The Outlanders ep5
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 03:02, 13 เมษายน 2008 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Current revision Shiryu (พูดคุย | contribs) |
||
| Line 52: | Line 52: | ||
| - | คาออสแผดเสียงคำรามดังก้องด้วยความเจ็บปวด เสียงเหมือนมนุษย์นับแสนกำลังร้องโหยหวนดังสะเทือนไปทั้งโลกจากฮาร์โมเนียไปจนถึงนากาเรีย แม้แต่พวกสายเลือดแท้ที่มองดูอยู่ก็ได้แต่ตะลึง ฟากฟ้าค่อยๆฉีกออกเห็นหน้าคาออสเต็มไปด้วยเลือด ว่ากันว่ามันใช้ชีวิตอยู่ในมิติเรขาพินาศที่แม้แต่สสารยังไม่สามารถทนคงรูปอยู่ได้ มีเพียงซึคาสะเท่านั้นที่รู้ความจริงว่าที่หน้ามันโชกเลือดเพราะมันถูกแม่มันตีกบาลมาต่างหาก | + | คาออสแผดเสียงคำรามดังก้องด้วยความเจ็บปวด เสียงเหมือนมนุษย์นับแสนกำลังร้องโหยหวนดังสะเทือนไปทั้งโลกจากฮาร์โมเนียไปจนถึงนากาเรีย แม้แต่พวกสายเลือดแท้ที่มองดูอยู่ก็ได้แต่ตะลึง ฟากฟ้าค่อยๆฉีกออกเห็นหน้าคาออสเต็มไปด้วยเลือด ว่ากันว่ามันใช้ชีวิตอยู่ในมิติเรขาพินาศที่แม้แต่สสารยังไม่สามารถทนคงรูปอยู่ได้ (มีเพียงซึคาสะเท่านั้นที่รู้ความจริงว่าที่หน้ามันโชกเลือดเพราะมันถูกแม่มันตีกบาลมาต่างหาก) |
| ราเทนเซอร์ยิงศรลำแสงขึ้นไปทะลุผ่านร่างคาออส แต่ก็ดูท่าทางมันไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เื่มื่อเทียบกับบาดแผลมากมายมหาศาลแล้วธนูลำแสงเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยมาก | ราเทนเซอร์ยิงศรลำแสงขึ้นไปทะลุผ่านร่างคาออส แต่ก็ดูท่าทางมันไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เื่มื่อเทียบกับบาดแผลมากมายมหาศาลแล้วธนูลำแสงเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยมาก | ||
| Line 71: | Line 71: | ||
| - | พวกทหารที่ดูอยู่พากันกำลังใจลดลงจนเป็นศูนย์ | + | พวกทหารที่ดูอยู่พากันกำลังใจลดลงจนเป็นศูนย์ พลังของคาออสเริ่มสำแดงออกมาแล้วพวกทหารที่อยู่ใกล้ตำแหน่งที่มิติแหวกออกก็เริ่มระเบิดเป็นผุยผงกระจายวงกว้างออกไปเรื่อยๆ |
| Line 111: | Line 111: | ||
| "งั้นเราปล่อยมันเป็นไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ อย่างน้อยก็ฆ่าไอ้พวกจักรวรรดิได้ =v=" | "งั้นเราปล่อยมันเป็นไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ อย่างน้อยก็ฆ่าไอ้พวกจักรวรรดิได้ =v=" | ||
| - | (พากันหนีความจริงกันไปหมดทุกคน) ตอนนี้ซึคาสะยังมีชีวิตอยู่ พวกการ์เดี้ยนฟอร์ซจะรับของตอบแทนก็ต่อเมื่อทำหน้าที่ลุล่วงไปแล้ว | + | (พากันหนีความจริงกันไปหมดทุกคน) ตอนนี้ซึคาสะหมดสติเพราะเสียพลังไปมากแต่ยังมีชีวิตอยู่ พวกการ์เดี้ยนฟอร์ซจะรับของตอบแทนก็ต่อเมื่อทำหน้าที่ลุล่วงไปแล้ว |
| - | ทันใดนั้นราทาทอสก์ก็ปรากฏตัวขึ้นบนเนินเขาที่สูงที่สุดในสนามรบ "เฮ้ย! ไอ้กิ้งก่าโชกเลือด!! รับบทเรียนจากมนุษย์ดูซักตั้งไหมครับ?" แล้วราทาทอสก์ก็กระโดดเข้าไปในมิติที่คาออสแหวกออกมา เกิดเสียงต่อสู้ดังสนั่น | + | ทันใดนั้นราทาทอสก์ก็ปรากฏตัวขึ้นบนเนินเขาที่สูงที่สุดในสนามรบ "เฮ้ย! ไอ้กิ้งก่าโชกเลือด!! รับบทเรียนจากมนุษย์ดูซักชุดไหมครับ?" แล้วราทาทอสก์ก็กระโดดเข้าไปในมิติที่คาออสแหวกออกมา เกิดเสียงต่อสู้ดังสนั่น |
| ".................= =" | ".................= =" | ||
| - | ".................................การต่อสู้แบบนี้มันอะไรของมันวะ!! ถึงจะรู้ว่าโลกมีหลายหมื่นล้าน แต่เรื่องแบบนี้ฉานรับไม่ได้~!" อุซโซเริ่มเพ้อแต่ไม่รู้ทำไมเขาแอบเชียร์ให้ราทาทอสก์ชนะ | + | ".................................การต่อสู้แบบนี้มันอะไรของมันวะ!! ถึงจะรู้ว่าโลกมีหลายหมื่นล้าน แต่เรื่องแบบนี้ฉานรับไม่ได้~!" อุซโซเริ่มเพ้อแต่ไม่รู้ทำไมเขาแอบเชียร์ให้ราทาทอสก์ชนะ ถ้าราทาทอสก์ชนะนั่นหมายถึงซึคาสะไม่ต้องตาย แต่ถ้าคาออสชนะทุกอย่างจะถูกทำลายและการต่อสู้จะจบสิ้นลงเหมือนที่พวกเขาตั้งใจไว้แต่แรก |
| Line 159: | Line 159: | ||
| "กำจัดผู้เล่นหมดรึยังนะ?" [[Vagabond|เยอร์โน่]]ถามขึ้น | "กำจัดผู้เล่นหมดรึยังนะ?" [[Vagabond|เยอร์โน่]]ถามขึ้น | ||
| - | "เก็บไปเกือบร้อยแล้ว นับจำนวนผู้เล่นจริงๆรวมกับที่ถูกจักรวรรดิจัดการก็แทบไม่เหลือแล้วหละ" | + | "ถ้าไม่รวม NPC ก็เก็บไปเกือบร้อยแล้ว นับจำนวนผู้เล่นจริงๆรวมกับที่ถูกจักรวรรดิจัดการก็แทบไม่เหลือแล้วหละ" |
| แล้วทั้งสองก็วิ่งจากไป..... | แล้วทั้งสองก็วิ่งจากไป..... | ||
| - | "ไอ้คนแต่งบัดซบ!! เหลือความหวังให้กันมั่งสิโว้ย!! ความหวังน่ะความหวัง!!" อุซโซตะโกนลั่น แต่ถ้าเทียบกับคาออสที่นำร่องมาสามตอนโดนกำจัดในสองบรรทัดแล้วเรื่องตะกี้ถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก | + | "ไอ้คนแต่งบัดซบ!! เหลือความหวังให้กันมั่งสิโว้ย!! ความหวังน่ะความหวัง!!" อุซโซตะโกนลั่นเหมือนยังเมาค้างจากเมื่อสองวันก่อน แต่ถ้าเทียบกับคาออสที่นำร่องมาสามตอนโดนกำจัดในสองบรรทัดแล้วเรื่องตะกี้ถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก |
| ---- | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 12:27, 14 เมษายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | [[อุซโซ]]ล้มลงหมดแรงแทบสิ้นใจ หัวใจนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวัง แต่พอแรทเซลเดินเข้ามาช่วยกระทืบพลางเตือนให้รู้ว่า ..."เอ็งน่ะ ยังไม่ได้ทำห่ะอะไรกับเค้าเลย" อุซโซก็ลุกขึ้นมาอีกครั้ง .....น่าเสียดายที่กล้องตัดไปที่รีเซ่ซะก่อน | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ขณะนี้[[รีเซ่]]เผชิญหน้ากับเอลีทโซลเยอร์ไกอุส และมิฮอว์คที่ตอนนี้ดำรงตำแหน่งเป็นมหาเมพลอยอยู่บนฟากฟ้า ถ้าลาสต์วอลซ์เห็นคงโดนยิงตกลงมาข้อหาพยายามทำตัวสูงส่งกว่า ส่วนพวกกองทหารที่ทั้งสองคุมมาไล่ตะลุมบอนกับทหารฝั่งซุย ปล่อยโซลเยอร์ทั้งสองคนรุมรีเซ่อย่างภาคภูมิใจ | ||
| + | |||
| + | ไกอุสใช้พลังขวานปฐพีโจมตีจากเบื้องล่าง ขณะที่มิฮอว์คโจมตีจากด้านบน สองการโจมตีประสานทำให้การต่อสู้ลำบากขึ้นไปอีกหลายสิบเท่า รีเซ่กลิ้งหลบพัลวัน หลบได้มั่งไม่ได้มั่ง HP ลดเกินกว่าที่แรทเซลคำนวณไว้หลายจุด ใครจะไปรู้ว่าไกอุสจะเข้ามาสมทบด้วย จากที่ใครๆก็มองว่ารีเซ่จะชนะตอนนี้แทบจะหมดหวังไปแล้ว.... | ||
| + | |||
| + | แต่แล้วอนิธินก็ปรากฏตัวขึ้น "ท่าทางลำบากน่าดูเลยนะยัยเด็กอวดดี" | ||
| + | |||
| + | "อนิธิน!?" | ||
| + | |||
| + | แล้วเขาก็ปล่อยฝูงแมลงออกมาทำลายวิสัยทัศน์ของมิฮอว์คที่ลอยอยู่เพื่อกันออกไปก่อนเข้าไปสู้กับไกอุส "ทางด้านเธอก็จัดการไอ้ตัวที่ลอยอยู่นั่นแล้วกัน" | ||
| + | |||
| + | ตอนนี้เริ่มมีโอกาสชนะขึ้นมาแล้ว รีเซ่ควงดาบโซ่สองท่อนปาขึ้นไปมัดมิฮอว์คไว้แน่น แล้วกระโดดเตรียมอัดด้วยลูกพลัง แต่มิฮอว์คร่างมหาเมพที่มีพลังมหาศาลก็ทำลายโซ่ออกมาได้แล้วถีบรีเซ่กลับลงไป | ||
| + | |||
| + | ......ส่วนอนิธินโดนไกอุสตอกแบนติดกับพื้นไปแล้ว รีเซ่ถึงกับตะลึงที่อนิธินมีอายุการใช้งานเพียงสามบรรทัด!! ว่าแล้วก็โดนรุมอัดต่อไป... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ทางด้าน[[เมดิอุส]]บาดเจ็บไม่น้อยเพราะพลังโจมตีแต่ละอย่างของไซเลนท์ไม่กิ๊กก๊อก | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆๆๆ คนที่ถูกเรียกว่าเทพสงครามของมิตินี้มีพลังแค่นี้เองเรอะ? แล้วพวกแกจะเอาอะไรมาสู้กับวาก้าบอนด์ล่ะเนี่ย?" ไซเลนท์ปล่อยโฮมิ่งตอปิโดออกมาอีกสามลูก โจมตีเข้าทุกนัดจนเมดิอุสหมอบลงไป | ||
| + | |||
| + | .....แต่ก็ลุกขึ้นมาใหม่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย! แบบนี้มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแล้วสิ! ทำไมมันไม่เป็นไรกัน?!" | ||
| + | |||
| + | เมดิอุสหยิบดาบออกมาควงด้วยแขนขวาที่น่าจะเจ็บอยู่แล้วฟันคลื่นพลังฟินิกซ์เข้าถล่มไซเลนท์แบบไม่ทันตั้งตัว | ||
| + | |||
| + | "เป็นไปได้ไง?! แขนขวาแกเจ็บอยู่ไม่ใช่เรอะ?!" | ||
| + | |||
| + | "ที่แขนเจ็บนั่น[[เมดิอุส]] แต่ข้าคือ[[เมดิอุส|แมกนาดิอุส]]ต่างหาก!" เออ นับวันคนแต่งก็ชักไม่ค่อยเข้าใจสถานภาพของหมอนี่ซักเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนพอเป็นแมกนาดิอุสแล้ว status ที่เสียหายตอนเป็นเมดิอุสจะหายไปด้วย แถมสไตล์การต่อสู้กับรูนยังเปลี่ยนไปอีกต่างหาก | ||
| + | |||
| + | "คิดผิดจริงๆที่ให้เจ้าเมดิอุสสู้ หมอนั่นมันช่างฝีมือ แต่ถ้าเรื่องฝีมือต่อสู้จริงๆไม่มีใครเก่งกาจเกินเทพสงครามอย่างข้าเด็ดขาด" | ||
| + | |||
| + | "ถอยไปแมกนาดิอุส! นี่มันการต่อสู้ของข้า!!" | ||
| + | |||
| + | "แกน่ะแพ้แล้วหลีกไปซะ!!" | ||
| + | |||
| + | "อั่ก! เจ็บใจนัก แต่ก็จริงอย่างที่แกว่า" | ||
| + | |||
| + | ....ซึ่งทั้งหมดนี้เมดิอุสพูดคนเดียว ไซเลนท์ที่ดูยู่ได้แต่ปลงตก | ||
| + | |||
| + | '''"Phoenix Strike!"''' แมกนาดิอุสสาดเพลงดาบฟินิกซ์เข้าใส่ไซเลนท์ยกฝาหม้อขึ้นมากันแต่ก็ไม่สามารถกันได้ (กันได้ก็แปลกแล้ว) จึงถูกคลื่นโจมตีมากมายมหาศาลอัดเข้าใส่ไม่ยั้งแต่ก็ยังไม่ยอมล้ม แมกนาดิอุสรู้ดีว่าต่อให้เพลงดาบฟินิกซ์ร้ายกาจขนาดไหนก็คงจัดการพวกวาก้าบอนด์ไม่ได้ง่ายๆเลยพุ่งเข้าไปพร้อมฟาดดาบฟินิกซ์ใส่เข้าไปเรื่อยๆ ไซเลนท์ที่โดนอัดจนโชกเลือดจู่ๆก็ระเบิดพลังออกมาพัดเอาแมกนาดิอุสกระเด็นออกไป | ||
| + | |||
| + | "ฮ้าาาาา~!! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ -!! เก่งนี่หว่า!!" ไซเลนท์หยิบอาวุธที่น่าจะเป็นชิ้นสุดท้ายออกมา .....ที่รดน้ำต้นไม้ - -a | ||
| + | |||
| + | "ในนี้น่ะน้ำมันนะ" ไซเลนท์เอาน้ำมันราดใส่ตัวเองก่อนหยิบตัวเองเข้าไปในกระโปรงหายไปจากมิตินี้ แล้วโผล่ออกมาด้านหลังของแมกนาดิอุส "!!!" | ||
| + | |||
| + | "ไปลงนรกกันนะคะที่รัก~" ไซเลนท์จุดระเบิดหอบเอาตัวเองลอยขึ้นไปพร้อมแมกนาดิอุสแล้วระเบิดกลางฟ้าเป็นที่งดงามตระการตาแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "!!!" พวกบิ๊กเห็นระเบิดก็ตกใจ | ||
| + | |||
| + | "คุณเมดิอุส!!" | ||
| + | |||
| + | "ฮึ่ม! เราไม่มีเวลาหันกลับไปสนใจอะไรอีกแล้วนะ..." แต่ก่อนทุกคนจะได้กล่าวคำอำลาอาลัย เมดิอุสก็เดินดุ่ยๆกลับมาหาแบบไม่เปิดโอกาสให้เพื่อนๆซึ้งกัน | ||
| + | |||
| + | "ทำไมไม่ตายล่ะฮะ?" อุซโซถามวอนโดนตบกบาล | ||
| + | |||
| + | "ข้ารอดมาได้ แต่แมกนาดิอุสตายแล้ว T-T ถูกไซเลนท์ฆ่าตายไปพร้อมๆกัน ข้าเจ็บใจที่เห็นเจ้านั่นต้องตายไปกับตาเลย!" | ||
| + | |||
| + | "เออช่างเหอะ -*- ลุงเมดิยังปลอดภัยอยู่ก็ดีละ" ทุกคนดูท่าทางไม่สนใจเท่าไหร่ มันก็คนเดียวกันนี่แล้ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ทางด้านรีเซ่.....ยังคงแย่ไม่เลิกรา ไม่ได้เก่งขนาดเมดิอุสแถมยังต้องเจอศัตรูรุมถึงสองตัว ตั้งใจแต่งให้ตายชัดๆ เพื่อนๆก็วางใจกันเหลือเกิน ไม่กลับมาช่วยซักตัว ตอนนี้ทั้งการโจมตีปฐพีจากไกอุสและลำแสงมหาเมพจากมิฮอว์คยังคงโจมตีใส่รีเซ่ไม่ยั้งจนสะบักสะบอมแทบจะยืนไม่อยู่ แต่ก็พยายามหาท่าไม้ตายที่จะจัดการศัตรูสูงระดับอย่างสองคนนี้ให้ได้ ทันใดนั้นก็สังเกตลักษณะของดาบโซ่สองท่อนที่ขอมาจากรูริ | ||
| + | |||
| + | "......หือ? ทั้งขนาด, รูปร่าง, น้ำหนัก นี่มันเหมือนดัดแปลงให้เข้ากับท่าไม้ตายของเราได้เลย" ช่วงแรกรีเซ่พยายามใช้วิธีสู้แบบรูริที่ตัวเองไม่ถนัดเพื่อให้เข้ากับอาวุธใหม่ แต่พอกลับมาใช้สไตล์การต่อสู้แบบตัวเองแล้วก็พบว่ากลับเข้ากับอาวุธชิ้นนี้ได้ดีกว่าเก่าซะอีก "นี่คิดเผื่อกันไว้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ ฮ่าๆๆๆ ไอ้พี่บ้า ....น่าจะห่วงเรื่องของตัวเองมากกว่านะ" | ||
| + | |||
| + | ....แล้วรีเซ่ก็แยกออกมา 99 ร่าง | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย!!!" ทั้งไกอุส, มิฮอว์ค หรือกระทั่งอนิธินที่หมอบอยู่กับพื้นต่างอุทานขึ้นพร้อมกันเพราะไม่มีใครคิดว่ารีเซ่จะใช้ duplication แยกร่างได้มากขนาดนี้ เกินลิมิต 12 ร่างทีแรกไปหลายเท่า | ||
