Chris 1

จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี

(Difference between revisions)
Jump to: navigation, search
Revision as of 01:05, 27 มิถุนายน 2008
Medius (พูดคุย | contribs)
(Brass Castle)
← Previous diff
Revision as of 01:06, 27 มิถุนายน 2008
Medius (พูดคุย | contribs)
(Brass Castle)
Next diff →
Line 184: Line 184:
หลุยส์ : ลองมาคิดดูแล้ว เมื่อตอนเราเดินทางออกจากป้อมทหารครั้งนั้น พวกเรายังมีแม่ทัพกาลาฮัค และรองแม่ทัพเพไลซ์อยู่กับพวกเราเลยนะครับ หลุยส์ : ลองมาคิดดูแล้ว เมื่อตอนเราเดินทางออกจากป้อมทหารครั้งนั้น พวกเรายังมีแม่ทัพกาลาฮัค และรองแม่ทัพเพไลซ์อยู่กับพวกเราเลยนะครับ
-คริส : เธอไม่ต้องมาเตือนสติฉันหรอก+คริส : เธอไม่ต้องมาเตือนใจฉันหรอก
|} |}
'''to be continued''' '''to be continued'''

Revision as of 01:06, 27 มิถุนายน 2008

Vinay del Zexen

ฉากจะเริ่มที่ คริสและหลุยส์ที่กำลังเดินอยู่ในอาคารรัฐสภา เพราะมีเรื่องที่ต้องพูดกับพวกลูกขุนในสภาแห่งเซกเซ็น

คริส : เจ้าพวกลูกขุนพวกนี้ มันอวดดีชะมัด มาจัดขบวนพาเหรด ฉลองชัยชนะทันทีตามอำเภอใจแบบนี้

หลุยส์ : มาดาม ผมขอเอาดาบของท่านไว้ก่อนนะครับ...

คริส : สิทธิ์ของอัศวินใช้ไม่ได้กับที่แห่งนี้สินะ กะอยู่แล้วเชียว

แล้วคริสก็มอบดาบให้หลุยส์เอาไปถือไว้

หลุยส์ : ขอให้มีวันที่ดีนะครับ มาดาม

คริส : ขอบใจนะ หลุยส์

แล้ว คริสจะเดินเข้าไป พบกับพวกลูกขุนแห่งสภาเซกเซ็น

ลูกขุนA : พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกับหัวหน้าแห่งกองกำลังเซกเซ็นอันเกรียงไกรของพวกเรา เทพธิดาทรงโปรดจริง ๆ

คริส : ข้าเองก็ต้องขอขอบคุณเทพธิดาของพวกเรา ที่ทำให้พวกเราได้พบกันที่นี้ในวันนี้ด้วย

ลูกขุนB : ทางเราก็ยินดีเช่นกัน มาดาม ข้าเองยังรู้สึกเป็นเกียรติเลย ที่ได้เห็นขบวนพาเหรด ฉลองชัยชนะ

คริส : ขอบคุณค่ะ ท่าน แต่ท่านไม่ต้องมาประจบข้าหรอก การต่อสู้กับพวกกลาสแลนด์ครั้งนั้น ไม่ควรเรียกว่า ชัยชนะ หรอก

ลูกขุนC : ไม่คิดเลยนะว่า ท่านจะพูดเช่นนี้ มาดาม ในฐานะที่ท่านเป็นถึงหัวหน้าของอัศวินทั้งหกอันเกรียงไกร ท่านน่ะ ถ่อมตัวเกินไปแล้ว

ลูกขุนD : ท่านน่ะ ถูกขนานนามว่า วีรสตรีสีขาว เชียวนะ เป็นชื่อเสียงที่ได้รับมาจากชัยชนะเหนือพวกคนป่าเถื่อนพวกนั้น ข้าได้ยินมาด้วยว่า การแทงเพียงครั้งเดียวของท่าน สามารถจัดการศัตรูได้ถึง 7 คน

คริส : ข้ายังไม่ได้อยู่มานานขนาดจะกลายมาเป็นนิยายอะไรแบบนั้นนะ ว่าแต่จะรีบบอกข้าถึงเหตุผลที่เรียกข้ามาได้หรือยัง?

ลูกขุนE : ตกลง พวกเราไม่ได้ตั้งใจจะให้เกิดเรื่องอันตรายน่ะ

ลูกขุนC : พวกเราเรียกท่านมาที่สภาเพื่อที่จะให้คำปรึกษาถึงทางแก้ปัญหาทางใหม่ที่พวกเราคิดขึ้นน่ะ แต่ต้องมีการใช้เครื่องไม้เครื่องมือกันบ้างนะ

คริส : ถ้าเป็นคำสั่งของสภา ล่ะก็ พวกเรา อัศวิน ก็มีหน้าที่ที่ต้องทำตามอยู่แล้วล่ะ

ลูกขุนB : พูดได้ดี ชัยชนะของพวกเราในศึกครั้งที่ผ่านมา ทำให้พวกคนป่าพวกนั้น ได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพวกเรา

ลูกขุนC : พวกเราต้องการจะให้ท่านไปทำสัญญาสงบศึกกับฝั่งกลาสแลนด์ พวกเราตั้งใจที่จะให้พวกคนป่าเซ็นสัญญาฉบับนี้ เพื่อยุติความรุนแรงที่เกิดขึ้นมาตลอดช่วงปีนี้

คริส : พวกกลาสแลนด์ยอมตกลงเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือยังล่ะ?

