The Outlanders ep1
จาก SuikoFriendWiki, สารานุกรมฟรี
| Revision as of 08:49, 2 กุมภาพันธ์ 2008 Shiryu (พูดคุย | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 21:27, 5 กุมภาพันธ์ 2008 Shiryu (พูดคุย | contribs) Next diff → |
||
| Line 358: | Line 358: | ||
| "ตะวันตกดินแล้ว งั้นก็ขอประกาศ....สิ้นสุดการแข่งขันรอบแรก มีคนผ่าน 65 คนครับ!!" | "ตะวันตกดินแล้ว งั้นก็ขอประกาศ....สิ้นสุดการแข่งขันรอบแรก มีคนผ่าน 65 คนครับ!!" | ||
| + | |||
| + | ---- | ||
| + | --[[ผู้ใช้:Shiryu|Shiryu]] 21:27, 5 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT) | ||
| + | |||
| + | "เหลือตั้ง 65 เอาแค่สี่คน เฮ้อ... เกมส์ซุยมันน่าสนใจขนาดนั้นเลยเรอะ จะมาสมัครทำไมกันเยอะแยะฟะ" ถ้าได้ยิน[[ซุยโคแอสไลฟ์]]พูดแบบนี้[[อายะ]]คงลงมากระทืบขี้แตกตาย แต่แล้ว[[Ex-GM|บลิทซ์]]ก็ออกมาประกาศกติกาการแข่งขันรอบถัดไป | ||
| + | |||
| + | "รอบต่อไปเป็น survival series แข่งแบบ battle royale ครับ ผมขอให้พวกท่านที่อยู่ข้างล่างอัดกันให้เหลือแค่ 30 คนที่ยืนอยู่คนสุดท้ายจะผ่านเข้ารอบต่อไป คืองี้ครับ ถ้าเซ็ตกติกาไม่แม่นจริงๆเราแยกความแตกต่างคะแนนของผู้เข้าแข่งไม่ได้ เพราะงั้นก็ให้ผู้เข้าแข่งฆ่ากันเองมันง่ายกว่าใช่ไหมล่ะครับ" ฟังคอนเซปต์รอบนี้แล้ว[[ซึคาสะ]]อยากเอาไม้ตีกอล์ฟปาหัวกรรมการจริงๆ พออธิบายกติกาจบบลิทซ์ก็กลับเข้าไปในตึก ปล่อยผู้เข้าแข่งมองหน้ากันสักพักก็วิ่งกระจายออกมาคนละทาง | ||
| + | |||
| + | "ขุดหลุมๆๆๆ แล้วรอจนกว่าคนข้างบนจะฆ่ากันหมด ฮ่าๆๆๆ" เรื่องสั่วๆแบบนี้ต้องยกให้[[อุซโซ]] (แกเป็นตัวเอกแน่รึ?) พอขุดไปสักพักก็พบ[[นาโนเทค]]ยื่นหน้าออกมาจากใต้ดิน | ||
| + | |||
| + | "............." | ||
| + | |||
| + | อุซโซรีบฝังกลบทันทีทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น | ||
| + | |||
| + | "พวกกรรมการฝังนาโนเทคไว้เต็มไปหมด ไม่มีทางมุดหนีทางใต้ดินได้แน่ๆ" (แล้วตกลงนาโนเทคนี่อะไรเหรอ?) | ||
| + | |||
| + | "งั้นผมจะลอยอยู่บนฟ้ารอ โฮะๆๆๆ" [[บิ๊ก]]ใช้สกิลเดินอากาศลอยขึ้นไปข้างบน แต่ก็มีสารพัดอาวุธทั้งมีดบิน, คมดาบสุญญากาศ, ลูกพลัง, กงจักร, สากกระเบือ, ปลัดขิก, ฯลฯ ลอยเข้าใส่ต้องปัดทิ้งกันพัลวันก่อนกลับลงมาข้างล่าง | ||
| + | |||
| + | "ลอยขึ้นไปก็เป็นเป้าชัดๆ แบบนี้ก็มีแต่จับกลุ่มกันให้เหนียวแน่นแล้วเอาตัวรอดจากเจ้าพวกที่เข้ามาเล่นงานให้ได้นั่นแหละ" | ||
| + | |||
| + | |||
| + | บลิทซ์เดินออกมาอีกรอบ "อ้อ ถ้าใครไม่ได้จัดการคนอื่นแม้แต่คนเดียวก็ไม่ผ่านเหมือนกันนะครับ" แล้วก็กลับเข้าไปในตึกอีกรอบ | ||
| + | |||
| + | "บาดโซ้บบบบ" (คำพูดติดปากตัวเอกฟิคนรก) | ||
| + | |||
| + | "จงอย่ากลัวเลยทุกท่าน เดี๋ยวข้าจะนำพวกท่านไล่กระทืบสมาชิกผีเอง!!" ซุยโคแอสไลฟ์หยิบไม้ตีหอมเตรียมออกศึก โชคดีที่มีประสบการณ์ต่อสู้ออนไลน์เยอะ แม้จะบ่นว่าไม่มีเวลาก็ยังกระแดะไปเล่นลูน่าได้ | ||
| + | |||
| + | ทั้งสี่คน (เม้ง, อุซโซ, ซึคาสะ, บิ๊ก) เดินมาสักพักก็พบ[[ไซเลนท์]]และ[[แบล็คเรน]]ถูกโอตาก้อนและสมาชิกผีสิบคนดักเล่นงานอยู่ | ||
| + | |||
| + | "เขามีกฎให้จัดการผู้เข้าสอบคนอื่น อย่าโกรธเคืองกันเลยนะจ๊ะ" โอตาก้อนดีดลูกหินเข้าใส่ด้วยความเร็วระดับกระสุนปืนทันทีแต่แบล็คเรนก็หลบได้ "อ้อ เพราะอย่างงั้นถึงคิดเล่นงานคนที่น่าจะอ่อนกว่าคนอื่นงั้นสิ พวกแกมีตาหามียายไม่" | ||
| + | |||
| + | "พี่คะ มุกมันแป้กมากนะคะ อายคนอ่านค่ะ" ไซเลนท์เตือนด้วยความปรารถนาดี | ||
| + | |||
| + | "เลิกบ่นแล้วเอาห่าฝนกระสุนไปชิมซะ ย้าก!!" (ฉากปล่อยท่าไม้ตายแบบการ์ตูนโบราณ) สมาชิกผีสิบคนโยนลูกหินให้โอตาก้อนซัดเข้าใส่แบล็คเรนแต่ก็สามารถหลบได้ทั้งหมดและเข้าประชิดตัวได้อย่างง่ายดาย "อันบีลีฟเอเบิ้ล โอ้ววววว แต่เข้ามาใกล้แบบนี้แกไม่มีทางหลบได้แน่!!!" โอตาก้อนซัดกระสุนใส่อีกสิบนัดในประยะประชิด แต่แบล็คเรนก็คว้าได้หมด "เนี่ยเรอะเร็วเท่ากระสุน ฮ่าๆๆๆ หัวเราะเยาะ!!" | ||
| + | |||
| + | "ฉิบหายแล้วเลือกเป้าหมายผิด!! พวกเราเผ่น!!!" หันไปอีกทีสมาชิกผีสิบคนก็โดนไซเลนท์เอาเก้าอี้มวยปล้ำฟาดม่องหมดแล้ว | ||
| + | |||
| + | "เหลือแค่คนเดียวก็ยังดีเนอะ ^^//" แบล็คเรนซัดโอตาก้อนกระเด็นตกจากเกาะลอยฟ้าไป... | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | "..............." | ||
| + | |||
| + | "อย่าไปเลือกเป้าหมายโหดๆแบบนั้นล่ะ ไอ้สองคนนั้นน่าจะเก่งสุดในกลุ่มผู้เข้าสอบแล้ว" ซุยโคแอสไลฟ์จด stat ทั้งสองคนลงบัญชีหนังหมาทันที | ||
| + | |||
| + | |||
| + | หันมาอีกด้านก็พบโดเรียกำลังสู้กับสมาชิกผีอีกสิบคน "เฮ้ยๆทางนี้ก็มีมวยอีกแล้ว" | ||
| + | |||
| + | "งั้นเราแอบดูต่อ" (พวกแกไม่คิดจะสู้เลยใช่มั้ย?) "คอยจับตาดูพวกผู้เข้าแข่งเก่งๆเอาไว้เยอะๆ รอบต่อไปถ้ามีโอกาสจะได้รุมฆ่ามัน" <<แอดมินเฮงซวย | ||
| + | |||
| + | "หึหึหึ พวกเจ้าเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนแล้วหละ......ย้าก!!!" โดเรียเข้าไปลุยกับสมาชิกผี...แล้วก็โดนถีบตกจากเกาะไป ตกรอบไปอีกคน | ||
| + | |||
| + | "............" ซุยโคแอสไลฟ์ตะลึงในความกากของสมาชิกที่อุตส่าห์มีชื่อขึ้น | ||
| + | |||
| + | "ข้าว่าไอ้คนแต่งแค่อยากให้เราเดาเรื่องไม่ถูกเฉยๆเท่านั้นแหละ ไปหาเหยื่อนิ่มๆกินกันเถอะ" | ||
| ---- | ---- | ||
Revision as of 21:27, 5 กุมภาพันธ์ 2008
--Shiryu 08:50, 29 มกราคม 2008 (ICT)
"ท่านซุยโคแอสไลฟ์! ท่านซุยโคแอสไลฟ์!...........
……ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ ประวัติศาสตร์มันกลับมาซ้ำรอยเดิมอีกแล้วรึนี่.... ถ้าท่านไม่เชื่อใจหมอนั่นขนาดนั้น เรื่องมันก็คงไม่เป็นแบบนี้
แต่อย่าห่วงเลย ข้าจะทำให้ท่านกลับมามีชีวิตขึ้นมาใหม่ หากมีท่าน ดาราทั้ง 108 ก็ยังคงอยู่ หากดารายังคงอยู่ เรื่องราวของซุยโคเด็นก็จะไม่มีวันจบสิ้นลง....."
ย้อนกลับไปช่วงเวลาก่อนซุยโคเด็นยูนิเวิร์สโอเพ่นเบต้า บนแผ่นดินรกร้าง ณ ดินแดนไร้นามหรือที่คนที่อื่นเรียกกันติดปากว่าแดนนอกตอนเหนือ เพราะเป็นโลกที่ถูกตัดขาดจากสารบบของซุยโคเด็นโดยสิ้นเชิง วันดีคืนดีจะส่งตัวละครล่ำๆถึกๆไปเดินเล่นในดูนาน หรือไม่ก็ส่งเท็นไคความนิยมต่ำๆลงไปเซ็คเซน หลังสงครามสิ้นสุดลงก็ไม่เหลืออะไรนอกจากป้าแก่ๆกำลังนั่งซักผ้า...
"สาดดด บทบรรยายทุนต่ำลอกแชปเตอร์หลอดมาเด๊ะๆ กุยังไม่แก่เว้ย!"
แว้บ! ตุ๊บ! ผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งจะเข้ามาตกลงบนหัวป้าพอดี "โทษทีป้า อย่าห่วงเลยผมจะช่วยป้ากำจัดทหารทรราชย์เอง ขอให้ผมได้ใช้กาละมังนี้ต่อสู้เถอะนะ!" ผู้เล่นหน้าใหม่ทำตามคำแนะนำจากคู่มือเฉลยเกมส์ (เทคนิคการ gain rank ฮีโร่) อย่างละเอียดโดยไม่สนใจเนื้อเรื่อง แถมมาแย่งกาละมังซักผ้าไปอีก
"ตูไม่ใช่ NPC ว้อยยยย! ไม่ใช่ป้าด้วย~!! คว่ำโต๊ะ!!" ซึคาสะ เอากาละมังซัดผู้เล่นหน้าใหม่กระเด็นออกนอกโลกไป
"โหวกเหวกอะไรอีกแล้วเนี่ย? มีผู้เล่นใหม่มาตกเอาตรงนี้อีกแล้วเรอะ?" ซุยโคแอสไลฟ์มุดออกมาจากเต็นท์ "ทำไมเขาไม่เซ็ตที่เกิดให้เป็นเรื่องเป็นราวซะทีนะ เลเวลต่ำๆมาตกเอาตรงนี้เดี๋ยวก็โดนพวกฮาร์ปี้คาบไปแด๊กหรอก"
"ถ้าเม้งได้เป็น GM ก็เซ็ตเรื่องนั้นด้วยแล้วกัน" ซึคาสะโยนกระดาษลิสต์รายการรีเควสต์ commod box (คู่แข่งคอมเมนท์บ็อกซ์ เอาไว้ยื่นรีเควสต์ถึงมด แต่ขออะไรไม่เคยได้) ให้เม้ง
"ยังไงที่สำคัญที่สุดก็คือต้องไม่ให้มีสงครามบ่อยแบบที่ผ่านๆมา ดูสิ เปิดมาแป๊บเดียวฆ่ากันตายหมดเกมส์อีกแล้ว" ซึคาสะยื่นข้อเสนอลงคอมมดบ๊อกซ์ แต่แพะก็เดินผ่านมากินเข้าไปทำให้มติตกไปอย่างน่าช้ำใจ TwT
"เดี๋ยวๆ ผมเพิ่งจะเข้ามาเองทำไมถึงจะดีดผมออกไปแล้วล่ะป้า?" เด็กหน้าใหม่เดินกลับมาอีกหน หลังจากที่ไปวนรอบโลกแข่งกับจตุคามมาสามรอบ
"มาทำไมป่านนี้? เกมส์มันเจ๊งไปแล้วย่ะ! ตอนนี้ท่านอายะ ประธานคนก่อนเขากำลังเปิดรับสมัครทีมงานใหม่ให้พวกที่ยังมีไฟเหลืออยู่เข้าไปทดสอบกัน" ซึคาสะอธิบาย "เราเลยตั้งใจจะหาความผิดพลาดของเกมส์เวอร์ชั่นเก่าก่อนสร้างโลกซุยโคยูนิเวิร์สขึ้นมาใหม่ คราวนี้มันจะเป็นโลกที่สวยงาม ปิ๊งๆ~" ซึคาสะทำตาเหมือนเจ้าหญิงพลางทำเสียงประกอบเพื่ออรรถรสของตนเองแบบไม่เกรงใจคนที่ฟังอยู่
"ถ้าเป็นข้าโลกของซุยก็จะยังคงเต็มไปด้วยสงครามอยู่ดี ถ้าโลกสงบสุขมันจะมีซุยหกออกมาให้ข้าเล่นไหมล่ะนั่น"
"ม่ายยย หนูไม่อยากสู้กับใคร =w= ทำเป็นเกมส์จีบเจ้าชายสิ"
"งั้นก็เข้าแข่งคัดเลือก GM ให้ชนะก็แล้วกัน ฮ่าๆๆ ฝีมือเจ้ายังอ่อนหัดกว่าข้าอยู่สามสิบขุม"
"เขาไม่ได้วัดฝีมือการต่อสู้อย่างเดียว เขาวัด 'สติปัญญา' ด้วยย่ะ!"
