SuikoFriend : Thai Suikoden Fansite (Beta Test) ... SuikoFriend : Join to Gather 108 Stars of Destiny ...    ช่วยเหลือ   ค้นหา   รายชื่อสมาชิก   กลุ่มผู้ใช้  วิกิพีเดีย      สถานะ    ปราสาท    ข้อมูลส่วนตัว(Profile)   ไม่มีข้อความใหม่   ออกจากระบบ [ Shiryu ]  มาอ่านกันเถอะ! Gensui 4 ภาคนิยาย!(update 20/10/07:ตอน6-3, หน้า12) ไปที่หน้า ก่อนหน้า  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 11, 12, 13  ถัดไป          SuikoFriend : Thai Suikoden Fansite (Beta Test) -> =o= SuikoFriend Suikoden General Talk =o= อ่านหัวข้อก่อนหน้า :: อ่านหัวข้อถัดไป   ผู้ตั้ง ข้อความ Siegfried Graska Kooluk Emperor L:   H:   R: LV.83 Exp 148 7210 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Tue Aug 28, 2007 7:16 pm    เรื่อง: กํา กัปตันเกล็นจะแย่ซะแลวหรือนี่= =" สู้กันด้วยดาบอย่างเอาเป็นเอาตายน่าจะสนุกนะ ลาซโซถือโล่ไม่ได้นี่ครับ? ใส่ได้แต่ดาบคู่ V V V V _________________ เกมPS2 มันทำได้ต่างจากเมะขนาดนี้เชียว แก้ไขล่าสุดโดย Siegfried เมื่อ Wed Aug 29, 2007 5:05 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง ขึ้นไปข้างบน iamyanotai Antei City Guard L:   H:   R: LV.58 Exp 780 32937 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Wed Aug 29, 2007 12:48 am    เรื่อง: เหมือนอ่านนืทานก่อนนอนเลย 55+ ล่อเล่นก๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ อืมก็นะเจ็บแขน เจ้า ลาชโลนี่เจ็บทั้งตัวไม่หนี อืม อย่างนี้เอาโล่ไปเลย!!!!!!!!!!!! _________________ ป.ปอ.เป็ด ขึ้นไปข้างบน mokuri Na-Nal Nanal Elf Warrior L:-   H:   R:- LV.23 Exp 874 25002 Potch เข้าร่วม: 27 Apr 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 1:42 am    เรื่อง: ต่อนะคะ ^^ คาดว่าคะแนนสโนว์คุงคงจะค่อยๆ ดาวว์ลงล่ะ =w=" ตอนที่ 3-1 (P61-67) บุคคลที่มีบทบาท ------- ห้องส่วนตัวของลาสโล ตั้งอยู่ ณ มุมหนึ่งของป้อมอัศวิน เป็นห้องที่หัวหน้ากองมอบให้เขาซึ่งไม่มีญาติมิตรอยู่ที่ไหนเป็นพิเศษ ก่อนหน้านี้เขาพักอาศัยอยู่ที่ห้องพักคนรับใช้ของบ้านฟิงเกอร์ฮู้ท แต่หลังจากที่ได้เข้าเป็นอัศวินฝึกหัดของกองอัศวิน เขาก็ได้รับอนุญาตให้ใช้ห้องนี้ได้ น้ำเสียงฟังสนิทสนมดังขึ้น เรียกลาสโลที่กำลังก้าวออกจากห้องให้หยุดยืน “ไงลาสโล สบายดีแล้วเหรอ” สโนว์นั่นเอง เขายิ้มในขณะที่ยกมือข้างหนึ่งขึ้นทักทาย และก้าวเข้ามาใกล้ ลาสโลจึงพยักหน้าทักตอบด้วยสีหน้าเกร็งๆ หลังจากการต่อสู้ตัดสินเป็นตายกับโจรสลัดบรันด์ เรือซึ่งบรรทุกพวกลาสโลเอาไว้ก็เดินทางกลับสู่ราสริล ในระหว่างการต่อสู้ เรือของบริษัทขนส่งโอลาคนั้นหายตัวไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่มีใครทราบ แต่หลังจากนั้นหลายวันก็มีการติดต่ออย่างสุภาพมายังกองอัศวินว่าพวกเขาได้เดินทางถึงเกาะอิลูยะโดยสวัสดิภาพโดยไม่มีเรือคุ้มกัน ฝ่ายลาสโลนั้น แม้ได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง แต่ก็ไม่มีแผลสาหัส เมื่อกลับถึงฝั่งก็ได้รับการปฐมพยาบาลที่เหมาะสมในทันที เวลานี้จึงไม่รู้สึกเจ็บอะไรอีกแล้ว คนที่อาการสาหัสกว่ากลับเป็นหัวหน้ากองเกล็นแทน ได้ยินว่าหลังจากถูกพากลับไปห้อง หัวหน้ากองก็ยังมีอาการไม่ค่อยดีอยู่พักใหญ่ แต่ก็ไม่มีรายละเอียดอื่นๆ อีกแล้ว รองหัวหน้ากองคาตาริน่าเองก็บอกกับสมาชิกกองอัศวินแค่ว่า “อย่าแตกตื่นไป” โดยไม่ยอมอธิบายอะไรมากไปกว่านั้น ทำให้ความไม่สบายใจแผ่ขยายออกกว้างขึ้นเรื่อยๆ ในหมู่สมาชิกกองอัศวิน ลาสโลเองก็ไม่ได้เจอหน้าสโนว์มาพักใหญ่เช่นกัน ความรู้สึกอึดอัดใจ ทำอย่างไรก็สลัดไม่ออก แต่สโนว์ก็เอ่ยกับลาสโลซึ่งกำลังสับสนด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริงราวกับจะกลบเกลื่อนบรรยากาศ “ฉันอยากจะไปซื้อของในเมืองสักหน่อย เธอไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย” “.....