| + | |||
| + | "ดับไปซะทั้งคู่ ............" รีเซ่เคลื่อนไหวตามตำแหน่ง sephiroth ทั้งสิบตามพระคัมภีร์สร้างบรรยากาศขึ้นมาก่อนสาดพลังโจมตีมหาศาลสุดแรงเกิดระเบิดทุกอย่างในพื้นที่โจมตีแหลกเป็นจุล | ||
| + | |||
| + | '''"Heaven Destroyer!"'''' | ||
| + | |||
| + | ไกอุสโดนซัดแหลกสลายไป ส่วนมิฮอว์ครับพลังโจมตีเข้าไปแล้วพัฒนาอีกขั้นกลายเป็นอภิมหาอัครเทวดาสูงส่งเกินกว่าจะอยู่ในโลกนี้จึงกลับสรวงสวรรค์ไปในที่สุด (นี่แกตัดบทกันชุ่ยๆแบบนี้เลยเรอะ?) | ||
| + | |||
| + | รีเซ่กลับมาเหลือร่างเดียวก่อนล้มลงเหนื่อยแทบขาดใจ แต่ก็ดีใจที่สามารถเอาชนะเอลีทโซลเยอร์ถึงสองคนพร้อมกันได้ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "สกิลแยกร่างมีพลังที่ยอดเยี่ยมมาก" | ||
| + | |||
| + | เสียงอนิธินพูดขึ้น รีเซ่หันกลับไปมองด้วยความประหลาดใจ | ||
| + | |||
| + | "สกิลนี่แหละที่อยากได้มานานแล้ว............" แล้วอนิธินก็แสดงร่างที่แท้จริงเป็น[[ชีริว]]ที่ปลอมตัวเข้ามา | ||
| + | |||
| + | "........" รีเซ่พูดไม่ออกแต่ไม่มีทางอื่นเลยต้องฮึดแยกออกมาอีก 99 ร่างเข้ารับมือกับชีริว | ||
| + | |||
| + | "เห็นหมดแล้วครับ ทั้งพลังของ 99 ร่าง ทั้งท่าไม้ตายฉีกสวรรค์" ชีริวรับมือกับคมอาวุธจากร่างทั้ง 99 ได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น | ||
| + | |||
| + | "โว้ย!! ไม่จบไม่สิ้นซะที! มันอะไรกันนักกันหนาเนี่ย!!" รีเซ่ตะโกนออกมาดังลั่น แต่ถึงสถานการณ์จะเลวร้ายสุดขีดยังไงชีริวก็สังเกตได้ว่าแววตาของเด็กคนนี้ยังไม่ยอมแพ้ | ||
| + | |||
| + | "คิดว่าจะชนะข้าได้จริงๆน่ะเหรอ พลังความหวังแรงกล้ามาก ........ข้าจะขโมยมันมาซะ" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ......... | ||
| + | |||
| + | จู่ๆซึคาสะที่หมดสติไปนานก็ลืมตาขึ้น | ||
| + | |||
| + | "ซือจัง! ตื่นแล้วเหรอ? รีบลุกขึ้นแล้วเตรียมการรับมือพวกมันกันต่อดีกว่า!!" อุซโซพูดทั้งที่ไม่มีใครรู้ว่าจะทำอะไรต่อ แต่ตอนนี้เมดิอุสกลับมาแล้ว น่าจะทำอะไรได้สักอย่าง | ||
| + | |||
| + | "เรายังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ? คาออสล่ะ?" | ||
| + | |||
| + | "โดนสายเลือดแท้ผ่าหัวแบะไปละ ช่างมันเถอะ! " | ||
| + | |||
| + | แต่ยังไม่ทันปรึกษาแผนการอะไรพวกจักรวรรดิก็เข้ามาล้อมกลุ่มของพวกอุซโซไว้ "อุ๋ย! =v= ขอเวลานอกนิดนึงไม่ได้เหรอครับ งวดนี้โผล่หัวมาทั้งราทาทอสก์ ราเทนเซอร์ ลาสต์วอลซ์เลยนะฮะ กะฆ่ากันแน่ๆใช่ไหมครับ?" อุซโซว่าจะแอบฉวยโอกาสยิงใส่จุดตายของลาสต์วอลซ์ให้ได้ แต่จนตอนนี้ก็ยังมองไม่เห็น ....มองไม่เห็นแม้แต่ร่างของลาสต์วอลซ์ที่ถูกห้วงบรรยากาศมืดมัวคลุมอยู่ทั้งร่าง | ||
| + | |||
| + | "ไม่ต้องทำอะไรแล้วหละโซซัง....." ซึคาสะห้ามไว้ก่อนอุซโซทำอะไรแผลงๆ "ถ้าซุยโคแอสไลฟ์อยู่ที่นี่ตอนนี้ก็ดีสินะ ฮ่ะๆๆๆๆ" | ||
| + | |||
| + | "เป็นอะไรของเธอฟร้า!! ยอมแพ้แล้วเรอะ?! อย่าไปยอมมันๆ ไอ้พวกนี้มีแต่สาวกทีฟา" อุซโซพยายามปลุกใจเพื่อนแถมนินทาสาวกกันต่อหน้าต่อตา ราทาทอสก์พลางคิดว่าไม่น่าเก็บมันไว้เลย ส่วนราเทนเซอร์กะว่าสักวันจะโยนแปลอัลติมาเนียให้อ่านซะให้เข็ด | ||
| + | |||
| + | "ภาพเอาท์แลนด์ในความทรงจำที่เราเคยเล่าให้ฟัง ขอให้จำไว้ตลอดไปนะ..." ซึคาสะพูดอะไรแปลกๆ แต่ก่อนทุกคนจะได้สงสัยจะไรก็โดนซึคาสะเอา Eternal Gate ถีบออกไปไกลลิบเหลือไว้แค่ตัวเองอยู่กลางกองทัพจักรวรรดิมากมายมหาศาล '''"เฮ้ย!!!"''' | ||
| + | |||
| + | แล้วซึคาสะก็เริ่มร่ายเวทประตูบานสุดท้าย.... '''ปิดผนึกชั่วนิรันดร์''' พลังเวทประตูที่จะสามารถไล่พวกนอกมิติออกไปจากที่แห่งนี้ได้โดยสละชีวิตมนุษย์ของโลกนี้หนึ่งคนเพื่อผนึกประตู | ||
| + | |||
| + | พอดีกับที่อายะ (เพิ่งปัดดวงดาวออกไปนอกวิธีโคจรได้สำเร็จ) กลับลงมายังพื้นโลกพอดี | ||
| + | |||
| + | "คุณอายะ! ที่บอกว่า eternal gate คือคีย์ของสงครามเอาท์แลนด์ที่แท้คืออันนี้เองเรอะ?! แบบนี้ยังไงซือจังก็ตายอยู่ดี" อุซโซทักท้วง แถมเคลมประกันชีวิตบริษัทมังกรม่วงประกันภัยช่างให้ระดับความเชื่อมั่นต่ำแสนต่ำ ท่าทางซึคาสะจะตายแหงๆ แต่คนแต่งไม่กล้าบอกว่าพระเอกแชปเตอร์หลักเขายุมาว่าอยากเห็นซึคาสะตาย | ||
| + | |||
| + | ....ส่วนอายะไม่ได้ตอบอะไร | ||
| + | |||
| + | |||
| + | อีกฝั่งหนึ่งพวกวาก้าบอนด์ส่วนนึงที่ทำหน้าที่ตัวเองเรียบร้อยมารวมตัวกัน | ||
| + | |||
| + | "พวกมันเปิดประตูสุดท้ายขึ้นมาแล้ว....." เยอร์โน่รายงานสถานการณ์สดนาทีต่อนาที | ||
| + | |||
| + | "ท่าทางจะไม่ยอมให้เราเอาชนะได้ง่ายๆจริงๆด้วยสินะ" แบล็คเรนพูดด้วยเสียงสั่นหลังรู้ว่าแม้แต่ไซเลนท์ก็แพ้ไปแล้ว "แถมไซเลนท์ก็ถูกฆ่าตายไปแล้ว" | ||
| + | |||
| + | "เรียกว่าถูกกำจัดจะเหมาะกว่ามั้ง" ชีริวเดินมาสมทบแขนซ้ายบาดเจ็บมีเลือดออก | ||
| + | |||
| + | "ไปโดนอะไรมา?" | ||
| + | |||
| + | "โดนเด็กมันอัดน่ะ อย่าไปสนใจเลย" | ||
| + | |||
| + | ........... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ตัดมาทางด้านรีเซ่นอนแผ่มีดาบแปดเล่มเสียบอยู่เต็มตัวมองฟ้าที่เปลี่ยนสีไปเรื่อยๆจากผลของเวทประตูของซึคาสะ | ||
| + | |||
| + | "โธ่เอ๊ย…. แม้แต่ฟ้าครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นก็ไม่ได้เรื่องเลย" รีเซ่พูดด้วยน้ำเสียงมีเลือดเต็มคอแล้วก็นึกย้อนไปถึงเรื่องบ้านเกิด, การเดินทางมาหลายมิติ การตามหา true treasure, ตั้งใจต่อสู้แทนพี่ และการล้างแค้นจักรวรรดิ | ||
| + | |||
| + | "สุดท้ายก็คว้าอะไรไว้ไม่ได้สักอย่าง ......น่าเบื่อชะมัด......" รีเซ่เหม่อมองฟ้าด้วยแววตาเลื่อนลอย แล้วท้องฟ้าก็ค่อยๆมืดลง..... | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 10:07, 15 เมษายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | พวกสาวกตอนนี้ยังอยู่ไกลเกินกว่าจะหยุดการร่ายเวทได้ทัน [[ราเทนเซอร์]]ง้างธนูลำแสงขึ้นแต่[[ราทาทอสก์]]ห้ามไว้ "ให้เธอได้ทำตามความตั้งใจครั้งสุดท้ายเถอะน่า" ดูเหมือนพวกมันจะมั่นใจว่าแม้แต่ประตูสุดท้ายก็ไม่สามารถทำอะไรได้ | ||
| + | |||
| + | เวทประตูครั้งนี้ใช้เวลาร่ายไม่นานมาก แล้วฟ้าก็สว่างจ้าไปทั่วโลกก่อนเศษความทรงจำของโลกจะผนึกตัวรวมเข้าปิดผนึกพวกจักรวรรดิทั้งหมดกลับไปในพริบตาจนแม้แต่พวกอายะยังไม่เชื่อว่ามันจะจบลงง่ายดายขนาดนี้ ".............." | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "[[Vagabond|วาก้าบอนด์]]! .....เจ้าพวกวาก้าบอนด์ล่ะ?!" | ||
| + | |||
| + | "พวกนั้นไม่ถือว่าเป็นคนของมิติอื่น มันสละพลังสิทธิพิเศษจากการเดินทางเพื่อครองสิทธิในการเป็นคนของทุกมิติ พลังปิดผนึกชั่วนิรันดร์ไม่สามารถไล่มันกลับไปได้!!" แรทเซลรีบชี้ให้อายะดูอัลคาเชลและโมกุริกำลังมุ่งหน้าตรงไปยังเกรทชไรน์ | ||
| + | |||
| + | "มันกำลังจะเปิดประตูพาพวกนั้นกลับมาอีกรอบ!!!" | ||
| + | |||
| + | อายะรีบยิงลูกพลังขนาดมหึมาทำลายหอคอยศักดิ์สิทธิ์ของเกรทชไรน์พินาศไปทันที | ||
| + | |||
| + | "คุณอายะ!!" | ||
| + | |||
| + | "ไม่มีทางอื่นแล้วนี่ เราจะต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่เหลืออยู่...." | ||
| + | |||
| + | แรทเซลรู้สึกอยากจะวิ่งไปตบหัวหน้าตัวเอง "ถ้าไม่มีประตูเชื่อมต่อกับโลกอื่นตามกฏของ wire world โลกเราจะหลุดจากสารบบ ที่สำคัญ....คุณลูเน่ยังอยู่ในนั้นนะ!" | ||
| + | |||
| + | "................" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | แต่ก่อนจะได้ถกเถียงอะไรกัน หอคอยก็กลับฟื้นตัวขึ้นมาใหม่เหมือนกรอวีดีโอกลับ | ||
| + | |||
| + | "พลังในการย้อนเวลา ....โชคดีที่เข้ามาในขอบเขตพลังทันเวลาพอดี" [[Vagabond|อัลคาเชล]]เร่งเวลาย้อนไปเรื่อยๆจนหอคอยกลับคืนมาเป็นเหมือนเดิม | ||
| + | |||
| + | พอถึงตอนนี้อายะเริ่มจะหมดหวัง ไม่ว่าจะทำอะไร ไม่ว่าจะยอมเสียสละไปมากแค่ไหนก็ไม่สามรถหยุดยั้งการทำลายโลกแห่งนี้ได้ | ||
| + | |||
| + | อุซโซลุกขึ้นหลังตั้งสติได้ "อย่าเพิ่งหมดหวัง! คุณลูเน่ยังคงอยู่บนนั้นน่าจะช่วยถ่วงเวลาให้เราได้มั่ง! เราก็รีบตามขึ้นไปช่วยกำจัดพวกมันไม่ให้เรียกพวกจักรวรรดิกลับมาดีกว่า!" | ||
| + | |||
| + | แต่ลูเน่ก็เดินออกมาด้านหน้า.... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "[[Ex-GM|ลูเน่]]?" | ||
| + | |||
| + | "ไม่ใช่ลูเน่ ข้าคือ[[มิโคโตะ]] วาก้าบอนด์ลำดับที่ห้าที่เข้ามาครอบครองร่างนี้เสร็จสมบูรณ์แล้ว" | ||
| + | |||
| + | หมอนี่คือมิโคโตะหนึ่งในวาก้าบอนด์ที่ครอบครองความเป็นอมตะ แม้เหลือเซลล์เดียวก็ยังคงมีชีวิตอยู่ พวกโมกุริลอบนำชิ้นส่วนของมิโคโตะเข้ามาในเกรทชไรน์และเข้าไปครอบงำร่างของลูเน่ได้อย่างสมบูรณ์ | ||
| + | |||
| + | ชีริวใช้สกิลสลับตำแหน่งแลกที่กับมิโคโตะแล้วสลับที่ตัวเองกับโมกุริอีกรอบทำให้โมกุริขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งบนสุดของหอคอยได้โดยพวกอุซโซไม่มีทางขัดขวางทัน | ||
| + | |||
| + | ".................." | ||
| + | |||
| + | |||
| + | จากนั้นโมกุริก็ใช้ golden passport พาพวกจักรวรรดิทั้งหมดกลับมาอีกรอบ ฟ้าที่ส่องสว่างกลับเป็นสีเขียวขุ่นอีกครั้ง | ||
| + | |||
| + | "ไง ไม่เจอกันตั้งหลายนาที" ราทาทอสก์กล่าวทักทายพวกอุซโซ "จริงๆพลังประตูของสเตฟานซีก็ร้ายกาจอยู่เหมือนกันนะ" ท่าทางหมอนี่เชื่อว่านั่นคือชื่อของซึคาสะจริงๆ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | <font size=5>T-T</font> | ||
| + | |||
| + | ตอนนี้พวก[[อุซโซ]]ทำอะไรไม่ได้อีกแล้วนอกจากนั่งน้ำตาไหลพรากๆ หมดหนทางเอาชนะโดยสมบูรณ์แบบ ต่อให้อายะสู้สุดความสามารถก็ไม่มีปัญญากำจัดลาสต์วอลซ์ได้ ต่อให้มี eternal gate อีกอัน พวกมันก็ยังกลับมาได้อีก | ||
| + | |||
| + | แล้วพวกจักรวรรดิก็เริ่มไล่ตีทหารซุยที่ยังเหลือชีวิตรอดล้มตายแทบเกลี้ยงพร้อมกรูกันเข้าหาพวกอายะที่อยู่หน้าเกรทชไรน์ | ||
| + | |||
| + | สักพักอายะก็สังเกตเห็นลูเน่กำลังเดินเข้ามา | ||
| + | |||
| + | "หมอนั่นมันคือมิโคโตะ!" [[บิ๊ก]]หยิบอาวุธเตรียมเข้าสู้กับลูเน่ ....แต่ลูเน่คว้าปืนออกมายิงใส่หัวตัวเองซะก่อน | ||
| + | |||
| + | "!!!" | ||
| + | |||
| + | ชิ้นส่วนเศษเนื้อของมิโคโตะที่เกาะสมองอยู่กระเด็นออกมาก่อนเลื้อยหลบเข้าไปในกองทหารจำนวนมหาศาล | ||
| + | |||
| + | "ลูเน่..........." อายะยังไม่ค่อยแน่ใจว่าตอนนี้กลับเป็นลูเน่คนเดิมหรือยัง | ||
| + | |||
| + | "หลอกให้ฉันสั่งการนกต่อเหรออายะ?" ลูเน่ขุดเรื่องที่อายะใช้ให้ลูเน่คุมพวกที่ปลอมเป็นพวกอุซโซไปโดนอัลคาเชลฆ่าตายขึ้นมาทำให้ชัวร์ว่าตัวจริงแหงๆ "เธอก็เป็นซะยังงี้ละน้า... ไม่เคยไว้ใจใครเลย" ลูเน่ยิ้มด้วยใบหน้าโชกเลือดแว่วเสียงหลอกหลอน "ฉันไม่เคยคิดจะสู้เพื่อเธอ ฉันสู้เพื่อปกป้องโลกที่เรียกว่าซุยโคยูนิเวิร์สเท่านั้นเอง" ลูเน่ยื่นคำขาดพลางควงปืนหันหลังกลับลงไปในสมรภูมิที่เขากำลังตีกันชุลมุน | ||
| + | |||
| + | "ถ้ามีโอกาสก็จารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของโลกนี้ด้วยนะ ว่า GM ลูเน่ต่อสู้จนจบชีวิตลงกลางสมรภูมิของเอาท์แลนด์" | ||
| + | |||
| + | แล้วลูเน่ก็วิ่งหายลับตาไป.... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "จริงอย่างที่คุณลูเน่ว่า คุณตั้งใจจะปกป้องโลกแห่งนี้จริงๆหรือเปล่าเนี่ยคุณอายะ?" แรทเซลที่ข้องใจมานานแล้วก็เริ่มระบายมั่ง "คุณคิดว่ายังไงโลกนี้ก็คงจะต้องถูกทำลายอยู่แล้ว ที่ต้องการก็แค่ความสามารถที่จะเล่นงานพวกจักรวรรดิได้เท่านั้นเองใช่ไหมล่ะ?" จะว่าไปตอนคัด GM ก็ไม่ได้ดูอุดมการณ์สำหรับสร้างโลกใหม่เท่าไหร่ เหมือนเลือกๆเอาว่าใครมีความสามารถแบบที่เอาไว้ฆ่าไอ้พวกสาวกสายเลือดแท้ได้มากกว่า | ||
| + | |||
| + | ขณะศัตรูกำลังรุกเข้ามาเรื่อยๆฝั่งพระเอกกำลังตั้งโต๊ะประชาทัณฑ์อายะกันอย่างสนุกสนาน | ||
| + | |||