"นี่ท่านกำลังจะบอกว่าข้าโง่เขลาเบาปัญญาเช่นนั้นรึ?" ซุยโคแอสไลฟ์ทำหน้าหัวหอมลูบเครา
"หามิได้ดอกท่าน ข้าเพียงตำหนิว่าท่านไม่ฉลาดเท่านั้นเอง" ซึคาสะทำท่าลิงตีก้น
ก่อนบรรยากาศจะมาคุเด็กใหม่ก็ขัดจังหวะแนะนำตัว "อะแฮ่ม! ผมชื่ออุซโซครับ ชอบซุยมาก ใครอยากคุยเรื่องซุยแอดมาได้นะครับ ถ้าคุยเรื่อง SRW ได้ด้วยจะดีมากเลยครับ ^^//" อุซโซโดนไม้ตีหอมฟาดลงไปนอนทันที ....แต่ก็ฟื้นมาอีกรอบทำเอาซึคาสะต๊กกะจัย
"ร....หรือสกิลของเจ้านี่คือสกิล 'หน้าทน' ในตำนาน! ไม่เคยเห็นคนที่สามารถทนทั้งกาละมังทั้งไม้ตีหอมได้แบบนี้มาก่อน!!"
"ท่านก็กล่าวเกินไป หน้าทนนั้นเป็นความสามารถส่วนบุคคลของข้าต่างหาก ให้ผมลงคัดเลือก GM ด้วยซี ไหนๆก็เข้ามาแล้ว"
"เด็กใหม่เลเวลต๊อกต๋อยจะไปสู้ใครเขาได้ ฉันเลเวล 34" ซุยโคแอสไลฟ์อวดอย่างภาคภูมิใจ
"เราเลเวล 30 =w=//" ซึคาสะอวดอย่างภาคภูมิใจกว่า
"พ้ม 36 - -a" อุซโซ .....กลัวโดนหาว่าใช้โปรเลยรีบอธิบาย "แหะๆ พอดีตอนไปโคจรรอบโลกตะกี้แวะไปเคลียร์ภารกิจ เต้นไก่ย่างบนเวทีสนามหลวง ได้แรงค์ S เลยได้เพิ่ม 35 เลเวลน่ะครับ"
"อืม....พยายามตัดเควสต์โง่ๆออกให้หมด" ซุยโคแอสไลฟ์จดลิสต์เพิ่มลงคอมมดบ๊อกซ์ แล้วทุกคนก็ตกลงจะไปร่วมการทดสอบคัดเลือกเข้า GM ที่อินดีเพนเดนท์โฮม ศูนย์กลางของเอาท์แลนด์ในวันรุ่งขึ้นเพื่อไม่ให้เสียเวลาบรรยาย ทั้งสามได้ร่วมหลับนอน (/me โดนคนอ่านเอาเก้าอี้ฟาด) ทั้งสามเข้าไปนอนพักผ่อน โดยซุยโคแอสไลฟ์บริจาคที่หัวบันไดให้อุซโซนอนด้วยความเมตตา
พอตกกลางคืน อุซโซก็ออกหาผู้ชายกิน (ใช่ซะที่ไหนล่ะเพ่!) พอเดินสูดอากาศของเอาท์แลนด์ได้สักพักก็โดนชาวบ้านลากเข้าเต็นท์มา "อย่าข่มขืนผมเลยคร้าบบบ... ผมมีลูกมีเมียแล้วววว!" <<ปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติ
"ท่านอุซโซ เราได้ยินว่าท่านจะเข้าร่วมแข่งคัดเลือก GM งั้นรึ?" ตัวประกอบ A พูด
"เลเวลตั้ง 36 แบบนี้น่าจะเป็นความหวังได้นะ" ตัวประกอบ B พูด ซึ่งไอ้บทบรรยายแบบนี้ไม่รู้จะมีไปทำไม
"พยายามอย่าให้ซุยโคแอสไลฟ์ได้เป็น GM เด็ดขาดนะ" ตัวประกอบ C พูด สงสัยอยากเทียบชั้นฟิควอรุโซใช่ไหม
พอได้ยินแบบนั้นอุซโซก็สงสัยจนคิ้วขมวดเป็นรูปที่แขวนรองเท้า "เดี๋ยวๆ พวกท่านหมายความว่าไง?"
"เจ้านั่นรังแต่จะยัดเยียดสงครามเข้ามาในดินแดนนี้ทำเอาสมาชิกผีอย่างพวกเราตายหงส์ตายห่านมาชั่วนาตาปี"
"เพราะตัวเองมีสกิลอภิมหาโกงแบบนั้นเลยไม่มีวันสู้แพ้ใคร แล้วไหงต้องเอาสงครามมาให้เรารับเคราะห์อยู่เรื่อยล่ะ"
ตอนนี้ชักเริ่มมีเค้าปัญหาขึ้นมานิดๆ อุซโซที่ยังไม่รู้จักใครดีเท่าไหร่เลยไม่รู้จะพูดอะไร
"มิ้ว~ อย่ามาว่าเม้งนะ!" ซึคาสะลอยเข้ามาในบ้านคนอื่นแล้วปล่อยพายุหมุนบารันโจมตีหอบเอาส้มเช้งของคนอื่นกลับไปกิน
"ชิ! ซึคาสะ! เราคิดว่าเธอจะเข้าใจเราที่สุดซะอีก!" ตัวประกอบ .... (A หรือ B หรือ C ก็ช่างมันเหอะ) พูดขึ้น
"ขอโทษด้วยนะ แต่เราก็เข้าใจหมอนั่นดีเหมือนกัน" ซึคาสะเคี้ยวส้มตุ้ยๆก่อนเล่าความหลังให้อุซโซฟัง....
