The Outlanders ep9

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

Revision as of 20:59, 18 มกราคม 2009 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff		Current revision Shiryu (พูดคุย | contribs)
Line 3:		Line 3:
	--[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 20:59, 18 มกราคม 2009 (ICT)		--[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 20:59, 18 มกราคม 2009 (ICT)
-	อาร์คโซลโดนอัดแบนแต๊ดแต๋	+
		+	[[อาร์คโซล]]โดน[[ชีริว]]อัดแบนแต๊ดแต๋
	"ขอบทดีๆหน่อยเพ่ เห็นช่วงนี้ไม่เข้าบอร์ดแล้วตื้บกันแบบนี้เลยเรอะ? เดี๋ยวปั๊ดเข้าบอร์ดซะนี่!"		"ขอบทดีๆหน่อยเพ่ เห็นช่วงนี้ไม่เข้าบอร์ดแล้วตื้บกันแบบนี้เลยเรอะ? เดี๋ยวปั๊ดเข้าบอร์ดซะนี่!"
Line 23:		Line 24:
	"ดาบที่5-6 อีโต้ผ่ามังกรของเฮียกัซกับดาบผ่าทวารมหาเมพของอีค้าว ...ข้าถือไม่ไหว โยนทิ้งไปฮ่าๆๆๆ" แล้วจะนับรวมใน 7 เล่มไปทำไมครับพี่?		"ดาบที่5-6 อีโต้ผ่ามังกรของเฮียกัซกับดาบผ่าทวารมหาเมพของอีค้าว ...ข้าถือไม่ไหว โยนทิ้งไปฮ่าๆๆๆ" แล้วจะนับรวมใน 7 เล่มไปทำไมครับพี่?
-	"ดาบที่7! ดาบตุ้งติ้งน้อยของข้าเอง ก๊ากกก!!!" อาร์คโซลรูดกางเกงลงมาจนสุดแล้วชักดาบอันตะหลิวติ๋วออกมา ชีริวต้องวิ่งเข้ามาเอาแว่นขยายส่องดูว่ามันคืออะไร ก็พบหนอนชาเขียวเต้นฮูล่าด๊านซ์อยู่ เขาจึงเอาไม้ตีแมลงวันตีดาบหักไป เป๊าะ!	+	"ดาบที่7! ดาบตุ้งติ้งน้อยของข้าเอง ก๊ากกก!!!" อาร์คโซลรูดกางเกงลงมาจนสุดแล้วชักดาบอันตะหลิวติ๋วออกมา ชีริวต้องวิ่งเข้ามาเอาแว่นขยายส่องดูเพราะอยากจะรู้ว่ามันคืออะไร ก็พบหนอนชาเขียวเต้นฮูล่าด๊านซ์อยู่ เขาจึงเอาไม้ตีแมลงวันตีดาบหักไป เป๊าะ!
-	และแล้วดาบทั้ง 7 เล่มก็ถูกใช้จนหมดแต่ชีริวก็ไม่เกิดรอยแผลแม้เท่าแมวขีด	+	และแล้วดาบทั้ง 7 เล่มก็ถูกใช้จนหมดแต่[[ชีริว]]ก็ไม่เกิดรอยแผลแม้เท่าแมวข่วน
	"แฮ่ก แฮ่ก แกร้ายกาจมากจริงๆ"		"แฮ่ก แฮ่ก แกร้ายกาจมากจริงๆ"
Line 33:		Line 34:
-	แต่ก่อนชีริวจะได้ลงมือโจมตี ฝ้าปราสาทก็ถล่มลงมา แล้วเรนนี่ก็ลงจากหลังฟินิกซ์มาสมทบอาร์คโซล	+	แต่ก่อน[[ชีริว]]จะได้ลงมือโจมตี ฝ้าปราสาทก็ถล่มลงมา แล้ว[[เรนนี่]]ก็ลงจากหลังฟินิกซ์มาสมทบอาร์คโซล
	"ท่านอาร์คโซล! ดีจังเลยที่ท่านอาร์คโซลปลอดภัย!"		"ท่านอาร์คโซล! ดีจังเลยที่ท่านอาร์คโซลปลอดภัย!"
-	"หึ! ข้าไม่ด่วนจากเจ้าไปอยู่แล้ว" พออยู่ต่อหน้าลูกน้องอาร์คโซลก็กลับมาเก๊กอีกครั้ง ทำให้ชีริวสงสัยว่าไอ้ตัวห่าที่สู้ด้วยตะกี้มันเป็นใคร	+	"หึ! ข้าไม่ด่วนจากเจ้าไปอยู่แล้ว" พออยู่ต่อหน้าลูกน้อง[[อาร์คโซล]]ก็กลับมาเก๊กอีกครั้ง ทำให้ชีริวสงสัยว่าไอ้ตัวห่าที่เขาสู้ด้วยตะกี้มันเป็นใคร
	"จะมาคนเดียวหรือสองคนก็ไม่ต่างกันหรอก พ่อค้าอาวุธกับนินจาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจอมโจรหรอกนะ"		"จะมาคนเดียวหรือสองคนก็ไม่ต่างกันหรอก พ่อค้าอาวุธกับนินจาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจอมโจรหรอกนะ"
Line 59:		Line 60:
-	[[รีเซ่]]ระเบิดพลังขึ้นมาเกิดแรงอัดพัดปราสาทหมุนเป็นลูกข่างทอปแมน	+	[[รีเซ่]]ระเบิดพลังขึ้นมาเกิดแรงอัดพัดปราสาทหมุนเป็นลูกข่างทอปแมน [[ซีกูลด์]]ใช้ความสามารถ Avartar จำลองข้อมูลเก่าของรีเซ่ออกมาเพื่อใช้ในศึกครั้งนี้ เพราะเขาคิดว่าไม่มีใครจะเหมาะแก่การกระทืบชีริวให้สมแค้นเท่ารีเซ่อีกแล้ว
	'''"น่าดีใจอะไรแบบนี้! ไม่คิดว่าจะได้มาตัดสินกับแกที่นี่ ชีริว! แกทำลายหมู่บ้านชั้นในโลกเทอร่า แกทำลายโลกที่ชั้นตั้งใจจะสร้างขึ้นมาใหม่ แกฆ่าชั้น แกชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชั้น!!"'''		'''"น่าดีใจอะไรแบบนี้! ไม่คิดว่าจะได้มาตัดสินกับแกที่นี่ ชีริว! แกทำลายหมู่บ้านชั้นในโลกเทอร่า แกทำลายโลกที่ชั้นตั้งใจจะสร้างขึ้นมาใหม่ แกฆ่าชั้น แกชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชั้น!!"'''
Line 71:		Line 72:
	----		----
		+	--[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 16:25, 20 มกราคม 2009 (ICT)
		+
		+
		+	รีเซ่แยกออกมา 99 ร่างตั้งแต่ต้นยก ล้อมห้องไว้ แล้วรุมยิงเวทถล่มชีริวที่อยู่ตรงจุดศูนย์กลาง
		+
		+	ชีริวแยกร่างออกมายิงต้านบ้างแต่ไม่ทันการ โดนพลังเวทมหาศาลอัดจมดินไป
		+
		+
		+	"ฮ่าๆๆ ที่ฝึกเป็นนักเวทเพื่อเพิ่มค่า MGC ไว้เล่นกับท่าแยกร่างนี่แหละ! แต่แกไม่จอดง่ายๆอย่างนี้ใช่มะชีริว?!"
		+
		+	แล้วก็จริงอย่างที่รีเซ่คิด ชีริวได้แยกร่างสำรองออกไปเป็นสิบล้อมอยู่วงนอกของรีเซ่อีกที ที่โดนยิงเมื่อครู่เป็นเพียงร่างแยกบางส่วนเท่านั้น แล้วชีริวก็ยิงอัดเข้ามาถล่มรีเซ่กลับ
		+
		+
		+	แต่ร่างแยกแท้จริงของรีเซ่อยู่วงนอกจากกลุ่มร่างแยกของชีริวออกไปอีก แล้วรีเซ่ก็ยิงถล่มชีริวยับไปทั้งโขลงอีกรอบ...
		+
		+	แต่ร่างแยกที่แท้จริงของแท้จริงของชีริวก็อยู่วงนอกของร่างแยกของรีเซ่ที่แท้จริงไปอีก แล้วชีริวก็ยิงกลับมา
		+
		+	(อ่านข้างบนวนไปวนมาอีก 56 รอบ)
		+
		+	........
		+
		+
		+
		+	ปราสาทจักราศีกลายเป็นที่ราบ พร้อมเอาไปทำสนามบินไว้สำหรับให้ม็อบมาปิดล้อม
		+
		+	"ข...ข้าเพิ่งจะผ่อนหมดไปเมื่อเดือนที่แล้วแท้ๆ คิดว่าหลังเกษียณจะได้นอนกินบำนาญสบายๆต้องมาหาเงินซื้อบ้านใหม่อีกโอย... แล้วแบบนี้อั๊วะจะเอาเวลาที่ไหนมาดูแลบอนไซ... ไหนจะต้องส่งหลานเข้าเรียนหนังสืออีก..."
		+
		+	อาร์คโซลพร่ำเพ้อปล่อยพลังตาลุงออกมามหาศาลจนเรนนี่ตัวสั่น
		+
		+	"อ่า ท่านอาร์คโซลคะ เราก็เข้าไปช่วยรีเซ่สู้อีกแรงดีกว่านะ"
		+
		+	"เธออยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวฉันเข้าไปจัดการเอง"
		+
		+	"เห?"
		+
		+	"เรียกการ์เดี้ยนฟอร์ซซะ ถ้าเป็นตรงนี้ยังไงก็เรียกเจ้านั่นออกมาได้แน่ๆ ต้องเดิมพันกันหน่อยละ ใช้เวททั้งหมดเปิดประตูบานที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้จะทำได้น่ะ ใช้เวลานานมะ?"
		+
		+	"6 นาทีค่ะ เพราะเลเวลเพิ่มแบบพุ่งมากเกินไป พลังเวทเลยเกินระดับที่ฝึกไว้ไปเยอะ ถ้าฝึกมามากกว่านี้คงใช้เวลาน้อยกว่านี้"
		+
		+	"งั้นฉันจะถ่วงเวลามันให้ได้หกนาที"
		+
		+
		+
		+	"แกใช้สกิลของคนอื่นได้แค่ 70% ใช่มะชีริว?" รีเซ่ที่แยกร่างออกมาได้มากกว่าชีริวเริ่มจับไต๋ได้
		+
		+	"รู้ด้วยรึ แต่จำนวนสกิลที่มากกว่าทำให้ข้าไม่เคยเสียเปรียบใคร"
		+
		+	ชีริวยิงใยแมงมุมเหล็ก (ชิงมาจากสไปเดอร์แมนที่นิวยอร์ค) ตรึงร่างแยกของรีเซ่เป็นสิบๆตัวไว้กับกำแพง แล้วหันกลับมาเอา จรวดนำวิถี (ได้มาจากไดรฟ์แมนที่พันธรัฐ X) ยิงถล่มร่างแยกที่เหลือหายไปทีละตัวๆ
		+
		+	"หวา!"
		+
		+	"หึหึหึ สุดท้ายก็แพ้เหมือนเดิม พวกจีโนมมันมีชะตากรรมที่จะต้องถูกคนจากจักรวรรดิฆ่าทิ้งไม่เปลี่ยนแปลง"
		+
		+	แต่ก่อนจะลงมือปิดฉาก อาร์คโซลก็เข้ามาฟาดคลื่นกากบาทใส่ด้านหลังซะก่อน ชีริวขาดออกเป็นสี่ส่วน ซึ่งแต่ละส่วนล้วนหล่อเหลา น่าเสียดายที่เป็นแค่ร่างปลอม
		+
		+	ชีริวตัวจริงโผล่มาพ่นระเบิดลงกลางหัว แต่อาร์คโซลก็หมุนดาบคู่เป่าไอระเบิดลอยออกทะเลไป
		+
		+	"ร้ายกาจ ร้ายกาจ"
		+
		+	"ถ้าไม่เก่งก็เป็นหัวหน้าเรเนอเกดไม่ได้หรอกนะ ...ติดตั้งอาวุธ!"
		+
		+	* Right Hand: Juppon Katana (พลังโจมตี 79)
		+	* Left Hand: Dark Asura (พลังโจมตี 85)
		+
		+	อาร์คโซลสามารถติดตั้งอาวุธอะไรก็ได้ที่แขนทั้งสองข้าง ซึ่งพลังโจมตีจะเพิ่มจากการถืออาวุธสองชิ้น ดูยังไงก็กบฏ FFVI ชัดๆ หลังติดดาบที่มีพลังโจมตีมหาศาล เขาก็หมุนดาบสร้างบรรยากาศปั่นป่วน ฉีกใยแมงมุมที่ตรึงร่างรีเซ่อยู่ออก
		+
		+	"มาใช้ท่าประสานกันรีเซ่!!"
		+
		+
		+	รีเซ่กระโดดเข้ามาทันที แต่ไม่รู้ว่าจะให้เป็นท่าประสานยังไงเพราะไม่ได้เตี๊ยมกันมาก่อน
		+
		+
		+
		+	....จึงกลายเป็นอาร์คโซลถือรีเซ่ไว้ในมือขวา
		+
		+	* Right Hand: Raise (พลังโจมตี 101)
		+	* Left Hand: Dark Asura (พลังโจมตี 85)
		+
		+
		+	รีเซ่โทรศัพท์หาพี่สาวทันที "เฮ้ยๆ ชั้นโดนชายชั่วหิ้วกลับบ้านว่ะ พี่มีประสบการณ์มั่งมะ? แนะนำหน่อยดิ"
		+
		+	เสียงปลายสายของ[[รูริ]]ตอบกลับมา "ก็บอกเขาไปซิว่าจริงๆแล้วเธอเป็น[[สาวดุ้น]]น่ะ"
		+
		+	รีเซ่เขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งทันใด
		+
		+
		+	"วะฮ่าๆๆๆ พลังโจมตีสุดยอดไปเลยเฟ้ยรีเซ่! รู้งี้จับเธอมาถือแทนดาบตั้งนานแล้ว!" <<ส่วนไอ้บ้านี่สนใจแต่เรื่องต่อสู้อย่างเดียว
		+
		+	พลังโจมตีของอาร์คโซลตอนนี้มากกว่าชีริว พอเห็นท่าจะแย่ชีริวก็ตัดสินใจกระโดดเข้ามาให้อาร์คโซลถือในมือซ้ายทันที
		+
		+	* Right Hand: Raise (พลังโจมตี 101)
		+	* Left Hand: Shiryu (พลังโจมตี 125)
		+
		+
		+	..........-__- รีเซ่ทำ[[หน้าแบบบายน]]
		+
		+	"ส...เสร็จกัน! แบบนี้เราก็โจมตีมันไม่ได้น่ะสิ!"
		+
		+	"หึหึ ฮ่าฮ่าฮ่า ถูกต้อง ในเมื่อข้ากลายเป็นดาบของเจ้าไปแล้วเจ้าก็ไม่สามารถทำอะไรข้าได้"
		+
		+	"เทคนิคการต่อสู้ของมันร้ายกาจสุดๆ!! สมแล้วที่เป็นสุดยอดผู้ยืนอยู่สูงสุดในบรรดาจอมโจรทั้งมวล!!"
		+
		+	แต่รีเซ่ไม่เห็นด้วยกับความคิดเช่นนั้น ด้วยมุมมองอย่างปราศจากอคติแล้วเธอเห็นว่าการต่อสู้นี้ปัญญาอ่อนบัดซบ
		+
		+
		+	เมื่อคิดได้แบบนี้รีเซ่ก็แยกร่างหลุดออกจากมือมาตบกบาลอาร์คโซลสลบไป '''โพละ!''' ....แหงก....
		+
		+	แล้วรีเซ่ก็พุ่งเข้าไปหาชีริวต่อพร้อมปิดฉากด้วยท่าไม้ตาย "'''Catastrophe''' ย้าก!!!"
		+
		+	แต่ชีริวหลบได้แล้วใช้ความเร็วที่เหนือชั้นกว่าเข้าประชิด
		+
		+	"มันเร็วกว่าช้านได้ไงฟระ!!"
		+
		+	"แค่สกิล True Divine Speed อ่ะจ้ะ แหมๆใครจะไปเร็วสู้หนูได้ล่ะ หืม?"
		+
		+	แล้วชีริวก็งับหูรีเซ่จนอ่อนระทวยล้มพับไป "อ้า~~ ..... อูวววว.....~!"
		+
		+
		+	"เฮ้ย อีกคนที่ไม่ได้เข้ามาสู้น่ะ เตรียมทำอะไรแผลงๆอยู่ใช่มะ?" หลังอาร์คโซลและรีเซ่ฟุบลงไปแล้ว ชีริวก็หันไปหา[[เรนนี่]]ที่กำลังร่ายเวทเปิดประตูมิติอยู่
		+
		+	ตอนนี้เหลืออีกเพียงสองนาที ถึงจะรู้ว่าชีริวกำลังจะเข้ามาโจมตีแต่เรนนี่ก็ไม่ยอมหยุดร่ายเวท
		+
		+
		+
		+	หลาวอันเขื่องพุ่งมาจากด้านหลัง แต่ชีริวเอี้ยวตัวหลบได้
		+
		+	"อย่ายุ่งกับเรนนี่! คู่ต่อสู้ของแกคือข้าต่างหาก!"
		+
		+	[[อาร์คโซล]]ลุกยืนขึ้นมาอีกครั้ง
		+
		+	"หึ จะเข้ามาสู้อีกซักกี่ครั้งแกก็ไม่มีวันเอาชนะข้าได้อยู่ดี"
		+
		+	"ประทานโทษครับ หันขึ้นไปอ่านข้างบนมั่ง ตูยังไม่ได้สู้ซักยกเลยว้อยย! ไอ้คนแต่งมันให้ตูออกมาเล่นระบำลิงอย่างเดียวเลย -*-"
		+
		+	อาร์คโซลฮึดเตรียมตัวเอาจริง ส่วนเรนนี่นั้นโดนหลาวที่อาร์คโซลเขวี้ยงมาเมื่อครู่เสียบเข้า หัวทะลุเลือดพุ่งโจ๊กๆ แต่ก็ยังคงร่ายเวทไม่หยุด
		+
		+	"อุ๋ย โทษทีจ้า ไม่คิดว่าชีริวมันจะหลบ เดี๋ยวสู้เสร็จจะทายาแดงให้นะ"
		+
		+	"ไม่เป็นไรค่า ท่านอาร์คโซลสู้ให้เต็มที่เลยค่า ศรีทนได้ TvT"
		+
		+	----
		+	--[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 20:36, 21 มกราคม 2009 (ICT)
		+
		+
		+	แล้วการต่อสู้ของ[[ชีริว]]กับ[[อาร์คโซล]]ก็เริ่มต้นขึ้น...
		+
		+	"ก่อนจะเริ่มน่ะขอเล่าอะไรสนุกๆให้ฟังหน่อยนะ ข้ามีสกิลหนึ่งที่ใช้สำหรับอ่านความทรงจำ..."
		+
		+	อาร์คโซลไม่ค่อยไว้ใจว่าหนนี้จะโดนหลอกอะไรอีก แต่เห็นว่าฟรีเลยยอมฟัง
		+
		+	"ที่เรนนี่ยอมติดตามอาร์คโซลมาตลอด และเชื่อในตัวหมอนี่หมดใจขนาดที่ยอมให้ใส่ความทรงจำเข้ามามันคงจะมีเหตุผลสินะ"
		+
		+	"................."
		+
		+	"ไม่ต้องเล่าก็ได้ จากการอ่านความทรงจำเมื่อครู่ข้าเห็นหมดแล้ว เมื่อ 5 ปีก่อน หมู่บ้านนินจาของเธอถูก[[renegade|เรเนอเกด]]ทำลาย เพราะหมู่บ้านนั้นเป็นเป้าหมายการล่าของเรเนเกดในยุคนั้น แต่อาร์คโซลที่แวะมาพักที่หมู่บ้านตอนนั้นขอให้ไว้ชีวิตเธอ โดยเขาจะยอมเข้าร่วมเรเนอเกดและจะล่าค่าหัวให้ได้ 500 ล้านเบรี เพื่อซื้อหมู่บ้านคืน หลังจากหัวหน้าเรเนอเกดคนเก่าตาย อาร์คโซลที่เก่งกาจที่สุดก็ขึ้นเป็นหัวหน้าแทนตามกลไกของกลุ่ม เขาสามารถไถ่หมู่บ้านได้สำเร็จและเรนนี่ก็ยอมเข้าร่วมเรเนอเกดเพื่อติดตามเขาตั้งแต่นั้นมา..."
		+
		+	ชีริวสรุปชีวประวัติเรนนี่ให้ฟังภายในสามบรรทัด
		+
		+	"ก็ถูกแล้วไง เพราะงั้นแหละ ไม่ว่าจะยังไงชั้นก็จะสู้เพื่อท่านอาร์คโซล!"
		+
		+	"งั้นจะเสียมารยาทไหมถ้าจะขอบอกว่านั่นเป็นแค่ความทรงจำปลอมที่อาร์คโซลใส่เข้าไปในหัวเธอ"
		+
		+	"หือ?"
		+
		+	".......อย่าไปฟังมัน เรนนี่"
		+
		+	ชีริวเล่าต่อ
		+
		+	"ดูจากความทรงจำที่แท้จริงของเธอแล้วไม่มีเรื่องเหตุการณ์ที่ว่านั่นซักนิด"
		+
		+	"แล้วจะรู้ได้ไงว่าแกไม่โกหก!"
		+
		+	"คิดดูดีๆสิ อาร์คโซลใส่ความทรงจำที่เขาเป็นคนช่วยเธอเข้ามาตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน แล้วพาเธอออกเดินทางจากหมู่บ้านมา เพราะหมอนี่เห็นศักยภาพในการเป็นผู้อัญเชิญของเธอ แล้วมันก็เข้าแผนที่เจ้านี่จะใส่ความทรงจำของซึคาสะเข้ามาเพื่อให้เธอกลายเป็นซัมมอนเนอร์เต็มรูปแบบ" แล้วชีริวก็เล่าถึงความจริงที่ทำให้เรนนี่ตะลึง "สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆก็คือหมอนี่เป็นสมาชิกเรเนอเกดตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว เมื่อมันค้นพบเธอที่มีพลังความสามารถในการอัญเชิญ มันก็ติดต่อให้เรเนอเกดมาทำลายหมู่บ้านของเธอซะ แล้วเอาเธอมาเป็นพวก"