| + | "ทั้งที่เราก็พยายามทำทุกอย่างจนถึงที่สุดแล้วนะ ที่เราทำมันผิดจริงเหรอทุกคน T-T" | ||
| + | |||
| + | "ผิดครับ" แรทเซลตอบใจร้าย | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "เอาไงต่อดีพี่แรทเซล?" บิ๊กเดินมาขอบทกันดื้อๆ | ||
| + | |||
| + | "สู้เท่าที่จะสู้ได้ ถ้าไม่มีปัญญาฆ่าพวกสายเลือดแท้ได้อย่างน้อยก็จัดการวาก้าบอนด์ให้ได้อีกสัก 2-3 คน มันจะได้ไม่เข้าไปป่วนมิติอื่นอีก ตอนนี้เราทำได้แค่นี้แล้ว" | ||
| + | |||
| + | ทุกคนปล่อยอายะไว้กลางที่ว่างเปล่าในสนามรบ แล้วหยิบอาวุธเตรียมไล่กระทืบวาก้าบอนด์ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ................ | ||
| + | |||
| + | "จัดการพวกมันได้หมดไหม?" [[ลาสต์วอลซ์]]ถามความคืบหน้า มือก็ยิง meteor shower ถล่มสนามเล่นโชว์พาวเพราะพลังเวทเหลือเยอะ ศัตรูกากเกิน | ||
| + | |||
| + | "อีกไม่นานหรอกครับ เหลือแค่แอดมินกับพวก GM ไม่กี่คน พวกผู้เล่นทั่วไปตายหมดแล้ว" | ||
| + | |||
| + | แล้วจู่ๆ[[อายะ]]ก็มาปรากฏตัวต่อหน้าลาสต์วอลซ์แบบไม่ให้สุ้มให้เสียงจนพวกทหารฝั่งจักรวรรดิพากันงงว่าฝ่ากองทหารมากมายมหาศาลเข้ามาได้ไง | ||
| + | |||
| + | "หืม? เข้ามาสู้กับข้างั้นรึอายะ หึหึหึ แม่หนูน้อยผู้ปกครองโลกแห่งนี้..." ลาสต์วอลซ์บอกให้พวกทหารถอยไปห่างๆ เพราะการต่อสู้ของเขาอาจถล่มเอาท์แลนด์ทั้งหมดหายไปในพริบตาได้ (ไม่โม้) | ||
| + | |||
| + | แต่อายะไม่ได้มาที่นี่เพื่อต่อสู้ "เรายอมแพ้แล้ว.... นำตัวเราไปจองจำในคุกใต้ดินของโลกไกอา แค่นั้นมิติแห่งนี้ก็จะจบสิ้นลง ไม่ต้องลงมือทำอะไรมากไปกว่านี้แล้วหละ" | ||
| + | |||
| + | "อืม ได้ตามที่เธอเรียกร้องเลย" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | แล้วตัวหนังสือ GAME OVER สีแดงๆฟอนต์อังษณาก็ปรากฏขึ้นบนฟ้า | ||
| + | |||
| + | |||
| + | "นี่มันอะไรวะ!! ทำกราฟฟิคปิดฉากให้สวยๆหน่อยไม่ได้รึไงล่ะเพ่!" อุซโซโวยใส่แรทเซลในฐานะโปรแกรมเมอร์ของโลกนี้ "แหะๆ ข้าไม่คิดว่าจะต้องใช้น่ะ เลยทำห่วยๆ" | ||
| + | |||
| + | "เอ่อ.....ก่อนสนใจกราฟฟิคมาตะลึงกันหน่อยสิ ทำไมเราแพ้แล้วล่ะ - -" บิ๊กช่วยเตือนสติพวกบ้องตื้น | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย จริงด้วย! ทำไมเราแพ้แล้วล่ะ!? O_o!!" | ||
| + | |||
| + | "อายะยอมแพ้แล้ว พวกนั้นนำตัวอายะไปจองจำในคุกของโลกไกอา ....เพื่อช่วยพวกเราทั้งหมด" เมดิอุสที่ดูมอนิเตอร์รุ่นจิ๋ว(หยิบออกมาจากกระเป๋าหน้าท้อง)รายงานสถานการณ์ให้เพื่อนๆหลานๆฟัง | ||
| + | |||
| + | "คุณอายะ........" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ทางด้านจักรวรรดิเตรียมตัวเดินทางกลับหลังบรรลุเป้าหมาย | ||
| + | |||
| + | "แค่นี้ก็หมดเรื่องหมดราวแล้วสินะ จริงๆอยากอยู่ที่นี่นานๆนะเนี่ย" ราทาทอสก์รู้สึกว่ายังยืดเส้นยืดสายไม่หนำใจ | ||
| + | |||
| + | "ก็อยู่ไปสิ" ราเทนเซอร์หันหลังกลับไปแบบไม่ใยดีต่อโลกแห่งนี้เท่าไหร่ ทำเอาราทาทอสก์ก็แปลกใจนิดๆ | ||
| + | |||
| + | "ฮ่าๆๆ ล้อเล่นเองน่า ว่าแต่เธอไม่คิดจะตามหาหมอนั่นจริงๆเหรอ?" | ||
| + | |||
| + | "ไม่ใช่เรื่องของนาย" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ทางด้านลาสต์วอลซ์ก็เตรียมตัวออกเดินทางกลับไปยังโลกไกอา.... | ||
| + | |||
| + | "โลกนี้ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว แต่ถ้าเจ้านั่นยังอยู่มันอาจฟื้นกลับขึ้นมาใหม่ได้" | ||
| + | |||
| + | "งั้นก็ให้พวกเราไปจัดการมันก่อนแล้วค่อยกลับก็ได้นี่ครับ" | ||
| + | |||
| + | แล้วลาสต์วอลซ์ก็ออกคำสั่งสุดท้าย : ให้ทหารของจักรวรรดิทั้งหมด '''ฆ่าอุซโซให้ได้''' | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 11:15, 17 เมษายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | "อุซโซ ฉันดีใจที่ได้รู้จักแก - -//" เมดิอุสวิ่งหนีหมดเยื่อใยไปอย่างไวแบบไม่ทันให้อุซโซตั้งตัว :x | ||
| + | |||
| + | หลังเห็นประกาศบนท้องฟ้าอุซโซเริ่มบ่นอุบอิบ ขนาดศึกแพ้ไปแล้วยังซวยไม่หยุดหย่อน ถ้ามีีประกวดตัวละครโคตรซวยในฟิคนรกเขาคงได้เข้าชิงกับซาซาไร(....ว่าแต่หมอนั่นมันใครฟะ?) คำสั่งของลาสต์วอลซ์ให้พวกทหารจักรวรรดิทั้งหมดออกตามล่าเขา แบบนี้ต่อให้เป็นอายะก็คงไม่รอด | ||
| + | |||
| + | "อย่ากังวลไปเลยอุซโซ ฉันจะสู้เคียงข้างนายจนวาระสุดท้าย" [[บิ๊ก]]ยังคงยืนหยัดอยู่ข้างเขา | ||
| + | |||
| + | "บิ๊ก…" | ||
| + | |||
| + | "ยังไงก็ไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้วนี่นะ" | ||
| + | |||
| + | เมดิอุสเดินเอาสันขวานตีกบาลก่อนหอบบิ๊กออกไปทันที ทิ้งอุซโซให้อยู่โดดเดี่ยวอย่างแท้จริง ความเหงานี้ทำให้เขาเปิดเพลงมาช่าฟัง ส่วนแรทเซลนั้นหายหัวไปก่อนใครด้วยความเร็วสามเท่า | ||
| + | |||
| + | "สุดท้ายก็โดนทิ้งให้ตายสินะ เอาเฮอะ อยู่ไปโลกนี้มันก็ไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว" ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นแค่เกมส์ออนไลน์คงได้ฟีลสิ้นหวังมากกว่านี้ แล้วอุซโซก็เริ่มเพ่งเนตรแห่งความตาย เห็นทหารจำนวนมหาศาลกรูกันเข้ามาจากทุกสารทิศ "กลับไปทั้งอย่างงั้นพวกแกก็ชนะอยู่แล้ว หาเรื่องจริงๆ .....จะฆ่าทิ้งให้หมดเลย!" อุซโซเริ่มไล่ยิงใส่จุดตายของพวกทหารระเบิดเป็นผงไปทีละคนๆ พลางเผ่นออกจากสนามรบไปเรื่อยๆ | ||
| + | |||
| + | |||
| + | เสียงจากแผ่นดินช่วยบอกทางหนีให้อุซโซหนีไกลออกไปทุกทีพวกทหารจำนวนไม่กี่คนที่ไล่ตามทันก็โดนเก็บอย่างง่ายดาย จนกระทั่งเอลีทโซลเยอร์นายหนึ่งตามอุซโซทัน "คราวนี้ไม่ใช่ทหารเลวแล้วเรอะ" | ||
| + | |||
| + | อุซโซยิงลูกพลังใส่แต่มันก็หลบไปได้ แล้วอุซโซก็สู้กับโซลเยอร์กินเวลาครึ่งนาทีพวกทหารที่เหลือก็ตามมาทันอีกรอบก่อนอุซโซจะสอยโซลเยอร์ร่วงแล้ววิ่งต่อ | ||
| + | |||
| + | สักพักก็มีเอลีทโซลเยอร์ตามมาทันอีก อุซโซสู้กับรายนี้ห้าสิบวินาทีพวกทหารเลวอีกชุดก็ตามมาทันอีก อุซโซจัดการทั้งหมดแล้ววิ่งต่อ | ||
| + | |||
| + | แล้วก็มีโซลเยอร์คนที่สามตามมาทันอีก อุซโซรู้สึกว่ายังไงก็คงไม่หมดซะทีจึงหันหน้ากลับมาแกล้งบ้าขอความเมตตา "ไฟนอลแฟนตาซีสุดยอดก๊าบบบ~ ทีฟาก็สุดยอดก๊าบบบบบ~" แต่น่าเสียดายพวกที่วิ่งตามมาเป็นสาวกแอริธ อุซโซจึงถูกยำตีนไร้ความปราณี แล้วเอลีทโซลเยอร์คนที่สามที่ไล่ตามมาก็ออกมาท้าอุซโซสู้ตัวต่อตัว | ||
| + | |||
| + | "จริงๆแค่รุมจัดการแกง่ายกว่า แต่แบบนั้นมันจะไปได้ความภูมิใจอะไร เห็นแกกำจัดไปสองคนแล้ว เดี๋ยวใครเขาจะไปนินทากันว่าเอลีทโซลเยอร์ฝีมือกระจอก" | ||
| + | |||
| + | อุซโซรับคำท้าด้วยความรู้สึกว่าหมอนี่มันก็คงไม่ต่างจากสองคนแรกเท่าไหร่ ชื่อยังไม่มีเลย | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ทันทีที่การต่อสู้ตัวต่อตัวเริ่มขึ้น เอลีทโซลเยอร์ก็รุกเข้ากระแทกสันมือลงหัวใจของอุซโซพอดี | ||
| + | |||
| + | '''"!!!"''' | ||
| + | |||
| + | "แกมองเห็นจุดดับ แต่จริงๆมนุษย์ก็มีจุดตายที่เห็นได้ด้วยตาเปล่ามากมายมหาศาลอยู่แล้ว เสียใจด้วยนะแกตายแล้วหละ" | ||
| + | |||
| + | เอลีทโซลเยอร์ไร้นามหันหลังกลับไปทิ้งอุซโซให้ค่อยๆหมดสติลง "เฮ้ย!! ถ้าจะตายขอตายด้วยมือสาวกสายเลือดแท้ไม่ได้รึไงฟร้า~!! โดนตัวประกอบฆ่าตายหนูไม่อ้าววว~" แล้วลมหายใจก็ขาดห้วงไป | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ...อุซโซตาย... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ไงล่ะ หักมุมมั้ย? :P | ||
| + | |||
| + | //คนแต่งถูกกระทืบข้อหาเห็นเรื่องหักมุมสำคัญกว่าเนื้อเรื่อง | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | บิ๊กและเมดิอุสที่หลบฉากออกมานอกสนามดูรายงานสรุปยอดผู้เสียชีวิตในสงครามเอาท์แลนด์ที่แกะออกมาจากคลังข้อมูลด้วยอุปกรณ์แฮ็กพิเศษที่เขาประดิษฐ์ขึ้น (ตกลงเป็นช่างฝีมือหรือมหาโจร?) | ||
| + | |||
| + | "[[Ex-GM|บลิทซ์]]ถูก[[แบล็คเรน]]ฆ่าตายที่เกรทชไรน์, พวกการ์เดี้ยนทั้งหกถูกจัดการหมดด้วยฝีมือ[[Vagabond|วาก้าบอนด์]], แบล็คฟินิกซ์ถูก[[ราทาทอสก์]]ฆ่า, โอตาก้อนโดนเอกซ์มัสฆ่า, เอกซ์มัสถูก[[อุซโซ]]ยิงตาย, [[ยาโนทัย|ยาโนเทพ]]หลุดไปอยู่ในห้วงมิติรกร้าง (เฮ), คาออสโดน[[ราทาทอสก์]]กำจัด, ธีระและประมุขถูก[[แบล็คเรน]]เจี๋ยน, [[ไซเลนท์]]ถูกคนหล่อฆ่าตาย, [[รีเซ่]]กำจัดมิฮอว์คและไกอุสได้..." เมดิอุสรายงานชื่อคนตายทั้งฝั่งตัวเองและฝั่งศัตรู | ||
| + | |||
| + | "แทบจะหมดเรื่องเลยนะครับเนี่ย..." | ||
| + | |||
| + | "[[รีเซ่]]ถูก[[ชีริว]]ฆ่าตาย" | ||
| + | |||
| + | "หา!? รีเซ่ตายแล้วงั้นเหรอ??" บิ๊กตกใจกับข้อมูลที่รู้มา แบบนี้ก็เท่ากับชีริวได้สกิลมหาโกงอย่าง duplication ไปเพิ่มความแกร่งของมันขึ้นอีกหลายเท่า | ||
| + | |||
| + | "[[ซึคาสะ]]สละชีวิตปิดผนึกพวกจักรวรรดิ..." รายนี้คนแต่งยังคงยืนยันว่าไม่ต๊ายยยย เหมือนรอจนเผากระดูกเรียบร้อยแต่ประกันบอกว่า "คนนี้เค้ายังไม่ต๊ายยย ประกันไม่จ่ายจ้า~!!" น่าด่าลงพันทิปห้องโทรโข่งยิ่งนัก | ||
| + | |||
| + | "[[Ex-GM|ลูเน่]]ตายในสนามรบ, [[อายะ]]ถูกจองจำ .........." แล้วเมดิอุสก็อ่านมาถึงชื่อสุดท้าย "[[อุซโซ]]ถูกเอลีทโซลเยอร์ฆ่าตาย" | ||
| + | |||
| + | "เฮ้ย!! อุซโซตายแล้วเหรอ?" | ||
| + | |||
| + | "ข้อมูลบอกแบบนี้ ยังไงก็คงไม่มีทางผิดพลาด ต่อให้เล่นมุกเอาคนอื่นมาปลอมตัวเป็นอุซโซก็ไม่มีทางหลอกฐานข้อมูลได้" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ทางด้านลาสต์วอลซ์หลังรู้ว่าอุซโซถูกจัดการเรียบร้อยแล้วก็สั่งกองทัพจักรวรรดิเดินทางกลับ กองทหารนับล้านค่อยๆเคลื่อนทัพผ่านสายรุ้งสีดำของโมกุริเดินทางกลับไปยังโลกไกอา แล้วประตูมิติก็ปิดลง ฟ้ากลับมาสว่างเหมือนเดิมหลงเหลือไว้แค่ซากปรักหักพังของมิตินี้ แม้แต่แอดมินก็ไม่อยู่แล้ว... | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 20:14, 18 เมษายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | |||
| + | [[เมดิอุส]]เก็บกระเป๋า พลางตัดผมโกนหนวด เตรียมตัวขึ้นเป็นพระเอกคนใหม่ ....แต่[[Ex-GM|แรทเซล]]วิ่งมาตบกบาลซะก่อน "อย่าตามน้ำมากครับพี่เทพ ตามที่ตกลงกันไว้ว่าพวกเราจะหลบฉากออกมาแล้วทำตามแผนที่ว่า" | ||
| + | |||
| + | [[บิ๊ก]]งงว่าสองคนนี้เขาตกลงอะไรกัน แรทเซลรีบอธิบายต่อ "โชคดีที่ครั้งสุดท้ายนี้คุณอายะไว้ใจผม ก่อนแยกจากคุณอายะไปตอนนั้นผมขอให้คุณอายะช่วยถ่ายสกิล transformation ของคนๆนึงมาที่ตัวผมแล้วแปลงเป็นเอลีทโซลเยอร์แฝงตัวเข้าไปในจักรวรรดิตอนที่พวกมันไล่ล่าอุซโซ" | ||
| + | |||
| + | "แล้วเธอก็กระแทกหยุดหัวใจของ[[อุซโซ]]ให้ดูเหมือนตายชั่วขณะ ....คนอื่นไม่มีทางทำได้แม่นยำแบบนี้แน่" เมดิอุสช่วยเสริม | ||
| + | |||
| + | "แบบนี้ก็หมายความว่า....." | ||
| + | |||
| + | "ใช่ครับ อุซโซยังคงมีชีวิตอยู่" | ||
| + | |||
| + | แรทเซลคิดถึงคำพูดสุดท้ายของ[[อายะ]]ว่า "ถึงฉันจะไม่เคยไว้ใจใคร แต่ครั้งนี้เท่านั้นขอให้ทุกคนเชื่อใจฉันเถอะนะ ฉันไม่คิดจะยอมแพ้เด็ดขาด อย่าเพิ่งเชื่อในสิ่งที่กำลังจะเห็น ช่วยกันรวมกำลังคนที่เหลืออยู่รอฉันสักนิดนึงนะ" ทุกคนมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย แต่ตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถไปสมทบอุซโซได้เพราะวาก้าบอนด์หรือสปายของจักรวรรดิอาจจับตาดูพวกเขาอยู่ | ||
| + | |||
| + | "รออีกสักพักแล้วกันนะ" | ||
| + | |||
| + | "ฮื่อ มาช่วยกันฟื้นโลกแห่งนี้กลับมาอีกครั้ง" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | พวก[[Vagabond|วาก้าบอนด์]]ทำหลุมศพให้ไซเลนท์เรียบร้อยก็พร้อมออกเดินทางไปยังเป้าหมายต่อไป "พวกซุยโคเด็นร้ายกาจเหลือเชื่อ งานนี้ขาดทุนยับจริงๆ" หือ? จิโซเหรอ? ยุคนี้มีของแบบนั้นที่ไหนกัน ห้ามพูดถึงเด็ดขาด | ||
| + | |||
| + | "ว่าแต่เราจะไปมิติไหนต่อล่ะ?" เยอร์โน่ถามขึ้น | ||
| + | |||
| + | "โลกแห่งนี้ยังไม่จบสิ้นลง...." [[โมกุริ]]ปรากฏตัวกลางวงแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงเหมือนจะออกมายังไงก็ได้แบบที่แม้แต่วาก้าบอนด์ด้วยกันเองยังจับร่องรอยไม่ได้ "ต้องกำจัดพวกเลือดใหม่ที่จะทำการบูรณะโลกแห่งนี้ขึ้นมา ไม่งั้นงานของเราก็ยังไม่จบ" | ||
| + | |||
| + | "ยังเห็นอนาคตนั้นอยู่หรือเปล่าโมะซัง?" ชีริวถามถึงภาพที่มีแต่โมกุริที่มีพลังเดินทางห้ามห้วงมิติเท่านั้นที่จะมองเห็น .....ภาพปลายทางของมิติทั้งหมดทั้งมวล ถึงจะมีสกิลครบร้อยชนิดแล้ว แต่สกิลจอมโจรของเขาไม่สามารถแย่งชิงสกิลที่มีพลังมากกว่าสกิลของตนเองได้ | ||
| + | |||
| + | โมกุริพยักหน้าตอบ | ||
| + | |||
| + | "จัดการอายะกับพวก GM เก่าได้แล้ว พวกที่เหลือก็ไม่เท่าไหร่หรอก" อัลคาเชลเตรียมออกลุยอีกครั้ง แล้วทุกคนก็เริ่มเดินทางออกจากสนามรบ แต่แบล็คเรนยังคงเหม่อมองไปยังหลุมศพของไซเลนท์ | ||
| + | |||
| + | "มีอะไรเหรอ?" | ||
| + | |||
| + | "พวกเราออกเดินทางไปยังห้วงมิตินับล้านจนถูกตราหัวว่าเป็นพวกที่ไร้บ้านเกิด ถึงยังงั้นก็น่าสนใจจริงๆนะว่าที่ๆเราจะได้หลับไปชั่วนิรันดร์จะเป็นที่ไหน? จะนับที่นั่นเป็นบ้านจริงๆของเราได้หรือเปล่านะ?" แบล็คเรนพูดน่าคิด | ||
| + | |||
| + | โมกุริหันหลังเดินออกไปแบบไม่ใส่ใจ "ถ้าผูกพันกับโลกใดโลกหนึ่งจนถึงขนาดเกิดความคิดว่าต้องการจะตายที่นี่การเดินทางของเราคงสิ้นสุดแค่นี้แหละ" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ทางด้านอุซโซลืมตาขึ้นมาได้ก็อ้วกแตกอ้วกแตนจากอาการวิงเวียน "พี่แรทเซลแกล้งหยุดหัวใจเพื่อหลอกว่าเราตายแล้ว ....แถมยังหลอกกระทั่งคนอ่าน พวกจักรวรรดิก็กลับไปแล้ว แต่ถึงจะรอดมาได้ก็เถอะ ....มีอะไรที่เรายังทำได้อยู่อีกเหรอ...." | ||
| + | |||
| + | อุซโซเดินโซซัดโซเซมาเรื่อยๆด้วยพลังที่เหลืออยู่น้อยเต็มทนจนมาถึงโบสถ์ร้างกลางเมืองมาริดชายแดนของฮาร์โมเนีย | ||
| + | |||
| + | "ดูไม่จืดเลยเว้ยเฮ้ย" | ||
| + | |||
| + | พอหันตามเสียงขึ้นไปก็พบ[[ซุยโคแอสไลฟ์]]นั่งอยู่บนหลังคามีเงาพระจันทร์อยู่ด้านหลังเพิ่มความหลอกหลอน "ฮ่าๆๆๆๆๆ หึหึหึหึหึ .....การเอาตัวรอดของหมาขี้แพ้" | ||
| + | |||
| + | "ไอ้นิสัยเสีย!! หายหัวไปไหนมาจนจบฟะ? เห็นว่าไม่ได้เป็น GM แกเลยไม่คิดว่านี่เป็นการต่อสู้ของแกรึไง? เดี๋ยวปั๊ดเอารูปเม้งนอนกางเกงหลุดตูดมาแปะกลางบ็อกซ์ซะนี่" | ||
| + | |||
| + | "ใช่ ไม่ใช่การต่อสู้ของฉัน ถ้าฉันเป็น GM คงไม่ปล่อยให้เละเทะขนาดนี้หรอก" | ||
| + | |||
| + | อุซโซรู้สึกอยากไล่หมอนี่ไปเล่นเกมส์อื่นให้เห็นความเมพของโลกภายนอกบ้าง "ต่อให้แกสู้เต็มที่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก..." | ||
| + | |||
| + | "เออนั่นสิ แล้วจะให้ฉันไปสู้ทำไม?" | ||
| + | |||
| + | พอรู้สึกว่าคุยไปก็เท่านั้นอุซโซก็หมดแรงล้มลง<strike>เพื่ออ่อยเหยื่อ</strike> | ||
| + | |||
| + | "ห้ามตายนะเว้ย แกเป็นคนที่สร้าง connection กับฉันไว้แล้ว" | ||
| + | |||
| + | เขาไม่รู้ว่าซุยโคแอสไลฟ์พูดเรื่องอะไรแต่ช่างมันเหอะ เดี๋ยวก็มีบทบรรยายตามมาทีหลังเอง แล้วอุซโซก็หมดสติไปอีกครั้ง... | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 21:00, 24 เมษายน 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | ฝนตกลงมาอย่างหนักติดต่อกันดับไฟจากเวทของลาสต์วอลซ์ที่ลุกติดต่อกันมาเจ็ดวันเจ็ดคืนจนหมด ซุยโคแอสไลฟ์วิ่งออกไปตากฝนเพราะรู้สึกว่าจะทำให้ตัวเองเซ็กซี่ (ไอ้เสื่อม....อย่าไปสนมันเลย) และแล้ว [[อุซโซ]]ก็ลืมตาขึ้นหลังจากหมดสติไปเจ็ดวันพบตัวเองนอนอยู่บนเตียง แต่หลังพบว่าเสื้อผ้ายังอยู่ครบเขาก็ผิดหวังขึ้นมาจับใจ | ||
| + | |||
| + | แล้ว[[ซุยโคแอสไลฟ์]]ก็เข้ามาในบ้าน | ||
| + | |||
| + | "นี่บ้านแกเหรอ? ทำไมมาอยู่หัวโด่เด่แบบนี้ แล้วบ้านเกิดที่เอาท์แลนด์ล่ะ?" | ||
| + | |||
| + | "ข้าไม่อยากเสียภาษีน่ะสิ" ซุยโคแอสไลฟ์ตอบเป็นแม่นมั่น | ||
| + | |||
| + | "อยู่คนเดียวเหรอ?" | ||
| + | |||
| + | "เปล่า พอดีไม่กี่วันมานี่เพิ่งได้พบจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่คนนึง" ซุยโคแอสไลฟ์ชี้ไปมุมห้อง มีเด็กหนุ่มจอมเวทสายมนต์ดำผู้สามารถใช้เวทได้ตั้งแต่แฟลร์ยันริคแฟลร์ เลี้ยงปีศาจไว้ในท้อง 999 ตัว รู้คาถาลับที่สามารถฆ่าพระเจ้าได้ เป็นศาสตร์ลับทุกแขนงตั้งแต่ยาผีบอกยันตอกสาปแช่ง พลังเวทมหาศาลแบบที่จอมเวททั้งหลายเทียบไม่ติด .....กำลังถูกขังอยู่ในกรงหมา | ||
| + | |||
| + | "ไอ้บทบรรยายต้นย่อหน้ากับท้ายย่อหน้านี่มันคนเดียวกันหรือเปล่าครับ -___-?" อุซโซเริ่มหมดอาลัยตายอยากกับบทบรรยายไร้เซนส์ของภาคนี้เข้าไปทุกวันๆ | ||
| + | |||
| + | "ปล่อยช้านออกป๊าย...ปล่อยช้านออกไปจากแชปเตอร์นี้~ T-T" จอมเวทมนต์ดำเด็กหูแมวเผ่าฮาล์ฟเนโคบอลต์ [[ซีกูลด์]]โวยออกมาจากกรงพลางน้ำตาไหลพรากๆ | ||
| + | |||
| + | "ดูสิ เจ้าเด็กคนนี้มันติดฉันน่าดูเลย ^^y" ซุยโคแอสไลฟ์หลับหูหลับตาพูดไม่หยุดยั้ง อุซโซปล่อยจอมเวทผู้เก่งโค่ดเก่งกาจ (แต่ตอนนี้นอนในกรงหมา) ไปก่อน เขามีเรื่องหนึ่งที่อยากรู้มากกว่า "คอนเนคชั่นที่แกพูดถึงตอนนั้นมันอะไรน่ะ? นั่นคือสาเหตุที่แกช่วยฉันไว้หรือเปล่า?" | ||
| + | |||
| + | "มาจะกล่าวบทไป..." แล้วซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มตั้งโต๊ะบรรยาย ขอเชิญท่านผู้ชมลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาสักหนึ่งชม.ครับ กลับมามันพูดจบพอดี | ||
| + | |||
| + | "นอกจากจุดดับแล้วสิ่งหนึ่งที่เป็นกฎลับของจักรวาลแห่ง wire world คือความสัมพันธ์ ....ความสัมพันธ์ที่เป็นนามธรรมในโลกแห่งความจริงนั่นแหละ เมื่อมนุษย์สองคนมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันมากเพียงพอจะก่อเกิดความสัมพันธ์หรือคอนเนคชั่นระหว่างคนสองคนนั้นขึ้นเป็นเส้นเชื่อมระหว่างคนสองคนไว้ เส้นนี้มีจริงๆ แต่คนทั่วไปไม่สามารถมองเห็นได้ มีแต่คนที่มีความสามารถสกิล Connection อย่างข้าถึงจะเห็น เมื่อเกิดความสัมพันธ์กับคนจำนวนมาก connection ที่โยงออกจากคนๆนั้นก็จะมากขึ้น..." | ||
| + | |||
| + | อุซโซหลับสนิท ซุยโคแอสไลฟ์จึงจับเอาเก๊กฮวยกรอกปากให้ตื่นขึ้นมาฟังอีกรอบ "ชักมึนติ้วๆแล้วนะเพ่ ความสามารถทำไมมันเริ่มซับซ้อนเหมือนแสตนด์โจโจ้เข้าไปเรื่อยๆฟะ ขอสกิลดาษๆอย่างบินได้ ...หายตัวได้ อะไรแบบนี้ไม่มีแล้วเรอะ? ว่าแต่ ต่อให้มองเห็น connection มันจะมีประโยชน์อะไร? มันเหมือนระบบที่ขึ้นว่าคุณมีจำนวนเพื่อนใน Hi5 เท่าไหร่อะไรแบบนี้ป่ะ?" | ||
| + | |||
| + | "จะว่างั้นก็ได้ แต่จริงๆแล้ว connection เป็นระบอบอันเลวร้ายที่จะกำจัดส่วนเกินออกไปจากจักรวาลต่างหาก" | ||
| + | |||
| + | "………….." | ||
| + | |||
| + | "คนที่ไม่มีความสัมพันธ์กับคนอื่นเลย ถือว่าไม่มีบทบาทและหน้าที่ในโลกของ wire world และถูกตัดสินว่า'''ไม่จำเป็นต้องมีอยู่''' หากใครไม่มี connection จะไม่สามารถดำรงตัวตนอยู่ในระบบได้แล้วจะถูกระบบล้างทิ้งไป หรือไม่ก็.........." | ||
| + | |||
| + | "หรือไม่ก็อะไร?" | ||
| + | |||
| + | ".....ก็กลายเป็นเหมือนกับไอ้ตัวโกงใน trial speller ไง ข้าไม่อยากเล่าหรอกนะ เดี๋ยวมันสปอยล์" เอ่อ เพ่ๆ [[Trial Speller]] มันจบไปชาตินึงแล้วเพ่ ใครช่วยพามันออกไปโลกภายนอกที พอเห็นอุซโซทำท่าวิตกหลังรู้ว่าจักรวาลนี้มีกฎน่าหวาดหวั่นแบบนี้ด้วย ซุยโคแอสไลฟ์ก็พูดขึ้น "ไม่ต้องห่วงหรอก แกมี connection 4 อัน" | ||
| + | |||
| + | [[อุซโซ]]พยายามนึกว่ามีใครมั่งที่สร้าง connection กับเขา ก็คงจะเป็นพวกเมดิอุสที่ยังรอดชีวิตอยู่ละมั้ง | ||
| + | |||
| + | "ส่วนข้ามีแค่เส้นเดียวจากแก ฮ่าๆๆๆๆ" | ||
| + | |||
| + | [[ซุยโคแอสไลฟ์]]พูดเปิดอกอย่างภาคภูมิใจที่ไม่มีใครคบ "เพราะงั้นถ้าแกตาย connection สุดท้ายก็จะหายไป แล้วข้าก็จะตายไปด้วย ฮ่าๆๆๆ" | ||
| + | |||
| + | "แต่ก่อนคงมีของ[[ซึคาสะ]]อีกเส้นนึงใช่มะ?" อุซโซเริ่มเข้าใจสาเหตุที่ซุยโคแอสไลฟ์หันมาแคร์เขามากขึ้น | ||
| + | |||
| + | "ฮื่อ ดันตายซะได้" | ||
| + | |||
| + | อุซโซถีบซุยโคแอสไลฟ์กระเด็นชนผนังห้องทันที "พูดงั้นได้ไงวะ?! แกไม่ได้อยู่ที่นั่นตอนนั้น แกจะไปเข้าใจอะไร?! แกจะรู้ไหมว่าซือจังสู้มากมายขนาดไหน? เรื่องราวที่ซึคาสะช่วยสร้างที่ผ่านๆมาตั้งแต่สมัยทุ่งร้างเอาท์แลนด์มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยงั้นสิ!!!?" | ||
| + | |||
| + | "แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการต่อสู้ของเรายังไม่จบ....." พอได้ยินซุยโคแอสไลฟ์พูดแบบนั้นอุซโซก็เย็นลง ต่อให้ไล่กระทืบหมอนี่จนขี้แตกตายก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา สู้รวมพลังช่วยกันสร้างโลกนี้ขึ้นมาใหม่ดีกว่า | ||
| + | |||
| + | "หลังจากสร้างโลกนี้ขึ้นมาอีกครั้ง ฉันจะฆ่าแกให้ได้" | ||
| + | |||
| + | "เอาสิ รอดไปให้ถึงตอนนั้นนะ" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | อุซโซเงียบลง ซุยโคแอสไลฟ์เดินไปยังกรงหมาแล้วให้อาหารซีกูลด์อย่างอ่อนโยน (น่าประทับใจมั้ย?) จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องราวของซีกูลด์ขณะพบกับเขาให้ฟัง "หมอนี่ปีนขึ้นไปบนต้นไม้แล้วลงไม่ได้ ข้าจึงช่วยพามันลงมาแล้วเอาเป็นพวก" .....น่าประทับใจบัดซบ! อุซโซเริ่มคิดว่าถ้าไม่รู้จะเขียนประวัติยังไงไม่ต้องเขียนก็ได้นะ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือไอ้ที่โม้ๆไว้ว่าเป็นสุดยอดจอมเวทมนต์ดำอะไรนั่นฟังดูแล้วโคตรตอแหล | ||
| + | |||
| + | "แด๊กข้าวแล้วสำนึกในบุญคุณที่ข้าเก็บแกมาเลี้ยงซะ ฮ่าๆๆๆ" ซุยโคแอสไลฟ์เอาไม้ตีหอมตีซีกูลด์ไม่ยั้ง "จงสร้าง connection กับข้าาาา สร้าง connection กับข้าเดี๋ยวนี้ กร๊าซซซซซซซซซซซซ~!!!" ผัวะๆๆๆตุ้บๆๆๆ (ไม่สงสัยแล้วว่าทำไมมันเหลือเส้นเดียว) | ||
| + | |||
| + | "อ่า แบบนี้มัน animal abuse แล้วฮะ ระวัง WWF ฟ้องร้องนะเพ่" ถ้าจะโดนก็คงโดนตั้งแต่ตอนเซ็นจ๋อตะลุยเกาะครีตแล้วหละ อุซโซเริ่มคิดเรื่องกฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม พอตัวละครหลักตัวใดตัวหนึ่งตาย หลายๆเรื่องก็จะหาตัวละครอื่นมาทดแทน แต่อุซโซไม่เข้าใจว่าทำไมพอเสีย[[ซึคาสะ]]ไปแล้วเขาต้องได้ไอ้ชั่วนี่มาแทนด้วย | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | |||
| + | [[The Outlanders ep6|TO BE CONTINUED>>]] | ||
Current revision
--Shiryu 03:02, 13 เมษายน 2008 (ICT)
ทางด้านเมดิอุสกำลังต่อสู้กับไซเลนท์อย่างดุเดือด ขวานเล่มเดียวรับมือกับดาบยักษ์คู่อย่างลำบากลำบนแต่ด้วยอานิสงค์ที่ขวานเลเวล 15 มีพลังในการรุกรับสูงเลยเอาตัวรอดมาได้จนถึง rep นี้
"ฮ่าๆๆๆ ต่อให้แขนไม่เจ็บแกก็ไม่มีปัญญาชนะข้าได้หรอก" ไซเลนท์ยิงนุ๊คเข้าถล่มทันที
...แต่เมดิอุสก็กางบาเรียร์ไม่อนุญาตให้นุ๊คเข้ามาในพื้นที่ของเขา "หึหึหึ ฝีมือจริงๆของช่างฝีมืออย่างข้าอยู่ที่การใช้อุปกรณ์ที่หลากหลายต่างหาก" ว่าแล้วเมดิอุสก็หยิบ คอปเตอร์ไม้ไผ่ ออกมาติดบินขึ้นไปข้างบนให้หลุดจากระยะโจมตีของไซเลนท์ "ตามเล่นงานต่อด้วยปืนลม ปุ้งๆๆๆ" ปากก็บอกว่าเป็นช่างฝีมือแต่เมื่อบวกปัจจัยพิจารณาเรื่องหุ่นเข้าไปแล้วเหมือนโดราเอม่อนมากกว่า
"เปล่าประโยชน์ๆๆๆๆ ฮ่่าๆๆๆ" ไซเลนท์ปัดปืนอัดอากาศทิ้งอย่างง่ายดาย แล้วเบ่งพลังขึ้นจนสายพลังพุ่งขึ้นไปกระแทกเมดิอุสตกลงมา
"ชุดปฐมพยาบาล~" (ทำเสียงแบบโดราเอม่อน) เมดิอุสรับน้ำมันตับปลา 1ea ฟื้นพลังนิโหน่ย
"แดกนุ๊คซะ!" เมดิอุสโดนบอมบ์อีกลูก HP ลด 3000 หน่วย ชาตินี้จะชนะไหมเนี่ย
ทางด้านรีเซ่ก็กำลังแย่ไม่ผิดกัน
"Apocalypse ย้าก!!!" รีเซ่งัดสุดยอดไม้ตายที่ฟันถล่มบิ๊กไปคราวนั้นโจมตีใส่มิฮอว์คสุดแรงเกิดด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นมากมายแถมแยกออกมาสิบสองร่างทำให้มิฮอว์คร่างทองเกิดบาดแผล แต่มันก็แข็งแกร่งขึ้นไปอีก .....กลายเป็นร่างดำ "ฮ่าๆๆ อัพเกรดขั้นสาม!"