--Shiryu 09:35, 29 มกราคม 2008 (ICT)
"เหลือแต่ซากศพกับเศษอาวุธ... โลกแบบนี้ต่อให้สร้างมันขึ้นมาสักกี่ครั้งมันก็กลับไปเป็นแบบเดิมทุกครั้ง ถ้าอย่างนั้นอย่ามีมันซะเลยน่าจะดีกว่า" อายะกล่าวพลางมองสมรภูมิกลางเอาท์แลนด์ด้วยแววตาเลื่อนลอย แล้วหันไปพูดกับเด็กน้อยหนึ่งเดียวที่ยืนอยู่ท่ามกลางกองซากศพ "ไง! ยังมีชีวิตอยู่อีกเหรอเจ้าหนู เลิกสนใจเกมส์แบบนี้แล้วออกไปข้างนอกด้วยกันเถอะนะ"
"ซุยโคเด็นเริ่มต้นขึ้นที่เอาท์แลนด์ และจบสิ้นลงที่ฮาร์โมเนีย" จู่ๆเด็กคนนั้นก็พูดเรื่องแปลกๆออกมาทำเอาอายะสงสัยว่าอ่านเว็บผจก.มากไปหรืออย่างไร? "ผมอ่านมาจาก OLD BOOK V.1 ที่นักพยากรณ์เครอัสกล่าวไว้จากคำบอกเล่าเสียงของท้องฟ้าและปฐพี เสียงของโล่แห่งแสงจากปฐพีบอกกับเขาว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะเริ่มต้นขึ้นที่เอาท์แลนด์ เสียงของดาบทมิฬจากฟากฟ้าตะโกนตอบกลับมาว่าแต่ทั้งหมดจะจบสิ้นลงที่ฮาร์โมเนีย ....นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหากล่ะ สงครามที่แท้จริงกำลังรอคอยพวกเราอยู่"
"ฮ่า... ฮ่า... ฮ่า... ฮ่า..." อายะหัวเราะอย่างเหน็ดเหนื่อย "ก็ช่างเรื่องของมิตินี้มันไปสิ ฉันเหนื่อยมากเกินไปแล้ว ฉันไม่มีพลังพอที่จะพาเรื่องราวไปถึงปลายทางได้หรอก"
"ให้ข้าเป็นแอดมินสิ" จู่ๆเด็กคนนั้นก็ยื่นข้อเสนอสิ้นคิดทำเอาอายะตาถลน
"ข้าจะรวมคนที่เก่งที่สุดในโลกจำนวนหนึ่งมาช่วยกันสร้างซุยโคยูนิเวิร์สแห่งนี้ขึ้นอีกครั้ง และสามารถดำเนินเรื่องราวของซุยโคเด็นตั้งแต่ต้นไปจนจบด้วย"
"หลังจากนั้นเสียงนั้นก็ก้องอยู่ในหูของท่านอายะมาตลอด" ซึคาสะเล่าต่อ "ไม่ว่าจะดังออกมาจากตู้เสื้อผ้า ดังออกมาตอนคุณอายะเข้าห้องน้ำ ดังออกมาจากถังขยะหน้าบ้าน ...เด็กคนนั้นเป็นสโตกเกอร์ตามหลอกหลอนกล่อมให้คุณอายะยกตำแหน่งแอดมินให้ และนั่นคือซุยโคแอสไลฟ์ไงล่ะ!! ทาดา~"
"เอ่อ....เป็นผมๆเรียกตำรวจมาจับแล้วนะ - -a" อุซโซฟังซึคาสะเล่านิทานเด็กไม่ดีจนจบก็ไม่รู้สึกประทับใจแต่อย่างใด
"แต่ยังไงเพราะหมอนั่นทีมงานเก่าเลยลองจัดการทดสอบหาผู้เหมาะสมขึ้นมาสืบทอดตำแหน่ง GM และแอดมินอีกครั้ง ก็เรียกได้ว่าถ้าไม่มีหมอนั่นโลกของซุยโคเด็นก็คงถูกทอดทิ้งหายไปอย่างสมบูรณ์แบบ แล้วตัวละครซุยอาจต้องไปโผล่ในเกมส์ทอยลูกเต๋าโง่ๆหลอกขายตัวละคร!" พอฟังซึคาสะพูดแบบนี้แล้วความประทับใจที่อุซโซมีต่อเม้งก็เพิ่มขึ้น 3 จุด
"แล้วสาววายก็จะไม่มีอะไรเล่น!!" พอฟังซึคาสะพูดแบบนี้แล้วความประทับใจที่อุซโซมีต่อซึคาสะก็ตกลง 8 จุด "ช่างเหอะ ว่าแต่ GM นี่เขารับกี่คนเหรอ? - -"
"สี่คน"
"งั้นเราสองคนพยายามแทรกเข้าไปช่วยหมอนั่นไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางก็น่าจะพอแล้วนี่นา... แต่ก่อนอื่นต้องพยายามสอบให้ผ่านซะก่อนนะ"
"ท่านยังไม่เข้าใจ! ถ้าหมอนั่นได้เป็น GMละก็..." ก่อนที่ชาวบ้านจะพูดจบ อุซโซก็ปิดประตูเดินออกมาซะก่อน เพราะคำพูดของสมาชิกผีไม่มีความหมายนั่นเอง จำไว้นะ
"อย่าคิดว่าการทดสอบจะง่ายนา มีคนจากทั่วสารทิศคอยจับตามองตำแหน่ง GM ของเกมส์ใหม่นี่อยู่เหมือนกัน แล้วไหนยังมีพวกมือปืนรับจ้างอีก"
"มือปืนรับจ้าง?"
"พวกเลเวลกระฉูดเวอร์ที่คอยทำลายเกมส์เปิดใหม่ที่บริษัทคู่แข่งวานมา ไอ้พวกนั้นมันทำโอเพ่นเละไปหลายเกมส์แล้ว ซุยโคยูนิเวิร์สคงเป็นเป้าหมายต่อไป"
"ท่าทางลำบากน่าดู แล้วทำไมเธอถึงอยากเป็น GM ด้วยล่ะ?"
"เพราะสองปีก่อน ซุยโคแอสไลฟ์ระเบิดเพื่อนฉันทิ้งไปคนนึง" ซึคาสะยิ่งเล่าก็ยิ่งเปิดเผยความประหลาดของเนื้อเรื่องออกมาเรื่อยๆ "ฉันโกรธมาก เลยใช้ประตูมิติโยนมันลงไปกลางสนามรบแล้วยืนดูห่างๆ ดูหมอนั่นโดนทหารกระทืบตาย" ....ยิ่งเล่ายิ่งประหลาดจริงๆนั่นแหละ
"แต่มันก็รอดมาได้ แถมยังมองมาด้วยแววตาน่าขยะแขยงแล้วพูดว่า..."
"กลับไปกุจะตบให้กระโหลกบาน"
^
^
(ใส่กรอบไว้ทำไม?)
"สกิลของหมอนั่นมันเกินพลังที่ใครจะควบคุมได้ ไปไหนก็นำพามาแต่ความทุกข์ทน แต่นั่นคือสวรรค์ประทานที่มอบให้เฉพาะคนที่มีพลังพอจะบงการดารา ในฐานะที่อยู่กับเจ้านั่นมานานที่สุด คราวนี้ฉันจะช่วยเขา..."
อุซโซเริ่มสัมผัสได้ถึงบรรยากาศหนาวยะเยือกของเรื่องราวที่แม้เพิ่งจะเริ่มต้นแต่ก็ส่อแววหลอน ตอนแรกเขาคิดเพียงแค่ว่าอยากจะเข้ามาร่วมสนุกกับเกมส์ซุยโคเด็นที่เขาชื่นชอบ แต่หลังจากนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปแบบที่ใครก็คาดไม่ถึง...
--Shiryu 07:50, 30 มกราคม 2008 (ICT)
วันรุ่งขึ้นทั้งสามก็เดินทางมาถึงเมืองศูนย์กลางของเอาท์แลนด์ที่ถูกเรียกว่าอินดีเพนเดนท์โฮม เอาท์แลนด์เป็นประเทศที่ไร้การปกครอง ต่างเมืองต่างอยู่ ไม่มีกฎหมายมีเพียงกฎประจำเมืองที่แตกต่างกันออกไป อินดีเพนเดนท์โฮมนี้เป็นเหมือนเมืองที่คนจากต่างถิ่นมาตั้งรกรากติดต่อค้าขายหรือแวะกลางทางขณะสัญจรผ่านดินแดนรกร้างแห่งนี้มากกว่า ซึ่งพวกของอุซโซก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นมายังไงเพราะประเทศอื่นยังสร้างไม่เสร็จเลย ที่นี่เป็นแห่งเดียวในเอาท์แลนด์ที่ใหญ่โตพอที่จะเปิดเป็นสนามจัดการทดสอบคัดเลือก GM ได้
"ว่าแต่มันแข่งกันที่ไหนหว่า?" อุซโซพยายามส่องหาโดมใหญ่ๆพอที่จะจัดการแข่งขันแต่ก็ไม่พบอะไรนอกจากบ้านที่ดูเหมือนสร้างกองกันไว้สูงๆกับ NPC เดินพลุกพล่าน ลองไปเปิดบอร์ดซุยโคเฟรนด์เผื่อจัดในห้องมินิเกมส์ก็ไม่เจออะไรอีก
"เดี๋ยวพอกรรมการมาถึงแล้วก็รู้เองล่ะน่า" ซึคาสะพูดยังไม่ทันจบดีก็มีเกาะลอยฝ่าฝูงเมฆลงมา แล้วอายะก็ถือโทรโข่งประกาศ (ยังทำระบบตะโกนก้องฟ้าเท่ๆไม่เสร็จ)
"ยินดีต้อนรับผู้เข้าร่วมการคัดเลือก GM ทุกท่าน (กวาดตานับจำนวนคนที่ไม่ใช่ NPC 121..122......126 คน ...ใช่สิ! ซุยมันไม่ดัง อุบอิบๆ...)