		+
		+	"........................." เรนนี่พูดไม่ออก
		+
		+	"เพราะต้องใช้สกิลควบคุมเธอมาตลอดห้าปี ทำให้หมอนั่นไม่สามารถควบคุมความทรงจำของคนอื่นได้อีกแล้ว ไม่งั้นสกิลคุมความทรงจำก็ร้ายกาจเหมือนกันนะ"
		+
		+	เรนนี่หันไปหาอาร์คโซล "ท่านอาร์คโซล ....บอกซิว่ามันโกหก ถ้าท่านแค่พูดว่าท่านเคยช่วยข้าไว้จริงๆข้าก็จะเชื่อ"
		+
		+
		+	อาร์คโซลรวบรวมความกล้าเพื่อยืนยันกับเรนนี่ว่าเขาเคยช่วยเธอไว้จริงๆ เขาพยายามยิ้มด้วยสีหน้าที่อ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อทำให้เธอเชื่อมั่นในความทรงจำที่มี
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+	........
		+
		+
		+
		+	[[ภาพ:Arksmile.jpg]]
		+
		+
		+
		+	[[ภาพ:Onion052.gif]] ......เรนนี่ทรุดลงไปทันที เวทที่ร่ายไปขาดตอนสะบั้น ทั้งที่เหลืออีกแค่นิดเดียวก็จะเปิดประตูมิติสำเร็จแล้วแท้ๆ
		+
		+	"สิ้นหวังแล้ว! หมดหนทางเอาชนะมันได้แล้ว!!"
		+
		+	ชีริวโจมตีใส่อาร์คโซลด้วยความเร็วสูง จนอาวุธนับร้อยชิ้นของอาร์คโซลที่อยู่ในห้องแตกกระจุยไปในพริบตา แต่ก่อนจะได้โจมตีซ้ำรีเซ่ก็พุ่งเข้าใส่
		+
		+	ชีริวคว้าคอรีเซ่ไว้ได้ แต่เธอก็แยกร่างออกมาแล้วระเบิดร่างที่ชีริวจับอยู่ทิ้ง จากจังหวะชะงักชั่วพริบตารีเซ่ก็ก้าวเสตปตามตำแหน่ง Sephiroth ทั้ง 10 ในพระคัมภีร์ทันที
		+
		+
		+	<font size=4>'''"Heaven Destroyer!!!"'''</font>
		+
		+
		+	รีเซ่ระเบิดท่าไม้ตายฉีกสวรรค์ที่ใช้ถล่มสองโซลเยอร์ยับเยินมาแล้วในสงครามเอาท์แลนด์ออกมาอีกหน อัดชีริวเข้าจังๆลอยขึ้นไปบนอากาศ "อ๊าก!!"
		+
		+	อาร์คโซลตามขึ้นไปเผด็จศึกด้วยท่า Lionheart กระบวนดาบไร้จุดสิ้นสุดไม่เปิดจังหวะให้ใช้สกิลตอบโต้
		+
		+
		+	แล้วชีริวก็ตกสู่พื้นโลกเกิดหลุมอุกาบาตใหญ่เท่าสนามราชมังคลา (บรรจุเสื้อแดงได้หนึ่งแสนคน) แต่สักพักชีริวก็แร่ดออกมาจากหลุมได้ "หึหึหึ สกิลหน้าทนในตำนานก็อยู่ในคอลเลคชั่นสกิลของข้า (อ่า อย่าไปสนเลย) ว่าแต่อาวุธของแกถูกทำลายไปหมดแล้วไม่ใช่เรอะ?!"
		+
		+	อาร์คโซลชูดาบเล่มที่ใช้ฟาดกบาลชีริวเมื่อตะกี้ขึ้นมา "นี่คือคุซานางิโนะซุรุกิ (ดาบหมอกสวรรค์) สุดยอดดาบที่เหนือกว่าอาวุธใดๆทั้งหมดที่ข้ามีในครอบครองตลอดชีวิตการเป็นพ่อค้าอาวุธ และข้าก็ฝากไว้กับเรนนี่ เพราะข้าเชื่อมั่นว่าถึงจะเป็นคราวคับขันที่สุดเธอก็ยังอยู่ข้างกายข้า"
		+
		+
		+	"โกหกอีกแล้วเหรอ?" เรนนี่เงยหน้าขึ้นถาม
		+
		+	"เออ โกหก คำพูดเน่าๆตะกี้ลืมๆไปซะ"
		+
		+	อาร์คโซลกับรีเซ่เข้าไปลุยกับชีริวอีกหน การต่อสู้ต่อเนื่องยาวนานเหมือนไม่มีฝั่งไหนจะเพลี่ยงพล้ำไปง่ายๆ
		+
		+
		+
		+	แล้วพระอาทิตย์ก็หายไป
		+
		+	"สู้จนค่ำเลยเรอะเนี่ย ข้าต้องรีบกลับบ้านไปดูสะเก็ดข่าวนะ รีบๆแพ้ไปซะที"
		+
		+	"ใช่ซะที่ไหนเล่า พระอาทิตย์โดนไอ้ตัวประหลาดยักษ์นั่นมายืนบังตะหาก" อาร์คโซลชี้ให้ชีริวดูเงาตะคุ่มๆขนาดใหญ่เท่าตึกเอ็มไพร์สเตทซ้อนกันสามตึก
		+
		+	"อ้อ แค่นั้นเองเรอะ งั้นก็ดีไป ........ไม่ใช่แล้วว้อย!!! นั่นมันอะไรฟร้า!!!"
		+
		+
		+	สัตว์อสูรขนาดมหึมาที่สุดเท่าที่ชีริวเคยเห็นตั้งแต่เกิดมาบนโลกนี้เป็นเวลา 18 ปีปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของปราสาทจักราศี มันคือ'''โซดิแอค!''' ในที่สุดประตูมิติก็ถูกเปิดออก เรนนี่อัญเชิญสุดยอดของสัตว์อสูรผู้อยู่เหนือสัตว์อสูรทั้งมวลเท่าที่เหลืออยู่ในมิตินี้ออกมาได้สำเร็จ
		+
		+	การ์เดี้ยนโซดิแอคชูคอขึ้นไปถึงอวกาศ แขนจำนวนมหาศาลของมันโบกไหวตัดท้องฟ้าจนเกิดโซนิคจำนวนมาก มันร้องออกมายาวๆด้วยเสียงแหบต่ำจนแทบไม่ได้ยิน ก่อนจะกลืนพระจันทร์ลงไปเป็นพลังงาน
		+
		+	"อะไรว้า!! นี่เพิ่งไม่ถึงนาทีเลยนะ! ทำไมเปิดประตูมิติได้แล้วล่ะ!!!"
		+
		+
		+	เรนนี่ก้าวออกมาจากฝุ่นควันที่ฟุ้งตลบเนื่องจากพายุรุนแรงที่เกิดจากความแปรปรวนอากาศเหนือหลุมมิติ
		+
		+	"ไม่สำคัญแล้วว่าอะไรคือความจริง สิ่งที่มีค่าที่สุดของชั้นคือความทรงจำที่อบอุ่นอันนั้น ชั้นตัดสินใจแล้วว่าจะสู้เพื่อท่านอาร์คโซลตลอดไป"
		+
		+	"โดนเขาหลอกยังจะทำพูดดีอีก ยัยโง่เอ๊ย! ปิดประตูมิติไปซะ!!" ด้วยพลังที่เหลือน้อยเต็มทน ชีริวรู้ดีว่าไม่มีทางรอดจากการโจมตีของอสูรระดับโซดิแอคได้แน่นอน
		+
		+	"โง่ก็โง่สิ ถ้าความฝันมันทำให้มีความสุขฉันก็ขอเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่กับความฝัน"
		+
		+
		+	ปราสาทจักราศีเป็นที่ๆโซดิแอคหลับใหลมาหลายร้อยปี ด้วยเหตุนี้จึงตั้งชื่อปราสาทแห่งนี้ตามชื่อของมัน อาร์คโซลซื้อปราสาทแห่งนี้ด้วยเงินจำนวนมหาศาลเกือบพันล้านพ็อชเพื่อครอบครองสุดยอดอสูรของโลก และวันนี้ในที่สุดทั้งอสูรโซดิแอคและนักอัญเชิญเรนนี่ที่เขาครอบครองมาเป็นเวลานานก็ได้แสดงพลังออกมา
		+
		+	"ที่จริงฉันก็หลอกใช้เธอจริงๆนั่นแหละเรนนี่"
		+
		+	"รู้แล้วหละน่า"
		+
		+	"...แต่ที่บอกว่าเธอเป็นคนเดียวที่จะอยู่เคียงข้างฉันจนถึงที่สุดน่ะ ฉันเชื่อแบบนั้นจริงๆนะ"
		+
		+	"อย่ามัวมาพูดเรื่องไร้สาระอยู่เลย รีบๆเข้าหลุมมิติมาซะ ไอ้หัวหน้าบ้า โซดิแอคจะเริ่มยิงแล้วนะ" เรนนี่ถีบอาร์คโซลลงหลุมมิติ แล้วเธอและรีเซ่ก็กระโดดตามลงมา ทั้งสามหลบหนีออกจากพื้นที่ไปอย่างปลอดภัย
		+
		+
		+
		+	โซดิแอคส่งเสียงครวญครางออกมายาวต่อเนื่อง เสียงเริ่มเปลี่ยนโทนสูงขึ้นเรื่อยๆ
		+
		+	ฮูมมมม..... ฮู..........
		+
		+
		+	ฮืออออออ......................
		+
		+
		+
		+	กรอออออ............................ กรออออออออออออออ......
		+
		+
		+
		+
		+
		+	หวี่.. วี... วี....
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+	วรี้.........................
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+	<font size=5>'''วรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!'''</font>
		+
		+
		+
		+	ชีริวรู้ดีว่าฉวยโอกาสอัดมันยังไงก็เอาโคตรอสูรตัวนี้ไม่ลงแน่นอน เลยยืนดูเอฟเฟคอลังการของมนต์อสูรให้ชื่นใจก่อนตาย โซดิแอคยิงฝนพลาสม่านับล้านลูกลงมาจากอวกาศ ถล่มพื้นที่ตะวันออกของฮาร์โมเนียจนพังยับเยินกลายเป็นมหาสมุทร แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุดยิง พลาสม่าจำนวนมหาศาลถล่มลงมาไม่สิ้นสุดจนแกนโลกเริ่มเอียงไปข้างหนึ่ง เกิดซึนามิไปถึงชายฝั่งอาเมส เมฆหมอกฝนฟ้าพายุพัดอย่างรุนแรงไปทั่วทั้งโลก กรุงเทพตอนเช้ามีอุณหภูมิ 16 องศา
		+
		+	อัลกอร์ออกมาประกาศว่าภัยธรรมชาติครั้งนี้เกิดจากการเผาไหม้ภาคอุตสาหกรรมเพื่อโจมตีรัฐบาลทุนนิยมทันที "เห็นมั้ย! นี่แหละภาวะโลกร้อนที่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์! ผมจะนำเรื่องนี้ไปผนวกใน The Unconventional Truth เพื่อใช้หาเสียงต่อไป!!" ตู้ม!! อัลกอร์โดนพลาสม่าตกใส่กบาลแบนแต๊ดแต๋จมลงสู่ใจกลางโลกไป
		+
		+
		+	ชีริวยืนอยู่บนเศษแผ่นดินที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของฮาร์โมเนียมาก่อน บัดนี้มันลอยอยู่กลางมหาสมุทรเวิ้งว้าง โซดิแอคเองก็แปลกใจที่กระสุนจำนวนมหาศาลหลายร้อยล้านลูกไม่โดนชีริวแม้แต่นัดเดียว
		+
		+	"ไม่อยากใช้ท่านี้เลยจริงๆ แต่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วละนะ"
		+
		+	อีกาวิญญาณบินลงมาเกาะข้อมือชีริว แล้วเขาก็ระเบิดวิญญาณตัวเองออกมาเป็นสะเก็ดแสง อีกาสูบสะเก็ดแสงนั้นเข้าไป แล้วพ่นออกมาเป็นห้วงแสงมหึมายิ่งกว่าลูกที่ใช้ถล่มพระเจ้าสีดำ
		+
		+
		+	"ท่านี้จะเอาพลังวิญญาณคูณกับค่าความหล่อออกมาเป็นพลังโจมตี แต่นี่มันอะไรกัน! ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าค่าความหล่อของข้าเป็นอนันต์! ดังนั้นความรุนแรงของการโจมตีครั้งนี้จึงไร้ขอบเขต!!"
		+
		+	แล้วพลังโจมตีที่รุนแรงที่สุดใน[[จักรวาฬ]]ก็ถล่มโซดิแอคดับสูญไปพร้อมกับชีริว หลงเหลือไว้เพียงตำนานความหล่อเหลาอันดับหนึ่งในปฐพีของชีริว ผู้อยู่บนจุดเหนือสุดของความหล่อทั้งมวล
		+
		+	เสียงปืนใหญ่ลำแสงถล่มดังไปถึงราซริล แต่ที่ดังกว่านั้นคือเสียงคนอ่านฟิคที่กำลังพากันโห่ไล่ไอ้คนแต่ง
		+
		+
		+	หลังเจ้านายตายไปแล้วอีกาวิญญาณก็เป็นอิสระ มันจึงบินกลับนรกอเวจีไป และแล้วการต่อสู้ก็จบลงไปอีกคู่หนึ่ง...
		+
		+	----
		+	--[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 23:44, 1 กุมภาพันธ์ 2009 (ICT)
		+
		+
		+	ใต้ซากเกรทไชรน์ที่แหลกยับเยินซ้ำสองจากผลของการต่อสู้ที่รุนแรงของอุซโซและอัลคาเชล อุซโซลากสังขารบอบช้ำมาสมทบพวกซุยโคแอสไลฟ์และอายะ
		+
		+	ทุกหนแห่งที่เขาผ่านไปล้วนเต็มไปด้วยความตาย ทั้งที่มันอยู่รอบตัวมาตลอด แต่อุซโซเพิ่งรู้สึกได้จากเนตรสวรรค์ที่เพิ่งได้มา
		+
		+	ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ ท้องฟ้า ผืนดิน ผืนน้ำ แสงอาทิตย์ ทุกอย่างเต็มไปด้วยจุดดับราวกับจะสามารถถูกทำลายทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ พอรู้แบบนี้อุซโซก็เริ่มรู้สึกหวาดกลัว โลกที่เขาเคยคิดว่าอบอุ่นแท้จริงแล้วกลับเป็นโลกที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ
		+
		+	"โลกนี้มันช่างเปราะบางเสียจริง......."
		+
		+
		+
		+	"อุซโซโว้ย! เข้ามาอยู่กับเมดิอุสนี่! ต่อไปข้ากับอายะจะรับหน้าที่กองหน้าเอง"
		+
		+	[[ซุยโคแอสไลฟ์]]วิ่งมาหาเพื่อแท็กเปลี่ยนตัวกับอุซโซที่ใกล้ตาย พออุซโซสังเกตดีๆก็มองเห็นเชือกจากตัวเองโยงไปยังซุยโคแอสไลฟ์ชัดเจน
		+
		+	"เส้นอะไรงอกจากข้อมือเนี่ย ...ไม่รู้สึกตัวเลยเหรอ?"
		+
		+	"หะ?!"
		+
		+	[[อายะ]]เดินเข้ามาถาม "มองเห็นคอนเน็คชั่นด้วยเหรออุซโซ?"
		+
		+	"อ้อ ไอ้เนี่ยเองเหรอที่แกเรียกว่าคอนเน็คชั่น"
		+
		+	"เฮ้ยๆๆ อย่าบอกนะว่าแกมองเห็นจริงๆน่ะ"
		+
		+	"เห็นสิ แกมีสามเส้น ฉันเก้าเส้น อายะซังมีสิบ...สามสิบ...ห้าสิบ... เยอะว่ะ ตัดๆทิ้งมั่งนะ"
		+
		+	"บาดโซ้บบบ จุดขายเดียวของช้าน~! แกจะเก่งเกินไปแล้วนะอุซโซ หากปล่อยไว้จะเป็นเสี้ยนหนามแก่การครองโลกของข้า ถ้างั้นก็จงตายด้วยหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งเสียเถอะ!"
		+
		+	ซุยโคแอสไลฟ์โดนอายะตบกบาลลงไปนอนทันที "อย่าเพิ่งวางใจนะ คู่ต่อสู้ที่เรารออยู่จริงๆยังมาไม่ถึง"
		+
		+
		+	"หรืออาจจะอยู่ที่นี่ตรงนี้แล้วก็ได้"
		+
		+	[[บิ๊ก]]คลานปุเลงๆมาสมทบอีกคน เนื่องจากศึกที่กำลังจะเกิดขึ้นจะต้องมีคนตายมากมายเพื่อโชว์ความเทพของศัตรูเราจึงให้เขากลับมาอีกหนเพื่อตาย //ไอ้คนแต่งโดนกระทืบ
		+
		+	"สกิลของโมกุริน่ะ ....คือไอ้นั่นใช่ไหมล่ะเจ๊อายะ?" บิ๊กถามอายะที่ในที่สุดก็รู้ความสามารถของ[[โมกุริ]]จากข้อมูลที่พิงกี้พลอยส่งมาให้หลังถูกเล่นงาน
		+
		+	อายะพยักหน้าแล้วก็ตั้งโต๊ะบรรยาย (รู้สึกเจ๊จะชอบเล่าเรื่องเนอะ)
		+
		+
		+	"เรารู้กันแล้วว่าโมกุริมี Golden Passport ที่อนุญาตการเดินทางผ่านยังทุกห้วงมิติ แต่ที่น่ากลัวจริงๆคืออีกสกิลหนึ่ง... '''Close the World''' สกิลที่ใช้ปฏิเสธความมีตัวตนของตนเองจากระบบทั้งหมดของ wire world"
		+
		+	คนอื่นๆฟังแล้วก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ อายะเลยอธิบายเพิ่มเติม
		+
		+	"โมกุริสามารถตัดผลของการกระทำทุกอย่างที่เกิดขึ้นในจักรวาลทิ้งได้อย่างอิสระ ไม่มีการกระทำไหนจะส่งผลเข้าถึงตัวโมกุริได้ แต่ในขณะเดียวกันโมกุริกลับสามารถทิ้งผลของการกระทำของตนเองให้หลงเหลืออยู่ในระบบได้"
		+
		+
		+	พวกบิ๊กเหมือนจะเข้าใจขึ้นมานิดๆว่าสกิลมันโกง แต่ก็ยังไม่เก็ตเท่าไหร่ ส่วนอุซโซเข้าใจว่าอายะพูดเป็นภาษาตากาล็อกจึงฟังไม่รู้เรื่อง [[ซุยโคแอสไลฟ์]]เลยแปลให้ฟัง
		+
		+	"สรุปคือพวกแกโจมตีโมะไม่ได้ แต่อีนั่นอัดพวกแกได้น่ะ เข้าใจบ่?"
		+
		+
		+
		+	"โอ้วววววว ความสามารถโกงฉิบหายวายป่วงที่สุดใน[[จักรวาฬ]]!!!" [[อุซโซ]]โวย (มีศึกไหนที่มันไม่โวยวายด้วยเหรอ?)
		+
		+	"แบบนี้เลเวล 1 ก็ถีบเลเวล 99 ตายได้! สิ้นหวังแล้ว! สิ้นหวังกับสกิลสิ้นคิดแล้ว!" [[บิ๊ก]]โอดครวญ ตัวเองอุตส่าห์เสียเวลาไปฝึกเพิ่มเลเวลมาตั้งเยอะ เสียเวลามากจนไม่มีเวลาอัพรูปงานมีทลงบอร์ดซะที ตั้งแต่มีทปีใหม่ 2008 ยันมีทปีใหม่ 2009 ดองรูปไว้ในกล้อง 80 GB ต้องเอา external harddisk มาต่อกับกล้องถือเดินไปมา
		+
		+	"มิ มิ้วๆ มะหมุงมุมู้วๆหม่าวปู้~ =w=p" [[ซึคาสะ]]มิ้วๆ ให้ล่ามแปลได้ความว่าหมาพันธุ์ดีต้องไซบีเรียนฮัสกี้ รสชาติอร่อย เนื้อมีโปรตีนสูง (มิ้วอะไรฟะ?)
		+
		+	"..........." [[อายะ]]งอน ทีตัวเองอธิบายตั้งนานไม่มีคนเข้าใจ ว่าแล้วเธอก็หนีขึ้นภูเขาไปฝึกวิชาศัพท์เปรต เอาไว้สื่อสารกับพวกนู้บ
		+
		+	"อย่าเพิ่งสิ้นหวังน่อทุกท่าน! ข้าประดิษฐ์อ๊ะไจ่ตาคุปต้า(แปลเป็นไทยว่าคอปเตอร์ไม้ไผ่)ได้สำเร็จแล้ว! เมื่อโมกุริมาเราจะบินหนีไปอังกฤษกัน!" ส่วน[[เมดิอุส]]....อยู่กับไอ้พวกนี้นานเกินไป