ลูกขุนD : เผ่ากิ้งก่าและเผ่าจิชาได้ตอบรับเรามาแล้ว เหลือก็แค่เผ่าคาราย่าที่คาดว่าจะร่วมด้วยในเร็ว ๆ นี้

ลูกขุนA : พวกเราหวังพึ่งท่านได้ไหม มาดาม?

ตรงนี้ จะมีตัวเลือกปรากฎขึ้น

1. ได้แน่นอนค่ะ

2. ได้แน่นอนค่ะ แต่ว่า...

หลังจากคุยกับพวกสภาเสร็จ คริสจะออกจากห้องด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว จนหลุยส์ต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คริส ก็เลิกคิดถึงเรื่องนั้น และบอกให้หลุยส์เตรียมตัว

คริส : หลุยส์! เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการออกเดินทางนะ!

หลุยส์ : ครับ มาดาม! แต่นี้มันกะทันหันจังนะครับ ท่านเองก็พึ่งกลับมาจากการรบนะครับ

คริส : พวกเขาบอกว่าชีวิตของพวกเราน่ะ อยู่ในสนามรบ

ฉากต่อไป จะตัดมาที่ ซาโลเม่ และบอรุส เดินมาส่งคริสที่หน้าบ้าน โดยซาโลเม่จะบอกให้เจอกันพรุ่งนี้ตอนเช้า จากนั้น ให้เข้าตัวบ้าน จะมีตัวเลือกขึ้นมา ให้เลือกข้อแรก เพื่อพักผ่อน หรือถ้าอยากเดินเล่นในเมือง ไปตีอาวุธ ก็เลือกข้อสอง (ร้านตีอาวุธที่นี้ ตีได้ถึง lv.7) แล้วสุดท้าย ยังไงก็ต้องกลับมาที่บ้าน แล้วเลือกข้อแรก เพื่อทำให้เหตุการณ์เดินต่อไปได้ แล้วตอนนี้ ตัวเกมจะปรากฎหน้าต่างให้ save ขึ้นมา และเมื่อออกจากหน้าต่าง save ฉากจะกลับมาที่ รุ่งเช้าของวันต่อไป เหล่าอัศวินได้เตรียมพร้อมจะเดินทางกันแล้ว

ซาโลเม่ : ขอบคุณที่รอกันนะ

ลีโอ : ปกติ คุณไม่ใช่คนมาสายแบบนี้นี่ ซาโลเม่ มีอะไรเปลี่ยนแปลงอะไรงั้นเหรอ?

บอรุส : คุณไปเจอที่รักของคุณมาล่ะซิ

ซาโลเม่ : หือม์? ว่าไงนะ? อย่ามาตลกหน่อยเลยน่า! พูดออกมาได้ยังไง!

เพอซิวัล : พวกนายไม่รู้กันเลยเหรอว่า เพื่อนของเรา ซาโลเม่ ติดตามก็แต่เทพธิดาที่สวยงามของพวกเราน่ะ?

บอรุส : ฮ่า ฮ่า ผมกล้าพนันเลยว่าใช่

เพอซิวัล : หยุดพูดได้แล้วน่า เพอซิวัล!

คริส : เอาล่ะ พอกันได้แล้ว!

หลุยส์ : ฮิฮิ

บอรุส : ฮ่า ฮ่า ฮ่า!

ลีโอ : ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ขอข้าร่วมด้วยคนสิ!

โรแลนด์ : ผมก็เช่นกัน!

เพอซิวัล : อืม ดูท่าทางทุกคนต่างก็ล้วนติดตามคุณทั้งนั้นเลย! ผมน่ะ อิจฉาคุณจริง ๆ คริส ที่รักของผม

ตรงนี้ จะมีคำถามให้เลือก

1. คุณจะ...

2. ฉันไม่ใส่ใจหรอก...