ขอเริ่มการคัดเลือกรอบแรกแบบไม่ให้เปลืองโควต้าวิกิเพราะแชปเตอร์นี้ยาวเหมือนเซียวฮื่อยี้ แต่งตั้งแต่คนแต่งเรียนป.โทยันลูกชายเข้ามัธยมก็ยังไม่จบ (แช่งกันชัดๆ)
นี่คือเกาะแห่งการทดสอบ เราจะให้เฉพาะคนที่สามารถขึ้นมาบนเกาะนี้ก่อนตะวันตกดินได้จึงจะมีสิทธิ์เข้าแข่งรอบสอง ขอเริ่มการคัดเลือก ณ บัดแนว~"
"บัดโซ้บบบ~ เห็นตูเป็นแมวรึไงจะได้บินขึ้นไป~!!" อุซโซโวยวาย ว่าแต่แมวบ้านแกบินได้เรอะ?! หลังอายะประกาศจบไปไม่นานก็มีคนกระโดดทีเดียวขึ้นไปถึงบนเกาะ
"ซูชิผ่านคนแรก!"
"อย่ามัวโวยวายอยู่เลยน่า มีวิธีขึ้นไปบนนั้นตั้งเยอะ รีบๆหาทางเร็วเข้าเถอะ เขาไม่ได้วัดแค่ว่าบินได้ไม่ได้หรอก" ซึคาสะพยายามไล่จับอุซโซที่ลงไปดิ้นพราดๆ ปล่อยมันดิ้นไป เราตัดขึ้นไปดูพวกกรรมการกันดีกว่า
"ปีนี้คิดว่าจะมีคนผ่านรอบแรกได้กี่คนครับ?" บลิทซ์ หนึ่งในคณะกรรมการถามอายะ
"จากอัตราการสอบเข้ามหาลัยที่ตกลงเรื่อยๆของรร.เราแล้ว ปีหน้าเราจะต้องแจกเกรดให้มากกว่าเดิม!" อายะโดนเอาน้ำร้อนราดเตือนสติเลยตอบใหม่ "น่าจะเหยียบร้อยมั้ง วิธีขึ้นมามีตั้ง 372 วิธี"
"ว่าแต่ปีนี้ไม่เอารอบแรกเป็นสอบสัมภาษณ์แบบครั้งก่อนแล้วเหรอ?"
"ขี้เกียจซักไอ้พวกกากเดน รอพวกมีแววผ่านรอบแรกๆมาได้ก่อนถึงจะคุยด้วย" แล้วอายะก็เล่าถึงการสอบสัมภาษณ์เมื่อปีที่แล้ว...
"คิดว่ามีวิธีการปรับปรุงพัฒนาซุยโคยูนิเวิร์สกันยังไงบ้างจ๊ะ?" อายะถามยาโนเทย(นามสมมุติ)ผู้เข้าสัมภาษณ์ด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเพื่อสร้างความประทับใจ
"ก่อนอื่นนะก๊าบบบ.. ต้องปรับแผงหน้าเอาเทเวศน์ลงคู่กับอองรีเพื่อเจาะด้านซ้ายที่อ่อนแอก๊าบ
"พูดอะไรของเมิงวะ?!" อายะเปลี่ยนโหมดเป็นเคนชิโร่ทันใด
"แล้วทุ่มซื้อเซนเตอร์ฮาลฟเก่งๆด้วยก๊าบบ ถ้าเปนสักสิบปีก่อนจ๊าบสตัมก็เจ๋งนะก๊าบ~"
"ย้าก!!!!" ยาโนเทยกระเด็นออกนอกห้องสัมภาษณ์ไป
"แล้วระบบไอเท็มคิดว่าควรปรับตรงไหนบ้างคะ?" อายะหันมาถามเอววันหน้า(นามสมมุติ)
"ให้ตีบวกไม้ให้สวิงเพิ่มขึ้นได้ด้วยน่าจะดีนะครับ"
"????"
"ชุดที่ให้เลือกเปลี่ยนน่าจะติดสกิลเพิ่มได้ด้วยนะครับ ทำไมใส่แว่นแล้วค่า SKL เพิ่มโค่ดห่วยเลย แบบนี้คนเขาจะรู้ไหมล่ะครับว่าสาวแว่นสุดยอด ...."
"......."
"ท...ที่นี่มันที่ไหนกัน?? กุเข้ามาผิดเกมส์นี่หว่า คิดว่าปังย่ามั้ยสาด!!"
...เอววันหน้าลอยขึ้นไปเสียบกับหลอดไฟในบัดดล
"ผมว่าเราควรแก้เรื่องกลไกของโลกแห่งดาบและโล่..." จู่ๆผู้เข้าแข่งมาดเข้มคนหนึ่งก็กล่าวขึ้นทำให้อายะหันกลับมาอย่างมีความหวัง
"การที่โลกจะต้องสิ้นสุดลงที่อนาคตสีเถ้ามันเป็นกำแพงทำให้เราไม่สามารถพัฒนาอนาคตที่หลากหลายออกมาได้ และโลกที่สร้างขึ้นมาก็จะต้องถูกทำลายอยู่ร่ำไป.."
"พูดอีกค่า พูดอีก ถูกใจมากค่า~" อายะเต้นลีดเดอร์เชียร์
"เพราะงั้นเราจะต้องจับหนุ่มหล่อๆมาปล่อยไว้ในชุมชนปิด แล้วเปิดบาร์เกย์เสรี เพื่อเปลี่ยนปลายทางของโลกแห่งนี้จากอนาคตสีเถ้า เป็นอนาคตสีม่วง!"
นาโนแตก(นามสมมุติ)โดนอายะจับโยนออกไปนอกหน้าต่าง
^
^
^
"ที่เล่ามาคงเข้าใจนะ" อายะมึนหัวกลับไปนอนต่อ
"ครับๆสัมภาษณ์ไว้รอบสุดท้ายดีแล้วครับ"
"อ่าฮ่า...คิดวิธีขึ้นไปได้แล้ว!" ซุยโคแอสไลฟ์เกิดไอเดียบางอย่างขึ้น แล้วก็หยิบไม้ตีหอมออกมา!!
....แต่ไม่รู้จะเอาออกมาทำไม เลยเอาไปเก็บแบบเดิม (กำ)
--FLOW 00:55, 31 มกราคม 2008 (ICT)
หลังจากเม้งโดนกระทืบเพราะเอาของกินมาใช้ทิ้งขว้างแล้วทุกคนก็ลองสำรวจดูรอบๆดูว่าชาวบ้านเขาทำอะไรกันบ้าง (จะลอกเขาน่ะแหละ)
"อึ้บ" มีทนายตัวนึงกอดถุงเงินใบใหญ่ไว้ อุซโซสงสัยเลยเข้าไปถาม "ท่านกำลังทำอะไรรึ?"