"My Happy Ending ย้าก!!" พอรีเซ่ขุดท่าไม้ตายมาหมดกรุก็เริ่มไปงัดเอาชื่อเพลงมาเป็นท่าไม้ตาย แต่มิฮอวค์คก็แข็งแกร่งขึ้นไปอีก กลายเป็นร่างศาสดา ขี่ใบบอนมีหนวดจิ๋ม รัศมีส่องประกายแว้บๆ
"In the End ย้าก!!!" รีเซ่โจมตีแรงขึ้นไปอีกแบบไม่มีลิมิต .....มิฮอว์คพัฒนาเป็นร่างมหาเมพบารมีเปล่งปลั่ง มีปีกหกอัน พวก NPC เห็นแล้วต่างพากันกราบไหว้
แต่แล้วทัพของไกอุสก็มาถึง
"หมดเวลาแล้วเหรอเนี่ย ถูกรุมแล้วสิเรา บัดซบจริงๆเลย.... ทำไงดีคะพี่?"
ทางด้านซึคาสะ ....ไม่มีอะไรแย่หรอก ยังไงก็แค่ตายเพื่อเรียกคาออส = =
ราทาทอสก์เดินเข้ามาสมทบราเทนเซอร์ "ยิงโดนแอดมินมั่งมะ?"
"ไม่รู้หายหัวไปไหนแล้ว ถ้ายังจัดการอายะไม่ได้ก็ยังไม่ถือว่าเราชนะ"
"จัดการอายะได้แล้วจะกลับงั้นเรอะ? ฉันคิดว่าเธอเดินทางมาที่นี่เพื่อลากตัวไอ้หมอนั่นกลับไปซะอีก ฮ่าๆๆ"
"เจ้านั่นไม่ใช่สายเลือดแท้อีกต่อไปแล้ว ถึงจะช่วยให้พวกเราเข้ามาที่นี่ได้ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิ เป็นแค่หนึ่งในเจ้าพวกเด็กที่ถูกสาปแค่นั้นแหละ"
แล้วทั้งสองก็สังเกตเห็นบรรยากาศเริ่มเปลี่ยนแปลงไป ฟ้าฉีกออกเป็นสองซีกมีมืออสูรแหวกฟากฟ้าออกมาพร้อมดวงตาสีแดงกร่ำมองมายังมิตินี้
"................"
"คาออส?"
คาออสแผดเสียงคำรามดังก้องด้วยความเจ็บปวด เสียงเหมือนมนุษย์นับแสนกำลังร้องโหยหวนดังสะเทือนไปทั้งโลกจากฮาร์โมเนียไปจนถึงนากาเรีย แม้แต่พวกสายเลือดแท้ที่มองดูอยู่ก็ได้แต่ตะลึง ฟากฟ้าค่อยๆฉีกออกเห็นหน้าคาออสเต็มไปด้วยเลือด ว่ากันว่ามันใช้ชีวิตอยู่ในมิติเรขาพินาศที่แม้แต่สสารยังไม่สามารถทนคงรูปอยู่ได้ (มีเพียงซึคาสะเท่านั้นที่รู้ความจริงว่าที่หน้ามันโชกเลือดเพราะมันถูกแม่มันตีกบาลมาต่างหาก)
ราเทนเซอร์ยิงศรลำแสงขึ้นไปทะลุผ่านร่างคาออส แต่ก็ดูท่าทางมันไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เื่มื่อเทียบกับบาดแผลมากมายมหาศาลแล้วธนูลำแสงเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยมาก
เมื่อเป็นเช่นนี้ราทาทอสก์จึงตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง!!!
พวกทหารที่ดูอยู่พากันกำลังใจลดลงจนเป็นศูนย์ พลังของคาออสเริ่มสำแดงออกมาแล้วพวกทหารที่อยู่ใกล้ตำแหน่งที่มิติแหวกออกก็เริ่มระเบิดเป็นผุยผงกระจายวงกว้างออกไปเรื่อยๆ
ลาสต์วอลซ์มองขึ้นไปบนฟ้า "เจ้าการ์เดี้ยนแห่งความสิ้นหวัง มาอยู่ที่มิติแห่งนี้เองรึนี่?"
ทันใดนั้นดวงดาวก็เคลื่อนลงมาจากฟ้าไปยังตำแหน่งที่พวกซึคาสะอยู่ "!!!"
"ลาสต์วอลซ์มันเรียกดวงดาว!! มันจะกำจัดพวกเราเพื่อหยุดการเรียกคาออส!!" อุซโซตะลึงที่พวกนั้นรู้ตำแหน่งของพวกเขาซะแล้ว
"ใจเย็นๆอุซโซ ....มองเห็นจุดดับของดวงดาวไหม?" แรทเซลบอกให้อุซโซมองขึ้นไปยังดวงดาวที่กำลังจะตกลงมา
"ปกติผมเห็นแต่จุดดับของสิ่งมีชีวิตนี่นา ตอนนี้ขนาดจุดดับของลาสต์วอลซ์ก็มองไม่เห็นแล้ว แม้แต่ตัวของมันก็มองไม่เห็น บรรยากาศมันบิดเบี้ยวไปหมด พลังของมันมากเกินไป!!"
"ช่างลาสต์วอลซ์ก่อน ลองมองดูดวงดาวดีๆสิ"
พอตั้งใจมองดีๆอุซโซก็เริ่มเห็นจุดดับมากมายปรากฏขึ้น ไม่เพียงแต่ดวงดาว เขามองเห็นจุดดับมากมายมหาศาลบนพื้นแผ่นดิน ในมหาสมุทรหรือแม้แต่บนท้องฟ้า "นี่มันหมายความว่าไง?"
"ผู้มีเนตรแห่งความตายที่แท้จริงทำลายได้ทุกสิ่งทุกอย่าง...."
อุซโซเริ่มเข้าใจและจะลองทำลายดวงดาวดู แต่อายะก็ปรากฏตัวขึ้นและบินขึ้นไปรับดวงดาวไว้ทั้งดวงไม่ให้กระแทกลงมา "หน้าที่ของนายคือคุ้มกันซึคาสะ ทางนี้ปล่อยฉันเถอะ!!"
"เราเรียกคาออสเรียบร้อยแล้วครับคุณอายะ!"
"...................." อายะเงียบไปพักหนึ่ง ".....คาออสเหรอ? ทำไมเรียกคาออสล่ะ? =v="
".............................."
"..........."
ทุกคนอึ้งไปชั่วขณะ จะว่าไปอายะไม่เคยพูดว่าจะให้ซึคาสะเรียกคาออสสักคำ
"บอกช้าไปหน่อยมั้งฮะแอดมิน =v="
"โลกนี้กำลังจะถูกทำลายแล้วครับ =v="
"งั้นเราปล่อยมันเป็นไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ อย่างน้อยก็ฆ่าไอ้พวกจักรวรรดิได้ =v="
(พากันหนีความจริงกันไปหมดทุกคน) ตอนนี้ซึคาสะหมดสติเพราะเสียพลังไปมากแต่ยังมีชีวิตอยู่ พวกการ์เดี้ยนฟอร์ซจะรับของตอบแทนก็ต่อเมื่อทำหน้าที่ลุล่วงไปแล้ว
ทันใดนั้นราทาทอสก์ก็ปรากฏตัวขึ้นบนเนินเขาที่สูงที่สุดในสนามรบ "เฮ้ย! ไอ้กิ้งก่าโชกเลือด!! รับบทเรียนจากมนุษย์ดูซักชุดไหมครับ?" แล้วราทาทอสก์ก็กระโดดเข้าไปในมิติที่คาออสแหวกออกมา เกิดเสียงต่อสู้ดังสนั่น
".................= ="
".................................การต่อสู้แบบนี้มันอะไรของมันวะ!! ถึงจะรู้ว่าโลกมีหลายหมื่นล้าน แต่เรื่องแบบนี้ฉานรับไม่ได้~!" อุซโซเริ่มเพ้อแต่ไม่รู้ทำไมเขาแอบเชียร์ให้ราทาทอสก์ชนะ ถ้าราทาทอสก์ชนะนั่นหมายถึงซึคาสะไม่ต้องตาย แต่ถ้าคาออสชนะทุกอย่างจะถูกทำลายและการต่อสู้จะจบสิ้นลงเหมือนที่พวกเขาตั้งใจไว้แต่แรก
สักพักราทาทอสก์ก็กระโดดกลับลงมา ฟ้าปิดลงไปแล้วท้องฟ้าก็กลับเป็นอย่างเดิม (เขียวๆแบบตอนที่จักรวรรดิมานั่นแหละ)
"= ="
"หมอนั่น....มันฆ่าคาออส.....มันฆ่าคาออสจริงๆใช่ไหมครับทุกท่าน =A=""""
ราทาทอสก์เดินเข้ามาหาอุซโซที่ประคองซึคาสะอยู่
".....ขอบใจที่ช่วยกำจัดคาออสให้เรานะฮะ =v=//" <<ประโยคเดียวที่อุซโซนึกออก
"ชื่ออะไร?"
"อุซโซจ้า"
"ไม่ใช่แก แม่หนูคนนั้นต่างหาก"
"เธอคนนี้ชื่อสเตฟานซี ค็อกโดเรียที่แปด เป็นสาวกลำดับที่เจ็ดของบร๊ะแม่นาโนแตกฮะ" อุซโซมั่วข้อมูลเพื่อความปลอดภัยของซึคาสะเพราะยังไม่วางใจศัตรู
"คนๆนี้มีเจตจำนงค์เสรีที่สมบูรณ์แบบ" ราทาทอสก์พูดกับอุซโซด้วยน้ำเสียงปกติ ทั้งที่พลังมหาศาลขนาดกำจัดคาออสได้แต่บรรยากาศของคนๆนี้กลับเหมือนคนปกติผิดกับลาสต์วอลซ์หรือแม้แต่พวกศัตรูอย่างวาก้าบอนด์ลิบลับ "ดูแลสเตฟานซีให้ดีๆล่ะ" แถมบ้าจี้ไปกับเขาอีกต่างหาก หลอกง่ายชิบหาย
แล้วราทาทอสก์ก็กระโจนลงไปไล่ถลุงทหารฝั่งซุยต่อไปแบบไม่สนใจพวกอุซโซ ทั้งที่แค่กำจัดพวก GM และอายะที่ติดพันกับดวงดาวอยู่ข้างบนได้ก็จะจบสิ้นภารกิจ แต่ดูเหมือนเขาประทับใจและอยากอยู่ที่นี่ต่ออีกสักพักมากกว่า
".............แล้วพวกเราจะทำไงต่อดีล่ะ?" อุซโซหันไปถามแรทเซลก็ได้แต่ส่ายหน้าเพราะคิดไม่ออกจริงๆว่าจะทำไงต่อ
ขณะทุกคนกำลังหมดหวังก็ได้ยินเสียงพูด "คิดว่านี่เป็นการต่อสู้ของพวกแกรึไง?" อุซโซเงยหน้าขึ้นพบธีระและประมุขที่ไม่ได้เจอมานานตั้งแต่สอบ GM เสร็จ "การต่อสู้เพื่อปกป้องโลกแห่งนี้เป็นหน้าที่ของพวกเราทุกคน ต่อให้ทีมหลักทำไม่สำเร็จก็ขอให้วางใจเถอะ เราต้องมีโอกาสชนะ!!"
อุซโซเริ่มใจชื้นขึ้นเล็กน้อย
....แล้วแบล็คเรนก็วิ่งผ่านมาเด็ดหัวทั้งสองคนทิ้งไป (ไม่ทันเห็นพวกอุซโซ)
"กำจัดผู้เล่นหมดรึยังนะ?" เยอร์โน่ถามขึ้น
"ถ้าไม่รวม NPC ก็เก็บไปเกือบร้อยแล้ว นับจำนวนผู้เล่นจริงๆรวมกับที่ถูกจักรวรรดิจัดการก็แทบไม่เหลือแล้วหละ"
แล้วทั้งสองก็วิ่งจากไป.....
"ไอ้คนแต่งบัดซบ!! เหลือความหวังให้กันมั่งสิโว้ย!! ความหวังน่ะความหวัง!!" อุซโซตะโกนลั่นเหมือนยังเมาค้างจากเมื่อสองวันก่อน แต่ถ้าเทียบกับคาออสที่นำร่องมาสามตอนโดนกำจัดในสองบรรทัดแล้วเรื่องตะกี้ถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก
--Shiryu 12:27, 14 เมษายน 2008 (ICT)
อุซโซล้มลงหมดแรงแทบสิ้นใจ หัวใจนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวัง แต่พอแรทเซลเดินเข้ามาช่วยกระทืบพลางเตือนให้รู้ว่า ..."เอ็งน่ะ ยังไม่ได้ทำห่ะอะไรกับเค้าเลย" อุซโซก็ลุกขึ้นมาอีกครั้ง .....น่าเสียดายที่กล้องตัดไปที่รีเซ่ซะก่อน
ขณะนี้รีเซ่เผชิญหน้ากับเอลีทโซลเยอร์ไกอุส และมิฮอว์คที่ตอนนี้ดำรงตำแหน่งเป็นมหาเมพลอยอยู่บนฟากฟ้า ถ้าลาสต์วอลซ์เห็นคงโดนยิงตกลงมาข้อหาพยายามทำตัวสูงส่งกว่า ส่วนพวกกองทหารที่ทั้งสองคุมมาไล่ตะลุมบอนกับทหารฝั่งซุย ปล่อยโซลเยอร์ทั้งสองคนรุมรีเซ่อย่างภาคภูมิใจ
ไกอุสใช้พลังขวานปฐพีโจมตีจากเบื้องล่าง ขณะที่มิฮอว์คโจมตีจากด้านบน สองการโจมตีประสานทำให้การต่อสู้ลำบากขึ้นไปอีกหลายสิบเท่า รีเซ่กลิ้งหลบพัลวัน หลบได้มั่งไม่ได้มั่ง HP ลดเกินกว่าที่แรทเซลคำนวณไว้หลายจุด ใครจะไปรู้ว่าไกอุสจะเข้ามาสมทบด้วย จากที่ใครๆก็มองว่ารีเซ่จะชนะตอนนี้แทบจะหมดหวังไปแล้ว....
แต่แล้วอนิธินก็ปรากฏตัวขึ้น "ท่าทางลำบากน่าดูเลยนะยัยเด็กอวดดี"
"อนิธิน!?"
แล้วเขาก็ปล่อยฝูงแมลงออกมาทำลายวิสัยทัศน์ของมิฮอว์คที่ลอยอยู่เพื่อกันออกไปก่อนเข้าไปสู้กับไกอุส "ทางด้านเธอก็จัดการไอ้ตัวที่ลอยอยู่นั่นแล้วกัน"
ตอนนี้เริ่มมีโอกาสชนะขึ้นมาแล้ว รีเซ่ควงดาบโซ่สองท่อนปาขึ้นไปมัดมิฮอว์คไว้แน่น แล้วกระโดดเตรียมอัดด้วยลูกพลัง แต่มิฮอว์คร่างมหาเมพที่มีพลังมหาศาลก็ทำลายโซ่ออกมาได้แล้วถีบรีเซ่กลับลงไป
......ส่วนอนิธินโดนไกอุสตอกแบนติดกับพื้นไปแล้ว รีเซ่ถึงกับตะลึงที่อนิธินมีอายุการใช้งานเพียงสามบรรทัด!! ว่าแล้วก็โดนรุมอัดต่อไป...
ทางด้านเมดิอุสบาดเจ็บไม่น้อยเพราะพลังโจมตีแต่ละอย่างของไซเลนท์ไม่กิ๊กก๊อก
"ฮ่าๆๆๆๆ คนที่ถูกเรียกว่าเทพสงครามของมิตินี้มีพลังแค่นี้เองเรอะ? แล้วพวกแกจะเอาอะไรมาสู้กับวาก้าบอนด์ล่ะเนี่ย?" ไซเลนท์ปล่อยโฮมิ่งตอปิโดออกมาอีกสามลูก โจมตีเข้าทุกนัดจนเมดิอุสหมอบลงไป
.....แต่ก็ลุกขึ้นมาใหม่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"เฮ้ย! แบบนี้มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแล้วสิ! ทำไมมันไม่เป็นไรกัน?!"
