ลิออน / มิอาคิ / รอย
มิอาคิ : เฮ้! ลิออน มันนานแค่ไหนแล้วนะหลังจากครั้งสุดท้ายที่เราได้อาบน้ำด้วยกันอย่างนี้เนี้ย?
ลิออน : นานมากแล้วหล่ะ
มิอาคิ : ไหน ๆ ขอดูแผลนั้นหน่อยสิ.... โถ่เถอะน่า อย่าอายไปเลยน่า...
ลิออน : เอ๋อ... ถ้าเจ้าอยากดูก็ได้...
องค์ชาย : หวัดดีจ๊ะ สาว ๆ
มิอาคิ : อ้าว องค์ชาย เป็นไงบ้าง ท่านอยากจะมาร่วมกับพวกเราหรอ
ลิออน : หา!?!?!
มิอาคิ : เออ... จริงๆ ที่นี้ก็เป็นห้องอาบน้ำของผู้หญิงนะ จริง ๆ แล้วท่านไม่ควรจะมาอยู่ที่นี้เลยนะ... แต่อย่างว่าหล่ะนะ ข้าแน่ใจว่าพวกนั้นนะจะยกเว้นให้กับพวกราชวงศ์ได้... เจ้าไม่คิดอย่างนั้นหรอ ลิออน?
ลิออน : มิอาคิ นั้นมัน รอย
มิอาคิ : ว่าไงนะ?!?!
องค์ชาย : วะ...ว่าไงนะ เจ้าพูดเรื่องนรกอะไรกันเนี้ยลิออน?!?! ข้าไม่ใช่...
มิอาคิ : นรก?!?!
รอย : เออ... ข้าหมายถึงเจ้าพูดเรื่องไร้สาระอะไร... เออ...
มิอาคิ : *จ้องหน้ารอย*
ลิออน : รอย ไหนเจ้าบอกว่าเจ้าจะไม่ทำแบบนี้อีกไงหล่ะ เจ้าจะผิดสัญญาอย่างนั้นหรอ ไม่ใช่ไหม?
รอย : มะ... ไม่นะ เดี๋ยวก่อนสิ ข้า... เอ่อ ข้าแค่กังกลเรื่องบาดแผลของเจ้าเท่านั้น และข้า... เอ่อ....
มิอาคิ : ดูคำตอบของรอยสิ ลิออน ฮิ ๆ ๆ ๆ
รอย : เออ...
มิอาคิ : ยังไงก็แล้วแต่อย่างที่ข้าบอกแหละ ผู้ชายนะไม่ได้รับอนุญาติให้เข้ามาในที่นี้ แต่ว่า... ถ้าเจ้าไม่ใช่ผู้ชายอีกต่อไปหล่ะก็...
รอย : หวา, หวา เจ้าจะทำอะไรหน่ะ โอ้ย ไม่นะเจ้าคงไม่ได้จะ....
มิอาคิ : โธ่ รีเล็กซ์หน่อยสิ แล้วทุกอย่างจะเสร็จเรียบร้อยก่อนที่เจ้าจะรู้ตัวซะอีก ข้านะตัดทุกอย่างมาตลอดแหล่ะ มันเป็นเรื่องง่ายมาก ๆ
รอย : มะ... ไม่ ไม่นะ ข้าขอโทษ ให้อภันข้าเถอะนะ
มิอาคิ : ถึงขอโทษไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะรอย อะ เจ้าคิดว่าจะหนีอัศวินราชินีพ้นงั้นเรอะ เจ้าคนขี้ขลาด กลับมานี้นะ!!!