		+
		+
		+
		+	"ใจเย็นก่อนสิ! ต่อให้รู้ความสามารถของโมกุริเราก็ยังยืนอยู่ตรงนี้เพื่อสู้พร้อมกับทุกๆคน นั่นแสดงให้เห็นว่าเรารู้ว่ามีทางรับมือโมกุริได้" [[อายะ]]พยายามปลุกใจให้ทุกคนลุกขึ้นซู่ววววส์ เหลืออีกแค่ศึกเดียวแล้ว ถ้ายังไม่คิดสู้ก็ไม่รู้จะว่าไง
		+
		+	แต่ความเชื่อมั่นของคนอื่นก็ยังไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ตั้งแต่แพ้สงครามหนก่อนเครดิตแอดมินของอายะก็ไม่ค่อยจะเหลือ ซุยโคแอสไลฟ์เลยต้องช่วยปลุกใจอีกแรง...
		+
		+	"ถ้าใครไม่ยอมสู้ข้าจะเอากางเกงในของมันไปประมูลบนเน็ต หึหึหึ"
		+
		+	"เอ้า เรามาฟังแผนของอายะซังกันเถอะ"
		+
		+	พอได้ยิน[[ซุยโคแอสไลฟ์]]ขู่ทุกคนก็เปลี่ยนท่าทีทันใด
		+
		+
		+	"-*- ในภาวะปกติหรือสภาวะ'''ปิด'''ที่ลบความคงอยู่ของตัวเองออกไปโมกุริจะไร้เทียมทาน ไม่มีจุดดับ ไม่มีคอนเนคชั่น ไม่มีทางรับรู้ได้ด้วยซ้ำว่าโมกุริอยู่ตำแหน่งไหนในจักรวาลล้านมิตินี้ แต่เมื่อเข้าสู่สภาวะ'''เปิด''' เพื่อส่งผลของการกระทำออกมา กายหยาบของโมกุริจะปรากฎขึ้นมาบนโลกนี้"<br>
		+	"แปลได้ว่าเราไม่มีปัญญาอัดเจ๊โมะเข้า แต่ตอนลงมือโมะจะต้องโผล่มาเป็นจ้ำๆให้สูเบิ่ง"
		+
		+	อายะเล่าแผนการณ์ขณะที่มีซุยโคแอสไลฟ์ช่วยแปลเป็นภาษาไหหลำอยู่ข้างๆ
		+
		+	"แม้ในสภาพ'''เปิด'''การกระทำของพวกเราจะส่งผลไปไม่ถึงโมกุริอยู่ดี แต่อย่างน้อยเราก็จับสัญญาณของโมกุริและหาทางรับมือป้องกันการโจมตีของยัยนั่นได้"
		+	<br>"เถิงเปิ้นจะยะโมะบ่เจ๊บจะอี้ โมะสิแจ้งฮุมหุฮุมหู่ คิงเขาก่ฮู้หื้อผ่อหื้อล่น" '''โพล๊ะ!''' ล่ามโดนอายะเอาไม้ตีหอมฟาดนอนตาเหลือก โทษฐานที่ไม่ช่วยให้เกิดความกระจ่างขึ้นแต่อย่างใด
		+
		+	"จังหวะนั้นเราเชื่อว่าเนตรแห่งมิคสัญญีของอุซโซหรือไม่ก็การทำลายคอนเน็คชั่นของซุยโคแอสไลฟ์สามารถกำจัดโมกุริได้ ยังไงก็ต้องขอเดิมพันกับพวกเธอคนใดคนหนึ่งหละ!"
		+
		+	"แล้วถ้าไม่ได้ผลล่ะฮะ?"
		+
		+	"เราจะยื้อ 20 นาทีที่เหลือ รอให้จุดจบแห่งห้วงมิติลำดับที่4ตื่นขึ้นมารีเซ็ตโลกนี้กลับไป"
		+
		+	"เข้าใจแล้วฮะอายะซัง (เข้าใจก็ได้วะ) ถ้าไม่โดนฆ่าตายซะก่อนก็มีโอกาสเอาชนะได้สินะ"
		+
		+	"เชื่อเราเถอะ ศึกนี้ไม่มีใครตายหรอก"
		+
		+	อายะมอบความเชื่อมั่นให้ทุกคนอีกครั้ง ทันใดนั้นก็ยิงลูกพลังเข้าใส่ด้านหลังของเมดิอุสทันที
		+
		+	"!!!"
		+
		+	[[โมกุริ]]ลอยออกมาจากสะเก็ดพลังที่เหลืออยู่แบบไม่สะทกสะท้านอะไร โดยมี[[แบล็คเรน]]เดินคู่มาด้วย
		+
		+
		+	"มาแล้วสินะ โมกุริ เรามาทำให้มันจบซะทีเถอะ!"
		+
		+	".................อีกยี่สิบนาที ขอบคุณมากนะ[[อัลคาเชล]] ถ้าไม่ได้เธอป่านนี้พวกเราอาจแพ้ไปแล้วก็ได้ หลับให้สบายเถอะนะ"
		+
		+	ตอนนี้หัวหน้าของพวกเด็กนรกมาอยู่ตรงหน้าพวกซุยโคยูนิเวิร์สแล้ว และศึกสุดท้ายก็เริ่มต้นขึ้น
		+
		+	----
		+	--[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 09:20, 4 กุมภาพันธ์ 2009 (ICT)
		+
		+
		+	"พวกเรา กระจายตัวออก!" อายะสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันออกไป จะมีช่วงหนึ่งโมกุริจะหลุดออกไปจากระบบ แล้วกลับเข้ามาโจมตีใส่ทำให้เป้าหมายไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกฆ่าไปเรียบร้อยแล้ว ด้วยความสามารถนี้การสังหารเรเนอเกดร้อยคนที่กราสแลนด์จึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
		+
		+
		+	ขณะแยกตัวออกจากกันชั่วขณะ อุซโซก็ถูกอัดเข้าทะลุจากด้านหลัง "อ๊าก!!"
		+
		+	"!!!"
		+
		+	[[แบล็คเรน]]ที่มาพร้อมกับโมกุริเริ่มจู่โจมชาวซุยโคยูนิเวิร์สรายคน เธอรู้ว่าความสามารถของอุซโซและซุยโคแอสไลฟ์มีโอกาสพลิกสถานการณ์มากที่สุดจึงเริ่มเล่นงานจากสองคนนี้ก่อน หลังเล่นงานอุซโซนอนจมกองเลือดไปแล้วแบล็คเรนก็พุ่งเข้าหาซุยโคแอสไลฟ์ แต่เขาเอาหนึ่งกระบี่ตั้งท่ารับ แบล็คเรนสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลก็กระโจนหลบออกมา
		+
		+	"อย่าแยกกัน! ไม่งั้นเราจะโดนไล่เก็บทีละคน! แบล็คเรนอัดกลุ่มใหญ่ไม่ได้แต่ถ้าแยกกันแบบนี้ เธอใช้ความเร็วมหาศาลไล่เชือดทีละคนๆสบายเลย!" อายะเปลี่ยนแผนอีกที พวกซุยโคแอสไลฟ์กลับมารวมกันเป็นกลุ่มก้อน ตั้งค่ายกระบี่เจ็ดดาวคอยป้องกันการโจมตีจากแบล็คเรน แต่โมกุริก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้า
		+
		+
		+	"เสร็จกัน! โมกุริจะจู่โจมแล้ว!!"
		+
		+	อายะใช้ผมมัดทุกคนแล้วหอบหนีออกจากพื้นที่ไปไกลนับสิบกม.ในชั่วพริบตาก่อนสร้างห้องเหล็กขึ้นมาครอบโมกุริไว้
		+
		+
		+	"อัลติม่า!!"
		+
		+	อายะระเบิดห้องทิ้ง พื้นที่ด้านล่างเป็นจุลไปด้วยพลังเวทที่รุนแรง แต่ทุกคนก็ยังไม่วางใจ
		+
		+	"อย่าเพิ่งหยุดยิง! โจมตีมันซ้ำไปเรื่อยๆ"
		+
		+	"แฟลร์!!"
		+
		+	"ไรดีน!"
		+
		+	"เบต้าดีน!" (มีคนแอบเล่นมุกแป้ก)
		+
		+	"บลัสเตอร์!"
		+
		+	"ปืนใหญ่อัดอากาศน่อ!"
		+
		+	แบล็คเรนหลบออกไปอยู่ห่างระยะการโจมตี กระสุนจำนวนมากมายมหาศาลถล่มใส่โมกุริไม่ยั้ง แต่เธอก็เดินออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
		+
		+	"เสียใจด้วยนะ น่าจะเข้าใจกันแล้วนี่ว่าไม่มีการโจมตีไหนในโลกทำอะไรฉันได้"
		+
		+	การโจมตีทั้งหมดผ่านร่างของโมกุริเหมือนตัดผ่านความว่างเปล่า ตราบใดที่ยังมี close the world อยู่ ไม่ว่าการโจมตีแบบไหนก็ส่งผลไปไม่ถึงโมกุริเด็ดขาด
		+
		+
		+	"อะไรของมันว้า!!! แบบนี้เราจะมีโอกาสชนะมันจริงๆเหรอเนี่ย?!"
		+
		+	"ซุยโคแอสไลฟ์ จังหวะเมื่อกี้มองเห็นคอนเน็คชั่นของโมกุริหรือเปล่า?"
		+
		+	"ไม่เห็นสักนิด"
		+
		+	อายะหันไปถามอุซโซเผื่อจะมองจุดดับของโมกุริออก แต่อุซโซก็ส่ายหน้า "โมกุริไม่ใช่สิ่งที่อยู่ใน wire world ถ้าความสามารถของเธอตัดความเป็นตัวตนออกไปจากระบบจนไม่เหลือต่อให้เนตรสวรรค์ก็มองจุดดับไม่เห็นหรอก เหมือนกับที่พวกเราไม่สามารถอัดคนที่ไม่ได้เข้ามาเล่นเกมได้นั่นแหละ"
		+
		+	"..........."
		+
		+	"อีกแค่ 15 นาที ทนเอาหน่อยนะทุกคน อย่าห่วงเลย ...เราไม่ยอมให้มีใครตายหรอก!"
		+
		+	[[อายะ]]พยายามให้กำลังใจเพื่อนๆ ทั้งที่ไม่มีใครคิดออกว่าจะรับมือโมกุริได้ยังไง ไม่มั่นใจว่าจะยืนอยู่ได้ถึง 15 นาทีด้วยซ้ำ
		+
		+
		+	ระหว่างที่ลังเลกันอยู่ชั่วขณะแบล็คเรนก็กระโจนเข้าหาซึคาสะทันที เมดิอุสรีบพุ่งมาป้องกันไว้ได้เฉียดฉิว "หึๆๆ จะเล่นงานซือจังก็ข้ามศพฉันไปก่อนน่อ"
		+
		+	"มิ้ว =w="
		+
		+	"อย่าห่วงเลยซึคาสะ! เธอไม่เป็นไรแน่เพราะฉันประดิษฐ์อุปกรณ์สำหรับคอยปกป้องเธอไว้แล้ว นี่คือมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 21!!" เมดิอุสหยิบมนุษย์ดัดแปลงออกจากกระเป๋าหน้าท้อง เป็นมนุษย์ดัดแปลงที่คล้ายโดเรียอย่างประหลาด ทั้งหน้าตาคล้ายโดเรีย ส่วนสูงคล้ายโดเรีย น้ำเสียงคล้ายโดเรีย นิสัยคล้ายโดเรีย แถมหัวนมก็ยังคล้ายโดเรีย
		+
		+	"หมุๆ (แปล) ...นี่มัน[[โดเรีย]]ไม่ใช่เหรอมิ? =w="
		+
		+	"อ้าว รู้จักด้วยเหรอ พอดีเก็บเศษได้จากสนามรบครั้งสงครามเอาท์แลนด์ตอนนู้นน่ะ แต่ฉันอัพเกรดประสิทธิภาพของมันขึ้นไปอีกสามสิบสองเท่ากลายเป็นโดเรียZ!! รับรองว่าไม่ได้พูดได้แต่ "ซือจัง T-T" อีกต่อไปแล้ว!"
		+
		+
		+
		+
		+	แล้วโดเรียZ ก็ร้องออกมา "จิจัง T-T"
		+
		+	"หมิ! OwO!"
		+
		+
		+	"จิจัง T-T .....ลาซี่~"
		+
		+
		+
		+	ซึคาสะเอาไม้กอล์ฟฟาดโดเรีย Z กระเด็นออกนอกอวกาศไป
		+
		+
		+	"เล่นอะไรของพวกแกอยู่ยะ -*- คู่ต่อสู้ของแกคือชั้นนี่" แบล็คเรนมุ่งเข้าหาเมดิอุส
		+
		+	"หึหึหึ คิดว่าจะเอาชนะข้าได้รึ ...." เมดิอุสควักกระเป๋าหน้าท้องหยิบของวิเศษขึ้นมา "เครื่องดึงของออกจากทีวี~!"
		+
		+	"นั่นมันคืออะไรเหรอเมดิราเอม่อน?" แบล็คเรนช่วยรับมุก
		+
		+	"เครื่องนี้อะนะ สามารถดึงของที่ฉายบนทีวีออกมาเป็นของจริงได้ เดี๋ยวฉันจะเปิดเรื่องดราก้อนบอลแซดภาคบู แล้วจะดึงโกคูร่างซูเปอร์ไซย่าสามออกมาปราบเธอ"
		+
		+	*เมดิหยิบโทรทัศน์สีออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
		+	*เมดิหยิบดีวีดีดราก้อนบอล (LC แล้ว) ออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
		+	*เมดิหยิบเครื่องเล่นดีวีดีโซเค็นออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
		+	*เมดิหยิบเครื่องปั่นไฟออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
		+	*เมดิติดตั้งอุปกรณ์ครบเซ็ต
		+	*เมดิหยิบหนูตะเภาสองตัวมาวิ่งบนเครื่องปั่นไฟ
		+
		+	*แบล็คเรนกระโดดถีบเมดิจมดินหายไป
		+
		+	"เอ้า ต่อไปก็ตาเธอแล้ว น.ส.มิ้วๆ"
		+
		+	แต่ก็มีพลังมหาศาลปะทุขึ้นจากหลุมที่เมดิจมลงไปเมื่อครู่
		+
		+	"หึหึหึ ...โทษทีที่ให้รอเสียนาน [[เมดิอุส|แมกนาดิอุส]]มาพร้อมให้บริการแล้วครับชาวซุยทั้งหลาย!" เมดิอุสเปลี่ยนเป็นโหมดรบ ถือดาบเลเวล 16 พร้อมลุย
		+
		+	"อ้อ ถึงว่าสิคุ้นๆ แกคือคนที่ฆ่าไซเลนท์ใช่ไหม? เพราะแก วาก้าบอนด์เลยค่อยๆพังทลายลง ฉันจะไม่ยกโทษให้แกเด็ดขาด!"
		+
		+	"ทีพวกตัวเองฆ่าคนอื่นไม่เห็นว่าอะไร ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็โดนเจี๋ยนไปอีกคนซะเป็นไง?"
		+
		+	แมกนาดิอุสกระโจนเข้าต่อสู้กับแบล็คเรนอย่างสูสี ในขณะที่ทางด้านอายะช่วยกันถล่มโมกุริต่อเนื่องมาสิบกว่านาทีแล้วแต่ก็ไม่เป็นผล แถมโดนโจมตีสวนหลบได้มั่งไม่ได้มั่ง ส่วนซึคาสะกำลังขุดหาฟักทองกิน มู่~ :3
		+
		+
		+	ระหว่างหาฟักทอง ซึคาสะแหงนขึ้นไปบนท้องฟ้าแว่บหนึ่ง ก็เห็นกลุ่มดาวกำลังวนเวียนอยู่เหนือพื้นที่ๆเธออยู่
		+
		+	ซึคาสะ
		+
		+	"หมู ?w?"
		+
		+	ซึคาสะ
		+
		+	"หมุๆ มู่~"
		+
		+	ซึคาสะโว้ย! ได้ยินเสียงพวกเราแล้วก็เข้าภวังค์มาฟังเราซะ!
		+
		+
		+	แล้ว[[ซึคาสะ]]ก็หลุดเข้ามาในโลกแปลกประหลาดที่ระนาบจักรวาลบิดเป็นเกลียว มีดวงดาวโคจรอยู่ทั้งด้านบนและด้านล่างพื้นโปร่งใสที่เธอยืนอยู่ ตอนนี้เธอสภาพกลับมาดูคล้ายคนอีกหนหนึ่ง ภาษามิ้วๆลดลง 70% อีกทั้งยังได้อาวุธและสกิลกลับคืนมา
		+
		+	"ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย?"
		+
		+	เบื้องหน้าของซึคาสะปรากฏ[[ซึคาสะ|การ์เดี้ยนฟอร์ซ]]ขึ้น 21 ตน - หักคาออส, โซดิแอค, กิเลน, โกเล็ม, ลิไวอาซัน และวาเลฟอร์ที่ม่องไปแล้ว พวกมันติดต่อซึคาสะโดยส่งจิตออกมาพร้อมกัน
		+
		+	"บัดนี้สองการ์เดี้ยนที่อยู่บนจุดสูงสุดของพวกเรา GF ได้ดับสูญไปแล้ว"
		+
		+	"ตลอดมาได้มีพลังสองขั้วที่ค้ำจุนให้อัตลักษณ์จากต่างภพแหวกกฎของมิติทำให้เรารักษากายหยาบอยู่ในซุยโคเด็นยูนิเวิร์สได้จนถึงปัจจุบัน"
		+
		+	"แต่หลังจากสิ้นพลังทั้งสองนั้นไปแล้วพวกเราก็ไม่อาจคงอยู่ในมิติแห่งนี้ได้อีกต่อไป"
		+
		+	แล้วการ์เดี้ยนฟอร์ซทั้งหมดก็ค่อยๆแตกสลาย
		+
		+	"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?!"
		+
		+	"แต่พวกเราก็ขอทำหน้าที่การ์เดี้ยนฟอร์ซให้ถึงที่สุด เธอคือซัมมอนเนอร์เพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้"
		+
		+	"จำไว้ว่าพลังที่ยิ่งใหญ่ ย่อมมาพร้อมความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง"
		+
		+	จู่ๆพวกการ์เดี้ยนก็ไปลอกสคริปต์การ์ตูนมาร์เวลมาดื้อๆ
		+
		+	"สิ่งนี้จะเปลี่ยนแปลงกลไกจักรวาลว่าด้วยเรื่องของการอัญเชิญข้ามมิติ พร้อมจะรับพลังนี้แล้วหรือยัง?"
		+
		+	"ไม่เอา มุมุ =w="
		+
		+	"เจ้าตัดสินใจได้แล้วสินะ งั้นก็เข้ามารับพลังนี้สิ"
		+
		+	ซึคาสะตอบคำถามส่งเดช ในขณะเดียวกันพวกการ์เดี้ยนก็พ่นบทพูดที่โปรแกรมใส่มาไม่หยุดยั้ง
		+
		+	"เข้ามายืนตรงกลางวงล้อมของพวกเรานี่ แล้วรับความรู้ความทรงจำของการ์เดี้ยนทั้ง 21 ตนไปซะ"
		+
		+
		+	ซึคาสะวิ่งออกไปซื้อเมล่อนปัง ปล่อยพวกการ์เดี้ยนแอ็คชั่นถ่ายทอดพลังให้พื้นที่ๆไม่มีใครอยู่ (ใส่คัตซีนแบบไม่สนใจตัวเลือกอีกต่างหาก) แล้วจู่ๆชุดของซึคาสะก็เปลี่ยนไปพร้อมเสียงอัพคลาสทำเอาลุงร้านขายขนมปังตกกะจัย แต่เธอก็ไม่สนใจและยังคงนั่งแทะเมล่อนปังต่อไป
		+
		+
		+	โพล๊ะ! (เสียงตบกบาล)
		+
		+	"ช่วยสนใจพวกเราด้วย T^T พวกเราจะออกจากมิตินี้แล้วนะ"
		+
		+
		+	"ไว้ใจเถอะน่า! ชั้นจะแบกรับความหวังของพวกท่านในฐานะซัมมอนเนอร์คนสุดท้ายของโลกนี้เอง!"
		+
		+
		+	[[ซึคาสะ]]กลับมาจากมิติประหลาดด้วยความเร็วสิบล้านแรงหมาโกย เข้ามาขวางตรงกลางแบล็คเรนกับแมกนาดิอุสพอดี
		+
		+	"ซึคาสะกลับมาเต็มรูปแบบแล้วจ้า!!"
		+
		+
		+
		+	"อ๋อเหรอ? งั้นตายซะ" ฉัวะ! [[แบล็คเรน]]กระซวกคอหอยซึคาสะจมกองเลือดไปภายในหนึ่งวินาที
		+
		+	* '''Tsukasa is dead! TwT'''
		+
		+
		+	"อ่า แล้วข้างบนจะเสียเวลาปูเรื่องมาทำไมเนี่ยน้อ" แมกนาดิอุสชักปลงตก นึกเศร้าใจที่เสียเวลาช่วยเม้นท์ไอ้ภาคนี้มานานแสนนาน
		+
		+	"ย้างไม่ตายค่าาาาา มุกค่าาาา!!" ซึคาสะผุดขึ้นมาจากหลุมอีกครั้ง พลางควักเงินปากผีที่เมดิอุสเอามายัดไว้ รวบรวมได้ 8800 potch เธอจึงยึดเอาไปซื้อเมาส์ปากกาที่เม้งจิ๊กไปไม่ยอมคืน
		+