"555 ข้ากำลังกอดเงินบาทอยู่ รัฐบาลเทยชุดใหม่บอกว่าจะทำให้ค่าเงินลอยตัวขึ้น ข้าจะได้ลอยขึ้นไปถึงเกาะลอยฟ้าได้" นายบุปผาทนายปากหมาตอบ
"นี่มันยังหวังในรัฐบาลเทยอยู่อีกเรอะ อีโคเมกากำลังวิกฤต...ชาติหน้าเงินบาทเมิงคงลอยมั้งน่ะ" อุซโซเห็นว่าวิธีนี้ไม่เข้าท่าก็เดินดูคนอื่นต่อ
"เฮซ เฮซ เฮซ" มีคนลุงแก่ๆหน้าตาปัญญาอ่อนกำลังทำอะไรยุกยิกๆ อุซโซก็เข้าไปถามอีก
"ข้ากำลังทำเรือเหาะจากเครื่องกำเนิดไฟฟ้าตรีเอกานุภาพ พลังที่ไม่หมดสิ้นนี้จะพาข้าไปถึงดาวพลูโต" ด๊อกเตอร์เอกพานหันมาตอบพร้อมขอเงินร่วมวิจัย
อุซโซมองด้วยหางตาแล้วก็เดินจากไปเงียบๆ "ดวงอาทิตย์ยังมีพลังงานหมด แต่ไอ้ห่ะนี่จะสร้างสิ่งที่ไม่มีวันหมดพลังงาน... แม่งเทพจริงๆ"
แล้วอุซโซก็เดินต่อไปเรื่อยๆๆๆ เจอวิธีบินไร้สาระเต็มไปหมด เอาพัดลมมาผูกข้างหลังบ้าง เอาบั้งไฟมาผูกกับตัวบ้าง อุซโซเห็นแล้วกลุ้มใจท้ายสุดก็เดินกลับมาหาเม้งกับซือจังที่เดิม
"ว่าไงโซซัง ได้วิธีเหาะขึ้นไปดีๆบ้างป่ะมิ้ว"
"ใสเจียเสียใจ ข้าว่าเรามาหาวิธีกันเองเถอะ"
แล้วทั้งสามคนก็ช่วยกันระดมสมองคิดวิธีบินขึ้นข้างบนต่อไป...
--Shiryu 08:09, 1 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
พอดูดีๆก็พบบล็อคผลุบโผล่แบบในเกมส์ร้อคแมน "เราใช้ไอ้นั่นขึ้นไปดีกว่า~!"
"ไม่! ข้าเล่นไอ้ตรงนี้ไม่เคยผ่านเลย ต้องใช้รัชเจ๊ตตลอด!" อุซโซอวดอย่างภาคภูมิใจ
มองไปอีกทีก็พบโกคูกำลังขี่เมฆสีทอง "ไปขอยืมมาใช้สิ!"
"ไม่! มันขึ้นได้เฉพาะคนดีเท่านั้น!" คราวนี้ซุยโคแอสไลฟ์กล่าวอย่างมั่นใจว่าตัวเองขึ้นไม่ไ่ด้แหงๆ
"อ๊ะ ไจ่ตาคุปต้า~" หันไปพบโดราเอม่อนกำลังควักคอปเตอร์ไม้ไผ่ออกมา "อันนี้ล่ะ ใช้ได้แหงๆ!"
"ม่าย~! เรากลัวความสูง =w=" คราวนี้ซึคาสะ.... "เฮ้ย เดี๋ยวๆ แบบนี้วิธีไหนก็ขึ้นไม่ได้นะเจ๊"
"ไม่เห็นต้องพุ่งขึ้นไปเลย ตัดมิติออกแล้วข้ามไปสิ" ซึคาสะโชว์ความสามารถสกิลออกมาให้ผู้ชมเห็นครั้งแรก "Eternal Gate ที่สามารถสร้างประตูมิติได้อย่างอิสระ ตาล้า~!"
"ฟังดูแล้วเหมือนจะเจ๋งโพดๆ เอาเลยซือจัง!"
"เอาละนะ แว้บ~" ซึคาสะหายไปโผล่ข้างบนทันที "เห็นมั้ยล่า~ \\^^//"
"เอ่อ...แล้วพวกเราสองคนล่ะฮะ - -a"
"............"
"................."
...แล้วเวลาก็ผ่านไปนานแสนนาน ผู้เข้าสอบคนอื่นผ่านคนแล้วคนเล่า
"มีคนเดินขึ้นมาเฉยๆด้วยฟ่ะเม้ง - -" อุซโซชี้ให้เม้งหันไปดูแบล็คเรนเดินกลับหัวกลางอากาศหน้าตาเฉย "ช้าๆหน่อยสิคะ พี่แบล็คเรน!" ไซเลนท์สาวชุดเมดตาสองสีวิ่งตามมาติดๆ
"รวมจักระไว้ที่ฝ่าเท้าแล้วจินตนาการภาพอากาศให้มีความหนาแน่นพอที่จะใช้เหยียบพยุงตัวขึ้นไปได้ แค่นี้ก็ยังไม่คล่องอีกเหรอ?"
"แหม ใครมันจะไปเทพแบบพี่ล่ะคะ? ฮิฮิ"
แล้วสองสาวก็เดินจากไป ปล่อยให้คนเห็นจิตตก
"มีคนขี่ลูกพลังข้ามขึ้นไปด้วยล่ะเม้ง - -" อุซโซชี้ให้เม้งหันไปดูรีเซ่เด็กสาวผูกแกละขี่ลูกพลังขึ้นไปกระแทกพื้นด้านบน
โครม!!
"ไอ้พี่บ้าโว้ย! ขว้างลูกพลังแม่นๆหน่อยไม่ได้รึไง?!" รีเซ่อมควันออกมาชี้ไม้กวาดด่า
รูริ สาวผมยาวเดินออกมาหน้าตาเฉยเมย "ทรงตัวไม่ไ่ด้เรื่องทิศมันก็เป๋หมดสิ ไปฝึกมาใหม่ซะ"
"พูดงี้มาสู้กันดีกว่า!!"
ผัวะ! ตุ้บๆๆๆ!! พลั่ก!! โชะ ดุ่ยดุ๊ย~! รีเซ่โดนอัดลงไปกองกับดิน
"มีคนขี่นกขึ้นไปด้วยหละเม้ง - -"
"มีคนปล่อยพลังอัดพื้นดันตัวเองพุ่งขึ้้นไปด้วยหละเม้ง - -"
"มีคนมุดเข้าไปในเงาไปโผล่ข้างบนด้วยหละเม้ง - -"
"มีคน..."
"เลิกสนชาวบ้านได้แล้ว! พวกเรารีบๆขึ้นไปให้ถึงซะทีเหอะ"
"แล้วทำไมมันช้างี้ล่ะนาย"
"ก็ยัยนั่นมันแรงน้อย..."
เม้งกับอุซโซเอาตัวผูกกับเชือกมะนิลาแล้วให้ซึคาสะที่อยู่ข้างบนเอารอกชักขึ้นไปอย่างสง่างาม.... ได้แต่หวังว่ารอบต่อๆไปมันจะผ่านพวกผู้เข้าแข่งเขี้ยวลากดินคนอื่นๆได้...