อื้อ” ทั้งสองเดินออกไปที่สวนกลางด้วยกัน สมาชิกกองอัศวินจำนวนมาก ยืนอยู่ในบริเวณสวนกลางเหมือนอย่างทุกๆ ครั้ง ลาสโลรู้สึกได้ว่าสายตาของทุกๆ คนมุ่งมาที่พวกเขา จึงกระอักกระอ่วนใจอย่างบอกไม่ถูก ฝ่ายสโนว์นั้นก็แกล้งทำเหมือนกับว่าไม่รู้สึกตัว และเดินเชิดหน้าด้วยทีท่าไม่หวั่นเกรง ทว่าทั้งคู่ก็ถูกเรียกในหยุดยืนในขณะที่กำลังจะก้าวผ่านบานประตูออกไป “ไง ลาสโลไม่ใช่เหรอนั่น ร่างกายไม่เป็นไรแล้วเหรอ” รุ่นพี่ในกองอัศวินนั่นเอง ไม่นานนักทั้งคู่ก็ถูกรุ่นพี่หลายคนยืนล้อมกรอบ ลาสโลลำบากใจ เพราะพอจะคาดเดาถึงจุดประสงค์ของพวกรุ่นพี่ได้ ทั้งเรื่องที่สโนว์ละทิ้งเรือแล้วหนีเอาตัวรอด รวมทั้งเรื่องที่ลาสโลทำหน้าที่บัญชาการรบแทนและปราบบรันด์ได้สำเร็จนั้น เป็นที่รู้โดยทั่วกันแล้วในกองอัศวิน การที่สโนว์กลายเป็นเป้าหมายให้ถูกหัวเราะเยาะจึงเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ “ครับ ไม่เป็นอะไรแล้วครับ” แล้วพวกรุ่นพี่ก็ชมเชยลาสโลที่เอ่ยตอบเพียงสั้นๆ ไม่ขาดปาก “นายนี่ยอดไปเลยนะ จัดการเจ้า 6 เสานั่นได้ด้วย เป็นความภาคภูมิใจของกองอัศวินจริงๆ” “อาการของหัวหน้ากองก็รู้สึกว่าจะเริ่มดีขึ้นแล้วด้วย ดีจริงๆ” ในขณะที่เอ่ยชมลาสโล ก็รู้สึกได้เลยว่าพวกรุ่นพี่นั้นแกล้งเหน็บแนมสโนว์ด้วยทีละนิดๆ และตัวสโนว์เองก็คงจะรู้สึกได้อย่างชัดเจนที่สุดเป็นแน่ เมื่อสโนว์ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าด้วยท่าทีโมโห ลาสโลก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี คำพูดเสียดสีของพวกรุ่นพี่นั้น ถ้ายอมก้มหน้ารับดีๆ ปล่อยผ่านไปได้ ก็ไม่เป็นไรหรอก.... แต่โดยนิสัยของสโนว์แล้วคงจะทนไม่ไหวอย่างแน่นอน “ทุกๆ คนคงจะเสียงดังมากไปแล้วมังครับ ทั้งที่อาการบาดเจ็บของหัวหน้ากองก็ไม่ใช่เบาๆ แท้ๆ.... การที่ทุกคนทำหน้าดีใจแบบนี้ผมคิดว่ามันไม่ค่อยเข้าทีนักนะครับ” “จริงสิ พูดถึงเรื่องบาดเจ็บ คุณอดีตกัปตันที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่แขนล่ะ อาการเป็นยังไงบ้างแล้ว?” รุ่นพี่ล้อเลียนสโนว์ด้วยน้ำเสียงสนิทสนมราวกับรอพร้อมรับมืออยู่แล้ว เสียงกลั้นหัวเราะเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ สโนว์จ้องมองพวกรุ่นพี่ตาเขม็งด้วยใบหน้าแดงก่ำ “ไปกันเถอะ ลาสโล!” แล้วก็คว้าแขนของลาสโล ลากเดินออกไปอย่างหัวเสียทันที โดยที่เสียงหัวเราะของพวกรุ่นพี่ก็ยังคงไล่หลังมาเรื่อยๆ ขณะที่เดินลอดผ่านประตูออกไป และมุ่งหน้าไปยังตัวเมือง สโนว์ก็พึมพำอย่างคับแค้นใจ “ไม่รู้เรื่องอะไรเลยแท้ๆ.... กล้ามาทำเรื่องเสียมารยาทแบบนั้น บังอาจ....” “....สโนว์” “ครั้งต่อไปมันต้องไปได้สวยแน่ ฉันจะทำให้เจ้าพวกนั้นไม่มีวันพูดอย่างนั้นได้อีกเป็นครั้งที่สอง” ลาสโลพยักหน้า พร้อมกับปรับจังหวะการเดินให้เข้ากับสโนว์ แล้วสโนว์จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร่าเริงเหมือนกับจะตั้งสติใหม่ได้แล้ว “ฉันอยากจะไปซื้อยาหน่อย อาจจะมีประโยชน์กับหัวหน้ากองบ้างไม่มากก็น้อยน่ะนะ ถ้าเป็นเธอคงจะรู้ใช่มั้ยว่าน่าจะไปซื้อที่ไหนดี? ฉันไม่ค่อยชินกับการมาซื้อของเท่าไหร่น่ะ” “อื้อ ที่ร้านขายอุปกรณ์ก็น่าจะมีขายนะ” “เอาล่ะ งั้นก็ไปกันเถอะ” ทั้งสองลอดผ่านซุ้มประตูที่กั้นระหว่างอาณาเขตของกองอัศวินกับตัวเมืองแล้วมุ่งหน้าไปยังย่านการค้า แม้แต่ที่นี่ พวกลาสโลก็ยังคงตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนอยู่ดี คนในเมืองเองก็เกรงใจสโนว์ ไม่กล้าเข้ามาทักทายแต่อย่างไร แต่ในทางกลับกัน การหลบสายตาที่เหมือนกับจะจงใจนั้นก็บอกเล่าได้เป็นอย่างดีว่าคนในเมืองให้ความสนใจพวกเขาขนาดไหน บทสนทนาที่ขาดตอนเป็นช่วงๆ ก็ดังเข้าหูให้ได้ยิน “นั่นแหละลาสโล.... นั่นไง ที่อยู่ข้างๆ คุณหนูสโนว์น่ะ....” “เด็กคนนั้นเหรอที่จัดการโจรสลัดบรันด์.... ยอดไปเลย....” “เหรอ คุณหนูน่ะนะ....” ลาสโลเหลือบมองสโนว์ที่กำลังกัดริมฝีปากแน่น ลาสโลเองก็รู้สึกปวดอยู่ในใจเช่นกัน จริงอยู่การทิ้งเรือหนีเอาตัวรอดนั้นไม่ว่ายังไงก็คงจะต้องถูกต่อว่าอย่างช่วยไม่ได้ แต่สโนว์นั้นก็โชคร้ายที่ต้องมาพบเจอกับศัตรูที่ร้ายกาจขนาดนั้นในงานใหญ่งานแรกที่ได้รับมอบหมาย และในทางกลับกัน ตัวเขาเองก็เพียงแต่โชคดีเท่านั้น เพราะเขาได้หัวหน้ากองที่ตามมาทีหลังช่วยเอาไว้ในช่วงเวลาวิกฤตต่างหาก การที่มาได้รับคำชมเหมือนกับว่าทุกอย่างเป็นผลงานของเขาเองทั้งหมด มันทำให้รู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก ทั้งสองไปขอซื้อยาที่ร้านที่ชิปปุทำงานอยู่ และเดินกลับไปที่ป้อมของกองอัศวิน ทั้งที่นึกว่าสโนว์จะไปที่ห้องของหัวหน้ากองด้วยกันแท้ๆ แต่สโนว์กลับหยุดเท้าลงระหว่างทาง และยื่นถุงใส่ยาให้ลาสโล “เธอช่วยเอาไปให้ทีได้มั้ย” “สโนว์.......? แล้วเธอล่ะ?” “ฉันขอตัวดีกว่า.......... ลาสโล” สโนว์ตีสีหน้าเครียด แล้วจ้องมองหน้าของลาสโล “คนอื่นๆ จะคิดยังไงก็ช่างเถอะ แต่แค่เธอเท่านั้นที่ฉันอยากให้เชื่อ ตอนนั้นฉันขยับแขนไม่ได้จริงๆ มันช่วยไม่ได้ เธอคงเข้าใจฉันนะ?” ถึงแขนจะขาดก็เถอะ กัปตันเรือจะออกห่างจากเรือไม่ได้เด็ดขาด เพราะถึงจะจับดาบไม่ได้ แต่ก็ยังสามารถสั่งการเหล่าทหารได้ เพราะนั่นคือหน้าที่ของกัปตันเรือ ถึงจะบอกกับลาสโลคนเดียวว่าตัวเองเป็นผู้บริสุทธิ์ มันก็ช่วยอะไรไม่ได้ การที่สโนว์จะสามารถลบล้างความอัปยศได้นั้น คงมีแต่จะต้องอดทนสร้างผลงานสะสมไปเรื่อยๆ เท่านั้น ทว่าสำหรับสโนว์ในเวลานี้ความจริงเช่นนั้นอาจจะโหดร้ายเกินไปกระมัง เมื่อลาสโลพยักหน้าตอบอย่างเงียบๆ สโนว์ก็ยิ้มอย่างสบายใจ แล้วสาวเท้าจากไปอย่างรวดเร็ว ความจริงแล้วจะไปด้วยกันก็ได้แท้ๆ หัวหน้ากองคงจะไม่ปฏิเสธความหวังดีของสโนว์อย่างแน่นอน ลาสโลคิดอย่างนั้น แต่สโนว์คงจะยังไม่กล้าไปพบหน้าหัวหน้ากองกระมัง ความอ่อนโยนที่อยากจะเอายาไปให้กับความขี้กลัวจากความที่ไม่คุ้นเคยกับการถูกต่อว่า ไม่ว่าด้านไหนก็สมกับเป็นตัวสโนว์ทั้งนั้น ลาสโลถอนหายใจ แล้วจึงก้าวขึ้นบันไดหอคอยที่ห้องของหัวหน้ากองตั้งอยู่ เมื่อเคาะประตู ก็ได้ยินเสียงของคาตาริน่าจากด้านใน “ใครน่ะ? ช่วยเงียบหน่อยจะได้มั้ย” “ลาสโลครับ เอ่อ.... ผมนำยามาส่งครับ” คาตาริน่าเปิดประตูออกต้อนรับลาสโลด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “เธอเองเหรอ เข้ามาข้างในสิจ๊ะ” “แต่ว่า....” “ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ วันนี้หัวหน้ากองเองก็ท่าทางรู้สึกดีขึ้นบ้างนิดหน่อยแล้วล่ะ” ลาสโลเข้าไปในห้องตามที่คาตาริน่าชวน เกล็นนั่งพิงหลังอยู่บนเตียงนอน สีหน้าของเขายังคงไม่สู้ดีนัก แต่ดูสงบเยือกเย็นเหมือนดั่งเช่นทุกๆ ครั้ง “ไง ลาสโลเหรอ ขอบใจที่มานะ” คำพูดห้วนๆ แต่ก็มีพลังเหมือนอย่างหัวหน้ากองตามปกติ เมื่อได้ยินเช่นนั้นลาสโลจึงโล่งใจขึ้นบ้าง “เธอบอกว่าเอายามาส่งสินะ?” “ครับ” ลาสโลส่งห่อยาขนานพิเศษให้กับคาตาริน่า “เธอไปซื้อมาเหรอจ๊ะ? เข้าใจคิดนะ” “เปล่าหรอกครับ จากสโนว์น่ะครับ” พอรีบบอกออกไป สีหน้าของคาตาริน่าก็หม่นลงเล็กน้อย “สโนว์?..... งั้นเหรอ เด็กคนนั้นเองก็คงอยากจะกู้ชื่อเสียงกลับคืนมาในแบบของเขาสินะ” คาตาริน่าหันกลับไป และยื่นห่อยาให้กับเกล็น เกล็นยิ้มและทำท่าเหมือนกับจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าจู่ๆ ใบหน้านั้นก็บูดเบี้ยวลง “อึ้ก.....!” มือซ้ายของเกล็นเปล่งแสงออกมา ลาสโลรีบก้าวเข้าไปใกล้เตียงของหัวหน้ากองทันที ตราสัญลักษณ์อันนั้น ประทับอยู่บนมือซ้ายของเกล็น ตราสัญลักษณ์อันเล็กๆ ซึ่งมีลวดลายสลับซับซ้อน ดูคล้ายกับก้นหอย มันกำลังเปล่งแสงสีแดงฉานออกมา “ทั้งสองคน.... ออกไปจากห้องซะ ขอข้าอยู่คนเดียว” “แต่ว่า หัวหน้ากองคะ!” คาตาริน่ามีทีท่าสับสน แต่เกล็นก็ออกคำสั่งอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “ไปซะ! แล้วอย่าให้ใครเข้าใกล้ห้องนี้เป็นอันขาดล่ะ!” “....