		+	"ก็กะอยู่แล้วว่ายังไม่ตายละน่อ ^^ ข้าปราบไซเลนท์ไปแล้ว ถ้าจัดการแบล็คเรนได้อีกเดี๋ยวใครๆจะหาว่าบทเยอะเกินไป หน้าที่นี้มอบให้เธอไปเลยแล้วกัน"
		+
		+	"กรี๊ด! ทำอย่างกับจะเอาชนะชั้นได้จริงๆนั่นแหละ -*- แต่เอาเถอะ ชั้นก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าซึคาสะคนนี้เก่งขึ้นกว่าที่เจอวันสอบ GM ซักแค่ไหนยัยนักอัญเชิญ! ..." แต่พอสังเกตดูดีๆออร่ารอบตัวซึคาสะตอนนี้เปลี่ยนไปจากที่แบล็คเรนเคยรู้ "เอ๋? ไม่ใช่นักอัญเชิญนี่..... มีอาชีพแบบนี้ในโลกด้วยเหรอเนี่ย?"
		+
		+
		+
		+	ซึคาสะตบเท้าเข้าฉากต่อสู้พร้อมประกาศศึก
		+
		+	"คอยดูพลังของ Stripper (นักเต้นระบำโป๊) ให้ดีๆล่ะ ต่อให้เป็นแบล็คซังชั้นก็ไม่คิดว่าจะแพ้หรอกนะ!"
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+	................
		+
		+
		+	"เดี๋ยวๆ........... รู้สึกว่าชื่ออาชีพมันประหลาดๆหรือเปล่าคะ? -*-"
		+
		+	"การแก้ผ้าช่วยให้พลังที่ถูกเสื้อผ้าผนึกอยู่ระเบิดออกมาได้ถึง 150% ดังตัวอย่างที่ติดตามได้จากตัวละครที่ชอบระเบิดเสื้อผ้าตัวเองทิ้งก่อนโชว์พาว อาทิเช่นชิริวจากเรื่องเซนต์เซย่า, เคนชิโร่จากฤทธิ์หมัดดาวเหนือ, ฮัลค์โฮแกนจาก WCW และเฮคโรโคโค่จากเทวดาหน้าเป็น..."
		+
		+	หลัง<strike>แถ</strike>อธิบายจบไอ้คนแต่งก็ถูกดรอปคิกตกทะเลแล้วบังคับให้เปลี่ยนบทพูดใหม่
		+
		+
		+
		+	"คอยดูพลังของ Guardian Queen (ผู้บงการการ์เดี้ยน) ให้ดีๆล่ะ ต่อให้เป็นแบล็คซังชั้นก็ไม่คิดว่าจะแพ้หรอกนะ!"
		+
		+	----
		+	--[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 11:41, 6 มีนาคม 2009 (ICT)
		+
		+
		+	[[แบล็คเรน]]เริ่มกระโจนเข้าไปอัด[[ซึคาสะ]]ไม่ยั้งทันที ซึคาสะชักอาวุธออกมาปะทะกับแบล็คเรนกลางอากาศอย่างดุเดือด เกิดเสียงดังสนั่น แต่รับการโจมตีแบล็คเรนไม่ได้แม้แต่หมัดเดียว (ก๊ำกำ)
		+
		+	"อ่า... อุตส่าห์เปลี่ยนแรงค์ไปแล้วก็ช่วยโชว์เทพให้สมราคาหน่อยน่อ" พอเมดิไม่ได้สู้ก็ผันตัวเองเป็นหน่วยวิเคราะห์ วิจารณ์ และกัดจิก
		+
		+	"ยังไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้มั่งเลยค่า TxT แต่ถึงรู้ เจอคู่ต่อสู้อย่างแบล็คซังก็อาจจะไม่ชนะก็ได้นะ มุ"
		+
		+	ซึคาสะรีบแกะดูคู่มือวิธีการเล่นแรงค์การ์เดี้ยนควีน ก็พบคำอธิบายเข้าใจง่าย เขียนไว้ชัดเจน
		+
		+
		+	กรุณาเก็บให้พ้นมือเด็ก
		+
		+
		+	"มุ OwO?!"
		+
		+	'''เปรี้ยง!!''' ซึคาสะโดนแบล็คเรนถีบลอยไปสามช่วงตึก ถ้ายังไม่รู้วิธีใช้การ์เดี้ยนควีนมีหวังคางเหลือง
		+
		+	"มิ้ว! ไม่ใช้มันแล้วพลังการ์เดี้ยนอะไรไร้สาระ -*- ช่องว่างมิติออกมาดูดแบล็คซังซะ!"
		+
		+	ซึคาสะเปิดหลุมมิติออกมาเหนือหัวของแบล็คเรน แต่แบล็คเรนก็ใช้ความเร็วมหาศาลหลบออกจากสนามแรงดึงดูดได้อย่างง่ายดาย
		+
		+	"บอกอะไรให้มั้ย อาชีพแนวๆนักเวทเนี่ยแพ้ทางชั้นสุดๆเลยหละ"
		+
		+	แบล็คเรนระเบิดหมัดสังหารต่อเนื่องถล่มซือจังมุดลงหลุมไปพร้อมทำป้ายหลุมให้เสร็จสรรพ แต่ซึคาสะก็มุดออกมาจากหลุมได้
		+
		+	"ความดื้อด้านตายยากเย็นนี่มัน!! หรือจะเป็นสกิลหน้าทนในตำนา..."
		+
		+	เมดิยังพูดไม่จบก็ถูกซือจังตัดบทซะก่อน "ออโต้รีเจเนอเรชั่นไงล่ะ! นี่เป็นพลังของการ์เดี้ยนซิลฟ์ แล้วชั้นก็สามารถใช้พลังของมันได้อย่างอิสระ!"
		+
		+	"ฮึ! ดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจความสามารถของตัวเองขึ้นมาแล้วสินะ"
		+
		+	จากนั้นซึคาสะก็ยิงเฮลไฟที่เป็นความสามารถของอิฟริตออกมา แบล็คเรนเตะทิ้งไปได้อย่างง่ายดายแต่ก็เริ่มตระหนักถึงพลังที่น่ากลัวของการ์เดี้ยนควีนขึ้นไปเรื่อยๆ
		+
		+	"ถ้าใช้ได้กระทั่งพลังของการ์เดี้ยนระดับสูงๆละแย่แน่... ต้องรีบปิดฉากละ!"
		+
		+	แบล็คเรนพุ่งเข้าหาซึคาสะ ....แต่ก็ถูกอ้าปากดูดเข้าไปทั้งตัว เคี้ยวหยับๆๆๆ
		+
		+	"อู้อี้ๆๆ อี้แหละ อะลังของการ์เดี้ยนอาโตมอส แบล็คอัง รสชาติอะอ่อย~" (ชิมไปบ่นไปทำจมูกใหญ่ไป)
		+
		+	แบล็คเรนพยายามตะเกียกตะกายออกมาจากปากซึคาสะอย่างสุดความสามารถ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย
		+
		+	"นี่มัน! ด้วยความสามารถงาบข้าวสามจานหมดในคำเดียวโดยกำเนิดบวกกับพลังของอาโตมอส ทำให้สกิลของท่านี้พุ่งขึ้นไปถึงระดับ 10!!" เมดิอุสนั่งบรรยายอยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องโดนงับหัว งั่ม! ว่าแล้วก็โดนแด๊กจนได้ แต่เมดิอุสใช้ประตูสารพัดสถานที่สามารถกลับมาจากกระเพาะของซึคาสะได้สำเร็จ - -v
		+
		+
		+	ซึคาสะจู่โจมต่อเนื่องใช้พลังของอิกเซียนเรียกสายฟ้ามาถล่มใส่เมดิอุสทันที
		+
		+	"เอ่อ.... ตกลงกำลังสู้กับใครอยู่จ๊ะคะ? เดี๋ยวปั๊ดต่อยหัวหลุดซะนี่"
		+
		+	แบล็คเรนเรียกร้องความสนใจด้วยการวิ่งเข้าไปต่อยซือจังหัวหลุด (?)
		+
		+
		+
		+	...แต่หัวของซือจังก็งอกขึ้นมาใหม่ "หุหุมิ้ว~ นี่แหละความสามารถของราชาปีศาจพิคโกโร่ ต่อให้ถูกตัดก็งอกใหม่ได้"
		+
		+	"มันมีพิคโกโร่อยู่ตรงไหนของลิสต์มนต์อสูรฟระ... มันมีอยู่ตรงไหน... =A=" แบล็คเรนเหนื่อยใจกับความเรื่อยเปื่อยของความสามารถ แต่คนแต่งอ้างว่ามันคือความไร้จุดสิ้นสุดของมนุษย์
		+
		+	"แบล็คซังสู้เราไม่ได้หรอกนะ ยอมแพ้ไปซะเถอะ ยุติการต่อสู้ไร้ความหมายนี่แล้วมาช่วยกันกอบกู้ซุยโคยูนิเวิร์สขึ้นมากันดีกว่า!"
		+
		+	"สู้ไม่ได้ตรงไหนกันล่ะยะ skill break..."
		+
		+	แบล็คเรนทำลายสกิลของซึคาสะทิ้งทำให้อยู่ในสภาวะไร้การปกป้องชั่วพริบตา แล้ววิ่งเข้าไปซัด 99 กระบวนท่าใน 0.5 วินาทีส่งซือจังลงนรกอเวจีไป...
		+
		+
		+
		+	"อ้าว เฮ้ย ตกลงแพ้จริงๆเรอะ - -"
		+
		+	"ต่อไปก็ตาแกละ [[เมดิอุส]]"
		+
		+	เมดิอุสหยิบกระป๋อง E มาดื่มแล้วเปลี่ยนเป็นโหมดรบอีกหน
		+
		+
		+	แต่ซึคาสะก็กลับมาจากนรกอเวจีได้ "หุหุมิ้ว นี่แหละความสามารถของเอ็มม่า สามารถเดินทางเข้าออกนรกได้อย่างอิสระ ^^~"
		+
		+	(เอ็มม่ามันเป็นมนต์อสูรตัวไหนวะ?!) แบล็คเรนใช้อุ้งเท้าส่งซึคาสะขึ้นไปบนฟากฟ้าแสนไกล
		+
		+	แต่ซึคาสะบินแว่บไปมาอย่างไม่ยี่หระ "ความสามารถของบาฮามุท บินได้ อ๊ะๆบินได้~" แค่บินต้องใช้ความสามารถบาฮามุทเลยเรอะ?
		+
		+	แบล็คเรนหอบท่อนเสากระโดดพุ่งตามขึ้นไปบนฟ้า โชริวเคนใส่ซือจังลอยสูงขึ้นไปอีกจนขึ้นไปบนชั้นสตาร์โตสเฟียร์
		+
		+	"อู้อี้ๆ ความสามารถกิลกาเมซ หายใจได้ในอวกาศ~"
		+
		+	แบล็คเรนเหยียบลงบนเสาที่หอบขึ้นมาด้วยกันตะกี้ ถีบส่งตัวเองตามซือจังขึ้นไปอีกหน ซัดซือจังลอยออกนอกอวกาศไป ก่อนกลับมายังพื้นโลก...
		+
		+
		+	'''ตู้ม!!'''
		+
		+	บริเวณที่แบล็คเรนตกลงมากลายเป็นหลุมอุกาบาต (รู้สึกแถวนี้จะมีหลายหลุมแล้วนะ)
		+
		+
		+	...แต่แบล็คเรนก็คลานกระดื๊บๆออกมา "อูย~ ลืมนึกถึงตอนกลับไปนิด แต่แค่นี้ก็จัดการซึคาสะเรียบร้อยละ ทีนี้จะได้สู้กับแกจริงๆซะที เมดิอุส!"
		+
		+
		+	แต่ซือจังก็กลับมาได้ด้วย Eternal Gate ธรรมด๊าธรรมดา แต่หน้าตาบิดเบี้ยวเป็นผลงานปิกัสโซ่เพราะโดนอัดไปหลายชุด ขนาด auto regen ไม่ทัน
		+
		+
		+
		+	"อาร์ค...."
		+
		+
		+
		+	หนนี้ซึคาสะระเบิดพลังออกมามหาศาลราวกับการ์เดี้ยนอาร์ค แบล็คเรนเห็นท่าไม่ดีก็ใช้สกิลเบรคทำลายความสามารถของซึคาสะอีกรอบ แต่ซึคาสะใช้พลังของอาร์คเมื่อครู่ส่งตัวเองลอยขึ้นไปอวกาศอีกครั้งทำให้แบล็คเรนไม่สามารถโจมตีได้ หลังพลังของสกิลเบรคหมดลงก็พอดีเวลากับที่ซือจังกลับมายังพื้นโลกตามการคำนวณ
		+
		+	"ใช้สกิลเบรคติดต่อกันไม่ได้ละสิ เสร็จแน่แบล็คซัง!"
		+
		+	ซึคาสะพุ่งเข้าชาร์จด้วยความเร็วเหยียบความเร็วแสง
		+
		+	"ฮึ ถ้าสู้กันด้วยพลัง 100% ชั้นไม่อ่อนแอกว่าพวกการ์เดี้ยนหรอกนะ"
		+
		+	[[แบล็คเรน]]ระเบิดพลังที่เท่าเทียมกันขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าปะทะซึคาสะ เกิดลมระเบิดพัดทุกอย่างในพื้นที่กระเด็นไปเป็นกิโล
		+
		+	[[ซึคาสะ]]บินขึ้นบนฟ้าเตรียมปล่อยแฟลร์ขนาดยักษ์ลงมาทำลายพื้นที่ แต่แบล็คเรนพุ่งตามขึ้นไปโจมตีต่อเนื่องไม่เปิดโอกาสให้ยิงลูกพลังใส่ ทั้งคู่ไล่รุกรับกันขณะบินวนรอบโลกไป 5-6 รอบ ก่อนแบล็คเรนจะถูกดีดลงมากระแทกพื้นเกิดเป็นหลุมอุกาบาต (อีกแล้ว)
		+
		+	"จังหวะนี้แหละ!" ซึคาสะใช้พลังของไดอะโบลอสยิง Demi หลุมสนามโน้มถ่วงขนาดใหญ่ลงมาอัดใส่ทำให้แบล็คเรนไม่สามารถหนีออกจากหลุมได้ ก่อนชาร์จ Eternal Darkness ท่าไม้ตายของการ์เดี้ยนอาร์คที่รุนแรงกว่าเมก้าแฟลร์หลายร้อยเท่ายิงตามลงมาทันที
		+
		+	แบล็คเรนเร่งความเร็วจนเลยความเร็วหลุดพ้นของสนามโน้มถ่วง "ชิ! ของพรรค์นี้" แล้วเธอก็พุ่งขึ้นไปตั้งรับ Eternal Darkness ลูกพลังขนาดมหึมาด้วยมือเปล่า พลังที่มหาศาลซัดแบล็คเรนกลับลงมาบนพื้น แต่ก็ยังตั้งรับไว้ได้ เกิดการสะท้านพลังที่รุนแรงจนสั่นสะเทือนไปทั้งฮาร์โมเนีย
		+
		+	"มิ้ว OwO??"
		+
		+	แบล็คเรนพยายามดันพลังกลับไป ซึคาสะก็อัดพลังลงมาเพิ่มขึ้นอีก การปะทะพลังยาวนานอยู่หลายนาทีจนพลังของทั้งคู่ลดลงไปเรื่อยๆ
		+
		+
		+	'''"Disintegration!"'''
		+
		+
		+	ซึคาสะใช้พลังของไทฟอนพลิกโลกกลับ ทำให้ทิศทางที่แบล็คเรนสะท้านพลังอยู่กลับด้าน แต่แบล็คเรนก็หมุนตัวกลับมาอีกรอบรับลูกพลังไว้ได้ทันท่วงที
		+
		+	แม้แต่ท่าพลิกโลกก็ไม่สามารถทำอะไรคนที่เดินกลับหัวกลางอากาศสบายๆในการสอบคัดเลือก GM ได้
		+
		+
		+	"ขนาดใช้พลังของการ์เดี้ยนระดับสุดยอดแล้วนะ แบล็คซังเอาจริงเก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย =w=""
		+
		+	"อย่าเพิ่งท้อสิซึคาสะ! เธอเป็นผู้แบกรับความหวังของพวกเราอยู่นะ"
		+
		+	เสียงของการ์เดี้ยนดังขึ้นอีกครั้ง "มุ OwO? ยังมีจิตของการ์เดี้ยนเหลืออยู่อีกเหรอ"
		+
		+	"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ขอให้รู้ไว้ว่าพลังที่เรามอบให้นั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เธอจะคาดถึงหลายเท่านัก กับแค่คู่ต่อสู้แบบนี้ไม่คณามือเธอหรอกน่า"
		+
		+	แล้วพลังที่สะท้านกันอยู่ก็กดลงมาเรื่อยๆแสดงให้เห็นว่าซึคาสะเหนือกว่า
		+
		+	"เห็นมั้ยล่า! เอาเลยซึคาสะ ใช้พลังเต็มที่อัดแบล็คเรนให้จมธรณีไปเลย!!"
		+
		+	พอมองดูดีๆก็พบว่าเป็นเสียงของเมดิอุสที่เนียนพากย์เป็นการ์เดี้ยนอยู่นั่นเอง... แถมกำลังแอบเข้ามาเอาดาบจิ้มๆแบล็คเรนไปมา เกิด DMG ทำให้แรงที่จะรับลูกพลังของอาร์คลดลงทุกที -*-
		+
		+
		+
		+	...ในที่สุด Eternal Darkness ก็ถล่มแบล็คเรนยับเยินไปพร้อมๆกับเมดิอุส
		+
		+	"เมดิซังงงง >.< เมดิซังยอมเสียสละถูกโจมตีพร้อมๆกับแบล็คซังเชียวเหรอเนี่ย!!"
		+
		+	"ป่าว กุหลบไม่ทัน...แหงก!"
		+
		+	ซึคาสะแกล้งไม่ได้ยินประโยคข้างบน ก่อนพุ่งขึ้นไปบนอวกาศสูงขึ้นไปอีกทั้งที่ใครๆก็พากันคิดว่าการต่อสู้จบลงไปแล้ว
		+
		+
		+	แบล็คเรนลุกขึ้นมาอีกหนด้วยสภาพร่อแร่เต็มทน จากประสบการณ์ปะทะกับวาก้าบอนด์ที่ผ่านมาทำให้ซึคาสะรู้ดีว่าต่อให้เป็นพลังของอาร์คก็ถล่มไอ้พวกฆ่ายากพวกนี้ไม่ตาย
		+
		+
		+	"เราจะไม่ให้การเสียสละของเมดิซังต้องสูญเปล่า..." ซึคาสะใช้พลังของการ์เดี้ยนเอเดน รวมพลังจากดวงดาวในอวกาศ ทิ้งลงมายังพื้นโลก
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+	"สุดท้ายก็จบสิ้นลงที่โลกนี้จริงๆสินะ...."
		+
		+
		+
		+	สิ้นเสียงของ[[แบล็คเรน]] สายลำแสงขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 กม.ก็ถล่มลงพื้นโลก จนแทบจะทะลุไปอีกซีกโลกหนึ่ง กดเอาพลังชีวิตของแบล็คเรนหมดหลอดในการโจมตีเดียว...
		+
		+
		+
		+	<font size=5>'''ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!'''</font>
		+
		+
		+
		+	เศษพื้นโลกที่ลอยขึ้นไปบนฟ้าค่อยๆตกกลับลงมา ซึคาสะหมดแรงลอยตกกลับเข้ามาในชั้นบรรยากาศของโลก แต่เมดิอุสก็รับไว้ได้ก่อนซือจังโหม่งพื้นหัวแตกตาย
		+
		+	"อ้าว เมดิซัง = =? คิดว่าโดนอาร์คถล่มม่องไปแล้วซะอีก"
		+
		+	"ตัวนั้นมันหุ่นก้อปปี้ของปาร์แมนต่างหากเล่า" <<ไปๆมาๆแกมันเรื่อยเปื่อยยิ่งกว่าซึคาสะอีกนะ
		+
		+	"น่าเศร้าชะมัด คิดว่าจะเป็นเพื่อนกับแบล็คซังได้ซะอีก"
		+
		+	"กับคนเลือดเย็นที่ฆ่าคนได้โดยเลือดไม่โดนตัวสักหยดเนี่ยนะ?"
		+
		+	"แบล็คซังไม่ชอบถูกเลือด เพราะไม่อยากให้กลิ่นของปีศาจฆาตกรติดตัวแบบ[[ไซเลนท์]] เธอคิดด้วยซ้ำว่าถ้าการต่อสู้ทั้งหมดจบลงแล้วจะได้ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา..."
		+
		+	พอได้ยินซึคาสะจารไนมิติตัวละครในแง่มุมที่ไม่เคยมีใครนึกถึงมาก่อนเมดิอุสก็ถึงกับอึ้ง "ฮ่าๆๆ ฉันใช้ชีวิตมา 400 ปีกับการเรียนรู้แต่ศาสตร์การสู้รบ ถ้ามีเวลาอีกซัก 400 ปีก็อยากจะทำความเข้าใจกับมนุษย์ให้มากกว่านี้เหมือนกันนะ"
		+
		+	"เปิดสำนักรับสมัครศิษย์รุ่นลูกๆหลานๆไว้มั่งสิคะ จะได้เลิกคุยกับตัวเองบนภูเขาซะที ได้คนมาช่วยสืบสานความรู้ล้ำค่าของเมดิซังต่อด้วย ^^"
		+
		+
		+	ในที่สุดการต่อสู้คู่รองสุดท้ายก็จบลง ทั้งคู่เตรียมกลับไปจัดมีทฉลองกับเพื่อนคนอื่นๆ แต่พอหันไปอีกทีก็พบว่าพวก[[อายะ]]รวมทั้ง[[โมกุริ]]หายไปกันหมดแล้ว....
		+
		+	----
		+	[[The Outlanders ep0|TO BE CONTINUED>>]]