เมดิอุสหยิบดาบออกมาควงด้วยแขนขวาที่น่าจะเจ็บอยู่แล้วฟันคลื่นพลังฟินิกซ์เข้าถล่มไซเลนท์แบบไม่ทันตั้งตัว
"เป็นไปได้ไง?! แขนขวาแกเจ็บอยู่ไม่ใช่เรอะ?!"
"ที่แขนเจ็บนั่นเมดิอุส แต่ข้าคือแมกนาดิอุสต่างหาก!" เออ นับวันคนแต่งก็ชักไม่ค่อยเข้าใจสถานภาพของหมอนี่ซักเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนพอเป็นแมกนาดิอุสแล้ว status ที่เสียหายตอนเป็นเมดิอุสจะหายไปด้วย แถมสไตล์การต่อสู้กับรูนยังเปลี่ยนไปอีกต่างหาก
"คิดผิดจริงๆที่ให้เจ้าเมดิอุสสู้ หมอนั่นมันช่างฝีมือ แต่ถ้าเรื่องฝีมือต่อสู้จริงๆไม่มีใครเก่งกาจเกินเทพสงครามอย่างข้าเด็ดขาด"
"ถอยไปแมกนาดิอุส! นี่มันการต่อสู้ของข้า!!"
"แกน่ะแพ้แล้วหลีกไปซะ!!"
"อั่ก! เจ็บใจนัก แต่ก็จริงอย่างที่แกว่า"
....ซึ่งทั้งหมดนี้เมดิอุสพูดคนเดียว ไซเลนท์ที่ดูยู่ได้แต่ปลงตก
"Phoenix Strike!" แมกนาดิอุสสาดเพลงดาบฟินิกซ์เข้าใส่ไซเลนท์ยกฝาหม้อขึ้นมากันแต่ก็ไม่สามารถกันได้ (กันได้ก็แปลกแล้ว) จึงถูกคลื่นโจมตีมากมายมหาศาลอัดเข้าใส่ไม่ยั้งแต่ก็ยังไม่ยอมล้ม แมกนาดิอุสรู้ดีว่าต่อให้เพลงดาบฟินิกซ์ร้ายกาจขนาดไหนก็คงจัดการพวกวาก้าบอนด์ไม่ได้ง่ายๆเลยพุ่งเข้าไปพร้อมฟาดดาบฟินิกซ์ใส่เข้าไปเรื่อยๆ ไซเลนท์ที่โดนอัดจนโชกเลือดจู่ๆก็ระเบิดพลังออกมาพัดเอาแมกนาดิอุสกระเด็นออกไป
"ฮ้าาาาา~!! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ -!! เก่งนี่หว่า!!" ไซเลนท์หยิบอาวุธที่น่าจะเป็นชิ้นสุดท้ายออกมา .....ที่รดน้ำต้นไม้ - -a
"ในนี้น่ะน้ำมันนะ" ไซเลนท์เอาน้ำมันราดใส่ตัวเองก่อนหยิบตัวเองเข้าไปในกระโปรงหายไปจากมิตินี้ แล้วโผล่ออกมาด้านหลังของแมกนาดิอุส "!!!"
"ไปลงนรกกันนะคะที่รัก~" ไซเลนท์จุดระเบิดหอบเอาตัวเองลอยขึ้นไปพร้อมแมกนาดิอุสแล้วระเบิดกลางฟ้าเป็นที่งดงามตระการตาแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก
"!!!" พวกบิ๊กเห็นระเบิดก็ตกใจ
"คุณเมดิอุส!!"
"ฮึ่ม! เราไม่มีเวลาหันกลับไปสนใจอะไรอีกแล้วนะ..." แต่ก่อนทุกคนจะได้กล่าวคำอำลาอาลัย เมดิอุสก็เดินดุ่ยๆกลับมาหาแบบไม่เปิดโอกาสให้เพื่อนๆซึ้งกัน
"ทำไมไม่ตายล่ะฮะ?" อุซโซถามวอนโดนตบกบาล
"ข้ารอดมาได้ แต่แมกนาดิอุสตายแล้ว T-T ถูกไซเลนท์ฆ่าตายไปพร้อมๆกัน ข้าเจ็บใจที่เห็นเจ้านั่นต้องตายไปกับตาเลย!"
"เออช่างเหอะ -*- ลุงเมดิยังปลอดภัยอยู่ก็ดีละ" ทุกคนดูท่าทางไม่สนใจเท่าไหร่ มันก็คนเดียวกันนี่แล้
ทางด้านรีเซ่.....ยังคงแย่ไม่เลิกรา ไม่ได้เก่งขนาดเมดิอุสแถมยังต้องเจอศัตรูรุมถึงสองตัว ตั้งใจแต่งให้ตายชัดๆ เพื่อนๆก็วางใจกันเหลือเกิน ไม่กลับมาช่วยซักตัว ตอนนี้ทั้งการโจมตีปฐพีจากไกอุสและลำแสงมหาเมพจากมิฮอว์คยังคงโจมตีใส่รีเซ่ไม่ยั้งจนสะบักสะบอมแทบจะยืนไม่อยู่ แต่ก็พยายามหาท่าไม้ตายที่จะจัดการศัตรูสูงระดับอย่างสองคนนี้ให้ได้ ทันใดนั้นก็สังเกตลักษณะของดาบโซ่สองท่อนที่ขอมาจากรูริ
"......หือ? ทั้งขนาด, รูปร่าง, น้ำหนัก นี่มันเหมือนดัดแปลงให้เข้ากับท่าไม้ตายของเราได้เลย" ช่วงแรกรีเซ่พยายามใช้วิธีสู้แบบรูริที่ตัวเองไม่ถนัดเพื่อให้เข้ากับอาวุธใหม่ แต่พอกลับมาใช้สไตล์การต่อสู้แบบตัวเองแล้วก็พบว่ากลับเข้ากับอาวุธชิ้นนี้ได้ดีกว่าเก่าซะอีก "นี่คิดเผื่อกันไว้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ ฮ่าๆๆๆ ไอ้พี่บ้า ....น่าจะห่วงเรื่องของตัวเองมากกว่านะ"
....แล้วรีเซ่ก็แยกออกมา 99 ร่าง
"เฮ้ย!!!" ทั้งไกอุส, มิฮอว์ค หรือกระทั่งอนิธินที่หมอบอยู่กับพื้นต่างอุทานขึ้นพร้อมกันเพราะไม่มีใครคิดว่ารีเซ่จะใช้ duplication แยกร่างได้มากขนาดนี้ เกินลิมิต 12 ร่างทีแรกไปหลายเท่า
"ดับไปซะทั้งคู่ ............" รีเซ่เคลื่อนไหวตามตำแหน่ง sephiroth ทั้งสิบตามพระคัมภีร์สร้างบรรยากาศขึ้นมาก่อนสาดพลังโจมตีมหาศาลสุดแรงเกิดระเบิดทุกอย่างในพื้นที่โจมตีแหลกเป็นจุล
"Heaven Destroyer!"'
ไกอุสโดนซัดแหลกสลายไป ส่วนมิฮอว์ครับพลังโจมตีเข้าไปแล้วพัฒนาอีกขั้นกลายเป็นอภิมหาอัครเทวดาสูงส่งเกินกว่าจะอยู่ในโลกนี้จึงกลับสรวงสวรรค์ไปในที่สุด (นี่แกตัดบทกันชุ่ยๆแบบนี้เลยเรอะ?)
รีเซ่กลับมาเหลือร่างเดียวก่อนล้มลงเหนื่อยแทบขาดใจ แต่ก็ดีใจที่สามารถเอาชนะเอลีทโซลเยอร์ถึงสองคนพร้อมกันได้
"สกิลแยกร่างมีพลังที่ยอดเยี่ยมมาก"
เสียงอนิธินพูดขึ้น รีเซ่หันกลับไปมองด้วยความประหลาดใจ
"สกิลนี่แหละที่อยากได้มานานแล้ว............" แล้วอนิธินก็แสดงร่างที่แท้จริงเป็นชีริวที่ปลอมตัวเข้ามา
"........" รีเซ่พูดไม่ออกแต่ไม่มีทางอื่นเลยต้องฮึดแยกออกมาอีก 99 ร่างเข้ารับมือกับชีริว
"เห็นหมดแล้วครับ ทั้งพลังของ 99 ร่าง ทั้งท่าไม้ตายฉีกสวรรค์" ชีริวรับมือกับคมอาวุธจากร่างทั้ง 99 ได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"โว้ย!! ไม่จบไม่สิ้นซะที! มันอะไรกันนักกันหนาเนี่ย!!" รีเซ่ตะโกนออกมาดังลั่น แต่ถึงสถานการณ์จะเลวร้ายสุดขีดยังไงชีริวก็สังเกตได้ว่าแววตาของเด็กคนนี้ยังไม่ยอมแพ้
"คิดว่าจะชนะข้าได้จริงๆน่ะเหรอ พลังความหวังแรงกล้ามาก ........ข้าจะขโมยมันมาซะ"
.........
จู่ๆซึคาสะที่หมดสติไปนานก็ลืมตาขึ้น
"ซือจัง! ตื่นแล้วเหรอ? รีบลุกขึ้นแล้วเตรียมการรับมือพวกมันกันต่อดีกว่า!!" อุซโซพูดทั้งที่ไม่มีใครรู้ว่าจะทำอะไรต่อ แต่ตอนนี้เมดิอุสกลับมาแล้ว น่าจะทำอะไรได้สักอย่าง
"เรายังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ? คาออสล่ะ?"
"โดนสายเลือดแท้ผ่าหัวแบะไปละ ช่างมันเถอะ! "
แต่ยังไม่ทันปรึกษาแผนการอะไรพวกจักรวรรดิก็เข้ามาล้อมกลุ่มของพวกอุซโซไว้ "อุ๋ย! =v= ขอเวลานอกนิดนึงไม่ได้เหรอครับ งวดนี้โผล่หัวมาทั้งราทาทอสก์ ราเทนเซอร์ ลาสต์วอลซ์เลยนะฮะ กะฆ่ากันแน่ๆใช่ไหมครับ?" อุซโซว่าจะแอบฉวยโอกาสยิงใส่จุดตายของลาสต์วอลซ์ให้ได้ แต่จนตอนนี้ก็ยังมองไม่เห็น ....มองไม่เห็นแม้แต่ร่างของลาสต์วอลซ์ที่ถูกห้วงบรรยากาศมืดมัวคลุมอยู่ทั้งร่าง
"ไม่ต้องทำอะไรแล้วหละโซซัง....." ซึคาสะห้ามไว้ก่อนอุซโซทำอะไรแผลงๆ "ถ้าซุยโคแอสไลฟ์อยู่ที่นี่ตอนนี้ก็ดีสินะ ฮ่ะๆๆๆๆ"
"เป็นอะไรของเธอฟร้า!! ยอมแพ้แล้วเรอะ?! อย่าไปยอมมันๆ ไอ้พวกนี้มีแต่สาวกทีฟา" อุซโซพยายามปลุกใจเพื่อนแถมนินทาสาวกกันต่อหน้าต่อตา ราทาทอสก์พลางคิดว่าไม่น่าเก็บมันไว้เลย ส่วนราเทนเซอร์กะว่าสักวันจะโยนแปลอัลติมาเนียให้อ่านซะให้เข็ด
"ภาพเอาท์แลนด์ในความทรงจำที่เราเคยเล่าให้ฟัง ขอให้จำไว้ตลอดไปนะ..." ซึคาสะพูดอะไรแปลกๆ แต่ก่อนทุกคนจะได้สงสัยจะไรก็โดนซึคาสะเอา Eternal Gate ถีบออกไปไกลลิบเหลือไว้แค่ตัวเองอยู่กลางกองทัพจักรวรรดิมากมายมหาศาล "เฮ้ย!!!"
แล้วซึคาสะก็เริ่มร่ายเวทประตูบานสุดท้าย.... ปิดผนึกชั่วนิรันดร์ พลังเวทประตูที่จะสามารถไล่พวกนอกมิติออกไปจากที่แห่งนี้ได้โดยสละชีวิตมนุษย์ของโลกนี้หนึ่งคนเพื่อผนึกประตู
พอดีกับที่อายะ (เพิ่งปัดดวงดาวออกไปนอกวิธีโคจรได้สำเร็จ) กลับลงมายังพื้นโลกพอดี
"คุณอายะ! ที่บอกว่า eternal gate คือคีย์ของสงครามเอาท์แลนด์ที่แท้คืออันนี้เองเรอะ?! แบบนี้ยังไงซือจังก็ตายอยู่ดี" อุซโซทักท้วง แถมเคลมประกันชีวิตบริษัทมังกรม่วงประกันภัยช่างให้ระดับความเชื่อมั่นต่ำแสนต่ำ ท่าทางซึคาสะจะตายแหงๆ แต่คนแต่งไม่กล้าบอกว่าพระเอกแชปเตอร์หลักเขายุมาว่าอยากเห็นซึคาสะตาย
....ส่วนอายะไม่ได้ตอบอะไร
อีกฝั่งหนึ่งพวกวาก้าบอนด์ส่วนนึงที่ทำหน้าที่ตัวเองเรียบร้อยมารวมตัวกัน
"พวกมันเปิดประตูสุดท้ายขึ้นมาแล้ว....." เยอร์โน่รายงานสถานการณ์สดนาทีต่อนาที
"ท่าทางจะไม่ยอมให้เราเอาชนะได้ง่ายๆจริงๆด้วยสินะ" แบล็คเรนพูดด้วยเสียงสั่นหลังรู้ว่าแม้แต่ไซเลนท์ก็แพ้ไปแล้ว "แถมไซเลนท์ก็ถูกฆ่าตายไปแล้ว"
"เรียกว่าถูกกำจัดจะเหมาะกว่ามั้ง" ชีริวเดินมาสมทบแขนซ้ายบาดเจ็บมีเลือดออก
"ไปโดนอะไรมา?"
"โดนเด็กมันอัดน่ะ อย่าไปสนใจเลย"
...........
ตัดมาทางด้านรีเซ่นอนแผ่มีดาบแปดเล่มเสียบอยู่เต็มตัวมองฟ้าที่เปลี่ยนสีไปเรื่อยๆจากผลของเวทประตูของซึคาสะ
"โธ่เอ๊ย…. แม้แต่ฟ้าครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นก็ไม่ได้เรื่องเลย" รีเซ่พูดด้วยน้ำเสียงมีเลือดเต็มคอแล้วก็นึกย้อนไปถึงเรื่องบ้านเกิด, การเดินทางมาหลายมิติ การตามหา true treasure, ตั้งใจต่อสู้แทนพี่ และการล้างแค้นจักรวรรดิ
"สุดท้ายก็คว้าอะไรไว้ไม่ได้สักอย่าง ......น่าเบื่อชะมัด......" รีเซ่เหม่อมองฟ้าด้วยแววตาเลื่อนลอย แล้วท้องฟ้าก็ค่อยๆมืดลง.....
--Shiryu 10:07, 15 เมษายน 2008 (ICT)
พวกสาวกตอนนี้ยังอยู่ไกลเกินกว่าจะหยุดการร่ายเวทได้ทัน ราเทนเซอร์ง้างธนูลำแสงขึ้นแต่ราทาทอสก์ห้ามไว้ "ให้เธอได้ทำตามความตั้งใจครั้งสุดท้ายเถอะน่า" ดูเหมือนพวกมันจะมั่นใจว่าแม้แต่ประตูสุดท้ายก็ไม่สามารถทำอะไรได้
เวทประตูครั้งนี้ใช้เวลาร่ายไม่นานมาก แล้วฟ้าก็สว่างจ้าไปทั่วโลกก่อนเศษความทรงจำของโลกจะผนึกตัวรวมเข้าปิดผนึกพวกจักรวรรดิทั้งหมดกลับไปในพริบตาจนแม้แต่พวกอายะยังไม่เชื่อว่ามันจะจบลงง่ายดายขนาดนี้ ".............."
"วาก้าบอนด์! .....เจ้าพวกวาก้าบอนด์ล่ะ?!"
"พวกนั้นไม่ถือว่าเป็นคนของมิติอื่น มันสละพลังสิทธิพิเศษจากการเดินทางเพื่อครองสิทธิในการเป็นคนของทุกมิติ พลังปิดผนึกชั่วนิรันดร์ไม่สามารถไล่มันกลับไปได้!!" แรทเซลรีบชี้ให้อายะดูอัลคาเชลและโมกุริกำลังมุ่งหน้าตรงไปยังเกรทชไรน์
"มันกำลังจะเปิดประตูพาพวกนั้นกลับมาอีกรอบ!!!"
อายะรีบยิงลูกพลังขนาดมหึมาทำลายหอคอยศักดิ์สิทธิ์ของเกรทชไรน์พินาศไปทันที
"คุณอายะ!!"
"ไม่มีทางอื่นแล้วนี่ เราจะต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่เหลืออยู่...."
แรทเซลรู้สึกอยากจะวิ่งไปตบหัวหน้าตัวเอง "ถ้าไม่มีประตูเชื่อมต่อกับโลกอื่นตามกฏของ wire world โลกเราจะหลุดจากสารบบ ที่สำคัญ....คุณลูเน่ยังอยู่ในนั้นนะ!"
"................"
แต่ก่อนจะได้ถกเถียงอะไรกัน หอคอยก็กลับฟื้นตัวขึ้นมาใหม่เหมือนกรอวีดีโอกลับ
"พลังในการย้อนเวลา ....โชคดีที่เข้ามาในขอบเขตพลังทันเวลาพอดี" อัลคาเชลเร่งเวลาย้อนไปเรื่อยๆจนหอคอยกลับคืนมาเป็นเหมือนเดิม
พอถึงตอนนี้อายะเริ่มจะหมดหวัง ไม่ว่าจะทำอะไร ไม่ว่าจะยอมเสียสละไปมากแค่ไหนก็ไม่สามรถหยุดยั้งการทำลายโลกแห่งนี้ได้
อุซโซลุกขึ้นหลังตั้งสติได้ "อย่าเพิ่งหมดหวัง! คุณลูเน่ยังคงอยู่บนนั้นน่าจะช่วยถ่วงเวลาให้เราได้มั่ง! เราก็รีบตามขึ้นไปช่วยกำจัดพวกมันไม่ให้เรียกพวกจักรวรรดิกลับมาดีกว่า!"
แต่ลูเน่ก็เดินออกมาด้านหน้า....
"ลูเน่?"