รอย : ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ลิออน : * หัวเราะ *
เอ๋อ จะสงสารเจ้ารอยดีไหมเนี้ย

ตามล่าหาสปาย
วิกิ / ลอเรไล / ซเวก
วิกิ : นั้นไม่ใช่ข้านะ
ลอเรไล : ดูสิเจ้านี้มันปากแข็งนักนะไม่ยอมสารภาพมาอีกหรอ ข้ารู้นะว่านั้นนะเป็นเจ้าที่อยู่ในป่าสนธยาหน่ะตรงแถวซากโบราณสถานหน่ะ เป็นเจ้าแน่ ๆ ที่ข้าเห็นนะ
วิกิ : ไม่นะ ไม่ใช่ข้า นี้ข้าจะต้องพูดอีกสักกี่ครั้งกันหล่ะเนี้ยว่าไม่ใช่ข้า!!!
ลอเรไล : จะให้ข้าเข้าใจว่าเป็นเจ้าโง่คนอื่นที่มี พลังเทเลพอต และใส่เสื้อผ้าเจ้าหน่ะหรอ
วิกิ : ข้าบอกแล้วไงว่าไม่ใช่ข้า
ลอเรไล : เจ้านี้มัน....
??? : เดี๋ยวก่อนนะ ลอเรไล เราไม่สามารถเหมาเอาได้หรอกนะว่าเค้าโกหกหน่ะ
วิกิ : ว้าย!!!
ลอเรไล : อะ—ซเวก
ซเวก : อ้าวเป็นอะไรกันหรอ? โอ้ ไม่ต้องกลัวข้าหรอก คุยกันต่อไปเถอะ
วิกิ : คะ เค้ามาทำอะไรทีนี้อะ
ลอเรไล : เจ้ามาทำอะไรที่นี้หน่ะ
ซเวก : จริง ๆ นะ ข้าไม่ได้แกล้งนะแต่ข้านะไม่ได้อยู่ที่นี้หรอก
ลอเรไล : แต่ว่าเจ้าก็อยู่นี้นี่ ในห้องอาบน้ำของผู้หญิงด้วย
วิกิ : ช่าย!!
ซเวก : * หัวเราะ * นั้นนะมันตลกมากเลยนะ ลอเรไล ฟังเหตุผลข้านะ พอดีตอนพวกเจ้าเดินผ่านหน้าห้องอาบน้ำชาย ข้าได้ยินพวกเจ้าพูดกันเกี่ยวกับ... โอ้... อะไรบางอย่างเกี่ยวกับซินดาร์ ว่าแต่ว่าพวกเจ้าจะทำอะไรกันหล่ะ ข้ามาแบบบริสุทธิ์ใจนะเนี้ย
ลอเรไล : อะ บริสุทธิ์ใจหรอ แอบเข้ามาและแอบฟังเนี้ยนะ
วิกิ : เจ้าทำไรน่ะ
ซเวก : เอาหล่ะตอนนี้เราก็อยู่ข้างเดียวกันแล้วซิ
ลอเรไล : หึ สงสัยเจ้าจะพูดถูก
วิกิ : เค้าพูดถูกหรอ นี่พวกเราพูดเรื่องอะไรกันเนี้ย
ลอเรไล : โทษด้วยที่ทำให้วุ่นวายนะ
ซเวก : โอ้ ไม่เป็นไร ข้ายินดีที่เราเข้าใจกันและกัน
วิกิ : อะ พวกเจ้านะเพี้ยนไปแล้ว
ซเวก : เจ้านะเป็นคนเดียวที่พูดยากหล่ะนะ
ลอเรไล : ช่ายแล้ว
วิกิ : ว้าย!! ข้าทนไม่ไหวแล้วนะ
ซเวก : หล่อนหนีไปซะแล้ว
ลอเรไล : โธ่... เพราะเจ้านั้นแหละทำให้เค้ากลัว

วิกิโดนรุมซะงั้น แต่ไงเจ้าซเวกมันแอบเนียนเข้าห้องน้ำหญิงเฉลยเลย

ไคล์ / กาวายา
กาวายา : เฮ้. ไคล์! ข้ามีเรื่องจะพูดกะเจ้าหน่อย
ไคล์ : หือ? เรื่องอะไรหล่ะ?