---

Current revision

ความเดิมตอนที่แล้ว

---

--Shiryu 20:59, 18 มกราคม 2009 (ICT)

อาร์คโซลโดนชีริวอัดแบนแต๊ดแต๋

"ขอบทดีๆหน่อยเพ่ เห็นช่วงนี้ไม่เข้าบอร์ดแล้วตื้บกันแบบนี้เลยเรอะ? เดี๋ยวปั๊ดเข้าบอร์ดซะนี่!"

"สกิลของแกมันอะไรฟะ? ควบคุมความทรงจำเรอะ? ของแบบนั้นใช้สู้ได้ที่ไหนกัน"

"ที่สำคัญกว่านั้นคือมันใช้ได้กับคนๆเดียวและตอนนี้ถูกใช้อยู่ต่างหากเล่า ช่างเถอะ อย่างแกแค่อาวุธร้อยชิ้นในห้องนี้ก็พอสู้ไหว"

อาร์คโซลเรียกดาบ 7 เล่มออกมาหมุนรอบตัวอย่างเท่เหมือนพระเอก FFXIII versus แต่เห็นภาพ illust เต็มตัวแล้วจะเป็นลม อ้วนฉิบหาย สิ้นหวังแล้ว! โนมุระมันคืนฟอร์มตอนวาดภาพประกอบเกมบาวน์เซอร์แล้ว!

"ดาบที่1 ไลท์เซเบอร์ของซิท ย้าก!!" แต่ไฟบนดาบก็ดับไปเสียก่อนเนื่องจากอาร์คโซลไม่ยอมจ่ายค่าไฟ เขาจึงเปลี่ยนไปใช้ดาบอันต่อไป

"ดาบที่2 ซันเงสึ ปลดปล่อยสวัสดิกะ ห้วงเวลาจักพรรดิ!" อาร์คโซลมั่วชื่อท่าเพราะไม่เคยอ่านบลีช ทำให้ตาลุงซันเงสึงอน ก่อนจะหนีตามโยรุอิจิไป

"ดาบที่3 ฮารุซาเมะของโยแห่งชาหมอนคิง" ระบบแจ้งว่าพลังชาแมนของอาร์คโซลไม่พอ ไม่สามารถทำโอเวอร์โซลได้

"ดาบที่4 ดาบเบลมังของซิกฟรีด!" แต่อาร์คโซลหยิบมาผิด เผลอไปหยิบเอาซิกฟรีดมาแทน "มิน่าล่ะตอนออกจากบ้านถึงหนักๆชอบกล" แล้วเขาก็โยนซิกฟรีดทิ้งไป

"ดาบที่5-6 อีโต้ผ่ามังกรของเฮียกัซกับดาบผ่าทวารมหาเมพของอีค้าว ...ข้าถือไม่ไหว โยนทิ้งไปฮ่าๆๆๆ" แล้วจะนับรวมใน 7 เล่มไปทำไมครับพี่?

"ดาบที่7! ดาบตุ้งติ้งน้อยของข้าเอง ก๊ากกก!!!" อาร์คโซลรูดกางเกงลงมาจนสุดแล้วชักดาบอันตะหลิวติ๋วออกมา ชีริวต้องวิ่งเข้ามาเอาแว่นขยายส่องดูเพราะอยากจะรู้ว่ามันคืออะไร ก็พบหนอนชาเขียวเต้นฮูล่าด๊านซ์อยู่ เขาจึงเอาไม้ตีแมลงวันตีดาบหักไป เป๊าะ!

และแล้วดาบทั้ง 7 เล่มก็ถูกใช้จนหมดแต่ชีริวก็ไม่เกิดรอยแผลแม้เท่าแมวข่วน

"แฮ่ก แฮ่ก แกร้ายกาจมากจริงๆ"

"กุยังไม่ได้ทำไรเลย -*-"

แต่ก่อนชีริวจะได้ลงมือโจมตี ฝ้าปราสาทก็ถล่มลงมา แล้วเรนนี่ก็ลงจากหลังฟินิกซ์มาสมทบอาร์คโซล

"ท่านอาร์คโซล! ดีจังเลยที่ท่านอาร์คโซลปลอดภัย!"

"หึ! ข้าไม่ด่วนจากเจ้าไปอยู่แล้ว" พออยู่ต่อหน้าลูกน้องอาร์คโซลก็กลับมาเก๊กอีกครั้ง ทำให้ชีริวสงสัยว่าไอ้ตัวห่าที่เขาสู้ด้วยตะกี้มันเป็นใคร

"จะมาคนเดียวหรือสองคนก็ไม่ต่างกันหรอก พ่อค้าอาวุธกับนินจาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจอมโจรหรอกนะ"

"สามคนต่างหากเล่า!"

เด็กสาวคนนึงกระโดดลงมาจากเพดานหยุดยืนตรงหน้าชีริว อาร์คโซลไม่คุ้นหน้าเด็กคนนี้มาก่อนแต่ชีริวกลับรู้จักเป็นอย่างดี "เฮ้ย!!"

"อีนี่ใครอีกล่ะเนี่ย พวกเดียวกับเราเหรอ?"

"ใช่แล้วค่ะท่านอาร์คโซล เห็นแบบนี้ยัยนี่แหละแข็งแกร่งที่สุดในบรรดา GM ของโลกนี้ กระทืบมันให้มิดตีนเลยรีเซ่!!"

"ของมันแน่อยู่แล้ว!"

ตูม!!!!!

รีเซ่ระเบิดพลังขึ้นมาเกิดแรงอัดพัดปราสาทหมุนเป็นลูกข่างทอปแมน ซีกูลด์ใช้ความสามารถ Avartar จำลองข้อมูลเก่าของรีเซ่ออกมาเพื่อใช้ในศึกครั้งนี้ เพราะเขาคิดว่าไม่มีใครจะเหมาะแก่การกระทืบชีริวให้สมแค้นเท่ารีเซ่อีกแล้ว

"น่าดีใจอะไรแบบนี้! ไม่คิดว่าจะได้มาตัดสินกับแกที่นี่ ชีริว! แกทำลายหมู่บ้านชั้นในโลกเทอร่า แกทำลายโลกที่ชั้นตั้งใจจะสร้างขึ้นมาใหม่ แกฆ่าชั้น แกชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชั้น!!"

แล้วชีริวก็ระลึกชาติได้ถึงตอนที่พวกสาวกสายเลือดแท้ไล่กวาดต้อนผู้คนไปเข้ากองกำลังสมัยที่เพิ่งสร้างจักรวรรดิขึ้นใหม่ๆ

"นึกออกแล้ว ไอ้พวกจีโนมจากมหานครบรานบัล! ชินยะซังต้องยิงถล่มเมืองนั้นทิ้งเพราะพวกแกมันร้ายกาจสุดๆเลยฟ่ะ นี่ยังมีพวกมันเหลือรอดมายังโลกอื่นด้วยเรอะเนี่ย?"

"ชั้นกับพี่รูริตามหา True Treasure เพราะเชื่อว่าจะใช้มันฟื้นฟูเทอร่ากลับมาได้ แต่ตอนนี้เรื่องนั้นไม่สำคัญแล้ว อุซโซหรือแม้กระทั่งซึคาสะน่ะ เก่งกว่าพี่ชั้นซะอีก พอมีเพื่อนที่สามารถพึ่งพาได้ก็รู้ว่าเราไม่ได้ต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไป! คราวนี้ถึงตาแกเจ็บบ้างหละ!"

---

--Shiryu 16:25, 20 มกราคม 2009 (ICT)

รีเซ่แยกออกมา 99 ร่างตั้งแต่ต้นยก ล้อมห้องไว้ แล้วรุมยิงเวทถล่มชีริวที่อยู่ตรงจุดศูนย์กลาง

ชีริวแยกร่างออกมายิงต้านบ้างแต่ไม่ทันการ โดนพลังเวทมหาศาลอัดจมดินไป

"ฮ่าๆๆ ที่ฝึกเป็นนักเวทเพื่อเพิ่มค่า MGC ไว้เล่นกับท่าแยกร่างนี่แหละ! แต่แกไม่จอดง่ายๆอย่างนี้ใช่มะชีริว?!"

แล้วก็จริงอย่างที่รีเซ่คิด ชีริวได้แยกร่างสำรองออกไปเป็นสิบล้อมอยู่วงนอกของรีเซ่อีกที ที่โดนยิงเมื่อครู่เป็นเพียงร่างแยกบางส่วนเท่านั้น แล้วชีริวก็ยิงอัดเข้ามาถล่มรีเซ่กลับ

แต่ร่างแยกแท้จริงของรีเซ่อยู่วงนอกจากกลุ่มร่างแยกของชีริวออกไปอีก แล้วรีเซ่ก็ยิงถล่มชีริวยับไปทั้งโขลงอีกรอบ...

แต่ร่างแยกที่แท้จริงของแท้จริงของชีริวก็อยู่วงนอกของร่างแยกของรีเซ่ที่แท้จริงไปอีก แล้วชีริวก็ยิงกลับมา

(อ่านข้างบนวนไปวนมาอีก 56 รอบ)

........

ปราสาทจักราศีกลายเป็นที่ราบ พร้อมเอาไปทำสนามบินไว้สำหรับให้ม็อบมาปิดล้อม

"ข...ข้าเพิ่งจะผ่อนหมดไปเมื่อเดือนที่แล้วแท้ๆ คิดว่าหลังเกษียณจะได้นอนกินบำนาญสบายๆต้องมาหาเงินซื้อบ้านใหม่อีกโอย... แล้วแบบนี้อั๊วะจะเอาเวลาที่ไหนมาดูแลบอนไซ... ไหนจะต้องส่งหลานเข้าเรียนหนังสืออีก..."

อาร์คโซลพร่ำเพ้อปล่อยพลังตาลุงออกมามหาศาลจนเรนนี่ตัวสั่น

"อ่า ท่านอาร์คโซลคะ เราก็เข้าไปช่วยรีเซ่สู้อีกแรงดีกว่านะ"

"เธออยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวฉันเข้าไปจัดการเอง"

"เห?"

"เรียกการ์เดี้ยนฟอร์ซซะ ถ้าเป็นตรงนี้ยังไงก็เรียกเจ้านั่นออกมาได้แน่ๆ ต้องเดิมพันกันหน่อยละ ใช้เวททั้งหมดเปิดประตูบานที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้จะทำได้น่ะ ใช้เวลานานมะ?"

"6 นาทีค่ะ เพราะเลเวลเพิ่มแบบพุ่งมากเกินไป พลังเวทเลยเกินระดับที่ฝึกไว้ไปเยอะ ถ้าฝึกมามากกว่านี้คงใช้เวลาน้อยกว่านี้"

"งั้นฉันจะถ่วงเวลามันให้ได้หกนาที"

"แกใช้สกิลของคนอื่นได้แค่ 70% ใช่มะชีริว?" รีเซ่ที่แยกร่างออกมาได้มากกว่าชีริวเริ่มจับไต๋ได้

"รู้ด้วยรึ แต่จำนวนสกิลที่มากกว่าทำให้ข้าไม่เคยเสียเปรียบใคร"

ชีริวยิงใยแมงมุมเหล็ก (ชิงมาจากสไปเดอร์แมนที่นิวยอร์ค) ตรึงร่างแยกของรีเซ่เป็นสิบๆตัวไว้กับกำแพง แล้วหันกลับมาเอา จรวดนำวิถี (ได้มาจากไดรฟ์แมนที่พันธรัฐ X) ยิงถล่มร่างแยกที่เหลือหายไปทีละตัวๆ

"หวา!"

"หึหึหึ สุดท้ายก็แพ้เหมือนเดิม พวกจีโนมมันมีชะตากรรมที่จะต้องถูกคนจากจักรวรรดิฆ่าทิ้งไม่เปลี่ยนแปลง"

แต่ก่อนจะลงมือปิดฉาก อาร์คโซลก็เข้ามาฟาดคลื่นกากบาทใส่ด้านหลังซะก่อน ชีริวขาดออกเป็นสี่ส่วน ซึ่งแต่ละส่วนล้วนหล่อเหลา น่าเสียดายที่เป็นแค่ร่างปลอม

ชีริวตัวจริงโผล่มาพ่นระเบิดลงกลางหัว แต่อาร์คโซลก็หมุนดาบคู่เป่าไอระเบิดลอยออกทะเลไป

"ร้ายกาจ ร้ายกาจ"

"ถ้าไม่เก่งก็เป็นหัวหน้าเรเนอเกดไม่ได้หรอกนะ ...ติดตั้งอาวุธ!"

• Right Hand: Juppon Katana (พลังโจมตี 79)
• Left Hand: Dark Asura (พลังโจมตี 85)

อาร์คโซลสามารถติดตั้งอาวุธอะไรก็ได้ที่แขนทั้งสองข้าง ซึ่งพลังโจมตีจะเพิ่มจากการถืออาวุธสองชิ้น ดูยังไงก็กบฏ FFVI ชัดๆ หลังติดดาบที่มีพลังโจมตีมหาศาล เขาก็หมุนดาบสร้างบรรยากาศปั่นป่วน ฉีกใยแมงมุมที่ตรึงร่างรีเซ่อยู่ออก

"มาใช้ท่าประสานกันรีเซ่!!"

รีเซ่กระโดดเข้ามาทันที แต่ไม่รู้ว่าจะให้เป็นท่าประสานยังไงเพราะไม่ได้เตี๊ยมกันมาก่อน

....จึงกลายเป็นอาร์คโซลถือรีเซ่ไว้ในมือขวา

• Right Hand: Raise (พลังโจมตี 101)
• Left Hand: Dark Asura (พลังโจมตี 85)

รีเซ่โทรศัพท์หาพี่สาวทันที "เฮ้ยๆ ชั้นโดนชายชั่วหิ้วกลับบ้านว่ะ พี่มีประสบการณ์มั่งมะ? แนะนำหน่อยดิ"

เสียงปลายสายของรูริตอบกลับมา "ก็บอกเขาไปซิว่าจริงๆแล้วเธอเป็นสาวดุ้นน่ะ"

รีเซ่เขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งทันใด

"วะฮ่าๆๆๆ พลังโจมตีสุดยอดไปเลยเฟ้ยรีเซ่! รู้งี้จับเธอมาถือแทนดาบตั้งนานแล้ว!" <<ส่วนไอ้บ้านี่สนใจแต่เรื่องต่อสู้อย่างเดียว

พลังโจมตีของอาร์คโซลตอนนี้มากกว่าชีริว พอเห็นท่าจะแย่ชีริวก็ตัดสินใจกระโดดเข้ามาให้อาร์คโซลถือในมือซ้ายทันที

• Right Hand: Raise (พลังโจมตี 101)
• Left Hand: Shiryu (พลังโจมตี 125)

..........-__- รีเซ่ทำหน้าแบบบายน

"ส...เสร็จกัน! แบบนี้เราก็โจมตีมันไม่ได้น่ะสิ!"

"หึหึ ฮ่าฮ่าฮ่า ถูกต้อง ในเมื่อข้ากลายเป็นดาบของเจ้าไปแล้วเจ้าก็ไม่สามารถทำอะไรข้าได้"

"เทคนิคการต่อสู้ของมันร้ายกาจสุดๆ!! สมแล้วที่เป็นสุดยอดผู้ยืนอยู่สูงสุดในบรรดาจอมโจรทั้งมวล!!"

แต่รีเซ่ไม่เห็นด้วยกับความคิดเช่นนั้น ด้วยมุมมองอย่างปราศจากอคติแล้วเธอเห็นว่าการต่อสู้นี้ปัญญาอ่อนบัดซบ

เมื่อคิดได้แบบนี้รีเซ่ก็แยกร่างหลุดออกจากมือมาตบกบาลอาร์คโซลสลบไป โพละ! ....แหงก....

แล้วรีเซ่ก็พุ่งเข้าไปหาชีริวต่อพร้อมปิดฉากด้วยท่าไม้ตาย "Catastrophe ย้าก!!!"

แต่ชีริวหลบได้แล้วใช้ความเร็วที่เหนือชั้นกว่าเข้าประชิด

"มันเร็วกว่าช้านได้ไงฟระ!!"

"แค่สกิล True Divine Speed อ่ะจ้ะ แหมๆใครจะไปเร็วสู้หนูได้ล่ะ หืม?"

แล้วชีริวก็งับหูรีเซ่จนอ่อนระทวยล้มพับไป "อ้า~~ ..... อูวววว.....~!"

"เฮ้ย อีกคนที่ไม่ได้เข้ามาสู้น่ะ เตรียมทำอะไรแผลงๆอยู่ใช่มะ?" หลังอาร์คโซลและรีเซ่ฟุบลงไปแล้ว ชีริวก็หันไปหาเรนนี่ที่กำลังร่ายเวทเปิดประตูมิติอยู่

ตอนนี้เหลืออีกเพียงสองนาที ถึงจะรู้ว่าชีริวกำลังจะเข้ามาโจมตีแต่เรนนี่ก็ไม่ยอมหยุดร่ายเวท

หลาวอันเขื่องพุ่งมาจากด้านหลัง แต่ชีริวเอี้ยวตัวหลบได้

"อย่ายุ่งกับเรนนี่! คู่ต่อสู้ของแกคือข้าต่างหาก!"

อาร์คโซลลุกยืนขึ้นมาอีกครั้ง

"หึ จะเข้ามาสู้อีกซักกี่ครั้งแกก็ไม่มีวันเอาชนะข้าได้อยู่ดี"

"ประทานโทษครับ หันขึ้นไปอ่านข้างบนมั่ง ตูยังไม่ได้สู้ซักยกเลยว้อยย! ไอ้คนแต่งมันให้ตูออกมาเล่นระบำลิงอย่างเดียวเลย -*-"

อาร์คโซลฮึดเตรียมตัวเอาจริง ส่วนเรนนี่นั้นโดนหลาวที่อาร์คโซลเขวี้ยงมาเมื่อครู่เสียบเข้า หัวทะลุเลือดพุ่งโจ๊กๆ แต่ก็ยังคงร่ายเวทไม่หยุด

"อุ๋ย โทษทีจ้า ไม่คิดว่าชีริวมันจะหลบ เดี๋ยวสู้เสร็จจะทายาแดงให้นะ"

"ไม่เป็นไรค่า ท่านอาร์คโซลสู้ให้เต็มที่เลยค่า ศรีทนได้ TvT"

---

--Shiryu 20:36, 21 มกราคม 2009 (ICT)

แล้วการต่อสู้ของชีริวกับอาร์คโซลก็เริ่มต้นขึ้น...