จะเลือกตอบข้อไหนก็ได้ แล้วพวกซาโลเม่ จะเข้าร่วมปาร์ตี้ของเรา

Salome has joined

Roland has joined

Borus has joined

Louis has joined

หลังจากนั้น ก็ออกจากเมืองกันเลย เป้าหมายสำหรับตอนนี้ คือ Brass Castle แต่เราต้องผ่าน Zexen Forest ไปเสียก่อน

Zexen Forest

ที่นี้ไม่มีอะไรหรอก รีบ ๆ ผ่านไปดีกว่า เดินทางไปทางขวาเรื่อย ๆ จนถึงทางออกสู่แผนที่โลก แล้วเข้าสู่ Brass Castle กันเลย

Brass Castle

เมื่อมาถึงปราสาทบราส ให้เข้าไปด้านในเรื่อย ๆ จะพบกับเหตุการณ์ในป้อมทหาร

บอรุส : ในที่สุด พวกเราก็ได้มาที่ ๆ ของพวกเราเสียที

ซาโลเม่ : ข้าขอเตือนท่านว่าเราหยุดพักยาวไม่ได้หรอกนะ พวกเราต้องรีบออกเดินทางต่อทันที เมื่อได้รับข้อความตอบรับจากพวกกลาสแลนด์

คริส : แม้แต่เวลาพักของเหล่าอัศวินทั้งหกงั้นเหรอ?

ซาโลเม่ : ไม่หรอก แต่ข้ารู้ว่าท่านเข้าใจเรื่องที่ว่าภารกิจนี้มันเร่งด่วนแค่ไหนนะ

ในขณะที่พวกคริส กำลังเดินผ่านป้อมอยู่นั่นเอง อยู่ดี ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องจากหลุยส์ และพบว่าหลุยส์เดินชนกับเด็กชาวกลาสแลนด์จนล้มลง

ลูลู่ : อูย...

หลุยส์ : อุ๊บ ขอโทษทีนะครับ

คริส : เป็นอะไรรึเปล่า? หนุ่มน้อย โปรดอภัยให้แก่เพื่อนของข้าที่ไปขวางทางเจ้าด้วยนะ

ลูลู่ : เออ เอาเถอะ จะไปคาดหวังอะไรจากพวกหมวกเหล็กล่ะ?

หลุยส์ : คุณหมายความว่ายังไง "หมวกเหล็ก"?

คริส : เสื้อผ้าแบบนั้น พวกเธอคงเป็นเผ่าคารายันสินะ

บทสนทนาหลังจากนี้ จะเปลี่ยนแปลงไป ขึ้นอยู่กับการเลือกตอบคำถามใน Hugo Chapter I

หลังจากจบเหตุการณ์ เจอกับพวกฮิวโก้ คริสจะพูดกับโรแลนด์ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื้อกี้

คริส : โรแลนด์ เธอน่ะ จ้องที่จะเผชิญหน้ามากเกินไปนะ

โรแลนด์ : โปรดจำไว้ด้วยนะครับว่า ท่านเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งแม่ทัพ ท่านจะต้องไม่ลังเลที่จะทำตามสิทธิอำนาจของท่าน มันเป็นทัศนคติของผม

คริส : แล้วไง...

โรแลนด์ : ผู้คนจะสงสัยในความสามารถของท่านในฐานะผู้นำได้ หากท่านยอมก้มหัวให้พวกคนป่ากลาสแลนด์นั้น ง่ายๆ

คริส : สิ่งนั้น จะไม่เกิดขึ้นกับฉัน ฉันขอโทษเรื่องนั้นแล้วกัน

โรแลนด์ : ไม่จำเป็นหรอกครับ ผมเองก็มีส่วนผิด ที่ทำตัวเกินกว่าขอบเขต

คริส : สิทธิอำนาจงั้นเหรอ อืม...

แล้วฉากจะตัดมาที่ ห้องของคริส ในป้อมทหารประจำปราสาทบราสแห่งนี้

หลุยส์ : โชคดีที่พวกเรามาถึงตั้งแต่หัวค่ำนะเนี่ย พวกเราเลยมีเวลาเตรียมอะไรก่อนจะถึงมื้อค่ำ ให้ผมจัดห้องให้คุณนะครับ ท่านคริส

คริส : นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่เธอควรทำหรอกนะ มีคนอื่นทำหน้าที่นี้อยู่แล้วล่ะ

หลุยส์ : ไม่เป็นไรหรอกครับ มาดาม ผมน่ะ ถนัดที่จะทำอะไรแบบนี้มากกว่าที่จะฝึกฝนตัวเองเป็นอัศวิน

คริส : แต่ฉันต้องทำให้เธอเป็นอัศวินนะ ไม่งั้นพ่อเธอ จะไม่ยอมยกโทษให้ฉันแน่เลย เอาเถอะ ถ้าเธอต้องการแบบนั้น เธอก็สามารถทำความสะอาดในขณะที่ฉันไปสำรวจป้อมทหารแล้วกัน จากไปนานทั้งทีตั้งแต่ออกไปสู่สนามรบ และกลับไปที่เมืองหลวง

หลุยส์ : ลองมาคิดดูแล้ว เมื่อตอนเราเดินทางออกจากป้อมทหารครั้งนั้น พวกเรายังมีแม่ทัพกาลาฮัค และรองแม่ทัพเพไลซ์อยู่กับพวกเราเลยนะครับ

คริส : เธอไม่ต้องมาเตือนใจฉันหรอก

to be continued

Personal tools