ทราบแล้วค่ะ” แม้จะลังเลใจ แต่คำสั่งของหัวหน้ากอง ย่อมขัดขืนไม่ได้ “ไปกันเถอะจ้ะ ลาสโล” คาตาริน่าดันหลังลาสโลให้ออกไปจากห้อง เมื่อหันกลับไปเหลียวมองตอนที่จะก้าวพ้นประตู เขาก็ได้เห้นสีหน้าของหัวหน้ากองวูบหนึ่ง เกล็นโง้มตัวลง หลับตาทั้งสองข้างแน่นด้วยท่าทางทรมาน “เดี๋ยวฉันจะเฝ้าอยู่ที่นี่เองจ้ะ เธอกลับไปพักผ่อนที่ห้องเถอะ” คาตาริน่าเอ่ยเบาๆ หลังจากปิดประตู ลาสโลจึงเอ่ยถามเธอเสียงค่อย “หัวหน้ากอง.... มีอาการยังไงบ้างเหรอครับ? อาการแบบเมื่อครู่นี้ เป็นบ่อยเลยเหรอครับ....?” “นั่นสินะ บางครั้งก็ท่าทางเหมือนท่านจะเจ็บที่มือน่ะ นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีบาดแผลที่ไหนอีก.... ท่านหมอเองก็บอกว่าไม่เคยพบอาการแบบนี้มาก่อนเหมือนกันจ้ะ” เป็นเพราะตราสัญลักษณ์ที่ได้รับสืบทอดมาจากบรันด์ ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ก็บอกออกไปไม่ได้ พลังมหาศาลที่เปลี่ยนผู้ใช้อาวุธลับ และเหล่าสมาชิกกองอัศวินให้กลายเป็นเถ้าถ่านได้ในชั่วพริบตา หมายความว่า หัวหน้ากองได้รับพลังนั้นมาอย่างนั้นหรือ หัวหน้ากองเคยใช้พลังนั้นบ้างหรือเปล่า แม้จะคิดว่าควรจะต้องเล่าเรื่องนี้ให้คาตาริน่าฟัง แต่ลาสโลก็ยังตัดสินใจไม่ได้ เพราะแม้แต่ตัวลาสโลเองก็ยังไม่สามารถทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเวลานั้นได้เลยแม้แต่น้อย ------- ใกล้เวลาเลยฝังสโนว์คุงขึ้นทุกทีๆ =w=" _________________ โคมะและหนุ่มที่กำลังกรี๊ด~ อย่าลืมโหวดโคมะซังกันน้าค้า~=w= แก้ไขล่าสุดโดย mokuri เมื่อ Mon Sep 24, 2007 11:03 am, ทั้งหมด 1 ครั้ง ขึ้นไปข้างบน Shiryu Crystal Valley Harmonian Bishop L:   H:   R: LV.84 Exp 981 879861 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 2:24 am    เรื่อง: น่าสงสารสโนว์ ใครๆก็ไม่รัก แต่คนบอร์ดนี้รักนะครับ ชนะเอลฟ์จมูกโตได้ด้วยนะ วีรกรรมต่อไป....โซโล่เดี่ยวดาริโอ้ ไปๆมาๆสงสัยคุณโมะจะแปลนิยายจบก่อนบทสรุปเรา _________________ Suikoden Series : 1995 - present ขึ้นไปข้างบน Medius Budehuc Castle Flame Champion L:   H:   R:- LV.82 Exp 701 1061707 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 11:04 am    เรื่อง: หุหุ อ่านจบแล้ว ไม่เห็นที่เขียนผิดเลยครับ ^^ อืม ลาซโล นี่ ปากแข็งจริงนะ ทั้งที่ในใจ มีอะไรอยากจะระบายตั้งเยอะ ก็ไม่เคยได้พูดอะไรออกมาเลย หวังว่า หลังจากออกจาราซริลไปแล้ว คงจะมีบทพูดมากขึ้นนะ อย่ามัวแต่คืดอย่างเดียวล่ะ ส่วนเจ้าสโนว์ นับถอยหลังสู่การน่าเอาไปจมทะเลแบบที่โมะกุริคุงบอกแล้วสินะ หึหึ ขึ้นไปข้างบน Hikakichi Queendom of Falena Mage Warrior L:   H:-   R: LV.44 Exp 773 242398 Potch เข้าร่วม: 27 Jun 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 1:03 pm    เรื่อง: นึกว่าเกล็นจะบ่นถึงสโนว์ให้ลาสโลฟังซะอีก ตอนหน้าจะได้เห็นลาสโลลุยอีกรึเปล่านะ? ขึ้นไปข้างบน redmagicians Crystal Valley Harmonian Bishop L:   H:   R: LV.70 Exp 991 573055 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 1:16 pm    เรื่อง: ตรงนี้ผิดหรือปล่าวครับ >>>> เสียงสนิมสนมดังขึ้น เรียกลาสโลที่กำลังก้าวออกจากห้องให้หยุดยืน (ใช่สนิทสนมป่ะ แถมรู้สึกว่าอ่านแล้วความหมายแปลกๆด้วย) เสียงกลั่นหัวเราะเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ สโนว์จ้องมองพวกรุ่นพี่ตาเขม็งด้วยใบหน้าแดงก่ำ >> กลั้นอ๊ะเปล่าครับ นอกนั้นไม่เจอที่ผิดครับผม คุณโมะน่าจะรีบโพสท์อีกนิด จะได้เอามาลดคะแนนเสียงเจ้าหิมะ (ฮา) _________________ 天機星 : Tenki Star : Star of Wisdom Crest of“Z’s” 僕の過去! 僕の罪! 