"ก่อนจะเริ่มน่ะขอเล่าอะไรสนุกๆให้ฟังหน่อยนะ ข้ามีสกิลหนึ่งที่ใช้สำหรับอ่านความทรงจำ..."

อาร์คโซลไม่ค่อยไว้ใจว่าหนนี้จะโดนหลอกอะไรอีก แต่เห็นว่าฟรีเลยยอมฟัง

"ที่เรนนี่ยอมติดตามอาร์คโซลมาตลอด และเชื่อในตัวหมอนี่หมดใจขนาดที่ยอมให้ใส่ความทรงจำเข้ามามันคงจะมีเหตุผลสินะ"

"................."

"ไม่ต้องเล่าก็ได้ จากการอ่านความทรงจำเมื่อครู่ข้าเห็นหมดแล้ว เมื่อ 5 ปีก่อน หมู่บ้านนินจาของเธอถูกเรเนอเกดทำลาย เพราะหมู่บ้านนั้นเป็นเป้าหมายการล่าของเรเนเกดในยุคนั้น แต่อาร์คโซลที่แวะมาพักที่หมู่บ้านตอนนั้นขอให้ไว้ชีวิตเธอ โดยเขาจะยอมเข้าร่วมเรเนอเกดและจะล่าค่าหัวให้ได้ 500 ล้านเบรี เพื่อซื้อหมู่บ้านคืน หลังจากหัวหน้าเรเนอเกดคนเก่าตาย อาร์คโซลที่เก่งกาจที่สุดก็ขึ้นเป็นหัวหน้าแทนตามกลไกของกลุ่ม เขาสามารถไถ่หมู่บ้านได้สำเร็จและเรนนี่ก็ยอมเข้าร่วมเรเนอเกดเพื่อติดตามเขาตั้งแต่นั้นมา..."

ชีริวสรุปชีวประวัติเรนนี่ให้ฟังภายในสามบรรทัด

"ก็ถูกแล้วไง เพราะงั้นแหละ ไม่ว่าจะยังไงชั้นก็จะสู้เพื่อท่านอาร์คโซล!"

"งั้นจะเสียมารยาทไหมถ้าจะขอบอกว่านั่นเป็นแค่ความทรงจำปลอมที่อาร์คโซลใส่เข้าไปในหัวเธอ"

"หือ?"

".......อย่าไปฟังมัน เรนนี่"

ชีริวเล่าต่อ

"ดูจากความทรงจำที่แท้จริงของเธอแล้วไม่มีเรื่องเหตุการณ์ที่ว่านั่นซักนิด"

"แล้วจะรู้ได้ไงว่าแกไม่โกหก!"

"คิดดูดีๆสิ อาร์คโซลใส่ความทรงจำที่เขาเป็นคนช่วยเธอเข้ามาตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน แล้วพาเธอออกเดินทางจากหมู่บ้านมา เพราะหมอนี่เห็นศักยภาพในการเป็นผู้อัญเชิญของเธอ แล้วมันก็เข้าแผนที่เจ้านี่จะใส่ความทรงจำของซึคาสะเข้ามาเพื่อให้เธอกลายเป็นซัมมอนเนอร์เต็มรูปแบบ" แล้วชีริวก็เล่าถึงความจริงที่ทำให้เรนนี่ตะลึง "สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆก็คือหมอนี่เป็นสมาชิกเรเนอเกดตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว เมื่อมันค้นพบเธอที่มีพลังความสามารถในการอัญเชิญ มันก็ติดต่อให้เรเนอเกดมาทำลายหมู่บ้านของเธอซะ แล้วเอาเธอมาเป็นพวก"

"........................." เรนนี่พูดไม่ออก

"เพราะต้องใช้สกิลควบคุมเธอมาตลอดห้าปี ทำให้หมอนั่นไม่สามารถควบคุมความทรงจำของคนอื่นได้อีกแล้ว ไม่งั้นสกิลคุมความทรงจำก็ร้ายกาจเหมือนกันนะ"

เรนนี่หันไปหาอาร์คโซล "ท่านอาร์คโซล ....บอกซิว่ามันโกหก ถ้าท่านแค่พูดว่าท่านเคยช่วยข้าไว้จริงๆข้าก็จะเชื่อ"

อาร์คโซลรวบรวมความกล้าเพื่อยืนยันกับเรนนี่ว่าเขาเคยช่วยเธอไว้จริงๆ เขาพยายามยิ้มด้วยสีหน้าที่อ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อทำให้เธอเชื่อมั่นในความทรงจำที่มี

........

......เรนนี่ทรุดลงไปทันที เวทที่ร่ายไปขาดตอนสะบั้น ทั้งที่เหลืออีกแค่นิดเดียวก็จะเปิดประตูมิติสำเร็จแล้วแท้ๆ

"สิ้นหวังแล้ว! หมดหนทางเอาชนะมันได้แล้ว!!"

ชีริวโจมตีใส่อาร์คโซลด้วยความเร็วสูง จนอาวุธนับร้อยชิ้นของอาร์คโซลที่อยู่ในห้องแตกกระจุยไปในพริบตา แต่ก่อนจะได้โจมตีซ้ำรีเซ่ก็พุ่งเข้าใส่

ชีริวคว้าคอรีเซ่ไว้ได้ แต่เธอก็แยกร่างออกมาแล้วระเบิดร่างที่ชีริวจับอยู่ทิ้ง จากจังหวะชะงักชั่วพริบตารีเซ่ก็ก้าวเสตปตามตำแหน่ง Sephiroth ทั้ง 10 ในพระคัมภีร์ทันที

"Heaven Destroyer!!!"

รีเซ่ระเบิดท่าไม้ตายฉีกสวรรค์ที่ใช้ถล่มสองโซลเยอร์ยับเยินมาแล้วในสงครามเอาท์แลนด์ออกมาอีกหน อัดชีริวเข้าจังๆลอยขึ้นไปบนอากาศ "อ๊าก!!"

อาร์คโซลตามขึ้นไปเผด็จศึกด้วยท่า Lionheart กระบวนดาบไร้จุดสิ้นสุดไม่เปิดจังหวะให้ใช้สกิลตอบโต้

แล้วชีริวก็ตกสู่พื้นโลกเกิดหลุมอุกาบาตใหญ่เท่าสนามราชมังคลา (บรรจุเสื้อแดงได้หนึ่งแสนคน) แต่สักพักชีริวก็แร่ดออกมาจากหลุมได้ "หึหึหึ สกิลหน้าทนในตำนานก็อยู่ในคอลเลคชั่นสกิลของข้า (อ่า อย่าไปสนเลย) ว่าแต่อาวุธของแกถูกทำลายไปหมดแล้วไม่ใช่เรอะ?!"

อาร์คโซลชูดาบเล่มที่ใช้ฟาดกบาลชีริวเมื่อตะกี้ขึ้นมา "นี่คือคุซานางิโนะซุรุกิ (ดาบหมอกสวรรค์) สุดยอดดาบที่เหนือกว่าอาวุธใดๆทั้งหมดที่ข้ามีในครอบครองตลอดชีวิตการเป็นพ่อค้าอาวุธ และข้าก็ฝากไว้กับเรนนี่ เพราะข้าเชื่อมั่นว่าถึงจะเป็นคราวคับขันที่สุดเธอก็ยังอยู่ข้างกายข้า"

"โกหกอีกแล้วเหรอ?" เรนนี่เงยหน้าขึ้นถาม

"เออ โกหก คำพูดเน่าๆตะกี้ลืมๆไปซะ"

อาร์คโซลกับรีเซ่เข้าไปลุยกับชีริวอีกหน การต่อสู้ต่อเนื่องยาวนานเหมือนไม่มีฝั่งไหนจะเพลี่ยงพล้ำไปง่ายๆ

แล้วพระอาทิตย์ก็หายไป

"สู้จนค่ำเลยเรอะเนี่ย ข้าต้องรีบกลับบ้านไปดูสะเก็ดข่าวนะ รีบๆแพ้ไปซะที"

"ใช่ซะที่ไหนเล่า พระอาทิตย์โดนไอ้ตัวประหลาดยักษ์นั่นมายืนบังตะหาก" อาร์คโซลชี้ให้ชีริวดูเงาตะคุ่มๆขนาดใหญ่เท่าตึกเอ็มไพร์สเตทซ้อนกันสามตึก

"อ้อ แค่นั้นเองเรอะ งั้นก็ดีไป ........ไม่ใช่แล้วว้อย!!! นั่นมันอะไรฟร้า!!!"

สัตว์อสูรขนาดมหึมาที่สุดเท่าที่ชีริวเคยเห็นตั้งแต่เกิดมาบนโลกนี้เป็นเวลา 18 ปีปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของปราสาทจักราศี มันคือโซดิแอค! ในที่สุดประตูมิติก็ถูกเปิดออก เรนนี่อัญเชิญสุดยอดของสัตว์อสูรผู้อยู่เหนือสัตว์อสูรทั้งมวลเท่าที่เหลืออยู่ในมิตินี้ออกมาได้สำเร็จ

การ์เดี้ยนโซดิแอคชูคอขึ้นไปถึงอวกาศ แขนจำนวนมหาศาลของมันโบกไหวตัดท้องฟ้าจนเกิดโซนิคจำนวนมาก มันร้องออกมายาวๆด้วยเสียงแหบต่ำจนแทบไม่ได้ยิน ก่อนจะกลืนพระจันทร์ลงไปเป็นพลังงาน

"อะไรว้า!! นี่เพิ่งไม่ถึงนาทีเลยนะ! ทำไมเปิดประตูมิติได้แล้วล่ะ!!!"

เรนนี่ก้าวออกมาจากฝุ่นควันที่ฟุ้งตลบเนื่องจากพายุรุนแรงที่เกิดจากความแปรปรวนอากาศเหนือหลุมมิติ

"ไม่สำคัญแล้วว่าอะไรคือความจริง สิ่งที่มีค่าที่สุดของชั้นคือความทรงจำที่อบอุ่นอันนั้น ชั้นตัดสินใจแล้วว่าจะสู้เพื่อท่านอาร์คโซลตลอดไป"

"โดนเขาหลอกยังจะทำพูดดีอีก ยัยโง่เอ๊ย! ปิดประตูมิติไปซะ!!" ด้วยพลังที่เหลือน้อยเต็มทน ชีริวรู้ดีว่าไม่มีทางรอดจากการโจมตีของอสูรระดับโซดิแอคได้แน่นอน

"โง่ก็โง่สิ ถ้าความฝันมันทำให้มีความสุขฉันก็ขอเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่กับความฝัน"

ปราสาทจักราศีเป็นที่ๆโซดิแอคหลับใหลมาหลายร้อยปี ด้วยเหตุนี้จึงตั้งชื่อปราสาทแห่งนี้ตามชื่อของมัน อาร์คโซลซื้อปราสาทแห่งนี้ด้วยเงินจำนวนมหาศาลเกือบพันล้านพ็อชเพื่อครอบครองสุดยอดอสูรของโลก และวันนี้ในที่สุดทั้งอสูรโซดิแอคและนักอัญเชิญเรนนี่ที่เขาครอบครองมาเป็นเวลานานก็ได้แสดงพลังออกมา

"ที่จริงฉันก็หลอกใช้เธอจริงๆนั่นแหละเรนนี่"

"รู้แล้วหละน่า"

"...แต่ที่บอกว่าเธอเป็นคนเดียวที่จะอยู่เคียงข้างฉันจนถึงที่สุดน่ะ ฉันเชื่อแบบนั้นจริงๆนะ"

"อย่ามัวมาพูดเรื่องไร้สาระอยู่เลย รีบๆเข้าหลุมมิติมาซะ ไอ้หัวหน้าบ้า โซดิแอคจะเริ่มยิงแล้วนะ" เรนนี่ถีบอาร์คโซลลงหลุมมิติ แล้วเธอและรีเซ่ก็กระโดดตามลงมา ทั้งสามหลบหนีออกจากพื้นที่ไปอย่างปลอดภัย

โซดิแอคส่งเสียงครวญครางออกมายาวต่อเนื่อง เสียงเริ่มเปลี่ยนโทนสูงขึ้นเรื่อยๆ

ฮูมมมม..... ฮู..........

ฮืออออออ......................

กรอออออ............................ กรออออออออออออออ......

หวี่.. วี... วี....

วรี้.........................

วรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!

ชีริวรู้ดีว่าฉวยโอกาสอัดมันยังไงก็เอาโคตรอสูรตัวนี้ไม่ลงแน่นอน เลยยืนดูเอฟเฟคอลังการของมนต์อสูรให้ชื่นใจก่อนตาย โซดิแอคยิงฝนพลาสม่านับล้านลูกลงมาจากอวกาศ ถล่มพื้นที่ตะวันออกของฮาร์โมเนียจนพังยับเยินกลายเป็นมหาสมุทร แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุดยิง พลาสม่าจำนวนมหาศาลถล่มลงมาไม่สิ้นสุดจนแกนโลกเริ่มเอียงไปข้างหนึ่ง เกิดซึนามิไปถึงชายฝั่งอาเมส เมฆหมอกฝนฟ้าพายุพัดอย่างรุนแรงไปทั่วทั้งโลก กรุงเทพตอนเช้ามีอุณหภูมิ 16 องศา

อัลกอร์ออกมาประกาศว่าภัยธรรมชาติครั้งนี้เกิดจากการเผาไหม้ภาคอุตสาหกรรมเพื่อโจมตีรัฐบาลทุนนิยมทันที "เห็นมั้ย! นี่แหละภาวะโลกร้อนที่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์! ผมจะนำเรื่องนี้ไปผนวกใน The Unconventional Truth เพื่อใช้หาเสียงต่อไป!!" ตู้ม!! อัลกอร์โดนพลาสม่าตกใส่กบาลแบนแต๊ดแต๋จมลงสู่ใจกลางโลกไป

ชีริวยืนอยู่บนเศษแผ่นดินที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของฮาร์โมเนียมาก่อน บัดนี้มันลอยอยู่กลางมหาสมุทรเวิ้งว้าง โซดิแอคเองก็แปลกใจที่กระสุนจำนวนมหาศาลหลายร้อยล้านลูกไม่โดนชีริวแม้แต่นัดเดียว

"ไม่อยากใช้ท่านี้เลยจริงๆ แต่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วละนะ"

อีกาวิญญาณบินลงมาเกาะข้อมือชีริว แล้วเขาก็ระเบิดวิญญาณตัวเองออกมาเป็นสะเก็ดแสง อีกาสูบสะเก็ดแสงนั้นเข้าไป แล้วพ่นออกมาเป็นห้วงแสงมหึมายิ่งกว่าลูกที่ใช้ถล่มพระเจ้าสีดำ

"ท่านี้จะเอาพลังวิญญาณคูณกับค่าความหล่อออกมาเป็นพลังโจมตี แต่นี่มันอะไรกัน! ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าค่าความหล่อของข้าเป็นอนันต์! ดังนั้นความรุนแรงของการโจมตีครั้งนี้จึงไร้ขอบเขต!!"

แล้วพลังโจมตีที่รุนแรงที่สุดในจักรวาฬก็ถล่มโซดิแอคดับสูญไปพร้อมกับชีริว หลงเหลือไว้เพียงตำนานความหล่อเหลาอันดับหนึ่งในปฐพีของชีริว ผู้อยู่บนจุดเหนือสุดของความหล่อทั้งมวล

เสียงปืนใหญ่ลำแสงถล่มดังไปถึงราซริล แต่ที่ดังกว่านั้นคือเสียงคนอ่านฟิคที่กำลังพากันโห่ไล่ไอ้คนแต่ง

หลังเจ้านายตายไปแล้วอีกาวิญญาณก็เป็นอิสระ มันจึงบินกลับนรกอเวจีไป และแล้วการต่อสู้ก็จบลงไปอีกคู่หนึ่ง...

---

--Shiryu 23:44, 1 กุมภาพันธ์ 2009 (ICT)

ใต้ซากเกรทไชรน์ที่แหลกยับเยินซ้ำสองจากผลของการต่อสู้ที่รุนแรงของอุซโซและอัลคาเชล อุซโซลากสังขารบอบช้ำมาสมทบพวกซุยโคแอสไลฟ์และอายะ

ทุกหนแห่งที่เขาผ่านไปล้วนเต็มไปด้วยความตาย ทั้งที่มันอยู่รอบตัวมาตลอด แต่อุซโซเพิ่งรู้สึกได้จากเนตรสวรรค์ที่เพิ่งได้มา

ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ ท้องฟ้า ผืนดิน ผืนน้ำ แสงอาทิตย์ ทุกอย่างเต็มไปด้วยจุดดับราวกับจะสามารถถูกทำลายทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ พอรู้แบบนี้อุซโซก็เริ่มรู้สึกหวาดกลัว โลกที่เขาเคยคิดว่าอบอุ่นแท้จริงแล้วกลับเป็นโลกที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ

"โลกนี้มันช่างเปราะบางเสียจริง......."

"อุซโซโว้ย! เข้ามาอยู่กับเมดิอุสนี่! ต่อไปข้ากับอายะจะรับหน้าที่กองหน้าเอง"

ซุยโคแอสไลฟ์วิ่งมาหาเพื่อแท็กเปลี่ยนตัวกับอุซโซที่ใกล้ตาย พออุซโซสังเกตดีๆก็มองเห็นเชือกจากตัวเองโยงไปยังซุยโคแอสไลฟ์ชัดเจน

"เส้นอะไรงอกจากข้อมือเนี่ย ...ไม่รู้สึกตัวเลยเหรอ?"

"หะ?!"

อายะเดินเข้ามาถาม "มองเห็นคอนเน็คชั่นด้วยเหรออุซโซ?"

"อ้อ ไอ้เนี่ยเองเหรอที่แกเรียกว่าคอนเน็คชั่น"

"เฮ้ยๆๆ อย่าบอกนะว่าแกมองเห็นจริงๆน่ะ"

"เห็นสิ แกมีสามเส้น ฉันเก้าเส้น อายะซังมีสิบ...สามสิบ...ห้าสิบ... เยอะว่ะ ตัดๆทิ้งมั่งนะ"

"บาดโซ้บบบ จุดขายเดียวของช้าน~! แกจะเก่งเกินไปแล้วนะอุซโซ หากปล่อยไว้จะเป็นเสี้ยนหนามแก่การครองโลกของข้า ถ้างั้นก็จงตายด้วยหนึ่งกระบี่แปรสามแจ้งเสียเถอะ!"

ซุยโคแอสไลฟ์โดนอายะตบกบาลลงไปนอนทันที "อย่าเพิ่งวางใจนะ คู่ต่อสู้ที่เรารออยู่จริงๆยังมาไม่ถึง"

"หรืออาจจะอยู่ที่นี่ตรงนี้แล้วก็ได้"

บิ๊กคลานปุเลงๆมาสมทบอีกคน เนื่องจากศึกที่กำลังจะเกิดขึ้นจะต้องมีคนตายมากมายเพื่อโชว์ความเทพของศัตรูเราจึงให้เขากลับมาอีกหนเพื่อตาย //ไอ้คนแต่งโดนกระทืบ

"สกิลของโมกุริน่ะ ....คือไอ้นั่นใช่ไหมล่ะเจ๊อายะ?" บิ๊กถามอายะที่ในที่สุดก็รู้ความสามารถของโมกุริจากข้อมูลที่พิงกี้พลอยส่งมาให้หลังถูกเล่นงาน

อายะพยักหน้าแล้วก็ตั้งโต๊ะบรรยาย (รู้สึกเจ๊จะชอบเล่าเรื่องเนอะ)

"เรารู้กันแล้วว่าโมกุริมี Golden Passport ที่อนุญาตการเดินทางผ่านยังทุกห้วงมิติ แต่ที่น่ากลัวจริงๆคืออีกสกิลหนึ่ง... Close the World สกิลที่ใช้ปฏิเสธความมีตัวตนของตนเองจากระบบทั้งหมดของ wire world"

คนอื่นๆฟังแล้วก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ อายะเลยอธิบายเพิ่มเติม

"โมกุริสามารถตัดผลของการกระทำทุกอย่างที่เกิดขึ้นในจักรวาลทิ้งได้อย่างอิสระ ไม่มีการกระทำไหนจะส่งผลเข้าถึงตัวโมกุริได้ แต่ในขณะเดียวกันโมกุริกลับสามารถทิ้งผลของการกระทำของตนเองให้หลงเหลืออยู่ในระบบได้"

พวกบิ๊กเหมือนจะเข้าใจขึ้นมานิดๆว่าสกิลมันโกง แต่ก็ยังไม่เก็ตเท่าไหร่ ส่วนอุซโซเข้าใจว่าอายะพูดเป็นภาษาตากาล็อกจึงฟังไม่รู้เรื่อง ซุยโคแอสไลฟ์เลยแปลให้ฟัง

"สรุปคือพวกแกโจมตีโมะไม่ได้ แต่อีนั่นอัดพวกแกได้น่ะ เข้าใจบ่?"