กาวายา : ทำไมเวลาที่เจ้าจีบสาวน่ะ พวกหล่อนมักจะพูดว่า “โอ้ ไคล์ เจ้านะเล่นบ้า ๆ อีกแล้วใช่ไหมเนี้ย เจ้าเนี้ยทะลึ่งจริง” และเจ้ะนะก็ไม่เห้นมีปัญหาอะไรหลังจากนั้นเลย แต่ว่าทำไมเวลาที่ข้าพยายามที่จะพูดกะพวกสาว ๆ นะ พวกนั้นมักจะวิ่งหนีไปเสียก่อนหล่ะ ข้านะไม่เข้าใจเลย
ไคล์ : เอ๋อ... มันเป็นเพราะว่า.... เจ้าดูเหมือน....
กาวายา : เหมือนอะไรฟ่ะ??
ไคล์ : *อืมมม* เหมือน... เอ๋อ... เอาหล่ะฟังข้านะ เวลาที่จะพูดกะพวกสาว ๆ หน่ะ เจ้ามักจะ ซีเรียสเกินไปนะสิเพราะว่าเจ้าเอาแต่คิดที่จะแต่งงานอย่างเดียวนิ ใช่ไหม? บางทีนะจากทฤษฎีของข้าแล้ว พวกสาว ๆ ก็ไม่ชอบเรื่องแบบนี้ตลอดหรอกกก
กาวายา : อย่ามาตลกหน่อยเลยน่า มันผิดตรงไหนฟ่ะที่จะซีเรียสหน่ะ หัวใจและจิตวิญญาณข้ากำลังหาคู่ชีวิตอยู่นะเฟ้ย มันไม่ใช่เรื่องน่าขำเลยนะ
ไคล์ : เอาหล่ะ นะ แต่ว่าข้าไม่คิดจะมองผู้หญิงทุกคนในที่อยู่สายตาในแง่นั้นหรอกนะ
กาวายา : หือ ข้านะไม่เข้าใจเจ้าเลยเฟ้ย เจ้ากะไอ้เจ้าหนุ่ม วินแฮม โอ้ย ช่างเหอะว่ามันชื่ออะไร!! โดยเฉพาะมันน่ะนะ ข้าคิดว่า มันมักจะสนุกกับการที่เห็นผู้หญิงได้ทำงานหนักนะสิ!! โอ้ย ไม่มีใครในพวกผู้ชายที่รู้วิธีที่จะปฎิบัติกะพวกผู้หญิงเอาซะเลย ใช่ไหมหล่ะ ทำไมพวกเจ้านะถึงไม่ให้ความ เคราพและจริงใจ แบบที่ข้าทำบ้างนะ!
ไคล์ : เอ๋อ เอาเหอะตามสบาย ถ้านั้นนะใช้ได้กะเจ้านะน่ะ
เมื่อหนุ่มเจ้าชู้มาเจอกัน เหอะ ๆ ๆ นายกาวายา น่าสงสารคิดจะไปเทียบไคล์ รึอีกนาน ว่าแต่ว่าห้องทำไมต้องมาคุยกันในห้องน้ำด้วยอะ

การสัมภาษณ์ คนที่มาจากประเทศอื่น
เกออร์ก / ริชาร์ด / ยาอาร์ / เทเลอร์
เทเลอร์ : *อืมม* ข้าอยากจะขอบใจพวกเจ้าคนต่างชาติทั้งหลายที่เข้ามารวมตัวกันที่นี้ในวันนี้
ยาอาร์ : พวกข้าไม่ได้มารวมตัวกันซะหน่อย มันก็แค่เรื่องบัญเอิญเท่านั้นแหละน่า
เทเลอร์ : อ้าวหรอ... โทษที... งั้นข้าก็ถือเอาประโยชน์กะโอกาสที่ยากจะเกิดขึ้นได้เช่นนี้ทำการสัมภาษณ์พวกเจ้าให้กับบทความหนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษของข้าเลยก็แล้วกัน
: เอาหล่ะนี้เป็นคำถามแรก “อะไรที่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่มีความแตกต่างกันในประเทศของพวกเจ้ากับที่ฟาเรน่า”