僕の宿命! そして, 僕の絶望を!! ขึ้นไปข้างบน arksouls Sol-Falena Queen Knight Captain L:   H:   R: LV.64 Exp 482 92220 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 2:31 pm    เรื่อง: ตอนนี้สโนว์ก็ยังดูไม่เลวร้ายอะไร แต่ก็ไม่ยอมรับความจริงอยู่ดี หนีก็คือหนี ยังมาบอกเจ็บแขนอีก ไม่ได้เรื่องจริงๆ เจ้าหิมะเอ๊ย ขอบคุณมากครับที่แปลให้อ่าน จะรออ่านตอนต่อไปนะครับ _________________ ขึ้นไปข้างบน Tuta L'Renouille Queen of Highland L:   H:   R: LV.78 Exp 511 464626 Potch เข้าร่วม: 12 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 2:33 pm    เรื่อง: จะว่าไปเท็นไคเราเองก็มีปากพูดได้แล้วนะ 5555 จริงๆตอนยื่นห่อยาไปให้น่าจะบอกว่าซื้มาเองนะ (เล่นเหมือนในเกม อิอิ) เกลียดมัน สโนว์ แค่นี้ยังน้อยไปต้องเจอมากกว่านี้ _________________ ขึ้นไปข้างบน sephiroth10 Dunan Republic Rune Bearer Apprentice L:-   H:-   R:- LV.5 Exp 199 2164 Potch เข้าร่วม: 25 Aug 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 8:36 pm    เรื่อง: สุดยอดไปเลยคร้าบบบบบบบบบ ไว้จะรออ่านนะครับ ขอบคุนคับ ขึ้นไปข้างบน Siegfried Graska Kooluk Emperor L:   H:   R: LV.83 Exp 148 7210 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Fri Aug 31, 2007 10:01 pm    เรื่อง: กํา บรรยากาศในโรงเรียนคล้ายๆแฮรี่พ็อตเตอร์นะครับ(สโนว์เป็นแฮรี่นะ ) สงสารกัปตันเกล็น _________________ เกมPS2 มันทำได้ต่างจากเมะขนาดนี้เชียว ขึ้นไปข้างบน saru High Sea High Sea Pirate Captain L:   H:   R: LV.54 Exp 240 58781 Potch เข้าร่วม: 13 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Sat Sep 01, 2007 2:48 pm    เรื่อง: แล้วก็มาเซฟไปเหมือนเดิมก๊า=w= _________________ ขึ้นไปข้างบน mokuri Na-Nal Nanal Elf Warrior L:-   H:   R:- LV.23 Exp 874 25002 Potch เข้าร่วม: 27 Apr 2007 ตอบเมื่อ: Tue Sep 11, 2007 5:56 pm    เรื่อง: โอ ขอบคุณค่ะคุณเจ เฮาพิมพ์ผิดค่ะ เดี๋ยวไปแก้ =w=" คุณ Shiryu คะ ไม่ต้องห่วงค่ะ เราทำเร็วได้แค่บางช่วง ถ้างานต้องส่งเร่งเมื่อไหร่ ทางนี้ก็แหงกค่ะ = =" ดึ้บๆ ไปเรื่อย~ =w= มาต่อหลังจากหายไปพักหนึ่งค่ะ ^^" ------ ตอนที่ 3-2 บุคคลที่มีบทบาท ------ หลังจากแยกกับคาตาริน่า ลาสโลก็เดินไปตามระเบียงทางซึ่งทอดไปสู่ห้องส่วนตัวของเขา ทว่าในระหว่างนั้นเองก็ได้ยินเสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น ฟังดูเหมือนเสียงปืนใหญ่ ลาสโลรีบถลันวิ่งออกไปยังสวนกลางทันที เหล่าสมาชิกกองอัศวินคนอื่นๆ ก็เริ่มมารวมตัวกันที่สวนกลางเช่นกัน คำว่าโจรสลัดดังโหวกเหวกไปทั่ว โจรสลัด.... หรือว่าลูกน้องของบรันด์จะมาเพื่อแก้แค้น พอเห็นลาสโล พวกทัลและเคเนสก็วิ่งเข้ามาใกล้ “ได้ยินรึยังลาสโล เขาว่าโจรสลัดมาโจมตีเราแน่ะ!” “พวกของบรันด์งั้นเหรอ....?” “ไม่รู้เหมือนกัน ยังไงก็ลองไปดูกันก่อนเถอะ!” ในเวลาที่ผู้บัญชาการอย่างหัวหน้ากองขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้แบบนี้.... ลาสโลวิ่งผ่านสวนกลางไปพร้อมกับพวกทัลโดยที่เก็บงำความไม่สบายใจไว้ภายใน เพื่อพุ่งบานประตูออกไป ท่าเรือก็ปรากฏแก่สายตา เรือหลายลำซึ่งลอยอยู่ห่างออกไปหันกราบเรือเข้าหาป้อม จึงแลเห็นปืนใหญ่เวทมนตร์ที่เรียงรายได้ในทันที กระสุนปืนใหญ่พุ่งเข้าปะทะกับกำแพงหินของป้อมอัศวิน แรงสั่นสะเทือนมหาศาลส่งผ่านไปทั่วทั้งป้อม “เราต้องตอบโต้บ้าง! ออกเรือกันเถอะ!” สมาชิกกองอัศวินต่างก็ ส่งเสียงโห่ร้องกึกก้อง ลาสโลเองก็วิ่งสุดกำลังไปยังเรือที่จอดเทียบท่าอยู่ เมื่อถอนสมอและหันหัวเรือมุ่งหน้าไปยังเรือโจรสลัดแล้ว ใครบางคนก็เอ่ยปากขึ้นมา “ลาสโล นายเป็นคนสั่งการนะ” “เอ๋.... แต่ว่า” บนเรือลำนี้ยังมีสมาชิกกองอัศวินที่อายุมากกว่าเขาอยู่อีกมากมาย ลาสโลลังเลใจ แต่ทัลก็เดินมาตบเข้าที่หลังของเขา “ทุกคนหวังในตัวนายนะ ฝากด้วยล่ะ ลาสโล” เพราะตระหนักดีว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวเกรงใจกัน ลาสโลจึงพยักหน้าตอบ ถ้าเทียบกับเมื่อครั้งที่ถูกเรือหกเสาจู่โจมแล้ว ครั้งนี้จิตใจของเขาสงบกว่ามากนัก