาอุ้มน้องเศษไม้ที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตายแล้วขึ้นมา พวกGMสองคนนั่นเอง!มาเอาตอนเรื่องจบลงแล้วทุกที...ทำตัวเหมือนตำรวจในหนังไม่มีผิด
"เรามาช้าไปก้าวนึงงั้นเหรอเนี่ย(ที่จริงหลายก้าวเลยล่ะลุงเอ้ย)" พูดจบชีริวกับอาร์คโซลก็อุ้มน้องเศษไม้วาร์ปหายตัวไป แล้วเรนวอลก็มีสภาพเป็นเช่นเดียวกับโซลฟาเลน่าไปอีกหนึ่งเมือง
ห๊ะ!!!! น้องป.เองก็ล่วงรู้ถึงสภาพของน้องเศษไม้ในตอนนี้จนถึงกับตื่นขึ้นมาจากภวังค์ เรือก๊อดเบริ์ดเองก็แล่นมาถึงปราสาทกลางน้ำพอดี