--Shiryu 08:43, 2 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
ในที่สุดก็ผ่านรอบแรกกันมาได้ทั้งสามคน "อา ช่างยาวนานจริงๆแต่ก็จบลงอย่างสวยงามนะครับ ขอบคุณท่านผู้จัดที่จัดกิจกรรมดีๆให้เราร่วมสนุกกันนะครับ ^^" เม้งพูดคำติดปากทั้งที่มันไม่ได้ออกแรงซักกะติ๊ด ซึคาสะอยากจับเหวี่ยงลงไปที่เก่าแต่ขี้เกียจเอารอกชักมันขึ้นมาใหม่
"ว่าแต่ทำไมตะกี้ไม่เปิดประตูมิติกลับลงมาหาพวกเราแล้วขึ้นไปด้วยกันล่ะ?" อุซโซถามเผื่อรู้จุดอ่อนซึคาสะถ้าต้องสู้กันจะได้วางแผนฆ่าได้ง่ายขึ้น <<อย่ากล่าวหากันสิครับ ผมเป็นคนดีนะครับ (อุซโซ pm ท้วงมา)
"ประตูมิติเป็นสิ่งที่ควบคุมยาก มันเชื่อมโลกต่างๆเข้าไว้ด้วยกันและพลังของเรายังไม่พอที่จะคุมมันได้อย่างเต็มรูปแบบ ถ้าเปิดมันบ่อยๆละก็........." บรรยากาศความมืดเข้าปกคลุมขณะซึคาสะอธิบาย "......อาจมีเม้งตอนแก้ผ้าอยู่ในบ้านเดินออกมาก็ได้" ซึคาสะทำหน้าหลอนเต็มที่ ส่วนอุซโซนึกภาพตามแล้วหวาดกลัวจนน้ำลายหก
"ซือจัง! นั่นซือจังใช่ไหมน่ะ?"
พอหันไปตามเสียงก็พบคนบินลงมาหาทั้งสามที่จับกลุ่มคุยกันอยู่ "พี่บิ๊กนี่นา มาสอบเหมือนกันเหรอ?"
"ได้ข่าวว่าพวกเอาท์แลนด์ที่เหลือรอดมารวมตัวในงานนี้กันเยอะเลยคิดว่าน่าจะเจอซือจังด้วย ว่าแต่....ไอ้หมอนั่นยังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ?" บิ๊กมองซุยโคแอสไลฟ์ด้วยหางตา
"ข้าก็ไม่คิดว่าขี้เท่ออย่างแกจะมาร่วมงานนี้ด้วย" ซุยโคแอสไลฟ์มองบิ๊กด้วยปลายจงอยหัวหอม (มันคือตรงไหน?) ดูท่าบรรยากาศจะมาคุอีกรอบ อุซโซเห็นดังนั้นก็เปิดเพลงเชียร์กีฬาแล้วเต้นตามทันที จึงโดนยันลงไปข้างทางอย่างไว ซุยโคแอสไลฟ์ชาร์จพลังเตรียมลงมือ...
"เรื่องมันก็ตั้งสองปีมาแล้วนะ! ซุยโคแอสไลฟ์ที่ชั่วร้ายคนนั้นตายไปกลางสนามรบแล้ว!" ซึคาสะพยายามเกลี้ยกล่อมบิ๊ก "ที่อยู่ตรงนี้น่ะ....เป็นแค่หัวหอมเท่านั้น!!"
ตูม!! (ไหนๆก็ชาร์จพลังไว้แล้วปายัยนี่แม่งเลย)
"โฮะๆๆ จะอัดผู้หญิงเหรอจ๊ะ ^o^" <<เขาอัดไปแล้วเจ๊
"ฮ่าๆๆ ตั้งแต่แกออกจากหมู่บ้านไปข้าก็ลืมแกไปเรียบร้อย ข้ามีรักใหม่แล้ว ชื่ออุซโซ!" ซุยโคแอสไลฟ์หยิบอุซโซมายื่นให้บิ๊กดู
"ดั๊นไม่ยอม!!" บิ๊กกัดผ้าเช็ดหน้า <<ตกลงพวกแกมีเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย? (ส่วนซึคาสะเดินออกไปทายาหม่องตราถ้วยทองแก้แผลลูกพลังตกใส่)
"เอ่อ....ขอแบบไม่รั่วสักห้านาที ไหนๆพวกนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นชาวเอาท์แลนด์อยู่แล้วช่วยแนะนำคนเก่งๆให้หน่อยสิ เผื่อวางแผนรับมือพวกนั้นในรอบต่อไปได้"
ซุยโคแอสไลฟ์จัดคอร์สแนะนำตัวละครให้ตามรีเควสต์ของอุซโซ "วางใจข้าเถอะ ข้ารู้จักคนเยอะ แต่พวกมันไม่รู้จักข้าซักคน ฮ่าๆๆๆ" (ผลของการแอดmsnมั่วตั้ว)
"เริ่มจากสองสาวตระกูลโทโนะนั่นก่อนแล้วกัน ....คนพี่ที่สูงๆสวยๆนั่นคือรูริ คนน้องผูกแกละนั่นรีเซ่ พวกนี้เป็นนักล่าของรางวัลที่เข้ามากวาดไอเท็มจากเกมส์ออนไลน์มานับไม่ถ้วน รู้จักซุยโคเด็นหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆพลังการต่อสู้จัดอยู่ในระดับสุดยอด"
"นั่นคนที่ขึ้นมาได้คนแรก ซูชิ ได้สมญาเจ้าแห่งชั่วพริบตาด้วยความเร็วสูงสุดในทุกด้าน ทั้งปั๊ม 50 โพสต์ชั่วพริบตา รู้จักคนทั้งบอร์ดชั่วพริบตา เกนแรงค์พรีเมียร์สตาร์ชั่วพริบตา เด้งออกจากบอร์ดชั่วพริบตา (อันหลังนี่ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นา)"
"นู่นนักล่าฝันอนิธิน มีความสามารถหลอกใช้สัตว์ป่า ใช้ได้ตั้งแต่อีเห็นลายด่างยันโปรโตเซอราทอป แต่อาวุธที่น่ากลัวที่สุดของหมอนั่นคือแมลง"
"สองสาวตรงนั้นแบล็คเรนและไซเลนท์ ...ไม่รู้จัก มาจากไหนไม่รู้ แต่เดาว่าโค่ดเก่งพ่อแม่ภูมิใจ"
"สุดท้ายคือประมุขและธีระ ....เป็นคนเขียนวิกิภาษาไทย" (เฮ้ยๆ เอาฝีมือในฟิคสิ)
"ส่วนที่ยืนทำหน้าแก่ตรงนี้เป็นพนักงานกินเงินเดือน ชื่อบิ๊กเกรทจัมโบ้โอ้โฮใหญ่จัง~"
...ซุยโคแอสไลฟ์กับบิ๊กสู้กันอีกรอบจนอุซโซต้องเข็นซึคาสะมาไว้ตรงกลางให้โดนอัดแทน
"ช้าท~อัพ!! เลิกคุยกันได้แล้ว!!" เสียงลูเน่กรรมการคุมสอบตะโกนลงมาจากด้านบนตึกสูงกลางเกาะลอยฟ้า "คุณลูเน่อย่าเพิ่งออกมาสิคร้าบ... รอบนี้หน้าที่ผมนะ" บลิทซ์ ดันลูเน่กลับไปไว้ที่เก่า "ก็แกมันอืดอาด รีบๆเริ่มรอบต่อไปซะทีสิ"
"ตะวันตกดินแล้ว งั้นก็ขอประกาศ....สิ้นสุดการแข่งขันรอบแรก มีคนผ่าน 65 คนครับ!!"