"ไม่ใช่ลูเน่ ข้าคือมิโคโตะ วาก้าบอนด์ลำดับที่ห้าที่เข้ามาครอบครองร่างนี้เสร็จสมบูรณ์แล้ว"
หมอนี่คือมิโคโตะหนึ่งในวาก้าบอนด์ที่ครอบครองความเป็นอมตะ แม้เหลือเซลล์เดียวก็ยังคงมีชีวิตอยู่ พวกโมกุริลอบนำชิ้นส่วนของมิโคโตะเข้ามาในเกรทชไรน์และเข้าไปครอบงำร่างของลูเน่ได้อย่างสมบูรณ์
ชีริวใช้สกิลสลับตำแหน่งแลกที่กับมิโคโตะแล้วสลับที่ตัวเองกับโมกุริอีกรอบทำให้โมกุริขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งบนสุดของหอคอยได้โดยพวกอุซโซไม่มีทางขัดขวางทัน
".................."
จากนั้นโมกุริก็ใช้ golden passport พาพวกจักรวรรดิทั้งหมดกลับมาอีกรอบ ฟ้าที่ส่องสว่างกลับเป็นสีเขียวขุ่นอีกครั้ง
"ไง ไม่เจอกันตั้งหลายนาที" ราทาทอสก์กล่าวทักทายพวกอุซโซ "จริงๆพลังประตูของสเตฟานซีก็ร้ายกาจอยู่เหมือนกันนะ" ท่าทางหมอนี่เชื่อว่านั่นคือชื่อของซึคาสะจริงๆ
T-T
ตอนนี้พวกอุซโซทำอะไรไม่ได้อีกแล้วนอกจากนั่งน้ำตาไหลพรากๆ หมดหนทางเอาชนะโดยสมบูรณ์แบบ ต่อให้อายะสู้สุดความสามารถก็ไม่มีปัญญากำจัดลาสต์วอลซ์ได้ ต่อให้มี eternal gate อีกอัน พวกมันก็ยังกลับมาได้อีก
แล้วพวกจักรวรรดิก็เริ่มไล่ตีทหารซุยที่ยังเหลือชีวิตรอดล้มตายแทบเกลี้ยงพร้อมกรูกันเข้าหาพวกอายะที่อยู่หน้าเกรทชไรน์
สักพักอายะก็สังเกตเห็นลูเน่กำลังเดินเข้ามา
"หมอนั่นมันคือมิโคโตะ!" บิ๊กหยิบอาวุธเตรียมเข้าสู้กับลูเน่ ....แต่ลูเน่คว้าปืนออกมายิงใส่หัวตัวเองซะก่อน
"!!!"
ชิ้นส่วนเศษเนื้อของมิโคโตะที่เกาะสมองอยู่กระเด็นออกมาก่อนเลื้อยหลบเข้าไปในกองทหารจำนวนมหาศาล
"ลูเน่..........." อายะยังไม่ค่อยแน่ใจว่าตอนนี้กลับเป็นลูเน่คนเดิมหรือยัง
"หลอกให้ฉันสั่งการนกต่อเหรออายะ?" ลูเน่ขุดเรื่องที่อายะใช้ให้ลูเน่คุมพวกที่ปลอมเป็นพวกอุซโซไปโดนอัลคาเชลฆ่าตายขึ้นมาทำให้ชัวร์ว่าตัวจริงแหงๆ "เธอก็เป็นซะยังงี้ละน้า... ไม่เคยไว้ใจใครเลย" ลูเน่ยิ้มด้วยใบหน้าโชกเลือดแว่วเสียงหลอกหลอน "ฉันไม่เคยคิดจะสู้เพื่อเธอ ฉันสู้เพื่อปกป้องโลกที่เรียกว่าซุยโคยูนิเวิร์สเท่านั้นเอง" ลูเน่ยื่นคำขาดพลางควงปืนหันหลังกลับลงไปในสมรภูมิที่เขากำลังตีกันชุลมุน
"ถ้ามีโอกาสก็จารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของโลกนี้ด้วยนะ ว่า GM ลูเน่ต่อสู้จนจบชีวิตลงกลางสมรภูมิของเอาท์แลนด์"
แล้วลูเน่ก็วิ่งหายลับตาไป....
"จริงอย่างที่คุณลูเน่ว่า คุณตั้งใจจะปกป้องโลกแห่งนี้จริงๆหรือเปล่าเนี่ยคุณอายะ?" แรทเซลที่ข้องใจมานานแล้วก็เริ่มระบายมั่ง "คุณคิดว่ายังไงโลกนี้ก็คงจะต้องถูกทำลายอยู่แล้ว ที่ต้องการก็แค่ความสามารถที่จะเล่นงานพวกจักรวรรดิได้เท่านั้นเองใช่ไหมล่ะ?" จะว่าไปตอนคัด GM ก็ไม่ได้ดูอุดมการณ์สำหรับสร้างโลกใหม่เท่าไหร่ เหมือนเลือกๆเอาว่าใครมีความสามารถแบบที่เอาไว้ฆ่าไอ้พวกสาวกสายเลือดแท้ได้มากกว่า
ขณะศัตรูกำลังรุกเข้ามาเรื่อยๆฝั่งพระเอกกำลังตั้งโต๊ะประชาทัณฑ์อายะกันอย่างสนุกสนาน
"ทั้งที่เราก็พยายามทำทุกอย่างจนถึงที่สุดแล้วนะ ที่เราทำมันผิดจริงเหรอทุกคน T-T"
"ผิดครับ" แรทเซลตอบใจร้าย
"เอาไงต่อดีพี่แรทเซล?" บิ๊กเดินมาขอบทกันดื้อๆ
"สู้เท่าที่จะสู้ได้ ถ้าไม่มีปัญญาฆ่าพวกสายเลือดแท้ได้อย่างน้อยก็จัดการวาก้าบอนด์ให้ได้อีกสัก 2-3 คน มันจะได้ไม่เข้าไปป่วนมิติอื่นอีก ตอนนี้เราทำได้แค่นี้แล้ว"
ทุกคนปล่อยอายะไว้กลางที่ว่างเปล่าในสนามรบ แล้วหยิบอาวุธเตรียมไล่กระทืบวาก้าบอนด์
................
"จัดการพวกมันได้หมดไหม?" ลาสต์วอลซ์ถามความคืบหน้า มือก็ยิง meteor shower ถล่มสนามเล่นโชว์พาวเพราะพลังเวทเหลือเยอะ ศัตรูกากเกิน
"อีกไม่นานหรอกครับ เหลือแค่แอดมินกับพวก GM ไม่กี่คน พวกผู้เล่นทั่วไปตายหมดแล้ว"
แล้วจู่ๆอายะก็มาปรากฏตัวต่อหน้าลาสต์วอลซ์แบบไม่ให้สุ้มให้เสียงจนพวกทหารฝั่งจักรวรรดิพากันงงว่าฝ่ากองทหารมากมายมหาศาลเข้ามาได้ไง
"หืม? เข้ามาสู้กับข้างั้นรึอายะ หึหึหึ แม่หนูน้อยผู้ปกครองโลกแห่งนี้..." ลาสต์วอลซ์บอกให้พวกทหารถอยไปห่างๆ เพราะการต่อสู้ของเขาอาจถล่มเอาท์แลนด์ทั้งหมดหายไปในพริบตาได้ (ไม่โม้)
แต่อายะไม่ได้มาที่นี่เพื่อต่อสู้ "เรายอมแพ้แล้ว.... นำตัวเราไปจองจำในคุกใต้ดินของโลกไกอา แค่นั้นมิติแห่งนี้ก็จะจบสิ้นลง ไม่ต้องลงมือทำอะไรมากไปกว่านี้แล้วหละ"
"อืม ได้ตามที่เธอเรียกร้องเลย"
แล้วตัวหนังสือ GAME OVER สีแดงๆฟอนต์อังษณาก็ปรากฏขึ้นบนฟ้า
"นี่มันอะไรวะ!! ทำกราฟฟิคปิดฉากให้สวยๆหน่อยไม่ได้รึไงล่ะเพ่!" อุซโซโวยใส่แรทเซลในฐานะโปรแกรมเมอร์ของโลกนี้ "แหะๆ ข้าไม่คิดว่าจะต้องใช้น่ะ เลยทำห่วยๆ"
"เอ่อ.....ก่อนสนใจกราฟฟิคมาตะลึงกันหน่อยสิ ทำไมเราแพ้แล้วล่ะ - -" บิ๊กช่วยเตือนสติพวกบ้องตื้น
"เฮ้ย จริงด้วย! ทำไมเราแพ้แล้วล่ะ!? O_o!!"
"อายะยอมแพ้แล้ว พวกนั้นนำตัวอายะไปจองจำในคุกของโลกไกอา ....เพื่อช่วยพวกเราทั้งหมด" เมดิอุสที่ดูมอนิเตอร์รุ่นจิ๋ว(หยิบออกมาจากกระเป๋าหน้าท้อง)รายงานสถานการณ์ให้เพื่อนๆหลานๆฟัง
"คุณอายะ........"
ทางด้านจักรวรรดิเตรียมตัวเดินทางกลับหลังบรรลุเป้าหมาย
"แค่นี้ก็หมดเรื่องหมดราวแล้วสินะ จริงๆอยากอยู่ที่นี่นานๆนะเนี่ย" ราทาทอสก์รู้สึกว่ายังยืดเส้นยืดสายไม่หนำใจ
"ก็อยู่ไปสิ" ราเทนเซอร์หันหลังกลับไปแบบไม่ใยดีต่อโลกแห่งนี้เท่าไหร่ ทำเอาราทาทอสก์ก็แปลกใจนิดๆ
"ฮ่าๆๆ ล้อเล่นเองน่า ว่าแต่เธอไม่คิดจะตามหาหมอนั่นจริงๆเหรอ?"
"ไม่ใช่เรื่องของนาย"
ทางด้านลาสต์วอลซ์ก็เตรียมตัวออกเดินทางกลับไปยังโลกไกอา....
"โลกนี้ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว แต่ถ้าเจ้านั่นยังอยู่มันอาจฟื้นกลับขึ้นมาใหม่ได้"
"งั้นก็ให้พวกเราไปจัดการมันก่อนแล้วค่อยกลับก็ได้นี่ครับ"
แล้วลาสต์วอลซ์ก็ออกคำสั่งสุดท้าย : ให้ทหารของจักรวรรดิทั้งหมด ฆ่าอุซโซให้ได้
--Shiryu 11:15, 17 เมษายน 2008 (ICT)
"อุซโซ ฉันดีใจที่ได้รู้จักแก - -//" เมดิอุสวิ่งหนีหมดเยื่อใยไปอย่างไวแบบไม่ทันให้อุซโซตั้งตัว :x
หลังเห็นประกาศบนท้องฟ้าอุซโซเริ่มบ่นอุบอิบ ขนาดศึกแพ้ไปแล้วยังซวยไม่หยุดหย่อน ถ้ามีีประกวดตัวละครโคตรซวยในฟิคนรกเขาคงได้เข้าชิงกับซาซาไร(....ว่าแต่หมอนั่นมันใครฟะ?) คำสั่งของลาสต์วอลซ์ให้พวกทหารจักรวรรดิทั้งหมดออกตามล่าเขา แบบนี้ต่อให้เป็นอายะก็คงไม่รอด
"อย่ากังวลไปเลยอุซโซ ฉันจะสู้เคียงข้างนายจนวาระสุดท้าย" บิ๊กยังคงยืนหยัดอยู่ข้างเขา
"บิ๊ก…"
"ยังไงก็ไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้วนี่นะ"
เมดิอุสเดินเอาสันขวานตีกบาลก่อนหอบบิ๊กออกไปทันที ทิ้งอุซโซให้อยู่โดดเดี่ยวอย่างแท้จริง ความเหงานี้ทำให้เขาเปิดเพลงมาช่าฟัง ส่วนแรทเซลนั้นหายหัวไปก่อนใครด้วยความเร็วสามเท่า
"สุดท้ายก็โดนทิ้งให้ตายสินะ เอาเฮอะ อยู่ไปโลกนี้มันก็ไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว" ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นแค่เกมส์ออนไลน์คงได้ฟีลสิ้นหวังมากกว่านี้ แล้วอุซโซก็เริ่มเพ่งเนตรแห่งความตาย เห็นทหารจำนวนมหาศาลกรูกันเข้ามาจากทุกสารทิศ "กลับไปทั้งอย่างงั้นพวกแกก็ชนะอยู่แล้ว หาเรื่องจริงๆ .....จะฆ่าทิ้งให้หมดเลย!" อุซโซเริ่มไล่ยิงใส่จุดตายของพวกทหารระเบิดเป็นผงไปทีละคนๆ พลางเผ่นออกจากสนามรบไปเรื่อยๆ
เสียงจากแผ่นดินช่วยบอกทางหนีให้อุซโซหนีไกลออกไปทุกทีพวกทหารจำนวนไม่กี่คนที่ไล่ตามทันก็โดนเก็บอย่างง่ายดาย จนกระทั่งเอลีทโซลเยอร์นายหนึ่งตามอุซโซทัน "คราวนี้ไม่ใช่ทหารเลวแล้วเรอะ"
อุซโซยิงลูกพลังใส่แต่มันก็หลบไปได้ แล้วอุซโซก็สู้กับโซลเยอร์กินเวลาครึ่งนาทีพวกทหารที่เหลือก็ตามมาทันอีกรอบก่อนอุซโซจะสอยโซลเยอร์ร่วงแล้ววิ่งต่อ
สักพักก็มีเอลีทโซลเยอร์ตามมาทันอีก อุซโซสู้กับรายนี้ห้าสิบวินาทีพวกทหารเลวอีกชุดก็ตามมาทันอีก อุซโซจัดการทั้งหมดแล้ววิ่งต่อ
แล้วก็มีโซลเยอร์คนที่สามตามมาทันอีก อุซโซรู้สึกว่ายังไงก็คงไม่หมดซะทีจึงหันหน้ากลับมาแกล้งบ้าขอความเมตตา "ไฟนอลแฟนตาซีสุดยอดก๊าบบบ~ ทีฟาก็สุดยอดก๊าบบบบบ~" แต่น่าเสียดายพวกที่วิ่งตามมาเป็นสาวกแอริธ อุซโซจึงถูกยำตีนไร้ความปราณี แล้วเอลีทโซลเยอร์คนที่สามที่ไล่ตามมาก็ออกมาท้าอุซโซสู้ตัวต่อตัว
"จริงๆแค่รุมจัดการแกง่ายกว่า แต่แบบนั้นมันจะไปได้ความภูมิใจอะไร เห็นแกกำจัดไปสองคนแล้ว เดี๋ยวใครเขาจะไปนินทากันว่าเอลีทโซลเยอร์ฝีมือกระจอก"
อุซโซรับคำท้าด้วยความรู้สึกว่าหมอนี่มันก็คงไม่ต่างจากสองคนแรกเท่าไหร่ ชื่อยังไม่มีเลย
ทันทีที่การต่อสู้ตัวต่อตัวเริ่มขึ้น เอลีทโซลเยอร์ก็รุกเข้ากระแทกสันมือลงหัวใจของอุซโซพอดี
"!!!"
"แกมองเห็นจุดดับ แต่จริงๆมนุษย์ก็มีจุดตายที่เห็นได้ด้วยตาเปล่ามากมายมหาศาลอยู่แล้ว เสียใจด้วยนะแกตายแล้วหละ"
เอลีทโซลเยอร์ไร้นามหันหลังกลับไปทิ้งอุซโซให้ค่อยๆหมดสติลง "เฮ้ย!! ถ้าจะตายขอตายด้วยมือสาวกสายเลือดแท้ไม่ได้รึไงฟร้า~!! โดนตัวประกอบฆ่าตายหนูไม่อ้าววว~" แล้วลมหายใจก็ขาดห้วงไป
...อุซโซตาย...
ไงล่ะ หักมุมมั้ย? :P
//คนแต่งถูกกระทืบข้อหาเห็นเรื่องหักมุมสำคัญกว่าเนื้อเรื่อง
บิ๊กและเมดิอุสที่หลบฉากออกมานอกสนามดูรายงานสรุปยอดผู้เสียชีวิตในสงครามเอาท์แลนด์ที่แกะออกมาจากคลังข้อมูลด้วยอุปกรณ์แฮ็กพิเศษที่เขาประดิษฐ์ขึ้น (ตกลงเป็นช่างฝีมือหรือมหาโจร?)
"บลิทซ์ถูกแบล็คเรนฆ่าตายที่เกรทชไรน์, พวกการ์เดี้ยนทั้งหกถูกจัดการหมดด้วยฝีมือวาก้าบอนด์, แบล็คฟินิกซ์ถูกราทาทอสก์ฆ่า, โอตาก้อนโดนเอกซ์มัสฆ่า, เอกซ์มัสถูกอุซโซยิงตาย, ยาโนเทพหลุดไปอยู่ในห้วงมิติรกร้าง (เฮ), คาออสโดนราทาทอสก์กำจัด, ธีระและประมุขถูกแบล็คเรนเจี๋ยน, ไซเลนท์ถูกคนหล่อฆ่าตาย, รีเซ่กำจัดมิฮอว์คและไกอุสได้..." เมดิอุสรายงานชื่อคนตายทั้งฝั่งตัวเองและฝั่งศัตรู
"แทบจะหมดเรื่องเลยนะครับเนี่ย..."
"หา!? รีเซ่ตายแล้วงั้นเหรอ??" บิ๊กตกใจกับข้อมูลที่รู้มา แบบนี้ก็เท่ากับชีริวได้สกิลมหาโกงอย่าง duplication ไปเพิ่มความแกร่งของมันขึ้นอีกหลายเท่า
"ซึคาสะสละชีวิตปิดผนึกพวกจักรวรรดิ..." รายนี้คนแต่งยังคงยืนยันว่าไม่ต๊ายยยย เหมือนรอจนเผากระดูกเรียบร้อยแต่ประกันบอกว่า "คนนี้เค้ายังไม่ต๊ายยย ประกันไม่จ่ายจ้า~!!" น่าด่าลงพันทิปห้องโทรโข่งยิ่งนัก
"ลูเน่ตายในสนามรบ, อายะถูกจองจำ .........." แล้วเมดิอุสก็อ่านมาถึงชื่อสุดท้าย "อุซโซถูกเอลีทโซลเยอร์ฆ่าตาย"
"เฮ้ย!! อุซโซตายแล้วเหรอ?"