แม้เรือฝ่ายศัตรูจะมีจำนวนมาก ทว่าก็เป็นเพียงกลุ่มโจรสลัดธรรมดา ไม่ใช่สัตว์ร้ายที่มีความบ้าคลั่งสิงสถิตอยู่ภายในดังเช่นบรันด์ “ตรวจสอบปืนใหญ่เวทของศัตรู!” “ครับ! (ไฟ) กับ (สายฟ้า) ครับ!” “ถ้างั้นทางเราก็ยิงด้วย (น้ำ) กับ (ดิน) ทัล จูเอล ฝากด้วยนะ!” สมาชิกกองอัศวินแต่ละคนนั้น มีความถนัดในการใช้ตราสัญลักษณ์ที่ต่างกันออกไป จูเอลเข้ากับตราสัญลักษณ์แห่งน้ำได้ดี ส่วนทัลก็ตราสัญลักษณ์แห่งดิน “ล่อศัตรูให้อยู่ในระยะพอเหมาะ! ปืนใหญ่เวท (น้ำ) เตรียมการพร้อมแล้วรึยัง!” “ค่ะ!” “ยิงได้!” จูเอลยิงกระสุนเวทแห่งน้ำออกไปในทันทีที่ได้รับสัญญาณ กระสุนน้ำลบล้างพลังของกระสุนเวทไฟที่ศัตรุยิงตอบโต้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ และพุ่งเข้าทำลายดาดฟ้าเรือของศัตรู “เอาล่ะ ทัล ต่อไปก็เธอ” “ไว้ใจได้เลย” การยิงของทัลก็เข้าเป้าอย่างแม่นยำเช่นกัน เมื่อรับการโจมตีเข้าไป 2 ครั้ง เรือศัตรูก็หมุนเปลี่ยนทิศทางเป็นวงกว้าง “เอ๋....? คิดจะหนีแล้วเหรอ?” จูเอลเอ่ยขึ้นอย่างผิดคาด ถึงจะถูกยิงเข้าเต็มที่ แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ว่าจะสู้ต่อไม่ไหว ทั้งที่เป็นอย่างนั้นแต่เรือศัตรูกลับหันหลังหนี แล้วก็ไม่ใช่เพียงแค่ลำเดียว แต่กองเรือที่เหลือทั้งหมดก็เริ่มเคลื่อนตัวออกห่างจากราสริลเช่นกัน การเคลื่อนไหวของศัตรูไม่เป็นธรรมชาติอย่างเห็นได้ชัด กับดักงั้นเหรอ....... เมื่อลาสโลพึมพำขึ้น เคเนสก็เอ่ยเห็นพ้อง “คงจะอย่างนั้นล่ะ ถ้ารุกตามมากเกินไปจะอันตราย ตอนนี้เราถอยก่อนดีกว่า” “เข้าใจแล้ว....” ขณะที่ลาสโลกำลังจะสั่งการให้กลับไปที่ท่าเรือราสริลก่อนนั้นเอง “มีคนคิดจะรุกต่อด้วยแน่ะ” “เอ๋?” ลาสโลตกใจ และทาบมือลงกับกราบเรือ เรือลำหนึ่งกำลังพยายามจะแยกตัวออกจากกลุ่มเรือของกองอัศวินไกเอ็น ดูท่าทีแล้วคงคิดจะไล่ตามกองเรือของโจรสลัดที่กำลังจะหนีไปนั่นเอง ทั้งที่เรือลำอื่นๆ ต่างกำลังจะกลับไปที่ท่าเรือ การไล่ตามศัตรูไปเพียงลำเดียวนั้นเป็นการกระทำที่ไร้หัวคิดอย่างที่สุด หรือว่าจะเป็นสโนว์ ลาสโลสังหรณ์ใจขึ้นมาแบบนั้น ภาพใบหน้าด้านข้างของสโนว์ที่พึมพำอย่างคับแค้นว่า ครั้งต่อไปต้องไปได้สวยแน่ ลอยขึ้นมาในสมองของลาสโล สโนว์อาจคิดที่จะจมเรือโจรสลัดลงซะที่นี่ เพื่อสร้างผลงาน ลบล้างความอัปยศในวันก่อนก็เป็นได้ กองเรือโจรสลัดที่ควรจะเคลื่อนตัวหนีออกไปลดความเร็วลงอย่างกะทันหัน ศัตรูเองก็คงจะงุนงงกับการกระทำที่บ้าระห่ำของอีกฝ่ายเช่นกัน แต่ก็สมกับเป็นผู้เชี่ยวชาญที่คุ้นเคยกับสมรภูมิจริง กระบวนเรือโจรสลัดแผ่ออกกว้างเป็นรูปพัด เตรียมเข้าล้อมกรอบศัตรูผู้ติดตามอย่างรวดเร็ว “เอาไงดีล่ะ?” พอทัลเอ่ยถามขึ้น ลาสโลก็ลังเลใจ นั่นจะใช่เรือของสโนว์หรือไม่ก็เอาเถอะ เขาไม่อยากทอดทิ้งพวกเดียวกัน แต่ทว่าถ้าบุกตามเข้าไปจนติดกับของศัตรูทั้งที่เห็นๆ กันอยู่ ก็อาจจะทำให้เพื่อนๆ ต้องตกอยู่ในอันตรายก็ได้ เมื่อเคเนสช่วยพูดขึ้นว่า “ช่วยไม่ได้นะ ไปกันมั้ย” ลาสโลก็โล่งใจ พวกลาสโลกลับหัวเรือที่กำลังจะหันไปยังท่าเรือ ให้มุ่งสู่น่านน้ำอีกครั้ง เมื่อเห็นดังนั้น กองเรือโจรสลัดก็เกิดระส่ำระสายขึ้นอีกครั้งด้วยว่าไม่รู้จะยิงโจมตีหรือจะหนีต่อดี ดูท่าระบบการบัญชาการของกองเรือโจรสลัดคงจะไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไรนัก สุดท้าย กองเรือโจรสลัดก็ดูเหมือนว่าจะตัดสินใจหนี เรือที่ถูกกระสุนปืนใหญ่เข้าไป 2 ครั้งในตอนแรก ค่อยๆหันหัวเรืออย่างช้าๆ รั้งท้าย เรือของพวกลาสโลสามารถไล่ตามทันได้อย่างไม่ยากเย็น แต่ลาสโลก็ไม่ได้ออกคำสั่งให้ยิงปืนใหญ่ เพราะความสงสัยในเรื่องกับดักก็มีส่วน แต่ยิ่งไปกว่านั้น หน้าตาที่ดูซื่อๆ ของผู้บัญชาการฝ่ายศัตรูที่ปรากฏร่างอยู่ที่ดาดฟ้าท้ายเรือนั้นเอง ที่ทำให้ลาสโลหมดความคิดที่จะรบต่อ แถมข้างกายของผู้บัญชาการนั้น ยังมีเด็กหนุ่มอายุไม่มากนักยืนอยู่อีกต่างหาก เมื่อเห็นแบบนั้นแล้ว ก็ทำให้ไม่นึกอยากจะจมเรือนั้นเท่าไร “อย่าได้ใจไปนะพวกแก!” ผู้บัญชาการร่างเตี้ย ไว้เครา ร้องตะโกนใส่พวกลาสโลด้วยเสียงใหญ่ๆ “วันนี้ชั้นจะยอมรามือแค่นี้ก่อน! เพราะเป้าหมายของพวกชั้นไม่ใช่การฆ่าพวกแก! แต่ว่าถ้าชั้นเอาจริงขึ้นมาล่ะก็ มันไม่จบแค่นี้หรอกนาเฟ้ย! ชั้นคือท่านดาริโอ้ สมุนอับดับหนึ่งของยอดโจรสลัด ท่านคิกะ จำไว้ให้ดีล่ะ!” “พ่อฮะ สมุนอันดับหนึ่งไม่ใช่คุณซีกูลท์หรอกเหรอฮะ....” “หนวกหูเฟ้ย!” หลังจากตะโกนใส่เด็กชายที่อยู่ข้างๆ โจรสลัดผู้อ้างชื่อว่าดาริโอ้ก็เดินหายไปอย่างสง่างาม “....