"โอ้วววววว ความสามารถโกงฉิบหายวายป่วงที่สุดในจักรวาฬ!!!" อุซโซโวย (มีศึกไหนที่มันไม่โวยวายด้วยเหรอ?)

"แบบนี้เลเวล 1 ก็ถีบเลเวล 99 ตายได้! สิ้นหวังแล้ว! สิ้นหวังกับสกิลสิ้นคิดแล้ว!" บิ๊กโอดครวญ ตัวเองอุตส่าห์เสียเวลาไปฝึกเพิ่มเลเวลมาตั้งเยอะ เสียเวลามากจนไม่มีเวลาอัพรูปงานมีทลงบอร์ดซะที ตั้งแต่มีทปีใหม่ 2008 ยันมีทปีใหม่ 2009 ดองรูปไว้ในกล้อง 80 GB ต้องเอา external harddisk มาต่อกับกล้องถือเดินไปมา

"มิ มิ้วๆ มะหมุงมุมู้วๆหม่าวปู้~ =w=p" ซึคาสะมิ้วๆ ให้ล่ามแปลได้ความว่าหมาพันธุ์ดีต้องไซบีเรียนฮัสกี้ รสชาติอร่อย เนื้อมีโปรตีนสูง (มิ้วอะไรฟะ?)

"..........." อายะงอน ทีตัวเองอธิบายตั้งนานไม่มีคนเข้าใจ ว่าแล้วเธอก็หนีขึ้นภูเขาไปฝึกวิชาศัพท์เปรต เอาไว้สื่อสารกับพวกนู้บ

"อย่าเพิ่งสิ้นหวังน่อทุกท่าน! ข้าประดิษฐ์อ๊ะไจ่ตาคุปต้า(แปลเป็นไทยว่าคอปเตอร์ไม้ไผ่)ได้สำเร็จแล้ว! เมื่อโมกุริมาเราจะบินหนีไปอังกฤษกัน!" ส่วนเมดิอุส....อยู่กับไอ้พวกนี้นานเกินไป

"ใจเย็นก่อนสิ! ต่อให้รู้ความสามารถของโมกุริเราก็ยังยืนอยู่ตรงนี้เพื่อสู้พร้อมกับทุกๆคน นั่นแสดงให้เห็นว่าเรารู้ว่ามีทางรับมือโมกุริได้" อายะพยายามปลุกใจให้ทุกคนลุกขึ้นซู่ววววส์ เหลืออีกแค่ศึกเดียวแล้ว ถ้ายังไม่คิดสู้ก็ไม่รู้จะว่าไง

แต่ความเชื่อมั่นของคนอื่นก็ยังไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ตั้งแต่แพ้สงครามหนก่อนเครดิตแอดมินของอายะก็ไม่ค่อยจะเหลือ ซุยโคแอสไลฟ์เลยต้องช่วยปลุกใจอีกแรง...

"ถ้าใครไม่ยอมสู้ข้าจะเอากางเกงในของมันไปประมูลบนเน็ต หึหึหึ"

"เอ้า เรามาฟังแผนของอายะซังกันเถอะ"

พอได้ยินซุยโคแอสไลฟ์ขู่ทุกคนก็เปลี่ยนท่าทีทันใด

"-*- ในภาวะปกติหรือสภาวะปิดที่ลบความคงอยู่ของตัวเองออกไปโมกุริจะไร้เทียมทาน ไม่มีจุดดับ ไม่มีคอนเนคชั่น ไม่มีทางรับรู้ได้ด้วยซ้ำว่าโมกุริอยู่ตำแหน่งไหนในจักรวาลล้านมิตินี้ แต่เมื่อเข้าสู่สภาวะเปิด เพื่อส่งผลของการกระทำออกมา กายหยาบของโมกุริจะปรากฎขึ้นมาบนโลกนี้"
"แปลได้ว่าเราไม่มีปัญญาอัดเจ๊โมะเข้า แต่ตอนลงมือโมะจะต้องโผล่มาเป็นจ้ำๆให้สูเบิ่ง"

อายะเล่าแผนการณ์ขณะที่มีซุยโคแอสไลฟ์ช่วยแปลเป็นภาษาไหหลำอยู่ข้างๆ

"แม้ในสภาพเปิดการกระทำของพวกเราจะส่งผลไปไม่ถึงโมกุริอยู่ดี แต่อย่างน้อยเราก็จับสัญญาณของโมกุริและหาทางรับมือป้องกันการโจมตีของยัยนั่นได้"
"เถิงเปิ้นจะยะโมะบ่เจ๊บจะอี้ โมะสิแจ้งฮุมหุฮุมหู่ คิงเขาก่ฮู้หื้อผ่อหื้อล่น" โพล๊ะ! ล่ามโดนอายะเอาไม้ตีหอมฟาดนอนตาเหลือก โทษฐานที่ไม่ช่วยให้เกิดความกระจ่างขึ้นแต่อย่างใด

"จังหวะนั้นเราเชื่อว่าเนตรแห่งมิคสัญญีของอุซโซหรือไม่ก็การทำลายคอนเน็คชั่นของซุยโคแอสไลฟ์สามารถกำจัดโมกุริได้ ยังไงก็ต้องขอเดิมพันกับพวกเธอคนใดคนหนึ่งหละ!"

"แล้วถ้าไม่ได้ผลล่ะฮะ?"

"เราจะยื้อ 20 นาทีที่เหลือ รอให้จุดจบแห่งห้วงมิติลำดับที่4ตื่นขึ้นมารีเซ็ตโลกนี้กลับไป"

"เข้าใจแล้วฮะอายะซัง (เข้าใจก็ได้วะ) ถ้าไม่โดนฆ่าตายซะก่อนก็มีโอกาสเอาชนะได้สินะ"

"เชื่อเราเถอะ ศึกนี้ไม่มีใครตายหรอก"

อายะมอบความเชื่อมั่นให้ทุกคนอีกครั้ง ทันใดนั้นก็ยิงลูกพลังเข้าใส่ด้านหลังของเมดิอุสทันที

"!!!"

โมกุริลอยออกมาจากสะเก็ดพลังที่เหลืออยู่แบบไม่สะทกสะท้านอะไร โดยมีแบล็คเรนเดินคู่มาด้วย

"มาแล้วสินะ โมกุริ เรามาทำให้มันจบซะทีเถอะ!"

".................อีกยี่สิบนาที ขอบคุณมากนะอัลคาเชล ถ้าไม่ได้เธอป่านนี้พวกเราอาจแพ้ไปแล้วก็ได้ หลับให้สบายเถอะนะ"

ตอนนี้หัวหน้าของพวกเด็กนรกมาอยู่ตรงหน้าพวกซุยโคยูนิเวิร์สแล้ว และศึกสุดท้ายก็เริ่มต้นขึ้น

---

--Shiryu 09:20, 4 กุมภาพันธ์ 2009 (ICT)

"พวกเรา กระจายตัวออก!" อายะสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันออกไป จะมีช่วงหนึ่งโมกุริจะหลุดออกไปจากระบบ แล้วกลับเข้ามาโจมตีใส่ทำให้เป้าหมายไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกฆ่าไปเรียบร้อยแล้ว ด้วยความสามารถนี้การสังหารเรเนอเกดร้อยคนที่กราสแลนด์จึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ขณะแยกตัวออกจากกันชั่วขณะ อุซโซก็ถูกอัดเข้าทะลุจากด้านหลัง "อ๊าก!!"

"!!!"

แบล็คเรนที่มาพร้อมกับโมกุริเริ่มจู่โจมชาวซุยโคยูนิเวิร์สรายคน เธอรู้ว่าความสามารถของอุซโซและซุยโคแอสไลฟ์มีโอกาสพลิกสถานการณ์มากที่สุดจึงเริ่มเล่นงานจากสองคนนี้ก่อน หลังเล่นงานอุซโซนอนจมกองเลือดไปแล้วแบล็คเรนก็พุ่งเข้าหาซุยโคแอสไลฟ์ แต่เขาเอาหนึ่งกระบี่ตั้งท่ารับ แบล็คเรนสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลก็กระโจนหลบออกมา

"อย่าแยกกัน! ไม่งั้นเราจะโดนไล่เก็บทีละคน! แบล็คเรนอัดกลุ่มใหญ่ไม่ได้แต่ถ้าแยกกันแบบนี้ เธอใช้ความเร็วมหาศาลไล่เชือดทีละคนๆสบายเลย!" อายะเปลี่ยนแผนอีกที พวกซุยโคแอสไลฟ์กลับมารวมกันเป็นกลุ่มก้อน ตั้งค่ายกระบี่เจ็ดดาวคอยป้องกันการโจมตีจากแบล็คเรน แต่โมกุริก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้า

"เสร็จกัน! โมกุริจะจู่โจมแล้ว!!"

อายะใช้ผมมัดทุกคนแล้วหอบหนีออกจากพื้นที่ไปไกลนับสิบกม.ในชั่วพริบตาก่อนสร้างห้องเหล็กขึ้นมาครอบโมกุริไว้

"อัลติม่า!!"

อายะระเบิดห้องทิ้ง พื้นที่ด้านล่างเป็นจุลไปด้วยพลังเวทที่รุนแรง แต่ทุกคนก็ยังไม่วางใจ

"อย่าเพิ่งหยุดยิง! โจมตีมันซ้ำไปเรื่อยๆ"

"แฟลร์!!"

"ไรดีน!"

"เบต้าดีน!" (มีคนแอบเล่นมุกแป้ก)

"บลัสเตอร์!"

"ปืนใหญ่อัดอากาศน่อ!"

แบล็คเรนหลบออกไปอยู่ห่างระยะการโจมตี กระสุนจำนวนมากมายมหาศาลถล่มใส่โมกุริไม่ยั้ง แต่เธอก็เดินออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เสียใจด้วยนะ น่าจะเข้าใจกันแล้วนี่ว่าไม่มีการโจมตีไหนในโลกทำอะไรฉันได้"

การโจมตีทั้งหมดผ่านร่างของโมกุริเหมือนตัดผ่านความว่างเปล่า ตราบใดที่ยังมี close the world อยู่ ไม่ว่าการโจมตีแบบไหนก็ส่งผลไปไม่ถึงโมกุริเด็ดขาด

"อะไรของมันว้า!!! แบบนี้เราจะมีโอกาสชนะมันจริงๆเหรอเนี่ย?!"

"ซุยโคแอสไลฟ์ จังหวะเมื่อกี้มองเห็นคอนเน็คชั่นของโมกุริหรือเปล่า?"

"ไม่เห็นสักนิด"

อายะหันไปถามอุซโซเผื่อจะมองจุดดับของโมกุริออก แต่อุซโซก็ส่ายหน้า "โมกุริไม่ใช่สิ่งที่อยู่ใน wire world ถ้าความสามารถของเธอตัดความเป็นตัวตนออกไปจากระบบจนไม่เหลือต่อให้เนตรสวรรค์ก็มองจุดดับไม่เห็นหรอก เหมือนกับที่พวกเราไม่สามารถอัดคนที่ไม่ได้เข้ามาเล่นเกมได้นั่นแหละ"

"..........."

"อีกแค่ 15 นาที ทนเอาหน่อยนะทุกคน อย่าห่วงเลย ...เราไม่ยอมให้มีใครตายหรอก!"

อายะพยายามให้กำลังใจเพื่อนๆ ทั้งที่ไม่มีใครคิดออกว่าจะรับมือโมกุริได้ยังไง ไม่มั่นใจว่าจะยืนอยู่ได้ถึง 15 นาทีด้วยซ้ำ

ระหว่างที่ลังเลกันอยู่ชั่วขณะแบล็คเรนก็กระโจนเข้าหาซึคาสะทันที เมดิอุสรีบพุ่งมาป้องกันไว้ได้เฉียดฉิว "หึๆๆ จะเล่นงานซือจังก็ข้ามศพฉันไปก่อนน่อ"

"มิ้ว =w="

"อย่าห่วงเลยซึคาสะ! เธอไม่เป็นไรแน่เพราะฉันประดิษฐ์อุปกรณ์สำหรับคอยปกป้องเธอไว้แล้ว นี่คือมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 21!!" เมดิอุสหยิบมนุษย์ดัดแปลงออกจากกระเป๋าหน้าท้อง เป็นมนุษย์ดัดแปลงที่คล้ายโดเรียอย่างประหลาด ทั้งหน้าตาคล้ายโดเรีย ส่วนสูงคล้ายโดเรีย น้ำเสียงคล้ายโดเรีย นิสัยคล้ายโดเรีย แถมหัวนมก็ยังคล้ายโดเรีย

"หมุๆ (แปล) ...นี่มันโดเรียไม่ใช่เหรอมิ? =w="

"อ้าว รู้จักด้วยเหรอ พอดีเก็บเศษได้จากสนามรบครั้งสงครามเอาท์แลนด์ตอนนู้นน่ะ แต่ฉันอัพเกรดประสิทธิภาพของมันขึ้นไปอีกสามสิบสองเท่ากลายเป็นโดเรียZ!! รับรองว่าไม่ได้พูดได้แต่ "ซือจัง T-T" อีกต่อไปแล้ว!"

แล้วโดเรียZ ก็ร้องออกมา "จิจัง T-T"

"หมิ! OwO!"

"จิจัง T-T .....ลาซี่~"

ซึคาสะเอาไม้กอล์ฟฟาดโดเรีย Z กระเด็นออกนอกอวกาศไป

"เล่นอะไรของพวกแกอยู่ยะ -*- คู่ต่อสู้ของแกคือชั้นนี่" แบล็คเรนมุ่งเข้าหาเมดิอุส

"หึหึหึ คิดว่าจะเอาชนะข้าได้รึ ...." เมดิอุสควักกระเป๋าหน้าท้องหยิบของวิเศษขึ้นมา "เครื่องดึงของออกจากทีวี~!"

"นั่นมันคืออะไรเหรอเมดิราเอม่อน?" แบล็คเรนช่วยรับมุก

"เครื่องนี้อะนะ สามารถดึงของที่ฉายบนทีวีออกมาเป็นของจริงได้ เดี๋ยวฉันจะเปิดเรื่องดราก้อนบอลแซดภาคบู แล้วจะดึงโกคูร่างซูเปอร์ไซย่าสามออกมาปราบเธอ"

• เมดิหยิบโทรทัศน์สีออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
• เมดิหยิบดีวีดีดราก้อนบอล (LC แล้ว) ออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
• เมดิหยิบเครื่องเล่นดีวีดีโซเค็นออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
• เมดิหยิบเครื่องปั่นไฟออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
• เมดิติดตั้งอุปกรณ์ครบเซ็ต
• เมดิหยิบหนูตะเภาสองตัวมาวิ่งบนเครื่องปั่นไฟ

• แบล็คเรนกระโดดถีบเมดิจมดินหายไป

"เอ้า ต่อไปก็ตาเธอแล้ว น.ส.มิ้วๆ"

แต่ก็มีพลังมหาศาลปะทุขึ้นจากหลุมที่เมดิจมลงไปเมื่อครู่

"หึหึหึ ...โทษทีที่ให้รอเสียนาน แมกนาดิอุสมาพร้อมให้บริการแล้วครับชาวซุยทั้งหลาย!" เมดิอุสเปลี่ยนเป็นโหมดรบ ถือดาบเลเวล 16 พร้อมลุย

"อ้อ ถึงว่าสิคุ้นๆ แกคือคนที่ฆ่าไซเลนท์ใช่ไหม? เพราะแก วาก้าบอนด์เลยค่อยๆพังทลายลง ฉันจะไม่ยกโทษให้แกเด็ดขาด!"

"ทีพวกตัวเองฆ่าคนอื่นไม่เห็นว่าอะไร ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็โดนเจี๋ยนไปอีกคนซะเป็นไง?"

แมกนาดิอุสกระโจนเข้าต่อสู้กับแบล็คเรนอย่างสูสี ในขณะที่ทางด้านอายะช่วยกันถล่มโมกุริต่อเนื่องมาสิบกว่านาทีแล้วแต่ก็ไม่เป็นผล แถมโดนโจมตีสวนหลบได้มั่งไม่ได้มั่ง ส่วนซึคาสะกำลังขุดหาฟักทองกิน มู่~ :3

ระหว่างหาฟักทอง ซึคาสะแหงนขึ้นไปบนท้องฟ้าแว่บหนึ่ง ก็เห็นกลุ่มดาวกำลังวนเวียนอยู่เหนือพื้นที่ๆเธออยู่

ซึคาสะ

"หมู ?w?"

ซึคาสะ

"หมุๆ มู่~"

ซึคาสะโว้ย! ได้ยินเสียงพวกเราแล้วก็เข้าภวังค์มาฟังเราซะ!

แล้วซึคาสะก็หลุดเข้ามาในโลกแปลกประหลาดที่ระนาบจักรวาลบิดเป็นเกลียว มีดวงดาวโคจรอยู่ทั้งด้านบนและด้านล่างพื้นโปร่งใสที่เธอยืนอยู่ ตอนนี้เธอสภาพกลับมาดูคล้ายคนอีกหนหนึ่ง ภาษามิ้วๆลดลง 70% อีกทั้งยังได้อาวุธและสกิลกลับคืนมา

"ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย?"

เบื้องหน้าของซึคาสะปรากฏการ์เดี้ยนฟอร์ซขึ้น 21 ตน - หักคาออส, โซดิแอค, กิเลน, โกเล็ม, ลิไวอาซัน และวาเลฟอร์ที่ม่องไปแล้ว พวกมันติดต่อซึคาสะโดยส่งจิตออกมาพร้อมกัน

"บัดนี้สองการ์เดี้ยนที่อยู่บนจุดสูงสุดของพวกเรา GF ได้ดับสูญไปแล้ว"

"ตลอดมาได้มีพลังสองขั้วที่ค้ำจุนให้อัตลักษณ์จากต่างภพแหวกกฎของมิติทำให้เรารักษากายหยาบอยู่ในซุยโคเด็นยูนิเวิร์สได้จนถึงปัจจุบัน"

"แต่หลังจากสิ้นพลังทั้งสองนั้นไปแล้วพวกเราก็ไม่อาจคงอยู่ในมิติแห่งนี้ได้อีกต่อไป"

แล้วการ์เดี้ยนฟอร์ซทั้งหมดก็ค่อยๆแตกสลาย

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?!"

"แต่พวกเราก็ขอทำหน้าที่การ์เดี้ยนฟอร์ซให้ถึงที่สุด เธอคือซัมมอนเนอร์เพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้"

"จำไว้ว่าพลังที่ยิ่งใหญ่ ย่อมมาพร้อมความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง"

จู่ๆพวกการ์เดี้ยนก็ไปลอกสคริปต์การ์ตูนมาร์เวลมาดื้อๆ

"สิ่งนี้จะเปลี่ยนแปลงกลไกจักรวาลว่าด้วยเรื่องของการอัญเชิญข้ามมิติ พร้อมจะรับพลังนี้แล้วหรือยัง?"

"ไม่เอา มุมุ =w="

"เจ้าตัดสินใจได้แล้วสินะ งั้นก็เข้ามารับพลังนี้สิ"

ซึคาสะตอบคำถามส่งเดช ในขณะเดียวกันพวกการ์เดี้ยนก็พ่นบทพูดที่โปรแกรมใส่มาไม่หยุดยั้ง

"เข้ามายืนตรงกลางวงล้อมของพวกเรานี่ แล้วรับความรู้ความทรงจำของการ์เดี้ยนทั้ง 21 ตนไปซะ"

ซึคาสะวิ่งออกไปซื้อเมล่อนปัง ปล่อยพวกการ์เดี้ยนแอ็คชั่นถ่ายทอดพลังให้พื้นที่ๆไม่มีใครอยู่ (ใส่คัตซีนแบบไม่สนใจตัวเลือกอีกต่างหาก) แล้วจู่ๆชุดของซึคาสะก็เปลี่ยนไปพร้อมเสียงอัพคลาสทำเอาลุงร้านขายขนมปังตกกะจัย แต่เธอก็ไม่สนใจและยังคงนั่งแทะเมล่อนปังต่อไป

โพล๊ะ! (เสียงตบกบาล)

"ช่วยสนใจพวกเราด้วย T^T พวกเราจะออกจากมิตินี้แล้วนะ"

"ไว้ใจเถอะน่า! ชั้นจะแบกรับความหวังของพวกท่านในฐานะซัมมอนเนอร์คนสุดท้ายของโลกนี้เอง!"

ซึคาสะกลับมาจากมิติประหลาดด้วยความเร็วสิบล้านแรงหมาโกย เข้ามาขวางตรงกลางแบล็คเรนกับแมกนาดิอุสพอดี

"ซึคาสะกลับมาเต็มรูปแบบแล้วจ้า!!"