"ข้อมูลบอกแบบนี้ ยังไงก็คงไม่มีทางผิดพลาด ต่อให้เล่นมุกเอาคนอื่นมาปลอมตัวเป็นอุซโซก็ไม่มีทางหลอกฐานข้อมูลได้"
ทางด้านลาสต์วอลซ์หลังรู้ว่าอุซโซถูกจัดการเรียบร้อยแล้วก็สั่งกองทัพจักรวรรดิเดินทางกลับ กองทหารนับล้านค่อยๆเคลื่อนทัพผ่านสายรุ้งสีดำของโมกุริเดินทางกลับไปยังโลกไกอา แล้วประตูมิติก็ปิดลง ฟ้ากลับมาสว่างเหมือนเดิมหลงเหลือไว้แค่ซากปรักหักพังของมิตินี้ แม้แต่แอดมินก็ไม่อยู่แล้ว...
--Shiryu 20:14, 18 เมษายน 2008 (ICT)
เมดิอุสเก็บกระเป๋า พลางตัดผมโกนหนวด เตรียมตัวขึ้นเป็นพระเอกคนใหม่ ....แต่แรทเซลวิ่งมาตบกบาลซะก่อน "อย่าตามน้ำมากครับพี่เทพ ตามที่ตกลงกันไว้ว่าพวกเราจะหลบฉากออกมาแล้วทำตามแผนที่ว่า"
บิ๊กงงว่าสองคนนี้เขาตกลงอะไรกัน แรทเซลรีบอธิบายต่อ "โชคดีที่ครั้งสุดท้ายนี้คุณอายะไว้ใจผม ก่อนแยกจากคุณอายะไปตอนนั้นผมขอให้คุณอายะช่วยถ่ายสกิล transformation ของคนๆนึงมาที่ตัวผมแล้วแปลงเป็นเอลีทโซลเยอร์แฝงตัวเข้าไปในจักรวรรดิตอนที่พวกมันไล่ล่าอุซโซ"
"แล้วเธอก็กระแทกหยุดหัวใจของอุซโซให้ดูเหมือนตายชั่วขณะ ....คนอื่นไม่มีทางทำได้แม่นยำแบบนี้แน่" เมดิอุสช่วยเสริม
"แบบนี้ก็หมายความว่า....."
"ใช่ครับ อุซโซยังคงมีชีวิตอยู่"
แรทเซลคิดถึงคำพูดสุดท้ายของอายะว่า "ถึงฉันจะไม่เคยไว้ใจใคร แต่ครั้งนี้เท่านั้นขอให้ทุกคนเชื่อใจฉันเถอะนะ ฉันไม่คิดจะยอมแพ้เด็ดขาด อย่าเพิ่งเชื่อในสิ่งที่กำลังจะเห็น ช่วยกันรวมกำลังคนที่เหลืออยู่รอฉันสักนิดนึงนะ" ทุกคนมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย แต่ตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถไปสมทบอุซโซได้เพราะวาก้าบอนด์หรือสปายของจักรวรรดิอาจจับตาดูพวกเขาอยู่
"รออีกสักพักแล้วกันนะ"
"ฮื่อ มาช่วยกันฟื้นโลกแห่งนี้กลับมาอีกครั้ง"
พวกวาก้าบอนด์ทำหลุมศพให้ไซเลนท์เรียบร้อยก็พร้อมออกเดินทางไปยังเป้าหมายต่อไป "พวกซุยโคเด็นร้ายกาจเหลือเชื่อ งานนี้ขาดทุนยับจริงๆ" หือ? จิโซเหรอ? ยุคนี้มีของแบบนั้นที่ไหนกัน ห้ามพูดถึงเด็ดขาด
"ว่าแต่เราจะไปมิติไหนต่อล่ะ?" เยอร์โน่ถามขึ้น
"โลกแห่งนี้ยังไม่จบสิ้นลง...." โมกุริปรากฏตัวกลางวงแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงเหมือนจะออกมายังไงก็ได้แบบที่แม้แต่วาก้าบอนด์ด้วยกันเองยังจับร่องรอยไม่ได้ "ต้องกำจัดพวกเลือดใหม่ที่จะทำการบูรณะโลกแห่งนี้ขึ้นมา ไม่งั้นงานของเราก็ยังไม่จบ"
"ยังเห็นอนาคตนั้นอยู่หรือเปล่าโมะซัง?" ชีริวถามถึงภาพที่มีแต่โมกุริที่มีพลังเดินทางห้ามห้วงมิติเท่านั้นที่จะมองเห็น .....ภาพปลายทางของมิติทั้งหมดทั้งมวล ถึงจะมีสกิลครบร้อยชนิดแล้ว แต่สกิลจอมโจรของเขาไม่สามารถแย่งชิงสกิลที่มีพลังมากกว่าสกิลของตนเองได้
โมกุริพยักหน้าตอบ
"จัดการอายะกับพวก GM เก่าได้แล้ว พวกที่เหลือก็ไม่เท่าไหร่หรอก" อัลคาเชลเตรียมออกลุยอีกครั้ง แล้วทุกคนก็เริ่มเดินทางออกจากสนามรบ แต่แบล็คเรนยังคงเหม่อมองไปยังหลุมศพของไซเลนท์
"มีอะไรเหรอ?"
"พวกเราออกเดินทางไปยังห้วงมิตินับล้านจนถูกตราหัวว่าเป็นพวกที่ไร้บ้านเกิด ถึงยังงั้นก็น่าสนใจจริงๆนะว่าที่ๆเราจะได้หลับไปชั่วนิรันดร์จะเป็นที่ไหน? จะนับที่นั่นเป็นบ้านจริงๆของเราได้หรือเปล่านะ?" แบล็คเรนพูดน่าคิด
โมกุริหันหลังเดินออกไปแบบไม่ใส่ใจ "ถ้าผูกพันกับโลกใดโลกหนึ่งจนถึงขนาดเกิดความคิดว่าต้องการจะตายที่นี่การเดินทางของเราคงสิ้นสุดแค่นี้แหละ"
ทางด้านอุซโซลืมตาขึ้นมาได้ก็อ้วกแตกอ้วกแตนจากอาการวิงเวียน "พี่แรทเซลแกล้งหยุดหัวใจเพื่อหลอกว่าเราตายแล้ว ....แถมยังหลอกกระทั่งคนอ่าน พวกจักรวรรดิก็กลับไปแล้ว แต่ถึงจะรอดมาได้ก็เถอะ ....มีอะไรที่เรายังทำได้อยู่อีกเหรอ...."
อุซโซเดินโซซัดโซเซมาเรื่อยๆด้วยพลังที่เหลืออยู่น้อยเต็มทนจนมาถึงโบสถ์ร้างกลางเมืองมาริดชายแดนของฮาร์โมเนีย
"ดูไม่จืดเลยเว้ยเฮ้ย"
พอหันตามเสียงขึ้นไปก็พบซุยโคแอสไลฟ์นั่งอยู่บนหลังคามีเงาพระจันทร์อยู่ด้านหลังเพิ่มความหลอกหลอน "ฮ่าๆๆๆๆๆ หึหึหึหึหึ .....การเอาตัวรอดของหมาขี้แพ้"
"ไอ้นิสัยเสีย!! หายหัวไปไหนมาจนจบฟะ? เห็นว่าไม่ได้เป็น GM แกเลยไม่คิดว่านี่เป็นการต่อสู้ของแกรึไง? เดี๋ยวปั๊ดเอารูปเม้งนอนกางเกงหลุดตูดมาแปะกลางบ็อกซ์ซะนี่"
"ใช่ ไม่ใช่การต่อสู้ของฉัน ถ้าฉันเป็น GM คงไม่ปล่อยให้เละเทะขนาดนี้หรอก"
อุซโซรู้สึกอยากไล่หมอนี่ไปเล่นเกมส์อื่นให้เห็นความเมพของโลกภายนอกบ้าง "ต่อให้แกสู้เต็มที่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก..."
"เออนั่นสิ แล้วจะให้ฉันไปสู้ทำไม?"
พอรู้สึกว่าคุยไปก็เท่านั้นอุซโซก็หมดแรงล้มลงเพื่ออ่อยเหยื่อ
"ห้ามตายนะเว้ย แกเป็นคนที่สร้าง connection กับฉันไว้แล้ว"
เขาไม่รู้ว่าซุยโคแอสไลฟ์พูดเรื่องอะไรแต่ช่างมันเหอะ เดี๋ยวก็มีบทบรรยายตามมาทีหลังเอง แล้วอุซโซก็หมดสติไปอีกครั้ง...
--Shiryu 21:00, 24 เมษายน 2008 (ICT)
ฝนตกลงมาอย่างหนักติดต่อกันดับไฟจากเวทของลาสต์วอลซ์ที่ลุกติดต่อกันมาเจ็ดวันเจ็ดคืนจนหมด ซุยโคแอสไลฟ์วิ่งออกไปตากฝนเพราะรู้สึกว่าจะทำให้ตัวเองเซ็กซี่ (ไอ้เสื่อม....อย่าไปสนมันเลย) และแล้ว อุซโซก็ลืมตาขึ้นหลังจากหมดสติไปเจ็ดวันพบตัวเองนอนอยู่บนเตียง แต่หลังพบว่าเสื้อผ้ายังอยู่ครบเขาก็ผิดหวังขึ้นมาจับใจ
แล้วซุยโคแอสไลฟ์ก็เข้ามาในบ้าน
"นี่บ้านแกเหรอ? ทำไมมาอยู่หัวโด่เด่แบบนี้ แล้วบ้านเกิดที่เอาท์แลนด์ล่ะ?"
"ข้าไม่อยากเสียภาษีน่ะสิ" ซุยโคแอสไลฟ์ตอบเป็นแม่นมั่น
"อยู่คนเดียวเหรอ?"
"เปล่า พอดีไม่กี่วันมานี่เพิ่งได้พบจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่คนนึง" ซุยโคแอสไลฟ์ชี้ไปมุมห้อง มีเด็กหนุ่มจอมเวทสายมนต์ดำผู้สามารถใช้เวทได้ตั้งแต่แฟลร์ยันริคแฟลร์ เลี้ยงปีศาจไว้ในท้อง 999 ตัว รู้คาถาลับที่สามารถฆ่าพระเจ้าได้ เป็นศาสตร์ลับทุกแขนงตั้งแต่ยาผีบอกยันตอกสาปแช่ง พลังเวทมหาศาลแบบที่จอมเวททั้งหลายเทียบไม่ติด .....กำลังถูกขังอยู่ในกรงหมา
"ไอ้บทบรรยายต้นย่อหน้ากับท้ายย่อหน้านี่มันคนเดียวกันหรือเปล่าครับ -___-?" อุซโซเริ่มหมดอาลัยตายอยากกับบทบรรยายไร้เซนส์ของภาคนี้เข้าไปทุกวันๆ
"ปล่อยช้านออกป๊าย...ปล่อยช้านออกไปจากแชปเตอร์นี้~ T-T" จอมเวทมนต์ดำเด็กหูแมวเผ่าฮาล์ฟเนโคบอลต์ ซีกูลด์โวยออกมาจากกรงพลางน้ำตาไหลพรากๆ
"ดูสิ เจ้าเด็กคนนี้มันติดฉันน่าดูเลย ^^y" ซุยโคแอสไลฟ์หลับหูหลับตาพูดไม่หยุดยั้ง อุซโซปล่อยจอมเวทผู้เก่งโค่ดเก่งกาจ (แต่ตอนนี้นอนในกรงหมา) ไปก่อน เขามีเรื่องหนึ่งที่อยากรู้มากกว่า "คอนเนคชั่นที่แกพูดถึงตอนนั้นมันอะไรน่ะ? นั่นคือสาเหตุที่แกช่วยฉันไว้หรือเปล่า?"
"มาจะกล่าวบทไป..." แล้วซุยโคแอสไลฟ์ก็เริ่มตั้งโต๊ะบรรยาย ขอเชิญท่านผู้ชมลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาสักหนึ่งชม.ครับ กลับมามันพูดจบพอดี
"นอกจากจุดดับแล้วสิ่งหนึ่งที่เป็นกฎลับของจักรวาลแห่ง wire world คือความสัมพันธ์ ....ความสัมพันธ์ที่เป็นนามธรรมในโลกแห่งความจริงนั่นแหละ เมื่อมนุษย์สองคนมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันมากเพียงพอจะก่อเกิดความสัมพันธ์หรือคอนเนคชั่นระหว่างคนสองคนนั้นขึ้นเป็นเส้นเชื่อมระหว่างคนสองคนไว้ เส้นนี้มีจริงๆ แต่คนทั่วไปไม่สามารถมองเห็นได้ มีแต่คนที่มีความสามารถสกิล Connection อย่างข้าถึงจะเห็น เมื่อเกิดความสัมพันธ์กับคนจำนวนมาก connection ที่โยงออกจากคนๆนั้นก็จะมากขึ้น..."
อุซโซหลับสนิท ซุยโคแอสไลฟ์จึงจับเอาเก๊กฮวยกรอกปากให้ตื่นขึ้นมาฟังอีกรอบ "ชักมึนติ้วๆแล้วนะเพ่ ความสามารถทำไมมันเริ่มซับซ้อนเหมือนแสตนด์โจโจ้เข้าไปเรื่อยๆฟะ ขอสกิลดาษๆอย่างบินได้ ...หายตัวได้ อะไรแบบนี้ไม่มีแล้วเรอะ? ว่าแต่ ต่อให้มองเห็น connection มันจะมีประโยชน์อะไร? มันเหมือนระบบที่ขึ้นว่าคุณมีจำนวนเพื่อนใน Hi5 เท่าไหร่อะไรแบบนี้ป่ะ?"
"จะว่างั้นก็ได้ แต่จริงๆแล้ว connection เป็นระบอบอันเลวร้ายที่จะกำจัดส่วนเกินออกไปจากจักรวาลต่างหาก"
"………….."
"คนที่ไม่มีความสัมพันธ์กับคนอื่นเลย ถือว่าไม่มีบทบาทและหน้าที่ในโลกของ wire world และถูกตัดสินว่าไม่จำเป็นต้องมีอยู่ หากใครไม่มี connection จะไม่สามารถดำรงตัวตนอยู่ในระบบได้แล้วจะถูกระบบล้างทิ้งไป หรือไม่ก็.........."
"หรือไม่ก็อะไร?"
".....ก็กลายเป็นเหมือนกับไอ้ตัวโกงใน trial speller ไง ข้าไม่อยากเล่าหรอกนะ เดี๋ยวมันสปอยล์" เอ่อ เพ่ๆ Trial Speller มันจบไปชาตินึงแล้วเพ่ ใครช่วยพามันออกไปโลกภายนอกที พอเห็นอุซโซทำท่าวิตกหลังรู้ว่าจักรวาลนี้มีกฎน่าหวาดหวั่นแบบนี้ด้วย ซุยโคแอสไลฟ์ก็พูดขึ้น "ไม่ต้องห่วงหรอก แกมี connection 4 อัน"
อุซโซพยายามนึกว่ามีใครมั่งที่สร้าง connection กับเขา ก็คงจะเป็นพวกเมดิอุสที่ยังรอดชีวิตอยู่ละมั้ง
"ส่วนข้ามีแค่เส้นเดียวจากแก ฮ่าๆๆๆๆ"
ซุยโคแอสไลฟ์พูดเปิดอกอย่างภาคภูมิใจที่ไม่มีใครคบ "เพราะงั้นถ้าแกตาย connection สุดท้ายก็จะหายไป แล้วข้าก็จะตายไปด้วย ฮ่าๆๆๆ"
"แต่ก่อนคงมีของซึคาสะอีกเส้นนึงใช่มะ?" อุซโซเริ่มเข้าใจสาเหตุที่ซุยโคแอสไลฟ์หันมาแคร์เขามากขึ้น
"ฮื่อ ดันตายซะได้"
อุซโซถีบซุยโคแอสไลฟ์กระเด็นชนผนังห้องทันที "พูดงั้นได้ไงวะ?! แกไม่ได้อยู่ที่นั่นตอนนั้น แกจะไปเข้าใจอะไร?! แกจะรู้ไหมว่าซือจังสู้มากมายขนาดไหน? เรื่องราวที่ซึคาสะช่วยสร้างที่ผ่านๆมาตั้งแต่สมัยทุ่งร้างเอาท์แลนด์มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยงั้นสิ!!!?"
"แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการต่อสู้ของเรายังไม่จบ....." พอได้ยินซุยโคแอสไลฟ์พูดแบบนั้นอุซโซก็เย็นลง ต่อให้ไล่กระทืบหมอนี่จนขี้แตกตายก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา สู้รวมพลังช่วยกันสร้างโลกนี้ขึ้นมาใหม่ดีกว่า
"หลังจากสร้างโลกนี้ขึ้นมาอีกครั้ง ฉันจะฆ่าแกให้ได้"
"เอาสิ รอดไปให้ถึงตอนนั้นนะ"
อุซโซเงียบลง ซุยโคแอสไลฟ์เดินไปยังกรงหมาแล้วให้อาหารซีกูลด์อย่างอ่อนโยน (น่าประทับใจมั้ย?) จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องราวของซีกูลด์ขณะพบกับเขาให้ฟัง "หมอนี่ปีนขึ้นไปบนต้นไม้แล้วลงไม่ได้ ข้าจึงช่วยพามันลงมาแล้วเอาเป็นพวก" .....น่าประทับใจบัดซบ! อุซโซเริ่มคิดว่าถ้าไม่รู้จะเขียนประวัติยังไงไม่ต้องเขียนก็ได้นะ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือไอ้ที่โม้ๆไว้ว่าเป็นสุดยอดจอมเวทมนต์ดำอะไรนั่นฟังดูแล้วโคตรตอแหล
"แด๊กข้าวแล้วสำนึกในบุญคุณที่ข้าเก็บแกมาเลี้ยงซะ ฮ่าๆๆๆ" ซุยโคแอสไลฟ์เอาไม้ตีหอมตีซีกูลด์ไม่ยั้ง "จงสร้าง connection กับข้าาาา สร้าง connection กับข้าเดี๋ยวนี้ กร๊าซซซซซซซซซซซซ~!!!" ผัวะๆๆๆตุ้บๆๆๆ (ไม่สงสัยแล้วว่าทำไมมันเหลือเส้นเดียว)
"อ่า แบบนี้มัน animal abuse แล้วฮะ ระวัง WWF ฟ้องร้องนะเพ่" ถ้าจะโดนก็คงโดนตั้งแต่ตอนเซ็นจ๋อตะลุยเกาะครีตแล้วหละ อุซโซเริ่มคิดเรื่องกฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม พอตัวละครหลักตัวใดตัวหนึ่งตาย หลายๆเรื่องก็จะหาตัวละครอื่นมาทดแทน แต่อุซโซไม่เข้าใจว่าทำไมพอเสียซึคาสะไปแล้วเขาต้องได้ไอ้ชั่วนี่มาแทนด้วย