เกออร์ก : ข้าอยากจะบอกว่าความเหมือนกันหน่ะสำคัญมากกว่าความแตกต่างนะ อย่างที่พวกเจ้ารู้ ๆ กันนั้นแหละว่าข้านะเคยไปเกี่ยวพันอยู่กับสงครามต่อเนื่องของจักรวรรดิจันทราแดง นั้นนะทำให้ข้ารู้ว่าไม่ว่าคนเราจะมาจากที่ไหน พวกเค้าก็สู้เพื่อเหตุผลอะไรบางอย่างกันทั้งนั้นแหละ
ยาอาร์ : ข้าก็คิดเช่นนั้นแหละ เหมือนอย่าง รูนแคนนอน กับ ซันรูนไง พลังที่ยิ่งใหญ่มันจะล่อลวงมนุษย์เสมอหล่ะ ก็เหมือนที่ชาติหมู่เกาะ กัย ฟาเรน่าเป็นอยู่นี้ไง
เทเลอร์ : โอ้... อืมม ข้าก็เข้าใจนะ แล้วเจ้าหล่ะ ริชาร์ด เจ้าอยู่กับ กองทหารรับจ้าง ลินวูลด์นี้น่า งั้นก็แสดงว่าเจ้าก็ต้องมาจาก ซีแลนท์ด้วยหล่ะสิ ใช่ไหม?
ริชาร์ด : หือ? ซีแลนท์ หรอ? อืม... ข้าลืมไปหมดแล้ว
เทเลอร์ : เฮ้ย อย่างน้อยเจ้าก็น่าจะจำบางอย่างได้บ้างหล่ะน่า ใช่ไหม
ริชาร์ด : ไม่นิ ข้าจำไรไม่ได้เลย
เทเลอร์ : อืมม... ไม่ได้สักนิดเลยหรือ
ริชาร์ด : เอ๋อ... จริง ๆ นะ ข้าน่ะไม่สนใจอะไรหรอกนอกจาก มูริเยอร์หน่ะ
เทเลอร์ : เอ๋อ... ข้าเข้าใจแล้ว
ริชาร์ด : ไม่ว่าข้าจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าข้าจะอยู่ในประเทศไหน ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับข้าได้อยู่กับ มูริเยอร์หรอกก!!!
เทเลอร์ : โอ้ – โห้ เอ๋อ.... ริชาร์ด?
ริชาร์ด : มูริเยอร์นะเป็นทุก ๆ อย่างสำหรับข้าเลยหล่ะ ทั้งหมดทุกสิ่งที่ข้ามีเป็นของเค้าทั้งหมดเลย เค้าเป็นคนเดียว ---
??? : * แผวะ *
ริชาร์ด : ... อู้ยยยย...
เทเลอร์ : โอ้ !!!
มูริเยอร์ : เจ้าโง่เอ้ย!! แกเอาแต่พูดเรื่องโง่ ๆ เพ้อเจ้อไม่เป็นเรื่องทุกที่ ๆ แกไปรึไง ข้าขอโทษด้วยนะ ไม่ว่าเรื่องบ้าอะไรที่ไอ้ปัญญาอ่อนนี้พูดให้ฟังช่วย ลืม ๆ มันไปนะ
: *ลาก ไปแล้วววว*
ริชาร์ด : ..................
เกออร์ก : ..................
ยาอาร์ : ..................
เทเลอร์ : เอาหล่ะข้าขอจบการสัมภาษณ์วันนี้แค่นี้แหละท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย ขอบคุณที่สละเวลาให้
แว้กริชาร์ดเหมือนเป็น Y กะ มูริเยอร์เลย โอ้ ไม่น่ะ