"อ๋อเหรอ? งั้นตายซะ" ฉัวะ! แบล็คเรนกระซวกคอหอยซึคาสะจมกองเลือดไปภายในหนึ่งวินาที

• Tsukasa is dead! TwT

"อ่า แล้วข้างบนจะเสียเวลาปูเรื่องมาทำไมเนี่ยน้อ" แมกนาดิอุสชักปลงตก นึกเศร้าใจที่เสียเวลาช่วยเม้นท์ไอ้ภาคนี้มานานแสนนาน

"ย้างไม่ตายค่าาาาา มุกค่าาาา!!" ซึคาสะผุดขึ้นมาจากหลุมอีกครั้ง พลางควักเงินปากผีที่เมดิอุสเอามายัดไว้ รวบรวมได้ 8800 potch เธอจึงยึดเอาไปซื้อเมาส์ปากกาที่เม้งจิ๊กไปไม่ยอมคืน

"ก็กะอยู่แล้วว่ายังไม่ตายละน่อ ^^ ข้าปราบไซเลนท์ไปแล้ว ถ้าจัดการแบล็คเรนได้อีกเดี๋ยวใครๆจะหาว่าบทเยอะเกินไป หน้าที่นี้มอบให้เธอไปเลยแล้วกัน"

"กรี๊ด! ทำอย่างกับจะเอาชนะชั้นได้จริงๆนั่นแหละ -*- แต่เอาเถอะ ชั้นก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าซึคาสะคนนี้เก่งขึ้นกว่าที่เจอวันสอบ GM ซักแค่ไหนยัยนักอัญเชิญ! ..." แต่พอสังเกตดูดีๆออร่ารอบตัวซึคาสะตอนนี้เปลี่ยนไปจากที่แบล็คเรนเคยรู้ "เอ๋? ไม่ใช่นักอัญเชิญนี่..... มีอาชีพแบบนี้ในโลกด้วยเหรอเนี่ย?"

ซึคาสะตบเท้าเข้าฉากต่อสู้พร้อมประกาศศึก

"คอยดูพลังของ Stripper (นักเต้นระบำโป๊) ให้ดีๆล่ะ ต่อให้เป็นแบล็คซังชั้นก็ไม่คิดว่าจะแพ้หรอกนะ!"

................

"เดี๋ยวๆ........... รู้สึกว่าชื่ออาชีพมันประหลาดๆหรือเปล่าคะ? -*-"

"การแก้ผ้าช่วยให้พลังที่ถูกเสื้อผ้าผนึกอยู่ระเบิดออกมาได้ถึง 150% ดังตัวอย่างที่ติดตามได้จากตัวละครที่ชอบระเบิดเสื้อผ้าตัวเองทิ้งก่อนโชว์พาว อาทิเช่นชิริวจากเรื่องเซนต์เซย่า, เคนชิโร่จากฤทธิ์หมัดดาวเหนือ, ฮัลค์โฮแกนจาก WCW และเฮคโรโคโค่จากเทวดาหน้าเป็น..."

หลังแถอธิบายจบไอ้คนแต่งก็ถูกดรอปคิกตกทะเลแล้วบังคับให้เปลี่ยนบทพูดใหม่

"คอยดูพลังของ Guardian Queen (ผู้บงการการ์เดี้ยน) ให้ดีๆล่ะ ต่อให้เป็นแบล็คซังชั้นก็ไม่คิดว่าจะแพ้หรอกนะ!"

---

--Shiryu 11:41, 6 มีนาคม 2009 (ICT)

แบล็คเรนเริ่มกระโจนเข้าไปอัดซึคาสะไม่ยั้งทันที ซึคาสะชักอาวุธออกมาปะทะกับแบล็คเรนกลางอากาศอย่างดุเดือด เกิดเสียงดังสนั่น แต่รับการโจมตีแบล็คเรนไม่ได้แม้แต่หมัดเดียว (ก๊ำกำ)

"อ่า... อุตส่าห์เปลี่ยนแรงค์ไปแล้วก็ช่วยโชว์เทพให้สมราคาหน่อยน่อ" พอเมดิไม่ได้สู้ก็ผันตัวเองเป็นหน่วยวิเคราะห์ วิจารณ์ และกัดจิก

"ยังไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้มั่งเลยค่า TxT แต่ถึงรู้ เจอคู่ต่อสู้อย่างแบล็คซังก็อาจจะไม่ชนะก็ได้นะ มุ"

ซึคาสะรีบแกะดูคู่มือวิธีการเล่นแรงค์การ์เดี้ยนควีน ก็พบคำอธิบายเข้าใจง่าย เขียนไว้ชัดเจน

กรุณาเก็บให้พ้นมือเด็ก

"มุ OwO?!"

เปรี้ยง!! ซึคาสะโดนแบล็คเรนถีบลอยไปสามช่วงตึก ถ้ายังไม่รู้วิธีใช้การ์เดี้ยนควีนมีหวังคางเหลือง

"มิ้ว! ไม่ใช้มันแล้วพลังการ์เดี้ยนอะไรไร้สาระ -*- ช่องว่างมิติออกมาดูดแบล็คซังซะ!"

ซึคาสะเปิดหลุมมิติออกมาเหนือหัวของแบล็คเรน แต่แบล็คเรนก็ใช้ความเร็วมหาศาลหลบออกจากสนามแรงดึงดูดได้อย่างง่ายดาย

"บอกอะไรให้มั้ย อาชีพแนวๆนักเวทเนี่ยแพ้ทางชั้นสุดๆเลยหละ"

แบล็คเรนระเบิดหมัดสังหารต่อเนื่องถล่มซือจังมุดลงหลุมไปพร้อมทำป้ายหลุมให้เสร็จสรรพ แต่ซึคาสะก็มุดออกมาจากหลุมได้

"ความดื้อด้านตายยากเย็นนี่มัน!! หรือจะเป็นสกิลหน้าทนในตำนา..."

เมดิยังพูดไม่จบก็ถูกซือจังตัดบทซะก่อน "ออโต้รีเจเนอเรชั่นไงล่ะ! นี่เป็นพลังของการ์เดี้ยนซิลฟ์ แล้วชั้นก็สามารถใช้พลังของมันได้อย่างอิสระ!"

"ฮึ! ดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจความสามารถของตัวเองขึ้นมาแล้วสินะ"

จากนั้นซึคาสะก็ยิงเฮลไฟที่เป็นความสามารถของอิฟริตออกมา แบล็คเรนเตะทิ้งไปได้อย่างง่ายดายแต่ก็เริ่มตระหนักถึงพลังที่น่ากลัวของการ์เดี้ยนควีนขึ้นไปเรื่อยๆ

"ถ้าใช้ได้กระทั่งพลังของการ์เดี้ยนระดับสูงๆละแย่แน่... ต้องรีบปิดฉากละ!"

แบล็คเรนพุ่งเข้าหาซึคาสะ ....แต่ก็ถูกอ้าปากดูดเข้าไปทั้งตัว เคี้ยวหยับๆๆๆ

"อู้อี้ๆๆ อี้แหละ อะลังของการ์เดี้ยนอาโตมอส แบล็คอัง รสชาติอะอ่อย~" (ชิมไปบ่นไปทำจมูกใหญ่ไป)

แบล็คเรนพยายามตะเกียกตะกายออกมาจากปากซึคาสะอย่างสุดความสามารถ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย

"นี่มัน! ด้วยความสามารถงาบข้าวสามจานหมดในคำเดียวโดยกำเนิดบวกกับพลังของอาโตมอส ทำให้สกิลของท่านี้พุ่งขึ้นไปถึงระดับ 10!!" เมดิอุสนั่งบรรยายอยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องโดนงับหัว งั่ม! ว่าแล้วก็โดนแด๊กจนได้ แต่เมดิอุสใช้ประตูสารพัดสถานที่สามารถกลับมาจากกระเพาะของซึคาสะได้สำเร็จ - -v

ซึคาสะจู่โจมต่อเนื่องใช้พลังของอิกเซียนเรียกสายฟ้ามาถล่มใส่เมดิอุสทันที

"เอ่อ.... ตกลงกำลังสู้กับใครอยู่จ๊ะคะ? เดี๋ยวปั๊ดต่อยหัวหลุดซะนี่"

แบล็คเรนเรียกร้องความสนใจด้วยการวิ่งเข้าไปต่อยซือจังหัวหลุด (?)

...แต่หัวของซือจังก็งอกขึ้นมาใหม่ "หุหุมิ้ว~ นี่แหละความสามารถของราชาปีศาจพิคโกโร่ ต่อให้ถูกตัดก็งอกใหม่ได้"

"มันมีพิคโกโร่อยู่ตรงไหนของลิสต์มนต์อสูรฟระ... มันมีอยู่ตรงไหน... =A=" แบล็คเรนเหนื่อยใจกับความเรื่อยเปื่อยของความสามารถ แต่คนแต่งอ้างว่ามันคือความไร้จุดสิ้นสุดของมนุษย์

"แบล็คซังสู้เราไม่ได้หรอกนะ ยอมแพ้ไปซะเถอะ ยุติการต่อสู้ไร้ความหมายนี่แล้วมาช่วยกันกอบกู้ซุยโคยูนิเวิร์สขึ้นมากันดีกว่า!"

"สู้ไม่ได้ตรงไหนกันล่ะยะ skill break..."

แบล็คเรนทำลายสกิลของซึคาสะทิ้งทำให้อยู่ในสภาวะไร้การปกป้องชั่วพริบตา แล้ววิ่งเข้าไปซัด 99 กระบวนท่าใน 0.5 วินาทีส่งซือจังลงนรกอเวจีไป...

"อ้าว เฮ้ย ตกลงแพ้จริงๆเรอะ - -"

"ต่อไปก็ตาแกละ เมดิอุส"

เมดิอุสหยิบกระป๋อง E มาดื่มแล้วเปลี่ยนเป็นโหมดรบอีกหน

แต่ซึคาสะก็กลับมาจากนรกอเวจีได้ "หุหุมิ้ว นี่แหละความสามารถของเอ็มม่า สามารถเดินทางเข้าออกนรกได้อย่างอิสระ ^^~"

(เอ็มม่ามันเป็นมนต์อสูรตัวไหนวะ?!) แบล็คเรนใช้อุ้งเท้าส่งซึคาสะขึ้นไปบนฟากฟ้าแสนไกล

แต่ซึคาสะบินแว่บไปมาอย่างไม่ยี่หระ "ความสามารถของบาฮามุท บินได้ อ๊ะๆบินได้~" แค่บินต้องใช้ความสามารถบาฮามุทเลยเรอะ?

แบล็คเรนหอบท่อนเสากระโดดพุ่งตามขึ้นไปบนฟ้า โชริวเคนใส่ซือจังลอยสูงขึ้นไปอีกจนขึ้นไปบนชั้นสตาร์โตสเฟียร์

"อู้อี้ๆ ความสามารถกิลกาเมซ หายใจได้ในอวกาศ~"

แบล็คเรนเหยียบลงบนเสาที่หอบขึ้นมาด้วยกันตะกี้ ถีบส่งตัวเองตามซือจังขึ้นไปอีกหน ซัดซือจังลอยออกนอกอวกาศไป ก่อนกลับมายังพื้นโลก...

ตู้ม!!

บริเวณที่แบล็คเรนตกลงมากลายเป็นหลุมอุกาบาต (รู้สึกแถวนี้จะมีหลายหลุมแล้วนะ)

...แต่แบล็คเรนก็คลานกระดื๊บๆออกมา "อูย~ ลืมนึกถึงตอนกลับไปนิด แต่แค่นี้ก็จัดการซึคาสะเรียบร้อยละ ทีนี้จะได้สู้กับแกจริงๆซะที เมดิอุส!"

แต่ซือจังก็กลับมาได้ด้วย Eternal Gate ธรรมด๊าธรรมดา แต่หน้าตาบิดเบี้ยวเป็นผลงานปิกัสโซ่เพราะโดนอัดไปหลายชุด ขนาด auto regen ไม่ทัน

"อาร์ค...."

หนนี้ซึคาสะระเบิดพลังออกมามหาศาลราวกับการ์เดี้ยนอาร์ค แบล็คเรนเห็นท่าไม่ดีก็ใช้สกิลเบรคทำลายความสามารถของซึคาสะอีกรอบ แต่ซึคาสะใช้พลังของอาร์คเมื่อครู่ส่งตัวเองลอยขึ้นไปอวกาศอีกครั้งทำให้แบล็คเรนไม่สามารถโจมตีได้ หลังพลังของสกิลเบรคหมดลงก็พอดีเวลากับที่ซือจังกลับมายังพื้นโลกตามการคำนวณ

"ใช้สกิลเบรคติดต่อกันไม่ได้ละสิ เสร็จแน่แบล็คซัง!"

ซึคาสะพุ่งเข้าชาร์จด้วยความเร็วเหยียบความเร็วแสง

"ฮึ ถ้าสู้กันด้วยพลัง 100% ชั้นไม่อ่อนแอกว่าพวกการ์เดี้ยนหรอกนะ"

แบล็คเรนระเบิดพลังที่เท่าเทียมกันขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าปะทะซึคาสะ เกิดลมระเบิดพัดทุกอย่างในพื้นที่กระเด็นไปเป็นกิโล

ซึคาสะบินขึ้นบนฟ้าเตรียมปล่อยแฟลร์ขนาดยักษ์ลงมาทำลายพื้นที่ แต่แบล็คเรนพุ่งตามขึ้นไปโจมตีต่อเนื่องไม่เปิดโอกาสให้ยิงลูกพลังใส่ ทั้งคู่ไล่รุกรับกันขณะบินวนรอบโลกไป 5-6 รอบ ก่อนแบล็คเรนจะถูกดีดลงมากระแทกพื้นเกิดเป็นหลุมอุกาบาต (อีกแล้ว)

"จังหวะนี้แหละ!" ซึคาสะใช้พลังของไดอะโบลอสยิง Demi หลุมสนามโน้มถ่วงขนาดใหญ่ลงมาอัดใส่ทำให้แบล็คเรนไม่สามารถหนีออกจากหลุมได้ ก่อนชาร์จ Eternal Darkness ท่าไม้ตายของการ์เดี้ยนอาร์คที่รุนแรงกว่าเมก้าแฟลร์หลายร้อยเท่ายิงตามลงมาทันที

แบล็คเรนเร่งความเร็วจนเลยความเร็วหลุดพ้นของสนามโน้มถ่วง "ชิ! ของพรรค์นี้" แล้วเธอก็พุ่งขึ้นไปตั้งรับ Eternal Darkness ลูกพลังขนาดมหึมาด้วยมือเปล่า พลังที่มหาศาลซัดแบล็คเรนกลับลงมาบนพื้น แต่ก็ยังตั้งรับไว้ได้ เกิดการสะท้านพลังที่รุนแรงจนสั่นสะเทือนไปทั้งฮาร์โมเนีย

"มิ้ว OwO??"

แบล็คเรนพยายามดันพลังกลับไป ซึคาสะก็อัดพลังลงมาเพิ่มขึ้นอีก การปะทะพลังยาวนานอยู่หลายนาทีจนพลังของทั้งคู่ลดลงไปเรื่อยๆ

"Disintegration!"

ซึคาสะใช้พลังของไทฟอนพลิกโลกกลับ ทำให้ทิศทางที่แบล็คเรนสะท้านพลังอยู่กลับด้าน แต่แบล็คเรนก็หมุนตัวกลับมาอีกรอบรับลูกพลังไว้ได้ทันท่วงที

แม้แต่ท่าพลิกโลกก็ไม่สามารถทำอะไรคนที่เดินกลับหัวกลางอากาศสบายๆในการสอบคัดเลือก GM ได้

"ขนาดใช้พลังของการ์เดี้ยนระดับสุดยอดแล้วนะ แบล็คซังเอาจริงเก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย =w=""

"อย่าเพิ่งท้อสิซึคาสะ! เธอเป็นผู้แบกรับความหวังของพวกเราอยู่นะ"

เสียงของการ์เดี้ยนดังขึ้นอีกครั้ง "มุ OwO? ยังมีจิตของการ์เดี้ยนเหลืออยู่อีกเหรอ"

"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ขอให้รู้ไว้ว่าพลังที่เรามอบให้นั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เธอจะคาดถึงหลายเท่านัก กับแค่คู่ต่อสู้แบบนี้ไม่คณามือเธอหรอกน่า"

แล้วพลังที่สะท้านกันอยู่ก็กดลงมาเรื่อยๆแสดงให้เห็นว่าซึคาสะเหนือกว่า

"เห็นมั้ยล่า! เอาเลยซึคาสะ ใช้พลังเต็มที่อัดแบล็คเรนให้จมธรณีไปเลย!!"

พอมองดูดีๆก็พบว่าเป็นเสียงของเมดิอุสที่เนียนพากย์เป็นการ์เดี้ยนอยู่นั่นเอง... แถมกำลังแอบเข้ามาเอาดาบจิ้มๆแบล็คเรนไปมา เกิด DMG ทำให้แรงที่จะรับลูกพลังของอาร์คลดลงทุกที -*-

...ในที่สุด Eternal Darkness ก็ถล่มแบล็คเรนยับเยินไปพร้อมๆกับเมดิอุส

"เมดิซังงงง >.< เมดิซังยอมเสียสละถูกโจมตีพร้อมๆกับแบล็คซังเชียวเหรอเนี่ย!!"

"ป่าว กุหลบไม่ทัน...แหงก!"

ซึคาสะแกล้งไม่ได้ยินประโยคข้างบน ก่อนพุ่งขึ้นไปบนอวกาศสูงขึ้นไปอีกทั้งที่ใครๆก็พากันคิดว่าการต่อสู้จบลงไปแล้ว

แบล็คเรนลุกขึ้นมาอีกหนด้วยสภาพร่อแร่เต็มทน จากประสบการณ์ปะทะกับวาก้าบอนด์ที่ผ่านมาทำให้ซึคาสะรู้ดีว่าต่อให้เป็นพลังของอาร์คก็ถล่มไอ้พวกฆ่ายากพวกนี้ไม่ตาย

"เราจะไม่ให้การเสียสละของเมดิซังต้องสูญเปล่า..." ซึคาสะใช้พลังของการ์เดี้ยนเอเดน รวมพลังจากดวงดาวในอวกาศ ทิ้งลงมายังพื้นโลก

"สุดท้ายก็จบสิ้นลงที่โลกนี้จริงๆสินะ...."

สิ้นเสียงของแบล็คเรน สายลำแสงขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 กม.ก็ถล่มลงพื้นโลก จนแทบจะทะลุไปอีกซีกโลกหนึ่ง กดเอาพลังชีวิตของแบล็คเรนหมดหลอดในการโจมตีเดียว...

ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!

เศษพื้นโลกที่ลอยขึ้นไปบนฟ้าค่อยๆตกกลับลงมา ซึคาสะหมดแรงลอยตกกลับเข้ามาในชั้นบรรยากาศของโลก แต่เมดิอุสก็รับไว้ได้ก่อนซือจังโหม่งพื้นหัวแตกตาย

"อ้าว เมดิซัง = =? คิดว่าโดนอาร์คถล่มม่องไปแล้วซะอีก"

"ตัวนั้นมันหุ่นก้อปปี้ของปาร์แมนต่างหากเล่า" <<ไปๆมาๆแกมันเรื่อยเปื่อยยิ่งกว่าซึคาสะอีกนะ

"น่าเศร้าชะมัด คิดว่าจะเป็นเพื่อนกับแบล็คซังได้ซะอีก"

"กับคนเลือดเย็นที่ฆ่าคนได้โดยเลือดไม่โดนตัวสักหยดเนี่ยนะ?"

"แบล็คซังไม่ชอบถูกเลือด เพราะไม่อยากให้กลิ่นของปีศาจฆาตกรติดตัวแบบไซเลนท์ เธอคิดด้วยซ้ำว่าถ้าการต่อสู้ทั้งหมดจบลงแล้วจะได้ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา..."

พอได้ยินซึคาสะจารไนมิติตัวละครในแง่มุมที่ไม่เคยมีใครนึกถึงมาก่อนเมดิอุสก็ถึงกับอึ้ง "ฮ่าๆๆ ฉันใช้ชีวิตมา 400 ปีกับการเรียนรู้แต่ศาสตร์การสู้รบ ถ้ามีเวลาอีกซัก 400 ปีก็อยากจะทำความเข้าใจกับมนุษย์ให้มากกว่านี้เหมือนกันนะ"

"เปิดสำนักรับสมัครศิษย์รุ่นลูกๆหลานๆไว้มั่งสิคะ จะได้เลิกคุยกับตัวเองบนภูเขาซะที ได้คนมาช่วยสืบสานความรู้ล้ำค่าของเมดิซังต่อด้วย ^^"

ในที่สุดการต่อสู้คู่รองสุดท้ายก็จบลง ทั้งคู่เตรียมกลับไปจัดมีทฉลองกับเพื่อนคนอื่นๆ แต่พอหันไปอีกทีก็พบว่าพวกอายะรวมทั้งโมกุริหายไปกันหมดแล้ว....

---

TO BE CONTINUED>>