อะไรกันล่ะนั่นน่ะ?” ทัลเอ่ยพร้อมกับเอียงคอ “ยอดโจรสลัดคิกะ กับดาริโอ้งั้นเหรอ? ไม่เห็นเคยได้ยินเลย” “ชื่อของคิกะน่ะ โด่งดังมากนะ” เคเนสกล่าวตอบ “ยิ่งใหญ่พอๆ กับบรันด์เลยแหละ แต่ลุงตลกๆ คนนั้นจะเป็นลูกน้องของคิกะจริงๆ รึเปล่าก็อีกเรื่องล่ะนะ....” “ฉันเอง ยังรู้จักชื่อคิกะเลย ทัลนี่หลังเขาจริงๆ น้า” เมื่อถูกจูเอลหัวเราะเยาะ ทัลก็เริ่มหน้าบูด พอลล่าจึงเอ่ยขึ้นบ้างเหมือนเป็นการตัดบท “ชื่อคิกะน่ะยังเคยได้ยินอยู่ แต่ชื่อสมุนอันดับหนึ่งดาริโอ้นี่ไม่เคยได้ยินเลยนะคะ” “รู้สึกว่าเป็นคนประเภทที่เกลียดไม่ลงเอาเลยแฮะ.... แต่หมอนั่นพูดว่าเป้าหมายไม่ใช่การฆ่าพวกเราสินะ หมายความว่ายังไงหว่า?” เคเนสเอ่ยแสดงความเห็นที่เยือกเย็นต่อคำถามของทัล “วันนี้ พวกนั้นอาจจะแค่มาทดสอบดูเพื่อสำรวจทีท่าของพวกเราก็ได้ จะยังไง โจรสลัดก็ไม่มีทางมาโจมตีราสริลโดยไม่มีเหตุผลหรอก ชั้นว่าคงจะมีใครจ้างพวกนั้นมาล่ะนะ” “....นั่นสินะ” ลาสโลเอ่ยตอบ แต่ใจเขาไม่ได้อยู่กับเรื่องนั้นเสียแล้ว จากจุดที่เขายืนอยู่ สามารถมองเห็นสภาพบนเรือที่แยกตัวจากกองเรือหลักและคิดจะไล่ตามกลุ่มโจรสลัดไปได้อย่างชัดเจน ที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือนั่น คือสโนว์ไม่ผิดแน่ สโนว์เองก็จ้องมองมาทางเรือของพวกเขาเช่นกัน ระยะทางนั้นไกลเกินกว่าจะมองเห็นสีหน้า แต่ลาสโลก็จินตนาการออกได้ไม่ยาก สโนว์คงจะกำลังกัดริมฝีปาก ใบหน้าสีขาวนั้นก็คงจะยิ่งขาวซีดกว่าเดิม ขัดขวางฉันดีนักนะ...... สโนว์คงจะกำลังจ้องมองเรือที่ลาสโลเป็นผู้สั่งการเขม็ง ด้วยใบหน้าที่เคียดแค้นอยู่เป็นแน่ เมื่อกลับมาถึงป้อมอัศวิน ลาสโลก็ถูกเรียกให้ไปที่ห้องของหัวหน้ากอง สโนว์ได้มารออยู่ก่อนแล้ว ลาสโลจึงเข้าไปยืนเรียงแถวกับสโนว์เพื่อรอคำพูดของเกล็น อาการป่วยของเกล็นทุเลาลงแล้ว ลาสโลเหลือบสายตาไปที่มือซ้ายของเกล็น แต่ก็ไม่มีแสงประหลาดใดๆ เปล่งออกมา เมื่อมองแบบนี้ รอยนั้นก็แลดูเหมือนกับปานสีหม่นๆ เท่านั้น ฝ่ายเกล็นก็ดูเหมือนจะรู้สึกถึงสายตาของลาสโล จึงเอามือไขว้ไว้ด้านหลัง ไม่ให้ลาสโลมองเห็นได้ “ขอโทษด้วย ที่ข้าออกไปบัญชาการในการรบเมื่อครู่นี้ไม่ได้ แต่ข้าได้เห็นสภาพการรบจากทางหน้าต่างแล้ว ลาสโล การบัญชาการของเจ้ายอดเยี่ยมมาก ทำให้กองเรือโจรสลัดล่าถอยกลับไปได้อย่างปลอดภัยสินะ” ลาสโลก้มศีรษะลงเล็กน้อย “ต่อไปก็ สโนว์” เกล็นจ้องมองสโนว์ด้วยสายตาดุดัน ทำให้ลาสโลกังวลใจขึ้น เพราะถึงไม่ถาม ก็เห็นได้ชัดแล้วว่าเกล็นคิดอย่างไรกับการกระทำตามอำเภอใจของสโนว์ เกล็นเงื้อหมัดขึ้นโดยไม่พูดอะไร และซัดเข้าที่แก้มของสโนว์เต็มแรง สโนว์ยืนซวนเซ ฝ่ายลาสโลก็ห่อไล่ลงโดยที่ไม่รู้สึกตัว “คิดถึงทีมเวิร์คซะบ้าง! พวกเราไม่ได้ต่อสู่แค่เพียงลำพังคนเดียวนะ! การกระทำตามอำเภอใจของแกเพียงคนเดียวอาจจะทำให้พวกพ้องทุกคนตกอยู่ในอันตรายก็ได้ รู้จักใช้สมองบ้างสิ!” “....ครับ ขออภัยด้วยครับ” สโนว์เอ่ยรับแล้วเสียงที่เหมือนจะหายไปในลำคอ แล้วเกล็นจึงถอนหายใจอย่างอารมณ์เสีย “พอได้แล้ว ทั้งสองคนกลับไปได้” “ครับ” ทั้งสองเดินออกจากห้องโดยพร้อมเพรียง ลาสโลรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก ไม่สามารถเงยขึ้นมองหน้าสโนว์ตรงๆ ได้ สโนว์ยืนนิ่ง และพูดพึมพำกับตัวเอง “คราวนี้ฉันไม่ได้ทิ้งเรือซักหน่อย.... ทั้งที่ฉันคิดจะสู้จนถึงที่สุดแล้วแท้ๆ.... แล้วมันผิดอะไรตรงไหนอีกล่ะ?” “สโนว์....” “เพราะเธอเข้ามาขัดขวางฉันนั่นแหละ ถ้าเธอไม่เข้ามายุ่ง ฉันก็จัดการจมเรือโจรสลัดพวกนั้นจนเกลี้ยงไปแล้ว ทำไมหัวหน้ากองถึงได้ชมแต่เธอหา? ทั้งที่ตอนที่เรียน ผลคะแนนของฉันก็สูงกว่าเป็นไหนๆ....” (ภาพอภินันทนาการโดย tanuki จังค่ะ ขอบคุณน้า~^^) เมื่อพูดมาถึงตรงนั้น สโนว์ก็ดูเหมือนว่าจะรู้สึกไม่ดีเช่นกัน สโนว์มองลาสโลแล้วแววตาที่หม่นหมอง แล้วเอ่ยต่อ “....