--Shiryu 21:27, 5 กุมภาพันธ์ 2008 (ICT)
"เหลือตั้ง 65 เอาแค่สี่คน เฮ้อ... เกมส์ซุยมันน่าสนใจขนาดนั้นเลยเรอะ จะมาสมัครทำไมกันเยอะแยะฟะ" ถ้าได้ยินซุยโคแอสไลฟ์พูดแบบนี้อายะคงลงมากระทืบขี้แตกตาย แต่แล้วบลิทซ์ก็ออกมาประกาศกติกาการแข่งขันรอบถัดไป
"รอบต่อไปเป็น survival series แข่งแบบ battle royale ครับ ผมขอให้พวกท่านที่อยู่ข้างล่างอัดกันให้เหลือแค่ 30 คนที่ยืนอยู่คนสุดท้ายจะผ่านเข้ารอบต่อไป คืองี้ครับ ถ้าเซ็ตกติกาไม่แม่นจริงๆเราแยกความแตกต่างคะแนนของผู้เข้าแข่งไม่ได้ เพราะงั้นก็ให้ผู้เข้าแข่งฆ่ากันเองมันง่ายกว่าใช่ไหมล่ะครับ" ฟังคอนเซปต์รอบนี้แล้วซึคาสะอยากเอาไม้ตีกอล์ฟปาหัวกรรมการจริงๆ พออธิบายกติกาจบบลิทซ์ก็กลับเข้าไปในตึก ปล่อยผู้เข้าแข่งมองหน้ากันสักพักก็วิ่งกระจายออกมาคนละทาง
"ขุดหลุมๆๆๆ แล้วรอจนกว่าคนข้างบนจะฆ่ากันหมด ฮ่าๆๆๆ" เรื่องสั่วๆแบบนี้ต้องยกให้อุซโซ (แกเป็นตัวเอกแน่รึ?) พอขุดไปสักพักก็พบนาโนเทคยื่นหน้าออกมาจากใต้ดิน
"............."
อุซโซรีบฝังกลบทันทีทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"พวกกรรมการฝังนาโนเทคไว้เต็มไปหมด ไม่มีทางมุดหนีทางใต้ดินได้แน่ๆ" (แล้วตกลงนาโนเทคนี่อะไรเหรอ?)
"งั้นผมจะลอยอยู่บนฟ้ารอ โฮะๆๆๆ" บิ๊กใช้สกิลเดินอากาศลอยขึ้นไปข้างบน แต่ก็มีสารพัดอาวุธทั้งมีดบิน, คมดาบสุญญากาศ, ลูกพลัง, กงจักร, สากกระเบือ, ปลัดขิก, ฯลฯ ลอยเข้าใส่ต้องปัดทิ้งกันพัลวันก่อนกลับลงมาข้างล่าง
"ลอยขึ้นไปก็เป็นเป้าชัดๆ แบบนี้ก็มีแต่จับกลุ่มกันให้เหนียวแน่นแล้วเอาตัวรอดจากเจ้าพวกที่เข้ามาเล่นงานให้ได้นั่นแหละ"
บลิทซ์เดินออกมาอีกรอบ "อ้อ ถ้าใครไม่ได้จัดการคนอื่นแม้แต่คนเดียวก็ไม่ผ่านเหมือนกันนะครับ" แล้วก็กลับเข้าไปในตึกอีกรอบ
"บาดโซ้บบบบ" (คำพูดติดปากตัวเอกฟิคนรก)
"จงอย่ากลัวเลยทุกท่าน เดี๋ยวข้าจะนำพวกท่านไล่กระทืบสมาชิกผีเอง!!" ซุยโคแอสไลฟ์หยิบไม้ตีหอมเตรียมออกศึก โชคดีที่มีประสบการณ์ต่อสู้ออนไลน์เยอะ แม้จะบ่นว่าไม่มีเวลาก็ยังกระแดะไปเล่นลูน่าได้
ทั้งสี่คน (เม้ง, อุซโซ, ซึคาสะ, บิ๊ก) เดินมาสักพักก็พบไซเลนท์และแบล็คเรนถูกโอตาก้อนและสมาชิกผีสิบคนดักเล่นงานอยู่
"เขามีกฎให้จัดการผู้เข้าสอบคนอื่น อย่าโกรธเคืองกันเลยนะจ๊ะ" โอตาก้อนดีดลูกหินเข้าใส่ด้วยความเร็วระดับกระสุนปืนทันทีแต่แบล็คเรนก็หลบได้ "อ้อ เพราะอย่างงั้นถึงคิดเล่นงานคนที่น่าจะอ่อนกว่าคนอื่นงั้นสิ พวกแกมีตาหามียายไม่"
"พี่คะ มุกมันแป้กมากนะคะ อายคนอ่านค่ะ" ไซเลนท์เตือนด้วยความปรารถนาดี
"เลิกบ่นแล้วเอาห่าฝนกระสุนไปชิมซะ ย้าก!!" (ฉากปล่อยท่าไม้ตายแบบการ์ตูนโบราณ) สมาชิกผีสิบคนโยนลูกหินให้โอตาก้อนซัดเข้าใส่แบล็คเรนแต่ก็สามารถหลบได้ทั้งหมดและเข้าประชิดตัวได้อย่างง่ายดาย "อันบีลีฟเอเบิ้ล โอ้ววววว แต่เข้ามาใกล้แบบนี้แกไม่มีทางหลบได้แน่!!!" โอตาก้อนซัดกระสุนใส่อีกสิบนัดในประยะประชิด แต่แบล็คเรนก็คว้าได้หมด "เนี่ยเรอะเร็วเท่ากระสุน ฮ่าๆๆๆ หัวเราะเยาะ!!"
"ฉิบหายแล้วเลือกเป้าหมายผิด!! พวกเราเผ่น!!!" หันไปอีกทีสมาชิกผีสิบคนก็โดนไซเลนท์เอาเก้าอี้มวยปล้ำฟาดม่องหมดแล้ว
"เหลือแค่คนเดียวก็ยังดีเนอะ ^^//" แบล็คเรนซัดโอตาก้อนกระเด็นตกจากเกาะลอยฟ้าไป...
"..............."
"อย่าไปเลือกเป้าหมายโหดๆแบบนั้นล่ะ ไอ้สองคนนั้นน่าจะเก่งสุดในกลุ่มผู้เข้าสอบแล้ว" ซุยโคแอสไลฟ์จด stat ทั้งสองคนลงบัญชีหนังหมาทันที
หันมาอีกด้านก็พบโดเรียกำลังสู้กับสมาชิกผีอีกสิบคน "เฮ้ยๆทางนี้ก็มีมวยอีกแล้ว"
"งั้นเราแอบดูต่อ" (พวกแกไม่คิดจะสู้เลยใช่มั้ย?) "คอยจับตาดูพวกผู้เข้าแข่งเก่งๆเอาไว้เยอะๆ รอบต่อไปถ้ามีโอกาสจะได้รุมฆ่ามัน" <<แอดมินเฮงซวย
"หึหึหึ พวกเจ้าเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนแล้วหละ......ย้าก!!!" โดเรียเข้าไปลุยกับสมาชิกผี...แล้วก็โดนถีบตกจากเกาะไป ตกรอบไปอีกคน
"............" ซุยโคแอสไลฟ์ตะลึงในความกากของสมาชิกที่อุตส่าห์มีชื่อขึ้น
"ข้าว่าไอ้คนแต่งแค่อยากให้เราเดาเรื่องไม่ถูกเฉยๆเท่านั้นแหละ ไปหาเหยื่อนิ่มๆกินกันเถอะ"