ขอโทษนะ เมื่อกี้นี้คิดซะว่าฉันไม่ได้พูดก็แล้วกันนะ ฉันสับสน....” สโนว์ไม่ยอมพูดให้จบ ก็เดินไหล่ตกก้าวลงบันไดไป ลาสโลหยุดรออยู่พักหนึ่ง แล้วจึงก้าวลงบันไดอันเดียวกันนั้นตามลงไป ซึ่งก็ไม่เห็นสโนว์อยู่ใกล้ๆ นั้นแล้ว ลาสโลตระหนักดีว่า ได้เกิดรอยร้าว หยั่งลึกขึ้นระหว่างพวกเขาสองคนเสียแล้ว เวลาที่ทุกอย่างดำเนินไปได้ราบรื่น สโนว์จะเก่งกาจ อ่อนโยน และคอยดูแลทุกคนเป็นอย่างดี ทว่า เมื่อมีอะไรสะดุดขึ้นมาก้าวหนึ่ง ความเปราะบางนั้นก็จะปรากฏให้เห็นเด่นชัด ตอนนี้ สโนว์มองเขาด้วยสายตาแบบไหนกันนะ เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น ลาสโลก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก -------- ใกล้แล้น... = =" รอบนี้ขอบคุณ tanu จังมากจ้า ^^ ใครสนใจช่วยวาดติดต่อมาได้นะคะ ยินดีค่ะ ^w^ _________________ โคมะและหนุ่มที่กำลังกรี๊ด~ อย่าลืมโหวดโคมะซังกันน้าค้า~=w= แก้ไขล่าสุดโดย mokuri เมื่อ Mon Sep 24, 2007 11:05 am, ทั้งหมด 1 ครั้ง ขึ้นไปข้างบน Tuta L'Renouille Queen of Highland L:   H:   R: LV.78 Exp 511 464626 Potch เข้าร่วม: 12 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Tue Sep 11, 2007 6:50 pm    เรื่อง: เย้ update แล้ว มีจุดผิดนะครับ เมื่อถูกจูเอลหัวเราะเยาะ ทัลก็เริ่มหน้าบูล พอลล่าจึงเอ่ยขึ้นบ้างเหมือนเป็นการตัดบท ที่เหลือลื่นครับ edit : นี่เราอ่านพลาดเหรอนี่ _________________ แก้ไขล่าสุดโดย Tuta เมื่อ Tue Sep 11, 2007 7:29 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง ขึ้นไปข้างบน arksouls Sol-Falena Queen Knight Captain L:   H:   R: LV.64 Exp 482 92220 Potch เข้าร่วม: 11 Mar 2007 ตอบเมื่อ: Tue Sep 11, 2007 7:11 pm    เรื่อง: อ่านจบแล้วครับ สนุกมากเลย เจ้าสโนว์สร้างวีรกรรมชิ้นที่สองแล้ว ^ ^ อ่านมาเจอจุดผิดสองจุดนอกจากที่ tuta บอกนะครับ “ยอดโจรสลัดคิกะ กับดาริโองั้รเหรอ? ไม่เห็นเคยได้ยินเลย” <<< คำว่างั้นผิดครับ เมื่อกลัวมาถึงป้อมอัศวิน ลาสโลก็ถูกเรียกให้ไปที่ห้องของหัวหน้ากอง <<< คำว่ากลับพิมพ์เป็นกลัวน่ะครับ รอ่านตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณมากครับที่แปลมาให้อ่าน >_< _________________ ขึ้นไปข้างบน แสดงเฉพาะข้อความที่ตอบในระยะเวลา: แสดงทั้งหมด1 วัน7 วัน2 สัปดาห์1 เดือน3 เดือน6 เดือน1 ปี เรียงจากเก่า-ใหม่เรียงจากใหม่-เก่า         SuikoFriend : Thai Suikoden Fansite (Beta Test) -> =o= SuikoFriend Suikoden General Talk =o= ปรับเวลา GMT + 7 ชั่วโมง ไปที่หน้า ก่อนหน้า  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 11, 12, 13  ถัดไป หน้า 5 จาก 13 เฝ้าดูการตอบในหัวข้อนี้        ไปที่: เลือก forum =0= SuikoFriend Site Forum =0=----------------=o= SuikoFriend Site & Board =o==o= Suikofriend Lobby =o= =0= Suikoden Forum =0=----------------=o= SuikoFriend Suikoden General Talk =o==o= SuikoFriend Strategy =o==o= SuikoFriend Fanart&Fiction =o==o= SuikoFriend FAQS =o= =o= Other Forum=o=----------------=o= SuikoFriend Mini Game Room =o==o= Other Talk=o=  คุณสามารถสร้างหัวข้อใหม่ได้ คุณสามารถพิมพ์ตอบได้ คุณสามารถแก้ไขข้อความของคุณได้ คุณสามารถลบข้อความของคุณได้ คุณสามารถลงคะแนนได้ คุณสามารถ จัดการ forum นี้ ได้ Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group